Μαζί με την Krueger, η Ingrid Barkow παρακολουθούσε από το αναπηρικό της αμαξίδιο τα ελεύθερα ελεφαντάκια, ενώ η Monika Jansen στεκόταν στις μύτες των ποδιών της για να δει καλύτερα έναν ρινόκερο. «Όταν επιστρέψω σπίτι, θα το σκέφτομαι ακόμα», είπε η Jansen, 85 ετών. «Ίσως ακόμη και τη νύχτα, όταν κοιμάμαι και το ονειρεύομαι».

Οι τρεις γυναίκες είναι ανάμεσα στα περίπου 1,6 εκατομμύρια άτομα με άνοια στη Γερμανία, σύμφωνα με το Γραφείο της Εθνικής Στρατηγικής για την Άνοια. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να φτάσει τα 2,8 εκατομμύρια μέχρι το 2050.

Παγκόσμια αύξηση των ειδικών ξεναγήσεων

Σε όλο τον κόσμο, μουσεία και πολιτιστικοί φορείς προσθέτουν ολοένα και περισσότερες εξειδικευμένες, προσβάσιμες ξεναγήσεις και προγράμματα στο ρεπερτόριό τους, αξιοποιώντας συχνά τις τεχνολογικές εξελίξεις. Περιλαμβάνουν ξεναγήσεις στη νοηματική για άτομα με προβλήματα ακοής, βιωματικές δράσεις αφής για όσους έχουν μειωμένη όραση και προγράμματα προσαρμοσμένα σε ανθρώπους στο φάσμα του αυτισμού.

Το παράρτημα Βερολίνου της Malteser Deutschland σχεδίασε πέρυσι ένα πολιτιστικό πρόγραμμα στην πόλη ειδικά για άτομα με άνοια. «Τα άτομα με άνοια δεν είναι ορατά στην κοινωνία μας. Παραμένει ένα μεγάλο ταμπού, παρότι αφορά πάρα πολλούς ανθρώπους και είναι σημαντικό να συνεχίσουν να βρίσκονται στο επίκεντρο», δήλωσε η υπεύθυνη του προγράμματος Christine Gruschka. «Έχουν δικαίωμα συμμετοχής όπως όλοι».

Εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με κάποια μορφή άνοιας — μια προοδευτική απώλεια μνήμης, λογικής, γλωσσικών δεξιοτήτων και άλλων γνωστικών λειτουργιών. Μπορεί να παρατηρηθούν αλλαγές στην προσωπικότητα, τον συναισθηματικό έλεγχο ή ακόμη και στην οπτική αντίληψη. Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η πιο γνωστή μορφή, αλλά υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές με ιδιαίτερα συμπτώματα.

Η σημασία των ειδικών ξεναγήσεων για οικογένειες και φροντιστές

Οι ξεναγήσεις της Malteser Berlin πραγματοποιούνται στον ζωολογικό κήπο, στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, στον Κήπο Britzer και στο Ανάκτορο Charlottenburg, με στόχο τη διεύρυνση σε νέες τοποθεσίες. «Οι ‘κανονικές’ ξεναγήσεις είναι συνήθως πολύ γρήγορες, θορυβώδεις και γεμάτες περισπασμούς», εξηγεί η Gruschka. «Γι’ αυτό δημιουργούμε προγράμματα αποκλειστικά για ανθρώπους με άνοια: ώστε να νιώθουν ορατοί, άνετοι και μέλη της κοινωνίας».

Η Krueger, η Jansen και η Barkow ακολούθησαν τη συντονίστρια ξεναγήσεων της Malteser Berlin Carola Tembrink, μαζί με τις κόρες τους και μία φροντίστρια. Η Tembrink επέλεξε να επικεντρωθεί στις περιοχές των ιπποπόταμων, ρινόκερων και ελεφάντων ώστε οι συμμετέχοντες να μην κουραστούν ή αγχωθούν από την πληθώρα ερεθισμάτων.

«Ο ζωολογικός κήπος είναι ιδανικός για τέτοιες δράσεις γιατί σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του Βερολίνου έχουν επισκεφτεί εδώ ως παιδιά», σημείωσε η Tembrink. «Και ιδιαίτερα στα άτομα με άνοια, οι παιδικές αναμνήσεις συχνά παραμένουν ζωντανές — χρειάζονται απλώς ένα ερέθισμα — κάτι που συμβαίνει όταν βλέπουν τα ζώα ή μυρίζουν τον αέρα του ζωολογικού κήπου».

Για τους φροντιστές και τις οικογένειες, οι εξειδικευμένες ξεναγήσεις αποτελούν σανίδα σωτηρίας. Μέσα στις απαιτητικές ημέρες φροντίδας ενός ατόμου με άνοια, τέτοιες δράσεις προσφέρουν ευκαιρία σύνδεσης με άλλους που βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις.

