Η Σαρλίζ Θερόν (Νότια Αφρική, 50 ετών) ονειρευόταν να γίνει χορεύτρια. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και φοίτησε στη φημισμένη Joffrey Ballet School, όμως ένας τραυματισμός στο γόνατο ανέκοψε τα σχέδιά της. Λίγο αργότερα, ο μάνατζερ ηθοποιών Τζον Κρόσμπι την εντόπισε τυχαία σε μια ουρά τράπεζας, όταν εκείνη δυσκολευόταν να εξαργυρώσει μια επιταγή. Το 1995 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία «Los chicos del maíz III: La cosecha urbana».
Σε πρόσφατη συνέντευξη στους The New York Times, με αφορμή τη νέα της ταινία δράσης Apex (2026), η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός μίλησε για την επιτυχία στο Χόλιγουντ, τα δύσκολα παιδικά της χρόνια με έναν αλκοολικό και βίαιο πατέρα, αλλά και για άλλες καθοριστικές στιγμές στη ζωή της.
Η διαμάχη με τον Τιμοτέ Σαλαμέ και η αξία του χορού
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, όπου κυριάρχησαν και οι αναμνήσεις από τα χρόνια της ως χορεύτριας, η Θερόν αναφέρθηκε άθελά της σε μια ξεχασμένη διαμάχη που αφορούσε τον επίσης ηθοποιό Τιμοτέ Σαλαμέ. Τον περασμένο Φεβρουάριο, ο Σαλαμέ είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ότι το μπαλέτο και η όπερα «δεν ενδιαφέρουν πια κανέναν».
«Ο χορός είναι ίσως το πιο δύσκολο πράγμα που έχω κάνει ποτέ. Οι χορευτές είναι υπερήρωες», σχολίασε η Θερόν μιλώντας για τις σωματικές απαιτήσεις του Apex. Η δημοσιογράφος τότε απάντησε: «Συγγνώμη, Τιμοτέ Σαλαμέ». Η Θερόν συνέχισε: «Σε δέκα χρόνια, η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορεί να κάνει τη δουλειά του Τιμοτέ, αλλά δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει έναν άνθρωπο που χορεύει ζωντανά πάνω στη σκηνή».
Στη νέα της ταινία, που κάνει πρεμιέρα στις 24 Απριλίου στο Netflix, υποδύεται μια ορειβάτισσα που καταδιώκεται από έναν δολοφόνο στη ζούγκλα της Αυστραλίας – ένα αυθεντικό θρίλερ δράσης. Για το πώς προετοιμάστηκε για τον ρόλο αυτόν, δήλωσε στους The New York Times: «Σε κάποιες ταινίες είχα μικρές σκηνές δράσης. Αμέσως το συνέδεσα με την καριέρα μου ως χορεύτριας και μου έλειψε να αφηγούμαι ιστορίες μέσω του σώματός μου». Μετά το απαιτητικό γύρισμα, χρειάστηκε να χειρουργηθεί στους αγκώνες δύο φορές.
Η Θερόν συνέχισε τη σκέψη της για τα σχόλια του Σαλαμέ: «Δεν πρέπει να [λέμε άσχημα λόγια] για άλλες μορφές τέχνης». Και πρόσθεσε: «Ο χορός με δίδαξε πειθαρχία. Μου έδωσε δομή. Με έμαθε στη σκληρή δουλειά και στη δύναμη. Είναι σχεδόν κακοποιητικό. Έπαθα αρκετές φορές μολύνσεις στο αίμα από φουσκάλες που δεν επουλώνονταν ποτέ. Δεν έχεις ποτέ ρεπό. Κυριολεκτικά αιμορραγείς μέσα στα παπούτσια σου. Και αυτό είναι κάτι που απαιτεί καθημερινή εξάσκηση: τη νοοτροπία να μην τα παρατάς ποτέ, να μην υπάρχει άλλη επιλογή παρά να συνεχίζεις», εξομολογήθηκε.
Επανερχόμενη στον πρωταγωνιστή του «Call me by your name» και τις δηλώσεις του, η Θερόν τόνισε: «Ελπίζω να τον συναντήσω κάποια στιγμή. Ήταν ένα πολύ απερίσκεπτο σχόλιο για μια μορφή τέχνης – δύο μορφές τέχνης – που πρέπει διαρκώς να εξυψώνουμε γιατί πράγματι περνούν δύσκολα».
Τα τραύματα των παιδικών χρόνων στη Νότια Αφρική
Η βραβευμένη με Όσκαρ πρωταγωνίστρια μεγάλωσε σε μια φάρμα στη Νότια Αφρική, στα χρόνια του απαρτχάιντ. Λίγες εβδομάδες πριν κλείσει τα 16, ήρθε αντιμέτωπη με τον θάνατο του πατέρα της από τα χέρια της μητέρας της.
«Ο πατέρας μου ήταν τόσο μεθυσμένος που δεν έπρεπε καν να μπορεί να περπατήσει όταν μπήκε στο σπίτι με ένα όπλο στα χέρια. Η μητέρα μου κι εγώ ήμασταν στο δωμάτιό μου, σπρώχνοντας την πόρτα από μέσα για να μην περάσει. Εκείνος έκανε πίσω και πυροβόλησε τρεις φορές μέσα από την πόρτα. Καμία σφαίρα δεν μας πέτυχε – ήταν πραγματικό θαύμα. Αλλά τελικά εκείνη έβαλε τέλος στην απειλή», είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή της στο NPR τον Ιούλιο του 2020.
Η δικαιοσύνη αθώωσε πλήρως τη μητέρα της, η οποία σήμερα ζει μαζί με τη Θερόν στο Λος Άντζελες.
