Η συγκλονιστική αφήγηση της 15χρονης κοπέλας που περιγράφει τη μισογυνία που βιώνει καθημερινά στα social media, δεν θα εκπλήξει όσους από εμάς εργαζόμαστε για την προστασία της ψυχικής υγείας των νέων. Ο όγκος του επιβλαβούς περιεχομένου στο διαδίκτυο προκαλεί βαθιά ανησυχία. Η συγγραφέας στάθηκε γενναία, φωτίζοντας τις εμπειρίες της, ενώ πολλοί νέοι σήμερα εκτίθενται σε μισογυνικές και μισαλλόδοξες συμπεριφορές με τρόπους που όσοι δεν είναι «ψηφιακοί αυτόχθονες» δυσκολεύονται να κατανοήσουν πλήρως.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι ο διαδικτυακός κόσμος δεν είναι μόνο αρνητικός, καθώς προσφέρει σε πολλούς νέους σύνδεση, αλληλεγγύη, δημιουργικότητα και ουσιαστική υποστήριξη. Κάθε πολιτική παρέμβαση πρέπει να διασφαλίζει την πρόσβαση σε αυτούς τους θετικούς χώρους και όχι να αποκόπτει τους νέους από αυτούς.
Τα όρια ηλικίας δεν αρκούν χωρίς αλλαγές στις πλατφόρμες
Η απαγόρευση των social media για ανήλικους κάτω των 16 ετών, όσο καλοπροαίρετη κι αν είναι, δεν μπορεί να λύσει το βασικό πρόβλημα: οι ίδιες οι πλατφόρμες έχουν σχεδιαστεί με τρόπο που επιτρέπει στη μισογυνία, την παρενόχληση και το μίσος να διαδίδονται ανεξέλεγκτα, προβάλλοντας συχνά τέτοιο περιεχόμενο ακόμη και σε χρήστες που δεν το αναζητούν. Η καθυστέρηση στην πρόσβαση, χωρίς να διορθωθούν αυτά τα δομικά ελαττώματα, σημαίνει πως οι νέοι θα βρεθούν αργά ή γρήγορα σε ένα περιβάλλον που παραμένει μη ασφαλές.
Αν τεθεί όριο ηλικίας, αυτό πρέπει να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πακέτο μέτρων: αυστηρότερη ρύθμιση, ξεκάθαρες απαιτήσεις για τον σχεδιασμό των πλατφορμών, διαφάνεια σχετικά με τους αλγορίθμους και ουσιαστική λογοδοσία όταν οι πλατφόρμες αποτυγχάνουν να προστατεύσουν τους χρήστες τους.
Εξίσου σημαντικό είναι να αναγνωρίσουμε πως οι νέοι είναι ειδικοί στις δικές τους ψηφιακές ζωές. Αν θέλουμε πραγματικά να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις στην ψυχική υγεία των νέων, πρέπει να τους συμπεριλάβουμε στη συζήτηση και να απαιτήσουμε πολύ μεγαλύτερη υπευθυνότητα από τις πλατφόρμες που διαμορφώνουν την καθημερινότητά τους.
Alexa Knight, Διευθύντρια πολιτικής & επιρροής, Mental Health Foundation
Ανησυχίες για τα αγόρια και τα πρότυπα ανδρισμού
Ως άνδρας ψυχοθεραπευτής, το άρθρο αυτό επιβεβαίωσε έντονα όσα βλέπω στη δουλειά μου. Πέρα από την ανησυχία μου για τα κορίτσια που υφίστανται αυτό το περιβάλλον και τις συνέπειές του στην αυτοεικόνα και την αντίληψή τους για τα αγόρια, με προβληματίζει εξίσου τι συμβαίνει στα ίδια τα αγόρια.
Με την αύξηση των μονογονεϊκών οικογενειών — 25% όλων των οικογενειών με εξαρτώμενα παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο, κυρίως με μητέρες επικεφαλής — φαίνεται πιθανό ότι σε τέτοιες οικογένειες λείπει μια σταθερή ανδρική παρουσία. Σε αυτό το περιβάλλον, πού θα βρει το αγόρι ένα θετικό πρότυπο ανάπτυξης;
Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η μονογονεϊκή οικογένεια αφήνει τα αγόρια χωρίς σταθερό ανδρικό πρότυπο. Έτσι εκτίθενται στις αρνητικές επιρροές διαδικτυακών και πολιτισμικών «ινφλουένσερ» που προωθούν μια εντυπωσιακή αλλά τοξική εικόνα του ανδρισμού. Χρειάζεται περισσότερη έμφαση στην ανάδειξη των θετικών στοιχείων του ανδρισμού, παράλληλα με τη δίκαιη ανησυχία για τη ζημιά που υφίστανται τα κορίτσια.
