Το να γίνετε πιο περιπετειώδεις στο φαγητό δεν σημαίνει απλώς να δοκιμάζετε κάτι πρωτότυπο ή να επισκέπτεστε ένα διαφορετικό εστιατόριο. Είναι μια νέα σχέση με το φαγητό. Μπορεί να αρχίσετε να παρατηρείτε ενδιαφέρουσες άγνωστες γεύσεις ή να εκτιμάτε τις ιστορίες πίσω από κάθε υλικό ή πιάτο. Τρώγοντας ποικιλία, προσφέρετε στον οργανισμό σας περισσότερα μικροθρεπτικά συστατικά, γνωρίζετε νέες τεχνικές μαγειρικής, ανακαλύπτετε την κουλτούρα άλλων λαών και δημιουργείτε ευκαιρίες για ζεστές συζητήσεις γύρω από το τραπέζι. Αρκεί μια μικρή αλλαγή για μεγάλο κέρδος. Εφαρμόζοντας έστω 1-2 από τα βήματα αυτού του οδηγού, θα εμπλουτίσετε τις εμπειρίες σας – είτε σας αρέσει το μαγείρεμα στο σπίτι είτε προτιμάτε το φαγητό έξω.

Δεν είναι ποτέ αργά για νέες αγαπημένες γεύσεις

Οι διατροφικές μας προτιμήσεις διαμορφώνονται από πολλούς παράγοντες: ανατροφή, φύλο, εθνικότητα, τα φαγητά που γνωρίζουμε από μικροί. Οι άνθρωποι τείνουν να συνηθίζουν όσα δοκιμάζουν συχνά. Όλοι έχουμε προτιμήσεις – όμως πάντα υπάρχει χώρος για κάτι καινούργιο. Ο καθένας μπορεί να αναπτύξει ενδιαφέρον για νέες κουζίνες ή υλικά και να υιοθετήσει νέα αγαπημένα πιάτα. Μέσα από τη δική μου πορεία στη γαστρονομία, είτε ως αρθρογράφος είτε δουλεύοντας σε διεθνή πρότζεκτ, διαπίστωσα πως όσο πιο πολύ εκτίθεσαι σε νέες γεύσεις, τόσο πιο δεκτικός γίνεται ο ουρανίσκος σου.

Φάτε συνειδητά: Κλειδί στην εξερεύνηση

Για να γίνετε πιο περιπετειώδεις στο φαγητό, υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε ώστε κάθε εμπειρία — όποιο κι αν είναι το φαγητό — να γίνει πιο πλούσια. Βασικό είναι η συνειδητή κατανάλωση: επιβραδύνετε και δώστε πλήρη προσοχή σε αυτό που τρώτε.

Ο καθένας φέρνει στο τραπέζι τις δικές του μνήμες — αυτές επηρεάζουν έντονα την αντίληψη μιας νέας γεύσης. Αν έχετε θετικές αναμνήσεις από κάποιο αγαπημένο πρόσωπο όταν σερβιριζόταν μια συγκεκριμένη πίτα, πιθανότατα θα απολαμβάνετε αυτή τη γεύση ακόμα περισσότερο τώρα. Όταν δοκιμάζετε κάτι άγνωστο ή λιγότερο ελκυστικό, φανταστείτε ότι σας το προσφέρει κάποιος αγαπημένος — έτσι θα δεχτείτε πιο εύκολα τη νέα εμπειρία με ευχαρίστηση.

Ένας άλλος τρόπος είναι απλώς να δοκιμάσετε μια μπουκιά και να εστιάσετε: είναι ικανοποιητική; Σας αφήνει αδιάφορους; Απλώς σημειώστε την εντύπωσή σας και συνεχίστε με άλλη μία μπουκιά. Συχνά χρειάζονται πολλές δοκιμές μέχρι τα παιδιά (και οι ενήλικες) να συνηθίσουν μια νέα γεύση — δώστε χρόνο στους γευστικούς κάλυκες!

Δώστε πλήρη προσοχή στην επιλογή, την παρασκευή και το σερβίρισμα του φαγητού — όχι μόνο στη στιγμή της κατανάλωσης. Μια μικρή τεχνική: πάρτε τρεις αργές ανάσες πριν την πρώτη μπουκιά. Τρώτε αργά, απολαμβάνοντας κάθε μπουκιά· μασήστε καλά κι εκτιμήστε όλα τα αισθητηριακά στοιχεία του πιάτου.

Αναρωτηθείτε: Ποια είναι ακριβώς η υφή; Ποια η επίγευση; Μπορείτε να την περιγράψετε; Μοιάζει με άλλες αγαπημένες σας; Αν θέλετε, σημειώστε σκέψεις για άρωμα, γεύση και υφή (και ήχο — όπως το τσιτσίρισμα στη σχάρα ή το τραγανό πατατάκι). Επαναλάβετε μετά από λίγες δοκιμές· παρατηρήστε αν αλλάζει η εμπειρία μετά την τρίτη ή τη δέκατη φορά.

Η παρατήρηση των λεπτομερειών μπορεί να κάνει πιο ενδιαφέρουσα ακόμα κι εκείνη τη γεύση που δεν σας αρέσει — γιατί άραγε; Ήταν η υφή; Το άρωμα; Η έκπληξη; Για όσα νέα τρόφιμα τελικά σας κερδίσουν, η ανταμοιβή θα είναι ακόμη μεγαλύτερη όταν αφήσετε όλες τις λεπτομέρειες να «βυθιστούν» στην εμπειρία σας.

Ξεκινήστε από όσα ήδη αγαπάτε

Όταν ψάχνετε νέες γεύσεις, βοηθά πολύ να ξεκινήσετε από αυτά που ήδη απολαμβάνετε. Έτσι μπορείτε σταδιακά να δοκιμάσετε παρόμοια τρόφιμα ή συνδυασμούς.

Για παράδειγμα: αν λατρεύετε τη λεμονάδα λόγω της ξινής της δροσιάς, ίσως σας αρέσουν επίσης πίτες με ραβέντι ή κεράσι — επιδόρπια με όμοιο προφίλ γεύσης.

Αν προτιμάτε τον καφέ ή το τσάι με γάλα για την απαλή αίσθηση στο στόμα (χωρίς πικράδα), πιθανόν θα απολαύσετε επίσης βουτυράτες σάλτσες ή μπισκότα shortbread.

Αν βρίσκετε ικανοποίηση στη «umami» νοστιμιά του κρέατος (που διεγείρει τον ουρανίσκο), δοκιμάστε διάφορα είδη μανιταριών ψητά ή σε σάλτσες για αντίστοιχη πληρότητα στη γεύση.

Σας αρέσει η σάλτσα ντομάτας στα ζυμαρικά; Ψητές πιπεριές Φλωρίνης ή καρότα προσφέρουν παρόμοια γλυκύτητα — ειδικά αν αναμειχθούν με λίγο ξύδι σε σαλάτα για οξύτητα σαν της ντομάτας.