Η Krueger διαγνώστηκε επισήμως πέρυσι με άνοια, αν και τα συμπτώματα είχαν εμφανιστεί εδώ και πάνω από δύο χρόνια σύμφωνα με την κόρη της Kerstin Hoehne. «Το ωραίο είναι πως είσαι ανάμεσα σε ομοιοπαθείς — δεν είσαι μόνος σου αλλά νιώθεις ότι ανήκεις κάπου», ανέφερε η Hoehne.

Η κόρη της Barkow, Manuela Grudda, δήλωσε πως η ξενάγηση τις έφερε πιο κοντά. Καθώς οδηγούσε το αμαξίδιο της μητέρας της στον ζωολογικό κήπο, τη χάιδευε απαλά στους ώμους ή της έδειχνε τα ζώα. «Δεν μπορώ πια να επικοινωνώ μαζί της όπως παλιά», λέει η Grudda. «Όμως όταν της δείχνω κάτι βλέπω ότι το παρατηρεί — δίνει προσοχή — κι αυτό είναι σημαντικό. Χαίρομαι που δεν βρίσκεται μόνο στον δικό της κόσμο αλλά συμμετέχει και στον δικό μας».

Αυτά τα ασυνήθιστα ζώα αποτελούν μέρος μιας διαδραστικής εγκατάστασης του Αμερικανού καλλιτέχνη Beeple (Mike Winkelmann), που παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στο Βερολίνο. Κάθε εκτυπωμένη εικόνα αποτυπώνει ένα στιγμιότυπο της πραγματικότητας, το οποίο μετασχηματίζεται από τεχνητή νοημοσύνη ώστε να αντικατοπτρίζει την προσωπικότητα του εκάστοτε σκύλου – ή αλλιώς, την κοσμοθεωρία της ανθρώπινης μορφής που φέρει το κεφάλι του (για παράδειγμα, το σκυλί με κεφάλι Picasso παράγει κυβιστικές εικόνες, ενώ του Warhol σε pop art ύφος).

Σύμφωνα με τους διοργανωτές της έκθεσης, πρόκειται για σχόλιο σχετικά με το πώς οι αλγόριθμοι και οι τεχνολογικές πλατφόρμες επηρεάζουν την αντίληψή μας για τον κόσμο. Ο ίδιος ο Beeple δηλώνει: «Στο παρελθόν, η οπτική μας για τον κόσμο διαμορφωνόταν εν μέρει από τον τρόπο που οι καλλιτέχνες έβλεπαν τα πράγματα. Το πώς ζωγράφιζε ο Picasso άλλαξε τον τρόπο που βλέπαμε τον κόσμο· το πώς μιλούσε ο Warhol για την καταναλωτική κοινωνία και την ποπ κουλτούρα επηρέασε τη δική του οπτική».

Σήμερα, όπως επισημαίνει ο καλλιτέχνης, η αντίληψή μας επηρεάζεται κυρίως από ισχυρούς τεχνολογικούς δισεκατομμυριούχους που ελέγχουν αλγορίθμους και αποφασίζουν τι βλέπουμε και τι όχι. «Αυτό είναι μια τεράστια εξουσία που δεν έχουμε κατανοήσει πλήρως – ειδικά επειδή, αν θελήσουν να αλλάξουν κάτι, δεν χρειάζεται να πιέσουν τον ΟΗΕ ή να περάσουν νομοσχέδια από το Κογκρέσο ή την ΕΕ. Απλώς ξυπνούν και αλλάζουν τους αλγορίθμους», προσθέτει.

Η τεχνητή νοημοσύνη στο επίκεντρο της σύγχρονης τέχνης

Τα ρομποτικά σκυλιά φορούν επίσης κεφάλια με τη μορφή του ίδιου του Beeple. Η επιμελήτρια της έκθεσης στο Βερολίνο, Lisa Botti, υπογράμμισε ότι η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί ένα από τα φαινόμενα που επηρεάζουν περισσότερο τη ζωή μας σήμερα. «Τα μουσεία είναι οι χώροι όπου η κοινωνία μπορεί να συλλογιστεί τέτοιες μεταμορφώσεις – γι’ αυτό και θέλαμε να παρουσιάσουμε το έργο του Beeple», εξηγεί.

Το έργο με τίτλο «Regular Animals» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Art Basel Miami Beach 2025. Ο Beeple είναι γραφίστας από τη Νότια Καρολίνα και ασχολείται με κάθε είδους ψηφιακή τέχνη. Είναι ένας από τους ιδρυτές του κινήματος “everyday” στα τρισδιάστατα γραφικά: δημιουργεί κάθε μέρα μία εικόνα και τη δημοσιεύει διαδικτυακά χωρίς να έχει χάσει ούτε μία ημέρα εδώ και χρόνια.

Σύμφωνα με τον οίκο δημοπρασιών Christie’s, ο Beeple είναι ο τρίτος πιο ακριβοπληρωμένος εν ζωή καλλιτέχνης σε δημοπρασία, μετά τους David Hockney και Jeff Koons. Την άνοιξη του 2021, το Christie’s δημοπράτησε το ψηφιακό κολάζ του Beeple «Everydays: The First 5000 Days», το οποίο πουλήθηκε τελικά για πάνω από $69 εκατομμύρια.

