Το Φεστιβάλ ξεκίνησε με τα εγκαίνια της επετειακής έκθεσης «Καλαμάτα, η πόλη του χορού / 1995-2025», που έμεινε ανοιχτή καθόλη τη διάρκειά του και είχε ως στόχο να φωτίσει τα 30 χρόνια παρουσίας και συναρπαστικής διαδρομής του θεσμού και να τιμήσει τους ανθρώπους που συνέβαλαν στην ιστορία του μέσα από επιλεγμένο αρχειακό υλικό, αφίσες, προγράμματα, φωτογραφίες, δημοσιεύματα και οπτικοακουστικό υλικό. Ακολούθησε το έργο Mellowing του πολυβραβευμένου Χρήστου Παπαδόπουλου με την ομάδα Dance On Ensemble και χορευτές μεταξύ 40 και 70 ετών, μια ωδή στην ωριμότητα του σώματος που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Στις 19 Ιουλίου, στο Φουαγιέ του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας, εγκαινιάστηκε η νέα ενότητα Συναντήσεις εκτός Σκηνής, με ομιλίες, συζητήσεις και αφορμές συνύπαρξης της ευρύτερης κοινότητας του χορού με το κοινό. Το Φεστιβάλ προσκάλεσε την Madeline Ritter σε μια συζήτηση με θέμα Αντικρίζοντας το μέλλον: μια συζήτηση για την τέχνη της γήρανσης. H Madeline Ritter είναι ιδρύτρια κα ιεπιμελήτρια του διεθνούς πολιτιστικού οργανισμού Bureau Ritter ενώ το 2014 δημιούργησε το Dance On, μια πρωτοβουλίαπου προωθεί την καλλιτεχνική αριστεία μεγαλύτερων σε ηλικία χορευτών, αντιμετωπίζοντας το ζήτημα της ηλικιακής διάκρισηςστον χώρο του χορού και στην κοινωνία γενικότερα.

Την ίδια μέρα, στην Εναλλακτική Σκηνή του Μεγάρου Χορού, έκανε την πρώτη του παρουσίαση στην Ελλάδα ο Andrea Salustri. O Ιταλός καλλιτέχνης που προέρχεται από τον κόσμο του σύγχρονου τσίρκου, εισήγαγε το κοινό στη μυστική ζωντάνια των αντικειμένων με το έργο MATERIA, μια χορογραφία για πολλά σχήματα από φελιζόλ και έναν άνθρωπο.

Στο πλαίσιο της ενότητας ΧΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ακολούθησε στην Κεντρική Πλατεία Καλαμάτας το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, που,σε συμπαραγωγή με το γνωστό Κέντρο Χορού The Place του Λονδίνου, παρουσίασε το Future Cargo των Frauke Requardt & David Rosenberg, μια παράσταση χορού επιστημονικής φαντασίας, που εκτυλίσσεται σε ένα φορτηγό μήκους 12 μέτρων. Η παράσταση επαναλήφθηκε στις 25 Ιουλίου στο Λιμάνι της Καλαμάτας ενώ στο πλαίσιο του προγράμματος εξωστρέφειας του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας «Χορός σε πόλεις της Πελοποννήσου» που υλοποιείται για 5η χρονιά σε συνεργασία με την Περιφέρεια Πελοποννήσου και τους Δήμους των εμπλεκόμενων πόλεων, περιόδευσε κατόπιν σε Σπάρτη, Άστρος, Ναύπλιο, Ξυλόκαστρο, Τρίπολη, Πύλο και Αρχαία Ολυμπία. Η συμπαραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με το The Place του Λονδίνου για το FutureCargo και η περιοδεία στην Ελλάδα υλοποιούνται με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Tην Κυριακή 20 Ιουλίου, στο πλαίσιο της ενότητας ΧΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, στο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας μικροί και μεγάλοι απόλαυσαν το Fantasie Minor του γνωστού Πορτογάλου χορογράφου Marcoda Silva Ferreira, πάνω στη «Φαντασία σε Φα ελάσσονα, έργο 103» του Franz Schubert, με τους Chloé Robidoux και Anka Postic, δύο καλλιτέχνες του χορού που χορεύουν μαζί από τα παιδικά τους χρόνια. Η παράσταση είχε παρουσιαστεί την προηγούμενη μέρα στην Navarino Agora της Costa Navarino, στο πλαίσιο της συνεργασίας του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας με το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου.

Η Δευτέρα, 21 Ιουλίου, αφιερώθηκε στη σχέση του χορού με το θέατρο. Στην Εναλλακτική Σκηνή, η Κατερίνα Φώτη, χορεύτρια και χορογράφος της νεότερης γενιάς, χορογράφησε καθημερινές κινήσεις μέσα από μια θεατρική διαδικασία. Στο The kitchen dance: A house trance vocabulary, εμπνευσμένη από τις ζωές γιαγιάδων, μητέρων και εργαζόμενων γυναικών. Αμέσως μετά, στην Κεντρική Σκηνή παρουσιάστηκε ένα από τα κλασικά αριστουργήματα του 20ου αιώνα, το έργο May B της Maguy Marin [Μαγκί Μαρέν], μίας από τις σημαντικότερες χορογράφους της εποχής μας που ήρθε στην Καλαμάτα για πρώτη φορά, δέκα χρόνια μετά από την τελευταία παρουσίασή της στην Ελλάδα.

Αντλώντας έμπνευση από το Μπεκετικό σύμπαν (B for Beckett), το May B ενσωματώνει, όπως λέει και η ίδια «τη δύναμη του χορού να εκφράζει το μυστήριο της ύπαρξής μας στον κόσμο». Μέρος της απήχησης του May B είναι η αίσθηση της διαχρονικότητάς του, καθώς, αν και δημιουργήθηκε πριν από 44 περίπου χρόνια, το 1981, βρίσκεται ακόμη σε διάλογο με το σήμερα.

