Μέσα στον τελευταίο αιώνα, η ανθρωπότητα έκανε ένα τεράστιο level up. Ασθένειες που κάποτε θεωρούνταν game over, όπως ο HIV, ο καρκίνος ή η υπέρταση, έχουν μετατραπεί σε διαχειρίσιμες καταστάσεις. Η επιστήμη και η βιοτεχνολογία έχουν σώσει εκατομμύρια ζωές, αποδεικνύοντας ότι όταν εμπιστευόμαστε τα δεδομένα και την έρευνα, μπορούμε να κερδίσουμε ακόμα και τις πιο δύσκολες μάχες.

Tech στην υπηρεσία της ζωής και δημοκρατία στην περίθαλψη

Δεν είναι μόνο τα εμβόλια που μείωσαν τη θνησιμότητα παγκοσμίως, αλλά και το γεγονός ότι η γνώση έγινε πιο προσιτή σε όλους. Η επιστήμη κατάφερε να κάνει «δημοκρατική» την περίθαλψη, φέρνοντας σύγχρονες αναισθησιολογικές μεθόδους και προηγμένες χειρουργικές τεχνικές ακόμα και σε περιοχές με ελάχιστους πόρους. Σήμερα, μια επέμβαση που κάποτε σήμαινε αβάσταχτο πόνο ή τεράστιο ρίσκο, θεωρείται ρουτίνα. Αυτή η εξέλιξη είναι το θεμέλιο για ένα μέλλον όπου το δικαίωμα στην υγεία δεν θα εξαρτάται από το πορτοφόλι ή τον τόπο γέννησης, αλλά θα είναι μια παγκόσμια πραγματικότητα.

Οι «αόρατες» απειλές: Εξαρτήσεις και η παγίδα του lifestyle

Ωστόσο, για τη νεότερη γενιά, οι προκλήσεις έχουν αλλάξει πρόσωπο. Οι νέοι σήμερα δεν απειλούνται μόνον από τους ιούς, αλλά και τις συνήθειες που γίνονται εξαρτήσεις. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το αλκοόλ και το κάπνισμα (μαζί με το άτμισμα που έχει γίνει trend) παραμένουν οι νούμερο ένα κίνδυνοι για τη νέα γενιά. Η εξάρτηση από το αλκοόλ συχνά υποτιμάται ως «κοινωνική συνήθεια», όμως οι επιπτώσεις της στην ψυχική υγεία και το συκώτι είναι μακροπρόθεσμες και σοβαρές. Αντίστοιχα, η νικοτίνη, σε κάθε της μορφή, συνεχίζει να «κλειδώνει» τον οργανισμό σε έναν φαύλο κύκλο που επηρεάζει την αντοχή και την τσέπη. Η επιστήμη εδώ δεν δίνει μόνο φάρμακα, αλλά και τη γνώση για να καταλάβουμε πώς λειτουργεί το dopamine hit και πώς να πάρουμε τον έλεγχο πίσω.

Eco-anxiety και η υγεία σε έναν πλανήτη που φλέγεται

Ένα άλλο φλέγον ζήτημα που μας απασχολεί έντονα είναι η κλιματική κρίση. Η περιβαλλοντική υποβάθμιση δεν είναι πια ένα abstract πρόβλημα για το μέλλον, αλλά ένας άμεσος κίνδυνος για την υγεία μας σήμερα. Η κακή ποιότητα του αέρα στις πόλεις τροφοδοτεί άσθμα και αναπνευστικά προβλήματα, ενώ η πρόσβαση σε καθαρό νερό γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Ο ΠΟΥ προειδοποιεί ότι οι περιβαλλοντικές αλλαγές φέρνουν νέες ασθένειες και αυξάνουν το άγχος για το μέλλον (eco-anxiety).
Η επιστήμη είναι η μόνη μας ελπίδα για να θωρακίσουμε τον πλανήτη και, κατ’ επέκταση, τη δική μας σωματική και ψυχική ευεξία.

