«Θάλασσες μας ζώνουν κύματα μας κλειουν, σ’ άγριους βράχους πάνω τα νιάτα μας φρουρούν». Ωραίοι «Κοινοί Θνητοί». Ένα μικρό παιδί διασχίζει, τρέχοντας, το απλωμένο πανό. «Τώρα στο τέλος της ζωής μου, την ώρα των απολογισμών, σβήνουν απ’ το μυαλό μου οι λεπτομέρειες και μένουν τα ‘’Μεγάλα Μεγέθη’’». Ξαπλώνει πάνω στις δύο λέξεις: «Μεγάλα Μεγέθη». Ξεκουράζεται.

Οι ακμαίες στιγμές μιας μουσικής ιδιοφυΐας στο «εδώ» και το «τώρα». Ζεσταίνουν το αίμα. Ενώνουν. Ενθαρρύνουν. Συγκινούν. Αφανίζουν το σάπιο. Φτάνουν στα πεδία των μαχών. Σκάνε σαν σφαίρες στα κυνικά χαμόγελα. Τα κυνικά χαμόγελα γίνονται κουκίδες.

Όσοι βρεθήκαμε, την Τετάρτη 25 Ιουνίου, στη μεγάλη συναυλία που διοργάνωσαν η ΚΕ του ΚΚΕ και η οικογένεια του Μίκη Θεοδωράκη, για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του συνθέτη, είμαστε τυχεροί.

Γιατί η φράση «και συ, λαέ βασανισμένε, μην ξεχνάς τον φασισμό» ειπώθηκε με τη σύμπραξη των νεκρών.

Γιατί ποίηση είναι ο κόσμος της συλλογικότητας. Γιατί ο Ρίτσος, ο Ελύτης, ο Βάρναλης, ο Αναγνωστάκης, ο Λειβαδίτης, ο Λόρκα, ο Σεφέρης, ο Νερούδα βρήκαν όλες εκείνες τις λέξεις, που ανατρέπουν την ήττα και το τέλος. Κοίταξαν τον ίδιο ορίζοντα. «Λίγο ακόμα θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν, τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο, τη θάλασσα να κυματίζει». Ένας άνδρας, πάνω από 80 χρόνων, στα αριστερά του Στάδιου. Με δυνατή φωνή. Πίσω του, η οδός Άγρας και το σπίτι του Γιώργου Σεφέρη. Η ροή του χρόνου, αδιάκοπη.

Γιατί η μουσική του Μίκη είναι σαν «περίληψη του κόσμου». Το ρίζωμά μας.

Γιατί στο πρόσωπο των παιδιών παίρνει την αρχετυπική της μορφή η αξιοπρέπεια.

Γιατί τα δεκαεξάχρονα αγόρια, οι «Τεκετζήδες», που μας σύστησε ο Γιώργος Νταλάρας, διέψευσαν τον παμπάλαιο εφιάλτη ότι «το νερό, κάθε φορά, λιγοστεύει».

Γιατί «κάθε ώρα είναι η δικιά μας ώρα».

Γιατί ήμασταν χιλιάδες που φωνάξαμε «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», πανύψηλοι, κάτω από τον βαρύ ουρανό μιας πόλης, μιας χώρας που αργοπορεί. Που τυφλώνεται.

Γιατί ήμασταν χιλιάδες που κλάψαμε. Που είδαμε τα αποθέματα να υπερπηδούν τα εμπόδια των καιρών και να γίνονται δρόμοι για κάθε αγέννητο άνθρωπο.

Γιατί ο προορισμός είναι πάντα ένα σύμπαν από λέξεις και μελωδίες. Τόσο μακριά από κάθε πιθανότητα βαρβαρότητας.

*Όταν ήμουν μικρή, ζωγράφιζα συνεχώς δέντρα. Όταν είδα για πρώτη φορά τον Μίκη Θεοδωράκη, είπα «να, ένα γερό δέντρο». Κι άρχισα να τον ζωγραφίζω «ως το πιο ψηλό δέντρο», μέσα στο δάσος μου. Εκείνη την Τετάρτη, ακουμπήσαμε πάνω σε δέντρα. Που ξαφνικά έγιναν πολλά. Επιβεβαιώνοντας το «για πάντα».

