Για να αντιστρέψει αυτή την τάση, η πρωτεύουσα εγκαινιάζει το BerlinPay, ένα νέο πρόγραμμα που επιβραβεύει τους τουρίστες για καλές πράξεις, όπως η συλλογή απορριμμάτων, η υποστήριξη τοπικών κοινωνικών δράσεων ή η βελτίωση γειτονιών. Οι συμμετέχοντες λαμβάνουν κουπόνια και προνόμια ως ανταμοιβή για τη συμβολή τους.

Τα οφέλη περιλαμβάνουν δωρεάν ή μειωμένη είσοδο σε αξιοθέατα, γεύματα σε συνεργαζόμενα εστιατόρια και επιλεγμένες εμπειρίες στην πόλη. Το πρόγραμμα ενθαρρύνει τη θετική ενίσχυση αντί για τιμωρίες, υιοθετώντας μια προσέγγιση που εφαρμόζεται ήδη σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.

Παρόμοιες πρωτοβουλίες, όπως το CopenPay στη Κοπεγχάγη, έχουν ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία, όπου οι ταξιδιώτες επιβραβεύονται όταν φτάνουν στην πόλη με τρένο. Το Βερολίνο ελπίζει ότι οι επισκέπτες που συμμετέχουν ενεργά θα αισθανθούν πιο συνδεδεμένοι με τον προορισμό – και θα απολαύσουν ένα δωρεάν γεύμα ως επιπλέον κίνητρο.

Εστίαση στον βιώσιμο τουρισμό και τα νερά του Βερολίνου

Σύμφωνα με το euronews, το BerlinPay αναμένεται να ξεκινήσει φέτος το καλοκαίρι ως καμπάνια με θέμα τον υδάτινο τουρισμό. Οι «βιώσιμες συμπεριφορές» θα επικεντρωθούν στα ποτάμια και τις λίμνες της πόλης, που χρειάζονται φροντίδα. Οι συμμετέχοντες μπορεί να κληθούν να μαζέψουν σκουπίδια στις όχθες ή να βοηθήσουν σε μικρές κοινοτικές δράσεις, ανακαλύπτοντας παράλληλα μια άλλη πλευρά του Βερολίνου.

Στόχος, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του BerlinPay, είναι «η ενθάρρυνση συνειδητής συμπεριφοράς δίπλα και μέσα στο νερό». Η πόλη αντιμετωπίζει ραγδαία αύξηση απορριμμάτων, με επένδυση-ρεκόρ 13,1 εκατ. ευρώ πέρσι για τον καθαρισμό της (αύξηση από τα 10,3 εκατ. ευρώ του προηγούμενου έτους). Αν και οι τουρίστες δεν είναι οι μόνοι υπεύθυνοι, το BerlinPay τους προσκαλεί να γίνουν μέρος της λύσης.

Πέρα από τα δωρεάν μουσεία και τα γεύματα που λειτουργούν ως κίνητρα, η πρωτοβουλία στοχεύει να αλλάξει τη νοοτροπία τόσο των επισκεπτών όσο και των κατοίκων σχετικά με τη συνύπαρξη στην πόλη.

Το 2008, μια ομάδα Ιρανών καλλιτεχνών με επικεφαλής τον Ali Rezvani εγκαινίασε το φεστιβάλ Soil Carpet στη Χορούζ, καλώντας δημιουργούς να αξιοποιήσουν τα βουνά και τα πολύχρωμα εδάφη του νησιού. Η πρωτοβουλία προκάλεσε ενθουσιασμό, αλλά απέτυχε λόγω έλλειψης καταλυμάτων για τους επισκέπτες. Τότε, οι αρχιτέκτονες του γραφείου ZAV πρότειναν μια λύση που σέβεται το φυσικό περιβάλλον.

Παραδοσιακή τεχνική και σύγχρονη προσέγγιση

Οι κατοικίες Majara, αποτέλεσμα της παρέμβασης των αρχιτεκτόνων, σχεδιάστηκαν ως γέφυρα μεταξύ προόδου και παράδοσης. Δημιουργήθηκε ένα πολιτιστικό κέντρο και προβλήτα, ενώ για τη φιλοξενία επισκεπτών κατασκευάστηκαν μικρά καταλύματα με βάση την τοπική τεχνική διατήρησης δροσερού νερού. Η μέθοδος superadobe, που χρησιμοποιεί στρώσεις σακουλιών γεμάτων με άμμο της περιοχής και ελάχιστο τσιμέντο για σταθερότητα, αποτέλεσε τη βάση των νέων δομών. Πλέον, η προσθήκη μεταλλικού σκελετού ενισχύει τις εγκαταστάσεις, διατηρώντας ταυτόχρονα το χαμηλό κόστος και τον παραδοσιακό χαρακτήρα.

Η λύση αυτή όχι μόνο είναι οικονομική και φιλική προς το περιβάλλον, αλλά προσφέρει εργασία στους ντόπιους τεχνίτες που εξελίσσουν τις γνώσεις τους σε ασφαλέστερες και ταχύτερες κατασκευές. Το συγκρότημα Majara αριθμεί σήμερα περίπου 200 θολωτές δομές, που άλλοτε χρησίμευαν για αποθήκευση νερού και τώρα λειτουργούν ως προσωρινά δωμάτια φιλοξενίας.

Ένα νέο μοντέλο τουρισμού για τη Χορούζ

Τα καταλύματα μιμούνται τους γύρω λόφους, συνδέονται με αυλές και μονοπάτια, ενώ μπορούν να φιλοξενήσουν 75 επισκέπτες και δέκα καλλιτέχνες σε ειδικές κατοικίες. Οι υπόλοιπες θόλοι στεγάζουν δημόσια βιβλιοθήκη, εστιατόριο και άλλες υπηρεσίες. Το γραφείο αρχιτεκτόνων ZAV, με έδρα την Τεχεράνη, έχει επίσης σχεδιάσει το Πολιτιστικό Κέντρο Rong στη Χορούζ και πριν από δέκα χρόνια ένα ορφανοτροφείο στην Khansar.

