Τραγούδια αντίστασης, εξέγερσης, τραγούδια μελωδικά, λυρικά, ερωτικά, τραγούδια για μιαν άνοιξη που δεν ήρθε ποτέ αλλά και για τις «χρυσές πολιτείες που ξανοίγονται μπρος μας λουσμένες στην αλήθεια και στο αίθριο το φως».

Είναι τα τραγούδια των κύκλων Επιτάφιος, Ρωμιοσύνη και 18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου, Πολιτεία, Της εξορίας, Λυρικά, Οκτώβρης ´78, σε ποίηση Τάσου Λειβαδίτη, Μπαλάντες, Της Εξορίας και Αρκαδία VIIΙ που περιλαμβάνει το Μιλώ και τον Χάρη, τραγούδια του είδους που ο Μίκης Θεοδωράκης ονομάζει τραγούδια-ποταμό, σε ποίηση Μανόλη Αναγνωστάκη.

Ο ποιητικός λόγος γίνεται δραματικός μονόλογος. Με φόντο το μουσικό πάλκο των αναμνήσεων ο ηθοποιός ενσαρκώνει τους εναλλασσόμενους ρόλους. Γίνεται πότε ο συνθέτης, πότε ο ποιητής και πότε οι πάσχοντες ήρωες των ποιημάτων: η θρηνούσα μάνα, ο προφήτης που χαιρετίζει τον ήλιο και προμηνύει τον ήχο της καμπάνας της επανάστασης, ο ιδεολόγος που προσδοκά μια καλύτερη ζωή και καταγγέλλει το ζοφερό παρόν του, ο νέος που αγωνίστηκε, αλλά νικήθηκε από το τέρας και γκρέμισε τις ψευδαισθήσεις του.

Ο ερωτευμένος, ο ξενιτεμένος, ο αγωνιστής, ο βασανισμένος, ο Ήρωας!

Ο συνθέτης σαν άλλος Οδυσσέας προσφέρει σπονδή τη μουσική του για να βγουν οι σκιές των ποιητών, να πάρουν μορφή, να τραγουδήσουν τους αγώνες, τα βάσανα, την προδοσία, τον θάνατο των ιδανικών αλλά και τα όνειρα, την ελπίδα, τον έρωτα. Καθετί που συνιστά την ψυχή της ελληνικότητας ολόκληρης της μεταπολεμικής γενιάς.

Το έργο του Μίκη Θεοδωράκη έπαιξε άπειρες φορές αυτόν τον ρόλο και μπορεί να το κάνει και τώρα μαζί με το έργο του Γιάννη Ρίτσου, του Τάσου Λειβαδίτη και του Μανόλη Αναγνωστάκη.

Τρεις ποιητές και ένας συνθέτης. Ασυμβίβαστοι ποιητές, αγωνιστές, μαχητές της Ελευθερίας.

Τα τραγούδια της συναυλίας θα ερμηνεύσουν ο Δημήτρης Μπάσης, η Ρίτα Αντωνοπούλου, ο Άγγελος Θεοδωράκης και ο Παναγιώτης Πετράκης, ο οποίος συμμετέχει με τον διπλό ρόλο του ερμηνευτή και ηθοποιού.

Ο Μίκης Θεοδωράκης γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925. Στις 29 Ιουλίου του 2025, ο Θεοδωράκης θα έκλεινε τα 100 του χρόνια.

Το Υπουργείο Πολιτισμού, για να τιμήσει την επέτειο αυτή, ανακήρυξε το 2025 «Αφιερωματικό Έτος Μίκη Θεοδωράκη». «Η ζωή και το έργο του αποτελούν απαράγραπτη πολιτιστική κληρονομιά του Ελληνισμού, προβάλλοντας την οικουμενικότητά της», δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στον Μίκη Θεοδωράκη και στο «Έτος Θεοδωράκη», με ανάρτησή του, την Κυριακή 4 Αυγούστου 2024. Κλείνοντας την ανάρτησή του αυτή, ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης επεσήμανε ότι η ανακήρυξη του 2025 ως έτους Θεοδωράκη αποτελεί «ελάχιστο φόρο τιμής σ’ αυτήν την πολυσχιδή προσωπικότητα, τον συνθέτη, τον αγωνιστή, τον πολιτικό, τον στοχαστή, τον πολίτη, τον Μίκη όλων των Ελλήνων που όταν έφυγε συνειδητοποιήσαμε πως ήταν θνητός».

Η συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στην αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη, με την Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» θα αποτελέσει μια γιορτή της ελληνικής μουσικής και της πλούσιας παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που άφησε πίσω του ο δημιουργός που διέδωσε παγκοσμίως τον ελληνικό πολιτισμό μέσα από τη μουσική του, τις ιδέες του και τους αγώνες του.

Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης»

Η Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» ιδρύθηκε πριν από 28 χρόνια από μουσικούς – συνεργάτες του Μίκη Θεοδωράκη, γνώστες του έργου του. Σήμερα απαρτίζεται από 10 καταξιωμένους μουσικούς και συνεργάζεται με τραγουδιστές αναγνωρισμένης καλλιτεχνικής αξίας.

