Τα αποτελέσματα της μεγάλης κλινικής μελέτης φάσης 3 δημοσιεύθηκαν ταυτόχρονα στο New England Journal of Medicine, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία των ευρημάτων για τη διεθνή επιστημονική κοινότητα.

Σχεδόν διπλάσιος χρόνος επιβίωσης

Στη μελέτη συμμετείχαν περίπου 500 ασθενείς με μεταστατικό παγκρεατικό πορογενές αδενοκαρκίνωμα, οι οποίοι είχαν ήδη λάβει προηγούμενη θεραπεία για τη νόσο τους. Οι ερευνητές συνέκριναν τη δαραξονρασίμπη με τις καθιερωμένες χημειοθεραπείες δεύτερης γραμμής.

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Οι ασθενείς που έλαβαν το νέο φάρμακο έζησαν κατά μέσο όρο 13,2 μήνες, έναντι 6,7 μηνών για όσους υποβλήθηκαν σε χημειοθεραπεία. Παράλληλα, καταγράφηκε μείωση του κινδύνου θανάτου κατά περίπου 60%, ενώ η θεραπεία εμφάνισε καλύτερο προφίλ ανεκτικότητας και λιγότερες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Γιατί ο καρκίνος του παγκρέατος θεωρείται τόσο δύσκολος

Ο καρκίνος του παγκρέατος παραμένει μία από τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου παγκοσμίως. Συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο, όταν η νόσος έχει ήδη εξαπλωθεί, γεγονός που περιορίζει σημαντικά τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.

Για περισσότερες από δύο δεκαετίες, οι εξελίξεις στη θεραπεία της μεταστατικής νόσου ήταν περιορισμένες, με μικρές μόνο βελτιώσεις στην επιβίωση των ασθενών. Για τον λόγο αυτό, πολλοί ειδικοί μιλούν σήμερα για τη σημαντικότερη πρόοδο που έχει καταγραφεί στον συγκεκριμένο τύπο καρκίνου εδώ και πολλά χρόνια.

Πώς δρα η δαραξονρασίμπη

Το νέο φάρμακο στοχεύει την οικογένεια πρωτεϊνών RAS και ιδιαίτερα τις μεταλλάξεις του γονιδίου KRAS, οι οποίες εντοπίζονται σε περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων καρκίνου του παγκρέατος. Οι μεταλλάξεις αυτές λειτουργούν σαν «διακόπτης» που παραμένει μόνιμα ενεργοποιημένος, δίνοντας στα καρκινικά κύτταρα συνεχή σήματα ανάπτυξης και πολλαπλασιασμού.

Η δαραξονρασίμπη ανήκει σε μια νέα κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται αναστολείς RAS(ON). Η καινοτομία της είναι ότι μπορεί να δρα σε πολλούς διαφορετικούς τύπους μεταλλάξεων KRAS, κάτι που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θεωρούνταν εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί.

Οι επιστήμονες μιλούν για αλλαγή εποχής

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων προκάλεσε έντονη συγκίνηση στο συνέδριο της ASCO, με αρκετούς ογκολόγους να κάνουν λόγο για ορόσημο στη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος. Σύμφωνα με ειδικούς που σχολίασαν τα δεδομένα, πρόκειται για τα καλύτερα αποτελέσματα επιβίωσης που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα σε τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 για ασθενείς με μεταστατική νόσο μετά από προηγούμενη θεραπεία.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η επιτυχία της δαραξονρασίμπης μπορεί να ανοίξει τον δρόμο και για νέες θεραπείες σε άλλους καρκίνους που σχετίζονται με μεταλλάξεις του γονιδίου KRAS, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα και ο καρκίνος του παχέος εντέρου.

Τι ακολουθεί

Το φάρμακο δεν έχει ακόμη λάβει πλήρη έγκριση για ευρεία χρήση, ωστόσο βρίσκεται ήδη σε διαδικασία ταχείας αξιολόγησης από τις αμερικανικές ρυθμιστικές αρχές. Παράλληλα, οι επιστήμονες σχεδιάζουν νέες μελέτες για να εξετάσουν αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί νωρίτερα στην πορεία της νόσου ή σε συνδυασμό με άλλες αντικαρκινικές θεραπείες.

Παρότι δεν πρόκειται για θεραπεία που εξαλείφει τον καρκίνο, τα νέα δεδομένα δημιουργούν ένα επίπεδο αισιοδοξίας που μέχρι σήμερα έλειπε από τον χώρο του καρκίνου του παγκρέατος. Για πολλούς ασθενείς, η προοπτική περισσότερου χρόνου ζωής με καλύτερη ποιότητα καθημερινότητας αποτελεί ήδη μια πολύ σημαντική νίκη.