Το έργο στη Χορούζ βραβεύτηκε με το βραβείο Aga Kahn για την αρχιτεκτονική χάρη στον τρόπο που συνδέει τη γεωλογική ταυτότητα του τόπου με τον έλεγχο των νέων χρήσεων γης. Η πρόταση αυτή λειτουργεί ως εναλλακτική απέναντι στο μοντέλο μαζικού τουρισμού: ανοιχτή, αλλά περιορισμένη ώστε να μην εξαντλεί τους φυσικούς πόρους ή να υπερβαίνει τα όρια κατανάλωσης νερού του νησιού.

Η παρέμβαση αποτελεί ταυτόχρονα απάντηση σε μια ανάγκη, όριο στην εκμετάλλευση και εξέλιξη της παράδοσης — ανοίγοντας έτσι έναν δρόμο προς ένα βιώσιμο μέλλον για τη Χορούζ.

Με πληροφορίες από EL PAÍS

Σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τίτλο «Housing in the European Union: market developments, underlying factors and policies», οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 50% από το 2014 έως το 2024. Ωστόσο, σε χώρες όπως η Ουγγαρία, η Λιθουανία, η Τσεχία, η Εσθονία, η Βουλγαρία, η Πολωνία και κυρίως η Πορτογαλία, η άνοδος ξεπέρασε το 200%.

Η έκθεση επισημαίνει ότι στην Πορτογαλία οι τιμές των κατοικιών είναι σήμερα κατά περίπου 35% υψηλότερες από την πραγματική τους αξία, ενώ είναι η μόνη χώρα της Ε.Ε. όπου η υπερτίμηση αυξήθηκε σημαντικά μέσα στο 2024. Τα αίτια είναι πολλαπλά: υψηλότερα επιτόκια, αυξημένη ζήτηση από εύπορες οικογένειες και επενδυτές, περιορισμένη νέα δόμηση και ραγδαία εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων.

Πορτογαλία: Ο τουρισμός και τα Airbnb εκτινάσσουν τις τιμές κατοικιών

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποδίδει σημαντικό μερίδιο ευθύνης στην έκρηξη του τουρισμού και στη ραγδαία άνοδο των πλατφορμών τύπου Airbnb. Η μελέτη τονίζει πως «η αύξηση των βραχυχρόνιων μισθώσεων σε τουριστικές περιοχές σχετίζεται άμεσα με την αύξηση των τιμών αγοράς και των ενοικίων».

Η εξάπλωση των home-sharing πλατφορμών έχει απορροφήσει μεγάλο μέρος του διαθέσιμου αποθέματος κατοικιών για μακροχρόνια ενοικίαση, μειώνοντας έτσι την προσφορά και αυξάνοντας τις τιμές. Σύμφωνα με την έκθεση, η Πορτογαλία είναι η ευρωπαϊκή χώρα όπου ο τουρισμός έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στις τιμές ακινήτων, ξεπερνώντας ακόμη και την Ισπανία, όπου η Βαρκελώνη πλήττεται έντονα από το φαινόμενο του «υπερτουρισμού».

Η Πορτογαλία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά δημόσιας κατοικίας στην Ευρώπη: μόλις 2% του συνολικού αποθέματος ανήκει ή επιδοτείται από το κράτος ή τους δήμους, σύμφωνα με το Ινστιτούτο ISCTE της Λισαβόνας. Ταυτόχρονα, η μακρά περίοδος χαμηλών επιτοκίων τόνωσε το ενδιαφέρον θεσμικών επενδυτών, όπως ασφαλιστικών εταιρειών και ταμείων συντάξεων, οι οποίοι έχουν αποκτήσει σημαντικά μερίδια στην αγορά κατοικίας, εντείνοντας τις πιέσεις στις τιμές. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σημειώνει ότι αυτοί οι επενδυτές έπαιξαν «καθοριστικό ρόλο στην αύξηση των τιμών ακινήτων την τελευταία δεκαετία, ιδίως στις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες».

Πορτογαλία: Οικοδομική στασιμότητα και γραφειοκρατία «παγώνουν» την ανάπτυξη

Η έκθεση προειδοποιεί επίσης ότι οι άδειες οικοδόμησης έχουν φτάσει σε ιστορικά χαμηλά σε χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Κροατία και η Ελλάδα.

Η αιτία; Η υπερβολική γραφειοκρατία. Στην Πορτογαλία, η διαδικασία έκδοσης οικοδομικής άδειας μπορεί να φτάσει έως και τις 31 εβδομάδες, το μεγαλύτερο διάστημα στην Ε.Ε., ενώ στη Λιθουανία η αντίστοιχη διαδικασία διαρκεί μόλις τρεις εβδομάδες. Η Κομισιόν τονίζει ότι η απλοποίηση των διαδικασιών και των απαιτούμενων εγγράφων θα μπορούσε να επιταχύνει σημαντικά την αύξηση του αποθέματος κατοικιών.

Ένα ακόμη πρόβλημα είναι οι κενές κατοικίες. Περίπου μία στις έξι κατοικίες στην Ευρώπη παραμένει ακατοίκητη, με την Πορτογαλία να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις μαζί με τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μάλτα και την Κύπρο. Η στεγαστική κρίση έχει πλέον γίνει καυτό πολιτικό ζήτημα στη Λισαβόνα. Οι διαδηλώσεις για τα ενοίκια και την έλλειψη προσιτής στέγης έχουν πολλαπλασιαστεί, ενώ οι κυβερνήσεις δέχονται σφοδρή κριτική.

Η κυβέρνηση του Λουίς Μοντενέγκρο ανακοίνωσε νέα φορολογικά κίνητρα για να τονώσει την οικοδομή: μείωση του ΦΠΑ στο 6% για κατασκευές έως 648.000 ευρώ και για ενοίκια μέχρι 2.300 ευρώ, ποσό που αντανακλά τις «περιοχές πίεσης» όπως η Λισαβόνα και το Πόρτο.

