Η φετινή διοργάνωση πραγματοποιείται υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Τζένης Αργυρίου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και αναζητά μέσα από τον χορό τρόπους έκφρασης σε μια περίοδο συνεχών αλλαγών. Το σώμα, η κίνηση και η δυνατότητα του ανθρώπου να προσαρμόζεται και να δημιουργεί αποτελούν βασικούς άξονες του φετινού προγράμματος.

Στην τελετή έναρξης παρευρέθηκαν εκπρόσωποι της πολιτείας, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του πολιτικού κόσμου και πολιτιστικών φορέων. Την κυβέρνηση εκπροσώπησε η Γενική Γραμματέας Σύγχρονου Πολιτισμού, Ελένη Δουνδουλάκη.

Η πρώτη ημέρα του Φεστιβάλ ξεκίνησε με τα εγκαίνια της έκθεσης «Ζουζού Νικολούδη: Η Μεθοδολογία ως Πράξη» στο φουαγιέ του Μεγάρου Χορού. Ακολούθησε η παράσταση «He Who Falls» του Γάλλου δημιουργού Yoann Bourgeois, η οποία παρουσιάστηκε στην κεντρική σκηνή.

Στη φετινή διοργάνωση συμμετέχουν δώδεκα διεθνείς καλλιτέχνες, με πέντε από αυτούς να παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Οι δημιουργοί έρχονται από χώρες όπως η Φινλανδία, η Βραζιλία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Σουηδία, το Πράσινο Ακρωτήρι, η Πορτογαλία, η Σλοβενία, η Ολλανδία, η Βενεζουέλα και η Ισπανία.

Παράλληλα, το Φεστιβάλ δίνει φέτος ιδιαίτερη βαρύτητα στην ελληνική χορογραφική δημιουργία, φιλοξενώντας δώδεκα Έλληνες δημιουργούς. Στο επίκεντρο βρίσκονται επίσης η συμπερίληψη και οι νέες συνεργασίες, όπως η σύμπραξη SYSTEMA – For the Greek Performing Arts με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και το Εθνικό Θέατρο, με στόχο την ενίσχυση της παρουσίας Ελλήνων καλλιτεχνών στο εξωτερικό.

Μία από τις σημαντικές φετινές δράσεις είναι η επιστροφή του Φεστιβάλ στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης. Εκεί θα παρουσιαστεί παράσταση στο πλαίσιο της ενότητας «Χορός με την Κοινότητα», με τη συμμετοχή του κοινού να αποτελεί μέρος της εμπειρίας.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ακόμη τις ενότητες «Χορός στην πόλη», με παραστάσεις σε δημόσιους χώρους της Καλαμάτας, «Χορός στην Οθόνη», «Συναντήσεις εκτός Σκηνής», καθώς και το «Χορός σε πόλεις της Πελοποννήσου», που φέρνει παραγωγές σε οκτώ διαφορετικές περιοχές της Πελοποννήσου.

Η ολοκλήρωση της φετινής διοργάνωσης θα γίνει με το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και το έργο του Γιώργου Κουμεντάκη «Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι». Η παραγωγή βασίζεται σε τέσσερα ποιήματα του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, τα οποία μελοποιούνται στο ιδίωμα του αμανέ και παρουσιάζονται με ζωντανή μουσική. Τις χορογραφίες υπογράφουν οι Πατρίσια Απέργη, Ηλίας Χατζηγεωργίου και Εύα Γεωργιτσοπούλου.

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ συνεχίζεται και η παρουσία εκθέσεων που αναδεικνύουν την ιστορία του σύγχρονου χορού. Η έκθεση «Ζουζού Νικολούδη: Η Μεθοδολογία ως Πράξη» πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη και παρουσιάζει υλικό από το Αρχείο Ζουζούς Νικολούδη, το οποίο ανήκει στο Αρχείο Παραστατικών Τεχνών του μουσείου.

Την έκθεση επιμελείται η Ερατώ Κουτσουδάκη-Γερολύμπου, με επιστημονική συνεργασία της Στεριανής Τσιντζιλώνη και οργάνωση παραγωγής από τη Δέλτα Πι. Μέσα από το αρχειακό υλικό αναδεικνύεται η συμβολή της Ζουζούς Νικολούδη στην πορεία του ελληνικού χορού και η σύνδεση της κληρονομιάς της με τις σύγχρονες καλλιτεχνικές αναζητήσεις.

Μια συντροφιά, μια παρέα ανθρώπων εφτά τον αριθμό, με την κονκάρδα του οδοιπόρου και του στρατολάτη στο πέτο, φτάνουν στο περιβόλι με τις πορτοκαλιές, τις ελιές και το μεγάλο βράχο. Αποφασίζουν σύμφωνα με την παλιά συνήθεια των Ελλήνων, να διηγηθούν τραγουδιστά την ιστορία τους, την ιστορία του τόπου, αυτού του τόπου.

Μια ιστορία αγάπης για τη μοναχοκόρη του παλαιού αγροτικού ιατρού της Επιδαύρου, που με το αίμα της έβαψε για πάντα τα Πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου – τα κατακόκκινα Σαγκουίνια.

Πολύ γρήγορα αυτονομούνται, δε συμμορφώνονται με τον αιώνα, κρατιούνται μακριά του, βρίσκουν τη δική τους φωνή, τη φωνή της φύσης και των αποχαιρετισμών. Ξεπερνούν την αρχική πίστη τους στη ζωή, όπως συμβαίνει με όσους πιστεύουν σοβαρά στη ζωή -από μια πίστη στο θάνατο- και η ιστορία τους παίρνει ύψος, ανεβαίνει, ανοίγει, εκρήγνυται σαν ρόδι μεγάλο και αρχίζουν να διηγούνται τις ιστορίες όλου του κόσμου. Τη μία και μοναδική.