Μουσικοί

Νίκος Τατασόπουλος, μπουζούκι

Άρης Κούκος, μπουζούκι

Ευαγγελία Μαυρίδου, πιάνο

Ξενοφών Συμβουλίδης, όμποε, φλογέρες, μπαγλαμάς

Νίκος Γκιόλιας, κιθάρα

Αρτέμης Σαμαράς, βιόλα

Λευτέρης Γρίβας, ακορντεόν

Θεόδωρος Κουέλης, μπάσο

Νίκος Σκομόπουλος, ντραμς

Στέφανος Θεοδωράκης – Παπαγγελίδης, κρουστά

Μιχάλης Αλεξάκης, ηχοληψία

Γιώργος Αλειφέρης, ηχοληψία

Μαργαρίτα Θεοδωράκη, καλλιτεχνική διευθύντρια

Sophie Hayes – Συμβουλίδου

Πληροφορίες

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών | Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη

Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη 1

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025 | 20:00

Διάρκεια: Δυόμιση ώρες

Εισιτήρια

Προπώληση εισιτηρίων εδώ

Τιμές εισιτηρίων:

Α’ ΖΩΝΗ: κανονικό 35€

Β’ ΖΩΝΗ: κανονικό 22€ | φοιτητικό 14€ | συνοδός ΑμεΑ 14€ | άνεργοι 14€ | νέοι μέχρι 25 ετών 14€ | ΑμεΑ 14€ | άνω των 65 14€ | πολύτεκνοι 14€

Πρωτότυπα ντοκουμέντα του αρχείου του, που σύμφωνα με την επιθυμία του συνθέτη φυλάσσονται και εκτίθενται αποκλειστικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, περιγράφουν έναν αιώνα ιστορίας, πλαισιωμένα από σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό και ψηφιακές εφαρμογές, καταδεικνύοντας έτσι τον όγκο και την ποικιλομορφία της προσωπικότητας και του έργου του μεγάλου δημιουργού.

Η έκθεση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2021.

Έκθεση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Αίθουσα: Φουαγιέ Ισογείου Αίθουσας Χρήστος Λαμπράκης & Εκθεσιακός Χώρος Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής
Διάρκεια: 30 Οκτωβρίου – 30 Δεκεμβρίου 2025

Ώρες λειτουργίας:

Δευτέρα – Παρασκευή: 13:00 – 20:00

Σάββατο – Κυριακή: 12:00 – 19:00

Τις ημέρες παραστάσεων στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, η έκθεση παραμένει ανοιχτή έως την έναρξη της παράστασης.

Τιμές εισιτηρίων: Είσοδος ελεύθερη
Ξεναγήσεις: Διαθέσιμες με ηλεκτρονική κράτηση

Διοργάνωση:

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής

Συντελεστές:

Σχεδιασμός – Επιμέλεια Έκθεσης: Ερατώ Κουτσουδάκη, αρχιτέκτων-μουσειολόγος

Επιστημονική Επιβλέψη Επανέκθεσης: Βάλια Βράκα, υπεύθυνη Τομέα Ελληνικής Μουσικής, Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη»

Επιστημονική Επιμέλεια Έκθεσης: Στεφανία Μεράκου, τ. διευθύντρια Μουσικής Βιβλιοθήκης «Λίλιαν Βουδούρη» & Βάλια Βράκα

Γενικός Συντονισμός Έκθεσης: Αλέξανδρος Χαρκιολάκης, διευθυντής Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής

Η Elke Krasny και η Τζένη Μαρκέτου, στη συζήτησή τους, θα μοιραστούν τον τρόπο με τον οποίο οι καλλιτεχνικές, αρχιτεκτονικές και επιμελητικές τους πρακτικές ανταποκρίνονται στις επείγουσες συνθήκες της εποχής μας, μέσα από την παρατήρηση, την «εργασία με» και την πρακτική της φροντίδας πέρα από το ανθρώπινο πλαίσιο. Μαζί αναδεικνύουν ότι η δυνατότητα να φανταζόμαστε, να χτίζουμε και να δημιουργούμε αλλιώς δεν ανήκει μόνο στο μέλλον· είναι μια πραγματικότητα που εξελίσσεται τώρα.

Η συζήτηση ανοίγει χώρο για να σκεφτούμε πώς η τέχνη μπορεί να καλλιεργήσει σχέσεις, να επαναπροσδιορίσει την έννοια της αξίας και να ενεργοποιήσει νέες μορφές συνύπαρξης.

Elke Krasny

Καθηγήτρια στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης. Η έρευνα της Έλκε Κράσνυ επικεντρώνεται στη φροντίδα, κοινωνική και περιβαλλοντική, όπως αυτή εκφράζεται στην αρχιτεκτονική, τον αστικό σχεδιασμό και τις σύγχρονες καλλιτεχνικές πρακτικές. Παράλληλα, συμβάλλει στη θεωρία της μουσειολογίας και της επιμέλειας, με έμφαση στον φεμινιστικό και κουήρ ακτιβισμό, καθώς και στην έννοια της επιμέλειας στον αστικό χώρο. Μεταξύ των πρόσφατων εκδόσεών της συγκαταλέγονται: Critical Care. Architecture and Urbanism for a Broken Planet (σε συνεργασία με την Angelika Fitz, MIT Press, 2019), Radicalizing Care. Feminist and Queer Activism in Curating (Sternberg Press, 2021), Feminist Infrastructural Critique (με τις Sophie Lingg και Claudia Lomoschitz, FKW Journal, 2024), και Abundance not Capital. The Lively Architecture of Anupama Kundoo (με την Angelika Fitz, MIT Press, 2025).

