Μαζί με την Krueger, η Ingrid Barkow παρακολουθούσε από το αναπηρικό της αμαξίδιο τα ελεύθερα ελεφαντάκια, ενώ η Monika Jansen στεκόταν στις μύτες των ποδιών της για να δει καλύτερα έναν ρινόκερο. «Όταν επιστρέψω σπίτι, θα το σκέφτομαι ακόμα», είπε η Jansen, 85 ετών. «Ίσως ακόμη και τη νύχτα, όταν κοιμάμαι και το ονειρεύομαι».

Οι τρεις γυναίκες είναι ανάμεσα στα περίπου 1,6 εκατομμύρια άτομα με άνοια στη Γερμανία, σύμφωνα με το Γραφείο της Εθνικής Στρατηγικής για την Άνοια. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να φτάσει τα 2,8 εκατομμύρια μέχρι το 2050.

Παγκόσμια αύξηση των ειδικών ξεναγήσεων

Σε όλο τον κόσμο, μουσεία και πολιτιστικοί φορείς προσθέτουν ολοένα και περισσότερες εξειδικευμένες, προσβάσιμες ξεναγήσεις και προγράμματα στο ρεπερτόριό τους, αξιοποιώντας συχνά τις τεχνολογικές εξελίξεις. Περιλαμβάνουν ξεναγήσεις στη νοηματική για άτομα με προβλήματα ακοής, βιωματικές δράσεις αφής για όσους έχουν μειωμένη όραση και προγράμματα προσαρμοσμένα σε ανθρώπους στο φάσμα του αυτισμού.

Το παράρτημα Βερολίνου της Malteser Deutschland σχεδίασε πέρυσι ένα πολιτιστικό πρόγραμμα στην πόλη ειδικά για άτομα με άνοια. «Τα άτομα με άνοια δεν είναι ορατά στην κοινωνία μας. Παραμένει ένα μεγάλο ταμπού, παρότι αφορά πάρα πολλούς ανθρώπους και είναι σημαντικό να συνεχίσουν να βρίσκονται στο επίκεντρο», δήλωσε η υπεύθυνη του προγράμματος Christine Gruschka. «Έχουν δικαίωμα συμμετοχής όπως όλοι».

Εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με κάποια μορφή άνοιας — μια προοδευτική απώλεια μνήμης, λογικής, γλωσσικών δεξιοτήτων και άλλων γνωστικών λειτουργιών. Μπορεί να παρατηρηθούν αλλαγές στην προσωπικότητα, τον συναισθηματικό έλεγχο ή ακόμη και στην οπτική αντίληψη. Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η πιο γνωστή μορφή, αλλά υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές με ιδιαίτερα συμπτώματα.

Η σημασία των ειδικών ξεναγήσεων για οικογένειες και φροντιστές

Οι ξεναγήσεις της Malteser Berlin πραγματοποιούνται στον ζωολογικό κήπο, στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, στον Κήπο Britzer και στο Ανάκτορο Charlottenburg, με στόχο τη διεύρυνση σε νέες τοποθεσίες. «Οι ‘κανονικές’ ξεναγήσεις είναι συνήθως πολύ γρήγορες, θορυβώδεις και γεμάτες περισπασμούς», εξηγεί η Gruschka. «Γι’ αυτό δημιουργούμε προγράμματα αποκλειστικά για ανθρώπους με άνοια: ώστε να νιώθουν ορατοί, άνετοι και μέλη της κοινωνίας».

Η Krueger, η Jansen και η Barkow ακολούθησαν τη συντονίστρια ξεναγήσεων της Malteser Berlin Carola Tembrink, μαζί με τις κόρες τους και μία φροντίστρια. Η Tembrink επέλεξε να επικεντρωθεί στις περιοχές των ιπποπόταμων, ρινόκερων και ελεφάντων ώστε οι συμμετέχοντες να μην κουραστούν ή αγχωθούν από την πληθώρα ερεθισμάτων.

«Ο ζωολογικός κήπος είναι ιδανικός για τέτοιες δράσεις γιατί σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του Βερολίνου έχουν επισκεφτεί εδώ ως παιδιά», σημείωσε η Tembrink. «Και ιδιαίτερα στα άτομα με άνοια, οι παιδικές αναμνήσεις συχνά παραμένουν ζωντανές — χρειάζονται απλώς ένα ερέθισμα — κάτι που συμβαίνει όταν βλέπουν τα ζώα ή μυρίζουν τον αέρα του ζωολογικού κήπου».

Για τους φροντιστές και τις οικογένειες, οι εξειδικευμένες ξεναγήσεις αποτελούν σανίδα σωτηρίας. Μέσα στις απαιτητικές ημέρες φροντίδας ενός ατόμου με άνοια, τέτοιες δράσεις προσφέρουν ευκαιρία σύνδεσης με άλλους που βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις.

