Αλίκη: Ας κρατήσουμε τις εικόνες. Πάντα σε αυτές επιστρέφουμε
Άραγε να έχει φτάσει στη μαρμάρινη ανυπαρξία της ότι τόσα χρόνια μετά εξακολουθεί να εμπλέκεται τόσο φυσικά, τόσο ανέμελα στο παρόν; Βλέπουμε τις ταινίες της, αλλά στην πραγματικότητα βλέπουμε τον βουγιουκλακικό κώδικα με το κοινό. Πάντα περισσεύουν μετάξια και αδυναμίες, τρωτοί και απροστάτευτοι ώμοι.