Ιστορίες που λέγονται όχι μόνο με τα χείλη, αλλά και με την ψυχή, τα μάτια και τα χέρια, με τον συγχρονισμό τους. Έρχονται τα τραγούδια και τα λόγια του αποχαιρετισμού, χαρούμενα, δροσερά και ανάλαφρα ζουμερά Μήλα των Εσπερίδων. Τα Πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου.

Συντελεστές

Κείμενο – Σκηνοθεσία Θοδωρής Γκόνης
Σκηνικά – Κοστούμια Μάρια Μπαχά
Μουσική σύνθεση Φώτης Σιώτας
Φωτισμοί Τάσος Παλαιορούτας
Κίνηση Ναταλία Μπάκα
Ηχολήπτης Νίκος Κόλιας

Μουσικοί επί σκηνής Φώτης Σιώτας, Δημήτρης Χατζηζήσης, Γιώργος Θεοδωρόπουλος

Παίζουν Ιωάννα Παππά, Χριστίνα Μαξούρη, Ρωξάνη Καρφή, Χάρης Χαραλάμπους – Καζέπης, Ναταλία Μπάκα, Θοδωρής Γκόνης

Βοηθός σκηνοθέτη Μαρίσσα Κώνστα
Οργάνωση παραγωγής Κατερίνα Κούρτη
Εκτέλεση παραγωγής Apparat Athen / Νικόλας Χανακούλας

Αγορά εισιτηρίων

-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ: ΕΔΩ

-ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΕΚΔΟΤΗΡΙΑ: Πλατεία Συντάγματος (This is Athens info point Δήμου Αθηναίων) Δε-Πα 10:00-18:00

-ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΑΓΟΡΑ: Δε-Πα 10:00-18:00 | +30 2118008181

-ΑΜΕΑ: Δε-Πα 10:00-17:00 | +30 2104834913

-ΕΚΔΟΤΗΡΙΑ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ: τις ημέρες των παραστάσεων

Πληροφορίες εισιτηρίων: ΕΔΩ

Τι σχέση έχουν οι Χασάπηδες με τον χασάπικο χορό;

Από αυτή την ετυμολογική, ιστορική και συμβολική συγγένεια εκκινεί το έργο της χορογράφου Γκλόρια Ντορλιγκούτσο, με οδηγό την τυχαία ανακάλυψη ότι το χασάπικο, ο ελληνικός παραδοσιακός χορός, σημαίνει κυριολεκτικά «χορός των χασάπηδων». Με επιρροές από τις ιαπωνικές πολεμικές τέχνες και ιδίως από την τέχνη του σπαθιού, η χορογράφος στρέφεται προς τη χειρονομία της κοπής, αναζητώντας το σημείο τομής όπου συγκλίνουν η εργασία, ο ρυθμός και η καθημερινή πρακτική.

Η παράσταση απομακρύνεται συνειδητά από κάθε ρεαλιστική ή ωμή αναβίωση του επαγγέλματος. Στη σκηνή δεν υπάρχουν μαχαίρια, αίμα, ποδιές ή ζωικά κατάλοιπα, αλλά μόνο σώματα που ενσαρκώνουν τη μορφή του χασάπη –ενός τεχνίτη της επανάληψης και της ενσώματης γνώσης– μέσα από μια αυστηρή και ενστικτώδη χορογραφία. Έτσι, οι κινήσεις της κοπής αποσπώνται από τη χρηστική τους λειτουργία και αποκτούν τον παλμό μιας γλώσσας φτιαγμένης από ρυθμό, κυκλικότητα και μνήμη.

Με την Ελλάδα να λειτουργεί ως τόπος επανάκαμψης μιας λησμονημένης πρακτικής, που στην αρχαιότητα κωδικοποιήθηκε σε χορό, η έρευνα αναπτύσσεται ως συμμετοχική διαδικασία που φέρνει σε επαφή επαγγελματίες χασάπηδες από την Αθήνα με έναν ειδικευμένο δάσκαλο ελληνικών παραδοσιακών χορών. Οι συμμετέχοντες δεν λειτουργούν μόνο ως φορείς εμπειρίας, αλλά και ως ερμηνευτές της τελικής σκηνικής σύνθεσης. Πειραματιζόμενοι με τον ρυθμό, τις μετατοπίσεις του βάρους, τη στάση του σώματος και την ακρίβεια της κίνησης, επανενεργοποιούν μια αρχαία κινησιολογία.

Υπό αυτό το πρίσμα, η δουλειά της Γκλόρια Ντορλιγκούτσο αναδεικνύει πώς μια χειρωνακτική εργασία μπορεί να αποκτήσει σκηνική μορφή και τελετουργική υπόσταση μέσα από την ιστορία, την εξάσκηση και την πειθαρχία της. Ως προέκταση της έρευνας της χορογράφου, η παρουσίαση πλαισιώνεται από θεωρητικές τοποθετήσεις, οι οποίες τροφοδοτούν τη δημόσια συζήτηση που αναπτύσσεται γύρω από την ποιητική της κοπής, την τελετουργία, τη θυσία και τη σύλληψη του ζώου ως θεϊκής ή ιερής οντότητας.

Συντελεστές

Σύλληψη – Κίνηση Gloria Dorliguzzo, με τη συμμετοχή χασάπηδων
Μουσική σύνθεση Manfredi Clemente
Ερμηνεία Asella Gilmore, Mauro Barbiero και άλλοι θ.α.
Χασάπικος χορός Γιάννης Μάρτος
Σχεδιασμός ήχου Dario Felli
Σχεδιασμός φωτισμού – Τεχνική διεύθυνση Isadora Giuntini
Σχεδιασμός σκηνικού – Επιμέρους κατασκευές Gloria Dorliguzzo
Σύμβουλος σχεδιασμού εξωτερικών σκηνικών Elena Zamparutti
Φωτογραφία Pierpaolo Zimmerman
Δραματουργία Lucia Amara
Μάσκες Plastikart Studio
Κατασκευή σκηνικών αντικειμένων Lorenzo Martinelli