Την Τρίτη 22 Ιουλίου, στο Αμφιθέατρο του Κάστρου Καλαμάτας, έναν χώρο βαθιά συνδεδεμένο με την ιστορία και την πολιτιστική ταυτότητα της πόλης και του Φεστιβάλ, παρουσιάστηκε η παράσταση Φωνές που δημιουργήθηκε φέτος στο πλαίσιο των επετειακών δράσεων του Φεστιβάλ και είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της χορογράφου Παναγιώτας Καλλιμάνη με γυναίκες και άνδρες χορωδούς 50 ετών και άνω από τις Λέσχες Φιλίας του Δήμου Καλαμάτας. Πρόκειται για την πρώτη ανάθεση που πραγματοποιεί το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας για τη δημιουργία ενός έργου με τη συμμετοχή της κοινότητας. Σε συνεργασία με την Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου που υπογράφει και τη μουσική, και με αφετηρία τον Καλαματιανό χορό, το έργο προέκυψε μέσα από εργαστήρια καθοδηγούμενου φωνητικού και κινητικού αυτοσχεδιασμού.

Μετά το Κάστρο, τις μνήμες και την παράδοση του τόπου και των κατοίκων, οι επισκέπτες κατέβηκαν στο Λιμάνι της Καλαμάτας για να παρακολουθήσουν την παρουσίαση της πιο νέας και ορμητικής γενιάς, αυτής των σπουδαστών χορού της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που υπό την καλλιτεχνική επιμέλεια του Διευθυντή Σπουδών της, Γιώργου Μάτσκαρη, παρουσίασε δύο χορογραφικά έργα, το Dive του Γάλλου χορευτή, παιδαγωγού και χορογράφου Edouard Hue και το νέο έργο Skipping on Stardust της Ερμίρα Γκόρο σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Η περιοδεία της Σχολής Χορού της ΕΛΣ υλοποιείται με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Την Τετάρτη, 23 Ιουλίου, στην Κεντρική Σκηνή του Μεγάρου Χορού παρουσιάστηκε για πρώτη φορά μετά την πρεμιέρα του στη Νορβηγία τον Ιούνιο του 2025, το νέο έργο Thrice του Γαλλο-βελγικής καταγωγής χορογράφου Damien Jalet [Νταμιέν Ζαλέ], που αυτή τη στιγμή θεωρείται ένας από τους πιο περιζήτητους χορογράφους στον κόσμο και πιθανά ο πιο ενεργά εμπλεκόμενος με τον κόσμο του κινηματογράφου. Μαζί του ήρθε στην Καλαμάτα η Νορβηγική πολυβραβευμένη ομάδα Nagelhus Schia Productions (NSP). Ο Damien Jalet ενδιαφέρεται για την ικανότητα του χορού να επαναπροσδιορίζεται συνεχώς ως μέσο, μέσα από τη συνομιλία του με άλλα πεδία, όπως οι εικαστικές τέχνες, η μουσική, ο κινηματογράφος, το θέατρο και η μόδα αλλά και ο κόσμος των αρχαίων μύθων. Το τρίπτυχο Thrice, που αποτελείται από τα τρία σύντομα έργα Gusts, Les Medusées και Brise-lames, κέρδισε τις εντυπώσεις.

Στις 24 Ιουλίου, παρουσιάστηκαν δύο έργα που έρχονται σε διάλογο με τις εικαστικές τέχνες και την perfomance και συνδέουν το σώμα με τη φύση και το περιβάλλον μέσα από ένα τελετουργικό ταξίδι. Στην Εναλλακτική Σκηνή, παρουσιάστηκε το έργο Γρίφος του Δάσους, μία performance με στοιχεία από το φυσικό τοπίο της Καλαμάτας, που συνυπογράφουν η χορογράφος και περφόρμερ Νάνσυ Σταματοπούλου και ο φωτογράφος Τάσος Βρεττός. Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας πραγματοποίησε για πρώτη φορά ανάθεση για την εξέλιξη ενός έργου που εμπνέεται από το δάσος του Ταΰγετου και το φυσικό ανάγλυφο της Μεσσηνίας. Πρόκειται για μια διακαλλιτεχνική συνεργασία, καθώς στην δημιουργική ομάδα συμμετέχουν επίσης η μουσικός Νικολέτα Χατζοπούλου και ο videoartist Μάκης Φάρος.

Την ίδια μέρα, μια άλλη αγαπημένη χορογράφος της ελληνικής σκηνής, η Μάρθα Πασακοπούλου, παρουσίασε την παράσταση Dance Your Way Out, μια ακουστική – περιπατητική διαδρομή μέσα στο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας όπου μέσα από τον ήχο οι θεατές οδηγήθηκαν σε μια κοινή χορευτική εμπειρία. Οι συμμετέχοντες συνάντησαν τους «οδηγούς» τους και τους ακολούθησαν κατά μήκος μιας διαδρομής στον δημόσιο χώρο, σερφάροντας ανάμεσα σε αφηγηματικές φωνές και πρακτικές σωματικές οδηγίες. Το έργο πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Flux Laboratory.

Η μέρα ολοκληρώθηκε στο Λιμάνι Καλαμάτας με τη δεύτερη παρουσίαση σπουδαστών, αυτών του Γ έτους της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, με το δίπτυχο των έργων Tomorrow της Jasmin Vardimon, μίας από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του βρετανικού χοροθεάτρου των τελευταίων 25 ετών και Three Friends of Winter του χορογραφικού ντουέτου Δανάη & Διονύσιος, καλλιτεχνικών διευθυντών της ομάδας Small Axe.

