Η ποιότητα των τροφών στο επίκεντρο

Ο ανθρώπινος οργανισμός χρειάζεται υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λιπαρά για να λειτουργήσει σωστά. Το ζήτημα, ωστόσο, είναι ποιες μορφές αυτών των μακροθρεπτικών συστατικών επιλέγουμε καθημερινά. Στη μελέτη, οι ερευνητές διαχώρισαντους υδατάνθρακες χαμηλής ποιότητας, όπως τα λευκά άλευρα, τα επεξεργασμένα δημητριακά και τα προϊόντα με προσθήκη ζάχαρηςαπό τους υδατάνθρακες υψηλής ποιότητας, όπως τα δημητριακά ολικής άλεσης, που συνοδεύονται από φυτικές ίνες και μικροθρεπτικά συστατικά. Αντίστοιχα, έγινε διάκριση και στα λιπαρά. Τα κορεσμένα και τρανς λιπαρά, που συναντώνται συχνά σε κόκκινο κρέας, βούτυρο και επεξεργασμένα τρόφιμα, συνδέονται συχνά με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Από την άλλη, τα ακόρεστα λιπαρά φυτικής προέλευσης, όπως αυτά των ξηρών καρπών και του ελαιολάδου, θεωρούνται πιο ευνοϊκά για την καρδιά.

Πώς ορίστηκε μια «υγιεινή» δίαιτα

Οι ερευνητές κατηγοριοποίησαν τις δίαιτες με βάση τη συνολική ποιότητά τους. Μια υγιεινήεκδοχήδίαιτας χαμηλώνυδατανθράκων ή λιπαρών περιλάμβανε:

• μεγαλύτερη έμφαση σεφυτικές πρωτεΐνες
• ποιοτικάλιπαρά
• και υδατάνθρακες υψηλής διατροφικής αξίας.

Αντίθετα, μια μη υγιεινή εκδοχή βασιζόταν σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες και σε ζωικές πηγές λιπαρών και πρωτεϊνών χαμηλής ποιότητας. Τα δεδομένα έδειξαν ότι ακόμη και όταν η συνολική πρόσληψη υδατανθράκων ή λιπαρών ήταν χαμηλή, η κακή ποιότητα των τροφών μπορούσε να εξουδετερώσει ή και να αναστρέψει τα πιθανά οφέλη.

Πόσο σημαντική είναι αυτή η μελέτη;

Καθώς επρόκειτο για μελέτη παρατήρησης, δεν μπορεί να αποδείξει άμεση αιτιώδη σχέση ανάμεσα στη διατροφή και τη στεφανιαία νόσο. Ωστόσο, το μεγάλο δείγμα και η μακρόχρονη παρακολούθηση ενισχύουν τη βαρύτητα των συμπερασμάτων.
Για να περιορίσουν τις αδυναμίες των αυτοαναφερόμενων στοιχείων, οι ερευνητές προχώρησαν επίσης σε ανάλυση βιολογικών δεικτών. Συγκεκριμένα, μελέτησαν δείγματα αίματος από περισσότερους από 11.000 συμμετέχοντες, εξετάζοντας το μεταβολομικό τους προφίλ, μικρά μόρια και ιστούς, που συνηγόρησαν στα αρχικά τους αποτελέσματα.

Τι έδειξαν οι βιολογικοί δείκτες; Τα άτομα που ακολουθούσαν ποιοτικότερες διατροφή, είτε χαμηλών υδατανθράκων είτε χαμηλών λιπαρών, παρουσίαζανυψηλότερα επίπεδα HDL χοληστερόλης και παράλληλα χαμηλότερα επίπεδα τριγλυκεριδίων. Οι δείκτες αυτοί συνδέονται με καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία, καθώς η HDL συμβάλλει στην απομάκρυνση της LDL χοληστερόλης από τα αγγεία. Παράλληλα, εντοπίστηκε αυξημένη παρουσία ιππουρικού οξέος, ενός μεταβολίτη που θεωρείται δείκτης διατροφής πλούσιας σε φρούτα και λαχανικά. Το εύρημα αυτό επιβεβαιώνει ότι η ποιότητα της διατροφής αποτυπώνεται και σε μετρήσιμα βιολογικά δεδομένα.

Τι σημαίνουν όλα αυτά στην πράξη

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συμπεράσματα της μελέτης είναι ότι τόσο οι υγιεινές δίαιτες χαμηλών υδατανθράκων όσο και οι υγιεινές δίαιτες χαμηλών λιπαρών εμφάνιζαν παρόμοια οφέλη για την καρδιαγγειακή υγεία. Αυτό δείχνει ότι δεν υπάρχει μία μοναδική σωστή διατροφή. «Οι άνθρωποι μπορούν να επιλέξουν το διατροφικό πρότυπο που τους ταιριάζει», σημειώνει ο Wu, «αρκεί η βάση να είναι τα ποιοτικά τρόφιμα και οι φυτικές πηγές πρωτεΐνης και λιπαρών». Για την καθημερινότητα, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: λιγότερη εμμονή στους αριθμούς και τις αυστηρές απαγορεύσεις, περισσότερη προσοχή στην ποιότητα. Η καρδιά, τελικά, φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για το τι τρώμε και λιγότερο για το τι απλώς αποφεύγουμε.

Ο ρόλος των ερυθρών αιμοσφαιρίων

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cell Metabolism, δείχνει ότι τα ερυθρά αιμοσφαίρια δεν είναι απλώς φορείς οξυγόνου, όπως θεωρούνταν μέχρι σήμερα. Όταν τα επίπεδα οξυγόνου μειώνονται, τα κύτταρα αυτά προσαρμόζουν τον μεταβολισμό τους με τρόπο που αφενός βελτιώνει την οξυγόνωση των ιστών και αφετέρου μειώνει τη γλυκόζη που κυκλοφορεί στο αίμα. Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, IshaJain, PhD, ερευνήτρια στα Gladstone Institutes και καθηγήτρια βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο, σημειώνει ότι τα ευρήματα απαντούν σε ένα διαχρονικό ερώτημα της φυσιολογίας.«Τα ερυθρά αιμοσφαίρια αποτελούν ένα ακόμη σημείο μεταβολισμού της γλυκόζης που μέχρι σήμερα δεν είχε ληφθεί επαρκώς υπόψη», αναφέρει. «Αυτό αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα».

