Ημερομηνία:March 15, 2026, Sunday

Who are you

Today:March 15, 2026, Sunday

Who are you

Μαρία Γκατζόφλια: Η επαφή με αληθινούς ανθρώπους και όχι μόνο με υπολογιστές, είναι στοιχείο του επαγγέλματός μας – και αυτό δεν θα αλλάξει

Είναι πάντα συναρπαστικό να συνομιλείς με ανθρώπους που αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν και καθοδηγούνται από τον άνθρωπο σε κάθε τους πράξη. Η Μαρία Γκατζόφλια με εντυπωσίασε αφηγούμενη την πορεία της – από τις σπουδές της μέχρι την πολύπλευρη επαγγελματική της δραστηριότητα στη δικηγορία και τη βιοηθική – και τον πλούτο των ενδιαφερόντων και δραστηριοτήτων της εκτός επαγγελματικού πλαισίου. Μέσα από την εμπειρία της, αναδεικνύεται η σημασία της γνώσης, της ηθικής και της αφοσίωσης στον άνθρωπο, στοιχεία που καθιστούν κάθε συζήτηση μαζί της πραγματικά ενδιαφέρουσα.

Για την Βάσια Λακουμέντα, η τρυφερότητα είναι στάση ζωής

Η Βάσια Λακουμέντα είναι μία καλλιτέχνιδα που κινείται με εκπληκτική φυσικότητα ανάμεσα σε διαφορετικά εκφραστικά πεδία, συνθέτοντας το θέατρο, τη μουσική και τον χορό σε μια αδιάκοπη δημιουργική ροή. Με πλούσιες συνεργασίες και αδιάκοπη αναζήτηση, προσεγγίζει την τέχνη όχι απλώς ως έκφραση, αλλά ως πεδίο έρευνας, εσωτερικής μετακίνησης και ουσιαστικής επικοινωνίας.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η Βάσια μοιράζεται τους σταθμούς της πορείας της, αποκαλύπτει τη σχέση της με την υποκριτική και το τραγούδι, φωτίζει τη δύναμη της ευαλωτότητας και δείχνει πώς η τέχνη παραμένει ένας χώρος διαρκούς μεταμόρφωσης και προσωπικής ανακάλυψης.

Νίκος Ζαμάνης: Με αγάπη, σεβασμό και αναμνήσεις φέρνουμε το παρελθόν στο σήμερα

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα πέρασα από την Ευφρονίου για το αγαπημένο μου γαλακτομπούρεκο. Έξω, στο δρόμο, μικρά παιδιά κοιτούσαν τα κρεμώδη γλυκά με δέος — έτσι όπως κοιτούν, ανά τα χρόνια, όλα τα παιδιά του κόσμου: τα γλυκά, τα μπαλόνια, το χιόνι, τον ήλιο, το νερό. Κι εκεί σκέφτηκα να κλείσω αυτή τη συνέντευξη.

Οι Χάρτες μας – Βασιλική Βελτσίστα: Η δημιουργικότητα είναι ο ιδανικός τρόπος να επανέρχομαι σε εκείνα που αγαπώ

Η Βασιλική Βελτσίστα, που γνώρισα τυχαία στο Παγκράτι, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε αυτή τη μικρή, βαθιά ποιητική, πόλη της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι σχεδόν 30, ασχολείται με τη φωτογραφία και ζει στο αθηναϊκό κέντρο — αλλά κι όπου αλλού θελήσει. Γιατί ξέρει καλά, εκ γενετής, πώς είναι να μη χάνεις ούτε ίχνος από τα φτερά σου.

Δήμητρα Δερζέκου: Στην Ελλάδα, από τη μια πρέπει να γεράσεις για να σε εμπιστευτούν, από την άλλη απαιτείται να έχεις ήδη πετύχει όσο είσαι νέος

Τόσες δεκαετίες μετά, και κάποιες από τις ηρωίδες που υποδύθηκε στο σινεμά η Αλίκη Βουγιουκλάκη, Λίζα (επιχειρηματίας, κόρη επιχειρηματία, μαθήτρια στο Κολέγιο της Φιλοθέης), Μανταλένα, Μαρίνα, Μυρτώ, Κατερίνα ,«υπάρχουν» στους σύγχρονους δρόμους της Αθήνας και στις Κυκλάδες, στη Φιλοθέη και το Ψυχικό, στον Πειραιά, στην Χίου, την Αμερικής, την Στησιχόρου. Με περισσότερη πραγματικότητα, με περισσότερο χιούμορ. Και όλα αυτά χάρη στην ταλαντούχα ηθοποιό, Δήμητρα Δερζέκου, που μέσα από ιβίσκους, μετάξια και ριπές φωτός, στήνει οικεία πρόσωπα απέναντι σε έναν καθρέφτη που δεν δείχνει μόνο αυτό που είμαστε, αλλά και αυτό που θα θέλαμε κάποτε να γίνουμε.