Παρά τις πρωτοβουλίες αυτές, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποίησε τον Ιούνιο ότι τα πορτογαλικά μέτρα δεν επαρκούν, καλώντας τη χώρα να εξετάσει έλεγχο ενοικίων και περιορισμούς στις βραχυχρόνιες μισθώσεις. Η Πορτογαλία, άλλοτε «κρυφό διαμάντι» για επενδυτές και τουρίστες, κινδυνεύει πλέον να μετατραπεί σε παράδειγμα κοινωνικής πίεσης εξαιτίας της αδυναμίας πρόσβασης στη στέγη. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η χώρα —και η Ευρώπη συνολικά— μπορούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην τουριστική ανάπτυξη και στο θεμελιώδες δικαίωμα όλων για μια προσιτή κατοικία.

Πηγή: Lifo.gr

Δείτε το βίντεο εδώ

Μέσα από το βίντεο, θεατές από όλο τον κόσμο θα έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν και να εξοικειωθούν με μοναδικές εικόνες της Ελλάδας, που «πρωταγωνιστούν» σε σειρές, ταινίες και ντοκιμαντέρ του Netflix, όπως «Maestro in Blue», «A perfect story», «Beckett», «Glass Onion: A Knives Out Mystery» και «Lighthouse Lesvos», μεταξύ άλλων. Συνολικά, το βίντεο αποτελεί μια «ωδή» στην πολιτιστική κληρονομιά, τη φυσική ομορφιά και τον τρόπο ζωής της χώρας.

Συνεργασία Netflix – ΕΟΤ

Σημειώνεται πως η παραγωγή και η κυκλοφορία του βίντεο είναι μέρος της συνεργασίας που υπέγραψαν το Netflix και ο ΕΟΤ τον Ιούλιο του 2024. Μέσω της συμφωνίας, το Netflix δεσμεύτηκε να στηρίξει την τουριστική βιομηχανία της Ελλάδας, αξιοποιώντας την παγκόσμια απήχηση των σειρών και των ταινιών του που γυρίστηκαν και διαδραματίστηκαν στην Ελλάδα.

Το βίντεο θα αξιοποιηθεί ενεργά από τον ΕΟΤ, στο πλαίσιο διάφορων προωθητικών ενεργειών, με γνώμονα την ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος της Ελλάδας και την προσέλκυση ταξιδιωτών από όλο τον κόσμο.

Ενώ οι μεγάλες ισπανικές πόλεις όπως η Βαρκελώνη, η Μαδρίτη και η Σεβίλλη δέχονται δικαιολογημένα εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, η χώρα είναι γεμάτη με δεκάδες αφοπλιστικά όμορφα και συναρπαστικά μικρότερα κέντρα που συνήθως παραβλέπονται. Πολλά από αυτά έχουν εξίσου συναρπαστικές σκηνές γαστρονομίας, ακμάζουσες καλλιτεχνικές κουλτούρες και περίεργους ιστορικούς θησαυρούς που αξίζει να εξερευνήσετε – και θα μπορείτε να τις ζήσετε με πολύ λιγότερα πλήθη.

Ανταλλάξτε τη Μαδρίτη με τη Σαλαμάνκα

Για το φαγητό

Αν το θρυλικό κοκτέιλ αρχιτεκτονικής, γαστρονομίας και νυχτερινής ζωής της Μαδρίτης είναι ελκυστικό, η Σαλαμάνκα στη γειτονική περιοχή Castilla y León αποτελεί μια δελεαστική εναλλακτική. Εύκολα προσβάσιμη με το τρένο από τη Μαδρίτη σε μόλις 1,5 ώρα, αυτή η Πανεπιστημιούπολη φέρεται να έχει μια από τις υψηλότερες αναλογίες τάπας μπαρ προς τους ανθρώπους στην Ισπανία. Είναι επίσης το σπίτι μιας από τις πιο εντυπωσιακές πλατείες της χώρας, της μπαρόκ Plaza Mayor, η οποία είναι γεμάτη με μπαρ και ζωντανεύει το βράδυ. Εξερευνήστε το πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα, ηλικίας 800 ετών, με την περίτεχνα σκαλιστή πρόσοψή του και τους δύο παρακείμενους καθεδρικούς ναούς της πόλης. Ο παλαιότερος, ο Catedral Vieja, είναι κυρίως ρωμανικός, ενώ ο άλλος είναι ένα μεταγενέστερο μείγμα γοτθικού και αναγεννησιακού στυλ. Στη συνέχεια, βουτήξτε στον κόσμο των καστιλιάνικων πιάτων και κρασιών, ίσως στο Tapas 3.0 ή στο Cuzco Bodega.

Ανταλλάξτε το Τολέδο με την Κάσερες

Επειδή έχει μια παλιά πόλη αναγνωρισμένη από την UNESCO

Η πρωτεύουσα της Ισπανίας μέχρι το 1561, το Τολέδο είναι ένας δημοφιλής ημερήσιος προορισμός από τη Μαδρίτη. Η Κάσερες, από την άλλη πλευρά, απαιτεί λίγη περισσότερη προσπάθεια για να τη φτάσετε και δέχεται πολύ λιγότερους επισκέπτες — αλλά η ανταμοιβή είναι το Ciudad Monumental, μια στοιχειωμένη περιφραγμένη παλιά πόλη που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1986. Ένα τρίωρο ταξίδι με το τρένο από τη Μαδρίτη στην περιοχή της Extremadura σας βυθίζει σε αυτή τη ρωμαϊκή περιοχή. Σήμερα είναι περισσότερο γνωστή για τα ευγενή γοτθικά-αναγεννησιακά κτίριά της, αλλά διατηρεί επίσης παρατηρητήρια και άλλα κειμήλια από την εποχή της μεσαιωνικής ισλαμικής κυριαρχίας. Είναι επίσης μια πόλη με σοβαρά διαπιστευτήρια τέχνης: το Museo de Arte Contemporáneo Helga de Alvear φιλοξενεί έργα των Francisco de Goya, Antoni Tàpies και Ai Weiwei.