Μάλιστα. Ήξερα ότι θα μελαγχολήσω, γι’ αυτό πήγα, άλλωστε. Όμως ήθελα να συμβεί γλυκά μέσα από το πρίσμα της χαμένης μου εφηβείας. Δεν ήμουν προετοιμασμένος για κάτι περισσότερο, πόσω μάλλον να προβληματιστώ για το επερχόμενο τέλος του κόσμου (λες και δεν το κάνω συστηματικά, το τελευταίο διάστημα). Προσπάθησα να εστιάσω την προσοχή μου αλλού: στον ήχο, στον κόσμο γύρω μου, στα σόλο των εξαιρετικών μουσικών, σε στίχους, όπως «θ’ αγαπηθούμε με τις καρδιές στα χέρια», όμως κάτι μέσα μου δε με άφηνε. Το «αφεντικό» μυαλό μου είχε κάνει τη δουλειά του.

Λες να έρχεται το τέλος του κόσμου; Τουλάχιστον, έτσι όπως τον ξέρουμε μέχρι σήμερα; Σίγουρα, η κατάσταση που επικρατεί γύρω μας δεν είναι ενθαρρυντική. Και πώς να είναι, όταν χέρια, που στάζει ακόμα το αίμα από τα δάχτυλά τους, πατούν κουμπιά και σημαδεύουν πυρηνικές εγκαταστάσεις; Και πώς να είναι, όταν ένας νάρκισσος ηλικιωμένος, που υποτίθεται ότι κρατάει τον πλανήτη στα χέρια, του απαντάει στην απειλή ενός παγκοσμίου πολέμου με φράσεις, όπως «τώρα, ήρθε η ώρα να τον πιείτε»; Και πώς να είναι, όταν παρακολουθούμε μια γενοκτονία σε ζωντανή μετάδοση και η ηγεσία του «στολισμένου», με πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά, δυτικού κόσμου, παρακολουθεί άπραγη – στη χειρότερη περίπτωση –συμβάλλει καθοριστικά στο να μην τελειώσει αυτή η ντροπή;

Έχοντας μεγάλη αγάπη για την ιστορία, έχω την εντύπωση ότι η κατανόησή της σε βάθος έχει τη δυνατότητα να κάνει τον κόσμο καλύτερο. Το να μοιράζεσαι, για παράδειγμα, μαρτυρίες ανθρώπων που επέζησαν από σκοτεινές εποχές – όπως το Ολοκαύτωμα ή άλλες γενοκτονίες – μοιάζει με το χτύπημα ενός συναγερμού που φωνάζει: αυτά δεν πρέπει να ξανασυμβούν. Κι όμως εξακολουθούν να συμβαίνουν. Πώς είναι δυνατόν; Μήπως υπάρχουν πάρα πολλοί κακοί άνθρωποι από όσους θα έπρεπε;

Η συγγραφέας Elif Shafak δίνει μια απάντηση σε ανθρώπινο – όχι πολιτικό – επίπεδο: ασφαλώς υπάρχουν κακοί άνθρωποι, αλλά είναι σχετικά λίγοι και δεν μπορούν μόνοι τους να προκαλέσουν τόση δυστυχία. Τα κακά πράγματα συνεχίζουν να συμβαίνουν όχι επειδή το αντίθετο του καλού είναι το κακό, αλλά επειδή το αντίθετο του καλού είναι η αναισθησία. Είναι η στιγμή που γινόμαστε απαθείς, που χάνουμε την ευαισθησία μας, που αποσυνδεόμαστε ο ένας από τον άλλον. Είναι η στιγμή που παύουμε να νιώθουμε τι μπορεί να σημαίνει η ιστορία κάποιου που ζει στην άλλη άκρη του κόσμου. Η στιγμή που σταματάμε να νοιαζόμαστε.

Κι αν νιώθεις ανήμπορος να αλλάξεις μόνος σου τον κόσμο – όπως νιώθω κι εγώ – τουλάχιστον μην σταματήσεις να νοιάζεσαι. Κι αν πιστεύεις ότι όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο – όπως πιστεύω κι εγώ – τουλάχιστον μην πάψεις να ψάχνεις εκείνα τα άτομα που νιώθουν το ίδιο. Μπορεί κάποια στιγμή, όλα μαζί να καταφέρουμε ανοίξουμε ρωγμές στον τοίχο της αναισθησίας που χτίζεται σιωπηλά γύρω μας.

Εγώ, πάντως, τη μέρα που θα έρθει το τέλος του κόσμου, θα βάλω τα καλά μου – όπως λέει και το τραγούδι στην αρχή. Θα ανέβω κάπου ψηλά να δω το τελευταίο ηλιοβασίλεμα και θα διηγηθώ στο αγέννητο παιδί μου όλα τα όνειρα που δεν πρόλαβα να δω.

Η φωνή μας γίνεται κραυγή

Τα καλλιτεχνικά σωματεία για ακόμη μια φορά καλούνται να σταθούν δίπλα στο δίκιο και την ανθρωπιά και απέναντι στη βαρβαρότητα.