Την Παρασκευή 25 Ιουλίου, η έννοια της μετάβασης και η σύνδεσή μας με το μέσα μας κορυφώθηκε με δυο σημαντικές χορογραφικές προτάσεις. Η Ξένια Κογχυλάκη παρουσίασε στην Εναλλακτική Σκηνή το έργο Slamming, ένα τελετουργικό χορό με αφετηρία το “slamming”. Η παράσταση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα στο πλαίσιο του Onassis Dance Days το 2024. Υποστηρίζεται από το πρόγραμμα «Εξωστρέφεια» της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Τη σκυτάλη στη συνέχεια πήρε η Kat Válastur [Κατ Βάλαστουρ]. Η Ελληνίδα χορογράφος εδώ και πολλά χρόνια ζει και εργάζεται στο Βερολίνο χωρίς να χάνει την επαφή της με την Αθήνα. Τα έργα της, ποιητικά, τρυφερά, αλλά και αιχμηρά συχνά αναφέρονται σε αρχαίες τελετουργίες και μύθους. Το Dive Into You έκανε πρεμιέρα τον Δεκέμβριο του 2024 στο Βερολίνο και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στην Κεντρική Σκηνή του Μεγάρου Χορού.

Οι δύο τελευταίες μέρες του Φεστιβάλ ήταν αφιερωμένες στην επανασύνδεσή μας με τους άλλους και την κοινότητα. Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάστηκε στις 26 και 27 Ιουλίου στην Κεντρική Σκηνή η παράσταση Beytna του Omar Rajeh ενώ στις 26 Ιουλίου παρουσιάστηκε στην Εναλλακτική Σκηνή το νέο έργο της χορογράφου performer Αγνής Παπαδέλη Ρωσσέτου με τίτλο Τη μέρα που ανέβηκα το βουνό μέχρι πάνω, το οποίο ερμήνευσε η ίδια μαζί με την Βιτόρια Κωτσάλου.

Στην ίδια σκηνή την επόμενη μέρα, στις 27 Ιουλίου, φιλοξενήθηκαν δύο σημαντικοί καλλιτέχνες, ο Thomas Hauert [Τόμας Χάουερτ] και ο Ερμής Μαλκότσης, που σε όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής τους πορείας έχουν εμβαθύνει στην τεχνική του αυτοσχεδιασμού, την οποία και διδάσκουν. Οι δύο χορευτές-χορογράφοι συναντήθηκαν ζωντανά επί σκηνής για μια παράσταση εν τη γενέσει με τίτλο FOR ALL WE KNOW.

Παράλληλες δράσεις

Ένα πλούσιο πρόγραμμα παράλληλων δράσεων εξελίχθηκε σε διάλογο με το πρόγραμμα των παραστάσεων. Εκτός από τη νέα ενότητα ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΣΚΗΝΗΣ και τη συζήτηση με την Madeline Ritter με θέμα Αντικρίζοντας το μέλλον: μια συζήτηση για την τέχνη της γήρανσης, πλήθος κόσμου επισκέφθηκε την επετειακή έκθεση “Καλαμάτα, η πόλη του χορού / 1995-2025» στο Φουαγιέ του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας.

Η περιοδική αυτή έκθεση δημιουργήθηκε με την πρόθεση να φωτίσει την τριαντάχρονη ιστορία του Φεστιβάλ μέσα από επιλεγμένο αρχειακό υλικό, όπως αφίσες, προγράμματα, φωτογραφίες, κοστούμια, δημοσιεύματα τύπου και οπτικοακουστικά τεκμήρια. Ταυτόχρονα, με ανάθεση του 31ου Φεστιβάλ, το αρχειακό υλικό αποτελεί πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία νέων έργων από διαφορετικά καλλιτεχνικά πεδία. Στο πλαίσιο αυτό προβλήθηκαν το νέο έργο Reimagine, ένα βίντεο εμπνευσμένο από το αρχείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, με φωτογραφίες και δημοσιεύσεις από την ιστορία του θεσμού που δημιούργησε η Λίλα Σωτηρίου σε μουσική του Σταύρου Γασπαράτου καθώς και το εμβληματικό έργο Μνημείο του Δημήτρη Παπαϊωάννου που ανασύρθηκε από το αρχείο του Διεθνούς Κέντρου Χορού Καλαμάτας, είκοσι-οκτώ χρόνια μετά την ανάθεση δημιουργίας του από το Φεστιβάλ τo 1997. Ένα σόλο αφιερωμένο στη Nelly’s, τη φωτογράφο που απαθανάτισε τις απαρχές του εξπρεσιονιστικού χορού. Ερμηνεύει η Κατερίνα Παπαγεωργίου – Kat Válastur, ενώ τη σκηνοθεσία του βίντεο υπογράφει ο Τάκης Χατζόπουλος.

Τις εντυπώσεις του κοινού κέρδισε φέτος και η νέα θεματική ενότητα Dancing on Screen αφιερωμένη στη σχέση του χορού με την κινούμενη εικόνα.Το πρόγραμμα προβολών Dancing on Screen έτρεχε καθημερινά από τις 19 έως και τις 27 Ιουλίου, στο Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας, με ελεύθερη είσοδο και σε διάλογο με τις ζωντανές παραστάσεις του Φεστιβάλ.

Το πρόγραμμα περιελάμβανε ποιητικά κινηματογραφικά μιούζικαλ, όπως το Symmetry του Ruben Van Leer, αλλά και βιογραφικά ντοκιμαντέρ, όπως το Maguy Marin: L’urgenced’ agir του David Mambouch ή το One Day Pina Asked… της Chantal Akerman, που αποτυπώνουν το έργο εμβληματικών προσωπικοτήτων του σύγχρονου χορού μέσα από πολιτικό και υπαρξιακό πρίσμα. Παρουσιάστηκαν επίσης χοροθεατρικές μυθοπλασίες, όπως το Car Men του JiříKylián και το The Cost of Livingτων DV8, όπου η κοινωνική σάτιρα, η θεατρικότητα και η κίνηση συνδιαλέγονται σε ένα πλούσιο σωματικό πεδίο. Στο πρόγραμμα εντάχθηκαν ακόμα πειραματικά έργα αισθητηριακής περφόρμανς, όπως το Transept των Charmatz & Vayssié ή το τελετουργικό The Ferryman του Damien Jalet, που εστιάζουν στο σώμα ως φορέα συμβόλων, στοιχείων και μεταμορφώσεων. Το The Barre Project του William Forsythe, τέλος, αποτύπωσε με κομψότητα τη φόρμα και την αφαίρεση του κλασικού μπαλέτου, μέσα από μια κινηματογραφική σπουδή ακριβείας και εκφραστικότητας.