Τζένη Μαρκέτου

Γεννημένη στην Αθήνα, είναι διεπιστημονική καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη και καθηγητρια στο The New School for Social Research / Parsons στη Νέα Υόρκη. Μέσα από τη δημόσια τέχνη και τις βιντεο εγκαταστάσεις, μεταμορφώνει τους δημόσιους χώρους σε πεδία οικολογικής ευαισθητοποίησης και συλλογικής δράσης. Τα έργα της συνδέουν την τέχνη με την επιστήμη, την τεχνολογία και την κοινότητα, επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση μας με το νερό, τη γη, τη φύση και τα πέραν του ανθρώπινου είδη. Έχει παρουσιάσει το έργο της διεθνώς όπως οι Documenta 14, Manifesta, Μπιενάλε του Σάο Πάολο, Museo Reina Sofía, ZKM, Queens Museum και New Museum. Η πρακτική της έχει υποστηριχθεί από υποτροφίες, αναθέσεις και καλλιτεχνικές φιλοξενίες, ανάμεσά τους το μόνιμο δημόσιο έργο Inside the Belly of the Garden με το Turning the Tide International Lab στη Βιέννη, το Rivering με το The Billion Oyster Project στη Νέα Υόρκη και πιο πρόσφατα το River Cities International Lab στη Στοκχόλμη. Η Μαρκέτου είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου Futuring Waters: A Speculative Manifesto for the Rights of Water (2024).

Η συζήτηση θα διεξαχθεί στα αγγλικά.
Θα ακολουθήσουν ερωτήσεις του κοινού.

Συντελεστές

Ομιλητές: Elke Krasny, Τζένη Μαρκέτου
Επιμέλεια: Πάνος Γιαννικόπουλος

Πληροφορίες

Ημερομηνία: 3 Νοεμβρίου 2025
Ώρα: 19:00–21:00
Διάρκεια: 120’
Τιμή εισιτηρίου: Είσοδος ελεύθερη με ηλεκτρονική κράτηση
Διοργανωτής: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Η εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 2 Νοεμβρίου στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη, σε συμπαραγωγή με τον Σύλλογο Οι Φίλοι της Μουσικής και την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, αναδεικνύει την ιδιαίτερη σχέση του Χατζιδάκι με την έβδομη τέχνη, αποκαλύπτοντας πτυχές της ευαισθησίας, της φαντασίας και της αισθητικής του, που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα τόσο στον ελληνικό όσο και στον διεθνή κινηματογράφο.

Μουσική που ξεπερνά τα όρια της οθόνης

Η μουσική του Χατζιδάκι δεν έντυνε απλώς τις ταινίες• τις μετουσίωνε. Μελωδίες σαν το «Ποτέ την Κυριακή», που του χάρισε το Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού, έγιναν παγκόσμια αναγνωρίσιμες, ενώ το έργο του «Ο Μεγάλος Ερωτικός» αποτελεί ένα καλλιτεχνικό μανιφέστο για την αγάπη, την ποίηση και τον ελληνικό λυρισμό. Ο μαραθώνιος περιλαμβάνει τέσσερις εμβληματικές ταινίες που σηματοδοτούν διαφορετικές φάσεις της κινηματογραφικής του πορείας και τον αναδεικνύουν όχι μόνο ως μουσικό αλλά και ως αφηγητή, που με τις νότες του χρωμάτιζε την εικόνα και ανέδειξε τον ρόλο της μουσικής ως δραματουργικό στοιχείο της αφήγησης.

Όπως ο ίδιος έλεγε: «Η καλή μουσική για τον κινηματογράφο φέρνει πάντα την εικόνα μέσα μας…»

Συζήτηση: «Σαν παλιό σινεμά…»

Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, ώρα 18:00

Το αφιέρωμα πλαισιώνεται από μια ανοιχτή συζήτηση με τίτλο «Σαν παλιό σινεμά…», στην οποία η Πρόεδρος του ΔΣ της Ταινιοθήκης της Ελλάδος Μαρία Κομνηνού υποδέχεται τους Φώτη Απέργη (δημοσιογράφο), Ρενάτα Δαλιανούδη (αναπληρώτρια καθηγήτρια, Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας, Ιόνιο Πανεπιστήμιο) και Νίκο Κυπουργό (συνθέτη), σε μια αναδρομή στην πολύπλευρη σχέση του Χατζιδάκι με τον κινηματογράφο και τη διαχρονική απήχηση της μουσικής του.

Πρόγραμμα Προβολών, Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη

• 12:00 | Topkapi (σκηνοθεσία: JulesDassin, 1964)
Στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους
• 14:30 | America America (σκηνοθεσία: EliaKazan, 1963)
Στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους
• 18:00 | Συζήτηση «Σαν παλιό σινεμά…», Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος
• 19:30 | Ποτέ την Κυριακή (σκηνοθεσία: Jules Dassin, 1960)
Στα ελληνικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους
• 21:30 | Ο Μεγάλος Ερωτικός (σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης, 1973)
Στα ελληνικά

Συμπαραγωγή

Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Περισσότερες πληροφορίες

Πληροφορίες για την εκδήλωση, στην ιστοσελίδα του Μεγάρου

Εισιτήρια

€10 για μία ταινία / €15 για 2 ταινίες / €30 για 4 ταινίες
Τα εισιτήρια πωλούνται και σε μπλοκ 2 ταινιών (πρωινή ή απογευματινή προβολή): 15€
Η προπώληση έχει αρχίσει

Στην σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (όπου έγινε η τελετή έναρξης του Φεστιβάλ «Νύχτες Πρεμιέρα»), ανέβηκε ο Γιώργος Λάνθιμος μιλώντας για την πρωταγωνίστρια των ταινιών του. Μάλιστα εξέπληξε ευχάριστα το κοινό, όταν έβαλε να ακούσουν το ηχητικό που ηχογράφησε η Έμα Στόουν μόνο για αυτούς.