Δεν μπορούμε να σωπαίνουμε ενώ εκτυλίσσεται μια γενοκτονία με θύμα τον Παλαιστινιακό λαό και θύτη το κράτος του Ισραήλ. Η φωνή μας ας ενωθεί με εκείνη των χιλιάδων καλλιτεχνών σε όλο τον κόσμο, που καταγγέλλουν τα Ισραηλινά εγκλήματα κατά του Παλαιστινιακού λαού.

Η φωνή μας είναι πιο δυνατή από την προπαγάνδα που δαιμονοποιεί κάθε διαμαρτυρία, κάθε προσπάθεια να σταματήσει αυτή η παράλογη σφαγή.

Τίποτα δεν νομιμοποιεί τις εκατόμβες των θυμάτων, την ολοκληρωτική ισοπέδωση και τον μαζικό διωγμό.

Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στην πάλη του Παλαιστινιακού λαού για ίδρυση ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του ’67 και απαιτούμε από την Ελληνική Κυβέρνηση:

Αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους, με βάση την ομόφωνη απόφαση του Ελληνικού Κοινοβουλίου το 2015.

Να σταματήσει τώρα η γενοκτονία στη Γάζα.

Ο Παλαιστινιακός λαός δεν είναι μόνος!

Κλιμακώνουμε τη δράση μας και σας καλούμε όλους σε μια αντιπολεμική συναυλία στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων την Τετάρτη 18 του μήνα στις 20.30

Για να ακουστεί η φωνή της ειρήνης

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

Δείτε τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν

Θα υπάρχει κουτί συλλογής χρημάτων για την ενίσχυση του Παλαιστινιακού λαού.

Δεν ξέρω πόσο αισιόδοξος άνθρωπος είναι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, δεν ξέρω τι σημαίνει η λέξη «μαυρίλα» που ακούω από τρίτους κάθε φορά που συζητάω για τα τραγούδια του, ξέρω όμως πως είναι ένας άνθρωπος με φωνή υψωμένη και ακλόνητη και αυτό κάπως μου φτάνει για να υπόσχομαι πως θα τον ακούω για όσο κρατάει το δικό μου για πάντα.

Ο Λυκαβηττός γεμίζει και στα αριστερά, ανάμεσα στο όρθιο κοινό, που φαντασιώνομαι πως ακόμα ελπίζει και γι’ αυτό βρίσκεται εκεί, ανεμίζει η σημαία της Παλαιστίνης, σπουδαία υπενθύμιση πως η ζωή δεν προχωρά το ίδιο για όλους μας και πως κάποιοι είμαστε απλά και πέρα από την αξία μας τυχεροί.

Η συναυλία ξεκινά μετά από μια παρέμβαση για την πιο σπουδαία δράση της γης “March to Gaza” και μετά από ένα σύσσωμο «Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Κι η συναυλία ξεκινά με το “Requiem”, ένα τραγούδι για το τέλος του κόσμου, που μεταξύ άλλων λέει:

Θα βάλω τα καλά μου
Θα ανέβω στον λόφο
να δω το τελευταίο ηλιοβασίλεμα
θα θυμηθώ ένα παραμύθι
κάπου μακριά οι άνθρωποι
θα νομίζουν πως είναι ακόμα ζωντανοί.

Ακούω τον Αλκίνοο να τάσσεται υπέρ του τέλους του κόσμου, αλλά όχι λόγω μιας αίσθησης του μάταιου, αλλά μιας αίσθησης αποτυχίας γιατί κάτι δεν κάναμε καλά, ή μάλλον για τα πολλά που δεν κάναμε καλά. Καλοδεχούμενο το τέλος του κόσμου, γιατί πρέπει να σταματήσουμε να πιστεύουμε στο καλύτερο σαν από μηχανής θεός, σαν κάτι πέρα από την υπόστασή μας και το χρέος μας. Πρέπει να σταματήσουμε πια να αποκαλούμε «ζωή», αυτά που ονομάζαμε ως τώρα έτσι.

Έχω συγκινηθεί ήδη από το πρώτο τραγούδι.

Καθόλη τη διάρκεια της συναυλίας παρατηρώ τη μαμά μου, όσους ουρλιάζουν το αγαπημένο τους τραγούδι, όσους χαμογελάνε στα λόγια του Αλκίνοου, όσους πιάνονται από το χέρι, τις φίλες που κάθονται αγκαλιά, τον πολύχρωμο κόσμο που είναι τόσο διαφορετικός σε ηλικία και στυλ αλλά που είναι ταυτόχρονα και τόσο ίδιος, σε βαθμό ικανοποίησης.