Η Krueger διαγνώστηκε επισήμως πέρυσι με άνοια, αν και τα συμπτώματα είχαν εμφανιστεί εδώ και πάνω από δύο χρόνια σύμφωνα με την κόρη της Kerstin Hoehne. «Το ωραίο είναι πως είσαι ανάμεσα σε ομοιοπαθείς — δεν είσαι μόνος σου αλλά νιώθεις ότι ανήκεις κάπου», ανέφερε η Hoehne.

Η κόρη της Barkow, Manuela Grudda, δήλωσε πως η ξενάγηση τις έφερε πιο κοντά. Καθώς οδηγούσε το αμαξίδιο της μητέρας της στον ζωολογικό κήπο, τη χάιδευε απαλά στους ώμους ή της έδειχνε τα ζώα. «Δεν μπορώ πια να επικοινωνώ μαζί της όπως παλιά», λέει η Grudda. «Όμως όταν της δείχνω κάτι βλέπω ότι το παρατηρεί — δίνει προσοχή — κι αυτό είναι σημαντικό. Χαίρομαι που δεν βρίσκεται μόνο στον δικό της κόσμο αλλά συμμετέχει και στον δικό μας».

Από το Parque Tantauco, ένα απομακρυσμένο μέρος ενός νησιού στα ανοικτά των ακτών της Χιλής, το είδος του βατράχου Δαρβίνου βρίσκεται υπό τέτοια απειλή από έναν θανατηφόρο μύκητα, που τα 11 αρσενικά μεταφέρθηκαν από οικολόγους στο βρετανικό ζωολογικό κήπο στα μισά του κόσμου. Μοναδικά ανάμεσα στα αμφίβια, τα αρσενικά βατράχια του Δαρβίνου μεταφέρουν τους μικροσκοπικούς γυρίνους τους μέσα στους φωνητικούς σάκους τους για να τους προστατεύσουν μέχρι να μεταμορφωθούν σε βατράχια. Στη συνέχεια, ο μπαμπάς φτύνει μια διαδοχή από τρία έως επτά βατράχια, σύμφωνα με το National Geographic.

Ακόμη και όταν μεγαλώσουν πλήρως, τα βατράχια του Δαρβίνου είναι μικροσκοπικά, ζυγίζουν λιγότερο από δύο γραμμάρια και έχουν μέγεθος λιγότερο από τρία εκατοστά, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολο για τους οικολόγους να τα βρουν.

Το Tantauco ήταν κάποτε το τέλειο σπίτι για αυτούς τους βατράχους, το είδος έχει αποδεκατιστεί από τον θανατηφόρο μύκητα χυτρίδης, ο οποίος έχει επηρεάσει τα αμφίβια σε όλο τον κόσμο.

Έτσι, τον Οκτώβριο του 2024, οι οικολόγοι αποφάσισαν να μεταφέρουν 52 από τους υγιείς βατράχους στο Λονδίνο, όπου μπορούσαν να παραμείνουν ασφαλείς από τον μύκητα και να αναπαραχθούν. Το ταξίδι των βατράχων στο Λονδίνο ήταν μακρύ και περίπλοκο και περιελάμβανε μια βόλτα με βάρκα έξι ωρών πίσω στην ηπειρωτική χώρα, μια πτήση 15 ωρών στην πρωτεύουσα της Χιλής, και τέλος στο αεροδρόμιο της Χιλής. Μεταφέρθηκαν σε σχεδιασμένα, ελεγχόμενα από το κλίμα κουτιά, όπως ανέφερε ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου σε δήλωση που κυκλοφόρησε τη Δευτέρα.

Με την ασφαλή άφιξη 33 βατράχων, ο Ben Tapley, επιμελητής αμφίβιων στο ζωολογικό κήπο του Λονδίνου, είπε ότι αυτή είναι μια «στιγμή ορόσημο» στη διατήρηση του είδους. «Η επιτυχημένη γονική εκτροφή αυτών των βατράχων είναι ένα ισχυρό σύμβολο ελπίδας για το είδος, υπογραμμίζει τι μπορεί να επιτευχθεί όταν συνεργάζονται οι οικολόγοι και χρησιμεύει ως κρίσιμη υπενθύμιση του ρόλου του ζωολογικού κήπου μας», είπε σε δήλωσή του.

Τελικά, οι οικολόγοι ελπίζουν ότι ο πληθυσμός θα μπορέσει να επανέλθει στη Χιλή μόλις τεθεί υπό έλεγχο ο μύκητας της χυτρίδος.