Για το INDEX Valentina Bertolino, Francesco Di Stefano
Παραγωγή INDEX
Συμπαραγωγή Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Σε συνεργασία με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών
Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ιταλίας
Επίσημη επιλογή CURA
Επίσημη επιλογή R.O.M. – Residences On the Move
Με την υποστήριξη του Creative Europe

Ημέρες και ώρες παραστάσεων

12/07/2026 στις 22:00

13/07/2026 στις 21:30

Διάρκεια 40΄

Πειραιώς 260

Το 2026 σηματοδοτεί το οριστικό τέλος της λιγνιτικής εποχής, όπως αυτό έχει ήδη ανακοινωθεί από το 2019. Σε αυτήν τη μεταβατική συγκυρία, η παράσταση επιστρέφει στις ρίζες του φαινομένου: από το Σχέδιο Μάρσαλ και την απαρχή της λιγνιτικής ανάπτυξης τη δεκαετία του 1940 έως την οικονομική άνθηση και τη ‘μονοκαλλιέργεια’ της ΔΕΗ, τις χιλιάδες θέσεις εργασίας και τη ριζική μεταμόρφωση του τοπίου. Παράλληλα, υπογραμμίζει και τις αθέατες όψεις αυτής της ιστορίας: τις επιπτώσεις στην υγεία, τα εργατικά ατυχήματα, τους περιβαλλοντικούς αγώνες και τη σημερινή αβεβαιότητα της απολιγνιτοποίησης, που οδηγεί την περιοχή σε ένα νέο, αβέβαιο μέλλον.

Η Γη της Επαγγελίας είναι η νέα παραγωγή του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Κοζάνης για το καλοκαίρι του 2026, σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Πρόκειται για μια παράσταση βαθιά συνδεδεμένη με την ταυτότητα και την ευρύτερη κοινωνία της Δυτικής Μακεδονίας, καθώς και με τη λιγότερο γνωστή ενεργειακή ιστορία της χώρας.

Όπως επισημαίνει η ίδια η Γεωργία Μαυραγάνη: «Πίσω από κάθε διακόπτη ρεύματος κρύβονται χιλιάδες ανθρώπινες ιστορίες που συνθέτουν ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της σύγχρονης Ελλάδας: αυτό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από τη ΔΕΗ και του καθοριστικού ρόλου της στη διαμόρφωση της κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής φυσιογνωμίας της περιοχής».

Η σκηνοθέτις, με πολυετή εμπειρία στο θέατρο-ντοκουμέντο και στη συνεργασία με κοινότητες, συνθέτει το έργο έπειτα από επιτόπια έρευνα που διήρκησε μήνες. Ιστορικά αρχεία, δημοσιογραφικές πηγές και προσωπικές μαρτυρίες κατοίκων, εργαζομένων και θεσμικών προσώπων μετατρέπονται σε θεατρική πρώτη ύλη. Πάνω στη σκηνή, επαγγελματίες ηθοποιοί και μέλη της τοπικής κοινότητας συνυπάρχουν για να γεφυρώσουν το τεκμηριωμένο με το ποιητικό και το προσωπικό με το συλλογικό.

Η Γη της Επαγγελίας εντάσσεται στον στρατηγικό προσανατολισμό του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, που προκρίνει την παραγωγή σύγχρονου έργου σε δημιουργικό διάλογο με την ιστορία και τα ζητήματα της εποχής. Η παρουσίαση της παράστασης στο πλαίσιο του Φεστιβάλ φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως πράξη πολιτισμικής συνδιαλλαγής και αυτογνωσίας: ως ένα άμεσο και ζωντανό τεκμήριο μνήμης για την ενέργεια, την απώλεια και τη μετάβαση, που αφορά όχι μόνο έναν τόπο ή γεωγραφικό διαμέρισμα αλλά μια ολόκληρη χώρα και λαό.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία – Δραματουργία Γεωργία Μαυραγάνη
Σκηνικά – Κοστούμια Εύη Μιμίκου, Βενετία Νάση
Φωτισμοί Εμορφίλη Τσιμπλίδου
Μουσική Χάρης Νείλας
Κινησιολογία Μαριάννα Καβαλιεράτου
Κινηματογραφιστής Στάθης Γαλαζούλας
Α΄ βοηθός σκηνοθέτριας Μαρία Ηλιάδη
Β΄ βοηθός σκηνοθέτριας Νικολέτα Σιώμου
Βίντεο – Φωτογραφίες Παναγιώτης Μανουσαρίδης
Οργάνωση παραγωγής ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης / Δήμητρα Σωτηροπούλου
Οργάνωση περιοδείας ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης / Στέλιος Σωτηρόπουλος
Κατασκευή σκηνικών Νίκος Λαβαντσιώτης, Τάκης Συνδουκάς
Χειριστής φωτισμού Τάσος Διδασκάλου
Χειριστής ήχου Λευτέρης Φερλαχίδης

Παίζουν: Συμεών Κωστάκογλου, Ιωάννα Σίσκου, Ανατολή Τσακαλίδου, Γρηγόρης Ποιμενίδης, Δημήτρης Γαλανάκης

Παραγωγή Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κοζάνης
Συμπαραγωγή Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου

Με τη συμμετοχή ανθρώπων της κοινότητας

Το κείμενο είναι αποτέλεσμα συνεντεύξεων, έρευνας και σύνθεσης και ανήκει σε όλους όσοι συνέβαλαν στη διαμόρφωσή του.

Ημέρες και ώρες παραστάσεων

14/07/2026 στις 21:30

15/07/2026 στις 21:00

Διάρκεια 75΄

Πειραιώς 260

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει στις 31 Ιουλίου και την 1η Αυγούστου, στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε μετάφραση Γιάννη Τσαρούχη και διασκευή – σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου. Το κατεξοχήν ανθρωποκεντρικό έργο του μεγάλου τραγικού ποιητή ζωντανεύει στην πρώτη επιδαύρια σκηνοθεσία της διακεκριμένης δημιουργού, στην πλέον λυρική και συλλογική του διάσταση.