Τι έδειξαν τα πειράματα

Η ερευνητική ομάδα μελετά εδώ και χρόνια την υποξία και τις επιδράσεις της στον μεταβολισμό. Σε προηγούμενα πειράματα είχε παρατηρηθεί ότι ποντίκια που εκτίθεντο σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου εμφάνιζαν εντυπωσιακή μείωση της γλυκόζης στο αίμα, ιδιαίτερα μετά τη λήψη τροφής.Όταν οι ερευνητές ανέλυσαν τη χρήση της γλυκόζης στα κύρια όργανα, όπως ο εγκέφαλος, οι μύες και το ήπαρ, δεν εντόπισαν επαρκή εξήγηση.«Η γλυκόζη εξαφανιζόταν από την κυκλοφορία πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι θα περιμέναμε», εξηγεί η Yolanda Martí-Mateos, PhD, πρώτη συγγραφέας της μελέτης. «Τα κλασικά μεταβολικά όργανα δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν αυτό το εύρημα».

Η απάντηση βρέθηκε όταν χρησιμοποιήθηκαν εναλλακτικές απεικονιστικές τεχνικές. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια αποδείχθηκαν ο κύριος απορροφητής γλυκόζης σε συνθήκες υποξίας, κάτι που μέχρι σήμερα δεν θεωρούνταν πιθανό. Περαιτέρω πειράματα έδειξαν ότι σε χαμηλό οξυγόνο τα ποντίκια παράγουν περισσότερα ερυθρά αιμοσφαίρια, ενώ κάθε κύτταρο απορροφά μεγαλύτερη ποσότητα γλυκόζης σε σχέση με φυσιολογικές συνθήκες.

Ο μοριακός μηχανισμός

Για να κατανοήσουν πώς ακριβώς συμβαίνει αυτή η μεταβολική αλλαγή, οι ερευνητές συνεργάστηκαν με ειδικούς στη βιολογία των ερυθρών αιμοσφαιρίων από πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Η ανάλυση έδειξε ότι όταν το οξυγόνο είναι περιορισμένο, τα ερυθρά αιμοσφαίρια χρησιμοποιούν τη γλυκόζη για την παραγωγή μορίων που διευκολύνουν την απελευθέρωση οξυγόνου στους ιστούς. Η διαδικασία αυτή είναι κρίσιμη για την επιβίωση σε περιβάλλοντα με χαμηλή οξυγόνωση.«Το μέγεθος της επίδρασης ήταν απρόσμενο», σημειώνει ο Angelo D’Alessandro, PhD, από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο. «Διαπιστώσαμε ότι τα ερυθρά αιμοσφαίρια μπορούν να καλύπτουν σημαντικό μέρος της συνολικής κατανάλωσης γλυκόζης του οργανισμού, ειδικά σε συνθήκες υποξίας».

Τι σημαίνουν τα ευρήματα για τον διαβήτη

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης είναι ότι τα μεταβολικά οφέλη της υποξίας διατηρούνται για εβδομάδες ή και μήνες, ακόμη και μετά την επιστροφή σε φυσιολογικά επίπεδα οξυγόνου.Οι ερευνητές δοκίμασαν επίσης ένα πειραματικό φάρμακο που αναπτύχθηκε στο εργαστήριο της Jain και μιμείται με ελεγχόμενο τρόπο τη φυσιολογική υποξία του υψομέτρου. Το φάρμακο λαμβάνεται από το στόμα και τροποποιεί τη δέσμευση οξυγόνου από την αιμοσφαιρίνη. Στα πειραματόζωα που το έλαβαν, το νέο αυτό μόριο ανέστρεψε πλήρως την υπεργλυκαιμία και εμφάνισε καλύτερα αποτελέσματα σε σύγκριση με καθιερωμένες θεραπείες. «Πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στη θεραπεία του διαβήτη», σημειώνει η Jain. «Αντί να στοχεύουμε αποκλειστικά τα όργανα, αξιοποιούμε τα ερυθρά αιμοσφαίρια ως ενεργό ρυθμιστή της γλυκόζης».

Πέρα από τον διαβήτη

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα ευρήματα μπορεί να έχουν εφαρμογές και σε άλλα πεδία, όπως η φυσιολογία της άσκησης ή οι καταστάσεις παθολογικής υποξίας μετά από σοβαρούς τραυματισμούς. Δεδομένου ότι οι τραυματισμοί παραμένουν κύρια αιτία θανάτου σε νεαρά άτομα, η κατανόηση του ρόλου των ερυθρών αιμοσφαιρίων στον μεταβολισμό της γλυκόζης θα μπορούσε να αποδειχθεί κρίσιμη. «Βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή», καταλήγει η Jain. «Η προσαρμογή του οργανισμού στο οξυγόνο κρύβει μηχανισμούς που μόλις αρχίζουμε να κατανοούμε».

Μια ομάδα ερευνητών αποφάσισε να εξετάσει σε βάθος το ερώτημα, διερευνώντας κατά πόσο οι προσωπικές τάσεις επηρεάζουν τον κίνδυνο θανάτου. Για να το διαπιστώσουν, ανέλυσαν υπάρχοντα δεδομένα για τα πέντε βασικά χαρακτηριστικά σε πάνω από 500.000 άτομα από τέσσερις ηπείρους. Τα στοιχεία συνολικά αντιστοιχούσαν σε σχεδόν 6 εκατομμύρια έτη ζωής και περισσότερους από 40.000 θανάτους.

Ορισμένα χαρακτηριστικά φάνηκαν να σχετίζονται περισσότερο με πρόωρο θάνατο από άλλα. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Journal of Personality and Social Psychology. Όπως δήλωσε η συν-συγγραφέας Máire McGeehan, ερευνήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, «ο τρόπος που σκεφτόμαστε, νιώθουμε και συμπεριφερόμαστε δεν επηρεάζει μόνο την ικανοποίηση από τη ζωή και τις κοινωνικές μας σχέσεις, αλλά και το πόσο ζούμε».

