Τη λαμπερή προσκεκλημένη του 28ου ΦΝΘ καλωσόρισε με θερμά λόγια ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης. «Έχει συνεργαστεί με ορισμένους από τους κορυφαίους σκηνοθέτες του ευρωπαϊκού αλλά και του παγκόσμιου κινηματογράφου, έχει συνδέσει το πρόσωπό της με ταινίες-ορόσημα που έχουν χαραχτεί ανεξίτηλα στο μυαλό και στην καρδιά μας. Είναι Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου και έχει κερδίσει Όσκαρ, BAFTA, Σεζάρ, βραβεία ερμηνείας στα φεστιβάλ των Καννών, της Βενετίας, του Βερολίνου. To 2024 τής απονεμήθηκε εδώ στη Θεσσαλονίκη, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, τιμητικός Χρυσός Αλέξανδρος.

Έχοντας διανύσει μια μακρά πορεία μπροστά από την κάμερα αποφάσισε πρόσφατα να περάσει και πίσω από αυτή, και μάλιστα σκηνοθετώντας ένα ντοκιμαντέρ, ένα είδος με τις δικές του προκλήσεις και απαιτήσεις. Στην ταινία Ιn-I In Motion, που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο στις ελληνικές αίθουσες από τη Feelgood, μας δείχνει ότι τα κατάφερε θαυμάσια, και ότι από εδώ και στο εξής το όνομά της δεν θα παραπέμπει αποκλειστικά σε μια σπουδαία ηθοποιό αλλά και σε μια σημαντική σκηνοθέτρια με προσωπικό βλέμμα, αισθητικό αποτύπωμα και χαρακτηριστική φωνή. Κυρίες και κύριοι, παρακαλώ υποδεχτείτε τη Ζιλιέτ Μπινός».

Η Ζιλιέτ Μπινός στον χαιρετισμό της ευχαρίστησε το Φεστιβάλ για την πρόσκληση, μιλώντας για την ιδέα στην οποία βασίστηκε η δημιουργία του ντοκιμαντέρ που σκηνοθέτησε: «Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση σε αυτό το ξεχωριστό μέρος. Γίνεται το δεύτερο σπίτι μου, κι ευχαριστώ όλους όσοι βρίσκονται εδώ. Πέρασα πολλούς μήνες σκεπτόμενη πώς να συνδυάσω αυτό το υλικό, το οποίο είχε γυριστεί από την αδερφή μου, τη σκηνοθέτρια Μαριόν Σταλένς, η οποία μου επέτρεψε να αξιοποιήσω το μη επεξεργασμένο υλικό μιας και είχε πολλά πλάνα που δεν είχε χρησιμοποιήσει. Η ανάγκη μου να δημιουργήσω αυτή την ταινία ήταν για να βιώσει το κοινό λίγο από το πώς είναι να βρίσκεσαι σε μια δημιουργική διαδικασία, η οποία είναι μια πολύ θολή συνθήκη. Δεν ξέρεις πού πηγαίνεις, αλλά εξακολουθείς να πηγαίνεις, επειδή έχεις την πεποίθηση ότι θα βρεις τον τόπο που ψάχνεις» ανέφερε αρχικά.

«Σε αυτή τη διαδικασία, υπάρχουν πολλοί φόβοι, αλλά και πολλά θαύματα που μπορούν να συμβούν. Είχαμε εντάσεις αλλά και πολλή χαρά που τα καταφέραμε, και γενικότερα υπήρχε πολλή πίστη που προήλθε από εμάς, αλλά και από δύο ανθρώπους, τη δασκάλα υποκριτικής Σούζαν Μπάτσον και τη διευθύντρια προβών Σου-Μαν Χσου. Προερχόμασταν από τέσσερις διαφορετικές ηπείρους, από πολλά και διαφορετικά μέρη του πλανήτη. Από την Ταϊβάν, την Αμερική, την Αφρική, το Μπαγκλαντές, το Λονδίνο, το Παρίσι, και αυτή ακριβώς ήταν η χαρά τού να μοιράζεσαι και να προσπαθείς να έχεις ένα κοινό όραμα. Επειδή και η Θεσσαλονίκη περιλαμβάνει πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς, όπως μαθαίνω κάθε φορά που την επισκέπτομαι, ελπίζω ότι αυτή η ταινία θα σας μιλήσει στην καρδιά και στο μυαλό» κατέληξε η Ζιλιέτ Μπινός.