Η ομάδα, υπό την καθοδήγηση του ογκολόγου Mariano Barbacid, πέτυχε την πλήρη και διαρκή εξαφάνιση του συχνότερου τύπου καρκίνου στο πάγκρεας, ο οποίος για χρόνια θεωρούνταν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης ογκολογίας λόγω της ανθεκτικότητάς του στις συμβατικές θεραπείες.

Το εύρημα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό PNAS, αποτελεί σημαντικό προκλινικό ορόσημο, καθώς είναι η πρώτη φορά που επιτυγχάνεται πλήρης εξαφάνιση αυτών των όγκων σε μοντέλα ποντικιών, χωρίς σοβαρές παρενέργειες ή σημάδια αντίστασης στη θεραπεία.

Τη θεραπευτική προσέγγιση ανέπτυξαν οι ερευνήτριες Vasiliki Liaki, Sara Barrambana και Carmen Guerra. Η στρατηγική τους δεν περιορίστηκε στην επίθεση σε έναν μόνο μοριακό στόχο, αλλά συνδύασε διαφορετικούς μηχανισμούς για να δράσει τόσο πάνω στο μεταλλαγμένο γονίδιο KRAS όσο και στο μικροπεριβάλλον που προστατεύει τον όγκο μέσα στον οργανισμό.

Πρωτοποριακή στόχευση του KRAS και του μικροπεριβάλλοντος

Το ογκογονίδιο KRAS διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος. Για δεκαετίες θεωρούνταν σχεδόν αδύνατο να αποτελέσει θεραπευτικό στόχο, ωστόσο οι πρόσφατες εξελίξεις επέτρεψαν την ανάπτυξη νέων μεθόδων παρέμβασης στη δραστηριότητά του.

Στα πειράματα του CNIO, εμφυτεύθηκαν ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα σε 18 ποντίκια. Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: μετά από 200 ημέρες, 16 ζώα παρέμεναν ζωντανά, χωρίς ίχνος καρκίνου και χωρίς σημαντικές παρενέργειες.

Ο Barbacid τόνισε ότι αυτό το επίτευγμα φέρνει τη διεθνή επιστημονική κοινότητα πιο κοντά σε ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα φάνταζε αδιανόητο. «Βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ στο να αλλάξουμε τα δεδομένα επιβίωσης στον καρκίνο του παγκρέατος», δήλωσε ο ερευνητής.

Το επόμενο βήμα: Κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους

Το αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος αφορά το 80%-90% των περιστατικών καρκίνου στο πάγκρεας και χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερα ανοσοκατασταλτικό μικροπεριβάλλον, το οποίο δυσχεραίνει την αποτελεσματικότητα των θεραπειών.

Για τον λόγο αυτό, η σύγχρονη έρευνα στρέφεται προς συνδυαστικές θεραπείες που μπορούν να μπλοκάρουν ταυτόχρονα πολλαπλές οδούς που εμπλέκονται στην εξέλιξη του όγκου, όπως οι EGFR και STAT3, εκτός από το KRAS.

Το επόμενο βήμα για το CNIO είναι η μεταφορά αυτής της προσέγγισης σε μελέτες με ανθρώπους. Το κέντρο ήδη σχεδιάζει την πρώτη κλινική δοκιμή, η οποία αναμένεται να ξεκινήσει σε περίπου τρία χρόνια.

7 facts για τον καρκίνο του παγκρέατος

Τα παρακάτω δεδομένα είναι βασικές γνώσεις για τον καρκίνο του παγκρέατος και τα μοιράζεται μαζί μας ο αξιόπιστος φορέας Pancreatic Cancer Action Network (Pan CAN).

Πάνω από 56.700 Αμερικανοί θα διαγνωστούν με καρκίνο του παγκρέατος μέσα στη χρονιά.
Αυτό σημαίνει περισσότερες από 155 μητέρες, κόρες, πατέρες, γιους, συζύγους, αδελφές, αδελφούς, συναδέλφους ή φίλους που λαμβάνουν διάγνωση κάθε ημέρα.

Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι δύσκολο να διαγνωστεί στα πρώιμα και πιο θεραπεύσιμα στάδια.
Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα τυποποιημένο εργαλείο ή καθιερωμένη μέθοδος πρώιμης ανίχνευσης. Όταν όμως ο καρκίνος εντοπιστεί έγκαιρα, οι ασθενείς μπορεί να είναι υποψήφιοι για χειρουργική επέμβαση που προσφέρει τη μεγαλύτερη πιθανότητα μακροχρόνιας ελέγχου της νόσου.