Πηγή: CNN UK / Φωτογραφία: Benjamin Tapley

Η Marwell Wildlife έχει συνεργαστεί με το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον για την ανάπτυξη μη πληρωμέμων εναέριων οχημάτων (UAV) για τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των ζώων χωρίς να τα ενοχλεί. Το έργο θα ξεκινήσει με την παρακολούθηση ειδών λεοπάρδαλης του χιονιού και οπληφόρων στο Εθνικό Πάρκο Altyn-Emel στο Καζακστάν και της ζέβρας του Grevy στην Κένυα.

Η ομάδα αναπτύσσει τεχνολογία που επιτρέπει στα ζώα να αναγνωρίζονται από τον ουρανό χρησιμοποιώντας θερμική απεικόνιση, κάμερες υψηλής ευκρίνειας και τεχνητή νοημοσύνη για τη διαφοροποίηση μεταξύ των μεμονωμένων μοτίβων τριχώματος.

Μια εκπρόσωπος της Marwell Wildlife, που διαχειρίζεται τον ζωολογικό κήπο Marwell κοντά στο Γουίντσεστερ, είπε: «Κάθε ζέβρα , για παράδειγμα, έχει ένα μοναδικό μοτίβο λωρίδας και μοιάζει πολύ με ανθρώπινο δακτυλικό αποτύπωμα ή γραμμωτό κώδικα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση ενός ατόμου. Ο καθηγητής Philip Riordan, διευθυντής διατήρησης στο Marwell Wildlife, πρόσθεσε: «Οι πιθανές εφαρμογές των υπαρχουσών τεχνολογιών για τη διατήρηση της άγριας ζωής είναι ήδη τεράστιες και σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητες. Αυτό το έργο θα χρησιμοποιήσει ό,τι είναι διαθέσιμο και, με τους συνεργάτες μας, θα οδηγήσει σε περαιτέρω καινοτομίες που μπορούν να βοηθήσουν τους οικολόγους σε όλο τον κόσμο». Η Marwell Wildlife είπε ότι τα drones είχαν υποβληθεί σε πολλές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένων δύο στο ζωολογικό κήπο του Χάμσαϊρ.

Ο εκπρόσωπος της φιλανθρωπικής οργάνωσης πρόσθεσε: «Κατά τη διάρκεια της πιο πρόσφατης δοκιμής, τα drones κατέγραψαν εικόνες με αρκετή λεπτομέρεια για να δουν τις φλέβες στο αυτί μιας ζέβρας από 120 μέτρα ύψος. «Ακόμη και οι σκιές των ζώων μπορούν να δώσουν στους οικολόγους πληροφορίες σχετικά με τα ζώα που κοιτάζουν· για παράδειγμα, οι όρυγες με κέρατο μοιάζουν όλοι από ψηλά, αλλά οι σκιές των αρσενικών δείχνουν ξεκάθαρα τα κέρατά τους. Οι λειτουργίες ζουμ επιτρέπουν στην ομάδα μας να ελέγχει την κατάσταση του σώματος, για παράδειγμα, ελέγχοντας εάν η λεκάνη και τα πλευρά ενός ζώου είναι ιδιαίτερα ορατά, ένδειξη ότι μπορεί να μην έχουν πρόσβαση σε επαρκείς πόρους».

Πρόσθεσε, «Την επόμενη χρονιά, τα UAV θα αναπτυχθούν στο Καζακστάν και την Κένυα, όπου συνεργαζόμαστε με το Grevy’s Zebra Trust και την υπηρεσία Wildlife της Κένυας». «Ο απώτερος στόχος του έργου είναι η ανάπτυξη μιας προσαρμόσιμης πλατφόρμας UAV που μπορεί να γίνει ευρέως προσβάσιμη στους οικολόγους σε όλο τον κόσμο. Οι δοκιμές στο Καζακστάν και την Κένυα θα παρέχουν μελέτες περιπτώσεων και θα βοηθήσουν την ομάδα του έργου να διασφαλίσει ότι η τεχνολογία μπορεί να αποδώσει σε σχέση με τις ανάγκες του έργου. Με τον καιρό, ωστόσο, τα drones θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση άγριων πληθυσμών ζώων υπό εξαφάνιση σε όλο τον κόσμο με μη επεμβατικό, οικονομικά αποδοτικό και αμοιβαία επωφελές τρόπο».