Ανταλλάξτε το Σαν Σεμπαστιάν με τη Βιτόρια-Γκαστέις

Για τα βασκικά μπαρ

Πιο ήσυχη αλλά εξίσου ενδιαφέρουσα με το εξωστρεφές αδερφάκι της Σαν Σεμπαστιάν, μόλις μια ώρα οδικώς προς τα βόρεια, η Βιτόρια-Γκαστέις είναι η συχνά παραμελημένη πρωτεύουσα της Χώρας των Βάσκων. Αν και βρίσκεται εκτός του παραλιακού μονοπατιού, η πόλη φιλοξενεί εξαιρετικό φαγητό και αρχιτεκτονική και δέχεται πολύ λιγότερους τουρίστες. Τα απότομα, στενά δρομάκια της μεσαιωνικής Παλιάς Πόλης της είναι γεμάτα με βραβευμένα pintxos μπαρ που συναγωνίζονται για να δημιουργήσουν τις πιο δελεαστικές, καινοτόμες γαστρονομικές δημιουργίες. Αλλού θα βρείτε γοτθικούς καθεδρικούς ναούς και βίλες μπελ επόκ, καθώς και μεγάλες, καταπράσινες λεωφόρους και μια σειρά από μουσεία. Η Βιτόρια-Γκαστέις είναι επίσης μια από τις πιο βιώσιμες πόλεις της Ισπανίας, με πεζόδρομους, φιλικά προς το περιβάλλον ξενοδοχεία και εστιατόρια και έναν «πράσινο δακτύλιο» από καταπράσινους χώρους που περιβάλλουν την πόλη.

Ανταλλάξτε τη Σεβίλλη με τη Γρανάδα

Για την ανδαλουσιανή ατμόσφαιρα

Ενώ η Σεβίλλη έχει γίνει ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα της Ισπανίας στην πόλη, η μικρή αδερφή της Γρανάδα παραμένει κυρίως γνωστή για το παλάτι και το φρούριο της Αλάμπρα που έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερα σε αυτή την οικεία πόλη, η οποία απηχεί τα μαυριτανικά μνημεία της Σεβίλλης, το φλογερό φλαμένκο και την καταπληκτική σκηνή τάπας, αλλά έχει τη δική της ζωντάνια. Μείνετε λίγες μέρες για να περιπλανηθείτε στην επικλινή συνοικία Albaicín, όπου οι ντόπιοι και οι επισκέπτες συγκεντρώνονται σε μεγάλες βεράντες για να απολαύσουν τη θέα στις στέγες από τερακότα στην Αλάμπρα, που υποστηρίζονται από τα εντυπωσιακά βουνά της Σιέρα Νεβάδα. Ακριβώς πίσω από τον Catedral de Granada, στην αγορά του San Agustín έχει πάγκους που ξεχειλίζουν από φρέσκα προϊόντα, όπως το jamón από το Trevélez στους λόφους Alpujarras. Στη γειτονική Realejo, την ιστορική εβραϊκή συνοικία, ο κόσμος ξεχύνεται στα πολυσύχναστα μπαρ και εστιατόρια όπως το Candela, το Taberna La Tana ή το Cisco y Tierra.

Ανταλλάξτε την Μπαρτσελόνα με τη Μάλαγα

Για τις γκαλερί και την κουλτούρα παραλίας

Η ηλιόλουστη Μάλαγα έχει τοποθετηθεί στον ακμάζοντα χάρτη τέχνης της Ισπανίας την τελευταία περίπου δεκαετία — και όχι μόνο ως η γενέτειρα του Πικάσο. Το πεζοδρομημένο ιστορικό κέντρο ανταμείβει τους επισκέπτες που αρέσκονται στο gallery-hopping με αξιοθέατα, όπως το Museo Carmen Thyssen Málaga, γεμάτο με ισπανική τέχνη από τον 19ο και τον 20ο αιώνα. Κάντε μια βόλτα στην ανανεωμένη συνοικία Soho για να παρακολουθήσετε τέχνη του δρόμου τόσο από τους ντόπιους όσο και από διεθνείς καλλιτέχνες ή να περιπλανηθείτε στο καταπράσινο Parque de Málaga μέχρι την τοπική παραφυάδα του Centre Pompidou που γεννήθηκε στο Παρίσι. Σε κοντινή απόσταση, η παραλία Malagueta ενδείκνυται για υπέροχο κολύμπι και χαλάρωση στην ασημί αμμουδιά της και μπορείτε να απολαύσετε μια σειρά από chiringuitos (παραθαλάσσια εστιατόρια) που μαγειρεύουν espetos (σουβλάκια ψαριού, παραδοσιακά φτιαγμένα με σαρδέλες) σε υπαίθριες ψησταριές. Θα βρείτε μια ακμάζουσα κουλτούρα τάπας, ένα κύμα από κομψά μπαρ στον τελευταίο όροφο και το Mercado de Atarazanas – μια από τις καλύτερες αγορές της νότιας Ισπανίας – και θα βρεθείτε σε έναν γνήσιο αντίπαλο της πολυσύχναστης Βαρκελώνης.

Ανταλλάξτε την Κόρδοβα με την Αλμερία

Για τη μαυριτανική αρχιτεκτονική

Το συναρπαστικό Mezquita of Córdoba – τζάμι – κατέχει επάξια κορυφαία θέση σε οποιοδήποτε δρομολόγιο στην Ανδαλουσία, αλλά υπάρχουν και άλλα μνημεία μαυριτανικής Κληρονομιάς που αξίζουν την προσοχή των ταξιδιωτών. Τώρα, με έναν αυξανόμενο αριθμό απευθείας πτήσεων από το Ηνωμένο Βασίλειο, η παράκτια Αλμερία έχει τη δική της ιστορία να πει για αυτό το βασικό κεφάλαιο του παρελθόντος της Ισπανίας. Ενώ συχνά παραβλέπεται από διεθνείς επισκέπτες, η πόλη ήταν ένα σημαντικό λιμάνι της ισλαμικής εποχής, όπως φαίνεται ακόμα από το μεγαλειώδες Alcazaba (φρούριο) που δεσπόζει πάνω από τα ασβεστωμένα σπίτια της. Το κτήριο χρονολογείται από τον 11ο αιώνα και έχει κήπους γεμάτους φοίνικες με σιντριβάνια και πισίνες που θυμίζουν την Alhambra της Γρανάδας. Περάστε τον υπόλοιπο χρόνο σας περιπλανώμενοι στη μεσαιωνική παλιά πόλη και στριμωχτείτε στα τάπας μπαρ για να γευτείτε τοπικές σπεσιαλιτέ όπως asmigas (αλεύρι ή τριμμένη φρυγανιά τηγανητά με σκόρδο και ίσως αντζούγιες ή chorizo) ή τυρί Alpujarras. Επίσης, στο κατώφλι της Αλμερίας βρίσκονται οι γαλήνιες, ηλιόλουστες παραλίες του Parque Natural Cabo de Gata-Níjar.