Σκεφτείτε ποιες είναι οι αγαπημένες σας γεύσεις· ίσως βοηθήσει αν τις γράψετε κάπου ώστε να αποτελούν οδηγό όταν ψάχνετε νέα υλικά ή πιάτα.

Επιλέξτε μια νέα κουζίνα προς εξερεύνηση

Έχετε ακούσει καλά λόγια ή νιώθετε περιέργεια για κάποια ξένη κουζίνα αλλά δεν έτυχε ποτέ να τη δοκιμάσετε; Αυτή η προσέγγιση όχι μόνο θα σας φέρει κοντά σε λιγότερο γνωστούς πολιτισμούς αλλά αποτελεί έναν από τους πιο γρήγορους τρόπους διεύρυνσης των οριζόντων σας στο φαγητό.

Ταϊλάνδη, Μαρόκο, Περού; Αναζητήστε κλασικά πιάτα αυτών των χωρών και επιλέξτε κάτι που θα θέλατε να δοκιμάσετε. Αν μαγειρεύετε σπίτι, αποκτάτε ευκαιρία για νέες τεχνικές μαγειρικής· αν όχι, βρείτε ένα εστιατόριο με τέτοια κουζίνα στην περιοχή σας κι εξερευνήστε τον κατάλογο!

Επισκεφθείτε βιβλιοθήκη και ξεφυλλίστε βιβλία μαγειρικής με ιδιαίτερα πιάτα – μπορεί οι συνταγές τελικά να αποδειχθούν πιο απλές απ’ όσο νομίζατε! Για παράδειγμα, αν δεν γνωρίζετε καλά την ταϊλανδέζικη κουζίνα αλλά ενθουσιάζεστε με αυτά που βλέπετε στο εστιατόριο, μπορείτε μετά στο σπίτι σας να δοκιμάσετε υλικά όπως coconut milk μαζί με noodles ρυζιού, curry πάστα κτλ.

Το φαγητό αντικατοπτρίζει πάντα την πολιτιστική ταυτότητα κάθε λαού: επηρεάζεται από τα τοπικά υλικά, το κλίμα, την ιστορία αλλά και τη θρησκεία. Για παράδειγμα, η χρήση των μπαχαρικών στην Ινδία αντικατοπτρίζει αρχαίες πρακτικές όπου η τροφή λειτουργεί ως φάρμακο· ενώ η περουβιανή κουζίνα συνδυάζει επιρροές ιθαγενών λαών, Ισπανών κατακτητών αλλά και Αφρικανών/Ασιατών μεταναστών μαζί με τον πλούτο της ζούγκλας του Αμαζονίου.

Διαβάστε για την ιστορία ενός δημοφιλούς πιάτου, αγοράστε βιβλίο μαγειρικής ενός συγκεκριμένου πολιτισμού ή δείτε σχετικό άρθρο για βαθύτερη κατανόηση των συνηθειών πίσω από κάθε κουζίνα.

Πειραματιστείτε με νέα υλικά και παραλλαγές

Όταν κάνετε ψώνια μην περιορίζεστε στα γνωστά ράφια – πλησιάστε προϊόντα που συνήθως αγνοείτε! Δοκιμάζοντας νέα υλικά προσθέτετε περιπέτεια στην καθημερινότητα: είτε τροποποιώντας αγαπημένες συνταγές είτε επιχειρώντας κάτι εντελώς διαφορετικό.

Ιδέες:

Bάλτε κολοκύθα ή ραβέντι στις τηγανίτες.
Xρησιμοποιήστε γλυκοπατάτα αντί για κολοκύθα σε πίτες/κέικ.
Mαγειρέψτε tofu μαριναρισμένο ή jackfruit αντί κρέας.
Kάνετε couscous/quinoa/cassava αντί ρυζιού/πατάτας.

Aν βγείτε έξω για φαγητό, επιλέξτε ένα πιάτο που περιέχει υλικό ασυνήθιστο για εσάς!

Eφοδιαστείτε επίσης με βότανα/μπαχαρικά διαφορετικών κουζινών – έτσι μπορείτε εύκολα να δοκιμάσετε νέες συνταγές χωρίς επεξεργασμένες σάλτσες (πχ κάρδαμο/κουρκουμά/κύμινο/σινάπι/γαρίφαλο/κανέλα). Για κορεάτικες γεύσεις: flakes πιπεριάς τσίλι/ganjang/πάστα σόγιας/πάστα τσίλι/ σουσάμι & λάδι σουσαμιού.

Aν θέλετε ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση:

Kαλλιεργήστε δικά σας μυρωδικά (θυμάρι/φασκόμηλο/βασιλικό/δεντρολίβανο) σε γλάστρες!
Mε τον καιρό μπορεί μια λαχανόκηπος (ξεκίνησα κι εγώ έτσι – πρώτος μου «πειρασμός» ήταν το kohlrabi!).

Eξερευνήστε διαφορετικές εκδοχές νέων τροφών

Aν δεν τρώγατε ποτέ ελιές και αποφασίσετε τώρα ότι θέλετε να δοκιμάσετε: γιατί όχι περισσότερες ποικιλίες;

Tο ίδιο ισχύει και για άλλα τρόφιμα: λαχανικά σωτέ/τηγανητά/στον ατμό έχουν διαφορετική υφή και μπορεί έτσι ένα απωθητικό αρχικά συστατικό (όπως okra/slimy χόρτα) τελικά σε άλλη μορφή (τηγανητά-λεμονάτα-στιβαρά) να γίνει αποδεκτό. Kαι φυσικά κάθε πιάτο έχει πολλές παραλλαγές ανάλογα τον μάγειρα – όπως όλες οι πίτσες δεν μοιάζουν μεταξύ τους. Δοκιμάστε διάφορες εκδοχές ώστε να ανακαλύψετε τι πραγματικά ταιριάζει στον ουρανίσκο σας.

Bρείτε ανθρώπους που αγαπούν τη μαγειρική

Aν υπάρχει κοντά σας αγορά παραγωγών ζητήστε συμβουλές απ’ τους παραγωγούς· αν επισκεφθείτε μικρό εστιατόριο ρωτήστε τον μάγειρα γιατί επιλέγει συγκεκριμένα υλικά – έχουν κάποια ιδανική εικόνα στο μυαλό τους;

Zητήστε ιδέες από φίλους λάτρεις της περιπέτειας στη μαγειρική· μάθετέ τους αγαπημένους συνδυασμούς & τις ιστορίες πίσω από κάθε συνταγή.

Tέτοιες συζητήσεις αποκαλύπτουν όχι μόνο τεχνικές αλλά & ζεστά στιγμιότυπα ζωής του συνομιλητή – έτσι κάθε φορά που θα ξαναδοκιμάσετε κάποιο υλικό θα θυμηθείτε όχι μόνο τη συνταγή αλλά και τους ανθρώπους πίσω της.

Kάνετε την περιπέτεια… παρέα!

Bρείτε φίλους και οργανώστε «club» εξερεύνησης νέων κουζινών – κάθε φορά διαφορετικό εστιατόριο/κουζίνα και καταγράψετε μαζί εντυπώσεις. Tο σημαντικότερο βήμα: Δώστε στις νέες τροφές μια ευκαιρία.

