Το 1857, η τριών ετών κόρη του Mark Twain, η μικρή Σούζι Κλέμενς, έγραψε το πρώτο της γράμμα στον Άγιο Βασίλη. Ο διάσημος συγγραφέας είχε ιδιαίτερη σχέση με την κόρη του και δεν άντεχε να αφήσει το γράμμα της αναπάντητο. Έτσι, αποφάσισε να της απαντήσει με μια μοναδική επιστολή γεμάτη τρυφερότητα και φαντασία.
Αγαπημένη μου Σούζι Κλέμενς,
Έλαβα και διάβασα όλα τα γράμματα που εσύ και η μικρή σου αδερφή μου στείλατε μέσω της μαμάς σας και των νταντάδων. Διάβασα επίσης εκείνα που γράψατε με τα δικά σας χεράκια — γιατί, αν και δεν χρησιμοποιήσατε τα γράμματα που ξέρουν οι μεγάλοι, χρησιμοποιήσατε τα σύμβολα που όλα τα παιδιά στη γη και στα λαμπερά αστέρια γνωρίζουν. Και επειδή όλοι οι υπήκοοί μου στη Σελήνη είναι παιδιά και χρησιμοποιούν μόνο αυτά τα σημάδια, καταλαβαίνω εύκολα τα δικά σου και της αδερφής σου τα περίεργα και φανταστικά γραψίματα.
Όμως δυσκολεύτηκα με τα γράμματα που υπαγόρευσες στη μαμά ή στις νταντάδες, γιατί είμαι ξένος και δεν διαβάζω καλά αγγλικά. Θα δεις ότι δεν έκανα κανένα λάθος στα πράγματα που εσύ και το μωρό παραγγείλατε με τα δικά σας γράμματα — κατέβηκα από την καμινάδα σας τα μεσάνυχτα όταν κοιμόσασταν, τα παρέδωσα όλα ο ίδιος, κι έδωσα κι ένα φιλί σε καθεμία σας, γιατί είστε καλά παιδιά, ευγενικά και από τα πιο υπάκουα που έχω γνωρίσει.
Τα δώρα, η Σελήνη και το κορίτσι από το Βόρειο Αστέρι
Στο γράμμα που υπαγόρευσες, υπήρχαν κάποιες λέξεις που δεν κατάφερα να διαβάσω σωστά, κι ένα-δυο μικρές παραγγελίες δεν μπόρεσα να τις εκπληρώσω γιατί μας τελείωσαν τα αποθέματα. Το τελευταίο σετ από κουζινικά για κούκλες πήγε σε ένα πολύ φτωχό κοριτσάκι στο Βόρειο Αστέρι, εκεί ψηλά στη χώρα του κρύου πάνω από τον Μεγάλο Αρκτούρο. Η μαμά σου μπορεί να σου δείξει αυτό το αστέρι κι εσύ θα πεις: «Μικρή Νιφάδα Χιονιού» (έτσι τη λένε), «χαίρομαι που πήρες εσύ τα κουζινικά, γιατί τα χρειάζεσαι περισσότερο». Αυτό πρέπει να το γράψεις με το χεράκι σου, κι εκείνη θα σου απαντήσει. Αν απλά το πεις, δεν θα σε ακούσει. Κάνε το γράμμα σου ελαφρύ γιατί η απόσταση είναι μεγάλη και το γραμματόσημο βαρύ.
Στο γράμμα της μαμάς υπήρχε μια λέξη που δεν είμαι σίγουρος αν κατάλαβα σωστά. Νομίζω πως ζήτησες μια «βαλίτσα γεμάτη ρούχα για κούκλες». Είναι έτσι; Θα περάσω από την κουζίνα σας κατά τις εννέα το πρωί για να ρωτήσω. Όμως δεν πρέπει να δω κανέναν ούτε να μιλήσω σε κανέναν εκτός από εσένα. Όταν χτυπήσει το κουδούνι της κουζίνας, ο Τζορτζ πρέπει να έχει δεμένα τα μάτια του για να ανοίξει την πόρτα και μετά να πάει πίσω στην τραπεζαρία ή στο ντουλάπι με τα πιάτα μαζί με τη μαγείρισσα.