Πηγή: National Geographic

Grotta della Poesia

Αυτή είναι η αποκαλούμενη μία από τις δέκα πιο όμορφες φυσικές πισίνες του πλανήτη, που πηγάζει ανάμεσα στα βράχια της Αδριατικής ακτής του Άνω Salento, ακριβώς στη Roca Vecchia. Αυτή η φυσική πισίνα είναι τόσο όμορφη που μπορεί να κόψει την ανάσα σε όποιον την επισκεφτεί. Τα νερά σε αυτήν την περιοχή είναι υπέροχα, κρυστάλλινα και υδατοπράσινα, τόσο που κάθε χρόνο αυτό το τμήμα της ακτογραμμής βραβεύεται με τα 5 πανιά από το Legambiente & Touring Club, την υψηλότερη βαθμολογία που συμβολίζει το πολύ υψηλό επίπεδο καθαρότητας της θάλασσας.

Η Grotte della Poesia είναι στην πραγματικότητα δύο ξεχωριστά σπήλαια, η Grotta della Poesia Grande (Μεγάλη) και η Grotta della Poesia Piccola (Μικρή) , που μαζί σχηματίζουν ένα «καρστικό σύμπλεγμα» που δημιουργήθηκε με την πάροδο του χρόνου από τη δραστηριότητα της υδάτινης διάβρωσης. Από την Grotta della Poesia Grande υπάρχει μια σπηλιά με μια όμορφη αμμώδη παραλία, από την οποία μπορείτε στη συνέχεια να έχετε πρόσβαση στην Grotta della Poesia Piccola. Στο τελευταίο αυτό μέρος έχουν βρεθεί μεσσαπικές, ελληνικές και λατινικές επιγραφές, που πιθανότατα λαξεύτηκαν στο βράχο από διάφορους θαλασσοπόρους πριν ξεκινήσουν τις θαλάσσιες περιπέτειές τους προς την Ελλάδα και την Αλβανία.

Η μαγεία της Grotta και ο μύθος της

Φαίνεται ότι η Grotta della Poesia είναι πράγματι ένα μαγικό μέρος. Σήμερα, χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο ανυπομονούν να περάσουν έστω και λίγες ώρες σε αυτή τη γωνιά του παραδείσου, ειδικά τα τελευταία χρόνια –μετά την εμφάνιση της Grotta σε διάσημο άρθρο περιοδικού– ο δήμος έπρεπε να περιορίσει την πρόσβαση σε αυτήν για να διαφυλάξει αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο μεγάλης εθνικής σημασίας. Αυτό δεν απαγορεύει, ωστόσο, τη δυνατότητα να μπει κανείς σε αυτό, έστω και με πιο ελεγχόμενο τρόπο, και να μπορέσει να περιποιηθεί τον εαυτό του με μια υπέροχη χαλάρωση σε ένα μέρος που φαίνεται να βρίσκεται στην άκρη του κόσμου. Οι νέοι, εξάλλου, τρελαίνονται γι’ αυτό γιατί από τον βράχο του είναι δυνατό να πεταχτεί κανείς στη θάλασσα, σε μια βουτιά όχι λιγότερο από 5 μέτρα.

Η γοητεία και η μαγεία αυτού του τόπου πηγάζουν επίσης από το παρελθόν, που τον συνδέει με τη λατρεία της θεότητας Thator Audirahas, την οποία επικαλούνται οι άνθρωποι για να θεραπεύσει τις ασθένειες.

Αυτό που έχει μείνει πιο ζωντανό, ωστόσο, είναι ο θρύλος μιας όμορφης γυναίκας που ερχόταν σε αυτό το σπήλαιο. Λέγεται, μάλιστα, ότι στα γλυκά νερά αυτής της περιοχής έκανε μπάνιο μια πριγκίπισσα σπάνιας ομορφιάς. Λένε επίσης ότι το πρόσωπό της ήταν τόσο μαγευτικό που προσέλκυσε πολλούς άντρες, που δεν μπορούσαν να αντισταθούν στο μεγαλείο της, και ότι το βλέμμα της τους ενέπνευσε να συνθέσουν ποιητικούς στίχους αγάπης για εκείνη. Εξ ου και το όνομα «Grotta della Poesia» (Σπηλιά της Ποίησης).

Κάποιοι άλλοι πιστεύουν, ωστόσο, ότι το όνομα της Grotta della Poesia προέρχεται από την ελληνική λέξη posis που σημαίνει πηγή γλυκού νερού, η οποία θα ήταν τότε αυτή που ρέει δίπλα και στις δύο σπηλιές σήμερα. Παρόλα αυτά, όλοι ξεχνούν αυτή τη θεωρία και παρασύρονται από τις ρομαντικές νότες της πρώτης εκδοχής.

Πηγή: HDSalento

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε η Τράπεζα της Ελλάδος οι αφίξεις ξένων τουριστών τον Ιανουάριο αυξήθηκαν κατά 11,4% σε σχέση με τον ίδιο μήνα πέρυσι. Επίσης, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις κατέγραψαν αύξηση κατά 7,5% φθάνοντας σε 302,2 εκατ. ευρώ από 281 εκατ. ευρώ τον ίδιο μήνα του 2024 και 219 εκατ. ευρώ τον Ιανουάριο του 2023. Ανοδικά κινήθηκαν και οι ταξιδιωτικές δαπάνες των Ελλήνων στο εξωτερικό φθάνοντας σε 21,7 εκατ. ευρώ από 165,1 εκατ. ευρώ τον Ιανουάριο του 2024 και 164,4 εκατ. τον Ιανουάριο του 2023.