Ο οίκος χαρακτήρισε το έργο ως «κριτική στη σύγχρονη κοινωνία, την κυβέρνηση και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης», μέσα από «παραμορφωμένα, δυστοπικά μέλλοντα» όπου πρωταγωνιστούν συχνά διάσημες προσωπικότητες όπως ο Donald Trump και o Kanye West. Ήταν η πρώτη φορά που μεγάλο σπίτι δημοπρασιών προσέφερε αποκλειστικά ψηφιακό έργο συνοδευόμενο από non-fungible token (NFT) ως εγγύηση αυθεντικότητας, αλλά και η πρώτη φορά που έγινε πληρωμή με κρυπτονόμισμα για τέχνη σε δημοπρασία.

Τα NFTs είναι ηλεκτρονικοί αναγνωριστικοί κωδικοί που επιβεβαιώνουν τη γνησιότητα ενός ψηφιακού συλλεκτικού αντικειμένου μέσω καταγραφής σε blockchain. Τα tokens αυτά έχουν κατακλύσει τον κόσμο των διαδικτυακών συλλεκτών πρόσφατα, ως παρακλάδι της άνθησης των κρυπτονομισμάτων.

Στην Art Basel 2025, ο Beeple μοίραζε τις εκτυπωμένες φωτογραφίες που «έβγαζαν» τα σκυλιά του στους επισκέπτες μαζί με πιστοποιητικό αυθεντικότητας που ανέφερε: «100% οργανικό dog shit χωρίς GMO». Ορισμένες εκτυπώσεις είχαν QR codes που οδηγούσαν σε δωρεάν NFTs – πρακτικά δηλαδή ο Beeple χάριζε το ψηφιακό του έργο στο κοινό (μερικές φορές απεικονίζοντας τους ίδιους τους παρευρισκόμενους), δίνοντάς τους τη δυνατότητα να επωφεληθούν οικονομικά από αυτό.

Για να αντιστρέψει αυτή την τάση, η πρωτεύουσα εγκαινιάζει το BerlinPay, ένα νέο πρόγραμμα που επιβραβεύει τους τουρίστες για καλές πράξεις, όπως η συλλογή απορριμμάτων, η υποστήριξη τοπικών κοινωνικών δράσεων ή η βελτίωση γειτονιών. Οι συμμετέχοντες λαμβάνουν κουπόνια και προνόμια ως ανταμοιβή για τη συμβολή τους.

Τα οφέλη περιλαμβάνουν δωρεάν ή μειωμένη είσοδο σε αξιοθέατα, γεύματα σε συνεργαζόμενα εστιατόρια και επιλεγμένες εμπειρίες στην πόλη. Το πρόγραμμα ενθαρρύνει τη θετική ενίσχυση αντί για τιμωρίες, υιοθετώντας μια προσέγγιση που εφαρμόζεται ήδη σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.

Παρόμοιες πρωτοβουλίες, όπως το CopenPay στη Κοπεγχάγη, έχουν ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία, όπου οι ταξιδιώτες επιβραβεύονται όταν φτάνουν στην πόλη με τρένο. Το Βερολίνο ελπίζει ότι οι επισκέπτες που συμμετέχουν ενεργά θα αισθανθούν πιο συνδεδεμένοι με τον προορισμό – και θα απολαύσουν ένα δωρεάν γεύμα ως επιπλέον κίνητρο.

Εστίαση στον βιώσιμο τουρισμό και τα νερά του Βερολίνου

Σύμφωνα με το euronews, το BerlinPay αναμένεται να ξεκινήσει φέτος το καλοκαίρι ως καμπάνια με θέμα τον υδάτινο τουρισμό. Οι «βιώσιμες συμπεριφορές» θα επικεντρωθούν στα ποτάμια και τις λίμνες της πόλης, που χρειάζονται φροντίδα. Οι συμμετέχοντες μπορεί να κληθούν να μαζέψουν σκουπίδια στις όχθες ή να βοηθήσουν σε μικρές κοινοτικές δράσεις, ανακαλύπτοντας παράλληλα μια άλλη πλευρά του Βερολίνου.

Στόχος, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του BerlinPay, είναι «η ενθάρρυνση συνειδητής συμπεριφοράς δίπλα και μέσα στο νερό». Η πόλη αντιμετωπίζει ραγδαία αύξηση απορριμμάτων, με επένδυση-ρεκόρ 13,1 εκατ. ευρώ πέρσι για τον καθαρισμό της (αύξηση από τα 10,3 εκατ. ευρώ του προηγούμενου έτους). Αν και οι τουρίστες δεν είναι οι μόνοι υπεύθυνοι, το BerlinPay τους προσκαλεί να γίνουν μέρος της λύσης.

Πέρα από τα δωρεάν μουσεία και τα γεύματα που λειτουργούν ως κίνητρα, η πρωτοβουλία στοχεύει να αλλάξει τη νοοτροπία τόσο των επισκεπτών όσο και των κατοίκων σχετικά με τη συνύπαρξη στην πόλη.