Fake news vs Scientific facts: Η μάχη για την αλήθεια

Το μάθημα που πήραμε από τις πρόσφατες πανδημίες ήταν σκληρό αλλά ξεκάθαρο: η ταχύτητα και η αλήθεια σώζουν ζωές. Σε μια εποχή που τα fake news και οι παραπληροφορίες στο TikTok και το Instagram μπορούν να οδηγήσουν σε λάθος ιατρικές επιλογές, η επιστημονική εγκυρότητα είναι η μόνη μας πυξίδα. Η θωράκιση απέναντι σε μελλοντικές υγειονομικές κρίσεις απαιτεί να είμαστε κριτικοί με ό,τι διαβάζουμε και να στηρίζουμε τους επιστήμονες που εργάζονται για το κοινό καλό.

Η Παγκόσμια Ημέρα Υγείας μας καλεί να γίνουμε εμείς οι πρεσβευτές της επιστήμης, επιλέγοντας την ενημέρωση αντί για τον φόβο και τη δράση αντί για την απάθεια.

Ο εκφοβισμός δεν είναι «χαρακτηριστικό της ηλικίας», ούτε ένα πρόβλημα που λύνεται με τη σιωπή. Είναι μια πρόκληση που μας αφορά όλους: γονείς, εκπαιδευτικούς, παιδιά και κάθε ενεργό μέλος της κοινωνίας μας. Το διαδραστικό workshop είναι αφιερωμένο στην κατανόηση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση του εκφοβισμού σε κάθε του μορφή (σχολικό, κοινωνικό, διαδικτυακό).

«Η δύναμη του εκφοβισμού τρέφεται από τη σιωπή. Η δική μας δύναμη ξεκινά όταν αρχίζουμε να μιλάμε», τονίζει η πρόεδρος της ΕΑΕΤΕ, κα Ρούλα Σκουρογιάννη, καλώντας το κοινό σε μία ανοιχτή συζήτηση, όπου θα ακούσει τους ειδικούς και θα εξοπλιστεί με τα κατάλληλα εργαλεία για να στηρίξει όσους έχουν ανάγκη.

Θεματικές του workshop:

• «Τα σημάδια πίσω από τις λέξεις»: Πώς να αναγνωρίζουμε τα σημάδια του θύματος αλλά και του θύτη – Οι ψυχολογικές επιπτώσεις και η σημασία της συναισθηματικής νοημοσύνης. Το θέμα θα αναπτύξει η καΜαρίνα Πάπας, Ψυχολόγος, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Συστημική Οικογενειακή Σύμβουλος
  
• Άρθρο 2 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού: Απαγόρευση διακρίσεων: Νομικό πλαίσιο – Δικαιώματα – Ευθύνες
  
• «Απλός παρατηρητής ή ενεργός πολίτης;»: Γιατί είναι σημαντικό να μιλάμε για τον εκφοβισμό. Το θέμα θα αναπτύξει η καΚούλα Πανάγου, εκπαιδευτικός, υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων στο Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού
  
  Διαδραστικό workshop με τη συμμετοχή του κοινού
  
  «Με απόλυτο σεβασμό στη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, στέλνουμε το μήνυμα ότι κάθε παιδί, χωρίς καμία εξαίρεση, δικαιούται ίσες ευκαιρίες και πλήρη προστασία των δικαιωμάτων του. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας να εγγυάται ένα ασφαλές περιβάλλον, προστατεύοντας κάθε παιδί από κάθε μορφή αποκλεισμού και ανισότητας», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά η Κούλα Πανάγου, από το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ενώ η από την πλευρά της η Ψυχολόγος, Μαρίνα Πάπας, επισημαίνει: «Στον σχολικό εκφοβισμό, σπάνια υπάρχει μόνο ένας ρόλος. Υπάρχουν παιδιά που πονάνε… και παιδιά που πονάνε διαφορετικά. Κάθε παιδί που εκφοβίζει φωνάζει για βοήθεια. Κάθε παιδί που εκφοβίζεται περιμένει να το ακούσουμε».

Η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη.

Σχετικά με τους Διοργανωτές:

Η Ένωση Ανταποκριτών Ελληνικού Τύπου Εξωτερικού (ΕΑΕΤΕ), με την οικουμενικότητα της διεθνούς παρουσίας της, προάγει, εδώ και σχεδόν εννέα δεκαετίες, τον διάλογο για κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα, το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιούείναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που, εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια, δρα με σκοπό την προάσπιση και προώθηση των δικαιωμάτων του παιδιού, όπως αυτά κατοχυρώνονται από τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ, ενώ η εταιρεία Δεσύλλας,στηρίζει σταθερά για περισσότερα από 40 χρόνια, την εκπαίδευση μέσα από το ποιοτικό παιχνίδι και το βιβλίο.