Ακολούθησε η προβολή του ντοκιμαντέρ In-I In Motion, το οποίο αποτυπώνει τη δημιουργική της συνάντηση και συνεργασία με τον περίφημο βρετανό χορευτή και χορογράφο Άκραμ Καν. Μετά το τέλος της προβολής ακολούθησε Q&A, στο οποίο η διάσημη γαλλίδα σταρ μίλησε για τις πτυχές που εξερευνά η ταινία αλλά και το πώς βίωσε το πέρασμά της στη σκηνοθεσία. «Υπάρχει μια ιστορία που θέλω να μοιραστώ με τον κόσμο. Δεν ξέρω, αλλά με κάποιο τρόπο νιώθω ότι εμπνέω το μυαλό των ανθρώπων. Αυτός είναι ο στόχος. Όταν ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ ήρθε να δει την παράσταση, στο τέλος μού είπε ότι πρέπει να κάνω μια ταινία για αυτή. Δεν χρειαζόμουν λοιπόν κάτι περισσότερο, έτσι αποφάσισα να το κάνω. Και ήξερα με κάποιο τρόπο ότι ήταν μια σημαντική εμπειρία, επειδή η σύνδεση διαφορετικών ανθρώπων έχει πάντα ενδιαφέρον, επειδή προερχόμαστε από διαφορετικούς κόσμους. Ο χορός και υποκριτική φαίνονται σχεδόν αντιθετικοί κόσμοι, όμως το να προσπαθήσεις να βρεις έναν σύνδεσμο και έναν νέο τρόπο για να συνδεθούν αυτές οι δύο μορφές ήταν μια πρόκληση, ένα χρέος».

Όσο για σκεπτικό της όταν ξεκίνησε να δημιουργεί την ταινία, η Ζιλιέτ Μπινός δήλωσε: «Δεν ξέρω αν νιώσατε με κάποιο τρόπο ότι ήσασταν μέρος της δημιουργίας, αν νιώσατε όλη αυτή τη θολούρα και ορισμένες από τις εντάσεις, επειδή η ιδέα μου ήταν το κοινό να συμμετάσχει. Δεν προσπαθούσα να εξηγήσω τι έχουμε περάσει, ούτε να πω μια ιστορία για όσα έχουμε περάσει, με ενδιέφερε να επιτρέψω στο κοινό να γίνει κομμάτι της διαδικασίας». Σε ερώτηση για το πώς επέλεξε το τελικό υλικό της ταινίας, απάντησε: «Στην πραγματικότητα, η σκηνοθεσία είναι ο χώρος που αφήνουμε στο κοινό για να φανταστεί, επειδή δεν μπορούμε να εξηγήσουμε τα πάντα. Αυτές ήταν οι δυσκολίες, ωστόσο κράτησα πολλές όμορφες στιγμές. Η σκηνοθεσία έχει να κάνει με το να διαλέγεις και να είσαι επιλεκτικός με το τι αφήνεις. Σε διάφορα πλάνα που έχω επιλέξει φαίνομαι εντελώς γελοία, αλλά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό: ως ηθοποιός και δημιουργός πρέπει σε κάποιες στιγμές να φαίνεσαι γελοίος, είναι μέρος της διαδικασίας. Και ο φόβος που αναδύεται είναι η πραγματική πρόσκληση. Όταν όμως απελευθερώνεσαι από τον φόβο, η αίσθηση είναι πραγματικά υπέροχη».

