Ημερομηνία:July 20, 2024, Saturday

Προορισμοί

Today:July 20, 2024, Saturday

Προορισμοί

Στη Νάουσα η φύση περισσεύει

Η Νάουσα είναι βουνό κι έχει χρώμα πράσινο. Είναι σπιτάκια με συνηθισμένα κεραμίδια σε μεγάλο υψόμετρο, είναι το κρύο μέσα στο καλοκαίρι που δε σε ενοχλεί, είναι ξύλινα σαλέ με καφέ εκτός μόδας, είναι παγωτό που επιτελεί επιτέλους το σκοπό του γιατί σε παγώνει, όχι απλά σε δροσίζει, είναι μια…

Οι δικές μου Κυκλάδες

Δεν ξέρω αν θα πήγαινα ξανά στις Κυκλάδες. Γιατί αυτήν την επιστροφή τη νιώθω βίαιη. Σαν κάποιος να έχει πάρει τα δικές μου Κυκλάδες, τις Κυκλάδες που γύριζα για χρόνια, και τις έχει κάνει κάτι άλλο. Αλλά κι αν υπάρχει ένα ακόμη νησάκι που με περιμένει να το γνωρίσω και…

4 ημέρες στη Μούρθια της Ισπανίας (τι εννοείς δεν την έχεις ξανακούσει;)

Επειδή, παρότι έβδομη σε πληθυσμό στην Ισπανία, η Μούρθια δεν είναι γνωστή στη χώρα μας, θα το πω αλλιώς. Αν η Μαδρίτη ή η Βαρκελώνη είναι η Πάρος και η Νάξος της Ισπανίας, η Μούρθια είναι η Δονούσα. Αν είσαι τύπος που θα επέλεγες τη Δονούσα, τότε η Μούρθια αξίζει…

Φολέγανδρος: αναμνήσεις από το μέλλον μας

Στην Φολέγανδρο, πήγα μετά από ένα αλύχτισμα της κυρίας Β. «ότι τέτοια Χώρα δε θα βρεις πουθενά». Τότε αρκούσε μια φευγαλέα σκέψη, α, ωραία η Φολέγανδρος και καρφί για να βγουν τα ακτοπλοϊκά. Θα έμενα σε κάτι δωματιάκια και θα φρόντιζα τουλάχιστον τέσσερις φορές να κολυμπήσω στο Κάτεργο, νοτιοανατολικά του…

Σε παραλίες κι αμμουδιές

Έχω παρατηρήσει, με πολλή επιμονή, όλες τις εκδοχές της θάλασσας. Χαράματα, κανονικό πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, δύση. Λευκή, γαλάζια, πράσινη, μπλε, ακόμη πιο μπλε. Το πρωί είναι γυάλινη. Σχεδόν κομμάτι του ορίζοντα. Λευκή. Σκέτος καθρέφτης. Από θάλασσα όση θέλω. Από παραλίες άλλο τίποτα. Παραλία Σίμος, Ελαφόνησος. Όσο δύσχρηστα και να είναι…

Η Αμοργός που αγάπησα

Η Αμοργός μου άρεσε από πάντα. Μου άρεσε το όνομά της, το «ρ» μέσα της. Λέξη ξεδιψαστική, σαν Somersby. Μοιραίες συναντήσεις σε τραγούδια, στιχάκια, φωτογραφίες. Ένας Βιρμανός πάνω σε ένα γαϊδούρι, στον Προφήτη Ηλία, ο πίνακας με το «Απέραντο γαλάζιο», σε ένα ταξιδιωτικό γραφείο, στο Παγκράτι. Έπρεπε να πάω, λοιπόν.…

Οι πίτες της Αλέξως

Οι πίτες, στα χωριά της Ηπείρου, είναι ό,τι το ψάρεμα για τους θαλασσινούς. Άπειρες οι συνταγές κι αν κρατήσει κανείς σημειώσεις απευθείας από τις θρυλικές γιαγιάδες, οι παρενθέσεις θα πέφτουν βροχή («η πεθερά μου την κροθόπιτα την έφτιαχνε για βασιλόπιτα»). Πολλά τα είδη, πολλές οι περιστάσεις. Πίτες στο καθημερινό τραπέζι,…

Στην Λέλα, στην Καρδαμύλη

Ένας τόπος με εδαφική αρτιότητα κι αρμονία αντιθέσεων δεν μπορεί παρά να είναι μόνο ευλογημένος. Τέτοιος τόπος είναι η Μεσσηνία. Με τα άπειρα χιλιόμετρα ακτογραμμής και τα θεσπέσια όρη. Με τα χιλιάδες χωριά και την πολυμορφική γη γύρω από την θάλασσα και μακριά από αυτή. Με την απαράμιλλη κουζίνα. Ελιά,…

Στην Ικαρία ζεις και το χαίρεσαι

Οι Ικαριώτες ξέρουν να ζουν. Αυτό είναι αλήθεια. Ξέρουν να εχθρεύονται το περιττό και να δημιουργούν συνθήκες για πλήρη κάλυψη των πρωταρχικών αναγκών τους. Για τον άνθρωπο της Ικαρίας, όλα ξεκινούν από την αγάπη. Όσο δεν υπάρχουν κενά και ρωγμές, η καθημερινότητα αποκτά συνεχές νόημα. Γι’ αυτό και στο νησί,…

Βουτιές στην Αίγινα και ψάρι στον Σκοτάδη

Την Αίγινα την αγαπώ χρόνια πριν πατήσω το πόδι μου στο χώμα της. Διάβαζα κι εγώ τις ιστορίες της Ζωρζ Σαρή, εκείνες τις ιστορίες με τους ήρωες που παίζουν σε μια απέραντη φύση, μοναδική για θαρραλέους εξερευνητές. Η συγγραφέας ξεκαλοκαίριαζε ως παιδί στο νησί. Το λάτρευε. Μού μετέδωσε τη λατρεία.…

[mc4wp_form id="278"]