Ο σκηνοθέτης ακούγεται να λέει: «Θέλω να μοιραστώ μαζί σας μία ιδιαίτερη ικανότητα που έχει η Έμα Στόουν. Ενώ δεν μιλάει ελληνικά, πραγματικά εκτός από δυο τρεις λέξεις, ξέρει τέλεια την ελληνική αλφάβητο και μπορεί να διαβάσει οποιοδήποτε κείμενο χωρίς να καταλαβαίνει τι σημαίνει. Οπότε, της έγραψα κάτι στα ελληνικά και της ζήτησα να μας το ηχογραφήσει».

Τότε ευχήθηκε το συγκεκριμένο ηχητικό να λειτουργήσει, πάτησε το κουμπί και ξεκίνησε να ακούγεται η φωνή της μούσας του. «Καλησπέρα, θα ήθελα πολύ να είμαι μαζί σας στην πρώτη προβολή της Βουγονίας στην Ελλάδα, αλλά δυστυχώς δεν πέτυχε ο διακτινισμός. Σας εύχομαι καλή προβολή και καλό βράδυ», είπε. Το κοινό, όπως είναι λογικό το ευχαριστήθηκε και ξεκίνησε να γελά και να χειροκροτά.

Βουγονία: Η υπόθεση της ταινίας

Η «Βουγονία» του Γιώργου Λάνθιμου και με πρωταγωνίστρια την Έμα Στόουν, εμπνέεται από τη σύγχρονη απονάρκωση ενός ολόκληρου πλανήτη τον οποίο χειραγωγούν ψευδείς ειδήσεις, ατέρμονη εσχατολογία, αλλά και μια γενικότερη παράνοια την οποία κατάφερε να οξύνει ακόμη περισσότερο ο ερχομός του COVID. Ισορροπώντας επιτυχημένα ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό, η ταινία εξιστορεί αρχικά την περίπτωση απαγωγής και ομηρείας μιας διευθύνουσας συμβούλου σε πανίσχυρη φαρμακευτική εταιρεία από δύο άντρες οι οποίοι έχουν ταΐσει με τόση πολλή συνωμοσιολογία το μυαλό τους ώστε να έχουν πειστεί ότι η ψυχρή και αδίστακτη CEO είναι στην πραγματικότητα μια εξωγήινη οντότητα, που έχει έρθει στον πλανήτη μας προκειμένου να τον οδηγήσει μεθοδικά και ύπουλα στον αφανισμό του.

Ξεκινώντας σπαρταριστά από μια πλοκή που διερωτάται για τους κινδύνους που κρύβει η (παρ)ερμηνεία της αλήθειας σε ένα σημερινό κόσμο ο οποίος επιμένει να την διαστρεβλώνει διαρκώς, ο Λάνθιμος σπρώχνει την ιστορία του να απογειωθεί σε ένα ντελιριακό τρίτο μέρος που θα επιχειρήσει να απαντήσει με σαρδόνιο χιούμορ στο ίδιο φλέγον ερώτημα το οποίο τόσες φορές ως τώρα έχει διατυπωθεί κινηματογραφικά: Αξίζει τελικά στην ανθρωπότητα να σωθεί και της επιτρέπεται να διαιωνίζεται έπειτα από τις τόσες αμαρτίες και ατασθαλίες που κατά συρροή διαπράττει;

Μια ταινία της Universal Pictures International

Πηγή: Newsit

Ας δούμε το πρόγραμμα:

Joyce DiDonato | Craig Terry – πιάνο
Τρίτη 8 Απριλίου | 20:30 | Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

Η πολυβραβευμένη αμερικανίδα μεσόφωνος και ακτιβίστρια Τζόυς ΝτιΝτονάτο θεωρείται από τις πιο δυναμικές ερμηνεύτριες όπερας της γενιάς της. Μετά την καθηλωτική της εμφάνιση στo διεθνές πρότζεκτ Eden το 2023, επιστρέφει στο Μέγαρο Μουσικής την Τρίτη 8 Απριλίου στις 8:30 μ.μ., στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, για ένα ρεσιτάλ με θέμα τον έρωτα ως βίωμα, μέσα από την οπτική της γυναίκας. Μαζί της, ο αμερικανός πιανίστας Kραιγκ Τέρρυ.

Τα τρία Τραγούδια της Βιλιτώς του Ντεμπυσσύ αναπλάθουν έναν παγανιστικό κόσμο χαμένων αισθησιακών απολαύσεων. Ο Λουύς παρουσίασε τα πρωτότυπα ποιήματά του ως μεταφράσεις σωζόμενων στίχων της αρχαίας ποιήτριας Βιλιτώς από την Παμφυλία, φίλης και ερωμένης της Σαπφώς. Αν και ο Γκούσταβ Μάλερ απέτρεψε τη σύζυγό του Άλμα από τη σύνθεση, όταν το 1910 έμαθε για το δεσμό της με τον νεαρό αρχιτέκτονα Βάλτερ Γκρόπιους, τη βοήθησε να εκδώσει πέντε από τα τραγούδια της, όπου μελοποιεί με ιδιαίτερη ευαισθησία ερωτικά ποιήματα του ύστερου ρομαντισμού.