Οι οικογένειες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες μπορούν με αυτόν τον τρόπο να επιλέξουν φρούτα, λαχανικά, ψωμί και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ό,τι απομένει στο τέλος της ημέρας κομποστοποιείται ή αναδιανέμεται σε καταφύγια, κλείνοντας τον κύκλο χωρίς απόβλητα και χωρίς χώρους υγειονομικής ταφής.

Οι αγορές έχουν σχεδιαστεί για να είναι ζωντανές και καθημερινές, όχι σαν τράπεζες τροφίμων. Υπάρχει μουσική, καφές και ανταλλαγή συνταγών — μια εμπειρία αγοράς που καλωσορίζει τους πάντες, ανεξάρτητα από το μέγεθος του πορτοφολιού τους.

Αυτό το βελγικό μοντέλο μετατρέπει το πλεόνασμα σε αλληλεγγύη, το φαγητό σε ελευθερία. Δεν είναι φιλανθρωπία· είναι μια επαναφορά στον τρόπο που σκεφτόμαστε την πρόσβαση, όπου η αλληλοτροφοδοσία γίνεται μια κοινή κυριακάτικη τελετουργία — όχι μια υποχρέωση.

Πηγή: Facebook

Η ταχύτητα και η ασυνέπεια στα γεύματα συχνά οδηγούν σε ελλιπή μάσηση, με αποτέλεσμα να καταπίνουμε μεγαλύτερα κομμάτια φαγητού και περισσότερο αέρα. Ο Δρ Λουίς Ερέρα, ιατρικός διευθυντής της Schwabe Farma Ibérica, εξηγεί στο ισπανικό Hola ότι αυτή η πρακτική μπορεί να επηρεάσει την πεπτική λειτουργία και να βλάψει τον εντερικό φραγμό.

Πώς το φαγητό μπροστά σε οθόνη βλάπτει την πέψη

Αυτός ο φραγμός βασίζεται σε πρωτεΐνες που συνδέουν τα κύτταρα του εντέρου. Όταν διαταράσσεται, αυξάνεται η διαπερατότητα του εντέρου, επιτρέποντας σε ουσίες που δεν θα έπρεπε να περνούν να διεισδύουν στη βλεννογόνο, προκαλώντας ενοχλήσεις. Ταυτόχρονα, συστατικά της σύγχρονης διατροφής όπως τα απλά σάκχαρα, τα λιπαρά, το γλουτένη, το αλάτι, το αλκοόλ και τα πρόσθετα ενισχύουν αυτή τη διαταραχή.

Η γρήγορη κατανάλωση τροφής μπροστά από τον υπολογιστή δεν επιτρέπει τη συνειδητή απόλαυση του φαγητού. Ο ειδικός επισημαίνει ότι η παρουσία μπροστά σε οθόνη αυξάνει το στρες και αποσπά την προσοχή από τη διαδικασία του φαγητού, με αποτέλεσμα την υπερκατανάλωση και την επιδείνωση των πεπτικών συμπτωμάτων. Η δυσπεψία, η οποία σχετίζεται με αίσθημα βάρους, πρόωρο κορεσμό και πόνο στο άνω μέρος της κοιλιάς, διαφέρει από άλλες πεπτικές διαταραχές όπως το γαστροοισοφαγικό αναρροφητικό σύνδρομο και το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, αφού δεν συνοδεύεται από οργανικές βλάβες αλλά από λειτουργική δυσλειτουργία.

Για την αντιμετώπιση της λειτουργικής δυσπεψίας, η διατροφή παίζει καθοριστικό ρόλο. Ένα διατροφικό πρότυπο πλούσιο σε φρούτα, λαχανικά και φρέσκα τρόφιμα, όπως η μεσογειακή δίαιτα, έχει αντιφλεγμονώδη δράση και συμβάλλει στη ρύθμιση της πεπτικής λειτουργίας. Επιπλέον, ο Δρ Ερέρα τονίζει τη σημασία της τακτικότητας στα γεύματα. Η τήρηση τουλάχιστον τριών κύριων γευμάτων την ημέρα σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο δυσπεψίας σε σύγκριση με την κατανάλωση ενός μόνο γεύματος.

Ορισμένα τρόφιμα επιβαρύνουν τον εντερικό φραγμό και την πεπτική λειτουργία, όπως τα λιπαρά και πικάντικα φαγητά, τα αναψυκτικά, το αλκοόλ, ο καφές και τα υπερ-επεξεργασμένα προϊόντα. Αν και πολλοί ασθενείς αναφέρουν ευαισθησία στη γλουτένη, συχνά ευθύνονται άλλες ουσίες όπως οι φρουκτάνες, που αυξάνουν την εντερική διαπερατότητα. Περιορίζοντας την κατανάλωσή τους βοηθάμε στην ελάττωση των συμπτωμάτων και στην προστασία της πεπτικής βλεννογόνου.

Το στρες είναι επίσης βασικός παράγοντας που επηρεάζει την εντερική υγεία. Ο τρόπος με τον οποίο το νευρικό σύστημα αντιδρά στα ερεθίσματα του στομάχου αυξάνει την ευαισθησία και την ενόχληση, κάνοντας τα συμπτώματα δυσπεψίας πιο έντονα. Η ενσωμάτωση τεχνικών διαχείρισης του στρες, όπως η ενσυνειδητότητα και ο διαλογισμός, μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την κατάσταση, μειώνοντας τα πεπτικά προβλήματα και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής.

Για την υγιή λειτουργία του πεπτικού συστήματος συνιστάται μια ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με τακτικά γεύματα, καλή ενυδάτωση, αποφυγή υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων, περιορισμό του αλκοόλ και της καφεΐνης. Επίσης, η σωματική άσκηση, ο ποιοτικός ύπνος και η πρακτική τεχνικών χαλάρωσης συμβάλλουν στη βελτίωση της πεπτικής υγείας, καθώς το έντερο ανταποκρίνεται άμεσα στο στρες.

Η υιοθέτηση αυτών των συνηθειών μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη για την πρόληψη και αντιμετώπιση πεπτικών διαταραχών, προσφέροντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής στην καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου.

Πηγή: Bovary

Ας ξεκινήσουμε από την πρωτεύουσα του νομού, την Καλαμάτα κι ας πάρουμε τον δρόμο προς την δυτική Μάνη. Προορισμός η Καρδαμύλη και τα γραφικά ταβερνάκια της για την ώρα, στα οποία μπορεί κανείς να φάει διαφορετικά, υγιεινά και με άποψη. Στο ταβερνάκι της Λέλας, ας πούμε, υπάρχουν όλα όσα κάνουν την Καρδαμύλη ξεχωριστή και σπάνια.

