Προτού το Ηρώδειο σιωπήσει προσωρινά, ο Ιούνιος του 2026 γίνεται μια γιορτή τέχνης, με κεντρικό σημείο το αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι.
[mc4wp_form id="278"]
Η Αθηνά Παππά, ηθοποιός και σκηνοθέτρια, με πολυετή πορεία στο ελληνικό θέατρο, έχει μετατρέψει το προσωπικό της ταξίδι σε έναν διαρκή διάλογο με την τέχνη και την κοινωνία. Μέσα από την κουβέντα που είχαμε μαζί της, μαθαίνουμε για το προσωπικό της βίωμα, τι την οδήγησε στη σκηνή και ποιο συναίσθημα θα χαρακτήριζε την πορεία της. Σχηματίζουμε μια σύγχρονη εικόνα για το ελληνικό θέατρο, γι’ αυτό που του λείπει και τι μπορεί να αλλάξει. Παίρνουμε μια γεύση από τη δύναμή της που την ωθεί να νικάει και να τη μοιράζει απλόχερα καταδεικνύοντας τις «θεραπευτικές» ιδιότητες της τέχνης του θεάτρου.
Γιατί είπε το “Όχι” ο Μεταξάς, αφού θαύμαζε τον άξονα και κυβερνούσε με τον τρόπο του χιτλερικού εθνικοσοσιαλισμού; Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, οι πιέσεις, οι Άγγλοι, τα ανάκτορα κλπ. Μπορεί κανείς να αναρωτηθεί: Και αν λέγαμε ναι; Πάλι στα ίδια θα ήμασταν.
Για το 2026, το Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με τους εποπτευόμενους οργανισμούς του, προτίθεται να συγκροτήσει ένα στιβαρό πρόγραμμα δράσεων για την επαναβίωση του έργου και την επανεκτίμηση της πολιτιστικής προσφοράς του Μάνου Χατζιδάκι.
Εκείνη η εποχή ήταν η εποχή των περιπάτων. Η διασκέδαση μας ήταν ή τα πάρτι ή οι βόλτες με το ποδήλατο ή οι απλοί περίπατοι. Τα αγόρια του Κολεγίου και τα κορίτσια του Αρσακείου. Πήγα την άλλη μέρα στο σχολείο και τους είπα «περπάτησα στην οδό Διαμαντίδου με τον Μάνο Χατζιδάκι».
Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αποτίει φόρο τιμής στον σπουδαίο Έλληνα συνθέτη μέσα από έναν κινηματογραφικό μαραθώνιο αφιερωμένο στο έργο του για τη μεγάλη οθόνη.
Ο Μάνος Χατζιδάκις υπήρξε ο επίμονα νέος και ελεύθερος άνθρωπος, με μια καλλιέργεια, που τού επέτρεπε να αποφασίζει για τη ζωή και το είδος των προσωπικών του δρόμων. 30 χρόνια από τον θάνατό του και 99 από τη γέννησή του (23/10/1925), και η δουλεμένη σκέψη του, η αρμονία της καθαρής…
Δύο ρεμπέτικα τραγούδια γραμμένα μέσα στη «συννεφιά» της Κατοχής εκφράζουν στους στίχους και στη μουσική το βαρύ κλίμα και την τραγικότητα της εποχής τους. Εμπνευστής τους ο μεγάλος συνθέτης Βασίλης Τσιτσάνης που με την ποίηση και τις μελωδίες του γίνεται η φωνή της γενιάς του. Ταυτόχρονα, ένας νεαρός συνθέτης, με…
Γιατί το θαύμα δεν έχει πιθανότητες να εκπέσει ή να χρεοκοπήσει. Είναι ο λογικός τερματισμός, ο κοινός στόχος, που περιέχει τις υπερβάσεις και τα ύψη των πολλών.
Η «(Μελο)ποίηση» αποτελεί την πρώτη θεματική προβολή «Από τα ράφια… στις προθήκες», με επιλεγμένα τεκμήρια από τη Γενική Συλλογή, έργων που μελοποιήθηκαν από σπουδαίους Έλληνες συνθέτες, αναδεικνύοντας τον μοναδικό διάλογο μεταξύ λέξεων και μουσικών φράσεων.