Η εγκατάλειψη της Αριάδνης από τον Θησέα στη Νάξο είναι ένας μύθος με διαφορετικές εκδοχές, που έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον σπουδαίων συνθετών. Στην καντάτα του Χάυντν, η πριγκίπισσα της Κρήτης πεθαίνει έχοντας χάσει τα λογικά της από τη θλίψη. Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με τον κύκλο τραγουδιών που ενέπνευσε στον αμερικανό συνθέτη όπερας Τζέικ Χέγκι η θυελλώδης σχέση της γλύπτριας Καμίγ Κλωντέλ με το δάσκαλο και εραστή της Ωγκύστ Ροντέν.

Igor Levit
Τετάρτη 9 Απριλίου | 20:30 | Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

Κατά κανόνα, ένας νέος σολίστ γίνεται γνωστός στο κοινό κερδίζοντας ένα ή περισσότερα βραβεία σε μεγάλους διεθνείς διαγωνισμούς. Για τον Ίγκορ Λέβιτ, ωστόσο, οι πολλές και σημαντικές διακρίσεις σε απαιτητικούς διαγωνισμούς φαντάζουν δευτερεύουσας σημασίας μπροστά στα υπόλοιπα καλλιτεχνικά του επιτεύγματα. Eίκοσι ετών είχε ήδη ηχογραφήσει τα πέντε κοντσέρτα για πιάνο του Μπετόβεν, ενώ τριάντα δύο ετών, το 2019, ηχογράφησε και τις τριάντα δύο σονάτες του Μπετόβεν (Sony Classical), ηχογράφηση για την οποία βραβεύθηκε από το έγκριτο μουσικό περιοδικό Gramophone και ανακηρύχθηκε Καλλιτέχνης της Χρονιάς. Κατά τη διάρκεια του λόκνταουν λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, έδωσε πενήντα δύο συναυλίες από το σπίτι του στο Βερολίνο μέσω twitter, παίζοντας σχεδόν κάθε βράδυ ένα μεγάλο έργο της πιανιστικής φιλολογίας, γεγονός που προκάλεσε αίσθηση στο διαδίκτυο, αγγίζοντας εκατοντάδες χιλιάδες θεατές από όλο τον κόσμο.

Για το ρεσιτάλ του στο Μέγαρο επέλεξε να ερμηνεύσει έργα του γερμανικού κλασικού και ρομαντικού ρεπερτορίου, για το οποίο φημίζεται, με αιχμή του δόρατος την εμβληματική «Ηρωική» Συμφωνία του Μπετόβεν στη λαμπερή, συμφωνικών αποχρώσεων πιανιστική της μετάπλαση από τον Λιστ.

Bruce Liu, Amsterdam Sinfonietta
Τετάρτη 12 Απριλίου | 20:30 | Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

Θριαμβευτής στον περιώνυμο Διεθνή Διαγωνισμό Σοπέν της Βαρσοβίας 2021, ο Καναδό-Κινέζος Μπρους Λιου απολαμβάνει πλέον μια αξιοσημείωτη καριέρα με εμφανίσεις στις μεγαλύτερες αίθουσες του κόσμου και συμπράξεις με τις σημαντικότερες ορχήστρες. Η δεξιοτεχνία του, ορισμένες φορές, φαίνεται να ξεπερνά τα ανθρώπινα όρια, ενώ η χαρισματική του εκφραστικότητα είναι πάντα ακαταμάχητη. Όπως εύστοχα επισημαίνει το διαδικτυακό περιοδικό ResMusica: «Δεν ξέρεις πάντα πού σε πηγαίνει ο Μπρους Λιου, αλλά νιώθεις αναγκασμένος να τον ακολουθήσεις».

Εξίσου επιτυχημένη είναι και η Συμφωνιέτα του Άμστερνταμ, ένα δυναμικό σύνολο εγχόρδων που από την ίδρυσή του, το 1988, μέχρι σήμερα έχει κατορθώσει να καταξιωθεί όχι μόνο ως κορυφαία ορχήστρα δωματίου της Ολλανδίας αλλά και ως μία από τις καλύτερες ορχήστρες εγχόρδων του πλανήτη, χάρη στον δυναμικό και εκπληκτικά ομοιογενή της ήχο, την ηλεκτρισμένη ένταση των ερμηνειών της και το ευρύτατο φάσμα του ρεπερτορίου της. Tην Ορχήστρα διευθύνει από το αναλόγιο η βιολονίστα και καλλιτεχνική διευθύντρια του συνόλου Κάντιντα Τόμσον.

Ο Νικολάι Λουγκάνσκυ στο 4ο Μπετόβεν
Κρατική Ορχήστρα Αθηνών
Παρασκευή 11 Απριλίου | 20:30 | Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

Παραγωγή: Κ.Ο.Α.

Υπάρχουν κάποια έργα που δεν εξέφρασαν απλώς την εποχή τους αλλά άλλαξαν τον ρου της μουσικής ιστορίας· χωρίς αυτά η Μουσική δεν θα ήταν μόνο φτωχότερη αλλά διαφορετική. Και τα δύο έργα της συναυλίας ανήκουν, πέραν πάσης αμφισβήτησης, σε αυτή την κατηγορία.

Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης σηματοδότησε τη (σκανδαλιστική!) ανάδυση του μοντερνισμού, ενώ ο Μπετόβεν με το Τέταρτο Κοντσέρτο του έδειξε τον δρόμο που θα ακολουθούσαν -σχεδόν απαρέγκλιτα- οι μεταγενέστεροι ρομαντικοί συνθέτες στα μεγαλεπήβολα ανάλογα έργα τους. Μετά την πρόσφατη, κυριολεκτικά θριαμβευτική, εμφάνιση με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, ο Νικολάι Λουγκάνκσυ επιστρέφει υποσχόμενος στιγμές «μαγείας» – σαν αυτές που επί δεκαετίες έχει προσφέρει στο κοινό με τις ερμηνείες του και ο Λουκάς Καρυτινός.

Ballet Preljocaj – Requiem(s)
Κυριακή 13, Δευτέρα 14 Απριλίου | 20:00 | Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη

ΧΟΡΟΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ

Πώς να μιλήσει κανείς τη σιωπηλή γλώσσα του πένθους; Στη νέα του δημιουργία ο Ανζελέν Πρελζοκάζ κατασκευάζει μια σειρά από φανταστικές τελετουργίες οι οποίες αποτυπώνουν με εμβληματικό τρόπο τον πλούτο των συναισθημάτων που προκαλεί η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου. Τελετουργίες που κυμαίνονται από τον βαθύτερο πόνο έως τη χαρά της ύπαρξης και δημιουργούνται για να εκτονώσουν τον κίνδυνο που ελλοχεύει όταν η λογική έρχεται αντιμέτωπη με το γεγονός του θανάτου. Μέσα από μοντέρνες μουσικές υφές και παραδοσιακούς κινησιολογικούς κώδικες που επαναπροσδιορίζονται, μια ομάδα δεκαεννέα χορευτών ερμηνεύει τη γοητευτική τελετουργία της μνήμης.

Στην παράσταση REQUIEMS του Ballet Preljocaj γίνεται χρήση καπνού και strobo lights.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Ballet Preljocaj, 2024

ΣΥΜΠΑΡΑΓΩΓΗ
La Villette – Paris, Chaillot – Théâtre national de la Danse, Festival Montpellier Danse 2024, Grand Théâtre de Provence, Vichy Culture – Opéra de Vichy

Προμηθευτείτε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Κι αν «τα χρόνια τρέχουν χύμα» ο Διονύσης Σαββόπουλος στέκεται σήμερα απέναντι στις οροσειρές του χρόνου και, με αφοπλιστική ειλικρίνεια, «φωτογραφίζει» τον εαυτό του, μέσα στα 20 κεφάλαια αυτού του βιβλίου. Από τη γέννησή του στη Θεσσαλονίκη το σκληρό 1944 και τα πρώτα τραγούδια που σκάρωνε μικρός, την ώρα που ήταν υποχρεωμένος να μένει στο κρεβάτι του, κι από τις πρώτες μουσικές επιρροές στην εν μιά νυκτί απόφαση το ’63 να φύγει από τη Θεσσαλονίκη «για να πραγματοποιήσει τον εαυτό του».

Ένας έφηβος που βάζει για αρχηγό του τον ήλιο και φωνάζει «μη» στη σκοτεινή του πλευρά. Από τα 19 του χρόνια, τότε που ήταν «ένας ξένοιαστος και άπλυτος επαναστάτης» στην Αθήνα, στον πρώτο του δίσκο 45 στροφών το 1965, στην ταράτσα της Μπουμπουλίνας το ’67, στο Παρίσι από το ’68 με την Άσπα, στο Μιλάνο και στην επιστροφή στην Αθήνα της δικτατορίας, για να γίνει πατέρας στα 24 του χρόνια.

Από το «Ροντέο» και το θρυλικό «Κύτταρο» Ηπείρου και Αχαρνών, από το Χάπυ Νταίη του Παντελή Bούλγαρη και τους Αχαρνής το ’76, στην αποθέωση που έμελλε να γνωρίσει το 1983 αλλά και στη ρήξη με το κοινό του το ’89, με το Κούρεμα.

Από τη συστράτευση με την Αριστερά στην αποστασιοποίηση.

Από τον αγαπημένο του φιλόλογο στο γυμνάσιο Δημήτριο Βαφειάδη στους δασκάλους του Μάνο Χατζιδάκι, Νίκο Αλέξη Ασλάνογλου, Αλέξανδρο Αινιάν και Ντόρα Μπακοπούλου.

Από την τέχνη της συνύπαρξης, στις δυσκολίες του γάμου και του πατρικού ρόλου, κι από την οικογένεια, στην ευρύτερη οικογένεια των μουσικών. Οι οφειλόμενες συγγνώμες.

Αλλά πάνω από όλα, το σάλπισμα της γιορτής!

Ένα βαθιά ανθρώπινο βιβλίο στο οποίο ο Σαββόπουλος αποκαλύπτει τον Νιόνιο, σαν να του ψιθυρίζει «δώσ’ μου τα λόγια επιτέλους να μην είμαι μοναχός».

Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα», οι Εκδόσεις Πατάκη έχουν τη χαρά να σας προσκαλέσουν την Πέμπτη 23 Ιανουαρίου στις 7:00 μ.μ. σε μία συνάντηση με τον Διονύση Σαββόπουλο.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος θα συζητήσει με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών Γιάννη Βακαρέλη και τους συγγραφείς Σώτη Τριανταφύλλου και Γιώργο Σκαμπαρδώνη.