Πρέπει να πεις στον Τζορτζ να περπατάει στις μύτες των ποδιών του και να μην μιλήσει — αλλιώς θα πάθει κακό κάποια μέρα. Έπειτα ανεβαίνεις στο παιδικό δωμάτιο, στέκεσαι σε μια καρέκλα ή στο κρεβάτι της νταντάς και βάζεις το αυτί σου στον σωλήνα που οδηγεί στην κουζίνα. Όταν σφυρίξω μέσα του, πρέπει να πεις «Καλώς ήρθες, Άγιε Βασίλη!» Τότε θα σε ρωτήσω αν όντως ζήτησες βαλίτσα, κι αν ναι, θα σε ρωτήσω τι χρώμα θέλεις. Η μαμά σου θα σε βοηθήσει να διαλέξεις ένα ωραίο χρώμα κι ύστερα πρέπει να μου πεις αναλυτικά τι θέλεις να έχει μέσα η βαλίτσα.
Η συνάντηση με τον Άγιο Βασίλη και οι οδηγίες προς τη Σούζι
Όταν σου πω «Αντίο και καλά Χριστούγεννα στη μικρή μου Σούζι Κλέμενς», πρέπει να απαντήσεις: «Αντίο καλέ μου Άγιε Βασίλη, σ’ ευχαριστώ πολύ! Πες στη Μικρή Νιφάδα Χιονιού πως θα κοιτάξω το αστέρι της απόψε κι εκείνη πρέπει να κοιτάξει εδώ κάτω — εγώ θα είμαι στο δυτικό παράθυρο· κάθε όμορφη βραδιά θα κοιτώ τ’ αστέρι της και θα λέω ‘Ξέρω κάποιον εκεί πάνω και την συμπαθώ πολύ’».
Μετά κατεβαίνεις στη βιβλιοθήκη και λες στον Τζορτζ να κλείσει όλες τις πόρτες προς τον κεντρικό διάδρομο· όλοι πρέπει να κάνουν ησυχία για λίγο. Εγώ θα πάω στη Σελήνη για να φέρω όσα ζήτησες κι ύστερα από λίγα λεπτά θα κατέβω από την καμινάδα του τζακιού στο διάδρομο — αν πρόκειται για βαλίτσα — γιατί τέτοιο πράγμα δεν χωράει στην καμινάδα του παιδικού δωματίου.
Οι μεγάλοι μπορούν να μιλάνε μέχρι ν’ ακούσουν βήματα στο διάδρομο. Τότε τους λες να κάνουν ησυχία ώσπου ν’ ανέβω ξανά στην καμινάδα. Ίσως όμως δεν ακούσεις καθόλου βήματα· μπορείς τότε πότε-πότε να ρίχνεις μια ματιά μέσα από τις πόρτες της τραπεζαρίας κι αργότερα θα βρεις αυτό που θέλεις κάτω από το πιάνο στο σαλόνι — εκεί θα το αφήσω.
Αν αφήσω χιόνι στο διάδρομο, πες στον Τζορτζ να το σκουπίσει προς το τζάκι γιατί εγώ δεν έχω χρόνο γι’ αυτά. Ο Τζορτζ δεν πρέπει να χρησιμοποιήσει σκούπα αλλά πανί — αλλιώς θα πάθει κακό κάποια μέρα. Να προσέχεις τον Τζορτζ για να μην κινδυνεύει. Κι αν αφήσει η μπότα μου σημάδι στο μάρμαρο, ο Τζορτζ δεν πρέπει ποτέ να το τρίψει· άφησέ το πάντα εκεί ως ενθύμιο της επίσκεψής μου. Όποτε βλέπεις αυτό το σημάδι ή το δείχνεις σε κάποιον, ας σου θυμίζει πάντα να είσαι καλό κορίτσι.
Και όταν κάποια φορά κάνεις αταξία κι ένας μεγάλος δείξει αυτό το σημάδι που άφησε η μπότα του καλού παλιού Άγιου Βασίλη στο μάρμαρο, τι θα πεις τότε, μικρή μου γλυκιά;
Αντίο για λίγα λεπτά μέχρι να κατέβω στη Γη και να χτυπήσω το κουδούνι της κουζίνας.
Με αγάπη,
Ο δικός σου Άγιος Βασίλης
Που οι άνθρωποι κάποιες φορές αποκαλούν «Ο Άνθρωπος στη Σελήνη»
