Πώς οι βενετσιάνες διαμόρφωσαν την ομορφιά στα δώματα της πόλης, αναζητώντας το ξεχωριστό χρώμα μαλλιών στις ξύλινες ταράτσες των palazzi.
[mc4wp_form id="278"]
Πώς οι βενετσιάνες διαμόρφωσαν την ομορφιά στα δώματα της πόλης, αναζητώντας το ξεχωριστό χρώμα μαλλιών στις ξύλινες ταράτσες των palazzi.
Οι άνθρωποι αγαπιόντουσαν, αγαπιούνται και (μάλλον) θα αγαπιούνται. Ίσως είναι ο μόνος ολοκάθαρος δρόμος τους. Και αγαπούν με όρους ή άνευ όρων. Με ανιδιοτέλεια ή με συμφέρον. Με αυταπάρνηση ή με οδηγίες χρήσης. Λίγο ή πολύ. Από κοντά ή από μακριά. Αισιόδοξα ή απελπισμένα. Γνωρίζοντας τον τρόπο ή όχι. Χάνοντας τα μυαλά τους ή όχι. Εθισμένοι ή όχι. Με κάθε κύτταρό τους ή μόνο με το μικρό τους δαχτυλάκι. Στα λόγια ή στην πράξη. Στη σφαίρα της φαντασίας ή στην σκληρή πραγματικότητα. Παραμένοντας οι εαυτοί τους ή παριστάνοντας κάποιους άλλους. Για πάντα ή για ένα δευτερόλεπτο. Σ’ αυτήν τη ζωή ή την άλλη.
Το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία εγκαινιάζει τη νέα έκθεση «1945: το τέλος του πολέμου» στον εκθεσιακό χώρο του στο Πρώην Δημόσιο Καπνεργοστάσιο.
Το Γούρι της Εθνικής Πινακοθήκης για το 2026, εμπνευσμένο από το έργο του Θεόδωρου Βρυζάκη «Η Ελλάς Ευγνωμονούσα» φιλοτέχνησε η Μόνικα Κασάνη.
H Ευρυτανία έχει καταφέρει, εδώ και αρκετά χρόνια, να γίνει δημοφιλής τουριστικός προορισμός- με βασικό πλεονέκτημα την εκπληκτική φύση της.
Πριν 50 χρόνια, σχεδόν όλες οι γυναίκες της Ισλανδίας απείχαν από εργασία και σπίτι, πυροδοτώντας μια επανάσταση για την ισότητα των φύλων.
Ανακαλύψτε τα γραφικά σοκάκια, τα εμβληματικά φρούρια και τη χαλαρή ατμόσφαιρα του Ναυπλίου, μόλις λίγες ώρες από την Αθήνα.
Δημιουργημένα από την Mondelez International το 1912, τα Oreo αποτελούνται από δύο μπισκότα σοκολάτας με κρεμώδη γέμιση ανάμεσά τους.
«Αν ένας άνθρωπος μπορεί να μετατραπεί σε σκιά από ένα όπλο», προσθέτει χαρακτηριστικά, «τότε αυτό είναι ένα βαθύ υπαρξιακό μήνυμα — εσύ κι όλος σου ο κόσμος μπορεί να εξαφανιστεί μέσα σε μια στιγμή».
Μαλαματένια λόγια στο μαντίλιτα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθέςτ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλισου μάθαινε το αύριο και το χθεςμα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλημε του καιρού δεμένος τις κλωστές Τ’ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροίαπου στράγγιξες χαμένα μια γενιάκαλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρίακαι να `σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιάκι…
[mc4wp_form id="278"]