Σε θετικό πεδίο κινήθηκε και ο τουρισμός στην Ισπανία. Σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικών της χώρας, η Ισπανία υποδέχθηκε 5,1 εκατ. ξένους τουρίστες τον Ιανουάριο, καταγράφοντας αύξηση κατά 6,1% σε σχέση με τον ίδιο μήνα το 2024. Το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν η βασική αγορά, με 863.286 τουρίστες, σημειώνοντας αύξηση κατά 3,6% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2024. Ακολούθησε η αγορά της Γαλλίας με 641.201 τουρίστες και αύξηση κατά 12,2% και η Γερμανία με 537.842 τουρίστες και μείωση κατά 2,4%.

Εξάλλου, οι συνολικές δαπάνες των διεθνών τουριστών που επισκέφθηκαν την Ισπανία τον Ιανουάριο ανήλθαν στα 7,13 δισ. ευρώ, καταγράφοντας αύξηση κατά 8,9% σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα του 2024. Η μέση δαπάνη ανά τουρίστα ήταν 1.408 ευρώ, σημειώνοντας αύξηση κατά 2,7%. Επίσης, η μέση ημερήσια δαπάνη αυξήθηκε κατά 4,3% φθάνοντας τα 165 ευρώ.

Οι βασικές αγορές ως προς τα τουριστικά έσοδα τον Ιανουάριο ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο με ποσοστό 15,4% επί του συνόλου, η Γερμανία με 11,1% και οι Σκανδιναβικές χώρες με 8,7%. Οι δαπάνες των τουριστών από το Ηνωμένο Βασίλειο αυξήθηκαν κατά 2,5%, οι δαπάνες των τουριστών από τη Γερμανία αυξήθηκαν κατά 6% και οι δαπάνες των τουριστών από τις Σκανδιναβικές χώρες αυξήθηκαν κατά 12,8%.

Στην Τουρκία οι διεθνείς αφίξεις για το διάστημα Ιανουαρίου- Φεβρουαρίου διατηρήθηκαν σχεδόν στα ίδια επίπεδα με την αντίστοιχη περίοδο του 2024 (4,34 εκατ.) σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία από το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της γειτονικής χώρας. Ειδικότερα, τον Ιανουάριο οι διεθνείς αφίξεις αυξήθηκαν κατά 6,06% φθάνοντας σε 2,17 εκατ. από 2,05 εκατ. και τον Φεβρουάριο μειώθηκαν κατά 5,3% φθάνοντας σε 2,17 εκατ. από 2,29 εκατ. Πρώτη αγορά για την Τουρκία στον δίμηνο ήταν το Ιράν με 463.865 αφίξεις και ακολούθησαν η Ρωσία με 371.344 αφίξεις, η Γερμανία με 330.070 αφίξεις, η Βουλγαρία με 316.072 αφίξεις και το Ηνωμένο Βασίλειο με 174.764 αφίξεις.

Πηγή: Travel.gr

Η έκθεση ανιχνεύει τα πρώτα βήματα του ελληνικού τουρισμού μέσα από αφίσες και φυλλάδια που εκδόθηκαν από τους πρώτους κρατικούς τουριστικούς οργανισμούς. Τα έντυπα αυτά διαφήμιζαν το ελληνικό τοπίο, τις παραδόσεις και τη φιλοξενία της Ελλάδας μέσα από καλλιτεχνικές και γραφιστικές συνθέσεις υψηλής αισθητικής. Από τον προπολεμικό ρομαντισμό της προβολής των μνημείων και της παράδοσης μέχρι τον μοντερνισμό, την αφαίρεση και τη γραφιστική ιδιοφυΐα του 1960, καταθέτουν μια πρωτοποριακή και διαχρονική προσέγγιση στην προβολή της Ελλάδας ως μοναδικού τουριστικού προορισμού.

Ανάμεσα στα ονόματα των δημιουργών των ιστορικών αφισών, καθώς και των τουριστικών φυλλαδίων του ΕΟΤ και των προκατόχων του φορέων, συναντάμε ζωγράφους και σχεδιαστές, όπως οι: Τάσος Λουκίδης, Άγγελος Σπαχής, Μίμης Βιτσώρης, Μιχαήλ Παπαγεωργίου (Doris), Γιώργος Κοσμαδόπουλος, Αλέξανδρος Αλεξανδράκης, Γιώργος Μανουσάκης, Περικλής Βυζάντιος, Παναγιώτης Τέτσης, Σπύρος Βασιλείου, Γιώργος Βακιρτζής, Λουίζα Μοντεσάντου, Έλλη Ορφανού, Ελένη Περάκη-Θεοχάρη, Ειρήνη Απέργη, Σπύρος Βασιλείου, Γιώργος Βακιρτζής, Γιάννης Φαϊτάκις, Τάσσος, Γιάννης Τσαρούχης, Αγνή Κατζουράκη, Μιχάλης Κατζουράκης, Φρέντι Κάραμποτ∙ φωτογράφους όπως οι Nelly’s, Νικόλαος Τομπάζης, Δημήτρης Χαρισιάδης, Μαρία Χρουσάκη∙ λιθογράφους όπως οι Όθων Περβολαράκης και Σεβαστιανός Κούρκουλος κ.ά. Πολλοί από αυτούς έμελλε με το έργο τους να σφραγίσουν την εποχή τους.

Στην έκθεση γίνεται αναφορά στον θεσμό των Φεστιβάλ Επιδαύρου και Αθηνών, τα οποία την εποχή εκείνη κάνουν τα πρώτα τους βήματα, θέτοντας τις βάσεις για τον πολιτιστικό τουρισμό της χώρας. Μία ξεχωριστή ενότητα είναι αφιερωμένη στις απαρχές του τουρισμού στην Ύδρα.

Ειδική αναφορά γίνεται στην ψηφιακή έκθεση Imagining Greece, έργο ομάδας επιστημόνων από διάφορα γνωστικά πεδία, το οποίο αναδεικνύει τη σημασία του τουρισμού ως στοιχείου ταυτότητας της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η ψηφιακή έκθεση αποτελεί μέρος του ερευνητικού προγράμματος “Tourism and Nation Branding 1945-1990”, χρηματοδοτούμενο από το Research England και το Onassis Foundation. Τμήμα του υλικού της προέρχεται από τις Συλλογές, το Φωτογραφικό Αρχείο και το Αρχείο Ιστορικών Εγγράφων της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος – Εθνικού Ιστορικού Μουσείου.

