Έχουν περάσει λίγες μέρες από το φινάλε του Stranger Things και οι αντιδράσεις παραμένουν ανάμεικτες. Για κάθε φανατικό που δάκρυσε με την κατάληξη, υπήρχε κι ένας απογοητευμένος TikToker που απαριθμούσε με πάθος τα κενά στην πλοκή που έμειναν αναπάντητα στην προσπάθεια της σειράς να ολοκληρωθεί γρήγορα. Με άλλα λόγια, το πώς ένιωσε κανείς για το φινάλε εξαρτήθηκε κυρίως από το πώς έβλεπε συνολικά το Stranger Things.

Παρά τις επιμέρους ενστάσεις για το τελευταίο επεισόδιο — στις οποίες θα επιστρέψουμε — ίσως αυτός να ήταν ο καλύτερος τρόπος να κλείσει μια τέτοια σειρά. Δεν υπήρξε ξαφνική αλλαγή τόνου, ούτε σκοτεινό ηθικό δίδαγμα τύπου Dinosaurs, ούτε εύκολη λύση “ήταν όλα ένα όνειρο” όπως στο St Elsewhere, ούτε μακελειό τύπου Blake’s 7. Το Stranger Things τελείωσε όπως ακριβώς έζησε: γεμάτο εντυπωσιακές σκηνές και συναίσθημα (και μια δαιδαλώδη μυθολογία με υπερβολικά πολλούς χαρακτήρες).

Καθαρότερη αφήγηση και δυνατές ερμηνείες

Με αυτό τον τρόπο, η σειρά κατάφερε να βρει τη χρυσή τομή. Θα αγαπηθεί το φινάλε όσο του Breaking Bad ή θα συζητηθεί όσο των Sopranos; Μάλλον όχι. Όμως απέφυγε τα λάθη που βύθισαν σειρές όπως το Dexter και το Game of Thrones.

Ένα από τα μεγάλα ατού ήταν ότι συμμαζεύτηκε η υπερβολική διασπορά των προηγούμενων επεισοδίων, όπου ένας τεράστιος αριθμός χαρακτήρων βρισκόταν διασκορπισμένος σε άπειρες τοποθεσίες, διαστάσεις και ονειρικά πεδία. Η πλοκή είχε γίνει τόσο περίπλοκη που κανείς δεν προλάβαινε να κάνει τίποτα, αφού συνεχώς εξηγούσαν μεταξύ τους πού βρίσκονται και γιατί.

Το τελευταίο επεισόδιο προσέφερε πιο καθαρή αφήγηση: μια ομάδα χαρακτήρων απέναντι σε έναν τεράστιο “κάβουρα”, και ο κάβουρας ηττήθηκε. Όλοι είχαν τη στιγμή τους στο προσκήνιο – ιδιαίτερα η Winona Ryder, που επιτέλους μπόρεσε να αποκεφαλίσει τον Vecna μετά από χρόνια όπου απλώς στεκόταν στο περιθώριο μπερδεμένη. Η τελική μάχη ήταν εντυπωσιακή και γεμάτη ένταση. Οι φαν που είδαν τη σειρά να “φουσκώνει” υπερβολικά την τελευταία δεκαετία σίγουρα ικανοποιήθηκαν.

Επιστροφή στις παιδικές ρίζες της σειράς

Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο ήταν η επιστροφή στην αρχική ιδέα ότι πρόκειται για μια ιστορία παιδιών. Το φινάλε ήταν γεμάτο flashback με τους πρωταγωνιστές πριν την εφηβεία — μια έξυπνη επιλογή. Από τότε που ξεκίνησε το Stranger Things, παρακολουθήσαμε τους νεαρούς ηθοποιούς να μεγαλώνουν τόσο σε ηλικία όσο και σε φήμη. Βλέποντάς τους μικρούς κι αθώους, πριν καταλάβουν τι παγκόσμια επιτυχία θα ακολουθούσε, ήταν πραγματικά συγκινητικό.

