Τα πιο συχνά συμπτώματα της εποχιακής μελαγχολίας περιλαμβάνουν τα παρακάτω:
• επίμονη κόπωση
• μειωμένη διάθεση
• υπνηλία
• αυξημένη όρεξη κυρίως για υδατάνθρακες
• δυσκολία συγκέντρωσης
• ανάγκη για απομόνωση

Για κάποιους ανθρώπους τα συμπτώματα αυτά είναι ήπια. Για άλλους όμως επηρεάζουν σοβαρά την καθημερινότητα, την εργασία και τις σχέσεις.

Γιατί οι γιορτές δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα

Οι γιορτές, αντί να λειτουργούν πάντα ανακουφιστικά, συχνά εντείνουν τη συναισθηματική πίεση. Η κοινωνική σύγκριση, οι οικογενειακές εντάσεις, οι απώλειες, η οικονομική επιβάρυνση και η αίσθηση ότι «πρέπει να είμαστε χαρούμενοι» δημιουργούν ένα φορτίο που για κάποιους γίνεται δυσβάσταχτο.
Ψυχολόγοι της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας επισημαίνουν ότι την περίοδο των γιορτών αυξάνονται οι αναφορές σε άγχος, θλίψη και μοναξιά, ιδίως σε ανθρώπους που έχουν βιώσει απώλειες, ζουν μόνοι ή βρίσκονται σε μεταβατικές φάσεις ζωής. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν νιώθουμε όπως «πρέπει». Το πρόβλημα είναι ότι συχνά νιώθουμε ενοχή γι’ αυτό.

Πότε η μελαγχολία χρειάζεται προσοχή

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε μια παροδική κακή διάθεση και σε μια καταθλιπτική εικόνα που επιμένει.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι χρειάζεται επαγγελματική αξιολόγηση όταν τα συμπτώματα:
• διαρκούν πάνω από δύο εβδομάδες
• συνοδεύονται από έντονη απελπισία
• επηρεάζουν τον ύπνο και την όρεξη
• οδηγούν σε κοινωνική απόσυρση
• συνοδεύονται από αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό

Η έγκαιρη αναγνώριση είναι καθοριστικής σημασίας, γιατί η εποχική κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά.

Τι βοηθάει πρακτικά σύμφωνα με την επιστήμη

Κάποιες παρεμβάσεις που ανακουφίζουν την εποχική μελαγχολία έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές και μπορούμε να τις υιοθετήσουμε όλοι, είτε νιώθουμε πιο «βαριά» τη διάθεσή μας είτε απλά οι γιορτές και οι υποχρεώσεις μας στρεσάρουν.

Έκθεση στο φυσικό φως: Το καθημερινό φως, ακόμη και τις συννεφιασμένες ημέρες, βοηθά στη ρύθμιση του βιολογικού ρολογιού. Οι ειδικοί προτείνουν πρωινές βόλτες και αποφυγή πολύωρης παραμονής σε σκοτεινούς χώρους.

Κίνηση με σταθερό ρυθμό: Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η ήπια καθημερινή άσκηση βελτιώνει τη διάθεση μέσω της αύξησης ενδορφινών και σεροτονίνης.

Σταθερό ωράριο ύπνου: Ο διαταραγμένος ύπνος επιδεινώνει σημαντικά τα συμπτώματα. Η διατήρηση σταθερών ωρών, ακόμη και στις γιορτές, προστατεύει τη ψυχική ισορροπία.

Δομημένες μικρές καθημερινές ρουτίνες: Η αίσθηση προγράμματος μειώνει την εσωτερική αποδιοργάνωση. Μικρές σταθερές συνήθειες μέσα στη μέρα λειτουργούν υποστηρικτικά.

Ψυχολογική υποστήριξη όπου χρειάζεται: Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματική στην εποχική κατάθλιψη, σύμφωνα με δημοσιεύσεις στο The Lancet Psychiatry.

Δεν χρειάζεται να είμαστε όλοι χαρούμενοι

Το πιο ανακουφιστικό, ίσως, που μπορούμε να θυμόμαστε είναι ότι δεν υπάρχει υποχρέωση χαράς. Ο Δεκέμβρης δεν χρειάζεται να είναι μαγικός για όλους. Μπορεί να είναι απλώς ανθρώπινος. Με διακυμάνσεις, με ευαισθησία, με στιγμές κούρασης. Αντί να πιεζόμαστε να ταιριάξουμε σε μια γιορτινή εικόνα, μπορούμε να δώσουμε χώρο σε αυτό που πραγματικά βιώνουμε. Και αυτό από μόνο του είναι μια μορφή φροντίδας.

Βρισκόμουν ανάμεσα σε αγαπημένα – παλιά και νέα – πρόσωπα και μοιραζόμουν όλη τη χαρά που αναδυόταν στην ατμόσφαιρα. Κάποια στιγμή, ακολουθώντας την τάση που έχω να αποτραβιέμαι νοερά από τον κόσμο και να σκέφτομαι κάτι ακατάληπτο, αναρωτήθηκα: «τι γιορτάζουμε τώρα; Πώς δημιουργήθηκε αυτό το αλλοπρόσαλλο setup και γιατί αναβιώνει μέχρι σήμερα; Αν μας παρακολουθούσε ένα πλάσμα με νοημοσύνη από τον πλανήτη Χαουμέια, τι συμπέρασμα θα έβγαζε για τη ζωή στη γη;».

Αν έλεγα αυτές τις σκέψεις δυνατά, οι διπλανοί μου σίγουρα θα μου φώναζαν: «σκάσε, αγόρι μου, αφού περνάς καλά!». Έχετε δίκιο. Καλό θα ήταν να το επιτρέψω στον εαυτό μου. Δεν είναι όλες οι ώρες ίδιες. Έτσι κι αλλιώς, τις περισσότερες φορές, δεν παίρνω απαντήσεις. Οι σκέψεις, φέρνουν κι άλλες σκέψεις and soon… Ίσως τελικά να μη χρειάζεται να βρίσκω πάντα ένα νόημα σε ό,τι κάνω. Ίσως η ίδια η πράξη της συνύπαρξης να είναι αρκετή.

Αυτό που καταλαβαίνω, πάντως, είναι ότι όσο και να έχει αλλάξει ο κόσμος, η ζωή – λίγο πολύ – ακολουθεί την ίδια ελλειπτική τροχιά. Δεν είναι καμιά βαθιά φιλοσοφημένη σκέψη, περνάμε τακτικά από τα ίδια σημεία και ίσως κάποιες φορές, να μην το καταλαβαίνουμε κιόλας. Οι εναλλαγές έρχονται με νομοτελειακό τρόπο, χωρίς να «κοιτάζουν» τη χαρά ή τη μελαγχολία μας. Αυτό το καμπανάκι μού χτυπάει κάθε χρόνο η άνοιξη και σχεδόν κάθε χρόνο, με βρίσκει «απροετοίμαστο, ανόρεχτο και αδιάφορο», όπως έλεγε ο Γιάννης Ρίτσος.

Εν μέσω «ιστορικών» παγκόσμιων μεταβολών, διεθνούς και εγχώριου παραλογισμού, ανοίγω την πόρτα, βγαίνω στο δρόμο και μυρίζω κάτι διαφορετικό, αλλά ταυτόχρονα γνώριμο. Είναι αυτό που φοβάμαι μήπως δεν προλάβω να το πιω μέχρι την τελευταία του σταγόνα. Είναι αυτό που «σπάει» τον πάγο στις αρθρώσεις μου και κάνει την κίνησή μου πιο ανάλαφρη. Είναι ο Ρίλκε στα ακουστικά μου που λέει ότι «η άνοιξη ήρθε και η γη μοιάζει μ’ ένα παιδί που ξέρει να λέει ποιήματα».

