Βασίλης Φωτόπουλος

Editor's Choice 09/03/2026 0Σχόλια

Εσύ θες τον πόλεμο(;)

Τίποτα από αυτά δεν μπαίνει στη ζυγαριά. Κι ας λένε οι δικοί σου ότι γίνεται το σωστό. Κι ας λέει η «δικαιοσύνη» ότι δε φταίνε. Εσένα στο ενδιάμεσο δε σε ρώτησε κανείς, αλλά έτσι λειτουργούν οι δημοκρατίες. Πιστεύεις στους θεσμούς, θεωρείς ότι αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να ζούμε, αλλά είναι η πρώτη φορά που νιώθεις ανασφάλεια για κάτι που συμβαίνει μακριά. Για πρώτη φορά που πιστεύεις ότι θα έρθει και η σειρά σου. Είναι η πρώτη φορά που σου γίνεται καθαρό ότι το πάτημα ενός κουμπιού που κάνει τους ανθρώπους στάχτη γίνεται στο όνομά σου. Και τότε θυμάσαι τη στιγμή. Τον φάκελο πάνω από τη σχισμή. Το χτύπημα της παλάμης σου στην κάλπη.

Βασίλης Φωτόπουλος

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: Οι ιδέες ταξιδεύουν στις επόμενες γενιές

Small Talks 02/03/2026

Ίσως η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα της συνέντευξης να βρίσκεται στη «μεγάλη επιστροφή» των 200 κομμουνιστών από το Σκοπευτήριο Καισαριανής. Η δύναμη αυτών των εικόνων είναι τεράστια. Οι άνθρωποι που φαίνονται σ’ αυτές, συγκίνησαν βαθιά την ελληνική κοινωνία ακόμη και ογδόντα χρόνια μετά, μας υπενθυμίζουν ότι όσο ιστορία συνεχίζεται, τόσο μεγαλώνει ο χώρος για δικαίωση αυτών που ονειρεύτηκαν τις όμορφες μέρες.

Για την Βάσια Λακουμέντα, η τρυφερότητα είναι στάση ζωής

Who are you 16/02/2026

Η Βάσια Λακουμέντα είναι μία καλλιτέχνιδα που κινείται με εκπληκτική φυσικότητα ανάμεσα σε διαφορετικά εκφραστικά πεδία, συνθέτοντας το θέατρο, τη μουσική και τον χορό σε μια αδιάκοπη δημιουργική ροή. Με πλούσιες συνεργασίες και αδιάκοπη αναζήτηση, προσεγγίζει την τέχνη όχι απλώς ως έκφραση, αλλά ως πεδίο έρευνας, εσωτερικής μετακίνησης και ουσιαστικής επικοινωνίας.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η Βάσια μοιράζεται τους σταθμούς της πορείας της, αποκαλύπτει τη σχέση της με την υποκριτική και το τραγούδι, φωτίζει τη δύναμη της ευαλωτότητας και δείχνει πώς η τέχνη παραμένει ένας χώρος διαρκούς μεταμόρφωσης και προσωπικής ανακάλυψης.

Θέλω να πάω από το σημείο Α στο σημείο Β

Editor's Choice 09/02/2026

Πριν από περίπου είκοσι χρόνια, μού είχε καρφωθεί η ιδέα να αναζητήσω τις ρίζες των προγόνων μου τέσσερις ή πέντε γενιές πίσω. Η αφορμή ήταν μια είδηση: το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού είχε ξεκινήσει ένα ερευνητικό πρόγραμμα, μελετώντας τα παλιά αρχεία του – φημισμένου για την οργάνωσή του– ελληνικού κράτους. Μέσα…

What a waste of life

Editor's Choice 02/02/2026

Όταν μοιράζομαι αυτή τη μοναδική αθηναϊκή εμπειρία με τους φίλους και τις φίλες μου, που ζουν σε υπερσύγχρονες και λειτουργικές πόλεις του εξωτερικού (τους κλαίγομαι δηλαδή), συνήθως παίρνω την απάντηση: “what a waste of life,re”. Σας ευχαριστώ. Ας πάει κι αυτό το κομμάτι χρόνου στα χαμένα μαζί με τα άλλα. Εσείς που αξιοποιείτε κάθε δευτερόλεπτο της ζωής σας, πείτε μου πώς το κάνετε. Μέχρι τότε, εγώ θα ακολουθώ τον ίδιο δρόμο, που πάντα στην αρχή του, έχει μια τεράστια φωτεινή ένδειξη, η οποία γράφει στο περίπου: «Αν πας από εκεί, θα χάσεις από 10 λεπτά έως 8 χρόνια από τη ζωή σου».