Στη συνέχεια, μίλησε για την επαφή της με την τέχνη του χορού και την αξία τού να δοκιμάζεις νέα πράγματα: «Ήταν ένα ταξίδι για αρχάριους. Και ήταν διασκεδαστικό γιατί μου έδειξε ότι μπορούμε να δοκιμάζουμε νέα πράγματα. Ορισμένες φορές δεν τολμάμε, επειδή φοβόμαστε μήπως μας κρίνουν ή φοβόμαστε ότι θα εξαπατήσουμε τον εαυτό μας ή τους άλλους. Αλλά αν έχεις πίστη και προσπαθείς κάθε μέρα, τότε θα συμβούν όμορφα πράγματα, τότε μπορούμε να μεταμορφωθούμε. Αυτή είναι πραγματικά η πολυτέλεια του να είσαι άνθρωπος, ότι υπάρχει μια μεταμόρφωση στον καθένα μας. Και γι’ αυτό ένιωσα ότι ήταν σημαντικό να δείξω την ταινία. Πιστεύω ότι πρέπει να τολμάμε να ταξιδέψουμε σε νέα μέρη, γιατί αυτό ακριβώς είναι το δώρο της ζωής».

Για τη σύνδεση μεταξύ δημιουργικότητας και αγάπης, η ίδια επισήμανε: «Το να δίνεσαι στη φωτιά της δημιουργίας είναι ό,τι καλύτερο. Η αγάπη είναι τόσο μεγάλη λέξη. Αναζητούμε την αγάπη και, φυσικά, μπορούμε να ερωτευτούμε. Όταν έρχεται η αγάπη μας ξαφνιάζει, είναι κάτι τόσο μεγάλο και χρειάζεται να είμαστε ικανοί να τη δεχτούμε, αυτό είναι που την καθιστά πιθανή» ανέφερε, αποκαλύπτοντας πως η πρώτη ιστορία που αναφέρεται στο ντοκιμαντέρ, σχετικά με τον έρωτα μιας 14χρονης στο σινεμά, συνέβη στην ίδια σε εκείνη την ηλικία.

Σε ερώτηση του Ορέστη Ανδρεαδάκη γιατί επέλεξε το είδος του ντοκιμαντέρ και αν σκέφτεται στο μέλλον να ασχοληθεί με τη μυθοπλασία, η Ζιλιέτ Μπινός διευκρίνισε: «Δεν μπορώ να πω ότι επέλεξα το ντοκιμαντέρ, το ντοκιμαντέρ ήταν που με επέλεξε. Όταν ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ είπε ότι “πρέπει να κάνεις ταινία για αυτή την παράσταση”, αμέσως ένιωσα ότι έχει δίκιο και ότι θα το κάνω. Αυτός ήταν λοιπόν που ένιωσε την ανάγκη, αλλά αμέσως μετά δεσμεύτηκα και εγώ απαντώντας θετικά στην παρότρυνσή του. Δεν ήξερα πότε θα συνέβαινε επειδή ήμουν πολύ απασχολημένη ως ηθοποιός, και όταν αγαπάς αυτό που κάνεις είναι πολύ δύσκολο να αποσυνδεθείς και να αφιερώσεις δύο χρόνια της ζωής σου κάνοντας κάτι τελείως διαφορετικό. Ωστόσο, είχα ήδη πει “ναι”, και για μένα οι λέξεις που βγαίνουν από το στόμα μας είναι συμβάσεις, τις οποίες πρέπει να τηρούμε ολόψυχα και ολοκληρωτικά». Όσο για το αν θα ασχοληθεί με τη μυθοπλασία, η απάντηση της Ζιλιέτ Μπινός άφησε όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά: «Η ζωή η ίδια είναι μυθοπλασία, οπότε θα δούμε στο μέλλον».