Πηγή: Daily Sabah

Ο Ali Donbest, ο οποίος διαχειρίζεται τον ζωολογικό κήπο Sanda Kyarimi, είπε στο BBC ότι δεν γνωρίζει ακριβώς πόσα ζώα είναι ελεύθερα, αλλά έχει ξεκινήσει ένα κυνήγι για τον εντοπισμό τους. Βρέθηκε μία στρουθοκάμηλος αλλά συμβούλεψε τους κατοίκους να είναι προσεκτικοί. Τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι το Maiduguri αντιμετωπίζει πλημμύρες σε κλίμακα που δεν έχει παρατηρηθεί εδώ και τρεις δεκαετίες με πολλούς να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Ο κ. Donbest είπε ότι υπήρξε κάποια επιτυχία στην εύρεση ορισμένων από αυτά που είχαν διαφύγει. «Καταφέραμε να συλλάβουμε ξανά τη στρουθοκάμηλο που είδαμε στο δρόμο και πήραμε επίσης κλήση ότι ένας κροκόδειλος βρέθηκε σε άλλη τοποθεσία, αλλά δεν μπορούμε να φτάσουμε εκεί λόγω των πλημμυρών», είπε. Είπε επίσης ότι τα κλουβιά όπου φυλάσσονταν τα λιοντάρια και οι ύαινες είχαν βυθιστεί από τα νερά της πλημμύρας, αλλά δεν μπορεί να πει αν είχαν γλιτώσει.

Το αφεντικό του ζωολογικού κήπου εξήγησε ότι η πλημμύρα είχε καταστρέψει ορισμένους από τους τοίχους, επιτρέποντας στα ζώα να περιφέρονται ελεύθερα. Ωστόσο, μπορεί να μην είναι όλα τα πλάσματα που εντοπίστηκαν στους δρόμους από τον ζωολογικό κήπο.

«Λάβαμε μια αναφορά ότι κάπου εθεάθη ένας ιπποπόταμος και δεν έχουμε ιπποπόταμους στο ζωολογικό κήπο, επομένως τα νερά μπορεί επίσης να σκορπίσουν ζώα από άλλες» , είπε.

Ο Ishaq Sani, κάτοικος του Maiduguri, είπε στο BBC ότι ο μεγαλύτερος φόβος του αυτή τη στιγμή είναι να συναντήσει ένα άγριο ζώο. Εγκατέλειψε το σπίτι του λόγω των πλημμυρών και τώρα μένει με έναν φίλο του σε άλλη τοποθεσία.

Μέχρι τώρα δεν υπάρχουν αναφορές για επίθεση ζώων σε ανθρώπους. Αυτό είναι το τελευταίο περιστατικό σε μια σειρά πλημμυρών που έπληξαν πρόσφατα τη Νιγηρία.

Πηγή: BBC

Οι ειδικοί στη φροντίδα της άγριας ζωής παρακολουθούν στενά την Jillian και το μικρό της και αναφέρουν ότι η Jillian γρήγορα έγινε μαμά και έχει δείξει όλες τις αναμενόμενες και σωστές μητρικές συμπεριφορές. Το μικρό έχει δείξει προσκόλληση στη Jillian και ήταν πολύ δραστήριο και ομιλητικό καθώς εξερευνά και μεγαλώνει.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι με τη γέννηση αυτού του πολύ ιδιαίτερου τίγρη στο πάρκο σαφάρι του ζωολογικού κήπου του Σαν Ντιέγκο», δήλωσε η Lisa Peterson, ανώτερη αντιπρόεδρος και εκτελεστική διευθύντρια του Σαφάρι Πάρκου του Ζωολογικού Κήπου του Σαν Ντιέγκο. «Αυτή η γέννηση προσθέτει τα απίστευτα σημαντικά γονίδια της Jillian στη δεξαμενή του πληθυσμού, προάγοντας τη γενετική ποικιλότητα και την υγεία του είδους της τίγρης της Σουμάτρας». Πρόσθεσε η Peterson, «Η ομάδα φροντίδας της Jillian έκανε εξαιρετική δουλειά παρακολουθώντας εκείνη και το μικρό της σε όλη αυτή τη διαδικασία και ήταν χαρά για αυτούς να την παρακολουθούν να απολαμβάνει τη μητρότητα. Ελπίζουμε ότι αυτό το μικρό θα επιτρέψει στους επισκέπτες μας να κατανοήσουν καλύτερα αυτό το απίστευτα ιδιαίτερο είδος και τη σημασία της διατήρησης των φυσικών ενδιαιτημάτων τους.»

Η γέννηση είναι αποτέλεσμα μιας σύστασης αναπαραγωγής μέσω του προγράμματος AZA Sumatran Species Survival Plan (SSP). Κάθε Πρόγραμμα SSP, το οποίο εποπτεύεται από οικολόγους σε εθνικό επίπεδο, διασφαλίζει τη γενετική ποικιλότητα και τους υγιείς, αυτοσυντηρούμενους πληθυσμούς διασφάλισης της απειλούμενης και υπό εξαφάνιση άγριας ζωής.