Πιάτα μαγειρεμένα με το περίφημο μεσσηνιακό ελαιόλαδο. Άριστης ποιότητας «υγρός χρυσός» κι ένα από τα καλύτερα ελαιόλαδα στον κόσμο. Ελίτσες Καλαμών, μαύρες, αλλά σχεδόν με φρουτένια και απαλή γεύση. Τσακίζονται εύκολα. Οι Γερμανοί τρελαίνονται. Οι ξεραμένες ελιές στον ήλιο με θρούμπι βέβαια είναι το κάτι άλλο. Έπειτα η σφέλα, το σκληρό, λευκό τυρί με την αλμυρή γεύση, που είναι το απόλυτο συνοδευτικό στις σαλάτες και τις ποικιλίες ούζου ή τσίπουρου. Και λαδένιο λαλάγγι αντί για ψωμί, εύπεπτο κάθε ώρα της ημέρας. Το ταλαγάνι μοιάζει με το χαλούμι. Στην Λέλα, θα το φάμε με μπόλικο λεμόνι.

Ντομάτες κι αγγουράκια που μυρίζουν καλοκαίρι και ωραία μυρωδικά, μαζεμένα με μελέτη και φροντίδα. Τα ψάρια όλα φρέσκα και προτεινόμενα από ανθρώπους που ξέρουν. Μπακαλιαράκια και σαργοί και προσφυγάκια και συναγρίδες.

Κι όποιος θέλει να ζήσει και την εμπειρία του σύγκλινου πρέπει να γνωρίζει ότι το χοιρινό αυτό καπνίζεται σε καπνό κυρίως φασκομηλιάς, σχοίνου και κυπαρισσιού. Δεν λείπει η αίσθηση του πορτοκαλιού, του γαρύφαλλου και των μπαχαρικών. Ο δε κρασάτος κόκορας με σπιτικές χυλοπίτες είναι για όσους δεν σταματούν στα προφανή και τα προβλεπόμενα.

Ένας μικρός ύμνος στην αληθινή γεύση και τους πρωτομάστορές της. Γιατί οι Μεσσήνιοι, όταν φιλοξενούν και προσφέρουν, έχουν την έγνοια του ξένου, που πρέπει να ευχαριστηθεί απολαμβάνοντας. Γι’ αυτό και στην Λέλα κι όπου αλλού στην Μάνη ένα πιάτο με ντόπιους θησαυρούς μοιάζει με το πιάτο ενός οικοδεσπότη.

Ενώ οι μεγάλες ισπανικές πόλεις όπως η Βαρκελώνη, η Μαδρίτη και η Σεβίλλη δέχονται δικαιολογημένα εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, η χώρα είναι γεμάτη με δεκάδες αφοπλιστικά όμορφα και συναρπαστικά μικρότερα κέντρα που συνήθως παραβλέπονται. Πολλά από αυτά έχουν εξίσου συναρπαστικές σκηνές γαστρονομίας, ακμάζουσες καλλιτεχνικές κουλτούρες και περίεργους ιστορικούς θησαυρούς που αξίζει να εξερευνήσετε – και θα μπορείτε να τις ζήσετε με πολύ λιγότερα πλήθη.

Ανταλλάξτε τη Μαδρίτη με τη Σαλαμάνκα

Για το φαγητό

Αν το θρυλικό κοκτέιλ αρχιτεκτονικής, γαστρονομίας και νυχτερινής ζωής της Μαδρίτης είναι ελκυστικό, η Σαλαμάνκα στη γειτονική περιοχή Castilla y León αποτελεί μια δελεαστική εναλλακτική. Εύκολα προσβάσιμη με το τρένο από τη Μαδρίτη σε μόλις 1,5 ώρα, αυτή η Πανεπιστημιούπολη φέρεται να έχει μια από τις υψηλότερες αναλογίες τάπας μπαρ προς τους ανθρώπους στην Ισπανία. Είναι επίσης το σπίτι μιας από τις πιο εντυπωσιακές πλατείες της χώρας, της μπαρόκ Plaza Mayor, η οποία είναι γεμάτη με μπαρ και ζωντανεύει το βράδυ. Εξερευνήστε το πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα, ηλικίας 800 ετών, με την περίτεχνα σκαλιστή πρόσοψή του και τους δύο παρακείμενους καθεδρικούς ναούς της πόλης. Ο παλαιότερος, ο Catedral Vieja, είναι κυρίως ρωμανικός, ενώ ο άλλος είναι ένα μεταγενέστερο μείγμα γοτθικού και αναγεννησιακού στυλ. Στη συνέχεια, βουτήξτε στον κόσμο των καστιλιάνικων πιάτων και κρασιών, ίσως στο Tapas 3.0 ή στο Cuzco Bodega.

Ανταλλάξτε το Τολέδο με την Κάσερες

Επειδή έχει μια παλιά πόλη αναγνωρισμένη από την UNESCO

Η πρωτεύουσα της Ισπανίας μέχρι το 1561, το Τολέδο είναι ένας δημοφιλής ημερήσιος προορισμός από τη Μαδρίτη. Η Κάσερες, από την άλλη πλευρά, απαιτεί λίγη περισσότερη προσπάθεια για να τη φτάσετε και δέχεται πολύ λιγότερους επισκέπτες — αλλά η ανταμοιβή είναι το Ciudad Monumental, μια στοιχειωμένη περιφραγμένη παλιά πόλη που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1986. Ένα τρίωρο ταξίδι με το τρένο από τη Μαδρίτη στην περιοχή της Extremadura σας βυθίζει σε αυτή τη ρωμαϊκή περιοχή. Σήμερα είναι περισσότερο γνωστή για τα ευγενή γοτθικά-αναγεννησιακά κτίριά της, αλλά διατηρεί επίσης παρατηρητήρια και άλλα κειμήλια από την εποχή της μεσαιωνικής ισλαμικής κυριαρχίας. Είναι επίσης μια πόλη με σοβαρά διαπιστευτήρια τέχνης: το Museo de Arte Contemporáneo Helga de Alvear φιλοξενεί έργα των Francisco de Goya, Antoni Tàpies και Ai Weiwei.

Ανταλλάξτε το Σαν Σεμπαστιάν με τη Βιτόρια-Γκαστέις

Για τα βασκικά μπαρ

Πιο ήσυχη αλλά εξίσου ενδιαφέρουσα με το εξωστρεφές αδερφάκι της Σαν Σεμπαστιάν, μόλις μια ώρα οδικώς προς τα βόρεια, η Βιτόρια-Γκαστέις είναι η συχνά παραμελημένη πρωτεύουσα της Χώρας των Βάσκων. Αν και βρίσκεται εκτός του παραλιακού μονοπατιού, η πόλη φιλοξενεί εξαιρετικό φαγητό και αρχιτεκτονική και δέχεται πολύ λιγότερους τουρίστες. Τα απότομα, στενά δρομάκια της μεσαιωνικής Παλιάς Πόλης της είναι γεμάτα με βραβευμένα pintxos μπαρ που συναγωνίζονται για να δημιουργήσουν τις πιο δελεαστικές, καινοτόμες γαστρονομικές δημιουργίες. Αλλού θα βρείτε γοτθικούς καθεδρικούς ναούς και βίλες μπελ επόκ, καθώς και μεγάλες, καταπράσινες λεωφόρους και μια σειρά από μουσεία. Η Βιτόρια-Γκαστέις είναι επίσης μια από τις πιο βιώσιμες πόλεις της Ισπανίας, με πεζόδρομους, φιλικά προς το περιβάλλον ξενοδοχεία και εστιατόρια και έναν «πράσινο δακτύλιο» από καταπράσινους χώρους που περιβάλλουν την πόλη.

