Κατεβαίνω και ανεβαίνω το στενό του σπιτιού μου. Μου αρκεί να βλέπω τη θάλασσα από το ψηλότερο σημείου του δρόμου αυτή την απερίγραπτη ώρα του πρωινού. Δε θέλω να πάω πουθενά. Αυτή η πόλη με στραγγίζει με το συμβιβασμό και τη μιζέρια της. Τα αιώνια θέματα της φυγής μου διαλύονται από τα ευφάνταστα σκίτσα των πιτσιρικιών στο λασπωμένο καπό του αυτοκινήτου μου. Πέη με ρόδες Λούνα Παρκ. Πάρτε στα χέρια σας την κατάσταση, παιδιά μου. Τα πάντα μπορούν να γίνουν υψηλή τέχνη.

Ο ανώνυμος ήρωας ενός βιβλίου του Μπράνιμιρ Στσεπάνοβιτς* παίρνει το τρένο αφήνοντας οριστικά πίσω τη ζωή του στην πόλη, σε μια πορεία απαλλαγής από τον εαυτό του και τους δισταγμούς του. Εμείς εδώ, οι επώνυμοι, όταν θέλουμε να κάνουμε το ίδιο παίρνουμε τα αυτοκίνητά μας. Τα οδηγούμε στη Δροσοπούλου και τη λεωφόρο Ηρακλείου και, αν τα αφήσουμε μόνα τους, ξέρουν το δρόμο για να γυρίσουν σπίτι. Όλες οι διαδρομές μας στην πόλη αποκτούν νόημα και υποβοηθούνται από ένα ανελέητο κυνηγητό. Τρέχουμε ο ένας πίσω από τον άλλον από περιέργεια ή από ανάγκη να ξεφύγουμε από τη ρουτίνα μας. Από ένα σημείο και μετά η περιέργεια μετατρέπεται σε οργισμένη και παράλογη καταδίωξη. Εδώ είμαστε τώρα.

Όλος αυτός ο παραλογισμός, πριν με καταπιεί, με βοηθάει να καταλάβω τι αξίζει και τι όχι. Νιώθω σαν ένας ανώνυμος ήρωας βιβλίου κι εγώ. Ο συγγραφέας με βάζει να νοσταλγώ τα μοναχικά βουνά των παιδικών μου χρόνων. Την καλοκαιρινή φύση με τις μυρωδιές των βοτάνων και τους κελαηδισμούς των πουλιών. Την αύρα των προγόνων μου. Μου καθρεφτίζει το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης που βρίσκεται στην αγάπη και την ομορφιά, αλλά με δείχνει συνεχώς αφηρημένο να το χάνω. Ελπίζω να κρατάει για το τέλος μια ανατροπή και στο επίμετρο να γράφει ένα απόσπασμα από το ποίημα «Ελεγείο όχι θλιμμένο» του Washington Delgado.

Δεν ξέρω τι άλλο να σου γράψω πέρα από κάτι τέτοιο αταξινόμητο. Τα αντικείμενα για τα οποία σου έχω μιλήσει υπάρχουν δίπλα σ’ αυτά που δεν υπάρχουν και για τα οποία δεν έχει ακουστεί ούτε λέξη. Τα βιβλία αλλάζουν θέση κατά προτεραιότητα. Βιβλιοθήκη, τραπεζάκι, κομοδίνο και αντίστροφα. Είναι τόσα πολλά για μια τόσο μικρή ζωή. Ο φωτισμός εξακολουθεί να μην έρχεται σε ισορροπία. Ή θα είναι έντονος ή θα είναι χαμηλός. Όταν θα φύγω, θα τα αφήσω όλα όπως τα είδες την τελευταία φορά. Οι μαγνήτες διάσημων προσωπικοτήτων στο ψυγείο, η fleece πεταμένη στον καναπέ και οι σκληροί μου δίσκοι κλειδωμένοι στο ντουλάπι. Θα πάρω μόνο ό,τι μας κάνει ξεχωριστούς και θα το φέρω σε μια μεγάλη υπερσύγχρονη πόλη. Εκεί θα μπορώ να ζήσω μέχρι την άλλη μου ζωή χωρίς να γίνω άλλη μια αλληγορία που θα διαβάσεις. Εκεί κάθε πρωί που θα ανοίγω το παράθυρο, το τοπίο θα αλλάζει.

*Το βιβλίο έχει τίτλο «Στόμα γεμάτο χώμα»

Το παρακάτω άρθρο αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο Atomic Habits, το οποίο έχει γίνει bestseller των New York Times. Πρόσφατα, ακολουθώ έναν απλό κανόνα που με βοηθά να σταματήσω την αναβλητικότητα και ταυτόχρονα να υιοθετώ πιο εύκολα καλές συνήθειες.

Ο Κανόνας των Δύο Λεπτών λέει το εξής: «Όταν ξεκινάς μια νέα συνήθεια, θα πρέπει να διαρκεί λιγότερο από δύο λεπτά.» Θα διαπιστώσετε ότι σχεδόν κάθε συνήθεια μπορεί να «συμπυκνωθεί» σε μια εκδοχή δύο λεπτών: Το «Διαβάζω πριν κοιμηθώ κάθε βράδυ» γίνεται «Διαβάζω μία σελίδα». Το «Κάνω τριάντα λεπτά γιόγκα» γίνεται «Στρώνω το στρώμα μου». Το «Μελετώ για το μάθημα» γίνεται «Ανοίγω τις σημειώσεις μου». Το «Διπλώνω τα ρούχα» γίνεται «Διπλώνω ένα ζευγάρι κάλτσες». Το «Τρέχω τρία χιλιόμετρα» γίνεται «Δένω τα αθλητικά μου παπούτσια».

Η ιδέα είναι να κάνετε τις συνήθειές σας όσο πιο εύκολες γίνεται για να ξεκινήσετε. Οποιοσδήποτε μπορεί να διαλογιστεί για ένα λεπτό, να διαβάσει μία σελίδα ή να μαζέψει ένα ρούχο. Όπως μόλις συζητήσαμε, αυτή είναι μια ισχυρή στρατηγική γιατί όταν ξεκινήσεις τη σωστή πράξη, είναι πολύ πιο εύκολο να συνεχίσεις. Η νέα συνήθεια δεν πρέπει να μοιάζει με πρόκληση – οι ενέργειες που ακολουθούν μπορεί να είναι δύσκολες, αλλά τα πρώτα δύο λεπτά πρέπει να είναι εύκολα.

