Η απουσία από την πρεμιέρα του δικού σου ντοκιμαντέρ είναι ο τύπος απρόβλεπτης συμπεριφοράς που χαρακτηρίζει την Courtney Love. «Είμαστε πολύ λυπημένοι που δεν μπόρεσε να έρθει απόψε για να γιορτάσουμε μαζί αυτή τη στιγμή», απολογήθηκε ο σκηνοθέτης Edward Lovelace στο κοινό του Sundance Film Festival στις 27 Ιανουαρίου, κατά την προβολή του ντοκιμαντέρ Antiheroine, με πρωταγωνίστρια την ίδια και σκηνοθεσία των Lovelace και James Hall.
Μετά από περισσότερα από δέκα χρόνια σχεδόν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και χωρίς νέα μουσική (το τελευταίο της άλμπουμ κυκλοφόρησε το 2004), η παρουσία της 61χρονης ηγέτιδας των Hole δημιούργησε υψηλές προσδοκίες, που όμως δεν επαληθεύτηκαν. Η απουσία της επέτρεψε, ωστόσο, να εστιάσουν όλοι στα 98 λεπτά της ταινίας. «Η Courtney Love, τραγουδίστρια, συνθέτρια και ηθοποιός, είναι πλέον νηφάλια και ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει νέα μουσική μετά από μια δεκαετία, έτοιμη να μοιραστεί την ιστορία της χωρίς φίλτρα», αναφέρει η σύνοψη. Η ταινία αναζητά ακόμη διανομέα, οπότε μόνο οι παρόντες είχαν τη δυνατότητα να τη δουν μέχρι στιγμής, αλλά η θετική υποδοχή δείχνει ότι πρόκειται για μια αναγκαία ματιά στην πιο προσωπική και άγνωστη πλευρά της Love.
«Όλοι έχουν μια ιστορία για τη Courtney», λέει η ίδια σε τρίτο πρόσωπο στην αρχή του ντοκιμαντέρ, σύμφωνα με το The Hollywood Reporter. «Τα έφτιαξε με το αγόρι μου. Έκλεψε το βέρα της γιαγιάς μου. Μου έφαγε τη μούσλι», αναφέρει χαρακτηριστικά. Η εκρηκτική και προκλητική στάση της ήταν αυτή που μάγεψε χιλιάδες θαυμαστές στα ‘90s, κάνοντάς την βασίλισσα του grunge, αλλά ταυτόχρονα έδωσε αφορμή σε επικριτές να την στοχοποιήσουν με μίσος. «Οι στιγμές ακατέργαστης ειλικρίνειας, σχεδόν ωμής, που προέρχονται απευθείας από την ίδια, αποτελούν το απαραίτητο αντίβαρο στη μυθολογία γύρω από το πρόσωπό της και αντανακλούν μια ευθύνη που έχει αρχίσει να αποδέχεται καθώς βαδίζει προς την αυτοαποδοχή», σχολιάζει το Rolling Stone.
Έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά για τη Courtney Love: για τον εθισμό της στα ναρκωτικά, τη σχέση της με τον Kurt Cobain, ή το ταραχώδες παρελθόν της. Αυτή τη φορά όμως είναι η ίδια που επιβεβαιώνει ή διαψεύδει. Γεννημένη στο San Francisco το 1964, μεγάλωσε σε ένα «αντικουλτουριάρικο σπίτι». Ο πατέρας της έχασε την επιμέλειά της επειδή της έδωσε LSD στα τέσσερα της χρόνια και ήπιε το πρώτο της ποτό στα δέκα, όταν ένας πατριός -τον οποίο χαρακτηρίζει «μοχθηρό»- τη μέθυσε σκόπιμα. «Η μητέρα μου δεν με αγάπησε ποτέ», δηλώνει στην ταινία. «Η Love έχει δώσει αντικρουόμενες εκδοχές για το παρελθόν της όλα αυτά τα χρόνια, αλλά είναι ασφαλές να πούμε πως δεν είχε σταθερή παιδική ηλικία», συνοψίζει το Deadline.