Ανταλλάξτε τη Σεβίλλη με τη Γρανάδα

Για την ανδαλουσιανή ατμόσφαιρα

Ενώ η Σεβίλλη έχει γίνει ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα της Ισπανίας στην πόλη, η μικρή αδερφή της Γρανάδα παραμένει κυρίως γνωστή για το παλάτι και το φρούριο της Αλάμπρα που έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερα σε αυτή την οικεία πόλη, η οποία απηχεί τα μαυριτανικά μνημεία της Σεβίλλης, το φλογερό φλαμένκο και την καταπληκτική σκηνή τάπας, αλλά έχει τη δική της ζωντάνια. Μείνετε λίγες μέρες για να περιπλανηθείτε στην επικλινή συνοικία Albaicín, όπου οι ντόπιοι και οι επισκέπτες συγκεντρώνονται σε μεγάλες βεράντες για να απολαύσουν τη θέα στις στέγες από τερακότα στην Αλάμπρα, που υποστηρίζονται από τα εντυπωσιακά βουνά της Σιέρα Νεβάδα. Ακριβώς πίσω από τον Catedral de Granada, στην αγορά του San Agustín έχει πάγκους που ξεχειλίζουν από φρέσκα προϊόντα, όπως το jamón από το Trevélez στους λόφους Alpujarras. Στη γειτονική Realejo, την ιστορική εβραϊκή συνοικία, ο κόσμος ξεχύνεται στα πολυσύχναστα μπαρ και εστιατόρια όπως το Candela, το Taberna La Tana ή το Cisco y Tierra.

Ανταλλάξτε την Μπαρτσελόνα με τη Μάλαγα

Για τις γκαλερί και την κουλτούρα παραλίας

Η ηλιόλουστη Μάλαγα έχει τοποθετηθεί στον ακμάζοντα χάρτη τέχνης της Ισπανίας την τελευταία περίπου δεκαετία — και όχι μόνο ως η γενέτειρα του Πικάσο. Το πεζοδρομημένο ιστορικό κέντρο ανταμείβει τους επισκέπτες που αρέσκονται στο gallery-hopping με αξιοθέατα, όπως το Museo Carmen Thyssen Málaga, γεμάτο με ισπανική τέχνη από τον 19ο και τον 20ο αιώνα. Κάντε μια βόλτα στην ανανεωμένη συνοικία Soho για να παρακολουθήσετε τέχνη του δρόμου τόσο από τους ντόπιους όσο και από διεθνείς καλλιτέχνες ή να περιπλανηθείτε στο καταπράσινο Parque de Málaga μέχρι την τοπική παραφυάδα του Centre Pompidou που γεννήθηκε στο Παρίσι. Σε κοντινή απόσταση, η παραλία Malagueta ενδείκνυται για υπέροχο κολύμπι και χαλάρωση στην ασημί αμμουδιά της και μπορείτε να απολαύσετε μια σειρά από chiringuitos (παραθαλάσσια εστιατόρια) που μαγειρεύουν espetos (σουβλάκια ψαριού, παραδοσιακά φτιαγμένα με σαρδέλες) σε υπαίθριες ψησταριές. Θα βρείτε μια ακμάζουσα κουλτούρα τάπας, ένα κύμα από κομψά μπαρ στον τελευταίο όροφο και το Mercado de Atarazanas – μια από τις καλύτερες αγορές της νότιας Ισπανίας – και θα βρεθείτε σε έναν γνήσιο αντίπαλο της πολυσύχναστης Βαρκελώνης.

Ανταλλάξτε την Κόρδοβα με την Αλμερία

Για τη μαυριτανική αρχιτεκτονική

Το συναρπαστικό Mezquita of Córdoba – τζάμι – κατέχει επάξια κορυφαία θέση σε οποιοδήποτε δρομολόγιο στην Ανδαλουσία, αλλά υπάρχουν και άλλα μνημεία μαυριτανικής Κληρονομιάς που αξίζουν την προσοχή των ταξιδιωτών. Τώρα, με έναν αυξανόμενο αριθμό απευθείας πτήσεων από το Ηνωμένο Βασίλειο, η παράκτια Αλμερία έχει τη δική της ιστορία να πει για αυτό το βασικό κεφάλαιο του παρελθόντος της Ισπανίας. Ενώ συχνά παραβλέπεται από διεθνείς επισκέπτες, η πόλη ήταν ένα σημαντικό λιμάνι της ισλαμικής εποχής, όπως φαίνεται ακόμα από το μεγαλειώδες Alcazaba (φρούριο) που δεσπόζει πάνω από τα ασβεστωμένα σπίτια της. Το κτήριο χρονολογείται από τον 11ο αιώνα και έχει κήπους γεμάτους φοίνικες με σιντριβάνια και πισίνες που θυμίζουν την Alhambra της Γρανάδας. Περάστε τον υπόλοιπο χρόνο σας περιπλανώμενοι στη μεσαιωνική παλιά πόλη και στριμωχτείτε στα τάπας μπαρ για να γευτείτε τοπικές σπεσιαλιτέ όπως asmigas (αλεύρι ή τριμμένη φρυγανιά τηγανητά με σκόρδο και ίσως αντζούγιες ή chorizo) ή τυρί Alpujarras. Επίσης, στο κατώφλι της Αλμερίας βρίσκονται οι γαλήνιες, ηλιόλουστες παραλίες του Parque Natural Cabo de Gata-Níjar.

Πηγή: National Geographic

Πράγματι, από τότε που εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο Homo sapiens σε αυτόν τον πλανήτη πριν από 300.000 χρόνια, οι κομψοί πελάτες έχουν προχωρήσει στο παρελθόν από το φαγητό με τα χέρια ή με κλαδιά και κόκαλα, στην εφεύρεση εργαλείων που μετατρέπουν την εμπειρία σε κάτι περισσότερο από τη μεταφορά τροφής από πιάτο σε στόμα. Τα αρχεία δείχνουν ότι από τις πρώτες μέρες των προνομιούχων τάξεων, φιλόδοξοι οικοδεσπότες έχουν δημιουργήσει επιτραπέζια σκεύη από πολύτιμα υλικά. Πέρα από τη χρηστική τους λειτουργία, αυτά τα πολύ ωραία και συχνά πρωτότυπα εργαλεία πρόσθεταν εξωτισμό, στάτους και λάμψη σε ένα τραπέζι. Υπάρχουν σωζόμενα παραδείγματα φαγητού σε όλη την ιστορία, από τα χάλκινα μαχαίρια και πιρούνια και τα ξύλινα κουτάλια που βρέθηκαν στους τάφους των Φαραώ μέχρι τα ασημένια κουτάλια και τις κουτάλες που ανακαλύφθηκαν ανέπαφες στα ερείπια της Πομπηίας.