Αυτό που θέλετε είναι μια «πύλη-συνήθεια» που θα σας οδηγεί φυσικά σε έναν πιο παραγωγικό δρόμο. Μπορείτε συνήθως να εντοπίσετε αυτές τις πύλες αν καταγράψετε τους στόχους σας σε μια κλίμακα από το «πολύ εύκολο» ως το «πολύ δύσκολο». Για παράδειγμα, ο μαραθώνιος είναι πολύ δύσκολος. Ένας αγώνας 5 χλμ. είναι δύσκολος. Το περπάτημα δέκα χιλιάδων βημάτων είναι μέτρια δύσκολο. Το περπάτημα δέκα λεπτών είναι εύκολο. Και το να φορέσεις τα αθλητικά σου παπούτσια είναι πολύ εύκολο.

Γιατί λειτουργεί ο Κανόνας των Δύο Λεπτών

Συχνά οι άνθρωποι θεωρούν περίεργο να ενθουσιάζεσαι επειδή διάβασες μία σελίδα ή διαλογίστηκες για ένα λεπτό ή έκανες ένα τηλεφώνημα πωλήσεων. Όμως, ο στόχος δεν είναι η μία πράξη. Ο στόχος είναι να μάθεις τη συνήθεια του να εμφανίζεσαι. Η αλήθεια είναι ότι μια συνήθεια πρέπει πρώτα να καθιερωθεί πριν μπορέσει να βελτιωθεί.

Αν δεν μάθετε πρώτα την βασική δεξιότητα του να εμφανίζεστε, τότε δύσκολα θα κατακτήσετε τις πιο σύνθετες λεπτομέρειες. Αντί λοιπόν να προσπαθείτε από την αρχή για την τέλεια συνήθεια, κάντε το εύκολο πράγμα με συνέπεια. Πρέπει πρώτα να τυποποιήσεις, πριν μπορέσεις να βελτιστοποιήσεις.

Καθώς κατακτάτε την τέχνη του «εμφανίζομαι», τα πρώτα δύο λεπτά γίνονται απλώς ένα τελετουργικό στην αρχή μιας μεγαλύτερης ρουτίνας. Δεν πρόκειται απλώς για κόλπο ώστε οι συνήθειες να φαίνονται πιο εύκολες – στην πραγματικότητα, αυτός είναι ο ιδανικός τρόπος για να κατακτήσεις μια δύσκολη δεξιότητα.

Όσο περισσότερο τελετουργικοποιείς την αρχή μιας διαδικασίας, τόσο πιθανότερο γίνεται ότι θα μπεις σε κατάσταση βαθιάς συγκέντρωσης που απαιτείται για σπουδαία πράγματα. Κάνοντας πάντα το ίδιο ζέσταμα πριν από κάθε προπόνηση, διευκολύνεις τον εαυτό σου ώστε να φτάσει στη μέγιστη απόδοση. Ακολουθώντας την ίδια δημιουργική ρουτίνα, κάνεις πιο εύκολη την είσοδο στη σκληρή δουλειά της δημιουργίας.

Η δύναμη της μικρής νίκης στην ταυτότητα

Ο Κανόνας των Δύο Λεπτών μπορεί σε κάποιους να φαίνεται σαν κόλπο. Ξέρεις πως ο πραγματικός στόχος είναι κάτι μεγαλύτερο από δύο λεπτά, οπότε ίσως νιώθεις ότι κοροϊδεύεις τον εαυτό σου. Κανείς δεν επιδιώκει πραγματικά απλώς να διαβάσει μία σελίδα ή να κάνει ένα push-up ή απλά ν’ ανοίξει τις σημειώσεις του.

Αν αυτό σας φαίνεται εξαναγκασμένο, δοκιμάστε το εξής: Κάντε τη δραστηριότητα μόνο για δύο λεπτά και σταματήστε εκεί. Τρέξτε, αλλά σταματήστε μετά από δύο λεπτά. Ξεκινήστε διαλογισμό, αλλά σταματήστε στα δύο λεπτά. Μελετήστε μια ξένη γλώσσα για δύο λεπτά και μετά σταματήστε – αυτή είναι όλη η διαδικασία.

Ένας άνδρας χρησιμοποίησε αυτή τη στρατηγική και έχασε πάνω από 45 κιλά. Στην αρχή πήγαινε κάθε μέρα στο γυμναστήριο αλλά έβαζε στον εαυτό του όριο πέντε λεπτών παραμονής εκεί. Έκανε λίγη άσκηση και έφευγε μόλις έληγε ο χρόνος του. Μετά από λίγες εβδομάδες σκέφτηκε: «Αφού έρχομαι έτσι κι αλλιώς κάθε μέρα, γιατί να μη μείνω λίγο παραπάνω;». Λίγα χρόνια αργότερα, είχε χάσει όλο το περιττό βάρος.

Τέτοιες στρατηγικές λειτουργούν και για έναν ακόμη λόγο: ενισχύουν την ταυτότητα που θέλεις ν’ αποκτήσεις. Αν εμφανίζεσαι στο γυμναστήριο πέντε μέρες στη σειρά – ακόμα κι αν μένεις μόνο δύο λεπτά – ψηφίζεις υπέρ της νέας σου ταυτότητας.

Δεν αγχώνεσαι αν θα αποκτήσεις φόρμα· επικεντρώνεσαι στο να γίνεις ο άνθρωπος που δεν χάνει ποτέ προπόνηση. Κάνεις τη μικρότερη δυνατή κίνηση που επιβεβαιώνει τον τύπο ανθρώπου που θες ν’ είσαι.

Σπάνια σκεφτόμαστε έτσι την αλλαγή γιατί όλοι εστιάζουν στον τελικό στόχο. Όμως ένα push-up είναι καλύτερο από το τίποτα· ένα λεπτό εξάσκησης στην κιθάρα καλύτερο από καθόλου· ένα λεπτό ανάγνωσης καλύτερο από το ποτέ. Είναι προτιμότερο να κάνεις λιγότερα απ’ όσα ελπίζεις παρά τίποτα απολύτως.

Όποτε δυσκολεύεστε να κρατήσετε μια συνήθεια, εφαρμόστε τον Κανόνα των Δύο Λεπτών. Είναι ένας απλός τρόπος για ν’ αφήσετε τις καλές συνήθειες… να σας βγαίνουν αβίαστα.