Ένα ensemble 22 ερμηνευτριών και ερμηνευτών —μεταξύ των οποίων μέλη των Εν Δυνάμει— διαφορετικών ηλικιών, με και χωρίς αναπηρία, με ζωντανή μουσική επί σκηνής, μέσα από τη συνύπαρξη διαφορετικών σωμάτων, φωνών και εμπειριών, καταθέτουν μια σκηνική αφήγηση με κέντρο τη μουσικότητα.

Ένα ποιητικό και βαθιά πολιτικό σκηνικό ανέβασμα χωρίς αποκλεισμούς στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, που για πρώτη φορά στην ιστορία του καθίσταται προσβάσιμο και σε άτομα με αισθητηριακές —οπτικές και ακουστικές— αναπηρίες (31/7).

Μια ξεχωριστή σκηνική ανάγνωση για τη φρίκη και το παράλογο του πολέμου μέσα από το φίλτρο του θηλυκού σώματος, που διεκδικεί το δικαίωμα της επιλογής, ακόμη και όταν βρίσκεται υπό κατοχή.

Οι «Τρωάδες» της Ελένης Ευθυμίου δεν είναι μόνο τα όμορφα, υγιή κορμιά των προνομιούχων γυναικών της οικογένειας του Πρίαμου, που αναμένουν την τελική διαλογή. Είναι και σώματα –ανήλικα, ανάπηρα, ηλικιωμένα– που ούτε πριν τον πόλεμο αποφάσιζαν για τον εαυτό τους, ενώ σπάνια είχαν το προνόμιο της αφήγησης.

Αιχμάλωτες μετά την άλωση της πόλης τους, οι Τρωάδες αναμετρώνται και με τις δικές τους ευθύνες, όταν η σιωπηρή αποδοχή του πολέμου αποκαλύπτει τις ολέθριες συνέπειές της. Είναι πια φανερό πως ούτε οι θεοί, ούτε ο μύθος, ούτε η μοίρα ορίζουν τη ζωή τους.

Παρά την οδύνη και την απόγνωση μπροστά στην καταστροφή, οι Τρωάδες βιώνουν την απώλεια, μα δεν παραδίδονται. Οι λέξεις γίνονται τα όπλα της αντίστασής τους —έστω και την ύστατη αυτή στιγμή— απέναντι στη σκλαβιά και την απώλεια της ταυτότητας που η νέα πραγματικότητα τους επιφυλάσσει.

Στέκουν όρθιες, βρίσκουν τη φωνή τους και σταδιακά το πένθος τους μετασχηματίζεται σε μια εύθραυστη αλλά επίμονη μορφή εξέγερσης, με την αλληλεγγύη να είναι πλέον η μεγαλύτερή τους δύναμη.

Θα μπορέσουν άραγε οι καταπιεσμένες αυτού του κόσμου να ξανακερδίσουν το δικαίωμα της επιλογής;

Να κραυγάσουν τον θυμό και το μίσος τους, να θρηνήσουν, να γελάσουν μες στο χάος και το αδιέξοδο;

Θα επαναοικειοποιηθούν ποτέ οι γυναίκες της Τροίας τα σώματά τους;

Συντελεστές

Μετάφραση: Γιάννης Τσαρούχης
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Ελένη Ευθυμίου
Σύμβουλος δραματουργίας: Σοφία Ευτυχιάδου
Σκηνικά: Ευαγγελία Κιρκινέ
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Μουσική: Λευτέρης Βενιάδης
Κίνηση: Τάσος Παπαδόπουλος
Φωτισμοί: Ζωή Μολυβδά – Φαμέλη
Σχεδιασμός ήχου: Σοφία Καμαγιάννη
Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Δραματολόγος παράστασης: Εύα Σαραγά

Βοηθοί

Βοηθός σκηνοθέτριας: Θέμης Θεοχάρογλου
Βοηθός σκηνογράφου: Μαριάνθη Ράδου
Βοηθός ενδυματολόγου: Δέσποινα Μαρία Ζαχαρίου
Βοηθός φωτίστριας: Νατάσα Πετροπούλου
Β’ βοηθός σκηνογράφου: Ταξιάρχης Χούμος
Καλλιτεχνικές συνεργάτιδες για την υποστήριξη της ομάδας Εν Δυνάμει
Ελένη Ζαχοπούλου
Δάφνη Καφετζή
Αγγελική Τόμπρου
Παίζουν (αλφαβητικά)
Αργύρης Ξάφης (Ταλθύβιος)
Εύη Σαουλίδου (Ανδρομάχη)
Νάνσυ Σιδέρη (Κασσάνδρα)
Βασιλική Τρουφάκου (Ελένη)
Λυδία Φωτοπούλου (Εκάβη)
Γιώργος Χριστοδούλου (Μενέλαος)

Χορός (αλφαβητικά)

Μύριαμ Σοφία Αρτζανίδου
Μαρία Δαχλύθρα
Ελένη Δημοπούλου
Νίκος Κυπαρίσσης
Ειρήνη Κουρούβανη
Λωξάνδρα Λούκας
Λυγερή Μητροπούλου
Θεανώ Παπαβασιλείου
Κατερίνα Παπανδρέου
Νίκη Πεταλά
Χρύσα Τουμανίδου

Μαζί τους, στους ρόλους της νεαρής Πολυξένης και του μικρού Αστυάνακτα, η Άνα Τζουλάκη Χριστοδούλου και ο Μιχάλης Μήτσης αντίστοιχα.