Η Ζιλιέτ Μπινός στο ΦΝΘ

Με την ιδιότητα της σκηνοθέτιδας θα παρευρεθεί η Ζιλιέτ Μπινός στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, καθώς θα παρουσιάσει το ντοκιμαντέρ «In-I In Motion», για τη συνεργασία της με τον διάσημο Βρετανό χορευτή και χορογράφο Άκραμ Καν. Η Μπινός θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη και ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου ενόψει της αντίστροφης μέτρησης για την τελετή απονομής των Βραβείων Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα το 2027.

Ταινία έναρξης
Το φεστιβάλ θα κάνει έναρξη την Πέμπτη 5 Μαρτίου, με την ταινία «Ρώτα την Ι Τζιν» της Άιβι Μίροπολ για την δημοσιογράφο και συγγραφέα Τζιν Κάρολ, η οποία άσκησε μήνυση στον Ντόναλντ Τραμπ για σεξουαλική κακοποίηση και συκοφαντική δυσφήμιση. Η ταινία πραγματοποιεί διεθνή πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη.

Λήξη φεστιβάλ

Με την προβολή του υποψήφιου για βραβείο Όσκαρ ντοκιμαντέρ «Ο κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν» του Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν, σε συν-σκηνοθεσία Πάβελ «Πάσα» Ταλάνκιν θα ρίξει αυλαία το φεστιβάλ.

Σημείωμα της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας

Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου συμπληρώνει φέτος 70 χρόνια λειτουργίας. Αυτές τις επτά δεκαετίες αδιάκοπης καλλιτεχνικής δραστηριότητας και δημιουργικής συνομιλίας με την εγχώρια όσο και με τη διεθνή σκηνή θελήσαμε να τιμήσουμε με μια σειρά ξεχωριστών και μεγάλης κλίμακας έργων, τα οποία εντάξαμε στο πρόγραμμά μας.

Σήμερα, έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε το πρόγραμμα της Επιδαύρου, το οποίο θα περιλαμβάνει οκτώ γεγονότα. Θα δούμε τέσσερις παραγωγές και συμπαραγωγές του Φεστιβάλ, παραστάσεις με τη σφραγίδα των δύο εθνικών μας θεάτρων αλλά και δύο ανεξάρτητες παραγωγές. Αξίζει να σημειωθεί ότι επτά από τα οκτώ έργα θα κάνουν την πρεμιέρα τους στην Επίδαυρο.
Tο κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει Παγκόσμιες Πρεμιέρες από κορυφαίους σκηνοθέτες σε μνημειώδη έργα του Αρχαίου Δράματος, Διεθνείς συμπαραγωγές και νέα έργα εμπνευσμένα από το Αρχαίο Δράμα, γραμμένα από διακεκριμένους σύγχρονους δημιουργούς, στο πλαίσιο του Κύκλου Contemporary Ancients, το ντεμπούτο σημαντικών σκηνοθετών στο αργολικό θέατρο αλλά και μια ξεχωριστή βραδιά συμφωνικής μουσικής, κατ’ εξαίρεσιν στην Επίδαυρο.

Θα ήθελα να υπογραμμίσω για άλλη μια φορά πόσο σημαντικό θεωρούμε να παρουσιάζονται στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου έργα που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για τον χώρο αυτόν. Φέτος, με αφετηρία τον εορτασμό του επετειακού μας έτους, εντάσσουμε στο πρόγραμμά μας τέσσερις ξεχωριστές παραγωγές –τρεις θεατρικές παραστάσεις και μία συναυλία– που θα κάνουν πρεμιέρα στην Επίδαυρο, ενώ πολλές από αυτές θα παρουσιαστούν αποκλειστικά εκεί και δεν θα περιοδεύσουν.
Τέτοια μοναδικά έργα είναι ιδιαίτερης πολυπλοκότητας τόσο σε επίπεδο καλλιτεχνικού σχεδιασμού όσο και υλοποίησης. Και δεν θα ήμασταν σε θέση να τα παρουσιάζουμε σήμερα με υπερηφάνεια, εάν, πέραν της υποστήριξης του Υπουργείου Πολιτισμού, σταθερού συνοδοιπόρου στο όραμά μας, δεν είχαμε την εξαιρετικά γενναιόδωρη προσφορά ενός μεγάλου δωρητή.