«Σε ανθρώπινα χρόνια, θα ήταν πάνω από εκατό», δήλωσε η Philine Hachmeister, εκπρόσωπος του Ζωολογικού Κήπου του Βερολίνου, όπου η Fatou ζει εδώ και περισσότερες από έξι δεκαετίες, έχοντας γίνει μητέρα και γιαγιά.

Η εντυπωσιακή ηλικία της Fatou την έχει καταστήσει σύμβολο μακροζωίας, με το όνομά της να φιγουράρει ξανά στα Ρεκόρ Γκίνες. Οι υπεύθυνοι του ζωολογικού κήπου φρόντισαν να της προσφέρουν μια τούρτα από φρέσκα λαχανικά για να τιμήσουν τη σπουδαία αυτή μέρα.

Η ιστορία της Fatou αποτελεί έμπνευση για το προσωπικό και τους επισκέπτες του ζωολογικού κήπου, που παρακολουθούν με θαυμασμό τη ζωή της εδώ και δεκαετίες. Παρά την προχωρημένη ηλικία της, η Fatou παραμένει δραστήρια και απολαμβάνει τη φροντίδα που της παρέχουν οι φροντιστές της.

Πού όμως ζούσαν και εργάζονταν οι σημαντικότεροι συγγραφείς του Βερολίνου; Σε ποιες γειτονιές αναζήτησαν έμπνευση; Ακολουθήστε μας σε ένα ταξίδι σε δώδεκα ξεχωριστές διευθύνσεις της πόλης, περπατώντας στα βήματα μεγάλων μορφών της λογοτεχνίας.

Christopher Isherwood – Nollendorfstraße 17
Ο Βρετανός εξόριστος συγγραφέας ακολούθησε τον φίλο του W.H. Auden στο Βερολίνο το 1929, εγκαθιστάμενος στη Nollendorfstraße 17, στη Σαρλότενμπουργκ. Οι δυο τους βυθίστηκαν στη φημισμένη γκέι σκηνή της πόλης, ανακαλύπτοντας μπαρ, καμπαρέ και θέατρα. Ο Isherwood περιγράφει αυτή την περίοδο στο αυτοβιογραφικό του μυθιστόρημα «Αντίο, Βερολίνο», που έγινε διεθνής επιτυχία ως μιούζικαλ και ταινία με τίτλο «Cabaret», διαμορφώνοντας για πάντα την εικόνα των Χρυσών Εικοστών στο Βερολίνο.

Robert Walser – Kaiser-Friedrich-Straße 70
Ο Ελβετός συγγραφέας άφησε τη μικρή γενέτειρά του για το Βερολίνο το 1905, όπου εγκαταστάθηκε στη Kaiser-Friedrich-Straße 70, στο διαμέρισμα του αδελφού του Karl στη Σαρλότενμπουργκ. Εκεί η καριέρα του απογειώθηκε: έγραψε τα σημαντικότερα μυθιστορήματά του, όπως τα «Geschwister Tanner», «Der Gehelfe» και «Jakob von Gunten», που εκδόθηκαν από τον ισχυρό εκδότη Bruno Cassirer.

Bertolt Brecht – Spichernstraße 16
Ο σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και ποιητής συνδέθηκε άρρηκτα με το Βερολίνο. Η τελευταία κατοικία του ήταν στην Chausseestraße 125, σήμερα γνωστή ως Literaturforum im Brecht-Haus. Ωστόσο, πέρασε μεγάλο μέρος της δημιουργικής του ζωής στη Spichernstraße 16, στο Wilmersdorf, όπου έγραψε το κείμενο για την «Όπερα της πεντάρας» σε μουσική του Kurt Weill. Ο Weill ζούσε κοντά, στη Luisenplatz 3, προσφέροντας μια ιδανική διαδρομή για περίπατο στους λάτρεις της τέχνης.

Γυναίκες που σημάδεψαν τη λογοτεχνία της πόλης

Christa Wolf – Amalienpark 7
Καμία άλλη συγγραφέας δεν επηρέασε τόσο τη λογοτεχνική σκηνή της Ανατολικής Γερμανίας όσο η Christa Wolf. Το εκτενές έργο της περιλαμβάνει μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια, ραδιοφωνικά και κινηματογραφικά σενάρια. Κατοικούσε στην Amalienpark 7, στην περιοχή Pankow—αξίζει μια βόλτα στον κοντινό Schlosspark.

Irmgard Keun – Meinekestraße 6
Η πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος «Το κορίτσι με το τεχνητό μετάξι» εγκαταλείπει τη βαρετή επαρχία για το Βερολίνο το 1932. Η ίδια η Keun γεννήθηκε στο Charlottenburg το 1905 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία μέχρι που το βιβλίο της απαγορεύτηκε από τους ναζί το 1933. Η Meinekestraße 6 αποτελεί σημείο αναφοράς για όσους θέλουν να νιώσουν την ατμόσφαιρα των παλιών της στέκι.

