Η ποίηση του Γιώργου Σαραντάρη (1908-1941) χαρακτηρίζεται από μια σπάνια τρυφερότητα, καθαρότητα και ερμητικότητα, αποτελώντας μια από τις πιο ιδιαίτερες φωνές της γενιάς του ’30. Αν και έζησε λίγο, το έργο του άφησε ανεξίτηλο σημάδι, συνδυάζοντας την απλότητα της έκφρασης με το βαθύ υπαρξιακό και φιλοσοφικό περιεχόμενο.