Συνομιλούμε με τον Αλκίνοο. Ο Αλκίνοος είναι ένας καλλιτέχνης που ακουμπάει τη φωνή του και τους στίχους του στο σημείο εκείνο που η ενσυναίσθησή μας βρίσκει το φως. Η μουσική του εισχωρεί για να διασώσει τις σκέψεις μας εκείνες, που καμιά φορά χάνονται στον δρόμο προς εκείνο που ονομάζουμε σωστό. Ολόκληρα τα τραγούδια του τείνουν να μου θυμίζουν να μην ξεχνάω να περνάω καλά σαν να είναι το απόλυτο δικαίωμά μου.

Τα λόγια του – αυτά που ξεστομίζει ανάμεσα στα τραγούδια του, σαν απάντηση στις φωνές του κοινού, σαν τη συνέχεια εκείνου που στέκεται στην σκηνή και που είναι τόσο καλλιτέχνης όσο και άνθρωπος – ακούγονται σαν την ανάγκη της συντροφικότητας και της συλλογικής σκέψης.

Κι επειδή συζητάμε και ξανασυζητάμε, ενώ προσποιούμαστε πως δε μας νοιάζει πάντα, για το χρέος του καλλιτέχνη απέναντι στην κάθε εποχή, το χρέος του να μοιράζεται τη φωνή του με τους αδικημένους και να μιλάει στο όνομα αυτών, όσο του το επιτρέπουν, κάθομαι και σκέφτομαι πως το συμπέρασμα αυτών των συζητήσεων είναι ένα – και δε χωράνε σε αυτό ψιλά γράμματα ούτε «αλλά»: Είναι αυτονόητο χρέος να είναι κανείς άνθρωπος.

Κι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης το γνωρίζει αυτό πάρα πολύ καλά.

Συντελεστές της συναυλίας:

Σταύρος Λάντσιας: πλήκτρα
Μιλτιάδης Παπαστάμου: ηλεκτρικό βιολί
Γιώτης Κιουρτσόγλου: ηλεκτρικό μπάσο
Μιχάλης Καπηλίδης: τύμπανα
Αλκίνοος Ιωαννίδης: ηλεκτρική κιθάρα, φωνή
Ηχοληψία: Βαγγέλης Λάππας – Βασίλης Δρούγκας
Σχεδιασμός φωτισμών: Μαρία Βενετάκη
Χειρισμός Φωτισμών: Μελίνα Ζερβάκ
Παραγωγή: X Lalala & Roll Out Vision Services
Επιμέλεια παραγώγης: Αθύρ

Κεντρική φωτογραφία: Facebook

Το συγκρότημα βρίσκεται υπό δημόσιο έλεγχο για τις διάφορες πολιτικές του δηλώσεις στη σκηνή, με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να θέλουν να τους απαγορεύσουν να εμφανιστούν σε μεγάλους συναυλιακούς χώρους. Από τότε που έγιναν σχόλια σχετικά με τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στο Ισραήλ, ξεκίνησε πλήρης έρευνα για αυτούς από την αντιτρομοκρατική αστυνομία.

Το σόου της τελευταίας στιγμής ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν ξεκινήσει η συναυλία στο κέντρο του Λονδίνου χθες το βράδυ και λειτούργησε ως προθέρμανση για την εμφάνιση τους στο Wide Awake, που θα πραγματοποιηθεί στο Brockwell Park στις 23 Μαΐου.

Το Sky News αναφέρει ότι τρεις αστυνομικοί εθεάθησαν να μπαίνουν στο 100 Club γύρω στις 7:35 μ.μ. στις 23 Μαΐου, μεταξύ των οποίων ένας άνδρας που φορούσε μπλουζάκι της μπάντας. Η συναυλία έγινε sold out μέσα σε 90 δευτερόλεπτα και 2.000 άτομα περίμεναν εισιτήρια.

Οι Kneecap χρησιμοποίησαν το σόου για να υπερασπιστούν ξανά την Παλαιστίνη με τον Mo Chara να λέει στο πλήθος: «Όπως είπαμε, δεν είμαστε η ιστορία εδώ. Μας χρησιμοποιούν ως αποδιοπομπαίο τράγο για να μην μιλήσουν για το πραγματικό γ*****ο θέμα. Δεν χρειάζεται να το εξηγήσω σε εσάς, σας εκτιμώ όλους. Ελευθερώστε την Παλαιστίνη». Ο Mo Chara κορόιδεψε επίσης την αστυνομική έρευνα και την επακόλουθη κατηγορία τρομοκρατίας για σχόλια στη σκηνή φορώντας ταινία στο στόμα του κατά τη διάρκεια της παράστασης.