Ηπατίτιδα: Η αόρατη απειλή

Οι ιογενείς ηπατίτιδες (A, B, C, D και E) προκαλούν φλεγμονή στο ήπαρ, με τις τύπους B και C να ευθύνονται για τη συντριπτική πλειοψηφία των χρόνιων λοιμώξεων και των θανάτων. Αν και υπάρχουν αποτελεσματικά φάρμακα και εμβόλια, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο παραμένουν αδιάγνωστοι – ή και χωρίς πρόσβαση σε θεραπεία.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), σε παγκόσμιο επίπεδο, 354 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με χρόνια ηπατίτιδα B ή C. Από αυτούς, μόλις το 10% των πασχόντων από ηπατίτιδα B και το 21% των πασχόντων από ηπατίτιδα C έχουν διαγνωστεί, ενώ ακόμη λιγότεροι λαμβάνουν την κατάλληλη θεραπεία.

Στην Ελλάδα: 270.000 φορείς, με τη σιωπή να κυριαρχεί

Η εικόνα στη χώρα μας δεν απέχει πολύ από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, περίπου 100.000-120.000 άτομα ζουν με χρόνια ηπατίτιδα B και 150.000 με χρόνια ηπατίτιδα C, πολλές φορές χωρίς να γνωρίζουν την κατάσταση της υγείας τους. Η χαμηλή διάγνωση και το κοινωνικό στίγμα που συνοδεύει τη νόσο αποτελούν σημαντικά εμπόδια στην αποτελεσματική αντιμετώπισή της.

Οι πιο ευάλωτες ομάδες – όπως οι χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών, οι μετανάστες χωρίς πρόσβαση σε φροντίδα, οι φυλακισμένοι – συχνά στερούνται την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία. Ωστόσο, με τα σύγχρονα φάρμακα η ηπατίτιδα C μπορεί πλέον να θεραπευτεί πλήρως, ενώ για την ηπατίτιδα B υπάρχει αποτελεσματικό εμβόλιο και αντιιική θεραπεία που περιορίζει τις επιπλοκές.

Στόχος: Εξάλειψη έως το 2030

Ο ΠΟΥ έχει θέσει ως στόχο την εξάλειψη της ιογενούς ηπατίτιδας ως απειλής για τη δημόσια υγεία έως το 2030, μειώνοντας τους νέους μολύνσεις κατά 90% και τους σχετιζόμενους θανάτους κατά 65%. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτούνται:

Καθολικός προσυμπτωματικός έλεγχος (screening) σε πληθυσμούς υψηλού κινδύνου.

Διασφάλιση πρόσβασης σε θεραπεία για όλους τους διαγνωσμένους ασθενείς.

Ενίσχυση των εμβολιαστικών προγραμμάτων για την ηπατίτιδα B.

Καμπάνιες ενημέρωσης και καταπολέμηση του στίγματος.

Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια έχουν υλοποιηθεί προγράμματα ελέγχου και θεραπείας για την ηπατίτιδα C, ιδιαίτερα στον γενικό πληθυσμό και στις φυλακές, με τη χορήγηση δωρεάν αντιϊκών φαρμάκων μέσω της επιτροπής ΗΤΑ του ΕΟΠΥΥ. Ωστόσο, οι προσπάθειες πρέπει να ενταθούν, ειδικά στον εντοπισμό των μη διαγνωσμένων περιπτώσεων.

Η φετινή εκστρατεία: «Είναι ώρα για δράση, όχι για σιωπή»

Με το σύνθημα “It’s time for action”, η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ηπατίτιδας καλεί κυβερνήσεις, επαγγελματίες υγείας και κοινωνία πολιτών να μην αφήσουν άλλο χρόνο να χαθεί. Η πρόληψη και η θεραπεία υπάρχουν – το ζητούμενο είναι η βούληση και η πρόσβαση.

Τι μπορεί να κάνει ο καθένας από εμάς

Κάντε εξέταση αίματος για ηπατίτιδα B και C, ειδικά αν ανήκετε σε ομάδα αυξημένου κινδύνου.

