Ξεχωριστά αφιερώματα και ταινίες που δεν παίζουν πουθενά αλλού, σε ένα καταπράσινο πάρκο στο κέντρο της πόλης.
[mc4wp_form id="278"]
Ξεχωριστά αφιερώματα και ταινίες που δεν παίζουν πουθενά αλλού, σε ένα καταπράσινο πάρκο στο κέντρο της πόλης.
Η βασίλισσα της ποπ αποκαλύπτει τους λόγους που το φιλόδοξο biopic της δεν προχώρησε και πώς στράφηκε ξανά στη μουσική.
Ανακαλύψτε τις άγνωστες ιστορίες πίσω από την ταινία-φαινόμενο του Ζαν-Πιερ Ζενέ, που άλλαξε για πάντα τη γειτονιά του Παρισιού.
Η εμβληματική «Αμελί» (Amélie), μία από τις πιο αγαπημένες και επιδραστικές ταινίες του σύγχρονου ευρωπαϊκού κινηματογράφου, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη σε αποκατεστημένη έκδοση, 25 χρόνια μετά την πρώτη της κυκλοφορία.
Για τέσσερις βραδιές, το Πάρκο Ελευθερίας μεταμορφώνεται σε μια δροσερή υπαίθρια κινηματογραφική εμπειρία, προσκαλώντας το κοινό να απολαύσει τη μαγεία της έβδομης τέχνης κάτω από τον αθηναϊκό ουρανό.
Η ταινία Εύα του 1953 της Μαρίας Πλυτά, της πρώτης σκηνοθέτριας στην ιστορία του ελληνικού σινεμά, θα προβληθεί στο πλαίσιο του αγαπημένου τμήματος Cannes Classics, όπου φιλοξενούνται αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου σε νέες, αποκατεστημένες κόπιες.
Ήταν πράσινα μάτια σε ένα γελαστό πρόσωπο χωρίς πολλά μαλλιά. Ήταν τα πράσινα μάτια ενός ταπεινού καλλιτέχνη, που έζησε την κίνηση της ζωής κι από την στεριά και από τη θάλασσα.
Το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα σε συνεργασία με τον κινηματογράφο Δαναό σας προσκαλούν σε ένα μοναδικό τριήμερο προβολών, όπου μπορείτε να παρακολουθήσετε δωρεάν τις πέντε υποψήφιες ταινίες για το Βραβείο Κοινού LUX 2026. Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν στις 3, 4 και 5 Απριλίου, προσφέροντας στο κοινό την ευκαιρία να δει, να βαθμολογήσει και να επιλέξει τη φετινή νικήτρια ταινία στην ειδική πλατφόρμα αξιολόγησης έως τις 12 Απριλίου.
Ο ηθοποιός Κίλιαν Μέρφι βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην Ελλάδα για τα γυρίσματα της νέας ταινίας του βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη Ντάμιεν Σαζέλ, γνωστού για επιτυχίες, όπως το La La Land.
Προβολές, συζητήσεις, αναγνώσεις και μικρές ασκήσεις συνθέτουν ένα εργαστήριο για το σινεμά ως προσωπικό αρχείο και αυτομυθοπλασία, ως πολιτική πράξη και ως υπόσχεση. Το εργαστήριο ολοκληρώνεται με μια πρακτική εισαγωγή στο Super 8: μοντάρουμε στο χέρι και παίρνουμε μαζί μας ένα κομμάτι φιλμ — σαν αφετηρία.
[mc4wp_form id="278"]