Μια μέρα πριν από τη συναυλία στο 100 Club, ο Chara κατηγορήθηκε για τρομοκρατικό αδίκημα για φερόμενη παρουσίαση σημαίας της Χεζμπολάχ σε συναυλία του Λονδίνου στο O2 Kentish Town Forum τον περασμένο Νοέμβριο. Η Χεζμπολάχ έχει καταχωρηθεί ως τρομοκρατική οργάνωση από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου. Σε μια δήλωση, οι Kneecap είπα ότι «αρνούνται αυτό το αδίκημα», περιέγραψαν την κατηγορία ως «πολιτική αστυνόμευση» και χαρακτήρισαν την κατάσταση «καρναβάλι αντιπερισπασμού».

Το ιρλανδικό τρίο συνέχισε: «Ποιος είναι ο στόχος; Να περιορίσουμε την ικανότητά μας να ταξιδεύουμε. Να μας εμποδίσουν να μιλάμε σε νέους σε όλο τον κόσμο. Να φιμώσουν τις φωνές συμπόνιας. Να διώξουν τους καλλιτέχνες που τολμούν να μιλήσουν. Αντί να υπερασπίζονται αθώους ανθρώπους ή τις αρχές του διεθνούς δικαίου που ισχυρίζονται ότι υποστηρίζουν, οι ισχυροί στη Βρετανία υποστήριξαν τη σφαγή και την πείνα στη Γάζα, όπως έκαναν στην Ιρλανδία για αιώνες. Τότε, όπως και τώρα, διεκδικούν δικαίωση».

Οι Kneecap κατέληξαν: «Στεκόμαστε περήφανα με τον λαό. Είστε συνένοχοι με τους εγκληματίες πολέμου. Είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Εσείς δεν είστε. Θα σας πολεμήσουμε στο δικαστήριο σας. Θα κερδίσουμε. Ελευθερώστε την Παλαιστίνη».

Ο Mo Chara, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Liam Óg Ó hAnnaidh, πρόκειται τώρα να εμφανιστεί στο Δικαστήριο του Westminster Magistrates’ στις 18 Ιουνίου.

Οι Kneecap έχουν προγραμματίσει να εμφανιστούν στο Rockwave Festival μαζί με τους Cypress Hill στις 13 Ιουλίου.

Το 2024 κυκλοφόρησαν επίσης μια αυτοβιογραφική ταινία με τίτλο “Kneecap” την οποία μπορείτε να παρακολουθήσετε στην πλατφόρμα Cinobo.

Πηγή: Far Out Magazine

Η συναυλία του Songdo Moonlight Festival Park στο Icheon της Νότιας Κορέας, ήταν το πρώτο ραντεβού στην περιοδεία “Because What You Want & What You Get Are Two Completely Different Things”. Ο εδώ και πολλά χρόνια ντράμερ του γκρουπ, Frank Ferrer, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το συγκρότημα τον Μάρτιο. Έμεινε με τα icons του σκληρού ροκ για σχεδόν 20 χρόνια, ενώ έγινε μέλος το 2006 αφού αντικατέστησε τον ντράμερ Bryan Mantia. Είναι επίσης γνωστός ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη του new wave act της δεκαετίας του 1980, Psychedelic Furs.

Μια μέρα μετά την ανακοίνωση της αποχώρησης του Ferrer, το συγκρότημα αποκάλυψε ότι ο Carpenter θα συμμετείχε στα μελλοντικά τους έργα. Ο Carpenter έχει παίξει στο παρελθόν με ανθρώπους όπως οι Awolnation και είχε «κάνει ένα όνομα για τον εαυτό του συνδυάζοντας μοναδικά την ευελιξία και το groove με τη συντριπτική δύναμη και την τεχνική του ικανότητα», σημείωσαν, πριν από την επερχόμενη περιοδεία.

Την πρώτη νύχτα της περιοδείας, έκαναν άλλη μια αλλαγή στην καριέρα τους στα ζωντανά σόου: Για πρώτη φορά από το 2012, το συγκρότημα άνοιξε με το “Welcome to the Jungle”. Επιπλέον, από τα τέσσερα τραγούδια που έχουν κυκλοφορήσει οι Guns N’ Roses από το 2021, μετά την επανένωσή τους, μόνο το “Perhaps” εμφανίστηκε στο σετ. Στη λίστα με τα 22 τραγούδια, τέσσερα από αυτά ήταν διασκευές. Αυτά ήταν τα “Knockin’ on Heaven’s Door” του Bob Dylan, το “Live and Let Die” των Wings, το “Wichita Lineman” του Glen Campbell και το “Slither” του Velvet Revolver.