Μουσικοί επί σκηνής

Σοφία Καμαγιάννη (πιάνο)
Γιώργος Μπουκαούρης (κρουστά)
Σοφιανός Πεσιρίδης (όμποε)
Πληροφορίες παραστάσεων

Μέρες παραστάσεων:

Παρασκευή 31 Ιουλίου (Παράσταση προσβασιμότητας σε άτομα με αισθητηριακές αναπηρίες)
Σάββατο 1 Αυγούστου

Ώρα έναρξης: 21:00

Προπώληση εισιτηρίων: more.com

Υπηρεσίες προσβασιμότητας

Διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα
Υπερτιτλισμός για Κ/κωφά και Βαρήκοα άτομα
Ακουστική Περιγραφή για άτομα με οπτική αναπηρία

Το Εθνικό Θέατρο έχει προβλέψει δυνατότητα μετακίνησης για θεατές με αισθητηριακές αναπηρίες προς και από το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το n-t.gr.

Κρατήσεις θέσεων στις προσβάσιμες παραστάσεις

E-mail: omadikespoliseis@n-t.gr
Τηλέφωνο Γραφείου Ομαδικών Πωλήσεων: 2107001468 (Δευτέρα – Παρασκευή, 09:00-15:00)
Για υποστήριξη στη διαδικασία κράτησης θέσεων: info@liminal.eu

Φωτογραφίες: Karol Jarek

Τρέιλερ: Χρήστος Συμεωνίδης

Η πρώτη προγραμματισμένη «Παράσταση του μήνα» είναι το έργο του Βασίλη Κατσικονούρη «Καλιφόρνια ντρίμιν», που παρουσιάστηκε στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά, τη θεατρική περίοδο 2003-2004. Βραβευμένο το 2002 με το Πρώτο Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου από το Υπουργείο Πολιτισμού, έκανε πρεμιέρα τον Φεβρουάριο του 2004, σε μια παράσταση που δημιούργησε αίσθηση, καθιερώνοντας τον συγγραφέα ως μία από τις δυναμικότερες φωνές της σύγχρονης νεοελληνικής δραματουργίας.

Προγραμματισμένες μεταδόσεις: 1 Ιουλίου: 13.00 & 21.00 | 8, 15, 22 και 29 Ιουλίου: 13.00 & 21.00 | 12 Ιουλίου: 19.00

Για το αναλυτικό πρόγραμμα των μεταδόσεων: webradio.n-t.gr

Λίγα λόγια για το έργο

Ο Ντίνος και ο Άρης, δύο νέα παιδιά που θέλουν να αποφύγουν πάση θυσία να υπηρετήσουν τη στρατιωτική τους θητεία, αποφασίζουν να φύγουν για την Καλιφόρνια και να ζήσουν εκεί μια ελεύθερη ζωή, σε ένα εναλλακτικό κοινόβιο, όπου ήδη βρίσκεται ένας κοινός τους φίλος. Μην έχοντας τα οικονομικά μέσα για να πραγματοποιήσουν το ταξίδι, ο Ντίνος έχει σχεδιάσει να κλέψει τον πλούσιο θείο του Πέπο, ένα γεροντοπαλίκαρο που κρατάει τα χρήματά του στο σπίτι. Στο σχέδιο εντάσσονται σταδιακά οι φίλες των δυο αγοριών, η Βουβού και η Κική. Η προσπάθειά τους, όμως, θα έχει μάλλον απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Τάκης Τζαμαργιάς, τα σκηνικά/κοστούμια η Μαρία Κονομή, τη μουσική ο Πλάτων Ανδριτσάκης, την κίνηση η Ζωή Χατζηαντωνίου, τους φωτισμούς ο Σίμος Σαρκετζής, και βοηθός σκηνοθέτη ήταν η Μάρα Γαργαλάκου. Τους ρόλους ερμήνευσαν με τη σειρά που ακούγονται στην ηχογράφηση οι: Δημοσθένης Ελευθεριάδης (Ντίνος), Στάθης Μαντζώρος (Άρης), Εύη Σαουλίδου (Βουβού), Κατερίνα Φωτιάδη (Κική).

Η παράσταση συστήνεται για ακροατές άνω των 16 ετών.

Λίγα λόγια για το Web Radio

Το Ραδιόφωνο | The National Theatre Web Radio, το διαδικτυακό Ραδιόφωνο της Πρώτης Σκηνής της χώρας είναι ένα σύγχρονο, δυναμικό κανάλι επικοινωνίας, ένας χώρος πολυφωνίας και συμμετοχής, που φέρνει την καρδιά της καλλιτεχνικής δημιουργίας ακόμα πιο κοντά στο κοινό.

Το Ραδιόφωνο | The National Theatre Web Radio διαμορφώνεται σε τέσσερις ξεχωριστές θεματικές ενότητες, προσφέροντας αποκλειστικές συνεντεύξεις με τους συντελεστές των παραστάσεων, ενημέρωση για τις παραγωγές και τις δράσεις του, γνωριμία με τους ανθρώπους και την ιστορία του οργανισμού, συζητήσεις με καλλιτέχνες για το δημιουργικό τους έργο, πρόσβαση σε σπάνιο αρχειακό υλικό, επιλεγμένες μουσικές, backstage στιγμές και πλούσιο πρωτότυπο περιεχόμενο, που θα ανανεώνεται διαρκώς, ενώ σχεδιάζει ήδη μικρές δικές του παραγωγές, με αναγνώσεις σπουδαίων λογοτεχνικών και θεατρικών έργων σύντομα διαθέσιμες. Κι ενώ τις καθημερινές το πρόγραμμα δομείται γύρω από εκπομπές σε πρώτη μετάδοση, σε τρεις ξεχωριστές ζώνες, τα σαββατοκύριακα γίνονται μαραθώνιοι, για να μη χάνει κανείς τις εκπομπές της εβδομάδας.

Καλλιτεχνικός Υπεύθυνος Προγράμματος: Σάββας Κυριακίδης
Συντονίστρια και συνεργάτις περιεχομένου: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου
Μοντάζ-Επιμέλεια ήχου: Παναγιώτης Χρονέας
Σήματα εκπομπών: Γιαν Βαν Αγγελόπουλος

Εκφώνηση σημάτων εκπομπών: Εύα Σαραγά

Αναλυτικά το Πρόγραμμα εδώ

Μετάδοση καθημερινά στις 09:00, 11:00 και 13:00, με επαναλήψεις στις 17:00, 19:00, 21:00 και ξημερώματα στις 01:00, 03:00 και 05:00. Ανάμεσα στις εκπομπές ξεχωριστές μουσικές επιλογές.