Με μόνο περίπου 400 έως 600 ζώα να απομένουν σε αυτόχθονα ενδιαιτήματα, οι τίγρεις της Σουμάτρας βρίσκονται σε κρίσιμο κίνδυνο. Οι τίγρεις αντιμετωπίζουν πολλές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας οικοτόπων, της συνύπαρξης ανθρώπου-άγριας ζωής και της λαθροθηρίας. Οι άνθρωποι μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία των τίγρεων αποφεύγοντας προϊόντα που παρασκευάζονται με μη βιώσιμο φοινικέλαιο, μια βιομηχανία που βλάπτει τους οικοτόπους των τίγρεων και αρνούμενοι να αγοράσουν είδη από άγρια ​​πανίδα που απειλούνται με εξαφάνιση.

Η Jillian και το μικρό της θα παραμείνουν στο κρησφύγετό της για αρκετές εβδομάδες. Αυτό το χρονικό διάστημα είναι κρίσιμο, καθώς επιτρέπει στα μικρά να δεσμεύονται με τη μητέρα τους και να μαθαίνουν από τη μητέρα τους. Όταν η Jillian είναι έτοιμη, θα βγάλει το μικρό της από το κρησφύγετο, όπου θα έχουν πρόσβαση σε έναν ειδικά σχεδιασμένο βιότοπο μητρότητας που επιτρέπει στη μαμά Jillian να παρακολουθεί το μικρό της ενώ εξερευνούν την ύπαιθρο για πρώτη φορά. Οι ειδικοί στη φροντίδα της άγριας ζωής εκτιμούν ότι αυτό θα συμβεί όταν το μικρό είναι 10 έως 12 εβδομάδων, αν και θα εξαρτηθεί από την υγεία και τη συμπεριφορά του.

Πηγή: San Diego Zoo

Ο ελέφαντας, ονόματι Charlie, συνελήφθη το 1984 από το εθνικό πάρκο Hwange της Ζιμπάμπουε όταν ήταν δύο ετών. Μεταφέρθηκε στο Boswell Wilkie Circus στη Νότια Αφρική και εκπαιδεύτηκε να κάνει κόλπα. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μεταφέρθηκε στον μοναδικό εθνικό ζωολογικό κήπο της χώρας. Τα τελευταία χρόνια, φιλοζωικές οργανώσεις πίεσαν για την απελευθέρωση του ελέφαντα λόγω ανησυχίας για την υγεία του.

Την Τρίτη, το Ίδρυμα EMS, το οποίο υπερασπίζεται τα δικαιώματα της άγριας ζωής, ανακοίνωσε ότι μετά από «ένα τετράωρο ταξίδι στην ελευθερία» ο ελέφαντας έφτασε στο νέο του σπίτι στο Shambala Private Reserve στην επαρχία Limpopo. Ανέφερε ότι το «ιστορικό γεγονός» ακολούθησε πολυετείς διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής, αφού το Ίδρυμα EMS και οι εταίροι του παρείχαν επιστημονικά στοιχεία που δείχνουν ότι οι ελέφαντες υποφέρουν στους ζωολογικούς κήπους.

Στο ζωολογικό κήπο, ο Charlie ο ελέφαντας λέγεται ότι ήταν μάρτυρας του θανάτου τεσσάρων άλλων ελεφάντων, συμπεριλαμβανομένου του δικού του μικρού που ήταν ηλικίας λιγότερης από ένα μήνα. Το 2019, εκφράστηκαν ανησυχίες ότι ο ελέφαντας έδειχνε σημάδια αγωνίας που είναι κοινά στα ζώα σε αιχμαλωσία.

Το Εθνικό Ινστιτούτο Βιοποικιλότητας της Νότιας Αφρικής, το οποίο διαχειρίζεται τον ζωολογικό κήπο, το διέψευσε, λέγοντας ότι ήταν συμπεριφορά που διδάχτηκε από χρόνια ζωής στο τσίρκο που δεν θα μπορούσε ποτέ να ξεπεραστεί εντελώς.

Το Ίδρυμα EMS είπε ότι αυτό ήταν ανακριβές. Την Τρίτη, η φιλοζωική οργάνωση Four Paws, η οποία συνεργάστηκε με το Ίδρυμα EMS, δήλωσε ότι η συνταξιοδότηση του ελέφαντα ήταν ένα σημαντικό ορόσημο για τον Charlie αλλά και για την καλύτερη ευημερία των ζώων στη Νότια Αφρική. «Μαζί με τους συνεργάτες μας, εργαζόμαστε ακούραστα για να δώσουμε τέλος στη μοναξιά του Τσάρλι για να τον δούμε να ευδοκιμεί στον νέο του χώρο, στο κατάλληλο σπίτι», δήλωσε ο Josef Pfabigan, διευθύνων σύμβουλος της Four Paws.