Τα συμπτώματα του καρκίνου του παγκρέατος είναι τόσο ύπουλα που πολλοί τα αγνοούν.
Τα συμπτώματα είναι συχνά ασαφή ή μη ειδικά. Μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο (συνήθως στην κοιλιά ή την πλάτη), απώλεια βάρους, ίκτερο με ή χωρίς κνησμό, απώλεια όρεξης, ναυτία, αλλαγές στις κενώσεις, παγκρεατίτιδα και απότομη έναρξη διαβήτη. Όποιος παρουσιάζει ένα ή περισσότερα από αυτά τα συμπτώματα πρέπει να απευθυνθεί άμεσα σε γιατρό και να ζητήσει έλεγχο για καρκίνο του παγκρέατος.

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι καρκίνου του παγκρέατος.
Οι παγκρεατικοί όγκοι χωρίζονται σε εξωκρινείς ή νευροενδοκρινείς όγκους, ανάλογα με το είδος των κυττάρων από τα οποία ξεκινούν. Η γνώση του τύπου είναι κρίσιμη, αφού κάθε κατηγορία συμπεριφέρεται διαφορετικά και ανταποκρίνεται σε διαφορετικές θεραπείες.Περίπου το 93% των καρκίνων του παγκρέατος ανήκουν στους εξωκρινείς όγκους, με συχνότερο τύπο το αδενοκαρκίνωμα.

Περίπου το 7% είναι νευροενδοκρινείς όγκοι (PNETs ή isletcelltumors) που συχνά εξελίσσονται πιο αργά.

Κάθε όγκος καρκίνου του παγκρέατος είναι μοναδικός, κάτι που μπορεί να επηρεάσει τις θεραπευτικές επιλογές.
Ορισμένοι όγκοι εμφανίζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως συγκεκριμένες γονιδιακές μεταλλάξεις, που τους καθιστούν πιο ευαίσθητους σε στοχευμένες θεραπείες. Αυτά τα βιολογικά στοιχεία εντοπίζονται μέσω μοριακού προφίλ.Η γνώση των μοναδικών χαρακτηριστικών ενός όγκου βοηθά τους ασθενείς και την ιατρική ομάδα να επιλέξουν την καταλληλότερη θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής σε κλινικές μελέτες.

Ο καρκίνος του παγκρέατος θεωρείται κληρονομικός μόνο σε μικρό ποσοστό των περιστατικών.
Περίπου το 10% των περιπτώσεων συνδέεται με κληρονομικούς ή οικογενειακούς παράγοντες. Όσοι έχουν δύο ή περισσότερους συγγενείς πρώτου βαθμού με ιστορικό καρκίνου του παγκρέατος, έναν συγγενή πρώτου βαθμού που εμφάνισε τη νόσο πριν τα 50 ή κάποιο κληρονομικό γενετικό σύνδρομο που αυξάνει τον κίνδυνο, θεωρείται πως έχουν αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Το Pan CAN συνιστά ανεπιφύλακτα τη συμβουλή γενετικού συμβούλου για αξιολόγηση του κινδύνου και της πιθανότητας ένταξης σε πρόγραμμα προληπτικού ελέγχου.

Οι κλινικές μελέτες είναι ζωτικής σημασίας.
Οι κλινικές μελέτες αξιολογούν νέες θεραπείες ή νέους συνδυασμούς θεραπειών και είναι αναγκαίες για να διαπιστωθεί εάν οι θεραπείες που αναπτύσσονται στο εργαστήριο προσφέρουν όφελος στους ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος.

Το ΜΗΤΕΡΑ ως Κέντρο Αναφοράς για τον καρκίνο του παγκρέατος

Με αφορμή Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Παγκρέατος, στην οποία αφιερώνεται η τρίτη Πέμπτη κάθε Νοεμβρίου, το ΜΗΤΕΡΑ παρουσίασε τον νέο του ρόλο στη χειρουργική και τη συνολική διαχείριση ασθενών με καρκίνο παγκρέατος.

Το ΜΗΤΕΡΑ βρίσκεται στο κέντρο της πρωτοπορίας όσον αφορά στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος, ενώ το εξειδικευμένο τμήμα του Νοσοκομείου συνεργάζεται στενά με κορυφαία παγκρεατικά κέντρα των ΗΠΑ, όπως η Mayo Clinic, το Massachusetts General Hospital και το Johns Hopkins. Η έμπειρη ομάδα του ΜΗΤΕΡΑ έχει καταφέρει να τετραπλασιάσει το ποσοστό επιβίωσης αρκετών ασθενών (102 μέχρι στιγμής) που μέχρι τώρα θεωρούντο ότι έχουν «ανεγχείρητο» καρκίνο, μετατρέποντάς τον σε εγχειρήσιμο, χάρη στην εφαρμογή θεραπευτικών πρωτοκόλλων που συνδυάζουν σύγχρονη χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία και ριζικές χειρουργικές επεμβάσεις.