Το Εθνικό Θέατρο επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

Αναδημιουργία μιας χορευτικής παράστασης που γεννήθηκε το 2013 από τους Κουν Ογκούστινεν, Ροζάλμπα Τόρες και Χίλντεχαρντ Ντε Βάιστ και περιόδευσε παγκοσμίως την περίοδο 2013–2016, το Badke(remix) των Παλαιστίνιων καλλιτεχνών Αμίρ Σάμπρα και Ατά Χατάμπ επισκέπτεται τη γλώσσα της παράδοσης και της δίνει μια άλλη στροφή, αφουγκραζόμενο τις αγωνίες του τώρα. Πέρα από τις σκληρές γραμμές των συνόρων στον γεωγραφικό και πολιτισμικό χάρτη, το Badke(remix) εκπέμπει σήματα προς κάθε δέκτη και προωθεί την ιδέα ενός διεθνούς ‘ανήκειν’.

Η εξαθλίωση των πληθυσμών κατά τις πρόσφατες εχθροπραξίες και η επικοινωνία της στην παγκόσμια κοινότητα δημιούργησαν την εντύπωση ότι το να είσαι Παλαιστίνιος αποτελεί μια συμπαγή και ομογενή εθνική ταυτότητα, δίχως ετερότητες και εσωτερικούς αναβρασμούς. Η παράσταση έρχεται να αμφισβητήσει αυτήν την παρανόηση, καθώς άνθρωποι με διακριτά κοινωνικά χαρακτηριστικά (τάξεις, κοινωνικές ομάδες, περιοχές, μορφωτικά και επαγγελματικά υπόβαθρα) ενώνουν τα χέρια και ακολουθούν τα γνωστά βήματα, για να τα παραλλάξουν αμέσως μετά – μια κίνηση ‘βλάσφημης’ αγάπης προς τον παραδοσιακό ρυθμό, για να τον ‘αναγκάσουν’ να χωρέσει τις νέες επιθυμίες και εντάσεις των σωμάτων.

Επικεφαλής μιας ‘ορχήστρας γάμων’ στη Δυτική Όχθη, ο Νάσερ Αλ Φάρες στήνει μια αμφίθυμη μουσική συνθήκη, όπου η ευχαρίστηση και η οδύνη συνυπάρχουν. Ανάμεσα στα μουσικά μέρη, απευθύνεται στους παρευρισκόμενους που γνωρίζει, χαιρετώντας τους ή κάνοντας καθημερινές ανακοινώσεις. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ‘γιορτής’, ακούγονται περιστασιακά σειρήνες, drones και παιδικά κλάματα. Πρόκειται για ηχητικά ντοκουμέντα ή για θορύβους από τη μνήμη των χορευτών; Ένα κράμα γιορτής και πολέμου, δύο πραγματικότητες με κοινή μουσική πηγή που μας λένε:

Δεν θα αφήσουμε κανέναν να μας πει τι να κάνουμε.

Θα χορεύουμε μέχρι τελικής πτώσεως.

Συντελεστές

Χορογραφία Amir Sabra, Ata Khatab

Χορός – Δημιουργία Abdallah Damra, Bresa Ayub, Dima Zahran, Hamza Damra, Marah Haj, Mohammed Al Tayeh, Rebecca Kaoud, Rima Baransi, Samer Raya, Shahd Jabarin, Jassi Murad (αντικαταστάτρια ερμηνεύτρια)

Soundtrack Nasser Al-Fares / Επεξεργασία Sam Serruys

Καλλιτεχνικός βοηθός Abdallah Damra
Ήχος Hanne Nuyttens
Φωτισμοί Ine Van Bortel

Βασισμένο στο Badke (2013) των Koen Augustijnen, Rosalba Torres Guerrero, Hildegard De Vuyst

Περιοδεία Morgan Verhelle (laGeste)
Παραγωγή laGeste, Stereo48
Συμπαραγωγή KVS, Viernulvier

Σε συνεργασία με τη Siamese Cie (Gloed vzw)

Ευχαριστίες σε όλους τους οικοδεσπότες στη Γάνδη και τις Βρυξέλλες Anne De Smet, Tine Maes, Griet Hoet, Ruth Bossier, Veerle en Bruno Campens, Wim De Temmerman, Sarah Hauspie, Philippe Brunain, Yves De Bruyckere, Iris De Groote, 10+11 Guest House, Sophie Warnant, Jacqueline Bollen, Tom Viane, Joris van Winckel, Catherine Richards, Sylvia Boulaert, Danielle Rousseau, Camille Matthys, Sandra Sara Raes Oklobdzija, Julie De Clercq, Ehsan Hemat

Με την υποστήριξη των City of Ghent, Flemish Authorities και του Tax Shelter της Βελγικής Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης μέσω του Flanders Tax Shelter

Πληροφορίες Παράστασης

«Badke(remix)»
Χορογραφία: Amir Sabra και Ata Khatab

Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026
Χώρος: Πειραιώς 260

Παραστάσεις

Σάββατο 20 Ιουνίου 2026, ώρα 20:00
Κυριακή 21 Ιουνίου 2026, ώρα 20:30

Διάρκεια: 75 λεπτά

Ένα πολύτιμο ντοκιμαντέρ-τεκμήριο: «2005–2015. Στα χρόνια του Λούκου»

Η βραδιά ξεκίνησε στον κατάμεστο Χώρο Δ όπου, παρουσία του ίδιου του Γιώργου Λούκου, πραγματοποιήθηκε η προβολή του ντοκιμαντέρ «2005–2015. Στα χρόνια του Λούκου», σε σκηνοθεσία του Ηλία Γιαννακάκη.