Ποια χαρακτηριστικά συνδέονται με τη μακροζωία

Σύμφωνα με τα ευρήματα της ομάδας, ο αυξημένος νευρωτισμός—δηλαδή το άγχος, η ανησυχία και η συναισθηματική αστάθεια—μπορεί να σχετίζεται με πρόωρο θάνατο, ιδιαίτερα στους νεότερους. Αντίθετα, η υψηλή ευσυνειδησία, δηλαδή η οργάνωση και η αυτοπειθαρχία, συνδέθηκε με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου. Το ίδιο ίσχυε και για την εξωστρέφεια—την προτίμηση στην κοινωνική αλληλεπίδραση—κυρίως όμως στην Αυστραλία και τη Βόρεια Αμερική. Τα χαρακτηριστικά της δεκτικότητας και της ευγένειας δεν φάνηκαν να έχουν σημαντική επίδραση.

Η McGeehan τόνισε ότι «οι επιδράσεις αυτές είναι παρόμοιου μεγέθους με εκείνες που αποδίδονται σε βασικούς κοινωνικούς παράγοντες δημόσιας υγείας, όπως το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο».

Ο ρόλος των συνηθειών και της βιολογίας

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους η προσωπικότητα μπορεί να επηρεάσει την υγεία και τον κίνδυνο θανάτου. Έχει διαπιστωθεί σύνδεση της προσωπικότητας με συμπεριφορές υγείας, στρατηγικές αντιμετώπισης του άγχους, βιολογικές διαδικασίες και αντιδράσεις στο στρες. Για παράδειγμα, ο νευρωτισμός ή η ευσυνειδησία μπορεί να καθορίσουν αν κάποιος καπνίζει ή ασκείται τακτικά, αν δοκιμάζει ουσίες ή ακολουθεί προληπτικούς ελέγχους υγείας.

Τα χαρακτηριστικά αυτά συνδέονται επίσης με βιολογικούς δείκτες όπως η φλεγμονή, η ορμονική ισορροπία και η καρδιαγγειακή υγεία — παράγοντες κρίσιμοι για τη μακροζωία. Μάλιστα, οι συσχετίσεις μεταξύ κινδύνου θανάτου και νευρωτισμού ή ευσυνειδησίας εξηγούνται εν μέρει από παράγοντες όπως το κάπνισμα και η καρδιαγγειακή κατάσταση: όταν αυτοί λαμβάνονται υπόψη, το μέγεθος της επίδρασης μειώνεται.

Πολιτισμικές διαφορές και περιορισμοί της έρευνας

Γιατί όμως η εξωστρέφεια φαίνεται να ωφελεί κυρίως τους Αυστραλούς και τους Βορειοαμερικανούς; Οι συγγραφείς υποθέτουν πως αυτό σχετίζεται με το πώς κάθε κουλτούρα επιβραβεύει διαφορετικές συμπεριφορές. Σε πιο ατομικιστικές κοινωνίες, όπως αυτές των ΗΠΑ ή της Αυστραλίας, η εξωστρέφεια μπορεί να οδηγεί σε μεγαλύτερη κοινωνική ενσωμάτωση ή οικονομικά οφέλη.

Ωστόσο, ένα σημαντικό όριο της έρευνας είναι ότι περιέλαβε μόνο δείγματα από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία και την Ιαπωνία — δηλαδή κυρίως ανεπτυγμένες χώρες με λευκούς πληθυσμούς. Χώρες της Ασίας (εκτός Ιαπωνίας), της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής αποκλείστηκαν. Μελλοντικές μελέτες θα μπορούσαν να εξετάσουν αυτές τις περιοχές αλλά και το πώς οι αλλαγές στην προσωπικότητα κατά τη διάρκεια της ζωής επηρεάζουν τον κίνδυνο θανάτου.

Η προσωπικότητα αλλάζει—και μαζί της οι πιθανότητες ζωής

Ευτυχώς, πολλές πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η προσωπικότητα δεν είναι τόσο στατική όσο πιστεύαμε παλιά. Αυτό σημαίνει πως τα αποτελέσματα δεν καθορίζουν οριστικά τη μοίρα κανενός· αντίθετα θα μπορούσαν να βοηθήσουν κάποιους να βελτιώσουν τις συμπεριφορές τους — και τελικά τη ζωή τους.

Το πρόγραμμα, που έχει προγραμματιστεί για το 2028 και θα διαρκέσει τρία χρόνια, ανέρχεται σε 104 εκατομμύρια ευρώ. Θα απαιτήσει μερικό κλείσιμο του μουσείου, γεγονός που συνεπάγεται απώλεια εσόδων. Η διοίκηση τονίζει πως, αν το Υπουργείο Πολιτισμού δεν αυξήσει την ετήσια επιχορήγηση, το έλλειμμα που θα δημιουργηθεί δεν θα μπορεί να καλυφθεί.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το μουσείο μπορεί να διαχειριστεί τα έξοδα και η διαμάχη έχει πλέον φτάσει στα δικαστήρια. «Το κλείσιμο θα είναι αναπόφευκτο αν δεν βρεθεί λύση με την κυβέρνηση», δηλώνει η Γκόρντενκερ, απαντώντας γραπτώς σε ερωτήσεις της εφημερίδας. Από τα εγκαίνια πριν από πενήντα χρόνια, το μουσείο έχει δεχτεί σχεδόν 57 εκατομμύρια επισκέπτες, ενώ όπως επισημαίνει η διεύθυνση, το κτίριο «ποτέ δεν σχεδιάστηκε για τόσο μεγάλο αριθμό επισκεπτών» και πλέον «δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις».

Η οικονομική διαμάχη με το κράτος

Το 2023, το μουσείο προσέφυγε στη δικαιοσύνη μετά την άρνηση του υπουργείου να αυξήσει τη χρηματοδότηση. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε διαδικασία έφεσης. Το Μουσείο Βαν Γκογκ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά αξιοθέατα της Ολλανδίας, όμως οι υπεύθυνοι τονίζουν ότι απαιτούνται εκτεταμένες εργασίες αναβάθμισης για λόγους βιωσιμότητας, ελέγχου κλίματος και ασφάλειας.