Είτε των Βίκινγκ, είτε ελληνικό, μανδαρινικό, οθωμανικό ή σαξονικό, τα στυλ μαχαιροπίρουνων εξελίσσονται συνεχώς. Η μία σταθερά: Τα πιο δημιουργικά επιτραπέζια τοπία περιλαμβάνουν χειροποίητα μαχαιροπίρουνα που ξεχωρίζουν για τη σπανιότητά τους. Αυτά τα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων των φορητών σετ μαχαιροπίρουνων των ταξιδιωτών της Αναγέννησης και των αποστολικών κουταλιών του 16ου αιώνα, σχεδιάστηκαν για φαγητό, αλλά και για να θαμπώσουν και να εντυπωσιάσουν.

Μόλις καθιερώθηκε το κλασικό τρίο (κουτάλι, μαχαίρι, πιρούνι), ξεκίνησε ο αγώνας για όλο και πιο περίτεχνες εκδόσεις. Πολύτιμα και ημιπολύτιμα πετράδια, ασήμι και χρυσός, σπάνια ξύλα, κοράλλια και ελεφαντόδοντο μετατράπηκαν σε σκεύη φιλοτεχνημένα με εξαιρετική πρωτοτυπία και ομορφιά. Οι Βικτωριανοί, με τα δρεπάνια τους, το ψαλίδι σταφυλιών και τα πιρούνια τους, το πήγαν στο επόμενο επίπεδο, εφευρίσκοντας ένα εργαλείο διατροφής για κάθε πιθανή κατάσταση. Εν τω μεταξύ, στη Ρωσία, ο Οίκος του Φαμπερζέ προμήθευε ασημένια και χρυσά επιτραπέζια σκεύη στα αυτοκρατορικά ανάκτορα (μεγάλο μέρος των οποίων λιώθηκε από τους Μπολσεβίκους κατά τη διάρκεια της επανάστασης). Στις Η.Π.Α., η Tiffany & Co. ήταν η επιχρυσωμένη εποχή για κομψές υπηρεσίες μαχαιροπίρουνων με κομμάτια που αριθμούν εκατοντάδες.

Πολλοί καλλιτέχνες έχουν αναδειχθεί στον σχεδιασμό μαχαιροπίρουνων όλα αυτά τα χρόνια. Το 1966 η Claude Lalanne σχεδίασε τα εμβληματικά της ασημικά Iolas—πλήρη σετ με πιρούνια, μαχαίρια, κουτάλια, εργαλεία για την κατανάλωση ψαριών και μαχαίρια κέικ—σε ένα σχέδιο που αναμείγνυε πλεγμένα φύλλα με μοτίβα καρκινοειδών. Αν αυτό ακούγεται σαν κάτι που θα έκανε ο Dalí, ο ίδιος ο σουρεαλιστής δημιούργησε ασημένια επιχρυσωμένα μαχαιροπίρουνα, συμπεριλαμβανομένου ενός πιρουνιού που μοιάζει με ελέφαντα με τρία δόντια και δύο ρουμπινί μάτια. Στη δεκαετία του 1930, ο κύριος της τέχνης σε κίνηση, Alexander Calder, έβαλε τη δική του σφραγίδα σε σκεύη με σετ από ορείχαλκο, σίδερο και ασημένιο σύρμα.

Σήμερα μια νέα γενιά τεχνιτών δημιουργεί μαχαιροπίρουνα που είναι τόσο γλυπτό, ή επιτραπέζιο κόσμημα, όσο και λειτουργικό αντικείμενο. Είναι ένα φαινόμενο που καθοδηγείται από την άνοδο των εκθέσεων τέχνης και σχεδίου. Ο σύγχρονος καταναλωτής έχει μια πανδαισία νέων επιλογών και η παγκόσμια αγορά των θαμώνων αφθονεί.

Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να τρώτε ή πώς μπορεί να το σερβίρετε, σκεφτείτε: «Το μάτι είναι το μισό γεύμα».

Πηγή: ELLE Decor / Κεντρική φωτογραφία, Φωτογραφίες 2,3,4: Zara Home / Φωτογραφία 1: Chelsie Craig

Η Μαδρίτη τιμά τα Πάθη και τον θάνατο του Ιησού Χριστού με ένα γεμάτο πρόγραμμα εκδηλώσεων. Εκκλησίες και βασιλικές προγραμματίζουν συναυλίες θρησκευτικής μουσικής, ενώ πολλές αδελφότητες συμμετέχουν σε λιτανείες που προετοιμάζουν όλο το χρόνο. Τα καλύτερα εστιατόρια, καφέ και ζαχαροπλαστεία της πόλης σερβίρουν παραδοσιακά πασχαλινά πιάτα, όπως torrijas (η απάντηση της Ισπανίας στο γαλλικό τοστ) και potaje de garbanzos (στιφάδο με ρεβίθια).

Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, σκαλιστές εικόνες και γλυπτά, που περνούν τον υπόλοιπο χρόνο στεγασμένά σε βασιλικές και εκκλησίες, στολίζονται με κεριά, λουλούδια και πλούσια κεντημένα υφάσματα. Στη συνέχεια μεταφέρονται σε πομπή στους δρόμους της πόλης (τα περισσότερα περνούν από την Puerta del Sol) – κάτι σαν τον ορθόδοξο δικό μας επιτάφιο, συνοδευόμενα από δεκάδες μετανοούντες και στις πλάτες των costaleros – μέλη διαφορετικών θρησκευτικών συντεχνιών.

Οι πομπές ξεκινούν τη Μεγάλη Παρασκευή με τους Cristo del Pozo y Nuestra Señora de los Dolores και Cristo del Perdón. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες είναι δύο πομπές που πραγματοποιούνται την Κυριακή των Βαΐων: Nuestro Padre Jesús del Amor (La Borriquita) και Santísimo Cristo de la Fe y del Perdón (Οι μαθητές) και μια άλλη που πραγματοποιείται τη Μεγάλη Τετάρτη: Nuestro Padre Jesús de la Salud María Santísima de las Antiguas (οι τσιγγάνοι).

Οι πομπές που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της Τριωδίας του Πάσχα είναι αυτές με τη μεγαλύτερη αναγνώριση και οπαδούς, καθώς τιμούν τη μνήμη του θανάτου του Χριστού. Οι πιο δημοφιλείς είναι: Nuestro Padre Jesús del Gran Poder y María Santísima de la Esperanza Macarena, Jesús Nazareno y la Virgen de la Soledad και Divino Cautivo (με το περίφημο σκάλισμα του Mariano Benlliure), που γίνονται όλα τη Μεγάλη Πέμπτη. Οι Jesús Nazareno de Medinaceli, María Santísima de los Siete Dolores και Santo Entierro πραγματοποιούνται τη Μεγάλη Παρασκευή και, τέλος, το La Soledad y Desamparo λαμβάνει χώρα το Μεγάλο Σάββατο.

