Έχει η Ευρώπη χάσει το ενδιαφέρον της για τις ΗΠΑ; Έχει το Φεστιβάλ των Καννών απομακρυνθεί από το Χόλιγουντ; Φέτος, η ετήσια ανακοίνωση του προγράμματος ανέδειξε μια επιλογή που στρέφεται μακριά από τις αμερικανικές παραγωγές και προβάλλει ξανά τους μεγάλους δημιουργούς του παγκόσμιου σινεμά όπως ο Pedro Almodóvar, ο Cristian Mungiu και ο Asghar Farhadi. Δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο με το περσινό υπερθέαμα του Tom Cruise με το Mission: Impossible.
Παρόλα αυτά, εκτός διαγωνισμού παρουσιάζονται σκηνοθετικές δουλειές όπως το Diamond του Andy Garcia, ο οποίος πρωταγωνιστεί και ο ίδιος στο αστυνομικό δράμα, καθώς και το Propeller One-Way Night Coach που σκηνοθετεί ο John Travolta, βασισμένο στο δικό του μυθιστόρημα και εμπνευσμένο από την αγάπη του για την αεροπορία. Μέχρι στιγμής δεν ανακοινώθηκε κανένας Βρετανός σκηνοθέτης, αν και ο Πολωνός δημιουργός Paweł Pawlikowski, που διαγωνίζεται με το Fatherland, θα μπορούσε να θεωρηθεί «βρετανικός» αφού έχει ζήσει πολλά χρόνια στη Βρετανία.
Το φεστιβάλ ως καθρέφτης της εποχής
Οι παρατηρητές των Καννών αναζητούν πάντα τη σύγχρονη σημασία των επιλογών και τα θέματα συζήτησης της χρονιάς. Υπό τη διεύθυνση του Thierry Frémaux, το φεστιβάλ επιμένει να μην δέχεται ταινίες που προβάλλονται αποκλειστικά σε streaming, δικαιώνοντας αυτή τη στάση, καθώς οι επιλογές του διακρίνονται στα Όσκαρ. Όσον αφορά τη συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη, οι Κάννες φαίνεται να είναι λιγότερο αυστηρές.
Η νέα ταινία-ντοκιμαντέρ του Steven Soderbergh, John Lennon: The Last Interview, βασίζεται στη συνέντευξη των John και Yoko Ono για τον ραδιοφωνικό σταθμό RKO λίγο πριν τη δολοφονία του Lennon. Για τα οπτικά μέρη, ο Soderbergh χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη ώστε να αναδημιουργήσει την εμπειρία, προκαλώντας ανάμεικτα συναισθήματα στους θεατές.
Παρατηρείται σαφής υπεροχή ανδρών σκηνοθετών έναντι των γυναικών, αν και η τελική λίστα δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Όσον αφορά τις μεγάλες γεωπολιτικές εξελίξεις, όπως ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία, τα βλέμματα στρέφονται στο Minotaur του Ρώσου σκηνοθέτη Andrey Zvyagintsev, ο οποίος άλλοτε ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στον Vladimir Putin, αλλά πλέον ζει εξόριστος στη Γαλλία. Η νέα του ταινία επικεντρώνεται σε έναν Ρώσο επιχειρηματία που βασανίζεται από οικογενειακά προβλήματα — με έντονα πολιτικά υπονοούμενα.
Ηχηρές απουσίες και γαλλικά αστέρια
Τα ζητήματα της Μέσης Ανατολής — Ισραήλ, Γάζα, Λίβανος, Ιράν — δεν φαίνεται να απασχολούν άμεσα το φετινό πρόγραμμα. Δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο με το περσινό Yes του Ισραηλινού Nadav Lapid στο Director’s Fortnight. Ο Ιρανός σκηνοθέτης και δριμύς επικριτής της κυβέρνησης της χώρας του, Asghar Farhadi, συμμετέχει με το Parallel Tales, που εκτυλίσσεται στη Γαλλία — καθώς ο ίδιος αρνείται πλέον να εργαστεί στο Ιράν — και αντλεί έμπνευση από το Dekalog: Six του Krzysztof Kieslowski.
Στην ταινία Parallel Tales πρωταγωνιστούν οι θρυλικές Γαλλίδες ηθοποιοί Isabelle Huppert και Catherine Deneuve, η παρουσία των οποίων στο κόκκινο χαλί θεωρείται σχεδόν απαραίτητη για τις Κάννες. Η Deneuve εμφανίζεται επίσης στο Gentle Monster της Marie Kreutzer μαζί με τη Léa Seydoux.
Iστορία, ψυχολογικό δράμα και νέες τάσεις
Το τραυματικό παρελθόν της εμπόλεμης Γαλλίας αποτελεί επαναλαμβανόμενο θέμα στο διαγωνιστικό πρόγραμμα: Το Moulin του Ούγγρου László Nemes διαδραματίζεται στη Γαλλία υπό κατοχή και περιλαμβάνει τον Lars Eidinger σε ώριμη ερμηνεία ως Klaus Barbie. Το Notre Salut του Emmanuel Marre αναφέρεται στη Γαλλία της εποχής Βισύ, ενώ το Coward του Lukas Dhont περιγράφει τις δοκιμασίες ενός Βέλγου στρατιώτη στα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το θέμα της αστικής ευμάρειας κάτω από την οποία κρύβονται βία και παράνοια — αγαπημένο μοτίβο τόσο στις Κάννες όσο και στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο — επιστρέφει με το Fjord του Cristian Mungiu, όπου οι Sebastian Stan και Renate Reinsve υποδύονται ένα ζευγάρι που μετακομίζει σε μια γραφική νορβηγική πόλη και βιώνει κάτι πολύ διαφορετικό από φιλική γειτονιά.
Eκτός διαγωνισμού παρουσιάζεται το Her Private Hell του Nicolas Winding Refn που υπόσχεται να προκαλέσει αίσθηση. Στο τμήμα Un Certain Regard ξεχωρίζει η Jane Schoenbrun — μια από τις πιο ενδιαφέρουσες νέες Αμερικανίδες δημιουργούς — με το Teenage Sex and Death at Camp Miasma, ένα queer slasher που πιθανότατα θα γίνει από τα πιο πολυσυζητημένα εισιτήρια των φετινών Καννών.