Για πολλούς, τα παζλ είναι συνδεδεμένα με ήσυχα απογεύματα και οικογενειακές στιγμές. Ωστόσο, πέρα από τη χαλάρωση που προσφέρουν, ειδικοί αποκαλύπτουν ότι αυτή η απλή δραστηριότητα ενισχύει τη μνήμη, βοηθά στην πρόληψη της γνωστικής φθοράς και συμβάλλει στην ψυχική ηρεμία. Η ενασχόληση με παζλ ενεργοποιεί πολλές περιοχές του εγκεφάλου ταυτόχρονα, προάγοντας τη συνολική γνωστική υγεία. Σύμφωνα με την θεραπεύτρια τέχνης και ψυχοθεραπεύτρια Έμιλι Ντάβενπορτ, η συναρμολόγηση παζλ ενεργοποιεί- ειδκότερα μετά τα 50- οπτική επεξεργασία, επίλυση προβλημάτων, λεπτή κινητικότητα και ανάσυρση μνήμης, όλα ταυτόχρονα.

Πώς το παζλ ενισχύει τη μνήμη

Η διαδικασία αυτή, που ονομάζεται «διμερείς ενσωματώσεις», βοηθά τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου να συνεργαστούν, ενισχύοντας τις νευρωνικές συνδέσεις. Η γνωστική εξάσκηση μέσω παζλ έχει συσχετιστεί με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας και Αλτσχάιμερ. Ο Τζόελ Σαλίνας, νευρολόγος εξειδικευμένος σε θέματα άνοιας, εξηγεί στην ιστοσελίδα marthastewart.com: «Η συχνή ενασχόληση με δραστηριότητες που προκαλούν το μυαλό χτίζει αυτό που ονομάζουμε ‘γνωστικό απόθεμα’. Έτσι, ο εγκέφαλος μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στις αλλαγές που φέρνει το γήρας ή η ασθένεια». Η νευρολόγος Ρόντα Βόσκουλ, με μακρά εμπειρία σε θέματα νευροεκφυλιστικών παθήσεων, αναφέρει πως έρευνες δείχνουν ότι άτομα άνω των 50 που κάνουν παζλ επί σειρά ετών έχουν καλύτερες επιδόσεις σε τεστ γενικής γνωστικής λειτουργίας.

Πέρα από τις γνωστικές λειτουργίες, τα παζλ έχουν θετική επίδραση και στην ψυχική υγεία. Για πολλούς, αποτελούν έναν τρόπο διαλογιστικής ενασχόλησης. Όπως λέει ο Σαλίνας, «βοηθούν να αποσπάσεις την προσοχή από τους στρεσογόνους παράγοντες και να επιστρέψεις στο παρόν, μειώνοντας το άγχος και προάγοντας τη χαλάρωση». Η διαδικασία είναι καθησυχαστική, ενσυνείδητη και καταλήγει σε ένα αίσθημα ολοκλήρωσης.

Η ψυχική διάθεση επηρεάζει άμεσα τη γνωστική λειτουργία, και επομένως η θετική επίδραση των παζλ στην ψυχολογία μπορεί να έχει και έμμεσο όφελος για τον εγκέφαλο.

Εξίσου σημαντική είναι η δημιουργικότητα και η πρόκληση. Η ενασχόληση με νέες, απαιτητικές δραστηριότητες βοηθά τον εγκέφαλο να παραμένει σε εγρήγορση και ενισχύει την ανάπτυξη νέων συνδέσεων μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων. Όπως σημειώνει ο Σαλίνας, «όσο πιο καινούργιο και δύσκολο είναι το παζλ, τόσο περισσότερη προσπάθεια απαιτεί ο εγκέφαλος για να προσαρμοστεί. Αυτή η προσπάθεια λειτουργεί σαν γυμναστική για το μυαλό». Παρότι τα παζλ έχουν δομή, η συναρμολόγηση των κομματιών απαιτεί δημιουργική επίλυση προβλημάτων και παρέχει συμβολικά θεραπευτικά οφέλη. Η Ντάβενπορτ τονίζει: «Προσφέρουν έναν προβλέψιμο και ασφαλή τρόπο να συμμετάσχεις σε δημιουργική χειρωνακτική εργασία, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα τις ηρεμιστικές και ενσωματωτικές επιδράσεις της δημιουργικότητας».

Για να εντάξετε τα παζλ στην καθημερινότητά σας, δεν χρειάζεται να αφιερώσετε πολλές ώρες. Αρκούν 10 με 15 λεπτά την ημέρα ή ακόμη και την εβδομάδα. Όπως προτείνει η Ντάβενπορτ, είναι ιδανική συνήθεια είτε για να ξεκινήσετε τη μέρα σας είτε για να χαλαρώσετε πριν τον ύπνο. Μπορούν επίσης να αποτελέσουν έναν ευχάριστο τρόπο να περάσετε ποιοτικό χρόνο με φίλους ή οικογένεια, καλλιεργώντας την υπομονή και τη σύνδεση.

Απ’ ό,τι φαίνεται, τα παζλ δεν είναι απλώς διασκέδαση για παιδιά ή για τις μέρες με κακοκαιρία. Είναι ένα απλό, προσιτό εργαλείο για την υγεία του μυαλού και της ψυχής -μια ήρεμη, αλλά βαθιά ωφέλιμη δραστηριότητα που αξίζει να γίνει μέρος της ζωής μας.

Πηγή: Bovary

Έχουμε ακούσει τόσα για το κάπνισμα, για το τσιγάρο και τα καινούρια καπνικά προϊόντα, που πολλοί έχουν ήδη σταματήσει αυτή τη βλαβερή συνήθεια. Εάν όμως χρειάζεστε ένα ακόμη boost για να το κάνετε, αυτό το timeline από τον βρετανικό φορέα υγείας του τι συμβαίνει στο σώμα σας όταν κόβετε το τσιγάρο μπορεί να σας βοηθήσει να το αποφασίσετε.

Τι συμβαίνει στο σώμα όταν κόβουμε το τσιγάρο

Τα οφέλη είναι σχεδόν άμεσα! Από τις πρώτες ώρες που σταματάτε να καπνίζετε, ο οργανισμός αρχίζει να… παίρνει ανάσα.

Μετά από 1 ώρα: Σε μόλις 20 λεπτά αφότου ένα άτομο καπνίσει το τελευταίο τσιγάρο, ο καρδιακός ρυθμός πέφτει και αρχίζει να επανέρχεται στο φυσιολογικό. Η αρτηριακή πίεση αρχίζει να πέφτει και η κυκλοφορία μπορεί να αρχίσει να βελτιώνεται.