Ιερή μουσική και “La Tamborrada”

Το Πάσχα στη Μαδρίτη φέρνει πάντα μαζί του ένα γεμάτο πολιτιστικό πρόγραμμα και οι εκδηλώσεις κάθε έτους περιλαμβάνουν τη σειρά οργανικής μουσικής στην Εκκλησία του San Ginés, όπου οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν μια σειρά από συναυλίες με το υπέροχο εκκλησιαστικό όργανο. Την Κυριακή γύρω στο μεσημέρι, η Αδελφότητα του Jesús de la Soledad ante las Negaciones de San Pedro και San Lamberto συνήθως πραγματοποιεί μια ζωντανή παρέλαση με ταμποράδα στην Plaza Mayor για να σηματοδοτήσει το τέλος των εορτασμών.

Γαστρονομία

Είναι σύνηθες οι θρησκευτικές γιορτές να περιλαμβάνουν παραδοσιακό φαγητό και το Πάσχα στη Μαδρίτη δεν αποτελεί εξαίρεση. Τα πιάτα που μπορούν να απολαύσουν οι επισκέπτες αυτή την εποχή του χρόνου ποικίλλουν από soldaditos de pavía (τραγανά τηγανητά κομμάτια μπακαλιάρου), potaje de garbanzos a la madrileña (στιφάδο ρεβίθου με σπανάκι, μπακαλιάρο, πατάτες και ένα βραστό αυγό) και croquetas de bacalao (κροκέτες μπακαλιάρου) μέχρι torrijas, η ισπανική απάντηση στο french toast.

Πηγή: Turismo Madrid / Φωτογραφίες: Wikimedia Commons

Σύμφωνα με τον Inigo Rivero, πρώην υπάλληλο του TikTok και νυν διευθυντή μάρκετινγκ στο πρακτορείο House Of Marketers, τα βίντεο όπου οι δημιουργοί τρώνε ενώ αλληλεπιδρούν με το κοινό «δεν αφορούν μόνο το φαγητό – είναι μια σύνδεση». Οι ήχοι από το μάσημα, το τσούγκρισμα και οι προσωπικές σκέψεις δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι μοιράζεσαι ένα γεύμα με έναν φίλο.

Η τάση αυτή έχει ρίζες στο «mukbang», ένα νοτιοκορεατικό φαινόμενο των αρχών του 2010, όπου δημιουργοί έτρωγαν τεράστιες ποσότητες φαγητού μπροστά στην κάμερα. Αν και τα σημερινά βίντεο φαγητού έχουν αφήσει πίσω τους τις υπερβολικές ποσότητες, η φιλοσοφία του «μαζί στο τραπέζι» παραμένει.

Η Annie Chu, δημιουργός περιεχομένου και υπεύθυνη του λογαριασμού @dfwfoodnites, υπογραμμίζει ότι αυτή η αίσθηση εγγύτητας είναι κρίσιμη: «Το κοινό αισθάνεται ότι συμπεριλαμβάνεται. Το βίντεο είναι σαν να τρώτε μαζί».

Ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας είναι η ακουστική εμπειρία που δημιουργούν τα βίντεο. Οι ήχοι από το μάσημα και το γλύψιμο ενεργοποιούν το ASMR (Αυτόνομη Αισθητηριακή Μεσημβρινή Απόκριση), μια αίσθηση μυρμηγκιάσματος που ξεκινά από το τριχωτό της κεφαλής και κατεβαίνει στη σπονδυλική στήλη.

Σύμφωνα με τον ψυχολόγο Nick Bach, «το ASMR προσφέρει καταπραϋντικές και διαλογιστικές αισθήσεις, βοηθώντας τους ανθρώπους να ανακουφίσουν το στρες». Αυτή η επίδραση κάνει τους θεατές να κολλάνε με τα βίντεο και να νιώθουν ψυχολογικά ικανοποιημένοι, ακόμη και χωρίς να τρώνε.

Για τα εστιατόρια και τις εταιρείες τροφίμων, τα βίντεο αυτά αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία δωρεάν διαφήμισης. Όπως εξηγεί η Kosi Harris, ειδικός μάρκετινγκ στη Νέα Υόρκη, «η φυσική και αδιαμεσολάβητη παρουσίαση του φαγητού χωρίς φίλτρα δημιουργεί μια αίσθηση αυθεντικότητας και ανοίγει την όρεξη».

Πολλοί θεατές απωθούνται από τους έντονους ήχους μάσησης και κατάποσης, με κάποιους να τα βρίσκουν ενοχλητικά ή ακόμα και αηδιαστικά. Η καθηγήτρια MJ Kim σημειώνει ότι η εμπειρία ASMR μπορεί να προκαλέσει αρνητικές αντιδράσεις, κάτι που αναδεικνύει τον πολωτικό χαρακτήρα αυτών των βίντεο.

Πηγή: Cibum

ΑTHeRee

Ένα μεζεδοπωλείο/μαγειρείο/καφενείο που κατά κάποιο τρόπο ξαναέδωσε ζωή στη στοά που φιλοξενούσε -το επίσης μαγειρείο- Τα Κύθηρα. Μιλάμε για τη στοά Τοσίτσα στο κέντρο της πόλης, όπου το ΑTHeRee με τη μαμαδίστικη κουζίνα του και τους πολύ γευστικούς μεζέδες του, που καλύπτουν όλα τα γούστα, μας θυμίζει πως το απλό μπορεί να είναι το πιο νόστιμο από όλα.

Κολοκοτρώνη 29, Αθήνα

Ρίνι

Ανάμεσα από το Αρχαιολογικό Μουσείο, την Πατησίων, την πλατεία Αιγύπτου και τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, η σεφ Μαρίνα Χρονά, μαζί με τον Νίκο Τσιλίδη, μας συστήνουν ένα μπιστρο-μαγερείο με comfort πιάτα και ζέστη ατμόσφαιρα. Σε έναν άκρως φιλόξενο χώρο, μίνιμαλ, που κρατάει ένα στυλ, τα ζητούμενα είναι τα απλά, η εποχικότητα των πρώτων υλών και η value for money φιλοσοφία, με πιάτα που έχουν κατά βάση ελληνικό πρόσημο.

Ρεθύμνου 8, Αθήνα

Meigma

Το δεύτερο εγχείρημα της σεφ Μαρίνα Χρονά μας αποδεικνύει πως μιλάμε πια για ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πρόσωπα όσον αφορά το νέο κύμα της comfort κουζίνας στην πόλη μας. Μετά το Ρίνι λοιπόν, ήρθε και το Meigma το οποίο συστήνεται ως ένα μοντέρνο μεζεδοπωλείο. Χώρος και μεζέδες με άποψη, που συνδυάζουν το εγχώριο με το διεθνές, συνοδεύονται πάντοτε εξαιρετικά με σε μία από τις 70 ετικέτες κρασιού από τον ελληνικό αμπελώνα.