Μεγάλοι συγγραφείς σε γειτονιές-σταθμούς της πόλης

Erich Maria Remarque – Wittelsbacherstraße 5
Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι περιοχές Wilmersdorf και Charlottenburg ήταν αγαπημένες στους συγγραφείς. Ο Remarque έζησε στη Wittelsbacherstraße έως το 1929, όπου έγραψε το εμβληματικό «Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο». Μετά την παγκόσμια επιτυχία και τη μεταφορά σε ταινία, μετανάστευσε στην Ελβετία στις αρχές της δεκαετίας του ’30.

Hans Fallada – Rudolf Ditzen Weg 19
Στους δρόμους του Pankow εκτυλίχθηκε η τελευταία τραγική περίοδος της ζωής του Hans Fallada. Μετά τον πόλεμο έζησε σε ένα επταθέσιο διαμέρισμα στον σημερινό Rudolf-Ditzen-Weg 19, όπου ολοκλήρωσε το τελευταίο του μυθιστόρημα «Ο καθένας πεθαίνει μόνος». Τα τελευταία χρόνια σημαδεύτηκαν από εξάρτηση στη μορφίνη, κατάθλιψη και νοσηλείες—πέθανε το 1947.

Ingeborg Drewitz – Quermatenweg 178
Η Drewitz ξεχώρισε στη μεταπολεμική γερμανική λογοτεχνία με τα μυθιστορήματα, διηγήματα και θεατρικά έργα της σε μια ανδροκρατούμενη εποχή. Από το 1946, έζησε στο Quermatenweg 178 στη Zehlendorf μέχρι τον θάνατό της το 1986—μια ήσυχη γωνιά ιδανική για περιπάτους.

Mουσικοί δημιουργοί και βραβευμένοι λογοτέχνες στο Βερολίνο

Nick Cave – Yorckstraße 81
Στη Δυτική πλευρά της πόλης ο θρυλικός Αυστραλός μουσικός Nick Cave εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της γενιάς του. Στην Yorckstraße 81 στο Kreuzberg έγραψε τους στίχους για τρία άλμπουμ και ολοκλήρωσε το πρώτο του μυθιστόρημα «And the Ass Saw the Angel» το 1989.

Günter Grass – Niedstraße 13
Ο βραβευμένος με Νόμπελ συγγραφέας Günter Grass μετακόμισε στη West Berlin στις αρχές της δεκαετίας του ’60 και έζησε πάνω από τριάντα χρόνια στην Niedstraße 13 στο Friedenau. Ήταν ενεργός στην πολιτική ζωή της Γερμανίας και λάτρης των καλών γεύσεων—συχνά ψώνιζε στη λαϊκή αγορά της περιοχής.

Wolfgang Herrndorf – Nordufer
Ο Herrndorf διαγνώστηκε με κακοήθη όγκο στον εγκέφαλο και αυτοκτόνησε στον Hohenzollernkanal το 2013. Τα βιβλία του παραμένουν δημοφιλή: ο κατασκοπευτικός «Sand» τιμήθηκε με το βραβείο Έκθεσης Βιβλίου Λειψίας, ενώ το πιο γνωστό «Tschick» αφηγείται ένα road trip δύο περιθωριακών νέων στην Ανατολική Γερμανία.

Erich Kästner – Prager Straße 6
Μέχρι το 1929, ο Kästner ζούσε σε δωμάτιο στην Prager Platz στο Wilmersdorf. Το πρώτο μεγάλο χτύπημά του ήταν ο αγαπημένος τίτλος παιδικής λογοτεχνίας «Έμιλ και οι ντετέκτιβ», όπου ο νεαρός ήρωας Έμιλ Τίσμπαϊν προσπαθεί με τους φίλους του να πιάσει έναν κλέφτη στους δρόμους του Βερολίνου.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Die Zeit, οι τοπικές αρχές θα αυξήσουν τα δέντρα από περίπου 440.000 σήμερα σε 1 εκατομμύριο μέσα στα επόμενα 16 χρόνια. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πρωτοβουλία πολιτών BaumEntscheid, που ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2023 και συγκέντρωσε πάνω από 33.000 υπογραφές σε έναν χρόνο.

Ο νέος νόμος προβλέπει φύτευση δέντρου ανά 15 μέτρα και διασφαλίζει ότι κάθε κάτοικος θα μπορεί να φτάσει σε πράσινο χώρο τουλάχιστον ενός εκταρίου σε απόσταση έως 500 μέτρων από το σπίτι του. Το συνολικό κόστος του σχεδίου εκτιμάται στα 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 2 δισ. θα προέλθουν από το ομοσπονδιακό ταμείο για το κλίμα.

Η σημασία των δέντρων για την πόλη

Κατά την ψήφιση του νόμου, ο εκπρόσωπος της BaumEntscheid, Heinrich Strößenreuther, κάλεσε τους πολιτικούς να μην καθυστερήσουν τη διαδικασία φύτευσης: «Δεν χρειάζεται να είσαι βοτανολόγος για να καταλάβεις ότι ο νόμος αυτός δεν φυτεύει μόνος του τα δέντρα», τόνισε χαρακτηριστικά.