Το «παρών» στο ντοκιμαντέρ –αλλά και στην αίθουσα– έδωσαν καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι και στενοί συνεργάτες του Γιώργου Λούκου, μέσα από τις μαρτυρίες των οποίων αναδύθηκαν η ιστορία του Φεστιβάλ και ο τρόπος με τον οποίο ο ίδιος καθόρισε την πορεία του θεσμού.

Η ταινία φώτισε με καθηλωτικό τρόπο τη διπλή επανάσταση που έφερε ο Γιώργος Λούκος. Από τη μία, τη χωροταξική: το πώς μεταμόρφωσε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στην εμβληματική Πειραιώς 260. Από την άλλη, ανέδειξε το πώς άλλαξε ριζικά τον καλλιτεχνικό προσανατολισμό του προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, διευρύνοντας τους ορίζοντες σε νέες καλλιτεχνικές γλώσσες και φέρνοντας το ελληνικό κοινό σε επαφή με την καλλιτεχνική πρωτοπορία εκείνης της δεκαετίας.

Η αναβίωση του «Τροχόσπιτου»

Η γιορτή συνεχίστηκε στο νέο διαμορφωμένο, προαύλιο χώρο της Πειραιώς 260, με την πολυαναμενόμενη αναβίωση του «Τροχόσπιτου». Η χαρακτηριστική αυτή αυτοκινούμενη σκηνή που είχε πέσει σε αχρησία μετά την αποχώρηση του Γιώργου Λούκου, επέστρεψε για μια μόνο νύχτα, σε επιμέλεια της Δηώς Καγγελάρη και της Όλιας Λαζαρίδου, με παρουσιαστή τον Αργύρη Ξάφη. Η Όλια Λαζαρίδου, ο Άγγελος Παπαδημητρίου, η Χριστίνα Μαξούρη, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, ο Σίμος Κακκάλας, η Άντζελα Μπρούσκου, η Μαριάννα Κάλμπαρη, η Λυδία Φωτοπούλου, ο Ηρακλής Πασχαλίδης, ο Νίκος Χατζόπουλος, η Μελίνα Τανάγρη, ο Χρήστος Στέργιογλου, ο Χρήστος Λούλης και ο Άγγελος Τριανταφύλλου ανέβηκαν στη σκηνή του και χάρισαν στο κοινό μια βραδιά με στοιχεία βαριετέ, γεμάτη νοσταλγία και μελωδίες, με τον τίτλο «Μια νύχτα χάρισμά σου».

«Ένα δάσος εφήμερο»: Έναρξη για την Κοινωνική Γλυπτική

Νωρίτερα την ίδια ημέρα, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της δράσης «Δάσος – ένα δάσος εφήμερο» η οποία σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου, φιλόδοξου κύκλου καλλιτεχνικών παρεμβάσεων με τίτλο «Κοινωνική Γλυπτική» στην Πειραιώς 260.

Η δράση παρουσιάστηκε σε εκπροσώπους του Τύπου και άλλους καλεσμένους μέσα από μια μικρή περιήγηση από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ, Μιχαήλ Μαρμαρινό και τον καθηγητή του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνο Οιχαλιώτη, ο οποίος ανέλυσε την οικολογική και αστική σημασία της παρέμβασης.

Η ιδέα του εφήμερου Δάσους κατάγεται από το Bosk (2022) – έργο του Bruno Doedens σε παραγωγή του φεστιβάλ Arcadia– και υλοποιήθηκε χάρη στην ευγενική δωρεά της Φλωρίκας Π. Κυριακοπούλου, Ιδρύτριας του FOUGARO ARTCENTER, η οποία παραβρέθηκε στα εγκαίνια, και την ευγενική χορηγία της ΔΕΗ.

Πληροφορίες εισιτηρίων εδώ

Στη γλώσσα της μουσικής, ο όρος tempo χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον ρυθμό ή την ταχύτητα με την οποία εκτελείται ένα μουσικό κομμάτι. Ο πληθυντικός της λέξης (tempi) παράγει ένα πλήθος εικόνων και συνειρμών που μας μεταφέρει σε ένα πρόσφατο κεφάλαιο της νεότερης ελληνικής ιστορίας, στο σιδηροδρομικό δυστύχημα της 28ης Φεβρουαρίου 2023.

Στο έργο του συνθέτη Ορέστη Καραμανλή, πενήντα επτά άτομα συνδέονται μεταξύ τους στη σκηνή (μέσω καλωδίων) και δημιουργούν ένα ηχοτοπίο που αποτελείται από τους χτύπους της καρδιάς τους. Κάθε ένας εφοδιάζεται με ένα μικρόφωνο επαφής που συλλαμβάνει τα σήματα των καρδιακών παλμών του, για να τα τροφοδοτήσει έπειτα σε έναν υπολογιστή που τα επεξεργάζεται μέσω μιας γλώσσας προγραμματισμού. Τα ηχοτοπία και οι μουσικές δομές που γεννιούνται επί τόπου μετασχηματίζονται συναρτήσει της συναισθηματικής κατάστασης των ανθρώπων επί σκηνής, δημιουργώντας μια μεταβαλλόμενη ηχητική μάζα από την επικάλυψη των καρδιακών παλμών.

Το TEMPI είναι ένα έργο που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη συμβολή του κοινού και το υπογραμμίζει. Παράλληλα, φωτίζει μια άλλη αλήθεια που συχνά μας διαφεύγει: είμαστε αναπόδραστα συνδεδεμένοι μεταξύ μας, όσο και αν δεν το συνειδητοποιούμε. Οι πενήντα επτά που προσφέρουν αυτό το ζωντανό υλικό για να φτιαχτεί ένα συλλογικό, ακανόνιστο καρδιοχτύπι μας υπενθυμίζουν ότι είμαστε ένα νήμα ενσυναίσθησης που διατρέχει την ιστορία – ένας δεσμός φτιαγμένος από τον αόρατο ιστό του ήχου.