Η νέα αυτή ενότητα υλοποιήθηκε σε συνεργασία με τη DeltaPi και πραγματοποιήθηκε με την πολύτιμη υποστήριξη του QualcoFoundation και της Filmhouse / Νέας Κινηματογραφικής Λέσχης Καλαμάτας.

Εκπαιδευτικές δράσεις

Ένα διευρυμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε φέτος από τις 12 έως τις 27 Ιουλίου 2025. Περιελάμβανε 4 masterclasses με τους Χρήστο Παπαδόπουλο, Damien Jalet και Αιμίλιο Αράπογλου, Kat Válastur και Omar Rajeh και 4 επαγγελματικά σεμινάρια με τους Thomas Hauert, Andi Xhuma, Andrea Salustri και Eρμή Μαλκότση.

Παράλληλα το 31ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, πραγματοποίησε μια σειρά από εργαστήρια χορού και κίνησης για το ευρύ κοινό όλων των ηλικιών και για άτομα με αναπηρία που διεξάχθηκαν από τις 12 μέχρι τις 27 Ιουλίου.

Ειδικότερα, πραγματοποιήθηκαν τα εξής εργαστήρια:

Εργαστήριο χορού και χορογραφίας για παιδιά δημοτικού και εφήβους από την Σάνια Στριμπάκου.

Εργαστήριο κίνησης «40+» με τη Δήμητρα Μερτζάνη για ενήλικες ανεξαρτήτως προηγούμενης εμπειρίας στην κίνηση και στον χορό.

Εργαστήριο χορού για νήπια και τους γονείς τους, από την Σάνια Στριμπάκου στην Costa Navarino.

Εργαστήριο χορού για άτομα με αναπηρία από την Ειρήνη Κουρούβανη και τη Βενετσιάνα Καλαμπαλίκη.

Εργαστήριο για παιδιά 8+, σε συνεργασία, για έκτη συνεχή χρονιά, με το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, με τις Ελένη Μάρκου και Όλια Ντακογιάννη.

Το τρίπτυχο “Thrice” αποτελείται από τρία σύντομα έργα: Gusts, Les Medusées και Brise-lames. Στο Gusts, ο διακεκριμένος Νορβηγός σαξοφωνίστας Bendik Giske μοιράζεται τη σκηνή με τους χορευτές παρουσιάζοντας μια πρωτότυπη σύνθεση που δημιουργήθηκε ειδικά για την παράσταση. Το Les Medusées αποτελεί εξέλιξη ενός από τα πρώιμα εμβληματικά έργα του Jalet, το οποίο είχε επίσης παρουσιαστεί στο DuEls. Το Brise-lames δημιουργήθηκε αρχικά σε συνεργασία με τον εικαστικό καλλιτέχνη JR για εννέα χορευτές της Όπερας του Παρισιού κατά τη διάρκεια της πανδημίας το 2020 και δεν έχει παρουσιαστεί στο κοινό παρά μόνο μέσω ταινίας σε σκηνοθεσία Louise Narboni σε στενή συνεργασία με τον Damien Jalet. Το έργο περιλαμβάνει επίσης ζωντανή μουσική, σε σύνθεση και εκτέλεση του διακεκριμένου Ιάπωνα πιανίστα Koki Nakano. Ο εικαστικός καλλιτέχνης JR υπογράφει τα σκηνικά και τα κοστούμια.

Το έργο “Thrice” είναι παραγωγή της Nagelhus Schia Productions (NSP). Η προηγούμενη συνεργασία της NSP με τον Jalet, το DuEls, παρουσιάστηκε στο Μουσείο Vigeland στο Όσλο το 2020, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Το DuEls μεταφέρθηκε αργότερα σε κινηματογραφική ταινία σε σκηνοθεσία Jonas Åkerlund, η οποία και προβάλλεται σε διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου.

Ο Γαλλοβελγικής καταγωγής Damien Jalet είναι ένας από τους πλέον περιζήτητους χορογράφους παγκοσμίως, γνωστός για τη διακαλλιτεχνική του προσέγγιση, που επαναπροσδιορίζει το χορό ως μορφή τέχνης σε διάλογο με τις εικαστικές τέχνες, τη μουσική, τον κινηματογράφο, το θέατρο και τη μόδα. Αυτή η προσέγγιση τον έχει οδηγήσει σε πρωτοποριακές συνεργασίες με καλλιτέχνες, όπως η Marina Abramović, ο Kohei Nawa, ο Paul Thomas Anderson, ο Thom Yorke, ο Ryuichi Sakamoto, ο Jim Hodges, η Madonna, ο Jacques Audiard, ο JR, ο Thomas Bangalter και ο Jonas Åkerlund, μεταξύ άλλων.

Έχει δημιουργήσει έργα για σημαντικές ομάδες, όπως οι Lesballets C de la B, Eastman, το Μπαλέτο της Όπερας του Παρισιού, η Göteborgs Operans Danskompani και η Nagelhus Schia Productions. Έχει επίσης διακριθεί για τη χορογραφία του σε ταινίες όπως το Suspiria του Luca Guadagnino και πιο πρόσφατα στο πολυβραβευμένο μιούζικαλ Emilia Pérez του Jacques Audiard. Το 2022, τιμήθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση με τον τίτλο του Αξιωματούχου του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων για τη συμβολή του στις τέχνες.