Εμβολιαστείτε κατά της ηπατίτιδας B – είναι ασφαλές και αποτελεσματικό.

Μην αγνοείτε τα συμπτώματα όπως κόπωση, πόνο στο πάνω δεξί μέρος της κοιλιάς ή ίκτερο.

Ενημερώστε και ευαισθητοποιήστε το περιβάλλον σας – η γνώση είναι δύναμη.

Απαλλαγείτε από το στίγμα: Η ηπατίτιδα δεν είναι ντροπή, είναι μία ιατρική κατάσταση που μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Η ηπατίτιδα δεν πρέπει να είναι θανατική καταδίκη. Στην εποχή της ιατρικής προόδου και της πληροφορίας, ο θάνατος από μία θεραπεύσιμη νόσο είναι αδικαιολόγητος. Η Ελλάδα έχει την επιστημονική γνώση, τους γιατρούς και τα φάρμακα. Το μόνο που απομένει είναι να μετατρέψει τη σιωπή σε δράση.

Καθώς οδεύουμε προς το μέγιστο της ηλιακής δραστηριότητας και τα ηλιακά φαινόμενα εμφανίζονται πιο έντονα την περίοδο που διανύουμε, οι άνθρωποι του Αστεροσκοπείου σχεδίασαν ένα πρόγραμμα ειδικά για παιδιά, μέσω του οποίου αυτά εισάγονται σε βασικές έννοιες της ηλιακής φυσικής, των σχέσεων Ηλίου – Γης και του διαστημικού καιρού.

Στη διάρκεια της δράσης, τα παιδιά θα μάθουν για βασικά στοιχεία ηλιακής φυσικής, θα παρατηρήσουν την ατμόσφαιρα του Ήλιου με ειδικό τηλεσκόπιο, θα κατακευάσουν πυραύλους με χαρτί και θα εκτοξεύσουν νεροπυραύλους στον εξωτερικό χώρο.

Το πρόγραμμα έχει διάρκεια δύο ώρες (10:00 – 12:00) και αφορά σε παιδιά ηλικίας 7 έως 11 ετών. Είσοδος: 10 ευρώ. Απαραίτητη είναι η κράτηση θέσεων σε φόρμα που θα ανακοινώνεται πριν κάθε δράση.Τα εισιτήρια λαμβάνονται στην είσοδο 15 λεπτά πριν την έναρξη. Η δράση επαναλαμβάνεται η ίδια κάθε μέρα, οπότε μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή για όποια από τις διαθέσιμες ημέρες σας εξυπηρετεί.

Καθώς η ηλιακή παρατήρηση πραγματοποιείται σε εξωτερικό χώρο (και δεν υπάρχει κυλικείο,) τα παιδιά χρειάζεται να έχουν μαζί τους μπουκαλάκι με νερό, καπέλο και να φοράνε αντηλιακό. Το ακριβές σημείο άφιξης είναι εδώ.

Πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να προσμένει να γίνει κάτι, να αλλάξει μια συνθήκη στην οποία βρίσκεσαι, όπως για παράδειγμα να αποκτήσεις περισσότερα χρήματα, να αλλάξεις σπίτι ή δουλειά για να ξεκινήσεις να ζεις όπως θες, να κάνεις τα όνειρα σου πραγματικότητα;

Πόσες φορές πιστεύεις, ότι μπαίνοντας σε μια σχέση όλα θα γίνουν πολύ καλύτερα και ευνοϊκότερα για να αρχίζεις να απολαμβάνεις τις στιγμές σου και να αποκτήσει νόημα η καθημερινότητα σου;

Τέλος, πόσες φορές έχεις καταλήξει, ότι σίγουρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή την συγκεκριμένη περίοδο για να ξεκινήσεις να αθλείσαι, να τρως υγιεινά, να περιποιείσαι περισσότερο τον εαυτό σου, αφού όλες εκείνες οι ιδανικές συνθήκες που έχεις στο μυαλό σου δεν ευνοούν στο σήμερα για να επιδιώξεις να τα φροντίσεις όλα αυτά; Άλλωστε, έχεις πείσει τον εαυτό σου, ότι στο επόμενο τρίμηνο ή εξάμηνο, που θα έχει ανοίξει και ο καιρός, περιμένωντας και αυτή την αύξηση που έχεις ζητήσει και βρίσκοντας και ένα καλύτερο σπίτι, τότε θα είναι σίγουρα η καταλληλότερη στιγμή να πραγματοποιηθούν όλα αυτά.