Επιπλέον, το άλμα 18 μηνών προς τα εμπρός στο τέλος έδωσε την ευκαιρία στους ηθοποιούς να παίξουν πιο κοντά στην πραγματική τους ηλικία. Μπορεί κανείς να φανταστεί τη χαρά του Caleb McLaughlin, που επιτέλους δεν χρειάστηκε να φορέσει εκείνη τη χαρακτηριστική περούκα για κάποιες σκηνές.

Αναμφισβήτητα συγκινητική ήταν η σκηνή με τον Caleb McLaughlin ως Lucas, τη Natalia Dyer ως Nancy, τον Gaten Matarazzo ως Dustin, τον Joe Keery ως Steve, τον Charlie Heaton ως Jonathan, τον Finn Wolfhard ως Mike, τον Noah Schnapp ως Will και τη Maya Hawke ως Robin στη σειρά Stranger Things.

Υπερβολικά πολλά φινάλε – αλλά δικαίως για τους φαν

Ποια στιγμή μας έμεινε περισσότερο από το φινάλε; Ίσως όταν κοιτάξαμε το ρολόι και συνειδητοποιήσαμε ότι απέμεναν ακόμα 30 λεπτά. Βρισκόμασταν ήδη βαθιά στο επίλογο, με κάθε χαρακτήρα να λαμβάνει τη δική του συγκινητική αποχαιρετιστήρια σκηνή: ο Steve έγινε δάσκαλος· ο Dustin ήταν ελαφρώς εκνευριστικός στην αποφοίτησή του· η Erica ανέπτυξε τις δεξιότητες της στις βόμβες· η Joyce κι ο Hopper αρραβωνιάστηκαν· ο στρατός εξαφανίστηκε διακριτικά· ενώ η Eleven είτε πέθανε είτε όχι — ανάλογα με την προτίμηση του καθενός.

Το φινάλε διαδεχόταν το ένα το άλλο τόσο έντονα, ώστε η ουσία του επεισοδίου έμοιαζε μακρινή ανάμνηση. Έμοιαζε σαν την τελευταία ταινία Lord of the Rings μπροστά σε ένα υπόδειγμα αυτοσυγκράτησης.

Όσο κουραστικό κι αν ήταν αυτό το κλείσιμο, για τους πραγματικούς φαν άξιζε. Αυτός άλλωστε ήταν ο στόχος του φινάλε: να ικανοποιήσει τα εκατομμύρια θεατών που αγκάλιασαν αυτό το περίεργο μωσαϊκό αναφορών στα ‘80s και το μετέτρεψαν σε τέτοιο θηρίο ώστε νέα επεισόδια να “ρίχνουν” κυριολεκτικά το Netflix.

Το Stranger Things συνεχίζεται – νέες σειρές στον ορίζοντα

Άρα, κατάφερε το Stranger Things να “προσγειωθεί” σωστά; Η απάντηση είναι μάλλον όχι — γιατί πλέον αυτό δεν θεωρείται καν “προσγείωση”. Βρισκόμαστε στο 2026, κι αν υπάρχει ένα “έγκλημα” στη βιομηχανία ψυχαγωγίας σήμερα είναι να αφήνεις μια επιτυχημένη IP να τελειώσει πραγματικά.

Οι αδελφοί Duffer έχουν ήδη επιβεβαιώσει πως ετοιμάζουν ένα spin-off της σειράς ενώ αν αυτό καθυστερήσει, μέσα στη χρονιά θα κυκλοφορήσει και animated σειρά (Stranger Things: Tales from ’85). Εν ολίγοις, ξεχάστε την ιδέα ότι τελειώνει ποτέ στ’ αλήθεια το Stranger Things — όσο υπάρχει ζήτηση (και κέρδος), θα συνεχίζεται.

 

 

 

[mc4wp_form id="278"]