Συντελεστές

Gusts
Χορογραφία: Damien Jalet
Διεύθυνση προβών: Astrid Sweeney
Χορευτές: Even Eileraas, Christina Guieb, Αιμίλιος Αράπογλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Jan Maertens
Σύνθεση & ζωντανή μουσική: Bendik Giske
Σχεδιασμός κοστουμιών: Craig Green
Σκηνικά: Jim Hodges & Carlos Marquesda Cruz

Médusés
Χορογραφία: Damien Jalet
Χορευτές: Vebjørn Sundby, Guro Nagelhus Schia, Christina Guieb, Karima El Amrani, Shintaro Oue, Leo Merrien
Σχεδιασμός φωτισμού: Jan Maertens
Κοστούμια: Line Maher, Bernhard Willhelm
Σκηνικά: Jim Hodges & Carlos Marquesda Cruz
Μουσική: Winter Family
Ρυθμική σύνθεση: Gabriele Miracle

Brise-lames
Χορογραφία: DamienJalet
Συνεργάτης χορογράφος: Αιμίλιος Αράπογλου
Χορευτές: Guro Nagelhus Schia, Christina Guieb, Karima ElAmrani, Nora Svendsgaard,
Vebjørn Sundby, Shintaro Oue, Αιμίλιος Αράπογλου, Even Eileraas, Leo Merrien
Εικόνες, σκηνικά & κοστούμια: JR
Ζωντανή μουσική και πρωτότυπη σύνθεση: Koki Nakano
Επιπλέον σύνθεση: Olafur Arnalds και Nils Frahm
Σχεδιασμός φωτισμού: Fabiana Piccioli
Συνεργάτης σχεδιασμού φωτισμού: Sander Loonen

Παραγωγή της Εθνικής Όπερας του Παρισιού

Nagelhus Schia Productions
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Guro Nagelhus Schia
Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής: Vebjørn Sundby
Διεύθυνση Προβών: Kristin HjortInao
Παραγωγός: TaraIshizuka Hassel
Ηχολήπτης: Terje Wessel Øverland
Τεχνικοί φωτισμού: Jan Harald Øvrum, Daniel Jones
Υπεύθυνοι Σκηνής: Tomasz Jerzy Kujawski, Atila Habibzadeh
Κείμενο: Theo Casciani
Βοηθός του Damien Jalet: Jamila Hessaïne
Διεύθυνση προβών / Βοηθός του DamienJalet: Astrid Sweeney
Παραγωγή: Nagelhus Schia Productions

To πλήρες πρόγραμμα του 31ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας εδώ

Με μεγάλους πρωταγωνιστές τους Maguy Marin, Χρήστο Παπαδόπουλο, Damien Jalet, Omar Rajeh και Kat Válastur, σημαντικές νέες συνεργασίες με πολιτιστικούς φορείς, όπως η Εθνική Λυρική Σκηνή, σεμινάρια και εργαστήρια χορού, προβολές ταινιών και πολλές δωρεάν παράλληλες δράσεις για το κοινό, που ενεργοποιούν διαφορετικά σημεία της Καλαμάτας αλλά και 7 πόλεων της Πελοποννήσου, το 31ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας θα πραγματοποιηθεί φέτος από τις 18 έως τις 27 Ιουλίου, υπό τη νέα καλλιτεχνική διεύθυνση της Τζένης Αργυρίου. Καταξιωμένοι Έλληνες και δημοφιλείς ξένοι χορογράφοι, με χώρες καταγωγής την Γερμανία, την Ιταλία, την Γαλλία, το Βέλγιο, τη Νορβηγία, την Πορτογαλία, τη Μ. Βρετανία, το Λίβανο, την Ελβετία,δίνουν και φέτος ραντεβού σε ένα από τα μεγαλύτερα Φεστιβάλ σύγχρονου χορού της Ευρώπης.

Το φετινό Φεστιβάλ είναι αποτέλεσμα στενής συνεργασίας της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας Τζένης Αργυρίου με την Υπουργό Πολιτισμού κυρία Λίνα Μενδώνη, τον Δήμαρχο Καλαμάτας κύριο Θανάση Βασιλόπουλο, τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου Δημήτρη Πτωχό, τον Πρόεδρο της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Καλαμάτας ΦΑΡΙΣ Σωτήρη Κριτσωτάκη και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΦΑΡΙΣ.

Το Φεστιβάλ κάνει πρεμιέρα με τον Χρήστο Παπαδόπουλο, που, στις 18 και 19 Ιουλίου, παρουσιάζει, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το έργο Mellowing με την ομάδα Dance On Ensemble. Στην Κεντρική Σκηνή, ακολουθεί στις 21 Ιουλίου η Maguy Marin, μία από τις σημαντικότερες χορογράφους της εποχής μας, που, δέκα χρόνια μετά την τελευταία παρουσίασή της στην Ελλάδα, έρχεται για πρώτη φορά στην Καλαμάτα με το Μay Β, ένα από τα κλασικά αριστουργήματα του σύγχρονου χορού του 20ου αιώνα.

Στις 23 Ιουλίου, έρχεται στην Καλαμάτα ο Damien Jalet, ένας από τους πιο περιζήτητους χορογράφους στον κόσμο, με το ολοκαίνουριο έργο του Thrice και την ομάδα Nagelhus Schia Productions ενώ την Παρασκευή 25 Ιουλίου στη Κεντρική Σκηνή ανεβαίνει η διάσημη Ελληνίδα χορογράφος με έδρα το Βερολίνο Kat Valastur με το νέο της έργο DiveInto You. Η παράσταση λήξης του Φεστιβάλ στις 26 και 27 Ιουλίου είναι το Beytna του Λιβανέζου Omar Rajeh, όπου τέσσερις χορογράφοι και τέσσερις μουσικοί από τον Λίβανο, την Κορέα, την Παλαιστίνη, το Βέλγιο και το Τόγκο μεταμορφώνουν μία κοινή και παραδοσιακή οικογενειακή μάζωξη σε μια καλλιτεχνική συνάντηση χορού, μουσικής και μαγειρικής.