Όπως αναφέρει η επίσημη ιστοσελίδα του Βερολίνου, κάθε δενδρόφυτο δρόμου προσφέρει καθημερινά οξυγόνο σε 10 ανθρώπους κατά μέσο όρο. Ένα τυπικό δέντρο διαθέτει περίπου 30.000 φύλλα, παρέχοντας «30.000 φορές περισσότερη προστασία από ήλιο και βροχή».

Τα φύλλα συμβάλλουν επίσης στη μείωση της ηχορύπανσης και, απελευθερώνοντας υγρασία, βοηθούν στη δροσιά τις ζεστές ημέρες. Επιπλέον, προστατεύουν όχι μόνο από τη ζέστη αλλά και από έντονες βροχοπτώσεις και ανέμους. Αν φυτευτούν πυκνά ή σε ομάδες, δημιουργούν «ανεμοσκιά» που μειώνει την ένταση του ανέμου κατά 10 έως 15 φορές το ύψος των ίδιων των δέντρων.

Επιπλέον, φυσικά, υπάρχει η χαρά να βγαίνεις σε ένα ταξίδι για ψώνια με έναν φίλο και να περνάς τις ώρες περιπλανώμενη σε αντικείμενα εμποτισμένα με ιστορία, σε αντίθεση με την αντικοινωνική –και σαφώς λιγότερο εμπνευσμένη– πράξη της ατελείωτης κύλισης στο Διαδίκτυο. Έχοντας αυτό κατά νου, γιατί να μην είναι μια πραγματική αφορμή για το επόμενο ταξίδι σας τα vintage ψώνια; Μερικά από τα καλύτερα vintage καταστήματα στον κόσμο βρίσκονται σε must προορισμούς, όπως το Παρίσι και το Βερολίνο. Κι αφού πλησιάζει η άνοιξη και οι αργίες και πολλοί οργανώνουν ταξίδια αναψυχής, παρακάτω είναι οι καλύτερες πόλεις στην Ευρώπη για να επισκεφθείτε για ένα κάνατε ένα ψωνίσετε και vintage μέσα στα υπόλοιπα που θα κάνετε.

Παρίσι

Είναι η πρωτεύουσα της μόδας του κόσμου, επομένως δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το Παρίσι είναι επίσης ένας παράδεισος για vintage αγοραστές. Οι λάτρεις της πολυτέλειας του παλιού κόσμου θα έχουν την ευκαιρία να επιλέξουν ανάμεσα σε όλες τις κομψές μπουτίκ στις συνοικίες Marais, 10th arrondissement και Palais-Royal, ενώ η διάσημη υπαίθρια αγορά Marché aux Puces de Saint-Ouen είναι το μέρος που πρέπει να πάτε για αντίκες σε χαμηλές τιμές. Για σπάνια διαμάντια σχεδιαστών και για την ευκαιρία να αποκτήσετε μοναδικά κομμάτια της ιστορίας της μόδας, το Didier Ludot είναι το γνωστό όνομα και τίποτα λιγότερο από ένα ίδρυμα. Διασκορπίστε τις περιπέτειες αγορών σας με επισκέψεις στα καλύτερα μουσεία, καφετέριες, εστιατόρια και αξιοθέατα της πόλης και θα ζήσετε το παρισινό Σαββατοκύριακό σας στο έπακρο.

Βερολίνο

Μια απόδραση στην πόλη στο Βερολίνο είναι πάντα γεμάτη από διασκεδαστικά πράγματα να κάνετε, μέρη για να δείτε, πολιτισμό (και αντικουλτούρα) για να απολαύσετε και vintage διαμάντια που απλώς περιμένουν να τα ανακαλύψετε. Υπάρχει μια ακμάζουσα σκηνή μεταχειρισμένων εδώ για την οποία αξίζει να ταξιδέψετε, με υπαίθριες αγορές να ξεπροβάλλουν κάθε Σαββατοκύριακο, πολλά εξαιρετικά οικονομικά μαγαζιά και ακόμη και υπερ-αποκλειστικά vintage καταστήματα που χρειάζονται ραντεβού για να επισκεφθείτε.

Το Endyma πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας που πρέπει να επισκεφτεί κάθε συλλέκτης μόδας, ενώ θα βρείτε πιο εντυπωσιακά κομμάτια στα Sing Blackbird, Pineapple Factory Gallery και γενικά στην περιοχή Kreuzberg. Τότε, αφού γεμίσετε με τα ψώνια σας, γιατί να μην δοκιμάσετε την τύχη σας στο θρυλικό Berghain; Ντυμένοι με όλα τα υπέροχα νέα σας ευρήματα, μπορεί πραγματικά να μπείτε μέσα.