Το όνειρο δεν έχει ηλικία: Από το 1ο Εσπερινό ΕΠΑΛ Αιγάλεω στην Ιατρική με 19.8 – «Μια ζωή με τον Λύκο»

Η Μαρία Σιργουνέλη* είναι ασθενής με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο, μία αυτοάνοση πάθηση που την ταλαιπωρεί από την εφηβεία αλλά διαγνώστηκε μόλις στα 40 της χρόνια. Αυτή είναι μία ιστορία δύναμης και πάθους που μοιράζεται μαζί μας. «Τα νιάτα μου δεν μύριζαν από τη μυρωδιά των νέων σελίδων του βιβλίου της…

Έλλη Ιγγλίζ: Η τέχνη υπενθυμίζει αυτό που αποσιωπάται

Η Έλλη Ιγγλίζ αφέθηκε σ’ ένα φυσικό ρεύμα που την οδήγησε στο δρόμο των τεχνών. Από τότε, έμαθε να εκφράζεται μέσα από το σώμα, τον ήχο, τη φωνή και τον λόγο. Εμπνεόμενη από την ίδια τη ζωή, πιστεύει ότι η ποίηση υπάρχει μέσα σε κάθε μορφή τέχνης. Αγαπάει την αφαίρεση και χτίζει το μέλλον της σε κάθε παρόν, συνεχίζοντας έτσι το ταξίδι της. Συμμετέχει στην εξαιρετική παράσταση της «Ορέστειας», σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου που συνεχίζει και φέτος την καλοκαιρινή της περιοδεία.

Για την Παναγιώτα Χαϊδεμένου, το ταξίδι είναι η τέχνη να ζεις ξανά και ξανά

Της πρότεινα να μιλήσουμε για ταξίδια. Περισσότερο για να εμπεδώσω τη διαρκή κίνηση, τη δύναμη που υπάρχει στον άνθρωπο, που περπατάει με άνεση σε μεσαιωνικές πλατείες, βουνά, δρόμους, σοκάκια κι ακτές, δίνοντας αφειδώς ευγνωμοσύνη -γι’ αυτόν τον ελάχιστο, αναγκαίο, μεταμορφωτικό αέρα-. Η Παναγιώτα Χαϊδεμένου είναι ηθοποιός, αλλά στην στρατόσφαιρα, που βρίσκεται συχνά, γίνεται η ψυχή του Βάσκο ντα Γκάμα, φωτογραφίζοντας κυρίως τη ζωή, όπως θα έπρεπε να είναι.

Καλλιόπη Αναστασάκη: Το πιο όμορφο δώρο που μπορεί να σου δώσει η γραφή είναι η αίσθηση πως δεν είσαι μόνος

Είναι κάποιοι άνθρωποι που ορίζουν, με κάθε λεπτομέρεια, το πεπρωμένο τους. Διαλέγουν το «πολύ» και το «λίγο», όπως τα παιδιά, επινοούν την πατρίδα τους, δεν συρρικνώνουν το άλμα τους, είναι γενναίοι. Ακριβώς γιατί ζουν, όπως θέλουν. Η συγγραφέας Καλλιόπη Αναστασάκη είναι ακριβώς αυτό. Η ίδια έχει επιλέξει την Τήνο ως…

Η Μαρίνα Τζιάρα φτιάχνει ιερά από γυναικείες ιστορίες

Πιστεύω ότι αν η οποιαδήποτε τέχνη δεν είναι ικανή να ευαισθητοποιεί, να κάνει τον θεατή να νιώθει κάτι, είναι μια αποτυχία. Υπάρχουν καλλιτέχνες ή άτομα, που έχουν αυτή τη νοοτροπία, να λένε δηλαδή ότι «πρέπει να σκεφτούμε τι κοινό θέλουμε να προσεγγίσουμε και πώς να περάσουμε το μήνυμα σε αυτό». Η δική μου απάντηση είναι ότι η τέχνη έρχεται μέσα από την καρδιά.

[mc4wp_form id="278"]