Εκτός από 20 χορογραφικά έργα και τα σεμινάρια χορού για τους επαγγελματίες χορευτές και το ευρύ κοινό, ένα πλούσιο πρόγραμμα παράλληλων δράσεων με δωρεάν είσοδο εξελίσσεται σε διάλογο με το πρόγραμμα των παραστάσεων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν η επετειακή έκθεση Καλαμάτα, η Πόλη του Χορού, οι νέες ενότητες Dancing On Screen με προβολές ταινιών χορούκαι Συναντήσεις εκτός Σκηνής, μια συζήτηση της κοινότητας του χορού και με ευρύ κοινό.

Οι χώροι που ενεργοποιούνται για τις φετινές παραστάσειςείναι: η Κεντρική Σκηνή, η Εναλλακτική Σκηνή και το Φουαγιέ του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας, το Αμφιθέατρο του Κάστρου, η Κεντρική Πλατεία της Καλαμάτας, το Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων, το Λιμάνι της Καλαμάτας, ενώ για τις υπόλοιπες καλλιτεχνικές και εκπαιδευτικές δράσεις, το Εργατικό Κέντρο, το Δημοτικό Στάδιο Καλαμάτας, το Δημοτικό Πνευματικό Κέντρο, η Navarino Agora της Costa Navarino. Στον χάρτη του φετινού Φεστιβάλ, περιλαμβάνονται επίσης η Σπάρτη, το Άστρος Κυνουρίας, το Ναύπλιο, το Ξυλόκαστρο, η Τρίπολη, η Πύλος και η Αρχαία Ολυμπία στο πλαίσιο του προγράμματος εξωστρέφειας του Φεστιβάλ Χορός σε πόλεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου που υλοποιείται φέτος σε συνεργασία με τους για πέμπτη χρονιά σε συνεργασία με την Περιφέρεια Πελοποννήσου και με τους Δήμους των πόλεων.

Πληροφορίες

To πλήρες πρόγραμμα εδώ
Προπώληση εισιτηρίων εδώ
Τηλεφωνικό κέντρο: (+30) 211 1981535 (Δευτ – Κυρ: 10.00 – 20.00)

Στα ακόλουθα καταστήματα:

MY DAILY SPOT Σύνταγμα (Μητροπόλεως 25, Αθήνα)
MY DAILY SPOT Κολωνάκι (Τσακάλωφ 14, Αθήνα)
Καθημερινές & Σαββατοκύριακα από τις 08:00 έως τις 22:30

Εγγραφές στα εργαστήρια:
Εγγραφές και πληροφορίες εδώ
Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι εξαντλήσεως των διαθέσιμων θέσεων

Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί φέτος από τις 18 έως τις 27 Ιουλίου, και περιλαμβάνει 20 συνολικά έργα χορού, σε διάλογο και με άλλες τέχνες, από την Ελλάδα και από το εξωτερικό: Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Βέλγιο, Νορβηγία, Πορτογαλία, Μ. Βρετανία, Λίβανος, Ελβετία. Με παράλληλες δράσεις να διατρέχουν όλη την πόλη της Καλαμάτας, αλλά και γειτονικές πόλεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου, το πολυσύνθετο πρόγραμμα του φεστιβάλ ενεργοποιεί ολόκληρες κοινότητες να συμμετάσχουν σε μια γιορτή της τέχνης του χορού, «αποδεικνύοντας πώς ο πολιτισμός είναι κρίσιμος για τη συνοχή, τη δημιουργία και τη φαντασία μιας κοινωνίας», σύμφωνα με τα λόγια της νέας καλλιτεχνικής διευθύντριας, Τζένη Αργυρίου.

Η νέα Καλλιτεχνική Διευθύντρια, Τζένη Αργυρίου, στην πρώτη της χρονιά στο τιμόνι του Φεστιβάλ δεν παρέλειψε να τονίσει τη σημαντική δουλειά των προκατόχων της αλλά και τη συνεχή υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, του Δήμου Καλαμάτας, και στη συνέχεια της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Μίλησε για έμπνευση, δυναμισμό και όραμα, ένα όραμα που μεταμόρφωσε την Καλαμάτα σε πόλη του χορού όπου συναντιούνται και συζητούν μέσω του χορού άνθρωποι από όλο τον κόσμο. Μετά από τη σύντομη διαδρομή στην ιστορία του Φεστιβάλ που απλώνεται εδώ και 30 χρόνια, ενημερωθήκαμε για τον σκοπό της δημιουργίας του θεσμού του Διεθνούς Κέντρου Χορού Καλαμάτας κατά τη διάρκεια όλης της χρονιάς και έξω από τα πλαίσια του Φεστιβάλ, καθώς και για τη μετατροπή του μοναδικού στην Ελλάδα Μεγάρου Χορού σε έναν ζωντανό και ενεργό πυρήνα καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Το όραμα της νέας Καλλιτεχνικής Διευθύντριας, αφορά σε ένα Κέντρο Χορού που «θα κινείται ταυτόχρονα σε τοπική, εθνική και διεθνή κλίμακα και θα λειτουργεί ως χώρος φιλοξενίας καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, με ιδιαίτερο προσανατολισμό στους Έλληνες δημιουργούς. Ένα κέντρο που θα αγκαλιάζει τα διαφορετικά στάδια που εμπλέκονται στην καλλιτεχνική δημιουργία ενός έργου, την έρευνα, την παραγωγή, την παρουσίαση και την προώθηση. Ένα κέντρο που θα διευρύνει τα όρια της χορογραφίας μέσα από τη συνομιλία της με άλλες τέχνες, θα τροφοδοτεί το διάλογο των τεχνών με τις επιστήμες, τις παραδόσεις και τις τεχνολογίες, και θα φροντίζει για τη σύνδεση της τέχνης του χορού με την κοινωνία, τονίζοντας ότι ο χορός αποτελεί ένα πανάρχαιο και ζωτικής σημασίας μέσο έκφρασης για όλους».