Κοπεγχάγη

Η πρωτεύουσα της Δανίας γίνεται γρήγορα μια από τις πιο cool πόλεις μόδας της Ευρώπης, που αγαπούν όσοι αναζητούν τον μινιμαλισμό στο στυλ και τα vintage κομμάτια. Όσοι γνωρίζουν πηγαίνουν στο Time’s Up για τα αξιοζήλευτα μεταχειρισμένα κομμάτια Chanel, Gucci και Yves Saint Laurent, μαζί με υπέροχα κοσμήματα κοστουμιών, Wasteland για ρετρό ρούχα, Jerome Vintage για μια υπερ-επιμελημένη επιλογή πολυτελών θησαυρών και Carmen για περισσότερες εξειδικευμένα ευρήματα χωρίς ετικέτες.

Αν περάσετε ένα Σαββατοκύριακο στην Κοπεγχάγη, πρέπει ωστόσο να ψωνίσετε και μοντέρνες μάρκες όπως Ganni, Samsøe Samsøe και Rotate.

Μιλάνο

Αν έχετε θαυμάσει τις πολλές απίστευτα κομψές, άψογα ντυμένες, τυλιγμένες με κασμίρ Μιλανέζες που κάνουν τον γύρο του Instagram αυτή τη στιγμή, τότε γιατί να μην πετάξετε στην ιταλική πόλη για να αγοράσετε το στυλ τους;

Ένας vintage παράδεισος της μόδας, το Μιλάνο είναι ο απόλυτος προορισμός για ψώνια για όσους αναζητούν ένα κομμάτι αίγλης του παλιού κόσμου με μια πλευρά του La Dolce Vita. Απολαύστε μερικούς από τους περίφημους εσπρέσο της πόλης, προτού ξεκινήσετε για τα Vintage Delirium της Madame Pauline, Mania, Sous και Franco Jacassi σε μία μόνο βόλτα – κι ύστερα καθίστε αναπαυτικά και χαλαρώστε με ένα spritz καθώς σχεδιάζετε την επόμενη περιπέτειά σας.

Λονδίνο

Ποτέ δε θα ξεχνούσαμε το Λονδίνο. Η αγορά Portobello Road του Λονδίνου είναι ένας από τους πιο διάσημους προορισμούς vintage αγορών στον κόσμο – απλώς ρωτήστε την Kate Moss, τη Sienna Miller και τη Florence Welch, που ήταν όλες τακτικές επισκέπτριες εκεί όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά δεν είναι το μόνο μέρος όπου μπορούν να βρεθούν σπάνιοι πολύτιμοι λίθοι: η βρετανική πρωτεύουσα βρίθει από ειδικούς σε vintage κομμάτια που τα επιμελούνται προσεκτικά εδώ και δεκαετίες.

Για παράδειγμα το Rellik. Άνοιξε για πρώτη φορά το 1999 από τη Fiona Stuart, την Claire Stansfield και τον Steven Philip και βρίσκεται ακριβώς πιο κάτω από την αγορά Portobello. Έχει γίνει ένας βρετανικός θεσμός μόδας που είναι δημοφιλής τόσο σε διασημότητες όσο και σε γνώστες της βιομηχανίας. Με ένα αρχείο που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960, δεν λείπουν τα ξεχωριστά κομμάτια, που κυμαίνονται από τη Vivienne Westwood έως το Maison Margiela.

Με τρία καταστήματα σε όλο το Λονδίνο, ένα ακόμα παράδειγμα είναι το Rokit – το οποίο ξεκίνησε τη ζωή του ως πάγκος στο Camden Market τη δεκαετία του 1980 και είναι ίσως ο πιο άμεσα αναγνωρίσιμος vintage προορισμός της βρετανικής πρωτεύουσας. Εδώ θα βρείτε καθημερινά προϊόντα της γκαρνταρόμπας σας, από hoodies Adidas της δεκαετίας του ’90 μέχρι κλασικά Levi’s.

Πηγή: ELLE UK / Vogue UK

Η Goldin, 71 ετών, είπε την Παρασκευή ότι ήθελε να χρησιμοποιήσει την αναδρομική της έκθεση στη Νέα Εθνική Πινακοθήκη του Βερολίνου «ως πλατφόρμα για να ενισχύσει τη θέση της, της ηθικής αγανάκτησης» σε αυτό που περιέγραψε ως «γενοκτονία στη Γάζα και τον Λίβανο». «Οι παππούδες μου γλίτωσαν από πογκρόμ στη Ρωσία. Μεγάλωσα γνωρίζοντας για το Ολοκαύτωμα των Ναζί. Αυτό που βλέπω στη Γάζα μου θυμίζει τα πογκρόμ από τα οποία δραπέτευσαν οι παππούδες μου», είπε η Goldin.

Η Goldin, η οποία είναι εβραϊκής καταγωγής, γεννήθηκε στην Ουάσιγκτον και είναι κορυφαία καλλιτέχνιδα και ακτιβίστρια της οποίας η ζωή και το έργο τεκμηριώθηκαν στη βραβευμένη ταινία του 2022 “All the Beauty and the Bloodshed”.