Έτσι καταλαβαίνω ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να χαρώ και να γιορτάσω. Φτάνει μόνο να έχω τα μάτια ανοιχτά για να δω τα «σημαιάκια», που έστησαν οι προηγούμενοι, τα ίχνη που άφησαν πάνω στον χρόνο, ως υπενθύμιση ότι δεν είμαι μόνος μου εδώ. Να σταματήσω εκεί, να πάρω μια ανάσα και να μαζευτούμε. Όλα μας τα μαζέματα, είτε είμαστε πέντε άτομα γύρω από ένα τραπέζι είτε εκατό κάτω από μια σκηνή, είτε ένα εκατομμύριο στις πλατείες, έχουν να κάνουν με το «φως» και την αναζήτησή του. Το «φως», που έτσι κι αλλιώς, πάντα επιστρέφει. Από τη μικρότερη ως τη μεγαλύτερη μέρα. Από τον χειμώνα ως την άνοιξη. Από το σκοτάδι ως την αυγή.

Μπορεί να το έχετε νιώσει. Σε μια στιγμή μεγάλου πόνου ή απογοήτευσης ή ακόμη και χαράς να νιώθετε την καρδιά σας να πονάει, σαν να ραγίζει. Άλλωστε δεν μπορεί να είναι τυχαία η έκφραση «έσπασε η καρδιά μου» που χρησιμοποιούμε! Λοιπόν, παρότι προφανώς δεν σπάει ούτε ραγίζει η καρδιά στην κυριολεξία, υπάρχει μία ιατρική κατάσταση που μπορεί να προσομοιάζει με τα συναισθήματα που περιγράφουμε.

Το σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς

Σύμφωνα με τους γιατρούς της περίφημης Mayo Clinic στις ΗΠΑ,το σύνδρομο ραγισμένης καρδιάς (ή αλλιώς καρδιομυοπάθεια Takotsubo) είναι μια υπαρκτή, αλλά προσωρινή καρδιακή πάθηση που προκαλείται συχνά από έντονο συναισθηματικό ή σωματικό στρες. Κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου επεισοδίου αποδυναμώνεται το μυοκάρδιο, ιδιαίτερα της αριστερής κοιλίας της καρδιάς, χωρίς να υπάρχει αποφρακτική στεφανιαία νόσος, χωρίς δηλαδή να έχουν φράξει οι αρτηρίες που προμηθεύουν με αίμα την καρδιά.

Το σύνδρομο αυτό είναι συνήθως επακόλουθο στρες ή μίας έντονης συναισθηματικής κατάστασης, όταν για παράδειγμα βιώνουμε κάτι πολύ έντονο -έναν ξαφνικό χωρισμό, την απώλεια ενός αγαπημένου, ένα σοβαρό σωματικό τραύμα ή ακόμη και μια έντονη χαρά. Το θετικό είναι πως σε αυτή την περίπτωση επηρεάζεται μόνο ένα μέρος της καρδιάς, διακόπτοντας προσωρινά τον τρόπο που αντλεί αίμα, ενώ το υπόλοιπο συνεχίζει να λειτουργεί φυσιολογικά. Η καλή είδηση; Συνήθως, αυτή η κατάσταση είναι προσωρινή και η καρδιά ανακάμπτει πλήρως.

Ποια είναι τα συμπτώματα

Τα συμπτώματα του συνδρόμου ραγισμένης καρδιάς μπορεί να μοιάζουν με αυτά μιας καρδιακής προσβολής. Επειδή όμως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε περί τίνος πρόκειται εάν νιώσουμε -εμείς ή κάποιος γύρω μας- ξαφνικό, έντονο πόνο στο στήθος και δυσκολία στην αναπνοή (δύσπνοια) είναι σημαντικό να μην το αγνοήσουμε και να μεταβούμε αμέσως σε νοσοκομείο ή να καλέσουμε ασθενοφόρο.

Για τη διάγνωση συνήθως χρησιμοποιούνται απεικονιστικές εξετάσεις, όπως η στεφανιογραφία και η ηχοκαρδιογραφία, που δείχνουν τη χαρακτηριστική μορφολογία της αριστερής κοιλίας της καρδιάς που υποδεικνύει το σύνδρομο.

Υπάρχει θεραπεία;

Στην περίπτωση που η διάγνωση είναι πως πρόκειται για το σύνδρομο Takotsubo, δίνεται αγωγή για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, ενώ η ξεκούραση και η φροντίδα παίζουν τεράστιο ρόλο. Η πρόγνωση για την κατάσταση αυτή είναι γενικά καλή, με την καρδιακή λειτουργία να επανέρχεται στο φυσιολογικό μέσα σε λίγες εβδομάδες. Σε κάθε περίπτωση, η σωστή διάγνωση από γιατρό είναι το πρώτο και σημαντικότερο βήμα.

Μία υπενθύμιση από το σώμα μας

Το σύνδρομο ραγισμένης καρδιάς μας θυμίζει πόσο στενά συνδέονται το σώμα και η ψυχή μας. Τα συναισθήματα έχουν δύναμη – αρκετή για να επηρεάσουν ακόμα και την καρδιά μας. Γι’ αυτό, ας μην αμελούμε τη φροντίδα του εαυτού μας, τόσο συναισθηματικά όσο και σωματικά.

Στην πιο ολοκληρωμένη μελέτη του είδους της, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι γενικά, ο κόσμος μοιάζει πιο φωτεινός όταν ξυπνάς. Οι άνθρωποι ξεκινούν τη μέρα με τον καλύτερο τρόπο το πρωί, αλλά τελειώνουν με το χειρότερο, περίπου τα μεσάνυχτα και σύμφωνα με τη μελέτη του University College του Λονδίνου, η ψυχική υγεία τείνει επίσης να είναι πιο ποικίλη τα Σαββατοκύριακα αλλά πιο σταθερή κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. «Γενικά, τα πράγματα φαίνονται καλύτερα το πρωί», κατέληξαν οι ερευνητές.

Τα ευρήματά τους δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό BMJ Mental Health. Η ψυχική υγεία και η ευημερία είναι δυναμικής φύσης και υπόκεινται σε αλλαγές σε σύντομες και μεγάλες περιόδους. Ωστόσο, λίγες μελέτες εξέτασαν πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν κατά τη διάρκεια της ημέρας, και αυτές έτειναν να εξετάζουν μόνο συγκεκριμένες ή πολύ μικρές ομάδες ανθρώπων.

Οι επιστήμονες ήθελαν να διερευνήσουν εάν η ώρα της ημέρας σχετίζεται με διακυμάνσεις στην ψυχική υγεία, την ευτυχία, την ικανοποίηση από τη ζωή, την αίσθηση της αξίας της ζωής και τη μοναξιά. Ήθελαν επίσης να μάθουν αν αυτές οι συσχετίσεις διέφεραν ανάλογα με την ημέρα, την εποχή ή το έτος.