Μετά από 12 ώρες: Τα τσιγάρα περιέχουν χιλιάδες χημικές ουσίες. Σε αυτές περιλαμβάνεται το μονοξείδιο του άνθρακα, ένα αέριο που υπάρχει στον καπνό του τσιγάρου. Αυτό το αέριο μπορεί να είναι επιβλαβές ή θανατηφόρο σε υψηλές δόσεις. Εμποδίζει το οξυγόνο να εισέλθει στους πνεύμονες και το αίμα. Όταν εισπνέεται σε μεγάλες δόσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα, μπορεί να προκληθεί ασφυξία από έλλειψη οξυγόνου. Μετά από μόλις 12 ώρες χωρίς τσιγάρο, τα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα επιστρέφουν στο φυσιολογικό, αυξάνοντας τα επίπεδα οξυγόνου του οργανισμού.

Μετά από 1 ημέρα: Μόλις 1 ημέρα μετά τη διακοπή του καπνίσματος, ο κίνδυνος καρδιακής προσβολής αρχίζει να μειώνεται.Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου μειώνοντας την καλή χοληστερόλη.Αυξάνει επίσης την αρτηριακή πίεση και την πιθανότητα σχηματισμού θρόμβου αίματος άρα και τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου.

Σε μόλις μία ημέρα μετά τη διακοπή του καπνίσματος, η αρτηριακή πίεση ενός ατόμου αρχίζει να βελτιώνεται, μειώνοντας τις πιθανές επιπτώσεις της υπέρτασης. Ακόμη και σε αυτό το τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, τα επίπεδα οξυγόνου στον οργανισμό σας θα έχουν αυξηθεί και κάθε φυσική δραστηριότητα θα σας είναι πιο εύκολη.

Μετά από 2 ημέρες: Το κάπνισμα βλάπτει τις νευρικές απολήξεις που είναι υπεύθυνες για τις αισθήσεις της όσφρησης και της γεύσης. Σε μόλις 2 ημέρες μετά τη διακοπή του καπνίσματος, θα παρατηρήσετε ότι έχει βελτιωθεί η όσφρησή σας και αντιλαμβάνεστε πιο έντονα τις διαφορετικές γεύσεις, καθώς αυτά τα νεύρα επουλώνονται.

Μετά από 3 ημέρες: Τρεις ημέρες μετά τη διακοπή του καπνίσματος, βελτιώνεται σημαντικά η αναπνευστική λειτουργία και μπορεί να παρατηρήστε ότι παίρνετε πιο βαθιές ανάσες. Αυτή η καλύτερη οξυγόνωση βοηθά επίσης στην αυξημένη ενέργεια.

Μετά από 2 εβδομάδες: Μετά από περίπου δύο εβδομάδες, η κυκλοφορία του αίματος αρχίζει να βελτιώνεται. Το αίμα μπορεί να αντλείται ευκολότερα μέσω της καρδιάς και των μυών και η λειτουργία των πνευμόνων ενός ατόμου αρχίζει επίσης να βελτιώνεται.

Μετά από 1 μήνα: Σε μόλις ένα μήνα, ο βήχας και η δύσπνοια μειώνονται. Μικροσκοπικές δομές μέσα στους πνεύμονες αποβάλλουν τη βλέννα  και ανακτούν την τυπική τους λειτουργία. Αυτό αυξάνει την ικανότητά τους να χειρίζονται τη βλέννα, να καθαρίζουν τους πνεύμονες και να μειώνουν τον κίνδυνο λοίμωξης.

Μετά από 3-9 μήνες: Σε αυτό το διάστημα μετά τη διακοπή του καπνίσματος, η πνευμονική λειτουργία ενός ατόμου αυξάνεται κατά 10%. Αυτό βελτιώνει τυχόν βήχα, συριγμό ή αναπνευστικά προβλήματα.

Μετά από 1 χρόνο: Πλέον, ο κίνδυνος καρδιακής προσβολής και στεφανιαίας νόσου έχει πέσει στο 50% σε σύγκριση με αυτόν ενός καπνιστή.

Μετά από 5 χρόνια: Ο κίνδυνος για ορισμένες μορφές καρκίνου μειώνεται στο μισό. Σε αυτές περιλαμβάνονται ο καρκίνος του στόματος, του λαιμού, του οισοφάγο, της ουροδόχου κύστης. Ο κίνδυνος για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και εγκεφαλικό επεισόδιο επιστρέφει στα ποσοστά ενός ατόμου που δεν καπνίζει.

Μετά από 10 χρόνια: Μετά από 10 χρόνια, ο κίνδυνος για νόσηση και θάνατο από καρκίνο του πνεύμονα μειώνεται περίπου στο μισό του κινδύνου ενός ατόμου που καπνίζει. Μειώνεται επίσης ο κίνδυνος για καρκίνο του λάρυγγα και του παγκρέατος.

Μετά από 15 χρόνια: Μετά από αυτό το διάστημα, ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου πλησιάζει αυτόν ενός ατόμου που δεν καπνίζει.

Μήπως με όλα αυτά πήρατε την απόφαση να κάνετε μία κίνηση που μπορεί να βελτιώσει και να σώσει τη ζωή σας;

Το έχουμε εμπεδώσει πλέον ότι η καλή στοματική υγιεινή είναι σημαντική για ένα φωτεινό χαμόγελο και υγιή δόντια. Κι όμως, οι ειδικοί έχουν βρει ένα ακόμη όφελος – και καθόλου αμελητέο! Σχετική μελέτη δείχνει ότι το οδοντικό νήμα -ακόμη και αν το χρησιμοποιούμε μόλις μία φορά την εβδομάδα- μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, αλλά και καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Μελέτη: Πώς σχετίζεται η στοματική υγεία με το εγκεφαλικό επεισόδιο

Κάθε χρόνο, περισσότεροι από 795.000 άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες παθαίνουν εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε όταν ένας θρόμβος μπλοκάρει τη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο είτε λόγω ξαφνικής εγκεφαλικής αιμορραγίας.Η εν λόγω μελέτη δείχνει ότι μια προσιτή σε όλους και εύκολη συνήθεια, όπως η χρήση του οδοντικού νήματος μπορεί να αποτρέψει τη δημιουργία θρόμβων αίματος, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου.

Η μελέτη που παρουσιάστηκε στο Διεθνές Συνέδριο για τα Εγκεφαλικά Επεισόδια της Αμερικανικής Εταιρείας Εγκεφαλικών Επεισοδίων τον Φεβρουάριο, βασίζεται σε δεδομένα από περισσότερα από 6.000 άτομα που συμμετείχαν στην έρευνα Atherosclerosis Riskin Communities.Οι συμμετέχοντες κατέγραψαν τις συνήθειες στοματικής υγιεινής τους, όπως τη χρήση οδοντικού νήματος, το βούρτσισμα, αλλά και παράγοντες υγείας, όπως η αρτηριακή πίεση, το σάκχαρο, η χοληστερόλη και το κάπνισμα.