Μίλησε για τον εκτοπισμό και την καταστροφή στη Γάζα και είπε σε ένα κοινό που επευφημούσε, ότι η κριτική στο Ισραήλ δεν πρέπει να συγχέεται με τον αντισημιτισμό. Η Goldin επέκρινε επίσης τη Γερμανία και ισχυρίστηκε ότι η ισλαμοφοβία αγνοείται στη χώρα. «Η Γερμανία φιλοξενεί τη μεγαλύτερη παλαιστινιακή διασπορά στην Ευρώπη. Ωστόσο, οι διαμαρτυρίες αντιμετωπίζονται με αστυνομικούς σκύλους και απέλαση και στιγματισμό», είπε.

Η Goldin βγήκε από τη σκηνή φωνάζοντας δυνατά «Ελεύθερη, ελεύθερη Παλαιστίνη», φωνές που έπνιξαν μια επόμενη ομιλία του διευθυντή της γκαλερί, Klaus Biesenbach.

Ο Hermann Parzinger, πρόεδρος του Ιδρύματος Πρωσικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς, στο οποίο ανήκει η Νέα Εθνική Πινακοθήκη, καταδίκασε δριμύτατα την ομιλία της Goldin και τη διακοπή της ομιλίας του Biesenbach από τους διαδηλωτές. «Αυτό δεν ανταποκρίνεται στην κατανόησή μας για την ελευθερία της έκφρασης», είπε. Ο Biesenbach σημείωσε ότι διαφωνούσε με την Goldin αλλά επιβεβαίωσε το δικαίωμά της να εκφράζεται ελεύθερα. Σε δήλωση που δημοσίευσε ο Biesenbach μετά την έναρξη της εκπομπής, που επικαλείται το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων Deutsche Presse-Agentur (dpa), είπε ότι η γκαλερί πήρε αποστάσεις από τη στάση των διαδηλωτών και «διευκρινίζει ότι υπερασπίζεται την ελευθερία της έκφρασης και τον σεβασμό του διαλόγου και της αλληλεπίδρασης μεταξύ τους».

Η αναδρομική έκθεση της Neue Nationalgalerie για την Goldin, με τίτλο “This Will Not End Well”, παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση του έργου της φωτογράφου, συμπεριλαμβανομένων των slideshows και ταινιών που υποστηρίζονται από μουσική.

Το υπουργείο Υγείας στη Γάζα δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι ο αριθμός των νεκρών στη Λωρίδα της Γάζας από τις επιθέσεις 13 μηνών στη Γάζα από το Ισραήλ έχει ξεπεράσει τους 44.000, με περισσότερους από τους μισούς νεκρούς γυναίκες και παιδιά. Περίπου το 90% του πληθυσμού της Γάζας των 2,3 εκατομμυρίων ανθρώπων έχει εκτοπιστεί.

Πηγή: CNN / Κεντρική φωτογραφία: AP

Ως ο μεγαλύτερος πολιτιστικός εργοδότης στη Γερμανία, το SPK απασχολεί περίπου 2.000 υπαλλήλους και εποπτεύει 4,7 εκατομμύρια αντικείμενα σε 15 μουσεία στο Βερολίνο, ενώ παράλληλα διαχειρίζεται βιβλιοθήκες, ερευνητικά ινστιτούτα και αρχειακές εγκαταστάσεις. Ο σημερινός πρόεδρος, Hermann Parzinger, θα συνταξιοδοτηθεί στα τέλη του ερχόμενου Μαΐου, ύστερα από 17 χρόνια θητείας στη θέση αυτή.

Η Μάριον Άκερμαν, η οποία υπηρετεί σήμερα ως γενική διευθύντρια των Κρατικών Μουσείων της Δρέσδης, θα επιβλέψει μια «μεγάλη αναμόρφωση» του οργανισμού, που χρηματοδοτείται από το κράτος, αφού μια διετής μελέτη 278 σελίδων, που δημοσιεύθηκε το 2020, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το SPK ήταν «πολύ μεγάλο για να λειτουργήσει αποτελεσματικά».

Η Ackermann επιλέχθηκε ομόφωνα από μια επιτροπή αναζήτησης, στην οποία συμμετείχε και η υπουργός Πολιτισμού της Γερμανίας, Claudia Roth, και θα αναλάβει επίσημα τα καθήκοντά της την 1η Ιουνίου του επόμενου έτους. Είναι, επίσης, μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του ιδρύματος εδώ και αρκετά χρόνια.

Σε ανακοίνωσή της, η Ροθ εξήρε την Άκερμαν ως «μια εξαιρετική διαχειρίστρια μουσείων, ειδική στην Τέχνη και στρατηγικό στέλεχος που έχει καλές διασυνδέσεις τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο».

«Ένας από τους σημαντικούς παράγοντες για τον διορισμό της ήταν το αποδεδειγμένο ιστορικό της στην επιτυχή διαμόρφωση διαδικασιών μετασχηματισμού», δήλωσε η Ροθ. «Είμαι βέβαιη ότι θα φέρει σε άριστη κατάληξη τη συνολική μεταρρύθμιση του SPK και θα οδηγήσει το ίδρυμα σε ένα βιώσιμο και επιτυχημένο μέλλον με εξαιρετική τεχνογνωσία, νέες ιδέες και πολλή ενέργεια».

Πηγή: InStyle