Το νέο σπίτι του ελέφαντα είναι ένα καταφύγιο 10.000 εκταρίων με έναν ακμάζοντα πληθυσμό ελεφάντων, που είναι γνωστό ότι επανενσωματώνει επιτυχώς ζώα πίσω στη φύση. Εκεί, θα παρακολουθείται στενά από ειδικούς κτηνιάτρους συμπεριφοράς. «Το όνειρό μας είναι ότι με τον δικό του ρυθμό, ο Charlie θα μάθει να είναι ο ελέφαντας που έπρεπε πάντα να είναι και ότι σύντομα θα συναντηθεί και θα ενσωματωθεί στην υπάρχουσα κοινότητα ελεφάντων στη Σαμπάλα», δήλωσε το Ίδρυμα EMS.

Η Νότια Αφρική έχει πληθυσμό άγριων ελεφάντων άνω των 25.000, σύμφωνα με την αρχή πάρκων της Νότιας Αφρικής SANparks. Οι αφρικανικοί ελέφαντες αντιμετωπίζουν απειλές από λαθροκυνηγούς, με χιλιάδες από αυτούς να σκοτώνονται παράνομα κάθε χρόνο για τους χαυλιόδοντές τους. Αντιμετωπίζουν επίσης απώλεια οικοτόπων λόγω της επέκτασης των ανθρώπινων οικισμών.

Πηγή: BBC

Ο γορίλας στένσιλ που βοηθάει στην απόδραση των ζώων κάτω από ένα παντζούρι στην είσοδο του ζωολογικού κήπου του Λονδίνου την περασμένη Τρίτη, κατέβηκε από τον ζωολογικό κήπο για «φύλαξη». Ακολουθεί την αφαίρεση μιας μεγάλης γάτας ζωγραφισμένης σε μια γυμνή διαφημιστική πινακίδα στο βορειοανατολικό Λονδίνο από έναν εργολάβο. Ο άνδρας είπε ότι το έκανε για να αποτρέψει το έργο τέχνης να «λεηλατηθεί» από κλέφτες. Ο λύκος του Banksy που ήταν τοποθετημένος σε ένα δορυφορικό πιάτο κλάπηκε από μια τριάδα με κουκούλες στο φως της ημέρας, ο Rhino του που έμπαινε σε αυτοκίνητο βανδαλίστηκε, το ίδιο και το ζευγάρι των ελεφάντων που ζωγράφισε σε μπλοκαρισμένα παράθυρα με τούβλα.

Ο Ζωολογικός Κήπος του Λονδίνου είπε ότι αφαίρεσε το ένατο και τελευταίο έργο τέχνης της σειράς με θέμα τα ζώα για να «φυλάξει σωστά» μια «σημαντική στιγμή» στην σχεδόν 200 χρόνων ιστορία του. Έστειλε μια προειδοποίηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι σχεδίαζε να αφαιρέσει το έργο τέχνης από τη δημόσια έκθεση την Παρασκευή «για να χρησιμοποιήσει πλήρως την είσοδο κατά την πολυάσχολη καλοκαιρινή περίοδο».

«Εξακολουθούμε να εργαζόμαστε για το τι ακριβώς πρόκειται να κάνουμε με αυτό», έγραψε ο ζωολογικός κήπος στο X.

Ο γορίλας έχει αντικατασταθεί από τότε με ένα αντίγραφο και μια πινακίδα κοντά που γράφει «Banksy woz ere». Πλήθη μαζεύονταν στην είσοδο του ζωολογικού κήπου για να πάρουν μια γεύση από την τοιχογραφία. «Γνωρίζουμε τη δύναμη που έχουν τα ζώα να εμπνέουν και να κινούν το ενδιαφέρον των ανθρώπων, καθώς το να βρίσκονται ανάμεσα στη φύση ενισχύει την ψυχική υγεία, τη σωματική υγεία και την ευεξία των ανθρώπων», δημοσίευσε στον ιστότοπό της η Kathryn England, διευθύνουσα σύμβουλος του Ζωολογικού Κήπου του Λονδίνου.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι από τη χαρά που έχει ήδη φέρει αυτό το έργο τέχνης σε τόσους πολλούς, αλλά κυρίως, είμαστε απίστευτα ευγνώμονες στον Banksy, που έβαλε την άγρια ​​ζωή στο επίκεντρο».

Ο γορίλας φαίνεται να βοηθά πολλά ζώα να δραπετεύσουν από τον ζωολογικό κήπο, συμπεριλαμβανομένου ενός θαλάσσιου λιονταριού, πουλιών και μερικών άλλων που κρύβονται στο σκοτάδι, με ορατό μόνο το λευκό των ματιών τους.