Οι εργασίες εντάσσονται στο αποκαλούμενο «Σχέδιο Μάστερ 2028» και το μουσείο, που αντλεί το 85% των εσόδων του από εισιτήρια, πωλήσεις αναμνηστικών και καφετέρια, ζητά ετήσια κρατική ενίσχυση άνω των 11 εκατ. ευρώ ώστε να καλύψει όλα τα έξοδα. «Ωστόσο, το Υπουργείο Πολιτισμού προσφέρει μόνο 8,5 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο», αναφέρει η σχετική ανακοίνωση της διοίκησης. «Αυτό αφήνει ένα ετήσιο έλλειμμα 2,5 εκατομμυρίων ευρώ».

Το υπουργείο παραμένει αρνητικό σε οποιαδήποτε αύξηση της επιχορήγησης. Όπως δηλώνουν οι εκπρόσωποί του, όλα τα εθνικά μουσεία λαμβάνουν στήριξη σύμφωνα με τη Νομοθεσία Πολιτιστικής Κληρονομιάς και η ετήσια επιχορήγηση προς το Μουσείο Βαν Γκογκ είναι επαρκής για τις απαραίτητες εργασίες συντήρησης. Επικαλούνται μάλιστα «εκτενή μελέτη ειδικών» που διενεργήθηκε κατόπιν παραγγελίας του υπουργείου και προσθέτουν ότι «είναι σύνηθες οι εμπλεκόμενοι να ζητούν δικαστική επανεξέταση αποφάσεων σχετικά με επιχορηγήσεις», αναφερόμενοι στην προσφυγή του μουσείου.

Ιστορία και συλλογή του Μουσείου Βαν Γκογκ

Το μουσείο βρίσκεται στην καρδιά του Άμστερνταμ, στην ίδια πλατεία όπου δεσπόζουν το Rijksmuseum (εθνικό) και το Stedelijk (δημοτικό). Διαθέτει περισσότερους από 200 πίνακες, σχεδόν 500 σχέδια και σχεδόν όλες τις επιστολές του καλλιτέχνη. Περιλαμβάνει επίσης έργα σύγχρονών του που συνέλεξε ο ίδιος ο Βίνσεντ.

Η μόνιμη συλλογή αποτελείται από έργα που ανήκαν στην οικογένεια του ζωγράφου. Το 1962 επετεύχθη μια σπάνια συμφωνία με την ολλανδική κυβέρνηση: ιδρύθηκε το Ίδρυμα Vincent van Gogh στο οποίο μεταβιβάστηκε η ιδιοκτησία της συλλογής αυτής. Σε αντάλλαγμα, το κράτος δεσμεύτηκε να παράσχει τους πόρους για την ανέγερση και συντήρηση νέου μουσείου που θα διατηρούσε και θα εξέθετε τα έργα στο κοινό.

Ήταν μια ιστορική συμφωνία και όπως δηλώνει η Γκόρντενκερ, «προσφεύγουμε στη δικαιοσύνη για να τηρηθεί» καθώς «το κράτος δεσμεύτηκε συμβατικά το 1962». Τονίζει μάλιστα ότι τελικά «εκείνη η υπόσχεση ήταν που ώθησε τον ανιψιό του ζωγράφου να παραδώσει ολόκληρη τη συλλογή», οδηγώντας στη δημιουργία του μουσείου.

Πηγή: EL PAÍS

Οι επιστήμονες παρακολούθησαν 85.000 άτομα για περίπου έξι χρόνια μέσα από εφαρμογές που κατέγραφαν την ποσότητα και την ένταση της σωματικής δραστηριότητάς τους. Μέσα σε εκείνο το χρονικό διάστημα, το 3% των ατόμων παρουσίασαν καρκίνο: οι άντρες, κυρίως του εντέρου, του ορθού και του πνεύμονα ενώ οι γυναίκες κυρίως του στήθους, του εντέρου, του ενδομητρίου και του πνεύμονα.

Ωστόσο, όπως παρατήρησαν οι ειδικοί, όσοι έκαναν 7.000 βήματα την ημέρα διέτρεχαν 11% χαμηλότερο κίνδυνο για 13 διαφορετικούς τύπους καρκίνου συγκριτικά με όσους έκαναν 5.000 βήματα. Ενώ στις περιπτώσεις όπου ο αριθμός των βημάτων ημερησίως ανέβαινε στα 9.000, ο κίνδυνος έπεφτε κατά 16%. Από εκεί και πάνω, ωστόσο, τα οφέλη δεν άλλαζαν.

Όσοι έκαναν 7.000 βήματα την ημέρα διέτρεχαν 11% χαμηλότερο κίνδυνο για 13 διαφορετικούς τύπους καρκίνου συγκριτικά με όσους έκαναν 5.000 βήματα

Για να επιβεβαιώσουν τη σύνδεση περπατήματος και κινδύνου καρκίνου οι ερευνητές απέκλεισαν παράγοντες δημογραφικούς, υγείας και τρόπου ζωής.

«Το να ενσωματώσετε περισσότερα βήματα στη ρουτίνα σας, ειδικά στη μέση ηλικία, μπορεί να είναι ένας από τους απλούστερους τρόπους να μειώσετε τον κίνδυνο ανάπτυξης συγκεκριμένων καρκίνων» επιβεβαίωσε η καθηγήτρια Βιοχημείας Dr. Mhairi Morris, συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου Loughborough, σε ένα άρθρο στο The Conversation.

Δεν είναι όμως μόνο ο αριθμός των βημάτων αλλά και ο ρυθμός τους που παίζει ρόλο, καθώς το πιο ζωηρό περπάτημα, σύμφωνα με τους ειδικούς, φαίνεται να μειώνει περισσότερο τον κίνδυνο καρκίνου. Αλλά ακόμα και οι συμμετέχοντες που εμπλέκονται σε άλλες σωματικές δραστηριότητες απολαμβάνουν αυτή την επίδραση στην υγεία τους. «Η έρευνά μας αναδεικνύει τη σημασία κάθε μορφής κίνησης» όπως το συνόψισε ο Dr. Aiden Doherty, καθηγητής Βιοϊατρικής Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και επικεφαλής ερευνητής.