Στο φετινό Φεστιβάλ θα γίνουμε θεατές πολλών συνεργειών με άλλους πολιτιστικούς φορείς, μορφωτικά ιδρύματα, δήμους, συλλόγους και οργανισμούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό -γεγονός που αποδεικνύει για ακόμα μια φορά τον ότι ο σκοπός του Φεστιβάλ είναι και η συμπερίληψη ολόκληρων κοινοτήτων- όπως η Εθνική Λυρική Σκηνή και η Ανώτερη Επαγγελματική της Σχολή, η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, το Γαλλικό Ινστιτούτο, το Ινστιτούτο Goethe, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, η Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, το Qualco Foundation, το Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίας Ολυμπίας, η Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Καλαμάτας, οι Λέσχες Φιλίας του Δήμου Καλαμάτας, ο Σύλλογος Εστίασης Μεσσηνίας, το Κέντρο Φυσικής και Ιατρικής Αποκατάστασης Καλαμάτας.

Ποιος είναι ο ρόλος όμως, ενός Φεστιβάλ Χορού, σε μια εποχή που οι εξελίξεις είναι ραγδαίες σε τομείς όπως η τεχνολογία; Aλλά και όσον αφορά σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, καθώς σήμερα όσο ποτέ άλλοτε υποφέρουμε στην απομόνωση και την αποξένωσή μας από τη φύση; Πώς συνδέεται η τέχνη του χορού με τις ανησυχίες και τις συνθήκες της εποχής; Η Τζένη Αργυρίου απαντά: «Προσπάθησα να σχεδιάσω ένα φεστιβάλ που αφουγκράζεται τις αγωνίες της εποχής και δίνει βήμα σε έργα που συνομιλούν με τον δικό τους τρόπο με το παρόν. Έργα διαφορετικά, μοναδικά, με προσωπική καλλιτεχνική γραφή, που καταθέτουν κάτι ευαίσθητο και ευάλωτο και αφυπνίζουν σκέψεις και συναισθήματα. Έργα χορογραφικά που συνθέτουν τα σώματα με μαεστρία στο χώρο και στο χρόνο και άλλα όπου ο χορός συνομιλεί με άλλες τέχνες όπως η μουσική, τα εικαστικά, το θέατρο, η φωτογραφία, ο κινηματογράφος. Έργα που εκκινούν διαδικασίες όπως η συμμετοχή της κοινότητας, η τελετουργία, η θεραπεία και που αναπτύσσονται γύρω από απλές αλλά πολύτιμες έννοιες όπως ο άνθρωπος, η φύση, η αναπνοή, η παύση. Στον πυρήνα του Φεστιβάλ είναι ο χορός που μιλάει για την ανθρώπινη κατάσταση, που μας συνδέει με τα βαθιά κομμάτια του εαυτού μας και που μας βοηθάει να χτίσουμε γέφυρες κατανόησης και αλληλεγγύης. Ο παλμός του Φεστιβάλ χτίζεται μέσα από τη διαδοχή των έργων, αναπτύσσοντας σταδιακά ένα συλλογικό σώμα, που μας τροφοδοτεί την περιέργεια για ανακάλυψη, την επιθυμία για παρατήρηση, που διαστέλλει το χρόνο και μας καλεί να ταξιδέψουμε από τον κόσμο του ενός καλλιτέχνη στον άλλον, για να ξαναβρούμε τον εαυτό μας και να ξαναβρεθούμε με τους άλλους. Ο χορός είναι ένα μέσο που ξεπερνά τα πολιτισμικά σύνορα, που μας επιτρέπει να συνομιλούμε μεταξύ μας και να εφευρίσκουμε νέους κώδικες, ίσως και νέους κόσμους».

Το Φεστιβάλ φέτος, εμφανίζεται με νέο λογότυπο και η οπτική του ταυτότητα κυριαρχείται από το χρώμα πορτοκαλί, το οποίο συμβολίζει χαρά και παίρνει έμπνευση από το φως του ήλιου, τη δυναμική του σύγχρονου χορού και την καλοκαιρινή διάθεση του Φεστιβάλ. Έτσι, το 31ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας δεν αποτελεί απλώς έναν σταθμό στην ιστορία αυτού του θεσμού αλλά αποτελεί και την εκκίνηση ενός νέου, πάντα δημιουργικού κεφαλαίου για την τέχνη του χορού στη χώρα κι έτσι φέτος τιμά τους Έλληνες δημιουργούς, τονίζοντας τη δυναμική τους παρουσία στη διεθνή σκηνή.

Η τέχνη του χορού, μια ωδή στην ελευθερία της σωματικής έκφρασης, ξεπερνά πολιτισμικά σύνορα, δημιουργεί νέους κόσμους, γέφυρες κατανόησης και αλληλεγγύης, εγείρει την περιέργεια του ατόμου και την επιθυμία του και είναι πάντα συμπεριληπτική και πιστή στην ανάγκη του ανθρώπου να εκφραστεί με τον δικό του τρόπο. Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας συμβάλλει σε όλα τα παραπάνω εδώ και 31 χρόνια και θα συμβάλλει και για πολλά χρόνια ακόμα καθώς όπως σημείωσε και η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ: «Ο χορός μας συνδέει με τα βαθιά κομμάτια του εαυτού μας».