Ανέλυσαν δεδομένα από την κοινωνική μελέτη του UCL Covid-19, η οποία ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2020 και περιελάμβανε τακτική παρακολούθηση μέχρι τον Νοέμβριο του 2021 και στη συνέχεια πρόσθετη παρακολούθηση έως τον Μάρτιο του 2022. Αυτό περιελάμβανε σχεδόν 1 εκατομμύριο απαντήσεις σε έρευνα σε σχεδόν 50.000 ενήλικες σε διάστημα δύο ετών. Τα άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη απάντησαν σε ερωτηματολόγια, με ερωτήσεις όπως: «Την περασμένη εβδομάδα, πόσο ευτυχισμένος ένιωσες;», «Πόσο ικανοποιημένος ήσουν με τη ζωή σου;» και «Σε ποιο βαθμό ένιωσες ότι τα πράγματα που κάνεις στη ζωή σου αξίζουν;».

Παράγοντες όπως η ηλικία, οι συνθήκες υγείας και το αν οι άνθρωποι εργάζονταν λήφθηκαν υπόψη. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ευτυχία, η ικανοποίηση από τη ζωή και οι αξιολογήσεις για εκείνα που άξιζαν τον κόπο ήταν όλα υψηλότερα τη Δευτέρα και την Παρασκευή από ό,τι τις Κυριακές, ενώ η ευτυχία ήταν επίσης υψηλότερη την Τρίτη. Δεν υπήρχαν στοιχεία ότι η μοναξιά διέφερε μεταξύ των ημερών της εβδομάδας. Υπήρχαν σαφείς ενδείξεις εποχιακής επιρροής στη διάθεση. Σε σύγκριση με τον χειμώνα, οι άνθρωποι έτειναν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα καταθλιπτικών και συμπτωμάτων άγχους και μοναξιάς και υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας, ικανοποίησης από τη ζωή και αίσθησης ότι η ζωή άξιζε τον κόπο στις άλλες τρεις εποχές.

Η ψυχική υγεία ήταν καλύτερη το καλοκαίρι σε όλα τα αποτελέσματα. Ωστόσο, η σεζόν δεν επηρέασε τους συσχετισμούς που παρατηρήθηκαν όλη την ημέρα. Αυτή ήταν μια μελέτη παρατήρησης, επομένως δεν μπορεί να προσδιοριστεί η αιτία.

Όταν οι άνθρωποι επέλεξαν να συμπληρώσουν τα ερωτηματολόγιά τους μπορεί να επηρέασαν τα ευρήματα, είπαν οι ερευνητές, προσθέτοντας ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμες πληροφορίες για τους κύκλους ύπνου, το γεωγραφικό πλάτος ή τον καιρό, τα οποία μπορεί επίσης να είχαν επιρροή. «Για παράδειγμα, η κορτιζόλη [μια ορμόνη που ρυθμίζει τη διάθεση, τα κίνητρα και τον φόβο] κορυφώνεται λίγο μετά το ξύπνημα και φτάνει στα χαμηλότερα επίπεδα κατά την ώρα του ύπνου», είπαν. Ωστόσο, είπαν ότι οι διαφορές μεταξύ των καθημερινών και των Σαββατοκύριακων μπορεί να οφείλονται σε πράγματα όπως η σειρά των καθημερινών δραστηριοτήτων, που είναι πιθανό να διαφέρουν μεταξύ αυτών των ημερών.

Η Δρ Feifei Bu, από το τμήμα συμπεριφορικής επιστήμης και υγείας του UCL, είπε: «Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι κατά μέσο όρο, η ψυχική υγεία και η ευημερία των ανθρώπων είναι καλύτερη το πρωί και χειρότερη τα μεσάνυχτα. Ωστόσο, αυτό το μοτίβο θα μπορούσε να αντανακλά το πότε οι άνθρωποι επιλέγουν να απαντήσουν στην έρευνα, παρά μια άμεση επίδραση της ώρας της ημέρας. Για παράδειγμα, όσοι αισθάνονται ήδη καλύτερα το πρωί μπορεί να είναι πιο πιθανό να συμμετάσχουν στην έρευνα εκείνη την ώρα. Αν και αυτά τα ευρήματα είναι ενδιαφέροντα, πρέπει να αναπαραχθούν σε άλλες μελέτες που εξηγούν πλήρως αυτή την πιθανή προκατάληψη. Εάν επικυρωθεί, αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικές πρακτικές επιπτώσεις».

«Οι ερευνητές που ερευνούν την ψυχική υγεία και την ευημερία των ανθρώπων θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ώρα της ημέρας που ανταποκρίνονται οι άνθρωποι. Οι υπηρεσίες υποστήριξης ψυχικής υγείας ενδέχεται να εξετάσουν το ενδεχόμενο προσαρμογής των πόρων για να ταιριάζουν με τις κυμαινόμενες ανάγκες κατά τη διάρκεια της ημέρας – για παράδειγμα, δίνοντας προτεραιότητα στη διαθεσιμότητα αργά το βράδυ».

Πηγή: The Guardian

Κάθε 21η Ιανουαρίου, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς, μια ημερομηνία για την προώθησή της και την ανάδειξη των πλεονεκτημάτων της. Αυτή η ημερομηνία ορίστηκε στις 21 Ιανουαρίου του 1986 από τον ψυχολόγο και πάστορα Kevin Zaborney στην πόλη Clio, στο Μίσιγκαν των Ηνωμένων Πολιτειών, για να προωθήσει αυτή τη χειρονομία στην αμερικανική κοινωνία. Μέσα από τη δουλειά του, ο Zaborney συνειδητοποίησε ότι ήταν δύσκολο για τους ανθρώπους να δείξουν στοργή δημόσια, επομένως και χρειάζονταν μια ημέρα – υπενθύμιση προσωπικής έκφρασης τρυφερότητας. Η ημερομηνία έγινε δημοφιλής στον κόσμο επειδή η οικονομική εταιρεία Chase συμπεριέλαβε την Ημέρα Αγκαλιάς στο ετήσιο ημερολόγιο εκδηλώσεων.

Για να λάβετε όλα τα οφέλη, η αγκαλιά πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα και να γίνεται τακτικά, εννοώντας καθημερινά. Η Αμερικανίδα ψυχοθεραπεύτρια, γνωστή για την προσέγγισή της στην οικογενειακή θεραπεία Virginia Satir, συνήθιζε να λέει ότι ένας άνθρωπος χρειάζεται καθημερινά τέσσερις αγκαλιές για να επιβιώσει, οκτώ για να ζήσει καλά και δώδεκα για να είναι ευτυχισμένος.

Πόσο ωφελούμαστε από τις αγκαλιές; Με κάθε αγκαλιά ο εγκέφαλος εκκρίνει δύο ουσίες: ντοπαμίνη και σεροτονίνη, και οι δύο μειώνουν το άγχος και μαζί προσφέρουν ηρεμία και γαλήνη. Η αγκαλιά αυξάνει επίσης τα επίπεδα της ωκυτοκίνης, ενός τύπου ορμόνης που παράγεται στον υποθάλαμο και προωθεί τα θετικά συναισθήματα.

Οι αγκαλιές στα παιδιά ενισχύουν την αντίληψη της σιλουέτας των μεγαλύτερων ως αναφορά, εκτός από τη συναισθηματική ρύθμιση και τη γνωστική ωρίμανση, συμβάλλοντας στις κινητικές δεξιότητες και την αυτοεκτίμηση τους. Ενισχύει τους συναισθηματικούς δεσμούς μεταξύ του ατόμου που αγκαλιάζει και αυτού που αγκαλιάζεται. Προωθεί τα θετικά συναισθήματα και μειώνει τα αρνητικά. Επιτρέπει στους ντροπαλούς να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση, να είναι πιο ανοιχτοί, αυθόρμητοι και σίγουροι.