Μεγ. Αλεξάνδρου 114, Αθήνα

Καΐρειον

Το Καΐρειον, που φλερτάρει με την ταμπέλα του feelgood καφενείου ή με εκείνη της γαστρο-ταβέρνας, μας κάνει να αναζητήσουμε την πιο παλιά στοά της Αθήνας, τη στοά από την οποία πήρε και το όνομά του. Μιλάμε για ένα μεζεδοπωλείο οικείο και άνετο, που θέλει να γίνει στέκι, στόχος που είναι εξόχως ταιριαστός με την τοποθεσία του. Παράλληλα, διαθέτει και έναν σύγχρονο αέρα στη πόλη προσεγμένη διακόσμηση, χωρίς να παρεκκλίνει από τον στόχο που αναφέραμε πριν: Να συντηρήσει ένα vibe γειτονιάς και να σερβίρει φαγητό με έμφαση στην καλή πρώτη ύλη από μικρούς ‘Ελληνες παραγωγούς. Εδώ, θα απολαύσεις ελληνικά πιάτα με πινελιές από τα Βαλκάνια και την κοντινή Ανατολή, με την υπογραφή του σεφ Γιώργου Νούσια.

Καΐρη 6, Αθήνα

Manari

Η κρεατοταβέρνα Manari αγαπά το κρέας και τη σχάρα, κάτι που εξακολουθεί να την κάνει περιζήτητη, γιατί αυτός ο συνδυασμός ποτίζει τις γλώσσες μας με νοσταλγία. Στην επιτυχία συμβάλλουν και το ατμοσφαιρικό σκηνικό, τα εξαιρετικά ορεκτικά, αλλά και τα μαγειρευτά, που κάνουν την ισορροπία ανάμεσα στην παράδοση και το σύγχρονο να είναι ιδανική. Αν αγαπάτε το κρέας, αυτή η ταβέρνα είναι μονόδρομος για εσάς.

Πλ. Αγίων Θεοδώρων 3, Αθήνα

Φωτογραφίες: Instagram

Παρακάτω προτείνουμε μαγαζιά για να απολαύσετε αυτή τη γευστική παράδοση.

Ατλαντικός

Αυτό το ψαροταβερνάκι σε έναν πεζόδρομο που φαίνεται από την Ερμού και που φέρνει μια νησιώτικη νότα στο κέντρο, κάνει πολύ ωραίο μπακαλιάρο – και όχι μόνο – που ευτυχώς τον σερβίρει όλο το χρόνο. Τραγανός και ζουμερός ταυτόχρονα, έρχεται πολύ παραδοσιακά στη λαδόκολλα. Όσο για τη σκορδαλιά, μπορεί να είναι λίγο ελαφριά αλλά είναι πολύ νόστιμη και νομίζουμε πως από κάποιους προτιμάται έτσι. Οι πατάτες του που κόβονται σε ροδέλες είναι επίσης πολύ νόστιμες και θυμίζουν την παλιά καλή ταβέρνα δίπλα στο κύμα. Μάλιστα, κάνουν και πολύ νόστιμο ψαροσάντουιτς, που το δοκίμασε και η διάσημη τραγουδίστρια Rosalia που βρέθηκε να τρώει incognito στα τραπεζάκια του Ατλαντικού το καλοκαίρι του 2023, μετά τη συναυλία της στην Αθήνα.

Αυλητών 7, Ψυρρή

Αξώτης

Στον Αξώτη, ένα ταβερνάκι πρώην στέκι οικοδόμων, όπως όλοι γνωρίζουν πας για τα εκλεκτά κρέατα από τη Νάξο, ειδικά για τα παϊδάκια. Εκείνο όμως που δεν ξέρουν οι περισσότεροι είναι ότι η θεϊκή ρετσίνα που σερβίρουν σ’ αυτό το κουτούκι ταιριάζει απόλυτα με τον μπακαλιάρο-σκορδαλιά τον οποίο κάνουν πεντανόστιμο. Αυτή την 25η Μαρτίου λοιπόν, ανέβα με την παρέα σου στα Τουρκοβούνια και απόλαυστε αυτό το παραδοσιακό πιάτο, με σωστά βρασμένα χόρτα, ακριβώς όπως πρέπει τηγανητά κολοκύθια και πατάτες, τυροκαυτερή, τζατζίκι, και φυσικά επιλέγοντας και λεμονάτο χαλβά για κλείσιμο.

Παπαρσένη 15, Πολύγωνο

Η Λέσβος

Αν και πολλοί λένε ότι οι αργίες είναι πάντα καλύτερες στην εξοχή, κάτι μαγαζάκια όπως η Λέσβος διαψεύδουν αυτούς τους ισχυρισμούς. Στο ουζερί αυτό στα Εξάρχεια η διάθεση είναι χαλαρή και το σκηνικό θυμίζει παλιές εποχές. Τα νόστιμα πιάτα και οι δεκάδες ετικέτες ούζων συνδυάζονται τέλεια με την αγαπημένη σας παρέα. Δοκιμάστε τους κολοκυθοκεφτέδες που δε λείπουν από κανένα τραπέζι, ψητές σαρδέλες, η απαλή φάβα, το πολύ πετυχημένο κοκινιστό χταπόδι και κάθε λογής τηγανητά ψιλόψαρα.

Εμμανουήλ Μπενάκη 38, Εξάρχεια

Τραβόλτα

Η ψαροταβέρνα αυτή πηρέ το όνομα της από έναν μποέμ τύπο του Περιστεριού τον Λάκη τον Τραβόλτα, ο οποίος όπως φαντάζεστε άφησε εποχή με τις χορευτικές του ικανότητες τη δεκαετία του ’80. Η ταβέρνα αυτή είναι φημισμένη για τα θαλασσινά της κι έτσι από το μενού της 25ης Μαρτίου δεν μπορεί να λείπει και το δίδυμο μπακαλιάρος-σκορδαλιά, με τον μπακαλιάρο είτε τηγανητό, είτε στη σχάρα. Η σκορδαλιά είναι φανταστική και γίνεται από πατάτες αλεσμένες, με σκόρδο και ελαιόλαδο και στην υφή της μοιάζει πραγματικά σαν αλοιφή.

Αγ. Παύλου 33 & Αρκαδίας, Μπουρνάζι

Μαγεμένος Αυλός

Σε ένα από τα πιο γνωστά, ιστορικά και παραδοσιακά εστιατόρια της πόλης, εκεί που έτρωγε και ο Μάνος Χατζιδάκις, μας περιμένουν διάφορες νηστίσιμες λιχουδιές κάθε τέτοια εποχή. Όσο για την ημέρα της 25ης Μαρτίου, από τα πιάτα μας δεν θα λείψει ο τηγανητός μπακαλιάρος, μια γενναιόδωρη μερίδα φαγητού με το ψάρι να είναι τραγανό και χρυσαφένιο. Την απαραίτητη σκορδαλιά, την χτυπάνε στο παλιό ξύλινο γουδί μέχρι να γίνει αφρός! Επίσης και φέτος, θα υπάρχει ζωντανή μουσική και θα παιχτούν τραγούδια σχετικά με την ημέρα. Αυτό το μέρος σας υπόσχεται μια βουτιά σε μια εποχή που νοσταλγούν πολλοί.

Αμύντα 4, Παγκράτι

Κεντρική φωτογραφία: Cantina, Ουζερί Λέσβος / Φωτογραφίες: Facebook