Μετά από 25 χρόνια παρακολούθησης434 από τους συμμετέχοντες είχαν εμφανίσει εγκεφαλικό επεισόδιο και 1.291 εμφάνισαν κολπική μαρμαρυγή (AFib). Τι έδειξαν όμως τα αποτελέσματα της μελέτης σε όσους χρησιμοποιούσαν τακτικά οδοντικό νήμα:

• 12% μειωμένο κίνδυνο για κολπική μαρμαρυγή
• 22% χαμηλότερη πιθανότητα ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου
• 44% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιοεμβολικού εγκεφαλικού επεισοδίου

Πώς ακριβώς μας προστατεύειτο οδοντικό νήμα;

Το οδοντικό νήμα βοηθά στην απομάκρυνση υπολειμμάτων τροφής και βακτηρίων που συσσωρεύονται ανάμεσα στα δόντια. Αν αυτά τα βακτήρια παραμείνουν, μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή στα ούλα και τα αιμοφόρα αγγεία. Αυτή η φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε θρόμβους αίματος και να αυξήσει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή προσβολή. Όπως εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης, SouvikSen, MD, πρόεδρος του τμήματος Νευρολογίας στο Prisma Health Richland Hospital και την Ιατρική Σχολή στο Πανεπιστήμιο South Carolina, «η φλεγμονή από στοματικά βακτήρια μπορεί να προκαλέσει θρόμβους που φτάνουν στον εγκέφαλο ή την καρδιά, αυξάνοντας τον κίνδυνο για αιφνίδια αγγειακά επεισόδια».

Οι περιορισμοί της συγκεκριμένης μελέτης

Η μελέτη αυτή δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί σε επιστημονικό περιοδικό και βασίζεται σε αυτοαναφερόμενα δεδομένα, που μπορεί να έχουν ανακρίβειες. Παρόλα αυτά, είναι μια καλή υπενθύμιση πως μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά μας μπορούν να έχουν μεγάλη επίδραση στην υγεία μας. Γιατί λοιπόν να μην βάλουμε την χρήση του οδοντικού νήματος στη ρουτίνα μας;

Οι επιστήμονες γνωρίζουν, εδώ και καιρό, ότι το ευρύτερο περιβάλλον μας παίζει καθοριστικό ρόλο στη διατροφή μας και υπάρχει πληθώρα ερευνών που δείχνουν μια σχέση μεταξύ της παρακολούθησης τηλεόρασης και του υψηλότερου κινδύνου παχυσαρκίας, κυρίως λόγω των χαμηλότερων επιπέδων άσκησης που συνεπάγεται μια τέτοια καθιστική συμπεριφορά.

Αλλά η παρακολούθηση τηλεόρασης μπορεί, επίσης, να επηρεάζει το πόσο τρώμε. Μία βασική θεωρία πίσω από το γιατί μπορεί να τρώμε περισσότερο, ενώ ταυτόχρονα βλέπουμε τηλεόραση, έχει να κάνει με την απόσπαση της προσοχής, λέει στο BBC News η Monique Alblas, επίκουρη καθηγήτρια της επιστήμης της επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ.

Αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στο γεγονός ότι, όταν μας έχει απορροφήσει μια καθηλωτική πλοκή επί της οθόνης, έχουμε λιγότερη προσοχή στραμμένη στο φαγητό, οπότε δεν αντιλαμβανόμαστε τα σήματα του σώματός μας όταν μας λέει ότι έχουμε χορτάσει, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερκατανάλωση τροφής. Υπάρχουν επίσης έρευνες που δείχνουν ότι δεν θυμόμαστε τι έχουμε φάει όταν καταναλώνουμε φαγητό μπροστά στην τηλεόραση και δυσκολευόμαστε να εκτιμήσουμε με ακρίβεια την ποσότητα που έχουμε φάει, πράγμα που θα μπορούσε να σημαίνει ότι τρώμε περισσότερο και μετά την παρακολούθηση τηλεόρασης.

Γιατί τρώμε περισσότερο

Η Alblas διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο τρώγοντας, όταν βλέπουν ταυτόχρονα τηλεόραση. Χρησιμοποίησε δεδομένα που συλλέχθηκαν από το Ολλανδικό Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών, για τα οποία ζητήθηκε από τους ανθρώπους να κρατούν ημερολόγιο με όλα όσα έκαναν κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας, συμπεριλαμβανομένου του φαγητού και της παρακολούθησης τηλεόρασης, ακόμη και του είδους των τηλεοπτικών προγραμμάτων που παρακολουθούσαν. Παράλληλα, ανέτρεξε σε εργαστηριακές έρευνες που αποδεικνύουν ότι η απόσπαση της προσοχής οδηγεί σε αυξημένη πρόσληψη τροφής.

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο μπορεί να τρώμε περισσότερο, όταν βλέπουμε τηλεόραση είναι επειδή το φαγητό μπορεί να μην έχει την ίδια γεύση, όπως θα είχε, αν δίναμε μεγαλύτερη προσοχή σε αυτό που τρώμε. Αυτό συμβαίνει επειδή μπορεί να μην παίρνουμε τόση ικανοποίηση από το φαγητό όταν είμαστε αφηρημένοι, λέει η Floor van Meer, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Έρευνας για την Ασφάλεια των Τροφίμων Wageningen στην Ολλανδία.

Ως νευροεπιστήμονας, η van Meer έχει διεξάγει πολυάριθμες μελέτες σχετικά με τη δραστηριότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου, όταν τρώμε ενώ είμαστε αφηρημένοι. Σε μια από αυτές, στην οποία ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να απομνημονεύσουν είτε έναν μικρό είτε έναν μεγάλο αριθμό ενώ έτρωγαν, εκείνοι που προσπάθησαν να απομνημονεύσουν μεγαλύτερους αριθμούς ανέφεραν ότι το φαγητό τους είχε λιγότερο γλυκιά γεύση. Η van Meer μπόρεσε, επίσης, να δει λιγότερη δραστηριότητα στα μέρη του εγκεφάλου τους που σχετίζονται με την αντίληψη της γεύσης.