Διαφέρουν οι αγκαλιές; Υπάρχουν τουλάχιστον 6 βασικά είδη αγκαλιάς. Ξεκινάμε με την πολύ σφιχτή αγκαλιά ή αλλιώς την αγκαλιά της αρκούδας που θεωρείται και η πιο σημαντική αγκαλιά. Όταν το ένα άτομο κοιτάζει προς τη φορά του άλλου και αγκαλιάζονται σφιχτά με πάθος και ένταση, τότε εκφράζονται και ανταλλάσσονται συναισθήματα αγάπης, ζεστασιάς, τρυφερότητας και ειλικρινούς ενδιαφέροντος.

Συνεχίζουμε με την παράλληλη αγκαλιά ή την πλαϊνή αγκαλιά. Όταν το ένα άτομο έχει τα χέρια του στη μέση ή τους ώμους του άλλου και αντίστοιχα το άλλο, σαν μια συνεχόμενη γραμμή δυο σωμάτων. Σαν ο ένας να είναι η συνέχεια του άλλου. Αυτή η αγκαλιά δείχνει εμπιστοσύνη, οικειότητα, ενδιαφέρον και χαλαρή διάθεση.

Σειρά έχει η αγκαλιά-κουτάλι. Όταν ο ένας κοιτάζει την πλάτη του άλλου. Αυτή είναι αφενός μια αγκαλιά εμπιστοσύνης (από αυτόν που τη δέχεται), αφετέρου προστασίας από αυτόν που την προσφέρει.

Η λιγότερο επιθυμητή αγκαλιά, είναι η μισή αγκαλιά, όταν υπάρχει απόσταση στο κάτω μέρος των δύο σωμάτων και αγκαλιάζουν μόνο τα χέρια/μπράτσα. Αυτό συχνά δείχνει ότι ο ένας ή και οι δύο κρατούν «αποστάσεις» είτε γιατί υπάρχει δυσφορία για κάποιον λόγο είτε ανασφάλεια στον δεσμό, ή ακόμη και έλλειψη εμπιστοσύνης. Αυτή είναι μια αγκαλιά που πάντα ελπίζουμε να γίνει ολόκληρη.

Έπειτα, η ρομαντική αγκαλιά είναι όταν ο ένας αγκαλιάζει και χαϊδεύει την πλάτη ή τα μαλλιά του άλλου κοιτάζοντας απευθείας και συνεχόμενα τα μάτια του για αρκετή ώρα. Με αυτή την αγκαλιά ανταλλάσσονται ερωτικά συναισθήματα και ερωτική επιθυμία.

Τέλος, υπάρχει και η αγκαλιά με ελαφριά χτυπήματα στην πλάτη. Αυτή είναι μια ανακουφιστική και καθησυχαστική αγκαλιά. Μεταφέρει ενσυναισθητική πρόθεση και διάθεση και επικοινωνεί ειλικρινές νοιάξιμο και προσφορά υποστήριξης, συναισθήματα απολύτως απαραίτητα για την ανθρώπινη υπόστασή μας.

Η σημασία της αγκαλιάς επιβεβαιώνεται από τα διαφορετικά είδη της καθώς είναι μια κίνηση που ανακουφίζει σε σχεδόν κάθε περίσταση της ζωής μας, όταν τα συναισθήματά μας είναι έντονα θετικά ή αρνητικά. Επιβεβαιώνεται ακόμα από τα πολλά οφέλη της για την υγεία μας και την ψυχική μας ισορροπία. Επιβεβαιώνεται πάνω από όλα γιατί στη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, σε όλες τις τέχνες, αποτελεί έκφραση λύτρωσης και επίτευξης ενός κλεισίματος που προσφέρει συναισθήματα ολοκλήρωσης. Στις τέχνες μπορούμε να αγκαλιάσουμε και να αγκαλιαστούμε όποτε και με όσα θέλουμε, για όσο θέλουμε.

Το πιο σημαντικό είναι πως αγκαλιάζοντας μαθαίνουμε τα σώματά μας σε σχέση με εκείνα που αγκαλιάζουμε, μαθαίνουμε τα όρια μας όσον αφορά τις επαφές που αντέχουμε, μαθαίνουμε να αποφεύγουμε τη μοναξιά και την έλλειψη ζεστασιάς σωματικής και ψυχικής, μαθαίνουμε να υπάρχουμε μαζί, να εκφράζουμε αυτό το μαζί, να περνάνε τα πάντα στην αγκαλιά αυτού του μαζί. Από αγκαλιές σφιχτές, μέχρι εκείνες της ειλικρινούς συμπαράστασης, που χάνουν σε ένταση αλλά κερδίζουν σε νοιάξιμο, οι αγκαλιές μας θυμίζουν την ανάγκη για το άλλο, για εκείνο το άλλο που μας κρατάει κοντά του σαν ένδειξη αφοσίωσης, σαν την ίδια ένδειξη αφοσίωσης που δείχνουμε όταν εμείς οι ίδιοι προσφέρουμε μια αγκαλιά.

Αγκαλιαστείτε σφιχτά ή τρυφερά, με ένταση ή με επιθυμία για ένα απλό άγγιγμα, με όρεξη, με παρόρμηση, με αγάπη, από αγάπη, με υπομονή, με γενναιοδωρία, με την αίσθηση του ανήκειν ως προστασία.

Στην ποίηση άλλωστε, τη μορφή τέχνης που βάζει λέξεις στη σειρά αρμονικά, η αγκαλιά σιγοντάρεται με το φιλί αιώνες τώρα. Η ποιήτρια Μάτση Χατζηλαζάρου, αγκαλιάζει τα πάντα όπως ξέρει η ίδια και όπως μας καλεί να μάθουμε κι εμείς για τις επόμενες αγκαλιές μας.

Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,

όλα τα μάτια, και τους καημούς, τα βράχια, τ’ ακρογιάλια,

τους αετούς, τη μουσική όλων των κλαριών, τον αφρό όλων των κυμάτων.

Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,

όλους τους ασφόδελους που φύτεψα στα βράχια, όλα μου

τα μεράκια, τα ντέρτια – το τσιφτετέλι και το ζεϊμπέκικο,

το κρεμεζί μου το μαντίλι και τις γαλάζιες μου τις χάντρες.

Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,

όλα μου τα κολύμπια στην Κινέτα, τον έρωτά μου με το φως

και τα βότσαλα, την αναπνοή μου όταν αγαπώ, το φόβο μου

όταν με διώχνουνε, την έξαρσή μου όταν θέλω, τη χαρά μου όταν ζω.

Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,

όλες τις μέρες του χρόνου – δικές μου είναι, από τη μιαν αυγή στην άλλη –

με πλημμυρίζουνε ανοιξιάτικες ευωδίες,

ξεφάντωμα και κορεσμός του ήλιου.