Μικρή, προσωρινή αθανασία*

Editor's Choice 26/01/2026

Οι άνθρωποι αγαπιόντουσαν, αγαπιούνται και (μάλλον) θα αγαπιούνται. Ίσως είναι ο μόνος ολοκάθαρος δρόμος τους. Και αγαπούν με όρους ή άνευ όρων. Με ανιδιοτέλεια ή με συμφέρον. Με αυταπάρνηση ή με οδηγίες χρήσης. Λίγο ή πολύ. Από κοντά ή από μακριά. Αισιόδοξα ή απελπισμένα. Γνωρίζοντας τον τρόπο ή όχι. Χάνοντας τα μυαλά τους ή όχι. Εθισμένοι ή όχι. Με κάθε κύτταρό τους ή μόνο με το μικρό τους δαχτυλάκι. Στα λόγια ή στην πράξη. Στη σφαίρα της φαντασίας ή στην σκληρή πραγματικότητα. Παραμένοντας οι εαυτοί τους ή παριστάνοντας κάποιους άλλους. Για πάντα ή για ένα δευτερόλεπτο. Σ’ αυτήν τη ζωή ή την άλλη.

Άποψή μου

Editor's Choice 20/01/2026

Το ότι δε ζούμε μια ζωή αντάξια των σύγχρονων δυνατοτήτων, είναι δεδομένο. Το ότι ο κόσμος σκοτώνεται «για του αφέντη του φαΐ», όπως έλεγε ο Βάρναλης είναι επίσης δεδομένο. Δε χρειαζόμαστε κανέναν σοφό να το τεκμηριώσει ούτε κάποιον να μας πείσει ότι πρέπει να το υποστούμε. Δε χρειαζόμαστε κανένα δημόσιο πρόσωπο με το «βάρος» του να πει: «άποψή μου». Έχουμε μάτια και αυτιά. Οι απαντήσεις είναι μπροστά μας, αρκεί να κάνουμε τις κατάλληλες ερωτήσεις. Κι αν είναι οι ερωτήσεις εύκολες, θα είναι εύκολες και οι απαντήσεις. Το «γιατί» δε θα είναι πια βασανιστικό και δε θα χρειάζεται ιδιαίτερη εξήγηση. Δε θα δυσκολευτούμε άλλο, δε θα είναι περίπλοκο και δε θα πιαστούμε άλλο κορόιδα. Θα είναι απλό.

Same as it ever was

Editor's Choice 12/01/2026

Το να λες «πάντα έτσι ήταν» δε σημαίνει πως ξεμπέρδεψες δίνοντας την πιο εύστοχη εξήγηση. Κι αν ήταν πάντα έτσι, αυτό το σχήμα έχει μέσα του και την πλευρά της αντίστασης στο κακό. Έχει τον φόβο που αλλάζει χέρια. Έχει τον γνωστό κόσμο να καίγεταικαι τους εκπροσώπους του να πνίγονται στο σάλιο τους. Έχει τους «βασιλιάδες» να ματώνουν και να παρακαλούν τους «υπηκόους» τους γονατιστοί. Πάντα θα έρχεται αυτή η μέρα που οι άνθρωποι βρίσκουν χώρο να απλωθούν. Και αυτή η μέρα θα ξεκινάει με τα πιο απλά λόγια: «έχουμε το δικαίωμα να ζούμε ειρηνικά».

Γιάννης Ζουγανέλης: Έχω πολλά όνειρα ανεκπλήρωτα ακόμη

Small Talks 03/01/2026

Ο Γιάννης Ζουγανέλης είναι ένας από τους πιο πολυδιάστατους και χαρισματικούς καλλιτέχνες της σύγχρονης Ελλάδας. Μουσικός, ηθοποιός, σατιρικός και άνθρωπος του λόγου, έχει διαγράψει μια πορεία γεμάτη πάθος, αλήθεια και κοινωνική ευαισθησία. Με το χιούμορ του ως εργαλείο έκφρασης, με τη μουσική του ως βαθιά προσωπική κατάθεση και με τον λόγο του πάντα αιχμηρό και αληθινό, έχει κερδίσει τον σεβασμό και την αγάπη του κοινού σε κάθε του βήμα.

Μεγαλώνω έτσι

Editor's Choice 03/01/2026

Θα το πω, όπως το σκέφτομαι: χαίρομαι που μεγαλώνω έτσι. Χαίρομαι που σας βρήκα και με βρήκατε. Χαίρομαι που επιτέλους έχω τη δύναμη να κοιτάζω τα μάτια σου χωρίς να ντρέπομαι. Και ας με κυριεύει ο φόβος πως όλα, με τον καιρό, θα γίνονται βαρετά και λίγα. Κι ας ακούω την ανάσα μου κουρασμένη. Κι ας έχω ακόμα πολλά να μάθω. Κι ας λένε ότι «ο κόσμος θα τελειώσει με ένα λυγμό». Μου αρκεί. Θα πηδήξω τις σελίδες για να πάω στην τελευταία. Θα προλάβω να ακούσω τα χρώματά σου. Θα προλάβω να δω τα χείλη σου να κοκκινίζουν, όταν λες «δε μου φτάνει αυτό, θέλω κι άλλο». Θα είμαι εκεί, αλλά δεν ξέρω αν θα σου φτάνει. Συγγνώμη, κορίτσι.

Φορτώστε περισσότερα άρθρα

Author page: Βασίλης Φωτόπουλος