Πηγή: Marie Claire

Μετά τον αδόκητο θάνατο του ψυχιάτρου, Δημήτρη Σούρα, ο οποίος μπήκε στο νοσοκομείο με πόνους στη μέση και κατέληξε μετά από σηψαιμία, που του προκάλεσε απόστημα στην ιερολαγόνια άρθρωση, γίνεται συνεχώς λόγος για τον χρυσίζοντα σταφυλόκκοκο. «Ήταν μια βακτηριακή λοίμωξη. Σίγουρα, υπήρχε μια εστία στον οργανισμό του, στο σώμα του. Το μικρόβιο αυτό, ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, μπήκε στο αίμα του και μεταφέρθηκε στα όργανά του. Όταν συμβαίνει αυτό πάμε στη σήψη», εξήγησε η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ, Ματίνα Παγώνη, επισημαίνοντας πως αν ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος μπει στο αίμα η εξέλιξη είναι ραγδαία.

Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος μπορεί να βρίσκεται στον οργανισμό μας

Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος είναι ένα κοινό βακτήριο, σύμφωνα με τα CDC, που βρίσκεται συνήθως στο δέρμα και στη μύτη του 30% των ατόμων. Είναι ένας κόκκος θετικός κατά gram, ο οποίος αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1878, από τον Παστέρ. Τις περισσότερες φορές, ο σταφυλόκοκκος δεν προκαλεί βλάβη, αλλά μερικές φορές μπορεί να προκαλέσει λοιμώξεις. Πρόκειται για ένα βακτήριο που διαθέτει μεγάλη λοιμογόνο δύναμη και την ικανότητα να αναπτύσσει αντοχή στα αντιβιοτικά.

Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος επιβιώνει σε ξηρό περιβάλλον από μερικές ημέρες μέχρι και μήνες. Σε κάποιες περιπτώσεις, εάν, για παράδειγμα, υπάρξει λύση της συνέχειας του δέρματος (εκδορά, πληγή), ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος μπορεί να προκαλέσει από ένα αθώο «σπυράκι» μέχρι πνευμονία, ενδοκαρδίτιδα, οστεομυελίτιδα ή ακόμη και θανατηφόρα σηψαιμία.

Τα άτομα που είναι αποικισμένα θεωρούνται ασυμπτωματικοί φορείς του μικροβίου, που πιθανόν να το μεταδώσουν σε άλλο άνθρωπο. Η μύτη, οι μασχάλες, το περίνεο, ο κόλπος και το ορθό είναι οι πιο συνηθισμένες περιοχές αποικισμού.

Πώς μεταδίδεται

Από τη μύτη, με ευκολία, το μικρόβιο μεταφέρεται στα χέρια, σε χαρτομάντηλα, στις τσέπες, στα ρούχα και στη συνέχεια, εφόσον βρει τις κατάλληλες συνθήκες εκδηλώνεται και προκαλεί λοιμώξεις:

Άμεση επαφή: Η επαφή με μολυσμένο δέρμα ή τραύμα είναι η πιο συχνή οδός μετάδοσης.

Επαφή με αντικείμενα: Οικιακά είδη, όπως πετσέτες, σεντόνια ή εργαλεία, μπορούν να γίνουν φορείς του βακτηρίου.

Νοσοκομειακό περιβάλλον: Σε νοσοκομεία ή κλινικές, ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, ιδίως το ανθεκτικό στέλεχος MRSA, μεταδίδεται εύκολα μέσω μολυσμένων επιφανειών ή ιατρικού εξοπλισμού.

Αναπνευστική οδός: Σπάνια, η μετάδοση μπορεί να γίνει μέσω σταγονιδίων από ασθενείς με λοιμώξεις του αναπνευστικού.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος δεν αποτελεί απειλή για τα υγιή άτομα, εκτός και αν έχουν άλλο πρόβλημα υγείας ή έχουν πληγές στο δέρμα, που αποτελούν πύλη εισόδου του μικροβίου στον ανθρώπινο οργανισμό. Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων – CDC, οι άνθρωποι που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο είναι όσοι έχουν χρόνιες παθήσεις (π.χ. διαβήτη, καρκίνο, καρδιαγγειακές παθήσεις ) ή όσοι κάνουν ενέσιμα ναρκωτικά. Συγκεκριμένα:

Άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα: Άτομα που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία, μεταμοσχεύσεις ή πάσχουν από χρόνιες ασθένειες.

Νοσηλευόμενοι ασθενείς: Ειδικά όσοι έχουν επεμβατικές συσκευές, όπως καθετήρες, ή ανοιχτά τραύματα.

Ηλικιωμένοι και βρέφη: Οι ακραίες ηλικιακές ομάδες έχουν μεγαλύτερη ευαλωτότητα στις λοιμώξεις.

Άτομα σε στενούς χώρους διαβίωσης: Όπως στρατόπεδα, φυλακές ή οίκοι ευγηρίας.

Αθλητές: Ειδικά όσοι συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής ή χρησιμοποιούν κοινόχρηστο εξοπλισμό.

Άτομα με δερματικές παθήσεις: Όπως εκζέματα, τα οποία μπορεί να λειτουργήσουν ως πύλη εισόδου για το βακτήριο.

Πρόληψη

Καλή προσωπική υγιεινή: Τακτικό πλύσιμο των χεριών και καθαρισμός τραυμάτων.

Απολύμανση: Τακτικός καθαρισμός κοινόχρηστων επιφανειών και αντικειμένων.

Αποφυγή κοινής χρήσης προσωπικών ειδών.

Άμεση αντιμετώπιση μικρών τραυμάτων για την αποφυγή μόλυνσης.

Η έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία είναι κρίσιμη, ιδιαίτερα για ευπαθείς ομάδες, καθώς ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρή ή ακόμα και θανατηφόρα λοίμωξη.

Σε πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύθηκε στο Journal of Clinical Oncology (JCO), μελετήθηκε η συσχέτιση μεταξύ της χρήσης ορμονικών αντισυλληπτικών και του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου του μαστού σε γυναίκες που φέρουν μεταλλάξεις των γονιδίων BRCA1 και BRCA2, τα οποία είναι γνωστό ότι σχετίζονται με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού και των ωοθηκών.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ

Όπως αναφέρει η Παθολόγος, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής, η Παθολόγος – Ογκολόγος, Δρ. Μαρία Καπαρέλου, και ο Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας ΕΚΠΑ, Θάνος Δημόπουλος, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, αναφέρουν ότι η μελέτη στηρίχθηκε σε δεδομένα από τέσσερις προοπτικές μελέτες κοορτής, με συνολικό δείγμα 5.391 γυναικών με μεταλλάξεις στα BRCA1 (3.882 γυναίκες) και BRCA2 (1.509 γυναίκες).

Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού στις γυναίκες που φέρουν αυτές τις μεταλλάξεις. Στην έρευνα, εξετάστηκε η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών, όπως τα αντισυλληπτικά χάπια, τα ενδομήτρια σπειράματα που περιέχουν ορμόνες, καθώς και τα ορμονικά εμφυτεύματα.

Η έρευνα χρησιμοποίησε δεδομένα από γυναίκες που συμμετείχαν σε τέσσερις διαφορετικές κοορτές από διάφορες χώρες, μεταξύ 1991 και 2019. Οι γυναίκες αυτές δεν είχαν ιστορικό καρκίνου κατά την είσοδο στη μελέτη και παρακολουθήθηκαν με μέση διάρκεια περίπου 5.6 έως 5.9 χρόνια. Για την εκτίμηση του κινδύνου χρησιμοποιήθηκαν στατιστικά μοντέλα, με στόχο να διερευνηθεί αν η τρέχουσα ή η παλαιότερη χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

Συνολικά, διαπιστώθηκε ότι περίπου το 53% των γυναικών με μετάλλαξη στο BRCA1 και το 71% των γυναικών με μετάλλαξη στο BRCA2 είχαν χρησιμοποιήσει ορμονικά αντισυλληπτικά για τουλάχιστον έναν χρόνο. Μεταξύ αυτών, 488 γυναίκες με BRCA1 και 191 με BRCA2 ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της μελέτης.

Για τις γυναίκες με μετάλλαξη BRCA1, η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, ειδικά όταν η χρήση ήταν μακροχρόνια. Ειδικότερα, η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών για τουλάχιστον ένα συνεχές διάστημα 12 μηνών συνδέθηκε με μια μέση αύξηση του σχετικού κινδύνου για καρκίνο του μαστού κατά 29% σε σύγκριση με την «ποτέ χρήση». Κάθε επιπλέον χρόνος χρήσης των ορμονικών αντισυλληπτικών συνδέθηκε με αύξηση του κινδύνου κατά 3%. Η ανάλυση έδειξε ότι δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την ηλικία πρώτης χρήσης ή τη χρήση πριν την πρώτη γέννα, αλλά η σωρευτική διάρκεια χρήσης επηρέαζε τον κίνδυνο.

Αντίθετα, για τις γυναίκες με μετάλλαξη στο BRCA2, δεν υπήρχαν ενδείξεις ότι η χρήση των ορμονικών αντισυλληπτικών σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού δεν αυξήθηκε ούτε με τη συνεχόμενη χρήση ούτε με τη μακροχρόνια χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών.

Τα αποτελέσματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού σε γυναίκες με μετάλλαξη BRCA1, ιδίως αν η χρήση είναι μακροχρόνια. Οι γυναίκες αυτές θα πρέπει να εξετάζουν προσεκτικά τους κινδύνους και τα οφέλη από τη χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών, καθώς η παρατεταμένη χρήση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του κινδύνου. Για τις γυναίκες με BRCA2 μεταλλάξεις, η μελέτη δεν βρήκε ενδείξεις αυξημένου κινδύνου από τη χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών, αλλά οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα δεδομένα για αυτές τις γυναίκες ήταν περιορισμένα και έτσι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα.

Ως μέτρια ποσότητα, ορίζονται, όπως γράφει η μελέτη που διεξήχθη στο Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism της Endocrine Society, τα τρία φλιτζάνια καφέ ή τσάι την ημέρα.
«Η κατανάλωση καφέ και καφεΐνης μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό προστατευτικό ρόλο σχεδόν σε όλες τις φάσεις της ανάπτυξης της ΚΠ», δήλωσε ο Ke. Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περίπου 180.000 άτομα της UK Biobank, μιας μεγάλης βιοϊατρικής βάσης δεδομένων. Οι συμμετέχοντες δεν είχαν καρδιομεταβολικά νοσήματα στην αρχή και τα αποτελέσματα αφορούν την κατανάλωση καφεΐνης είτε μέσω καφέ είτε μαύρου ή πράσινου τσαγιού.

Μειωμένος κατά 48,1% ο κίνδυνος εμφάνισης νέας καρδιομεταβολικής πολυνοσηρότητας
Για τους καταναλωτές μέτριας ποσότητας καφεΐνης, τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης νέας καρδιομεταβολικής πολυνοσηρότητας. Ο κίνδυνος ήταν μειωμένος κατά 48,1% εάν έπιναν τρία φλιτζάνια την ημέρα ή κατά 40,7% εάν είχαν 200 έως 300 mg καφεΐνης ημερησίως, σε σύγκριση με τα άτομα που δεν έπιναν καθόλου ή έπιναν λιγότερο από ένα φλιτζάνι, δήλωσε ο Ke.

Η μελέτη επέστησε την προσοχή στο πόσο η καφεΐνη δύναται να επηρεάζει την υγεία της καρδιάς, δήλωσε από τη δική του μεριά, ο Δρ Γκρέγκορι Μάρκους, αναπληρωτής επικεφαλής της καρδιολογίας για την έρευνα και καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο. «Οι παρατηρήσεις αυτές προστίθενται στον αυξανόμενο όγκο στοιχείων που αποδεικνύουν ότι η καφεΐνη και φυσικές ουσίες που περιέχουν καφεΐνη, όπως το τσάι και ο καφές, μπορούν να ενισχύσουν την καρδιαγγειακή υγεία» τόνισε.

Τι δεν γνωρίζουν οι ερευνητές

Την ίδια ώρα, παραμένουν αναπάντητα σημαντικά ερωτήματα όσον αφορά τη σύνδεση της καφεΐνης με την υγεία της καρδιάς, υπογράμμισε ο Μάρκους, εξηγώντας ότι η έρευνα είναι παρατηρητική, οπότε δεν αποδεικνύει άμεσα ότι η καφεΐνη προκαλεί τα οφέλη αυτά, λέγοντας: «Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι, ενώ αυτά τα δεδομένα υποδηλώνουν μια σχέση μεταξύ της καφεΐνης, του τσαγιού και του καφέ και ενός μειωμένου κινδύνου ενός συνδυασμού καρδιαγγειακών παθήσεων, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί προτού συμπεράνουμε αληθινά αιτιώδη αποτελέσματα».