Από τη συλλογή: «Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης» – Ίκαρος, 1944

Πηγές: EΡΤ/ Primicias / Κεντρική φωτογραφία: Από την ταινία Roma, του Αλφόνσο Κουαρόν

Τα λόγια αυτά –σε όποιο πλαίσιο και να ακουστούν – μού φέρνουν στο μυαλό μία πέτρα που πέφτει στο νερό από μεγάλο ύψος, προκαλώντας έναν βαρύ παφλασμό. Στην προκειμένη περίπτωση, ο θόρυβος της «πέτρας» προκάλεσε ένα παρηγορητικό επιφώνημα από μια κοπέλα στο κοινό κι ενώ εγώ από την άλλη αναρωτιόμουν: Πώς φτάνει ένας άνθρωπος να πει κάτι τόσο βαρύ; Το νιώθει αληθινά ή υπερβάλλει; Ο Τσέχωφ, στη συνέχεια, δίνει μια απάντηση, αλλά η στιγμή του γιατρού παραμένει. Πάγωσε.

Δε μου αρέσει το κρύο, ούτε κυριολεκτικά, ούτε μεταφορικά. Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους μου συνδυάζει την εξορία μου (για κάποιο λόγο) στην Ανταρκτική και ταυτόχρονα η συναισθηματική μου κατάσταση να μοιάζει με αυτή του Χλαπάτσα από το σίριαλ «της Ελλάδος τα παιδιά». Αν κι αυτό το ενδεχόμενο είναι μάλλον απίθανο, έχω δει ανθρώπους να γίνονται ατροφικοί, να περνούν στη σφαίρα της αφασίας και να μη δείχνουν κανένα ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει γύρω τους. Δεν τους κατηγορώ, ποιος ξέρει τι δρόμο έκαναν για να φτάσουν ως εκεί; Υπάρχουν όμως και τα άλλα παιδιά που πήραν σοβαρά τη ζωή και δεν της γύρισαν την πλάτη. Έφυγαν νωρίς απ’ το σπίτι, το πίστεψαν έστω κι αν προχωρούσαν στα τυφλά. Και σήμερα, παρά τη φθορά και τα «τσακισμένα» γόνατά τους, στέκονται ακόμα όρθια. Ποιος ξέρει κι αυτά τι δρόμο έκαναν;

Σκέφτομαι όλους αυτούς τους ανθρώπους που με αξιοπρέπεια δεν πρόδωσαν το συναίσθημά τους, διατήρησαν την τρυφερότητα, δε φοβήθηκαν να εκτεθούν μιλώντας προσωπικά και πάλεψαν με νύχια και με δόντια για να μη «σβήσει η φωτιά» μέσα τους. Μπορεί να μην κέρδισαν κάτι, αλλά δεν έχασαν κιόλας. Θέλει θάρρος να ζεις με ανοιχτή καρδιά. Να επιτρέπεις στον εαυτό σου να πληγώνεται, να συγκινείται, να ενθουσιάζεται. Δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη. Μέσα σε έναν κόσμο, που συχνά μοιάζει σκληρός και αδιάφορος, το να επιμένεις να νιώθεις είναι μια μορφή αντίστασης. Μια πράξη γενναιότητας απέναντι στην απάθεια.

Ο Georgi Gospodinov στο βιβλίο του «Χρονοκαταφύγιο», γράφει στην αρχή: «Κάθε δευτερόλεπτο σε αυτό τον κόσμο, υπάρχει ένας κύκλος από ανθρώπους που κλαίνε και ένας λίγο μικρότερος από ανθρώπους που γελάνε. Υπάρχει όμως κι ένας τρίτος κύκλος που ούτε κλαίει ούτε γελάει πια. Ο πιο θλιμμένος από όλους». Η αποσύνδεση από ό,τι συμβαίνει γύρω μας είναι χειρότερη κι από μια μεγάλη στενοχώρια. Μοιάζει με μια πανοπλία, που είναι μεν προστατευτική, αλλά ταυτόχρονα και τόσο βαριά που σ’ εμποδίζει να κινηθείς, να αισθανθείς και να ζήσεις.

Εγώ την έβγαλα, την άφησα στην άκρη και γελάω σαν τον Αναγνωστάκη, όταν βλέπω να τη φοράς.

«Το PaliGemma 2 παράγει λεπτομερείς και σχετικές με το πλαίσιο λεζάντες για εικόνες, πηγαίνοντας πέρα από την απλή αναγνώριση αντικειμένων για να περιγράψει ενέργειες, συναισθήματα και το γενικότερο πλαίσιο της σκηνής», έγραψε η Google σε μια επικοινωνία που μοιράστηκε με την ιστοσελίδα TechCrunch. Πρέπει να σημειωθεί ότι η λειτουργία αναγνώρισης συναισθημάτων δεν είναι ενεργοποιημένη εξ αρχής στο PaliGema 2, αλλά το πρόγραμμα πρέπει να ρυθμιστεί λεπτομερώς για τον συγκεκριμένο σκοπό.

Παρ’ όλα αυτά, οι ειδικοί με τους οποίους μίλησε το TechCrunch θορυβήθηκαν έντονα από την προοπτική ενός ανοιχτά διαθέσιμου ανιχνευτή συναισθημάτων.

Μπορεί, αλήθεια, το AI να διαβάσει συναισθήματα;

«Αυτό με προβληματίζει πολύ», δήλωσε στο TechCrunch η Sandra Wachter, καθηγήτρια σε θέματα ηθικής των δεδομένων και της τεχνητής νοημοσύνης στο Internet Institute του πανεπιστημίου της Οξφόρδης. «Θεωρώ προβληματικό να υποθέτουμε ότι μπορούμε να ”διαβάσουμε” τα συναισθήματα των ανθρώπων. Είναι σαν να ζητάμε συμβουλές από μια κρυστάλινη μπάλα».

Εδώ και χρόνια, τόσο οι νεοφυείς επιχειρήσεις όσο και οι τεχνολογικοί γίγαντες προσπαθούν να δημιουργήσουν τεχνητή νοημοσύνη που μπορεί να ανιχνεύει συναισθήματα, η οποία μπορεί να έχει πολλές χρήσεις, από την εκπαίδευση πωλητών μέχρι την πρόληψη ατυχημάτων. Ορισμένες εταιρείες ισχυρίζονται ότι ήδη έχουν δημιουργήσει τέτοιες τεχνολογίες, αλλά είναι δύσκολο να αποδειχτεί η αποτελεσματικότητά τους. Οι περισσότεροι «ανιχνευτές συναισθημάτων» αντλούν στοιχεία από το πρώιμο έργο του Paul Ekman, ενός ψυχολόγου που θεωρούσε ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν έξι κοινά θεμελιώδη συναισθήματα: Θυμό, έκπληξη, αηδία, απόλαυση, φόβο και θλίψη. Μεταγενέστερες μελέτες αμφισβήτησαν, ωστόσο, την υπόθεση του Ekman, αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι εκφράζουν τα συναισθήματά τους, ανάλογα με τις προηγούμενες εμπειρίες τους και το υπόβαθρό τους.

«Γενικότερα, η ανίχνευση συναισθημάτων δεν είναι δυνατή σε μεγάλη κλίμακα, επειδή τα ανθρώπινα όντα βιώνουν τα συναισθήματα με πολύπλοκους τρόπους», εξηγεί ο Mike Cook, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Queen Mary με ειδίκευση στην τεχνητή νοημοσύνη.

