«Αν η ζωή μου είναι μια μέρα, τότε είναι ακόμα μεσημέρι». Είναι το μεσημέρι μιας καλοκαιρινής μέρας που με βρίσκει δίπλα στη θάλασσα. Έχω κοντά μου αγαπημένα πρόσωπα και λιώνουμε όλα μαζί μέχρι να γίνουμε ένα σώμα. Μακάρι να μας ρούφαγε μια μαύρη τρύπα και να μας έβγαζε το επόμενο καλοκαίρι στο ίδιο σημείο, παρακάμπτοντας την άχαρη χειμωνιάτικη διαδρομή. Εγώ θα στέκομαι στο ίδιο σημείο, συγκινημένος. Θα βλέπω το γέλιο στα πρόσωπά σας και θα σκέφτομαι ότι δε θα ήθελα να ήμουν κάπου αλλού εκτός από εδώ.