Ημερομηνία:January 28, 2026, Wednesday

Tag: Χρόνος

Today:January 28, 2026, Wednesday

Tag: Χρόνος

Μικρή, προσωρινή αθανασία*

Οι άνθρωποι αγαπιόντουσαν, αγαπιούνται και (μάλλον) θα αγαπιούνται. Ίσως είναι ο μόνος ολοκάθαρος δρόμος τους. Και αγαπούν με όρους ή άνευ όρων. Με ανιδιοτέλεια ή με συμφέρον. Με αυταπάρνηση ή με οδηγίες χρήσης. Λίγο ή πολύ. Από κοντά ή από μακριά. Αισιόδοξα ή απελπισμένα. Γνωρίζοντας τον τρόπο ή όχι. Χάνοντας τα μυαλά τους ή όχι. Εθισμένοι ή όχι. Με κάθε κύτταρό τους ή μόνο με το μικρό τους δαχτυλάκι. Στα λόγια ή στην πράξη. Στη σφαίρα της φαντασίας ή στην σκληρή πραγματικότητα. Παραμένοντας οι εαυτοί τους ή παριστάνοντας κάποιους άλλους. Για πάντα ή για ένα δευτερόλεπτο. Σ’ αυτήν τη ζωή ή την άλλη.

Μεγαλώνω έτσι

Θα το πω, όπως το σκέφτομαι: χαίρομαι που μεγαλώνω έτσι. Χαίρομαι που σας βρήκα και με βρήκατε. Χαίρομαι που επιτέλους έχω τη δύναμη να κοιτάζω τα μάτια σου χωρίς να ντρέπομαι. Και ας με κυριεύει ο φόβος πως όλα, με τον καιρό, θα γίνονται βαρετά και λίγα. Κι ας ακούω την ανάσα μου κουρασμένη. Κι ας έχω ακόμα πολλά να μάθω. Κι ας λένε ότι «ο κόσμος θα τελειώσει με ένα λυγμό». Μου αρκεί. Θα πηδήξω τις σελίδες για να πάω στην τελευταία. Θα προλάβω να ακούσω τα χρώματά σου. Θα προλάβω να δω τα χείλη σου να κοκκινίζουν, όταν λες «δε μου φτάνει αυτό, θέλω κι άλλο». Θα είμαι εκεί, αλλά δεν ξέρω αν θα σου φτάνει. Συγγνώμη, κορίτσι.

Η νέα φαντασίωση των ισχυρών: Η αθανασία

Η συζήτηση γύρω από τη γήρανση και την αντιμετώπισή της έχει πάψει προ πολλού να είναι μόνο φιλοσοφική ή βιολογική. Σήμερα, για τους πιο ισχυρούς του πλανήτη, η φθορά του χρόνου μοιάζει με ένα «τεχνικό πρόβλημα» που η επιστήμη μπορεί –και πρέπει– να λύσει.

525.600 λεπτά στη Γάζα

Όσο μεγαλώνω, η αντίληψή μου για τον χρόνο εξελίσσεται, όμως δεν μπορώ να φανταστώ πόσο διαφορετική μπορεί να ήταν η σχέση μου μαζί του, αν είχε τύχει να γεννηθώ 1.200 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από εδώ που βρίσκομαι. Στη λωρίδα της Γάζας.

[mc4wp_form id="278"]