Ανιχνευτής συναισθημάτων ή συνονθύλευμα προκαταλήψεων;

«Φυσικά, πιστεύουμε ότι μπορούμε να καταλάβουμε τι αισθάνονται οι άλλοι άνθρωποι κοιτάζοντάς τους και πολλοί άνθρωποι ανά τους καιρούς έχουν προσπαθήσει, όπως οι υπηρεσίες κατασκοπείας ή οι εταιρείες μάρκετινγκ. Είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να ανιχνεύσουμε κάποια γενικά σημάδια σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά δεν είναι κάτι που μπορούμε ποτέ να κατανοήσουμε πλήρως» πρόσθεσε ο Cook.

Ως αποτέλεσμα, τα συστήματα που διαφημίζονται ως «ανιχνευτές συναισθημάτων» τείνουν να είναι αναξιόπιστα, ενώ συχνά «κληρονομούν» τις προκαταλήψεις των δημιουργών τους, σημειώνει το TechCrunch.

Όπως έδειξε μία μελέτη του MIT από το 2020, τα μοντέλα ανάλυσης προσώπου μπορούν να αναπτύξουν «προτιμήσεις» για ορισμένες εκφράσεις, όπως για παράδειγμα το χαμόγελο. Άλλες, πιο πρόσφατες μελέτες, ανακάλυψαν ότι τα μοντέλα συναισθηματικής ανάλυσης αποδίδουν περισσότερα αρνητικά συναισθήματα στα πρόσωπα των μαύρων από ό,τι στα πρόσωπα των λευκών.

Από την πλευρά της, η Google αναφέρει ότι διεξήγαγε «εκτεταμένες δοκιμές» για την αξιολόγηση των δημογραφικών προκαταλήψεων στο PaliGemma 2 και διαπίστωσε «χαμηλά επίπεδα τοξικότητας και βωμολοχίας» σε σύγκριση με τα πρότυπα της βιομηχανίας. Ωστόσο, η εταιρεία δεν διευκρίνισε ποια ήταν τα κριτήρια αναφοράς που χρησιμοποίησε, ούτε σε ποιες ακριβώς δοκιμές υποβλήθηκε το μοντέλο.

Σύμφωνα με κάποιους εμπειρογνώμονες, όπως ο Heidy Khlaaf, επικεφαλής επιστήμονας τεχνητής νοημοσύνης στο AI Now Institute, ακόμη και αν τα μοντέλα ανίχνευσης συναισθημάτων μπορούσαν να «διαβάσουν» με ακρίβεια τις εκφράσεις του προσώπου μας, αυτό και πάλι δεν θα ήταν αρκετό.

«Άσχετα με την τεχνητή νοημοσύνη, η επιστημονική έρευνα μας έχει δείξει ότι έχει δείξει ότι δεν μπορούμε να συμπεράνουμε συναισθήματα μόνο από τα χαρακτηριστικά του προσώπου».

Η ΕΕ αντιδρά με νέους νόμους για το AI

Καθώς οι τεχνολογικές-και όχι μόνο-εταιρείες προσπαθούν να κατασκευάσουν όλο και πιο εξελιγμένα μοντέλα AI, τα νομοθετικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σπεύδουν να περιορίσουν τη χρήση τους σε περιβάλλοντα που χαρακτηρίζονται «υψηλού κινδύνου».

Για παράδειγμα, ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη απαγορεύει στα σχολεία και τους εργοδότες να αναπτύσσουν ανιχνευτές συναισθημάτων, αλλά αυτός ο περιορισμός δεν δεσμεύει στις αστυνομικές αρχές.

Η μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας γύρω από μοντέλα όπως το PaliGema 2, το οποίο είναι ανοικτά διαθέσιμο σε διάφορες πλατφόρμες στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένης της ιστοσελίδας Hugging Face, είναι ότι θα γίνει κατάχρηση τους, οι συνέπειες της οποίας θα είναι εμφανείς στον πραγματικό κόσμο. «Εάν αυτή η λεγόμενη συναισθηματική αναγνώριση βασίζεται σε ψευδοεπιστημονικές υποθέσεις, θα υπάρχουν σημαντικές επιπτώσεις στον τρόπο με τον οποίο αυτή η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την περαιτέρω διάκριση σε βάρος περιθωριοποιημένων ομάδων», δήλωσε ο Khlaaf, δίνοντας παραδείγματα για τη χρήση της τεχνολογίας από την αστυνομία ή από τις υπηρεσίες μετανάστευσης.

Ερωτηθείς σχετικά με τους κινδύνους της κυκλοφορίας του PaliGemma 2, ένας εκπρόσωπος της Google δήλωσε ότι η εταιρεία έχει πάρει τα απαραίτητα μέτρα και πραγματοποίησε «ισχυρές αξιολογήσεις των μοντέλων του PaliGemma 2 όσον αφορά την ηθική και την ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας των παιδιών, της ασφάλειας του περιεχομένου», πρόσθεσαν.

«Θα θέλατε ένα δάνειο; Παρακαλώ περάστε πρώτα από τον ανιχνευτή συναισθημάτων»
Όμως η Sandra Wachter του Internet Institute στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δεν πιστεύει ότι η Google έκανε αρκετά.

«Υπεύθυνη καινοτομία σημαίνει ότι σκέφτεσαι τις συνέπειες από την πρώτη μέρα που μπαίνεις στο εργαστήριό σου και συνεχίζεις να το κάνεις καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής ενός προϊόντος», είπε στο TechCrunch, προτού συνεχίσει.

«Μπορώ να σκεφτώ μυριάδες πιθανά ζητήματα (με μοντέλα όπως το PaliGemma 2) που μπορούν να οδηγήσουν σε ένα δυστοπικό μέλλον, όπου τα συναισθήματά σας θα καθορίζουν αν θα πάρετε μία δουλειά, αν θα σας δοθεί ένα δάνειο και αν θα γίνετε δεκτός στο πανεπιστήμιο».

Πηγή: Lifo.gr / TechCrunch

Κάποιοι από εμάς μπαίνουμε σε mood Χριστουγέννων κάπου εκεί που βγαίνει η καθιερωμένη διαφήμιση του Jumbo! Στολίδια, χαρά, τραγούδια, καλή διάθεση, παρέες, οικογένεια, ακόμη και η καθημερινότητα μοιάζει λίγο πιο λαμπερή σε σύγκριση με τον υπόλοιπο χρόνο. Ωστόσο δεν υποδέχονται όλοι με χαρά τις γιορτές. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που βιώνουν έντονα το Christmas blues, τη μελαγχολία των γιορτών, που δυσανασχετούν με την «υποχρεωτική» γιορτινή διάθεση, που υπομένουν σιωπηλά μέχρι να τελειώσουν αυτές οι μέρες.

«Η περίοδος των γιορτών συνήθως φέρνει μαζί της χαρά, γιορτές και συντροφιά, αλλά για πολλούς ανθρώπους μπορεί να είναι μια δύσκολη και φορτωμένη εποχή. Ειδικά για εκείνους που αντιμετωπίζουν άγχος ή μελαγχολία, οι γιορτές μπορούν να γίνουν μια περίοδος έντονου συναισθηματικού φορτίου. Η πίεση για να είμαστε ευτυχισμένοι, να βρούμε τον «τέλειο» δώρο ή να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των άλλων μπορεί να εντείνει το άγχος και να προκαλέσει συναισθήματα απογοήτευσης ή μελαγχολίας», συμφωνεί η Αλεξάνδρα Παυλέτση – Στεφανή, BSc Ψυχολόγος, MSc , CAT Ψυχοθεραπεύτρια. «Ωστόσο, υπάρχουν τρόποι να διαχειριστείς αυτά τα συναισθήματα και να ζήσεις τις γιορτές με περισσότερη ηρεμία και ισορροπία».