Στα 14 συνελήφθη επειδή έκλεψε ένα μπλουζάκι Kiss και στάλθηκε σε αναμορφωτήριο, όπου ένας θεραπευτής της χάρισε το άλμπουμ Horses της Patti Smith — κάτι που, όπως λέει η ίδια, άλλαξε τη ζωή της. Είδε ότι μια γυναίκα μπορεί να φέρει επανάσταση στη ροκ σκηνή και αποφάσισε να το κάνει κι εκείνη, ξεκινώντας από τη διείσδυση στην punk σκηνή του Liverpool χωρίς να φαίνεται σαν groupie. «Δεν ήθελα να πάω μαζί τους στο κρεβάτι, ήθελα να τους μοιάσω», εξομολογείται στο Antiheroine.
Από τις Hole ως τη σχέση με τον Cobain
Η φήμη ήρθε με το εναλλακτικό ροκ συγκρότημα Hole, μέσα από επιτυχίες όπως τα Celebrity Skin, Doll Parts, Violet και Malibu. «Η ταινία πείθει πως το να γίνει ροκ σταρ ήταν μέρος του DNA της — όχι κάτι που επιδίωξε συστηματικά. Ακόμη και οι πιο σκληρές εμπειρίες τροφοδότησαν τη δημιουργικότητά της, όπως μια σχεδόν απόπειρα βιασμού: ξέφυγε τρέχοντας με σκισμένο φόρεμα και ένα παπούτσι πίσω στο διαμέρισμά της στη Hollywood Blvd., όπου πήρε την κιθάρα κι έγραψε το Retard Girl», γράφει το The Hollywood Reporter.
Η μπασίστρια των Hole, Melissa Auf der Maur, θυμάται πως τότε η ηρωίνη κυριαρχούσε στη χρυσή εποχή του grunge — ακόμη κι εκείνες έβλεπαν ανθρώπους να κάνουν ενέσεις στα παρασκήνια καθημερινά. «Αν θέλετε ποτέ να καταστρέψετε τη ζωή σας», συμβουλεύει η Love τους σκηνοθέτες του ντοκιμαντέρ, «καπνίστε κρακ».
Το 1991 εμφανίστηκε στην εκπομπή 120 Minutes κι ανακοίνωσε ότι οι Hole θα κάνουν περιοδεία με τους Nirvana — πρώτη δημόσια αναφορά στο συγκρότημα του μελλοντικού συζύγου της, Kurt Cobain. «Φλερτάραμε σχεδόν έναν χρόνο πριν από αυτό. Τον είδα πρώτη φορά να τραγουδά σε συναυλία το Sliver. Όταν έφτασε στον στίχο ‘I woke up in my mother’s arms’, είχα ήδη ερωτευτεί παράφορα μαζί του», αφηγείται.
Το Antiheroine καλύπτει όλη εκείνη την πολυσυζητημένη περίοδο: όταν η σχέση τους έγινε γνωστή, παντρεύτηκαν και απέκτησαν κόρη μέχρι την τραγική αυτοκτονία του Cobain το 1994, για την οποία πολλοί την κατηγόρησαν άδικα. «Ναι — τα καλύπτει όλα: από εκείνο το διαβόητο εξώφυλλο του Vanity Fair [που υπαινισσόταν πως έκανε χρήση ηρωίνης στην εγκυμοσύνη — κάτι που αρνείται] μέχρι το σημείωμα αυτοκτονίας. Έκαναν χρήση ουσιών, τις διέκοψαν και ξανάπεσαν σε αυτές. Υπήρχαν πολλά φλας αλλά και σκοτεινές στιγμές. Πάνω απ’ όλα όμως ήταν μια ιστορία αγάπης», τονίζει το Rolling Stone.
Διαχείριση απώλειας και νέα αρχή
Η Love βίωσε δημόσια τον θρήνο της μπροστά σε εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ δεχόταν επιθέσεις από τα ΜΜΕ και μίσος από τους θαυμαστές των Nirvana. «Ακόμη κι αν έζησες τα ‘90s, σοκάρει όταν θυμάσαι τη χρονολογία των γεγονότων: Το πολυβραβευμένο δεύτερο άλμπουμ των Hole, Live Through This, κυκλοφόρησε μόλις μια εβδομάδα μετά [την αυτοκτονία]. Και αντί να κάνει διάλειμμα, η Love απλά συνέχισε ακάθεκτη. Σήμερα παραδέχεται πως τότε απλά έτρεχε μακριά από τον πόνο — που εκδηλώθηκε με κατάχρηση ουσιών, επιθετικότητα προς τους θαυμαστές αλλά και αδιαφορία προς τα μέλη του συγκροτήματος», γράφει η κριτική του The Washington Post.
Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει πολλά αποσπάσματα όπου θαυμαστές και ειδικοί εικάζουν για τον βαθμό ευθύνης της τραγουδίστριας στον θάνατο του συζύγου της. «Σε συναυλία των Hole κάποιος άφησε πάνω στη σκηνή μπροστά της φυσίγγια καραμπίνας [ο Cobain αυτοπυροβολήθηκε], προκαλώντας δημόσια νευρική κατάρρευση στη Love», σημειώνει ο The Guardian.
Η ίδια θεωρεί τον εαυτό της «μια γνωστή φιγούρα κολλημένη στο 1994». Όμως μέσα από το Antiheroine φαίνεται πως βρήκε τρόπο συμφιλίωσης με το παρελθόν ώστε να προχωρήσει μπροστά — ίσως όχι τόσο ώστε να εμφανιστεί σε κοινό στο Sundance αλλά αρκετά ώστε να επιστρέψει ενεργά στο Instagram μετά από σχεδόν τρία χρόνια σιωπής.
Από την προηγούμενη Πέμπτη δεν σταματά να ανεβάζει φωτογραφίες: γελά παρέα με τη Melissa Auf der Maur πίνοντας τσάι ή ποζάρει σε βίντεο καθώς αλλάζει look με τη βοήθεια της στιλίστριας Sally Hershberger κρατώντας αγκαλιά τους δύο σκύλους της. «Χαίρομαι που επέστρεψες!» σχολιάζει ένας από τους χιλιάδες θαυμαστές που πανηγυρίζουν την επιστροφή.
Το νέο άλμπουμ και οι ανοιχτοί λογαριασμοί
Η οριστική επιστροφή της Courtney Love θα σηματοδοτηθεί με την κυκλοφορία του πρώτου νέου άλμπουμ εδώ και 15 χρόνια — χωρίς ακόμα γνωστή ημερομηνία κυκλοφορίας. Στο ντοκιμαντέρ φαίνεται να εργάζεται πυρετωδώς πάνω σε αυτό ενώ ακούγονται κάποια αποσπάσματα νέων τραγουδιών.
«Όσο περισσότερο γράφω αυτά τα κομμάτια τόσο περισσότερο απομακρύνομαι από τα παλιά σκατά», ομολογεί στο Antiheroine. Καθώς μπαίνει πλέον στα 60s δεν μπορεί πια να βγάλει τις κραυγές που χαρακτήρισαν τις ερμηνείες των Hole — ωστόσο σύμφωνα με The Hollywood Reporter τα νέα τραγούδια ακούγονται πολλά υποσχόμενα. «Η φωνή της διατηρεί ακόμη πάθος, δύναμη και μια επίκτητη χάρη· ένα κομμάτι με τίτλο Liz Taylor Blue ξεχωρίζει ιδιαίτερα», σχολιάζει το Rolling Stone.
Για εκείνη όμως μόνο μία γνώμη έχει σημασία: η δική της. «Με πέταξαν έξω απ’ το πάρτι κι επέστρεψα!» δηλώνει δυναμικά η Love.
Παραμένουν ακόμα ανοιχτές πληγές όπως η σχέση με την κόρη της: όλα τα μέσα σημειώνουν την απουσία-έκπληξη της Frances Bean Cobain από το ντοκιμαντέρ — εκείνη είχε ζητήσει χειραφέτηση στα 17 (είναι σήμερα 33) επικαλούμενη χρήση ουσιών εκ μέρους της μητέρας (και θάνατο δύο κατοικιδίων). Ωστόσο μια σκηνή όπου η Love πετά στην Καλιφόρνια για να γνωρίσει τον νεογέννητο εγγονό δίνει νότα αισιοδοξίας.
Όπως όταν καταγράφεται σε καραόκε: δεν μπορεί πλέον να τραγουδήσει Violet όπως στα ‘90s αλλά ξαφνικά ξεκινά συγκινημένη -και δακρυσμένη- να ερμηνεύει In Bloom των Nirvana: «Είναι η πρώτη φορά που τραγουδώ κάτι δικό του» λέει συγκλονισμένη — άλλο ένα βήμα για να αφήσει πίσω οριστικά το 1994 και να προχωρήσει δυναμικά προς το μέλλον.