Ο Κε, τέλος, σημείωσε πως: «Ίσως εκείνοι που είναι πιο πιθανό να καταναλώνουν αυτές τις ουσίες τείνουν επίσης να έχουν πιο υγιεινή διατροφή ή να είναι πιο δραστήριοι σωματικά».

Πηγή: Cnn / Lifo.gr

Είναι σίγουρα σοκαριστικό να βλέπουμε έναν αγαπημένο καλλιτέχνη να καταρρέει επάνω στη σκηνή. Και σίγουρα, όλοι περιμένουμε να ακούσουμε για τη θετική έκβαση της υγείας της Μαρινέλλας, που, όπως αναφέρει το νεότερο ιατρικό ανακοινωθέν από το νοσοκομείο Υγεία όπου νοσηλεύεται στην μονάδα εντατικής θεραπείας, υπέστη βαρύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και αυτή τη στιγμή, η κατάσταση της υγείας της είναι σταθερή. Τι είναι όμως η κατάσταση αυτή, ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο και -το πιο σημαντικό- πώς μπορούμε να την προλάβουμε.

Τι είναι το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Όπως εξηγεί η παθολόγος, καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, κ. Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, ένα αιμορραγικό εγκεφαλικό προκαλείται, όταν «σπάει» ένα αιμοφόρο αγγείο στον εγκέφαλο. Οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με αυτή την κατάσταση είναι πολλοί και κυρίως περιλαμβάνουν τα παρακάτω:

1. Υψηλή αρτηριακή πίεση που δεν είναι υπό έλεγχο.
2. Υπερθεραπεία με αντιπηκτικά.
3. Διογκώσεις στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων, γνωστά ως ανευρύσματα.
4. Τραύμα στο κεφάλι, όπως από τροχαίο ατύχημα.
5. Εναπόθεση πρωτεϊνών στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων που οδηγούν σε αδυναμία στο τοίχωμα των αγγείων. Αυτό είναι γνωστό ως εγκεφαλική αμυλοειδική αγγειοπάθεια.
6. Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο που οδηγεί σε εγκεφαλική αιμορραγία.
7. Μια λιγότερο συχνή αιτία αιμορραγίας στον εγκέφαλο είναι η ρήξη μιας αρτηριοφλεβικής δυσπλασίας (AVM).

Οι πιο βασικοί παράγοντες κινδύνου

Ο πρώτος βασικός τρόπος είναι να γνωρίζουμε και να μειώσουμε κατά το δυνατόν τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου. Ανάμεσά τους είναι η παχυσαρκία, η απουσία φυσικής δραστηριότητας, η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ, η υψηλή αρτηριακή πίεση, το κάπνισμα, η υψηλή χοληστερόλη και ο διαβήτης. Στις καταστάσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο περιλαμβάνονται, επίσης, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανεπάρκειας, ή του ακανόνιστου καρδιακού ρυθμού, όπως η κολπική μαρμαρυγή καθώς και το προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιακής προσβολής ή παροδικού ισχαιμικού επεισοδίου.

Πώς μπορούμε να προστατευτούμε από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο

Η πρόληψη, μαζί με τα τακτικά τσεκ απ, είναι το βασικότερο όπλο που έχουμε στα χέρια μας για να προλάβουμε την εκδήλωση μίας τόσο σοβαρής κατάστασης. Οι συστάσεις των ειδικών δεν θα μας εκπλήξουν – πρόκειται για βασικές στρατηγικές πρόληψης καρδιακών και εγκεφαλικών παθήσεων που συνιστούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Όπως τις συνοψίζει η κ. Ψαλτοπούλου είναι οι παρακάτω:

• Έλεγχος της υπέρτασης, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος εγκεφαλικού. Εάν έχει προηγηθεί εγκεφαλικό, η μείωση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να βοηθήσει να αποτρέψετε ένα ισχαιμικού ή αιμορραγικού εγκεφαλικού στο μέλλον.

• Μείωση της ποσότητα της χοληστερόλης και των κορεσμένων λιπαρών στη διατροφή. Η κατανάλωση λιγότερων λιπαρών, ειδικά κορεσμένων και τρανς, μπορεί να μειώσει τη συσσώρευση πλάκας και χοληστερόλης στις αρτηρίες. Εάν είναι ανέφικτος ο έλεγχος της χοληστερόλης μόνο μέσω διατροφικών αλλαγών, μπορεί να χρειαστεί ένα φάρμακο για τη μείωση της χοληστερόλης.

• Διακοπή του καπνίσματος. Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού για τους καπνιστές και τους μη καπνιστές που εκτίθενται στο παθητικό κάπνισμα. Η διακοπή μειώνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού.

• Διαχείριση του διαβήτη. Η διατροφή, η άσκηση και η απώλεια βάρους μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση του σακχάρου σε ένα υγιές εύρος. Εάν οι παράγοντες του τρόπου ζωής δεν επαρκούν για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, μπορεί να σας συνταγογραφηθεί φάρμακο για τον διαβήτη.

• Διατήρηση ενός υγιούς βάρους. Το υπερβολικό βάρος συμβάλλει σε άλλους παράγοντες κινδύνου για εγκεφαλικό, όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο διαβήτης.

• Υιοθέτηση μιας διατροφής πλούσιας σε φρούτα και λαχανικά. Η κατανάλωση πέντε ή περισσότερων μερίδων φρούτων ή λαχανικών κάθε μέρα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού. Η μεσογειακή διατροφή, η οποία δίνει έμφαση στο ελαιόλαδο, τα φρούτα, τους ξηρούς καρπούς, τα λαχανικά και τα δημητριακά ολικής αλέσεως, μπορεί να είναι χρήσιμη.