6 συμβουλές από την ψυχολόγο για να μειώσουμε το άγχος και την πίεση τις ημέρες των γιορτών

Πες «όχι» αν νιώθεις πίεση

Αν η προσπάθεια να είσαι παρούσα σε όλα και για όλους στερεί από τις γιορτές τη χαρά, μην διστάσεις να πεις «όχι» σε κάποιες προσκλήσεις. Αυτό δίνει την ευκαιρία να περάσεις χρόνο μόνο με φίλους ή συγγενείς που εσύ επιθυμείς, όταν τα προγράμματα είναι πιο ανοιχτά και οι αλληλεπιδράσεις μπορούν να είναι πιο προσωπικές και ουσιαστικές.

Θέσε όρια σε ανεπιθύμητες συζητήσεις

Όταν δεις ότι η συζήτηση αρχίζει να παίρνει μία δυσάρεστη για σένα τροπή, απομακρύνσου από την κατάσταση ή βγες έξω μέχρι να επικρατήσει ψυχραιμία. Αν η ανησυχία επικεντρώνεται στο να σε «ανακρίνουν» φίλοι και οικογένεια για θέματα όπως η προσωπική κατάσταση ή κάποιο δύσκολο γεγονός που έζησες πρόσφατα, έχεις κάποιες επιλογές.

Μπορεί να βοηθήσει να προετοιμάσεις κάποιες απαντήσεις σε αναμενόμενες ερωτήσεις πριν από τις γιορτινές συγκεντρώσεις, ώστε να μην βρεθείς να παλεύεις για το τι θα πεις. Μπορείς να αλλάξεις θέμα αν δεν θέλεις να συζητήσεις κάτι συγκεκριμένο. Τέλος, μπορείς απλώς να ενημερώσεις κάποιον ότι το θέμα που φέρνει είναι ευαίσθητο και δεν θέλεις να το συζητήσεις.

Αναγνώρισε τα συναισθήματά σου

Το πρώτο βήμα στη διαχείριση του άγχους και της μελαγχολίας είναι να αναγνωρίσεις και να αποδεχτείς τα συναισθήματά σου. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθεις έτσι κατά τη διάρκεια των γιορτών, καθώς πολλές φορές οι κοινωνικές πιέσεις και οι προσωπικές προσδοκίες δημιουργούν αυξημένες συναισθηματικές αντιδράσεις. Δεν χρειάζεται να κρύβεις ή να ντρέπεσαι για τα συναισθήματά σου, αντίθετα, δώσε χώρο να εκφραστούν με υγιή τρόπο.

Οργάνωσε και προγραμμάτισε τον χρόνο σου

Η οργάνωση μπορεί να μειώσει το άγχος. Δημιουργώντας μια λίστα με τις υποχρεώσεις και τις δραστηριότητες που πρέπει να ολοκληρώσεις, θα νιώσεις ανακούφιση. Αντί να αναβάλλεις, προσπάθησε να χωρίσεις τα καθήκοντα σε μικρότερα κομμάτια και να τα ολοκληρώνεις βήμα-βήμα.

Επίσης, όρισε χρονικά όρια για τις κοινωνικές υποχρεώσεις και τις δραστηριότητες. Το να υπερφορτώσεις το πρόγραμμα με εκδηλώσεις και κοινωνικές δραστηριότητες μπορεί να οδηγήσει σε υπερκόπωση και άγχος. Επίλεξε προσεκτικά ποιες στιγμές θέλεις να αφιερώσεις στους άλλους και ποιες στο να χαλαρώσεις και να φροντίσεις τον εαυτό σου.

Θέσε ρεαλιστικές προσδοκίες

Μην περιμένεις την τελειότητα από τον εαυτό σου ή τους άλλους. Οι γιορτές δεν χρειάζεται να είναι τέλειες για να είναι σημαντικές. Είναι πιο σημαντικό να είσαι παρών και να απολαμβάνεις τη στιγμή παρά να επικεντρώνεσαι σε κάθε λεπτομέρεια. Αποδέξου ότι τα πάντα δεν θα πάνε πάντα όπως τα έχεις σχεδιάσει και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.

Επικεντρώσου στις σχέσεις και τη σύνδεση

Αν και οι γιορτές συχνά επικεντρώνονται στις υλικές πτυχές, όπως τα δώρα και τα φαγητά, το πραγματικό νόημα των γιορτών είναι η σύνδεση με τους ανθρώπους γύρω σου. Δώσε προτεραιότητα στις ουσιαστικές στιγμές με φίλους, οικογένεια ή και με τον εαυτό σου. Αν αισθάνεσαι μοναξιά ή απομόνωση, κάνε ένα βήμα και επικοινώνησε με τους γύρω σου. Η ενσυναίσθηση και η κατανόηση των άλλων μπορούν να σου προσφέρουν σημαντική στήριξη.

Και για το τέλος, μία χρήσιμη επισήμανση

«Αν το άγχος ή η μελαγχολία γίνονται πολύ έντονα, μην διστάσεις να ζητήσεις βοήθεια. Η υποστήριξη από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας μπορεί να είναι πολύτιμη για την κατανόηση των αιτίων του άγχους και τη δημιουργία στρατηγικών διαχείρισης. Ενώ οι διακοπές μπορεί να είναι μια περίοδος χαράς για πολλούς, έρχονται επίσης με μοναδικές προκλήσεις. Είτε παλεύεις με άγχη, μοναξιά, είτε οικονομική πίεση, είναι σημαντικό να δώσεις προτεραιότητα στην ευημερία σου. Θέτοντας όρια, δείχνοντας κατανόηση στον προϋπολογισμό και αναζητώντας υποστήριξη από άλλους, μπορείς να κάνεις την περίοδο των διακοπών πιο διαχειρίσιμη. Θυμήσου, οι διακοπές δεν χρειάζεται να είναι τέλειες για να είναι ουσιαστικές. Φρόντισε τον εαυτό σου και βρες τρόπους να απολαύσεις την εποχή με έναν τρόπο που εσένα σου ταιριάζει», τονίζει η ψυχολόγος.

Θυμός, απόρριψη, ενοχές: Αισθάνεστε να σας κατακλύζουν αρνητικά συναισθήματα; Νιώθετε συχνά να σας κλονίζουν οι αρνητικοί άνθρωποι γύρω σας, αυτοί που γκρινιάζουν και παραπονιούνται διαρκώς; Στον νέο αυτό κύκλο σεμιναρίων του Believe in You, που ταξιδεύει για πρώτη φορά στην Πάτρα, η εισηγήτρια Εύη Ξυραφά μοιράζεται τρόπους για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της αρνητικότητας, που τόσο βλάπτει την ψυχική και σωματική μας υγεία. Σε δύο τρίωρα διαδραστικά σεμινάρια, η ίδια θα μοιραστεί τεχνικές και εργαλεία, που κάνουν εύκολη την οριοθέτηση των αρνητικών ανθρώπων και τη διαχείριση των αρνητικών συναισθημάτων, ώστε να επανέλθουμε στην εσωτερική μας ηρεμία.