Ο Banksy είπε σε δήλωσή του την περασμένη εβδομάδα ότι ήλπιζε ότι τα έργα τέχνης να ενθουσιάσουν το κοινό «με μια στιγμή απροσδόκητης διασκέδασης, καθώς και να υπογραμμίσουν απαλά την ανθρώπινη ικανότητα για δημιουργικό παιχνίδι, αντί για καταστροφή και αρνητικότητα».

Πηγή: ARTnews

Το αξιοθέατο του Cheshire είπε ότι ο περσικός οναγέρ ή αλλιώς περσικός άγριος γάιδαρος γεννήθηκε από τη μαμά Azita μετά από έναν χρόνο εγκυμοσύνης. Οι onagers κατάγονται από τις ημι-ερήμους του Ιράν και σχετίζονται με τα οικόσιτα γαϊδούρια.

Το πουλάρι ονομάστηκε Jasper, του οποίου η περσική σημασία σχετίζεται με τον θησαυρό. Οι οικολόγοι στον ζωολογικό κήπο δήλωσαν ότι υπάρχουν λιγότεροι από 600 επιζώντες άγριοι γάιδαροι, αλλά η γέννησή του θα μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία του είδους από την εξαφάνιση.

Ο Mike Jordan, διευθυντής ζώων και φυτών στο ζωολογικό κήπο του Chester, είπε ότι ο ζωολογικός κήπος ήταν ευτυχισμένος με τη γέννηση του Jasper. Ο διευθυντής είπε ακόμα ότι το νεογέννητο ζώο «τα πάει πολύ καλά» και πρόσθεσε ότι «η μαμά Azita κάνει φανταστική δουλειά ανατροφής και έχει δεσμευτεί στη νέα της πραγματικότητα». «Είναι γεμάτος ενέργεια και του αρέσει να σηκώνει παιχνιδιάρικα την άμμο καθώς τρέχει γύρω από τον βιότοπό του», πρόσθεσε.

Άγρια γαϊδούρια βρίσκονταν κάποτε σε αφθονία στις ερήμους της Μογγολίας, της Κίνας και του Ιράν, αλλά τώρα έχουν απομείνει πολύ λίγα είδη. Οι Onagers επιβιώνουν μόνο σε δύο μικρές, προστατευμένες περιοχές στο Ιράν, δήλωσε εκπρόσωπος του Chester Zoo. Σύμφωνα με τους οικολόγους, το είδος έχει υποφέρει από παράνομη λαθροθηρία, υπερβόσκηση, ξηρασία και ασθένειες που μεταδίδονται από ζώα φάρμας.

Ο αριθμός τους έχει πέσει κατακόρυφα περισσότερο από 50% τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Το είδος έχει καταχωρηθεί ως απειλούμενο από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN).
«Με τους αριθμούς να έχουν μειωθεί τόσο γρήγορα στην άγρια ​​φύση και τα είδη να βρίσκονται τώρα στα όρια της ύπαρξης στο Ιράν, είναι δυστυχώς πολύ πιθανό αυτά τα ζώα να εξαφανιστούν στη φύση κατά τη διάρκεια της ζωής μας», πρόσθεσε ο κ. Jordan.

Πηγή: BBC

Τα gharials αναφέρονται ως ζώα «κρίσιμα απειλούμενα», με μόνο περίπου 650 ενήλικες να έχουν απομείνει στη φύση — επομένως κάθε προσπάθεια διατήρησης έχει σημασία. Ο Fort Worth ήταν ο μόνος ζωολογικός κήπος στη Βόρεια Αμερική που παρήγαγε πολλούς κροκόδειλους gharial σε μια σεζόν ούτως ή άλλως – και τώρα είναι στην ευχάριστη θέση να είναι ο πρώτος που το κάνει τα τελευταία χρόνια.

Εκκολάφθηκαν από αυγά που γεννήθηκαν από δύο διαφορετικά θηλυκά στην ομάδα gharial του ζωολογικού κήπου. «Όλοι εδώ στον ζωολογικό κήπο του Fort Worth είναι εκστασιασμένοι που έχουν επαναλαμβανόμενη επιτυχία με τις εκκολάψεις για δεύτερη συνεχή χρονιά», ανακοίνωσε η Vicky Poole, συνεργάτης επιμελήτρια του ectotherms, στις 24 Ιουλίου.

«Το να έχεις δύο επιπλέον νεοσσούς είναι μια μεγάλη νίκη για την αύξηση του πληθυσμού των gharial στους ζωολογικούς κήπους και τη διεύρυνση της γνώσης για να βοηθήσει αυτό το κρίσιμα απειλούμενο είδος να επιβιώσει». Τα μικρά συμπληρώνουν πλέον πάνω από ένα μήνα ζωής και έχουν μήκος λίγο πάνω από 30 εκατοστά.