«Αν δεν γεύεστε το φαγητό με τον ίδιο τρόπο, μπορεί να μην είστε τόσο ικανοποιημένοι και είναι πιο πιθανό να τσιμπήσετε νωρίτερα μετά», λέει. Σύμφωνα με μία θεωρία, οι άνθρωποι προσπαθούν πάντα να επιτύχουν έναν «ηδονικό στόχο», λέει η van Meer. Αυτό σημαίνει ότι περιμένουμε να πάρουμε μια συγκεκριμένη ποσότητα ευχαρίστησης κατά τη διάρκεια μιας ημέρας ή δραστηριότητας, και αν δεν την πετύχουμε, την αναζητούμε αλλού. Αν ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας, μπορεί να φάμε περισσότερο για να το αντισταθμίσουμε.

Το τι βλέπουμε επηρεάζει το τι τρώμε

Η συναισθηματική μας κατάσταση παίζει επίσης μεγάλο ρόλο στη διατροφική μας συμπεριφορά και υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι μπορεί να επιλέγουμε λιγότερο «ηδονικά» τρόφιμα από τις σοκολάτες, για παράδειγμα, ή το βουτυρωμένο ποπ κορν, αν παρακολουθούμε κάτι που μας κάνει χαρούμενους – σε αντίθεση με το τι συμβαίνει αν βλέπουμε κάτι που μας στεναχωρεί.

Σε μια μελέτη, οι συμμετέχοντες παρακολούθησαν δύο επεισόδια της δημοφιλούς αμερικανικής κωμικής σειράς «Τα φιλαράκια» (Friends). Η μία ομάδα παρακολούθησε το ίδιο επεισόδιο δύο φορές και η άλλη ομάδα παρακολούθησε δύο διαφορετικά επεισόδια. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου επεισοδίου, και στις δύο ομάδες προσφέρθηκαν διαφορετικά σνακ.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι εκείνοι που παρακολούθησαν το ίδιο επεισόδιο δύο φορές έφαγαν 211 θερμίδες επιπλέον σε σύγκριση με την ομάδα που παρακολούθησε δύο διαφορετικά επεισόδια. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν λιγότερο αφηρημένοι, λέει ο Dick Stevenson, καθηγητής ψυχολογικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Macquarie στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.

Σε μια άλλη μελέτη, οι συμμετέχοντες παρακολούθησαν στην τηλεόραση ή μια βαρετή διάλεξη για την τέχνη ή μια συναρπαστική τηλεοπτική σειρά ή τίποτα απολύτως, και τους προσφέρθηκαν σνακ χαμηλής θερμιδικής αξίας (σταφύλια) και υψηλής (σοκολάτα). Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η βαρετή διάλεξη για την τέχνη ενθάρρυνε τους συμμετέχοντες να τρώνε συνολικά περισσότερο, ενώ η ελκυστική τηλεοπτική σειρά λιγότερο, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου που δεν παρακολουθούσε καθόλου τηλεόραση.

Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο βαριόνταν, τόσο περισσότερο έτρωγαν. Είναι ενδιαφέρον, ωστόσο, ότι η κύρια αλλαγή στην κατανάλωση αφορούσε τον αριθμό των σταφυλιών που έφαγαν, ενώ η ποσότητα της σοκολάτας παρέμεινε σε γενικές γραμμές η ίδια.

Το πόσο επηρεάζει η τηλεόραση την πρόσληψη τροφής εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του είδους του περιεχομένου που παρακολουθούμε, λέει ο Stevenson. Μπορεί να αλλάξει τη διάθεσή μας, αλλά και να μας επηρεάσει με ασυνείδητους τρόπους – όπως για παράδειγμα, αν ένας χαρακτήρας τρώει στην οθόνη, μπορεί να νιώσουμε κι εμείς την ανάγκη να φάμε μαζί του. Ο ρυθμός του προγράμματος μπορεί επίσης να κάνει τη διαφορά· σύμφωνα με μια μελέτη, οι ταινίες δράσης μπορούν να μας ωθήσουν να φάμε περισσότερο από ό,τι η παρακολούθηση ενός τοκ σόου.

Και φυσικά, παίζει ρόλο και το φαγητό που έχουμε στη διάθεσή μας και το πόσο εύγευστο είναι, καθώς με το πόσο παρορμητικοί είμαστε με το φαγητό. Σε κάθε περίπτωση, αν θέλετε το γεύμα σας να είναι πιο υγιεινό, καλύτερα να μην πιάσετε στα χέρια σας το τηλεκοντρόλ.

Πηγή: CNNgreece

Ψηφιακή παρέμβαση για την διακοπή του ατμίσματος

Το άτμισμα μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση από τη νικοτίνη, ειδικά σε νεότερα ηλικιακά άτομα, που είναι πιο ευάλωτα. Ειδικότερα, για τους εφήβους που θέλουν να σταματήσουν να ατμίζουν τη νικοτίνη, ένα διαδραστικό πρόγραμμα ανταλλαγής μηνυμάτων κειμένου, στις ΗΠΑ, βρέθηκε ότι είναι αποτελεσματικό στο να τους βοηθήσει να σταματήσουν το κάπνισμα.

Πώς να κόψετε το άτμισμα με ένα μήνυμα – Τι δείχνει μια νέα μελέτη

Το πρόγραμμα –που τηρεί την ανωνυμία των στοιχείων των συμμετεχόντων– ξεκινά με μία ερώτηση και μία προτροπή: «Είστε έτοιμοι να σταματήσετε το άτμισμα; Στείλτε σε μήνυμα, την ημέρα που θέλετε να ξεκινήσετε τη διακοπή, για να λαμβάνετε καθημερινές συμβουλές λίγες εβδομάδες πριν και μετά την ημερομηνία διακοπής του καπνίσματος».

Μεταξύ των εφήβων με ιστορικό ατμίσματος, εκείνοι που συμμετείχαν σε ένα πρώτο στο είδος του πρόγραμμα μηνυμάτων κειμένου που ονομάζεται “This is Quitting” είχαν 35% περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν ότι σταματήσαν το άτμισμα μετά από επτά μήνες σε σύγκριση με τους εφήβους που δεν συμμετείχαν σε το πρόγραμμα, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη (7 Αυγούστου) στο ιατρικό περιοδικό JAMA.