Από πού πηγάζει αυτή η αναβλητική ψευδαίσθηση και πώς λειτουργεί στην ενήλικη ζωή μας;

Με τον όρο αναβλητική ψευδαίσθηση, αναφερόμαστε σε οτιδήποτε περιμένουμε κάθε φορά να αποτελέσει το σωστό «timing», την αφετηρία για να αρχίσουμε να απολαμβάνουμε τη ζωή που λαχταρούμε και ονειρευόμαστε, ενώ θα μπορούσαμε να κινητοποιηθούμε και να αξιοποιήσουμε καθημερινά το χρόνο που περνάει, το πολύτιμο παρόν που δεν γυρίζει πίσω.

Για να ανακαλύψουμε από πού πηγάζει αυτή η λαθεμένη ψευδαίσθηση, θα ανατρέξουμε μερικά χρόνια πίσω, τότε που οι γονείς μας, οι δάσκαλοι μας και γενικότερα οι σημαντικοί άνθρωποι της ζωής μας, μας προέτρεπαν να είμαστε ευγενικά παιδιά, επιμελείς μαθητές και συνεπείς στις όποιες δραστηριότητες μας, με πολλά υποσχόμενα ανταλλάγματα, όπως οι διακοπές στο αγαπημένο μας νησί το καλοκαίρι, το αγαπημένο blue jean που ζητούσαμε να μας αγοράσουν και πολλά άλλα.

Η μέθοδος αυτή προκαλούσε στο μυαλό μας μια συνθήκη αναμονής και της πεποίθησης, ότι πάντα στο παρόν κάτι έλειπε, και μας εκπαίδευσε να ζούμε καρτερικά για την ημέρα που θα έπαιρναν σάρκα και οστά όλα αυτά που θα μας έκαναν τα πιο ευτυχισμένα παιδιά του κόσμου.

Με αυτόν τον τρόπο χτίστηκε μια γνωστική αντίληψη γύρω απο όσα επιθυμούμε και δεν έχουμε στο σήμερα. Μια αντίληψη του να ζούμε προσδοκώντας και εστιάζοντας σε όσα δεν έχουμε σήμερα, αλλά ταυτόχρονα και μια αντίληψη που μας φέρνει αντιμέτωπους, στην ενήλικη ζωή μας πλέον, με την σημασία και την αξία του παρόντος, καθώς μας αναλώνει και μας καθηλώνει σε ένα συνεχές και ουτοπικό κυνήγι της ευτυχίας και του νοήματος της ίδιας της ζωής.

Έτσι, η εν λόγω γνωστική αντίληψη στην ενήλικη ζωή, θεωρείται ακατάλληλη για τους εξής σημαντικούς λόγους:

Δημιουργεί και ενισχύει το φόβο αποτυχίας εάν κινηθούμε έξω απο το δίχτυ ασφαλείας του μυαλού μας και μια ψευδή νόηση ότι η μόνη επιλογή που υπάρχει για να είναι κανείς ευτυχισμένος και πετυχημένος είναι να προσμένει πάντα αυτό το κάτι που θα λείπει απο το παρόν του.

Βασίζεται στην ασφάλεια που παρέχει ένα παρόν που δεν μεταβάλλεται, ενισχύοντας την ανάγκη για απραξία και προκαλώντας ένα βάλτωμα στην καθημερινότητα, που με την σειρά τους προκαλούν μια στασιμότητα στα πάντα. Αυτό αυτομάτως, ως γνωστόν, δεν επιτρέπει καμία προσωπική εξέλιξη σε όλους τους τομείς, καθώς όταν δεν υπάρχει αλλαγή, δεν υπάρχει και πρόοδος.