Τη συζήτηση θα συντονίσει η Άννα Πατάκη.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, Αθήνα).

Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Βρείτε το βιβλίο εδώ.

Πηγή: Book Press

Το έργο του χιλιανού νομπελίστα αποτελεί μια ποιητική κοσμογονία της Λατινικής Αμερικής, μια επίκληση στη ζωή, την ειρήνη και την ελευθερία σε έναν κόσμο νέο, φωτεινό και ελπιδοφόρο. Η μελοποίηση του Μίκη Θεοδωράκη το μεταμόρφωσε σε ένα σύγχρονο κλασικό έργο εξαιρετικής δύναμης και ομορφιάς, με συνεχείς εναλλαγές στην πλούσια μελωδική γραμμή και στα εκτενή πολυρυθμικά μέρη.

Στα χείλη της Μαρίας Φαραντούρη και του Πέτρου Πανδή (των πρώτων ερμηνευτών του) το αριστούργημα του έλληνα συνθέτη απέκτησε οικουμενικές διαστάσεις καθώς έγινε δεκτό με ενθουσιώδεις κριτικές στα μεγαλύτερα θέατρα της Ευρώπης, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Λατινικής Αμερικής και του Καναδά. Ιστορικές υπήρξαν οι πρόβες του έργου στο Παρίσι το 1972 παρουσία του ίδιου του Πάμπλο Νερούδα, καθώς και οι συναυλίες στην Αβάνα το 1979 και 1981 παρουσία του Φιντέλ Κάστρο.

Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας ακούγονται τραγούδια του συνθέτη από γνωστούς και αγαπημένους κύκλους, σε ενορχήστρωση του πιανίστα Αχιλλέα Γουάστωρ.

Το Canto General του Πάμπλο Νερούδα στις 16 Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών θα ακουστεί στην αυθεντική ενορχήστρωσή του, όπως το οραματίστηκε ο Μίκης Θεοδωράκης, για δεκαπενταμελές μουσικό σύνολο και δύο χορωδίες. Αυτή θα είναι και η τελευταία φορά που θα το ερμηνεύσει η Μαρία Φαραντούρη ζωντανά επί σκηνής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ
Μαρία Φαραντούρη
Τάσης Χριστογιαννόπουλος

Χορωδία της ΕΡΤ
Χορωδία Δήμου Αθηναίων

Συμμετέχει 20μελές μουσικό σύνολο

ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Μίλτος Λογιάδης

ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΕΙΣ
Αχιλλέας Γουάστωρ

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ
16.2.2025 – 20:00

Κλείστε άμεσα τα εισιτήριά σας, εδώ.

Δείτε το τρέιλερ της παράστασης.

Ένα μικρό αγόρι που δεν πιστεύει στον Άη Βασίλη, επιβιβάζεται σε ένα μυστηριώδες τρένο με προορισμό τον Βόρειο Πόλο και το εργαστήρι του Άη Βασίλη. Η διαδρομή, γεμάτη ενδιαφέρουσες γνωριμίες με άλλα παιδιά και κάθε λογής ανατροπές και περιπέτειες κάνει στο τέλος της το αγόρι να πιστέψει στη δύναμη του θαύματος και στην ομορφιά της πίστης – και όλα αυτά υπό την εκπληκτική μουσική του Άλαν Σιλβέστρι, η οποία απέσπασε και βραβείο Grammy.

Τα φετινά Χριστούγεννα λοιπόν, αξίζει να θυμηθούμε ξανά τη λατρεμένη ταινία και μάλιστα με τη δύναμη και αμεσότητα της ζωντανής μουσικής!

Αυτές τις γιορτές…Πιστέψτε!

Η CineConcerts, σε συνεργασία με την Warner Bros. Consumer Products, ανακοινώνει άλλη μια ανεπανάληπτη συναυλία: Το The Polar Express in Concert, φέρνει την υποψήφια για Όσκαρ κλασική Χριστουγεννιάτικη ταινία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 20 & 21 Δεκεμβρίου.

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και η Χορωδία της ΕΡΤ & Δήμου Αθηναίων υπό τη διεύθυνση του Νίκου Χαλιάσα ερμηνεύουν την αριστοτεχνική παρτιτούρα (με τα πρωτότυπα τραγούδια) του υποψήφιου για βραβεία Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα Άλαν Σιλβέστρι (Οι Εκδικητές, Φόρεστ Γκαμπ, Επιστροφή στο Μέλλον 1-3, Αρπακτικό). Τη μουσική συνυπογράφουν οι Σιλβέστρι και Γκλεν Μπάλαρντ ενώ ολόκληρη η ταινία προβάλλεται σε οθόνη HD 12 μέτρων.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συμμετέχει η Χορωδία του Δήμου Αθηναίων

Διεύθυνση-Διδασκαλία: Σταύρος Μπερής

Κρατική Ορχήστρα Αθηνών- Ορχήστρα in Residence του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών

Μουσική διεύθυνση: Νίκος Χαλιάσας

Κλείστε εισιτήρια, εδώ.

Είκοσι χρόνια μετά τις εμβληματικές τελετές των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ο Παπαϊωάννου ποτίζει την τέχνη του, άλλοτε με τη σταγόνα της βρύσης κι άλλοτε με τα τεράστια κύματα των κατακλυσμών.

Το INK – η τελευταία δουλειά του – επέστρεψε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ύστερα από δεκατέσσερις μήνες παγκόσμιας περιοδείας, ενώ θα ολοκληρώσει τον κύκλο της στοThéâtre de la Ville του Παρισιού.