Dr Ralph Holtom, Ψυχαναλυτικός ψυχοθεραπευτής, Colchester
Η ευθύνη της Πολιτείας και των εταιρειών social media
Ως θεία τριών έφηβων κοριτσιών (και δύο εφήβων αγοριών) αλλά και κοινωνική λειτουργός με 30 χρόνια εμπειρίας, εξοργίζομαι με την απουσία παρέμβασης από πολιτικούς και εταιρείες social media ώστε να προστατευτούν οι νέοι από την εχθρότητα που κυριαρχεί στα κοινωνικά δίκτυα. Το πρόβλημα επιδεινώνεται από τη συρρίκνωση των λέσχων νεολαίας και των κοινοτικών υποδομών για τους νέους.
Οφείλουμε στη σημερινή γενιά εφήβων να διορθώσουμε αυτή την κατάσταση πριν προκληθεί περαιτέρω βλάβη.
Rebecca Solway, Old Trafford, Manchester
Η φωνή των γονέων: Προστασία στο σπίτι
Συμφωνώ απόλυτα με την απαγόρευση χρήσης social media σε κάτω των 16 ετών — ήδη την εφαρμόζω στο σπίτι μου. Η κόρη μου (14) και ο γιος μου (12) δεν έχουν δικούς τους λογαριασμούς στα social media· το κινητό της κόρης μου δεν έχει δεδομένα κινητής ούτε σχετικές εφαρμογές. Ο λογαριασμός Google της παραμένει με παιδικούς περιορισμούς ώστε να μην μπορεί να εγκαταστήσει εφαρμογές χωρίς τη γνώση μου. Ο γιος μου βλέπει YouTube βίντεο μέσω του δικού μου λογαριασμού ώστε να παρακολουθώ το ιστορικό και να φιλτράρω κανάλια όπου χρειάζεται.
Δεν χρειάζονται TikTok ή Snapchat ή Facebook ή Instagram. Επικοινωνούν με φίλους μέσω μηνυμάτων ή τηλεφωνικά. Έχω συζητήσει διεξοδικά μαζί τους για τις τοξικές πλευρές του διαδικτύου — όπως οφείλουν όλοι οι γονείς με τους εφήβους τους.
Παροτρύνω όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια online να μην παίρνουν κατάκαρδα τα λόγια των μισογύνηδων. Στόχος τους είναι η καταστροφή της αυτοεκτίμησης σας· ένα κορίτσι που νιώθει ανάξιο γίνεται πιο εύκολα χειραγωγήσιμο. Όταν κατηγορούν τις γυναίκες για «ανταγωνισμό στην ελευθεριότητα», προβάλλουν δικά τους θέματα· όταν σχολιάζουν εμφάνιση, σας χειραγωγούν ψυχολογικά. Θέλουν να σας κάνoυν να μισείτε τον εαυτό σας επειδή οι ίδιοι νιώθουν έτσι — ο μόνος τρόπος ελέγχου στη ζωή τους είναι η εξουσία πάνω στις γυναίκες.
Μην τους αφήσετε να σας ορίζουν ή να σας καθορίζουν. Εσείς αποφασίζετε τη δική σας αξία — έχετε όλη τη ζωή μπροστά σας· σταθείτε ψηλά κι ασταμάτητες.
Rachel Spires, Garland, Texas, US
Η φωνή της εμπειρίας: Η μισογυνία δεν είναι νέο φαινόμενο
Ως 96χρονη γυναίκα δεν μπορώ παρά να σας ευχαριστήσω θερμά για τη δημοσίευση της γνώμης αυτής. Μακάρι να μπορούσα να πω ότι η μισογυνία που βιώνει η συγγραφέας online είναι κάτι νέο· η γλώσσα στην οποία εκδηλώνεται στο διαδίκτυο είναι σίγουρα νέα, όμως ο φόβος και το μίσος απέναντι σε κορίτσια και γυναίκες — στα οποία εκείνη κι οι συνομήλικές της εκτίθενται πλέον 24 ώρες το 24ωρο — είναι τόσο παλιά όσο ο κόσμος.
Αυτό που με συγκλονίζει είναι ότι χρειάστηκε μια 15χρονη κοπέλα για να σπάσει τη σιωπή γύρω από αυτήν την εχθρική απεικόνιση του μισού ανθρώπινου είδους online. Το θάρρος της — εκεί όπου εμείς οι μεγαλύτερες αποτύχαμε — είναι πραγματικά εκπληκτικό.
Jane Roland Martin, Ομότιμη καθηγήτρια φιλοσοφίας, University of Massachusetts Boston, US
Πηγή: The Guardian