Αναβάλλει επ’ αόριστον την ανάληψη της ευθύνης των επιλογών που κάνουμε καθε μέρα στη ζωή μας, καθώς το παρόν είναι αυτό που θα καθορίσει και θα προνοήσει για τα αποτελέσματα του μέλλοντος.
Ανάγκη για επαναπρογραμματισμό και ενεργοποίηση εαυτού στο παρόν:

Τι μπορούμε αλήθεια να κάνουμε για να βγούμε απο αυτή την παγιωμένη συλλογιστική που έχει υιοθετήσει χρόνια και φοβάται να απορρίψει ο εγκέφαλος μας;

Αρχικά, ας απαντήσουμε σε τρία βασικά ερωτήματα, τοποθετώντας χρονικά τον εαυτό μας στο σήμερα:

Τι θέλω, τι χρειάζομαι πραγματικά για να είμαι υγιής, σωματικά και ψυχικά, ασχέτως χρονικού προσδιορισμού, παρόντος ή μέλλοντος, στη ζωή μου;

Αυτό που περιμένω να συμβεί στο μέλλον, εάν συμβεί σήμερα, πιστεύω ότι θα με κάνει πραγματικά ευτυχισμένη/ο και θα δώσει νόημα και αξία στη ζωή μου από δω και πέρα;

Πώς μπορεί στο σήμερα η καθημερινότητα μου να δομηθεί με τα υπάρχοντα δεδομένα, έτσι ώστε να ζω όπως επιθυμώ, χωρίς να περιμένω πάντα αυτό το κάτι που πιστεύω ότι θα την καλυτερεύσει, μεταμορφώσει;

Στη συνέχεια, αφού απαντήσουμε στα ανωτέρω ερωτήματα, ένα δεύτερο βήμα, είναι να παροτρύνουμε τον εαυτό μας να βγεί απο το «comfort zone» του, φροντίζοντας καθημερινά με κάποια απλά tips, την ενεργοποίηση του και επίτευξη μικρών αλλαγών, όπως:

Ξεκίνα να κρατάς ημερολόγιο με τις καθημερινές σου υποχρεώσεις με σειρά προτεραιότητας και στο τέλος κάθε ημέρας, όποιες δεν καταφέρεις να υλοποιήσεις, μετέφερε τις για την αμέσως επόμενη ημέρα.

Παραδέξου ότι δεν είναι αυτό που περιμένεις να συμβεί, αυτό που θα σε κάνει στην πραγματικότητα ευτυχισμένη και αυτάρκη.

Άλλαξε τον τρόπο που λειτουργείς στο παρόν σου, κάνοντας ένα βήμα διαφορετικό την ημέρα, για να φτάσεις σε αυτό που προσδοκάς στο μέλλον. Για παράδειγμα, ξεκίνα να κάνεις αποταμίευση, μαγείρεψε υγιεινά, κλείσε εισιτήρια για το θέατρο ή το cinema το βράδυ, άνοιξε την ντουλάπα σου και επίλεξε για την σημερινή σου βόλτα το αγαπημένο σου outfit, που το έχεις αγορασμένο τόσους μήνες και περιμένεις αυτή την super έξοδο για καφέ, brunch, φαγητό, που guess what; Δεν έχει έρθει ακόμα τόσους μήνες.
Μπες στο internet, κάνε έρευνα, ρώτα και μάθε όσες περισσότερες πληροφορίες χρειάζεσαι για τα μαθήματα που σκέφτεσαι τόσους μήνες να ξεκινήσεις, όπως χορού, οδήγησης, ισπανικών κτλ. και που αναβάλλεις προτάσσοντας κάθε φορά νέες δικαιολογίες.

Φρόντισε η λίστα του super market σου, αυτή τη φορά, να περιλαμβάνει μόνο όσα θα σε βοηθήσουν να ξεκινήσεις εκείνη την ισορροπημένη διατροφή που υπόσχεσαι στον εαυτό σου απο τον Ιούνιο, λίγο πριν βγείς στην παραλία.

Βάλε μουσική και ένα πρόγραμμα εκγύμνασης στο you tube και ξεκίνα να γυμνάζεσαι μισή ωρίτσα κάθε μέρα, αντί να προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου ότι θα γραφτείς στο γυμναστήριο όταν θα έχεις περισσότερο χρόνο και διάθεση.

Με απλά λόγια, το κλειδί είναι να σκέφτεσαι και να ενεργείς διαφορετικά στο σήμερα, για να έρθει σταδιακά η εξέλιξη που περιμένεις στο αύριο.

Πηγή: Ιωάννα Ψωμιάδη– MSc Ψυχοθεραπεύτρια