Τα αρσενικά gharial, τα οποία βρίσκονται κυρίως στην Ινδία, μπορούν να αυξηθούν στα 5 μέτρα και να ζυγίζουν σχεδόν 1.500 κιλά, ενώ τα θηλυκά παραμένουν ελαφρώς μικρότερα.

Προς το παρόν, τα νεογνά θα παραμείνουν στα παρασκήνια στο ζωολογικό κήπο για στενή παρακολούθηση της ανάπτυξής τους.

Πηγή: Good News Network

Σεβόμενοι τις επιθυμίες του, οι Γερμανοί φύλακες του ζωολογικού κήπου εγκατέλειψαν την πρόθεσή τους να τον μεγαλώσουν για να συνεισφέρουν τελικά χρησιμοποιώντας τα γονίδιά του σε ένα ζωτικής σημασίας πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία και αποφάσισαν να τον απελευθερώσουν στην άγρια ​​φύση της Γερμανίας. Τώρα που κατοικεί στα δάση της Σαξονίας, εντάσσεται σε έναν σταθερά αυξανόμενο πληθυσμό άγριων λύγκα σε όλη τη Γερμανία και την Ελβετία, οι οποίοι οπισθοχωρούν και έχουν μαζευτεί συνολικά σε όλη την έκταση που περιπλανιόντουσαν εδώ και καιρό.

Ο καρπαθιακός λύγκας είναι ένα υποείδος του ευρασιατικού λύγκα, ο οποίος ενώ καταγράφεται ως απειλούμενος με εξαφάνιση στην Κόκκινη Λίστα της IUCN, έχει παρ’ όλα αυτά εξαφανιστεί σε μεγάλες εκτάσεις του πρώην οικοτόπου του.

Ένα άλλο υποείδος, ο ιβηρικός λύγκας, ευδοκιμεί και αναπτύσσεται σε όλη την Πορτογαλία και την Ισπανία μετά από δύο δεκαετίες ηρωικών, έντονων εργασιών διατήρησης.

Στη Γερμανία, ωστόσο, υπάρχουν μόνο 190 τέτοια ζώα που περιφέρονται κυρίως στα όρη Harz, στη Βαυαρία και τη Ρηνανία-Παλατινάτο.

Ο Chapo ήταν ενός έτους, όταν, ως αιχμάλωτο, τον πήγαν σε μια εγκατάσταση αναπαραγωγής στα όρη Χαρτς. Το πρώτο πράγμα που έκανε, παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε σε ζωολογικό κήπο, ήταν να πηδήξει πάνω από τον φράχτη του περιβόλου. Συνελήφθη γρήγορα, αλλά η θέληση για περιπλάνηση ήταν εμφανής, αναφέρουν οι Sunday Times. «Συνέχισε να αναζητά τρόπους να βγει από το περίβολο και δυσκολευόταν να εγκατασταθεί», ανέφερε η αρχή για την άγρια ​​ζωή της Σαξονίας σε μια δήλωση. «Αυτό έδειξε ότι ο νεαρός λύγκας ταίριαζε καλύτερα να απελευθερωθεί στη φύση».

Σύμφωνα με τους Times, ειδικοί από το δίκτυο Linking Lynx είχαν αναγνωρίσει τον Chapo ως ντροπαλό και κατάλληλο για επανεισαγωγή, ενώ βρισκόταν στη Νυρεμβέργη, οδηγώντας τους φύλακες να διατηρήσουν ελάχιστη επαφή μαζί του, να τον ταΐζουν μόνο με κρέας θηραμάτων και να τον τοποθετήσουν σε μεγαλύτερο περίβλημα.

Συμμετέχει στην ομάδα άλλων τριών λύγκων που θα επανεισαχθούν φέτος, οι οποίοι έχουν «αποφοιτήσει» από το κυνήγι κουνελιών, το κυνήγι αλεπούδων και το κυνήγι ελαφιών. Παρά το γεγονός ότι είναι το τρίτο μεγαλύτερο αρπακτικό της ξηράς στην Ευρώπη, ο λύγκας εμφανίζεται σπάνια και δεν αποτελεί απειλή για τα ζώα.

Πρόσφατα, η κυβέρνηση της Σαξονίας διευκρίνισε ότι η Nova και η Luna, δύο λύγκες από την ομάδα επανένταξης, καταγράφηκαν ότι απείχαν μόλις εκατό μέτρα μεταξύ τους και «δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι συναντήθηκαν».

Με πληροφορίες από Good News Network.