Η Μεγάλη Παρασκευή είναι μια μέρα, που μοιάζει με θρήνο χωρίς φωνή. Έχει κάτι σκληρό, αλλά με τίποτα μη ελπιδοφόρο. Κι όταν αγγίζεται από τους ποιητές, γίνεται μια μέρα, που, στις μεγάλες αντιθέσεις της, υπερέχει το φως.