Το “This is Quitting” αναπτύχθηκε από την Truth Initiative –τον μεγαλύτερο μη κερδοσκοπικό οργανισμό δημόσιας υγείας της Αμερικής που επικεντρώνεται στον τερματισμό της χρήσης καπνού– ως ένα δωρεάν και ανώνυμο πρόγραμμα ψηφιακής παρέμβασης (ανταλλαγής μηνυμάτων κειμένου) για να βοηθήσει τους νέους να σταματήσουν το άτμισμα. Πριν από αυτή την μελέτη –την οποία χρηματοδότησε η Truth Initiative– δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με το πώς να βοηθηθούν οι έφηβοι να σταματήσουν το άτμισμα, σύμφωνα με τους ερευνητές.

«Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που καταδεικνύει την αποτελεσματικότητα οποιουδήποτε προγράμματος διακοπής του ατμίσματος για εφήβους. Είναι, επίσης, ένα πρόγραμμα που έχει χρησιμοποιηθεί από περισσότερους από 780.000 νέους σε εθνικό επίπεδο από τότε που ξεκίνησε η Πρωτοβουλία Αλήθειας το 2019», δήλωσε σε ένα email η Δρ. Amanda Graham, επικεφαλής υγείας στο Truth Initiative και κύρια ερευνήτρια της μελέτης.

«Αυτή η μελέτη είναι η πρώτη που δείχνει την αποτελεσματικότητα μιας ψηφιακής παρέμβασης στο να βοηθάει τους νέους να απελευθερωθούν από το ηλεκτρονικό τσιγάρο», είπε. «Η παρέμβαση του γραπτού μηνύματος τους βοήθησε να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση για να ξεπεράσουν τον εθισμό στη νικοτίνη και να μάθουν ισχυρές δεξιότητες αλλαγής συμπεριφοράς που μπορούν να έχουν μαζί τους για τη ζωή τους».

Ηλεκτρονικά τσιγάρα: το συχνότερα χρησιμοποιούμενο προϊόν καπνού μεταξύ των εφήβων

Η National Youth Tobacco Survey 2023, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), των ΗΠΑ, και την αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), διαπίστωσε ότι περίπου 2,1 εκατομμύρια μαθητές γυμνασίου και γυμνασίου ήταν χρήστες ηλεκτρονικού τσιγάρου.

Πώς λειτουργεί το πρόγραμμα

Η νέα μελέτη περιελάμβανε περισσότερους από 1.500 έφηβους στις Ηνωμένες Πολιτείες, ηλικίας 13 έως 17 ετών, που ανέφεραν ότι άτμιζαν τις προηγούμενες 30 ημέρες, με πολλούς από αυτούς —περίπου το 76%— να αναφέρουν ότι ατμίζουν μέσα σε 30 λεπτά από το πρωινό ξύπνημα, δείγμα εξάρτησης από τη νικοτίνη.

Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στη μελέτη, περίπου το 87%, ανέφεραν ότι είχαν προσπαθήσει να σταματήσουν το κάπνισμα τον προηγούμενο χρόνο και περίπου το 94% ανέφεραν ότι ένιωθαν κάπως ή πολύ εθισμένοι στο άτμισμα.

Οι συμμετέχοντες στη μελέτη (από τον Οκτώβριο του 2021 έως τον Οκτώβριο του 2023), ενημερώθηκαν και ανταποκρίθηκαν μέσω διαφημίσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Instagram, το Facebook και το Snapchat.

Το πρόγραμμα ψηφιακής παρέμβασης This is Quitting περιελάμβανε μηνύματα σχεδιασμένα για την οικοδόμηση αυτοπεποίθησης και δεξιοτήτων για τη διακοπή του καπνίσματος, συμπεριλαμβανομένων γνωσιακών και συμπεριφορικών στρατηγικών αντιμετώπισης, εκπαίδευσης ενσυνειδητότητας, εκπαίδευσης αναπνοής, συμβουλές αυτοφροντίδας, κοινωνική υποστήριξη και πληροφορίες σχετικά με τη διακοπή του καπνίσματος.

Ενδεικτικά, κάποια από τα μηνύματα στο πρόγραμμα ήταν του τύπου: «Το να πίνεις κάτι δροσιστικό, όπως νερό, παγωμένο τσάι, γάλα, ισοτονικά ποτά, μπορεί να βοηθήσει όταν νιώσεις τη λαχτάρα για άτμισμα». «Μπορεί σήμερα να θέλεις να αποφύγεις άτομα, μέρη ή πράγματα που σε παρασύρουν να ατμίσεις». Τα μηνύματα μπορεί να ήταν και συμβουλές από άλλους νέους που επίσης εγκαταλείπουν το κάπνισμα, Σε αυτά, οι συμμετέχοντες έστελναν μία σύντομη απάντηση για το αν κατανοούν το μήνυμα και το θεωρούν βοηθητικό.

Πέρα από τα πρώτα θετικά συμπεράσματα του προγράμματος ψηφιακής παρέμβασης “This is Quitting”, σε παγκόσμιο επίπεδο, για να περιοριστεί η εξάπλωση του ατμίσματος στους νέους, χρειάζονται συντονισμένες προσπάθειες από κυβερνήσεις, σχολεία και γονείς. Η εκπαίδευση για τους κινδύνους του ατμίσματος, η ρύθμιση της διαφήμισης και η απαγόρευση της πώλησης σε ανηλίκους είναι μερικά από τα μέτρα που μπορούν να ληφθούν.

Το άτμισμα στους νέους αποτελεί ένα ανησυχητικό φαινόμενο, και είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τους κινδύνους του ώστε να μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά.

*https://jamanetwork.com/journals

Είναι το ρόφημα που καταναλώνεται ευρύτερα παγκοσμίως (μετά το νερό, βεβαίως) και η ετήσια παραγωγή του φτάνει πλέον τα 7 εκατ. μετρικούς τόνους. Η Ελλάδα βρίσκεται στη 13η θέση στον κόσμο σε κατανάλωση καφέ. Κατά μέσο όρο, κάθε ένας από εμάς πίνει 1,6 φλιτζάνια καφέ την ημέρα και η συνολική ποσότητα φτάνει το 0,64% της παγκόσμιας παραγωγής – ή 23.000 τόνους τον χρόνο.

Οπως αναφέρουν επιστήμονες από το Εργαστήριο Εικονικής Φασματογραφίας Μάζας (VMSL) του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon στο Πίτσμπουργκ, η καφεΐνη – που αποτελεί το κύριο συστατικό του καφέ – είναι διεγερτική ουσία και επηρεάζει απευθείας το κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Από την άλλη, εγγεγραμμένοι διαιτολόγοι υποστηρίζουν ότι υπάρχουν φορές που μπορεί να είναι ωφέλιμο να στραφεί κανείς στον decafeine. Κι εξηγούν γιατί.