Τα αποτελέσματα αυτά έχουν πιστοποιηθεί και δημοσιευθεί σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά επιστημονικά περιοδικά συνεισφέροντας έτσι στην διεθνή επιστημονική κοινότητα. Επίσης, έχουν ανακοινωθεί επανειλημμένως στα κορυφαία διεθνή συνέδρια παγκρέατος, ώστε να αξιοποιηθούν από νοσηλευτικά ιδρύματα και ιατρούς από όλο τον κόσμο.

Χαρακτηριστικά στο ΜΗΤΕΡΑ προσέρχονται κατά μέσον όρο 150 ασθενείς με καρκίνο παγκρέατος κάθε χρόνο, δηλαδή το 20% των ασθενών της χώρας μας, ενώ οι εγχειρήσεις αφαίρεσης καρκίνου παγκρέατος σταθερά υπερβαίνουν τις 40 ετησίως, αριθμός πολύ μεγαλύτερος από τον απαιτούμενο από το Αμερικανικό National Pancreas Foundation προκειμένου ένα Νοσοκομείο των ΗΠΑ να λάβει τον τίτλο του Κέντρου Αναφοράς για το πάγκρεας. Το ΜΗΤΕΡΑ λοιπόν πληροί σήμερα όλα τα αυστηρά ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια τα οποία στις ΗΠΑ θα το καθιστούσαν Κέντρο Αναφοράς Καρκίνου Παγκρέατος.

Την εκδήλωση προλόγισαν ο κ. Σταύρος Σουγιουλτζής, Επιχειρησιακός Διευθυντής του ΜΗΤΕΡΑ και ο κ. Βασίλειος Σιούλας, Πρόεδρος Επιστημονικού Συμβουλίου του ΜΗΤΕΡΑ. Ακολούθησαν εισαγωγικές τοποθετήσεις από τον κ. Ηλία Αθανασιάδη, Διευθυντή Ογκολογικής Κλινικής και την κ. Χαριτίνη Σάλλα, Διευθύντρια Κυτταρολογίας, οι οποίοι ανέδειξαν τις σύγχρονες μεθόδους διάγνωσης και θεραπείας που εφαρμόζονται στο ΜΗΤΕΡΑ.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο κ. Γρηγόριος Τσιώτος, Γενικός Χειρουργός και Διευθυντής της Α’ Χειρουργικής Κλινικής του ΜΗΤΕΡΑ, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Το ΜΗΤΕΡΑ έχει καθιερωθεί ως Κέντρο Αναφοράς για τον καρκίνο του παγκρέατος, διότι διαχειρίζεται ολιστικά και με διεπιστημονική συνεργασία τεράστιο αριθμό ασθενών (το 20% της χώρας) και επί δεκαετία πρωτοπορεί σε όλη τη χώρα στην μετατροπή του ανεγχείρητου καρκίνου σε εγχειρήσιμο τετραπλασιάζοντας την επιβίωση. Από τη διάγνωση έως τη θεραπεία και από την ψυχολογική υποστήριξη έως την αποκατάσταση, η πολυεπιστημονική ομάδα μας εξασφαλίζει τις υψηλότερες προδιαγραφές φροντίδας για κάθε ασθενή, όπως έχουμε αποδείξει σε πολλαπλές επιστημονικές δημοσιεύσεις στην διεθνή βιβλιογραφία».

Ο κ. Σταύρος Σουγιουλτζής, Επιχειρησιακός Διευθυντής ΜΗΤΕΡΑ, κατά τον χαιρετισμό του τόνισε: «Στο ΜΗΤΕΡΑ ο ασθενής βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο κάθε μας δράσης και για αυτό επενδύουμε σε εξειδικευμένα τμήματα και σύγχρονο εξοπλισμό ώστε να οδηγούμε τις εξελίξεις στο χώρο της χειρουργικής του παγκρέατος. Το ΜΗΤΕΡΑ έχει αναδειχθεί σε σημείο αναφοράς για τη χειρουργική και τη συνολική αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος στη χώρα μας. Με βάση τεκμηριωμένα αποτελέσματα και διεθνείς συνεργασίες, επιτυγχάνουμε ποσοστά επιβίωσης που προσεγγίζουν τα κορυφαία παγκόσμια πρότυπα».