Προσοχή: Η πραγματοποίηση της παράστασης προϋποθέτει την ενεργή συμμετοχή του κοινού. Σαράντα θεατές σε προεπιλεγμένες θέσεις θα τοποθετήσουν ένα μικρόφωνο στο ύψος της καρδιάς -με τη σύμφωνη γνώμη τους- και με τη συνδρομή των φοιτητών του Τμήματος Ψηφιακών Τεχνών & Κινηματογράφου του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συντελεστές

Σύνθεση – Καλλιτεχνική επιμέλεια: Ορέστης Καραμανλής

Επιμέλεια επιτέλεσης: Γιάννης Νικολαΐδης, Αγγελική Πούλου

Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Αγιαννίτης

Χρώμα: Αλέξανδρος Κοντογεωργακόπουλος

Σκηνογραφία: Ζωή Αρβανίτη

Συμβάλλουν με τις καρδιές, το μυαλό και τα χέρια τους φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Ψηφιακών Τεχνών & Κινηματογράφου του Πανεπιστημίου Αθηνών: Φανή Θεοδώση, Πέννυ Σερέτη, Ισμήνη Τσαλίκη, Κωνσταντίνος Κουρούβανης, Κίμωνας Μαρσέλλος, Πασχαλίνα Ιωαννίδου, Μαρία Παπουτσάκη, Ηρακλής Μαρινόπουλος, Ευθύμης Κουτσογιαννόπουλος, Ιωάννα Μαλαχία, Άννα Καπώνη, Κυριακή Νικολάου, Κωσταντίνος Ποταμιάνος, Χαράλαμπος Τζαβάρας, Μαρία Αραμπατζόγλου, Παναγιώτης Γερόσταθος, Αντώνης Γκούμας, Ηλέκτρα Σατσέλ, Ιωάννα Μίχα, Άρτεμις Μπίζιου, Γιώργος Πιτσάκης, Βαλεντίνα Κιαγιά

Διάρκεια 40΄

16 Ιουνίου 2026

Πειραιώς 260 (Δ)

Στις 21 Ιουνίου, στο πλαίσιο της παράστασης Hide to show του μουσικού συνόλου Nadar Ensemble και του συνθέτη Michael Beil (που ανεβαίνει στην Πειραιώς 260 στις 20 και 21 Ιουνίου) ο καλλιτεχνικός συνδιευθυντής του Nadar Ensemble, Pieter Matthynssens και ο προϊστάμενος διοίκησης Robin Goossens παρουσιάζουν μια διαδραστική διάλεξη με τίτλο Curating an Ensemble.

Αντανακλώντας τη δημιουργική φιλοσοφία του συνόλου –η οποία συνδυάζει το πρωτοποριακό καλλιτεχνικό όραμα με την ενεργή δέσμευση στις δίκαιες πρακτικές και στην ουσιαστική φροντίδα των μελών του– η διάλεξη απευθύνεται σε μουσικούς (επαγγελματίες και μη), προσκαλώντας τους σε μια εισαγωγή στο σύμπαν του Nadar Ensemble και τις προκλήσεις της διεπιστημονικής (interdisciplinary) δημιουργίας στη σύγχρονη μουσική.

Στις 28 Ιουνίου, ο συνθέτης, εικαστικός και πρόεδρος της Ακαδημίας των Τεχνών του Βερολίνου, Μάνος Τσαγκάρης έρχεται στην Πειραιώς 260 για να παρουσιάσει τη lecture performance Reinventing the wheel.

Ο Τσαγκάρης καλλιεργεί από τη δεκαετία του 1970 ένα αυτοφυές είδος μουσικού θεάτρου στο οποίο πρωτεύοντα ρόλο διαδραματίζουν οι συνθήκες της μουσικής επιτέλεσης (performance) και ο τρόπος που αυτές γίνονται αντιληπτές από τους θεατές ως κορμός της σύνθεσης. Ως συνθέτης, φωτογραφίζει εκείνη την αδιόρατη στιγμή όπου η εκτέλεση μετουσιώνεται σε επιτέλεση και η τέχνη αιωρείται ως ζώσα πραγματικότητα πριν αποκρυσταλλωθεί σε καλλιτεχνικό προϊόν (performance art).

Το Reinventing the wheel γίνεται μια δράση-ύμνος στα προσωπικά ‘εύρηκα’ που αρθρώνονται σε πείσμα του καθιερωμένου κανόνα τέχνης εκεί έξω, ένα στιγμιαίο και ένσαρκο θέατρο χωρίς αφήγηση –και πολύ περισσότερο χωρίς προφανείς δραματουργικές στρατηγικές– ένας νευρώδης συλλογισμός που ‘ακούει’ τα δημιουργικά μας ένστικτα και εκχωρεί αδιαπραγμάτευτη εμπιστοσύνη στα θεμελιώδη υλικά της καλλιτεχνικής πράξης.

Οι δύο εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του νέου κύκλου C_Music NOW, μιας επιμελητικής πρότασης που φιλοδοξεί να συστήσει εκ νέου το πεδίο της σύγχρονης μουσικής, να διευρύνει το κοινό του και να το εντάξει οργανικά στον καλλιτεχνικό πυρήνα του Φεστιβάλ ως ισότιμο συνομιλητή του χορού και του θεάτρου.

Διαδικασία συμμετοχής

Για το Reinventing the wheel του Μάνου Τσαγκάρη μπορείτε να κλείσετε τα δωρεάν εισιτήριά σας στο aefestival.gr και στην more.com, στην Πλατεία Συντάγματος (This is Athens info point Δήμου Αθηναίων) Δε-Πα 10:00-18:00 και στα εκδοτήρια των χώρων του Φεστιβάλ την ημέρα της παράστασης.

Για τη διάλεξη Curating an Ensemble του Nadar Ensemble οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να στείλουν email στη διεύθυνση seminars@aefestival.gr με τίτλο «Curating an Ensemble» μέχρι τις 15 Ιουνίου 2026.
Διαθέσιμες θέσεις: 50