• Τακτική άσκηση. Η αερόβια άσκηση μειώνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού με πολλούς τρόπους. Η άσκηση μπορεί να μειώσει την αρτηριακή πίεση, να αυξήσει τα επίπεδα της καλής χοληστερόλης και να βελτιώσει τη συνολική υγεία των αιμοφόρων αγγείων και της καρδιάς. Βοηθά, επίσης, στην απώλεια βάρους, στον έλεγχο του διαβήτη και στη μείωση του άγχους. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, συστήνονται σταδιακά έως και 30 λεπτά μέτριας σωματικής δραστηριότητας τις περισσότερες ή όλες τις ημέρες της εβδομάδας.

• Κατανάλωση αλκοόλ με μέτρο, αν όχι καθόλου. Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης, ισχαιμικών εγκεφαλικών και αιμορραγικών εγκεφαλικών επεισοδίων. Το αλκοόλ μπορεί, επίσης, να αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα. Ωστόσο, η κατανάλωση μικρών έως μέτριων ποσοτήτων αλκοόλ μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και στη μείωση της τάσης πήξης του αίματος. Μια μικρή έως μέτρια ποσότητα είναι περίπου ένα ποτό την ημέρα.

• Αντιμετώπιση της αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, η οποία είναι μια διαταραχή ύπνου που προκαλεί διακοπή της αναπνοής για σύντομες περιόδους αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μια μελέτη ύπνου εάν υπάρχουν συμπτώματα. Η θεραπεία περιλαμβάνει μια συσκευή, που παρέχει θετική πίεση αεραγωγών μέσω μιας μάσκας για να κρατά τον αεραγωγό ανοιχτό κατά τη διάρκεια του ύπνου.

• Τέλος, εάν έχει προηγηθεί ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, μπορεί να χρειαστούν φάρμακα που θα βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου για επόμενο εγκεφαλικό. Εάν έχει προηγηθεί ΠΙΕ, τα φάρμακα μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου στο μέλλον. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν, ανάλογα της αιτιολογίας και αντιαιμοπεταλιακά ή αντιπηκτικά.

Η μελέτη, η οποία αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο The Art Newspaper, διεξήχθη από την εταιρεία κλιματικού κινδύνου Climate X. Οι συγγραφείς της αξιολόγησαν και τις 1.223 τοποθεσίες της UNESCO παγκοσμίως, χρησιμοποιώντας μοντέλα για να προβλέψουν πώς θα επηρεάσουν διάφοροι κλιματικοί κίνδυνοι – όπως τροπικοί κυκλώνες, υπερβολική ζέστη και πλημμύρες αυτές τις τοποθεσίες τον επόμενο αιώνα. Η περιοχή που είναι πιο ευάλωτη στην κλιματική αλλαγή είναι το αρδευτικό σύστημα Subak της Ινδονησίας του 9ου αιώνα, που απειλείται από την ξηρασία, την υπερβολική ζέστη και τις πλημμύρες. Άλλες σημαντικές τοποθεσίες στη λίστα περιλαμβάνουν το διακοσμημένο σπήλαιο Pont d’Arc της Γαλλίας, το οποίο φιλοξενεί μερικά από τα πιο καλοδιατηρημένα εικονιστικά σχέδια στον κόσμο, που κινδυνεύει από πλημμύρες και κατολισθήσεις, και την Όπερα του Σίδνεϊ.

Τέσσερις τοποθεσίες στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν εντοπιστεί ως ιδιαίτερα ευάλωτες. Η γέφυρα Forth στη Σκωτία, το ακατοίκητο νησί St Kilda στις Εβρίδες, το χωριό μύλος του 18ου αιώνα στο New Lanark και το Royal Park Studley του Yorkshire, αντιμετωπίζουν κινδύνους από παράκτιες πλημμύρες, κατολισθήσεις και σφοδρές καταιγίδες.

Η έκθεση ώθησε τους πολιτιστικούς ηγέτες να ζητήσουν μεγαλύτερη συμμετοχή από τους τομείς των τεχνών και της πολιτιστικής κληρονομιάς στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Η Alison Tickell, διευθύντρια της φιλανθρωπικής οργάνωσης Julie’s Bicycle, είπε στην The Art Newspaper ότι ο πολιτισμός είναι ένα κρίσιμο, αλλά συχνά υποτιμημένο στοιχείο στη δράση για το κλίμα. «Αυτή η έκθεση είναι μια ξεκάθαρη έκκληση για τους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής, που ήδη προκαλεί τρομερή καταστροφή σε μέρη και κοινότητες», είπε.

Η Δρ Nadia Khalaf, αρχαιολόγος τοπίου από το Πανεπιστήμιο του Exeter, επανέλαβε αυτές τις ανησυχίες, σημειώνοντας ότι η απώλεια μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς θα μπορούσε να έχει βαθιές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, ιδιαίτερα στον τουρισμό και την ευημερία της κοινότητας.

Σε μια σχετική προσπάθεια, εμπειρογνώμονες πολιτιστικής κληρονομιάς από το Πανεπιστήμιο του Newcastle ξεκινούν μια ξεχωριστή μελέτη για να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής σε τρεις άλλες τοποθεσίες της UNESCO με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο: το Τείχος του Αδριανού, το Βιόσφαιρο του Βόρειου Ντέβον και το Παγκόσμιο Γεωπάρκο Fforest Fawr στα Brecon Beacons. Χρηματοδοτούμενο από το Ταμείο Shared Outcomes Fund της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, αυτό το έργο ύψους 1,8 εκατομμυρίων λιρών στοχεύει στην ανάπτυξη στρατηγικών που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και διεθνώς για την προστασία αυτών των ευάλωτων τοποθεσιών.

Ο James Bridge, διευθύνων σύμβουλος της εθνικής επιτροπής του Ηνωμένου Βασιλείου για την UNESCO, δήλωσε ότι υπάρχει δυνατότητα αυτό το πιλοτικό έργο να χρησιμεύσει ως πρότυπο για τις προσπάθειες διατήρησης της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς: «Ενώ το πρόγραμμα θα δοκιμάσει προσεγγίσεις προσαρμοσμένες σε τρεις συγκεκριμένες τοποθεσίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπάρχει η ελπίδα ότι τα αποτελέσματα θα είναι σχετικά, προσαρμόσιμα και χρήσιμα για ανθρώπους και τόπους ευρύτερα, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και διεθνώς».

Πηγή: ARTnews