Στο 31ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας θα απολαύσουμε ένα πλούσιο πρόγραμμα που στόχο έχει να ενεργοποιήσει ολόκληρη την πόλη και την Περιφέρεια Πελοποννήσου. Με 12 παραστάσεις στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας (5 στην Κεντρική Σκηνή, 6 στην Εναλλακτική και μία στο φουαγιέ), 6 υπαίθριες παραστάσεις στην πόλη της Καλαμάτας, 8 παρουσιάσεις σε πόλεις της Περιφέρειας, μία επετειακή έκθεση και 2 νέες θεματικές ενότητες, το φετινό φεστιβάλ γίνεται ένας ασφαλής χώρος μιας ζωντανής τέχνης, που συνομιλεί, εμπνέει και ανυψώνει τον πνεύμα. Οι νέες ενότητες και οι παράλληλες δράσεις περιλαμβάνουν το “Dancing on Screen”, που εξερευνά τη σχέση χορού και με τον κινηματογράφο. Επιπλέον, τις «Συναντήσεις εκτός Σκηνής» όπου θα γίνει δημόσια συζήτηση για τον ρόλο της ηλικίας στην τέχνη και την «Επετειακή Έκθεση» όπου θα δούμε μια περιοδική αναδρομή στην ιστορία και την εξέλιξη του Φεστιβάλ σε όλη τη διάρκειά του.

Οι δράσεις του Φεστιβάλ θα φιλοξενηθούν σε πολυάριθμους χώρους: το Μέγαρο Χορού Καλαμάτας, το Αμφιθέατρο Κάστρου, η Κεντρική Πλατεία, το Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων, το Λιμάνι, αλλά και το Δημοτικό Στάδιο, το Costa Navarino και άλλους δημόσιους χώρους εντός και εκτός πόλης. Μάλιστα, το πρόγραμμα «Χορός σε Πόλεις της Περιφέρειας» επεκτείνει τη δυναμική του Φεστιβάλ και συμβάλλει στην εξωστρέφεια και την προσβασιμότητα του σύγχρονου χορού.

Πρόγραμμα

“Mellowing” του Χρήστου Παπαδόπουλου: Πρεμιέρα με ένα έργο-ωδή στην ωριμότητα του σώματος από τον διακεκριμένο Έλληνα χορογράφο, με χορευτές άνω των 40 ετών, σε συνεργασία με την ομάδα Dance On Ensemble του Βερολίνου (Κεντρική Σκηνή, 18/7).

“MATERIA”– Andrea Salustri: Μια παράσταση με φελιζόλ και ένα σώμα σε κίνηση (Εναλλακτική Σκηνή, 19/7).

“Future Cargo”– Frauke Requardt & David Rosenberg: Φουτουριστική performance μέσα σε φορτηγό, που ταξιδεύει και σε άλλες πόλεις της Πελοποννήσου (Κεντρική Πλατεία, 19/7).

“Fantasie Minor”– Marco da Silva Ferreira: Urban dance και Schubert, σε ένα έργο χαράς και μουσικής σύνδεσης (Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων, 20/7).

«Ραντάρ» – Μαριάννα Καβαλλιεράτου & Θοδωρής Οικονόμου: Ένα παιχνίδι ήχου και κίνησης μεταξύ σώματος και πιάνου (Φουαγιέ, 20/7).

“The Kitchen Dance”-Κατερίνα Φώτη: Οικιακή κίνηση ως χορός, μέσα από ένα γυναικείο, συλλογικό βλέμμα (Εναλλακτική Σκηνή, 21/7).

“May B”– Maguy Marin: Κλασικό έργο εμπνευσμένο από τον Samuel Beckett (Κεντρική Σκηνή, 21/7).

«Φωνές» – Παναγιώτα Καλλιμάνη: Συμμετοχική δημιουργία με μέλη της τοπικής κοινότητας (Αμφιθέατρο Κάστρου, 22/7).

“Dive / Skipping on Stardust”: Δίπτυχο από σπουδαστές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε συνεργασία με διεθνείς χορογράφους (Λιμάνι, 22/7).

“Τhrice”– Damien Jalet : Έργο παγκόσμιας ακτινοβολίας, με σύμπραξη μουσικής και χορού (Κεντρική Σκηνή, 23/7).

«Ο Γρίφος του Δάσους» – Ν. Σταματοπούλου & Τ. Βρεττός: Τελετουργία και φύση με έμπνευση από τον Ταΰγετο (Εναλλακτική Σκηνή, 24/7).

“Dance Your Way Out”– Μάρθα Πασακοπούλου: Ακουστικός περίπατος με το κοινό να συμμετέχει (Πάρκο Σιδηροδρόμων, 24/7).

“Tomorrow / Three Friends of Winter”: Δίπτυχο από αποφοίτους της ΚΣΟΤ, με τους Jasmin Vardimon και το δίδυμο Δανάη & Διονύσιος (Λιμάνι, 24/7).

“Slamming”– Ξένια Κογχυλάκη: Mosh pit ως σκηνική εμπειρία (Εναλλακτική Σκηνή, 25/7).

“Dive Into You”– Kat Válastur: Μια σόλο τελετουργία εμπνευσμένη από τη λειτουργία των δέντρων (Κεντρική Σκηνή, 25/7).

«Τη μέρα που ανέβηκα το βουνό μέχρι πάνω» -Α. Παπαδέλη Ρωσσέτου : Αναπνοές και σύνδεση μέσα από τη χορογραφία (Εναλλακτική Σκηνή, 26/7).

”Beytna”– Omar Rajeh: Τέσσερις χορογράφοι και τέσσερις μουσικοί από τον Λίβανο, την Κορέα, την Παλαιστίνη, το Βέλγιο και το Τόγκο μεταμορφώνουν μία κοινή και παραδοσιακή οικογενειακή συνάντηση σε μια καλλιτεχνική συνάντηση χορού, μουσικής και μαγειρικής. (Κεντρική Σκηνή, 26 &27/7. Στις 27/7 μετά την παράσταση, live μουσική συμπαραγωγή με Καλαματιανούς μουσικούς).

”For All We Know”– Hauert & Μαλκότσης: Αυτοσχεδιαστικό ντουέτο – συνάντηση δύο βετεράνων της performance (Εναλλακτική Σκηνή, 27/7).