Οι Guns N’ Roses θα συνεχίσουν την τρέχουσα περιοδεία την υπόλοιπη άνοιξη και τις αρχές του καλοκαιριού. Θα ολοκληρώσουν τις εμφανίσεις τους στις 31 Ιουλίου στο Wacken Open Air.

Πηγή: Far Out Magazine / Κεντρική φωτογραφία: Guns N’ Roses

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 5 Ιουλίου και θα δούμε το πιο εμβληματικό line-up του συγκροτήματος – που θα περιλαμβάνει τον frontman Ozzy Osbourne, τον κιθαρίστα Tony Iommi, τον μπασίστα Geezer Butler και τον ντράμερ Bill Ward – να παίζουν ζωντανά μαζί για πρώτη φορά μετά από δύο δεκαετίες. Θα διεξαχθεί στο Villa Park στη γενέτειρά τους, το Μπέρμιγχαμ.

Τα νέα του τελευταίου ζωντανού σόου, με τίτλο “Back To The Beginning”, ανακοινώθηκαν σήμερα (5 Φεβρουαρίου) στο σπίτι της Aston Villa από την Iommi και τη Sharon Osbourne, τη μάνατζερ και σύζυγο του εμβληματικού frontman. «Είναι η ώρα μου να επιστρέψω στην αρχή… καιρός να επιστρέψω στον τόπο όπου γεννήθηκα», είπε ο Ozzy σε μια νέα δήλωση. «Πόσο ευλογημένος είμαι που το κάνω με τη βοήθεια ανθρώπων που αγαπώ; Το Μπέρμιγχαμ είναι το πραγματικό σπίτι του metal. Birmingham Forever».

Εκτός από τους πρωτοπόρους του metal που εμφανίζονται με την κλασική σύνθεση, κι άλλα icons θα εμφανιστούν στη σκηνή. Αυτό περιλαμβάνει σύνολα από τους θρύλους του thrash metal Metallica, Slayer και Anthrax, καθώς και από άλλα heavy metal όπως Pantera, Lamb Of God, Mastodon, Alice In Chains, Halestorm και τους πρόσφατους βραβευμένους με Grammy Gojira.

Ο σολίστ και πρώην κιθαρίστας των Rage Against The Machine, Tom Morello, θα εμφανιστεί επίσης στην εκδήλωση και θα υπηρετήσει ως Μουσικός Διευθυντής. Σε μια νέα δήλωσή του, περιέγραψε την επερχόμενη συναυλία ως «το μεγαλύτερο heavy metal show ποτέ».

Άλλοι που εμφανίστηκαν στην ολοήμερη εκδήλωση περιλαμβάνουν τον frontman των Smashing Pumpkins, Billy Corgan, τον David Draiman των Disturbed’s, τον Duff McKagan των Guns N’ Roses, τον Frank Bello των Anthrax, τον Fred Durst των Limp Bizkit, τον Sammy Hagar, τον Papa V Perpetua των Ghost, τον Wolfgang Van Halen, τον Zakk Wylde, τον Jonathan Davis των Korn, τον Scott Ian των Anthrax και τον Slash. Θα είναι επίσης παρόντες, όπως και οι Sleep Token ii (Sleep Token), KK Downing, Jake E Lee, Mike Bordin των Faith No More και Rudy Sarzo.

Τα εισιτήρια θα προπωλούνται από την επόμενη Παρασκευή (14 Φεβρουαρίου) στις 10 π.μ. GMT και όλα τα κέρδη θα πάνε στα φιλανθρωπικά ιδρύματα: Cure Parkinson’s, Birmingham Children’s Hospital και Acorn Children’s Hospice – ένα Children’s Hospice που υποστηρίζεται από την Aston Villa.

Οι φήμες σχετικά με την πιθανότητα ενός εφάπαξ συναυλιακού σόου από τους βετεράνους του metal, κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια. Το 2024, για παράδειγμα, ο Osbourne μοιράστηκε ότι «θα είχε την ευκαιρία» να παίξει ένα τελευταίο σόου των Black Sabbath με τον συνιδρυτή του ντράμερ Bill Ward και ο Butler άφησε να εννοηθεί ότι αυτός και ο Osbourne είχαν «συμφωνήσει» να παίξουν μια τελευταία συναυλία. Την ίδια περίοδο, η Sharon είπε ότι ο Ozzy σχεδίαζε «δύο ακόμη συναυλίες για να πει αντίο» προτού αποσυρθεί πλήρως.