Σε ποιους απευθύνονται τα σεμινάρια

Το σεμινάριο απευθύνεται σε όλους όσοι:

• Βιώνουν, συχνά, αρνητικά συναισθήματα, όπως φόβο, θυμό, απόρριψη, ενοχές
• Κάνουν αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό τους, που τους αποδυναμώνουν
• Αισθάνονται ότι βιώνουν συχνότερα αρνητικά συναισθήματα απ’ ό,τι θετικά
• Είναι δέκτες περιστατικών αγένειας, απόρριψης κι αρνητικότητας
• Δεν ελέγχουν πλήρως τις αντιδράσεις τους, όταν βιώνουν αρνητικά συναισθήματα
• Έχουν εκρήξεις θυμού, για τις οποίες μετανιώνουν
• Αισθάνονται ενοχικά, γεγονός που μπλοκάρει τη συμπεριφορά τους
• Έχουν αρνητικούς ανθρώπους στο περιβάλλον τους
• Επηρεάζονται εύκολα από τη γνώμη των άλλων ή την αρνητική κριτική
• Δυσκολεύονται στη διατήρηση της διάθεσής τους σε ένα αρνητικό περιβάλλον
• Δεν ξέρουν πώς να θέσουν όρια στην κριτική των άλλων
• Δυσκολεύονται στην επικοινωνία με αρνητικούς ανθρώπους ή οδηγούνται σε σύγκρουση

Οφέλη

• Θα έχετε τον έλεγχο των συναισθημάτων και των αντιδράσεών σας
• Θα αντιμετωπίζετε αποτελεσματικά την απογοήτευση, την απόρριψη, τον θυμό
• Θα μπορείτε να επαναφέρετε τη διάθεσή σας
• Θα σπάσετε τον φαύλο κύκλο των αρνητικών σκέψεων
• Θα σταματήσετε να πλήττετε την αυτοπεποίθησή σας
• Θα βάζετε όρια στους αρνητικούς ανθρώπους
• Θα αποφεύγετε τις παρεξηγήσεις και τις συγκρούσεις
• Θα αφήσετε χώρο για να επιστρέψει η χαρά στη ζωή σας

Τετάρτη 20/11: Διαχείριση αρνητικών συναισθημάτων

• Πώς να οριοθετούμε την επίδραση των αρνητικών συναισθημάτων στη διάθεση και τη ζωή μας
• Πώς να ελέγχουμε τον θυμό και τις αντιδράσεις μας
• Πώς να διαχειριζόμαστε τα αισθήματα απογοήτευσης κι απόρριψης
• Πώς να ξεπερνάμε τις ενοχές
• Πώς να διατηρούμε την ψυχραιμία και την αυτοπεποίθησή μας σε αρνητικές καταστάσεις

Πέμπτη 21/11: Διαχείριση αρνητικών ανθρώπων

• Πώς να οριοθετούμε αποτελεσματικά τους αρνητικούς ανθρώπους
• Πώς οι τοξικοί άνθρωποι διαλέγουν τα θύματά τους;
• Το χιούμορ ως εργαλείο επικοινωνίας
• Πώς να βάζουμε όρια στην επίδραση των αρνητικών ανθρώπων
• Πώς να συνεργαζόμαστε με αρνητικούς ανθρώπους
• Πώς να αποφεύγουμε τις παρεξηγήσεις και τις συγκρούσεις

Εισηγήτρια των σεμιναρίων είναι η Εύη Ξυραφά, Personal Growth Expert, και δημιουργός του Believe in You. Με πάνω από 23 χρόνια εμπειρία στην εκπαίδευση και το coaching, έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους στην Ελλάδα να ξεπεράσουν τα εμπόδια, που τους στερούν την επιτυχία και την ευτυχία στη ζωή. Είναι, επίσης, συγγραφέας του βιβλίου «Θέλω – Πιστεύω – Μπορώ -Τα 3 κλειδιά της ζωής», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα.

Πληροφορίες

Τετάρτη και Πέμπτη, 20 και 21 Νοεμβρίου 2024
Χώρος διεξαγωγής: ΣΑΕΚ ΔΕΛΤΑ 360, Αγίου Ανδρέα 47 & Κολοκοτρώνη 3, Πάτρα (Αίθουσα 15Β)
Ώρες διεξαγωγής: 18:15 – 21:00
Ώρα προσέλευσης: 18:00
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2106128281, 6937524688
E–mail: info@believeinyou.gr
Περισσότερες πληροφορίες, εδώ

Το όραμα του Believe in You

Όραμα του Believe In You, από το πρώτο του βήμα μέχρι σήμερα, είναι να γίνει η γνώση για δεξιότητες ζωής προσιτή σε όλο τον κόσμο, ώστε, εντέλει, να ζούμε πιο χαρούμενοι και ελεύθεροι.

Επιστήμονες από πανεπιστήμια στη Δανία, τη Γερμανία, την Ελβετία, τη Γαλλία, τη Νορβηγία και την Τσεχία χρησιμοποίησαν χιλιάδες ηχογραφημένους ήχους χοίρου σε διαφορετικά σενάρια, συμπεριλαμβανομένου παιχνιδιού, απομόνωσης και ανταγωνισμού για φαγητό, για να διαπιστώσουν ότι το γρύλισμα, οι στριγκλιές και τα τσιρίγματα αποκαλύπτουν θετικά ή αρνητικά συναισθήματα.

Ενώ πολλοί αγρότες έχουν ήδη μια καλή κατανόηση της ευημερίας των ζώων τους βλέποντάς τα στο χοιροστάσιο, τα υπάρχοντα εργαλεία μετρούν κυρίως τη φυσική τους κατάσταση, είπε η Mandel-Briefer. «Τα συναισθήματα των ζώων είναι σημαντικά για την ευημερία τους, αλλά δεν τα μετράμε πολύ στις φάρμες», είπε.

Ο αλγόριθμος έδειξε ότι οι χοίροι που εκτρέφονται σε υπαίθρια, ελευθέρας βοσκής ή βιολογικά αγροκτήματα με την ικανότητα να περιφέρονται και να σκάβουν στη βρωμιά παρήγαγαν λιγότερες κλήσεις άγχους από τους χοίρους που εκτρέφονται συμβατικά. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτή η μέθοδος, αφού αναπτυχθεί πλήρως, θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για την επισήμανση των αγροκτημάτων, βοηθώντας τους καταναλωτές να κάνουν συνειδητές επιλογές. «Μόλις λειτουργήσει το εργαλείο, οι αγρότες μπορούν να έχουν μια εφαρμογή στο τηλέφωνό τους που μπορεί να μεταφράσει τι λένε τα γουρούνια τους με όρους συναισθημάτων», είπε η Mandel-Briefer.

Το σύντομο γρύλισμα συνήθως δείχνει θετικά συναισθήματα, ενώ το μακρινό γρύλισμα συχνά σηματοδοτεί δυσφορία, όπως όταν τα γουρούνια σπρώχνουν το ένα το άλλο από τη γούρνα. Ήχοι υψηλής συχνότητας όπως κραυγές ή τσιρίσματα συνήθως σημαίνουν ότι τα γουρούνια αγχώνονται, για παράδειγμα, όταν πονούν, τσακώνονται ή χωρίζονται μεταξύ τους.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν αυτά τα ευρήματα για να δημιουργήσουν έναν αλγόριθμο που χρησιμοποιεί AI. «Η τεχνητή νοημοσύνη μας βοηθά πραγματικά τόσο να επεξεργαζόμαστε τον τεράστιο όγκο των ήχων που λαμβάνουμε, αλλά και να τους ταξινομούμε αυτόματα», είπε η Mandel-Briefer.

Πηγή: Daily Sabah