Πληροφορίες

Ιστορική Οικία Λαζάρου Κουντουριώτη, Ύδρα
30 22980 52421, lzkt@nhmuseum.gr
Διάρκεια έκθεσης: 25.3-31.10.2025

Ώρες λειτουργίας: Δευ-Κυρ 10:00-16:00

Εισιτήρια: Κανονικό: 10 ευρώ
Φοιτητές και άνω των 65 ετών: 5 ευρώ
Έως 18 ετών: δωρεάν
Ελεύθερη είσοδος για το κοινό: 25η Μαρτίου, 18η Μαΐου, 28η Οκτωβρίου

Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού
Αποκλειστικός Δωρητής: Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση

Το χωριό, που ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα, έχει μετατραπεί σε κοινότητα για όσους θέλουν να βιώσουν την αρμονία με το φυσικό περιβάλλον. Υπάρχουν κάμπινγκ, ξενοδοχεία, αγροτικές κατοικίες, εστιατόρια και πολλές δραστηριότητες, αλλά υπάρχουν και αυστηροί κανόνες. Απαγορεύεται η λήψη φωτογραφιών και βίντεο, απαιτείται πλήρης γύμνια, ενώ πρέπει να επιδεικνύεται σεβασμός όλες τις ώρες. Ο κατάλογος των κανόνων συνεχίζεται, σε αφίσες που είναι κολλημένες παντού.

Από τα ερείπα ενός εγκαταλελειμμένου χωριού

Το 1998, οι επιχειρηματίες Emili Vives και Núria Espinal, ένα παντρεμένο ζευγάρι, έχτισαν το χωριό γυμνιστών από τα ερείπια ενός εγκαταλελειμμένου χωριού, του οποίου ο τελευταίος κάτοικος έφυγε τη δεκαετία του 1950.

Μέσα σε λίγα χρόνια, η πόλη απέκτησε φρέσκια όψη, με όμορφα σπίτια και όλα τα απαραίτητα για μία απολαυστική, ήρεμη ζωή. «Όταν το αγόρασα, δεν είχε μείνει ούτε ένα κεραμίδι όρθιο. Δεν υπήρχε πουθενά να πάω. Ήταν εντελώς ισοπεδωμένο και εγκαταλελειμμένο», εξηγεί ο Vives. Πριν από 26 χρόνια, εκείνος και η σύζυγός του εγκαταστάθηκαν στα περίχωρα της πόλης σε ένα τροχόσπιτο και με τη βοήθεια των παιδιών τους άρχισαν να χτίζουν αυτό που σήμερα αποτελεί καταφύγιο για τους φυσιολάτρες.

Ο Vives ξόδεψε 150 εκατομμύρια πεσέτες (περίπου 980.000 δολάρια) από την τσέπη του για να ανακαινίσει το El Fonoll, ενώ αντιμετωπίζει ακόμη δικαστικά προβλήματα, καθώς πολλοί τον έχουν κατηγορήσει ότι έχει εκτελέσει οικοδομικές εργασίες χωρίς άδεια. Ο ίδιος, ωστόσο, βρίσκει παρηγοριά στις όμορφες γωνίες της περιοχής.

Σε αρμονία με τη φύση

«Ο γυμνισμός είναι μια φιλοσοφία που επιδιώκει να ζει κανείς σε αρμονία με τη φύση. […] Είναι ένας τρόπος ύπαρξης», λέει ο Vives. Το El Fonoll διαθέτει 120 κλίνες που κατανέμονται σε διαμερίσματα, καμπίνες και ξενώνες. Επιπλέον, υπάρχει ένα κάμπινγκ για αυτοκινούμενα τροχόσπιτα, το οποίο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για μακρόχρονη διαμονή.

Η πρόσβαση στο El Fonoll στοιχίζει 7,50 ευρώ, στο οποίο πρέπει να προσθέσει κανείς την τιμή της διαμονής, ενώ υπάρχουν ειδικές τιμές για τους συχνούς επισκέπτες. «Ο τρόπος ζωής εδώ είναι αρκετά απλός. […] Προσπαθώ να τρώω ό,τι παίρνω από τον βιολογικό μου κήπο», λέει ο Vives, που πάντα πρεσβεύει ότι «η απλότητα είναι η πηγή της ευτυχίας». Η ειρηνική συνύπαρξη είναι υποχρεωτική σε αυτό το μέρος. Τόσο ο Vives όσο και οι εθελοντές του οργανώνουν δραστηριότητες από Δευτέρα έως Κυριακή. Υπάρχουν περίπατοι ανάμεσα σε βουνά από πεύκα, φτελιές και φλαμουριές, και εκδηλώσεις για να γιορτάσουν τη ζωή.

«Κάνουμε πολιτιστικές δραστηριότητες. Έχουμε έναν μικρό κινηματογράφο, ένα εστιατόριο, ένα νυχτερινό κέντρο πολλαπλών χρήσεων, το οποίο χρησιμοποιούμε επίσης για μαθήματα μασάζ ή γιόγκα ή εργαστήρια ή ό,τι άλλο κάνουμε εδώ γύρω», λέει ο Vives, προσθέτοντας πως «Τις Κυριακές, υπάρχει παέγια για όλους».

Μια εισπρακτική αποτυχία… που αξίζει

Όσον αφορά στις φωτογραφίες, για να μπορέσει κάποιος να τραβήξει βίντεο, «απαιτείται άδεια από τη διεύθυνση και τους εμπλεκόμενους». Η ιδιωτική ζωή είναι ένα από τα πιο πολύτιμα αγαθά της κοινότητας του El Fonoll, η οποία μερικές φορές τίθεται σε κίνδυνο από τη χρήση των smartphones από τους επισκέπτες.