Το συγκρότημα έπαιξε το τελευταίο σόου της τελευταίας αποχαιρετιστήριας περιοδείας τους το 2017, ολοκληρώνοντας το πέρασμα στην αρένα του Μπέρμιγχαμ. Ωστόσο, τον περασμένο Μάιο ο τραγουδιστής είπε ότι ήταν κάπως απογοητευμένος που το τελευταίο ραντεβού που έπαιξαν δεν περιελάμβανε τον Bill Ward. Ο ντράμερ είχε χωρίσει τους δρόμους του με τους θρύλους του metal το 2012, λόγω αυτού που υποστήριξε ότι ήταν ένα «παράλογο συμβόλαιο».

Προς το τέλος του περασμένου έτους, οι ελπίδες για μια επιστροφή φαινόταν να λιγοστεύουν, καθώς ο Iommi είπε ότι ενώ είχε εκφράσει ενδιαφέρον να εμφανιστεί με το συγκρότημα για μια τελευταία εμφάνιση, πίστευε ότι ήταν απίθανο να πραγματοποιηθεί. Επιπλέον, ο Ozzy αναφέρθηκε στην φθίνουσα κατάσταση της υγείας του και μοιράστηκε ότι ίσως πρέπει να «αποδεχτεί το γεγονός» ότι μια ζωντανή επιστροφή δεν θα ήταν δυνητικά δυνατή λόγω ζητημάτων όπως η μάχη του με τη νόσο του Πάρκινσον και η ανάρρωση από πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις.

Πηγή: NME / Κεντρική φωτογραφία: Chris Walter

Το συγκρότημα ανακοίνωσε την απότομη αποχώρησή του από τις περιοδείες τον Αύγουστο του περασμένου έτους, αφού ο frontman Steven Tyler υπέστη σοβαρό τραυματισμό στις φωνητικές χορδές ενώ έπαιζε το 2023. Το τελευταίο τους live έλαβε χώρα στο UBS Arena στο Elmont της Νέας Υόρκης τον Σεπτέμβριο του 2023 και κανένας –συμπεριλαμβανομένων των ίδιων του συγκροτήματος– δεν γνώριζε ότι θα ήταν το τελευταίο τους.

Τώρα, ωστόσο, φαίνεται ότι το συγκρότημα θα συγκεντρωθεί ξανά για μια ειδική παράσταση στο πλαίσιο της φιλανθρωπικής εκδήλωσης του Tyler Jam For Janie στις αρχές Φεβρουαρίου. Η έκτη ετήσια εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 2 Φεβρουαρίου στο Hollywood Paladium και θα διπλασιαστεί ως πάρτι προβολής Grammy.

Σύμφωνα με το Billboard, το συγκρότημα θα εμφανιστεί στην εκδήλωση, αν και οι λεπτομέρειες σχετικά με την παράσταση παραμένουν άγνωστες. Επίσης παίζουν στο Jam For Janie οι Billy Idol, Joan Jett, Joe Perry, Tom Hamilton, Linda Perry, Matt Sorum και Nuno Bettencourt.

Εκτός από τη συνεχή υποστήριξη του Janie’s Fund από τον ίδιο τον Tyler, το οποίο παρέχει κρίσιμους πόρους για νεαρές γυναίκες στην Αμερική που έχουν εμπειρία κατάχρησης και παραμέλησης, η φετινή φιλανθρωπική εκδήλωση θα περιλαμβάνει έρανο για αρκετούς οργανισμούς για την ανάκαμψη από τις πυρκαγιές του Λος Άντζελες. Η εκδήλωση θα υποδεχθεί επίσης πάνω από 100 πυροσβέστες.

Η συμμετοχή των Aerosmith στην εκδήλωση Jam For Janie έρχεται αφότου ο μπασίστας του συγκροτήματος Tom Hamilton μίλησε πρόσφατα για το μέλλον της μπάντας και είπε ότι τα μέλη «θα μπορούσαν να κάνουν κάτι» αν ο Steven Tyler ήθελε. «Η διαδικασία θεραπείας του Steven πηγαίνει πολύ, πολύ καλά. αλλά πηγαίνει με τον δικό του ρυθμό», είπε. «Ίσως οι Aerosmith να κάνουν κάτι στο μέλλον, αλλά υπάρχει ένα μεγάλο «αν» και το τελευταίο πράγμα που θέλω να κάνω είναι να προσπαθήσω να πιέσω τον Steven προς αυτή την κατεύθυνση. Αν κάνουμε κάτι στο μέλλον, θα προερχόταν από αυτόν.»

Η τελευταία ζωντανή εμφάνιση των Aerosmith πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της περιοδείας τους “Peace Out”, η οποία ξεκίνησε το 2023, αλλά είδε το συγκρότημα να παίζει μόνο τρεις νύχτες, προτού προγραμματίσει εκ νέου ημερομηνίες μετά τον τραυματισμό του λάρυγγα του Tyler. Μετά την ανακοίνωση ότι οι ημέρες περιοδείας των Aerosmith έφτασαν στο τέλος τους, πολλά διάσημα πρόσωπα μοιράστηκαν τη θλίψη τους για τα νέα.