Ο θεατής της παράστασης αντικρίζει μια πλημμυρισμένη σκηνή, που βομβαρδίζεται από ένα λάστιχο ποτίσματος αι έναν ψεκαστήρα νερού. Κάτω από την ασταμάτητη βροχή, μέσα σε ένα πλημμυρισμένο τοπίο, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου μαζί με τον Σούκα Χορν ενσαρκώνουν το δίπολο του ΙΝΚ, που ξεκίνησε ως εικαστική εγκατάσταση. Η παράσταση ζωντανεύει ως μια καλλιέργεια με σπαρτά.

Στη διάρκεια της επόμενης ώρας, το υγρό στοιχεία κυριαρχεί. Όλα συμβαίνουν μέσω του νερού. Αμφίβιοι ήρωες σ’ έναν υδροβιότοπο.

Η παράσταση ονομάζεται ΙΝΚ από το μελάνι του χταποδιού, του πρωταγωνιστικού prop, που οι δύο άνδρες χτυπούν αλύπητα, όποτε τους δίνεται η ευκαιρία, για να του το βγάλουν, να το τιθασεύσουν, να το κάνουν μαλακό και να το φάνε. «Όλα μπορούν να εξηγηθούν μέσα από αυτό το πρίσμα», δήλωσε ο Παπαϊωάννου. Η ιδέα της επώδυνης αλλαγής συχνά οδηγεί σε πράξεις που λυτρώνουν.

Μαύρο το σκηνικό σαν τα πρωτόγονα ένστικτα, που μας κυριεύουν: Πείνα, επιβίωση, πάθος, πόθος. Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου επισημαίνει πως φτιάχνει τα έργα του χωρίς ιδιαίτερες αναφορές, εκτός ίσως από κάποιες sci-fi ταινίες. Αυτή η απελευθερωτική ασάφεια μας προσκαλεί να κολυμπήσουμε, όπως οι ήρωές του, σε εικόνες και ήχους  χωρίς να πολυσκεφτόμαστε. Μας εξαναγκάζει να περιδινηθούμε, περισσότερο με τις αισθήσεις, παρά με τη λογική που απαιτεί εξηγήσεις. Δεν υπάρχουν εξηγήσεις.

Πάνω στο υγρό τζάμι μπορεί να μουτζουρώσεις ή να σχεδιάσεις. Έτσι απλά κυλάει ο κόσμος του καλλιτέχνη. Μοιάζει με θερμοκήπιο που ο ιδιοκτήτης του προσπαθεί να θέσει τον υγρό κόσμο υπό τον πλήρη έλεγχο του. Κάτι όμως τού χαλάει τα σχέδια. Ένα νέο πλάσμα εισβάλλει στον κόσμο του. Καταδιώκει και καταδιώκεται από το σώμα του πόθου. Επιχειρεί να το φέρει στα μέτρα του.

Το νερό που συμβολίζει το αμόλυντο στέκεται πλάι στον εκκωφαντικό ήχο του πλαστικού, που αλλοτριώνει τον πολιτισμό μας. Άλλοτε συμβιώνουν, άλλοτε επικρατεί το πλαστικό. Δεν βρέχεται, δεν μουλιάζει, δεν σαπίζει. Το ανακαλύψαμε για να μας σώσει από το νερό, που μας δίνει ζωή.

Κορυφαίες οι σκηνές του φιλιού, με τον «φτερωτό θεό» σε στάση καθόδου από τον ουρανό ή αυτή με το ιριδίζον λάστιχο ποτίσματος σαν κόκκινο αίμα από νέον, τυλιγμένο γύρω από το σώμα σαν ομφάλιος λώρος, να γεννά στον αέρα τη ζωή. Και έπειτα το μωρό να βυζαίνει.

Ο Παπαϊωάννου αποθεώνει τον ερωτισμό. Το INK είναι φτιαγμένο σαν ένα σκοτεινό όνειρο με θέμα τον πόθο και την ακύρωση. Μοιράζεται με το κοινό του αισθησιακές εικόνες και την πίστη στον έρωτα. Κι όμως πάντα θα υπάρχει ένα διαχωριστικό τζάμι. Συχνά μπερδεμένοι βαδίζουμε με το αντικείμενο του πόθου μας. Και με τα λόγια του Ελύτη από το Μονόγραμμα: «Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό και μισή να σε κλαίω στον Παράδεισο».

Εάν κάτι πρέπει να αναγνωρίσουμε σε αυτό το είδος τέχνης – που ακροβατεί ανάμεσα στο χορό, το δράμα, το παιγνίδι με τα εφέ και τον ήχο – είναι ότι προσκαλεί τον θεατή να χορέψει με το υποσυνείδητό του, δημιουργώντας άπειρες νοητικές πραγματικότητες.

Η μουσική παίζει πρωταρχικό ρόλο στο βίωμα των εμπειριών. Στο ΙΝΚ η μουσική- γραμμένη από τον Κορνήλιο Σελαμσή- συνυπάρχει αρμονικά με τους ήχους. Ο Παπαϊωάννου ανέφερε πως ιδανικά θα ήθελε να μην είχε ανάγκη την μουσική, αλλά να προκύπτει ως παράγωγο των ήχων, που προκαλούνται από όσα εκτυλίσσονται στη σκηνή.

 Ευχή κι ελπίδα μας μαζί να συνεχίσει να πραγματοποιεί τα φιλόδοξα όνειρά του.