Οι επισκέπτες που έρχονται στο El Fonoll είναι πολύ διαφορετικοί. «Οι άνθρωποι που έρχονται είναι αυτοί που έχουν εγκαταλείψει τις ανέσεις τους. […] Οι περισσότεροι είναι Ολλανδοί, Βέλγοι, Γάλλοι, Άγγλοι και Γερμανοί. Αλλά έρχονται άτομα από όλο τον κόσμο». Από οικονομικής άποψης, ο Vives δηλώνει πως το όλο εγχείρημα είναι μία «εισπρακτική αποτυχία», αλλά ακόμη και έτσι, δεν τον απασχολεί καθόλου: «Θα πεθάνω στο El Fonoll, γυμνός αλλά ευτυχισμένος».

Πηγή: Pride.gr

Η λίστα παρακολούθησης του Παγκόσμιου Ταμείου Μνημείων (WMF) περιλαμβάνει συνήθως ευάλωτους πολιτιστικούς χώρους στη Γη. Η φετινή επιλογή – η πρώτη από το 2022 – περιλαμβάνει το Qhapaq Ñan, ένα προ-ισπανικό οδικό σύστημα των Άνδεων. Η Antakya στην Τουρκία και η χερσόνησος Noto στην Ιαπωνία, που υπέστησαν ζημιές από τους σεισμούς, μπήκαν επίσης στη λίστα.

Ο Bénédicte de Montlaur, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του WMF, είπε ότι το φεγγάρι συμπεριλήφθηκε μεταξύ των 25 τοποθεσιών λόγω «εντεινόμενων κινδύνων εν μέσω επιταχυνόμενων σεληνιακών δραστηριοτήτων», οι οποίες, κατά τη γνώμη του WMF, «αναλήφθηκαν χωρίς επαρκή πρωτόκολλα διατήρησης».

Η SpaceX εκτόξευσε δύο σεληνιακά προσεδάφια την Τετάρτη για τη διεξαγωγή έρευνας για μελλοντικές αποστολές. Μόνο πέντε χώρες – οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η πρώην Σοβιετική Ένωση – έχουν προσγειώσει επιτυχώς οχήματα στο φεγγάρι από τη δεκαετία του 1960. Ιδιωτικά ταξίδια στη σεληνιακή επιφάνεια αναμένονται αφού η αποστολή Artemis III της NASA, που ήταν προγραμματισμένη για τα μέσα του 2027, πραγματοποιήσει την πρώτη επαφή με πλήρωμα από τις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Αυτές οι επισκέψεις και άλλες αποστολές που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση είναι η κύρια αιτία ανησυχίας για το WMF. Υπάρχει ιδιαίτερο άγχος για τους τουρίστες που ενοχλούν τοποθεσίες, όπως τα ίχνη που άφησαν ο Neil Armstrong και ο Buzz Aldrin.

«Για πρώτη φορά, το φεγγάρι περιλαμβάνεται… για να αντικατοπτρίσει την επείγουσα ανάγκη αναγνώρισης και διατήρησης των τεχνουργημάτων που μαρτυρούν τα πρώτα βήματα της ανθρωπότητας πέρα ​​από τη Γη – μια καθοριστική στιγμή στην κοινή μας ιστορία», είπε ο Montlaur. «Στοιχεία όπως η κάμερα που απαθανάτισε την τηλεοπτική προσγείωση σε φεγγάρι, ένας αναμνηστικός δίσκος που άφησαν οι αστροναύτες Armstrong και Aldrin και εκατοντάδες άλλα αντικείμενα είναι εμβληματικά αυτής της κληρονομιάς… η συμπερίληψη της σελήνης υπογραμμίζει την καθολική ανάγκη για προληπτικές και συνεργατικές στρατηγικές για την προστασία της κληρονομιάς –είτε στη Γη είτε πέρα ​​από αυτήν– που αντικατοπτρίζουν και προστατεύουν τη συλλογική μας αφήγηση».

Ο Montlaur είπε στην Art Newspaper ότι εν μέσω μιας νέας εποχής εξερεύνησης του διαστήματος, ήταν σημαντικό να δημιουργηθούν διεθνείς μηχανισμοί για την προστασία του πολιτιστικού τοπίου της Σελήνης. «Η διασφάλιση της σεληνιακής κληρονομιάς θα αποτρέψει τη ζημιά από την επιτάχυνση των ιδιωτικών και κυβερνητικών δραστηριοτήτων στο διάστημα, διασφαλίζοντας ότι αυτά τα τεχνουργήματα θα διαρκέσουν για τις μελλοντικές γενιές», είπε.

Η συντριπτική πλειοψηφία της λίστας αποτελείται από τοποθεσίες που είτε βρίσκονται σε ζώνες συγκρούσεων, όπως η Ουκρανία και η Γάζα, είτε κινδυνεύουν από την κλιματική κρίση. Η ακτή Σουαχίλι της Αφρικής, η οποία περιλαμβάνει τοποθεσίες όπως την Παλιά Πόλη Λαμού, στην Κένυα. Το Fort Jesus, στην Κένυα είναι στη λίστα, όπως και το νησί της Μοζαμβίκης, το οποίο απειλείται από τη διάβρωση των ακτών. Το WMF πρόσθεσε επίσης τον «ιστορικό αστικό ιστό της Γάζας», ο οποίος έχει καταστραφεί από τον πόλεμο με το Ισραήλ.

Υπάρχουν επίσης τοποθεσίες που ο οργανισμός πιστεύει ότι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από πιο βιώσιμο τουρισμό, όπως τα ορθόδοξα μοναστήρια της κοιλάδας του Drino στην Αλβανία, και επισημαίνει ότι ο συνωστισμός σε άλλες τοποθεσίες, όπως οι βουδιστικές τοποθεσίες Maijishan και Yungang της Κίνας, τις θέτει σε κίνδυνο.

Η λίστα του 2022 περιλάμβανε προϊστορικές ζωγραφιές σε σπήλαια του κρατικού πάρκου Monte Alegre στον Βραζιλιάνικο Αμαζόνιο, τα ερείπια των Αζτέκων του Teotihuacán στο Μεξικό και τον προκολομβιανό αρχαιολογικό χώρο Garcia Pasture στο Τέξας.

Πηγή: The Guardian