Ο Brian May των Queen είπε ότι η ανακοίνωση του «έφερε δάκρυα» στα μάτια, ενώ ο Sammy Hagar μοιράστηκε τη μακρά ιστορία του με τα μέλη, αποκαλώντας τη συνταξιοδότηση «μεγάλη γαμ**** απώλεια». Αργότερα επιβεβαιώθηκε ότι οι θαυμαστές μπορούσαν να παρακολουθήσουν την τελευταία εμφάνιση του συγκροτήματος στο YouTube σε ποιότητα 4K.

Ο Tom Hamilton έδωσε επίσης στους θαυμαστές μια ενημέρωση για το πώς πάρθηκε η απόφαση να εγκαταλείψουν την περιοδεία πέρυσι: «Η απόφαση ελήφθη από την ομάδα που περιλαμβάνει το συγκρότημα και την αφοσιωμένη διοίκηση… Δεν ξέρουμε τι επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά δεν θα περιλαμβάνει περιοδείες.» Ο Hamilton είπε επίσης ότι «δεν μπορεί να φανταστεί» το συγκρότημα να συνεχίσει με έναν νέο τραγουδιστή και πρόσθεσε: «Είμαι σίγουρος ότι όλοι έχουμε μουσική στο μέλλον μας και θα εκδηλωθεί με τρόπους που δεν έχουμε σχεδιάσει ακόμα. Έπαιζα σε ένα συγκρότημα με μερικούς καλούς φίλους. Έχουμε ένα σωρό πολύ καλά τραγούδια και ελπίζουμε να τα δημοσιεύσουμε σύντομα και ελπίζουμε να κάνουμε κάποιες συναυλίες.»

Πηγή: NME

Από την περασμένη Τρίτη, οι πυρκαγιές του Los Angeles έχουν οδηγήσει σε 24 θανάτους μέχρι στιγμής, με περισσότερους από 100.000 ανθρώπους να έχουν απομακρυνθεί από τα σπίτια τους. Οι ισχυροί άνεμοι έκαναν τις αρχές και τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης να προσπαθήσουν να αποτρέψουν την εξάπλωσή της φωτιάς, ενώ τρεις πυρκαγιές εξακολουθούν να καίνε.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός, ο οποίος έκλεισε τα 87 του χρόνια στις 31 Δεκεμβρίου, δημοσίευσε στο Instagram τα εξής σχόλια: «Καθώς παλεύουμε να θεραπευθούμε από την καταστροφή αυτών των πυρκαγιών, είναι σημαντικό να θυμόμαστε το μόνο πράγμα που παίρνουμε μαζί μας είναι η αγάπη που δίνουμε».

Ο Hopkins είναι ένας από τους πολλούς που έχασαν τα σπίτια τους στις πυρκαγιές. Ο Billy Crystal και η Paris Hilton επιβεβαίωσαν και οι δύο ότι τα σπίτια τους στην περιοχή είχαν καεί, ενώ ο ηθοποιός James Woods κατέρρευσε κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής συνέντευξης που περιέγραφε τις εμπειρίες του. Ο Mark Hamill ήταν ένας από τους πρώτους διάσημους που επιβεβαίωσε ότι είχε εκκενώσει το σπίτι του. Πρόσφατα αναφέρθηκε ότι το σπίτι που κατείχε ο Matthew Perry, στο οποίο πέθανε, γλίτωσε από τις φλόγες.

Μια ευεργετική συναυλία, με τίτλο FireAid, έχει ανακοινωθεί για τη συγκέντρωση χρημάτων για τα θύματα των πυρκαγιών, ενώ η τραγουδίστρια Beyoncé ανακοίνωσε ότι θα δωρίσει 2,5 εκατομμύρια δολάρια σε ένα ταμείο βοήθειας που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Η Charlie XCX προέτρεψε τις μάρκες μόδας που της έκαναν δώρο τα ρούχα της, να τα δωρίσουν αντ’ αυτού σε οικογένειες που επλήγησαν από την καταστροφή.

Ο Hopkins βρισκόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο την ώρα των πυρκαγιών. Πρόσφατα αποκάλυψε ότι γράφει την αυτοβιογραφία του, καθώς και ότι σχεδιάζει ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του. Ακόμα γνωρίζουμε ότι συμμετέχει το καστ στη νέα ταινία του Guy Ritchie, με τίτλο Wife & Dog.

Πηγή: NME / Κεντρική φωτογραφία: Instagram