O καρκίνος του παγκρέατος είναι μία από τις μορφές καρκίνου με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα και αυτό συχνά οφείλεται στο γεγονός της καθυστερημένης διάγνωσης. Τα συμπτώματα που μπορεί να σχετίζονται με τον καρκίνο αυτό είναι μη συγκεκριμένα και μπορεί να μην «χτυπούν καμπανάκι» για διερεύνηση από τον γιατρό.

Τα πιο συχνά «ασαφή» συμπτώματα του καρκίνου το παγκρέατος

Όπως διαβάζουμε στον ιστότοπο του Κ.Ε.Φ.Ι. – Σύλλογος Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων Ιατρών Αθηνών– οι καρκίνοι του παγκρέατος στην πρώιμη φάση τους συχνά δεν προκαλούν συμπτώματα. Όταν αρχίσουν να προκαλούν συμπτώματα, συχνά έχουν ήδη εξαπλωθεί τοπικά ή ακόμη και έξω κι από το πάγκρεας. Πιο συγκεκριμένα, κάποια από τα συμπτώματα του συγκεκριμένου καρκίνου περιλαμβάνουν ίκτερο, σκουρόχρωμα ούρα, ανοιχτόχρωμα και λιπαρά κόπρανα, ναυτία, εμετό, ενοχλήσεις από το γαστρεντερικό και άλλα.

Τα «δύσκολα» νέα

Νέα ανάλυση δεδομένων για τον καρκίνο του παγκρέατος σε νεαρούς ενήλικες (ηλικίας 15–39 ετών), η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Annals of Internal Medicine, διαπιστώνει ότι αν και υπάρχει αύξηση της των διαγνώσεων, το ποσοστό θνησιμότητας παραμένει σταθερό.

Σε τι μπορεί να οφείλεται αυτό θετικό και αρνητικό ταυτόχρονα συμπέρασμα; Όπως επισημαίνουν οι ιατροί του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία Καπαρέλου, Παθολόγος – Ογκολόγος, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής και Θάνος Δημόπουλος, τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, η αύξηση των περιστατικών αφορά κυρίως σε διαγνώσεις πρώιμου σταδίου ενδοκρινών όγκων και όχι επιθετικών αδενοκαρκινωμάτων. Αυτό οφείλεται πιθανώς στην πρόοδο των διαγνωστικών τεχνικών, που εντοπίζουν μικρούς, αργά εξελισσόμενους όγκους. Ωστόσο, η θνησιμότητα παραμένει σταθερή, υποδεικνύοντας ότι δεν παρατηρείται ουσιαστική αύξηση στον επιθετικό καρκίνο.

Οι ερευνητές της εν λόγω ανάλυσης διαπίστωσαν ότι η συχνότητα του καρκίνου του παγκρέατος αυξήθηκε περισσότερο στις νεαρές γυναίκες. Ωστόσο, ο θάνατος από καρκίνο του παγκρέατος ήταν σταθερός και στα δύο φύλα. Επιπλέον, η ανάλυσή τους έδειξε ότι η αύξηση της επίπτωσης του καρκίνου του παγκρέατος, αποδίδεται σε καρκίνους πρωίμου σταδίου, οι οποίοι αυξήθηκαν από 0,6 σε 3,7 ανά εκατομμύριο γυναίκες και από 0,4 σε 2,2 ανά εκατομμύριο άνδρες. Η συχνότητα εμφάνισης μικρών όγκων (κάτω από 2 cm) αυξήθηκε οκτώ φορές περισσότερο στις γυναίκες και τρεις φορές περισσότερο στους άνδρες. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική αλλαγή στη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου τελικού σταδίου σε γυναίκες ή άνδρες.

Η θετική ανάγνωση της ανάλυσης

Παρά την αύξηση των διαγνώσεων, το υπόβαθρο της σταθερής θνησιμότητας υποδηλώνει ότι σήμερα εντοπίζονται πλέον όγκοι που δεν ανιχνεύονταν παλιότερα. Η έρευνα καταλήγει ότι η τάση αυτή αντανακλά καλύτερες διαγνωστικές πρακτικές και όχι πραγματική αύξηση περιστατικών. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να σημειώσουμε ότι ενδεχομένως διαγιγνώσκονται σήμερα μικροί όγκοι με περιορισμένη επιθετικότητα και επομένως η πιθανότητα υπερθεραπείας όγκων που μπορεί να μην δημιουργούσαν ποτέ κάποιο πρόβλημα στους ασθενείς, είναι σημαντική. Η έρευνα υπογραμμίζει την ανάγκη να αποφεύγεται η υπερδιάγνωση που μπορεί να οδηγήσει σε άσκοπες θεραπείες.