Τα κοινά οφέλη για την υγεία που έχουν ο decafeine καφές και ο κανονικός καφεϊνούχος καφές

Ο decafeine παρασκευάζεται από κόκκους καφέ από τους οποίους έχει αφαιρεθεί τουλάχιστον το 97% της καφεΐνης», εξηγεί η εγγεγραμμένη διαιτολόγος Andrea Mathis, MA, RDN, LD. Η Mathis εξηγεί ότι η αφαίρεση της περιεκτικότητας σε καφεΐνη μπορεί να κάνει τη γεύση και την εμφάνιση του decafeine καφέ πιο ήπια από τον καφέ με καφεΐνη.

Η εγγεγραμμένη διαιτολόγος Christa Brown, RDN προσθέτει ότι υπάρχουν διάφοροι τρόποι αφαίρεσης της καφεΐνης, όπως με βάση διαλύτη, με βάση το νερό και με βάση το διοξείδιο του άνθρακα. Σύμφωνα με την Εθνική Ένωση Καφέ, όλες αυτές οι μέθοδοι είναι ασφαλείς και αφού αφαιρεθεί η καφεΐνη, οι κόκκοι πλένονται, αχνίζονται και καβουρδίζονται σε θερμοκρασίες που εξατμίζουν τα υγρά που χρησιμοποιούνται για την αποκαφεϊνοποίηση του καφέ.

Εδώ είναι τα καλά νέα: Είτε πίνεις καφέ χωρίς καφεΐνη είτε καφέ με καφεΐνη, ωφελείς τον οργανισμό σου. Και οι δύο διαιτολόγοι εξηγούν ότι όπως και ο κανονικός καφές, ο decafeine έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, τα οποία βοηθούν τον οργανισμό να καταπολεμήσει τις ελεύθερες ρίζες. «Αυτά τα ενοχλητικά μικρά μόρια μπορούν να βλάψουν τα κύτταρά σας και να οδηγήσουν σε διάφορες ασθένειες, αλλά τα αντιοξειδωτικά στον καφέ μπορούν να τα εξουδετερώσουν και να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών όπως ο καρκίνος και οι καρδιακές παθήσεις», λέει η Brown.

Η εγγεγραμμένη διαιτολόγος Jenny Beth Kroplin, RDN, LDN λέει ότι οι συγκεκριμένοι τύποι αντιοξειδωτικών που βρίσκονται και στους δύο τύπους καφέ είναι το υδροκιναμωμικό οξύ και οι πολυφαινόλες. «Τα υδροκιναμωμικά οξέα βοηθούν στην εξουδετέρωση της δραστηριότητας των ελεύθερων ριζών σε όλο το σώμα, γεγονός που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του οξειδωτικού στρες», εξηγεί, προσθέτοντας ότι οι πολυφαινόλες βοηθούν επίσης στην εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών.

Εκτός από τα αντιοξειδωτικά και οι δύο τύποι καφέ έχουν θρεπτικά συστατικά, όπως κάλιο, μαγνήσιο και νιασίνη, τα οποία επίσης ωφελούν τον οργανισμό. Ορισμένες μελέτες έχουν υποδείξει ότι και οι δύο τύποι καφέ μπορεί να συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, ηπατικής νόσου και ορισμένων τύπων καρκίνου.

Decafeine έναντι κανονικού καφέ: Ποιος είναι καλύτερος;

Είναι σαφές ότι και οι δύο τύποι καφέ έχουν οφέλη για την υγεία. Είναι όμως το ένα καλύτερη επιλογή από το άλλο; Και οι τρεις διαιτολόγοι λένε ότι αυτό εξαρτάται από το άτομο. Η Brown λέει ότι ορισμένα από τα οφέλη του καφέ για την υγεία μπορεί να είναι πιο έντονα λόγω της καφεΐνης. Ωστόσο, δεν μπορούν όλοι να επωφεληθούν από την κατανάλωση ροφημάτων με καφεΐνη – συμπεριλαμβανομένου του καφέ. «Ο decafeine καφές μπορεί να είναι μια καλύτερη επιλογή για όσους είναι ευαίσθητοι στην καφεΐνη, τις έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες ή τα άτομα με ορισμένες ιατρικές παθήσεις», λέει. Η Mathis συμφωνεί και λέει: «Εάν ένα άτομο δεν μπορεί να ανεχτεί μεγαλύτερη ποσότητα καφεΐνης, ο decafeine καφές θα μπορούσε να θεωρηθεί η πιο υγιεινή επιλογή για το άτομο αυτό», λέει. Για παράδειγμα, αν διαπιστώσεις ότι η κατανάλωση καφέ με καφεΐνη σε κάνει να αισθάνεσαι νευρικότητα και άγχος, θα μπορούσες να επωφεληθείς από τη μετάβαση σε decafeine, επειδή το άγχος επηρεάζει αρνητικά τον εγκέφαλο -συγκεκριμένα τη νόηση.

Αν η κατανάλωση καφέ επηρεάζει αρνητικά την ικανότητά σου να κοιμάσαι, αυτή είναι μια άλλη περίπτωση όπου η επιλογή του decafeine μπορεί να είναι επωφελής. Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η έλλειψη ύπνου μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία του εγκεφάλου, τη διάθεση, ακόμη και τη διάρκεια ζωής.

Αν σου αρέσει να πίνεις καφέ με καφεΐνη και δεν φαίνεται να σε επηρεάζει αρνητικά με οποιονδήποτε τρόπο -συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης ή του ύπνου- και οι δύο διαιτολόγοι λένε ότι δεν υπάρχει λόγος να στραφείς στον decafeine. «Συνολικά, και οι δύο τύποι καφέ μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής και να προσφέρουν κάποια οφέλη για την υγεία», λέει η Brown. Ωστόσο, προσθέτει ότι είναι σημαντικό να προσέχεις τι προσθέτεις στον καφέ σας -είτε είναι καφεϊνούχος είτε όχι-, επειδή η υπερβολική ζάχαρη, τα τεχνητά συστατικά και η κρέμα γάλακτος μπορούν να ακυρώσουν κάποια από τα οφέλη για την υγεία που θα έχεις διαφορετικά από τον καφέ.

Στη συζήτηση για τον decafeine καφέ έναντι του καφέ με καφεΐνη, αυτή είναι μια περίπτωση όπου όλοι είναι νικητές. Μείνε σε αυτόν που σου αρέσει περισσότερο η γεύση του, ενώ προσέχεις τι προσθέτεις στο φλιτζάνι σου για να τον απολαύσεις.

Πηγή: theissue