Ανακοινώνουμε λοιπόν με χαρά τη συνεργασία μας με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Μεγάλου Δωρητή του Επετειακού Προγράμματος στην Επίδαυρο. Χάρη στην πολύ τιμη αρωγή και την ευγενική υποστήριξή του, πραγματοποιούμε φέτος σπουδαίες παραγωγές και συμπαραγωγές, παρουσιάζοντας στο κοινό της Επιδαύρου κορυφαίους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες από τον χώρο του θεάτρου και της λόγιας μουσικής, πεδία που έφερε στο προσκήνιο το Φεστιβάλ κατά τα 70 συναπτά έτη πρωταγωνιστικής παρουσίας του στην πολιτιστική ζωή του τόπου μας.

Εβδομήντα χρόνια Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, 70 χρόνια Πολιτισμού. Αντιμετωπίζουμε το πολιτιστικό αγαθό ως τόπο συνάντησης και σημείο σύνδεσης ανθρώπων και κοινοτήτων.Το Φεστιβάλ αφουγκράζεται σημαντικά ζητήματα της εποχής μας και συνομιλεί με το κοινό, όχι μόνο μέσα από τις σύγχρονες θεματικές των παραστάσεων που παρουσιάζονται, αλλά και μέσα από ξεχωριστές πρωτοβουλίες, που αυτή η επέτειος μας δίνει την ευκαιρία να αναδείξουμε.

Με την ευκαιρία της παρουσίασης του προγράμματος στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου για το καλοκαίρι του 2025, αλλά και στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου για τον Ιούλιο (το πρόγραμμα του Αυγούστου στη Μικρή Επίδαυρο είναι αμιγώς μουσικό και θα ανακοινωθεί προσεχώς, μαζί με το πρόγραμμα του Φεστιβάλ στην Αθήνα), σημειώνουμε ακόμα μία φορά τους βασικούς πυλώνες του Φεστιβάλ Επιδαύρου, πυλώνες που αποτελούν τον πυρήνα των στόχων μας κατά τα τελευταία χρόνια.

Επίδαυρος σημαίνει Φεστιβάλ. Και Επίδαυρος σημαίνει Αρχαίο Δράμα. Επίκεντρο του προγραμματισμού μας και σταθερός πρωταγωνιστής παραμένει το Αρχαίο Δράμα και η μετεξέλιξή του μέσα στα χρόνια. Το Φεστιβάλ εγκαθιδρύει πρωτοβουλίες με στόχο την έρευνα και τον γόνιμο διάλογο γύρω από την παράδοση του είδους. Ένας θεσμός με 70 χρόνια ιστορίας οφείλει να έχει στραμμένο το βλέμμα του στο μέλλον, ακόμα κι αν χρειάζεται να παίρνει ρίσκα και να τολμάει. Αποστολή μας είναι η σύνδεση της κληρονομιάς του Αρχαίου Δράματος με τις σύγχρονες παραστατικές φόρμες και δραματουργικές αναζητήσεις, και όχι η μουσειακή αναπαράσταση μιας εικασίας για το ποια ήταν κάποτε η μορφή αυτών των έργων/παραστάσεων. Στόχος μας είναι η δημιουργία θεατρικών γεγονότων που να αφορούν τον σύγχρονο θεατή και να εξελίσσουν την οπτική του – στον κόσμο και στην τέχνη.

Προς την κατεύθυνση αυτή καταβάλλουμε στοχευμένες προσπάθειες και έχουμε προχωρήσει σε στρατηγικές δράσεις για την ενίσχυση της σύγχρονης δραματουργίας σε διάλογο με τα αρχαία κείμενα. Κείμενα που εξακολουθούν να έχουν απήχηση στο σήμερα και μας καλούν να μη σταματήσουμε να είμαστε τολμηροί στην ανάγνωσή τους.

Από τις πλέον αναγνωρίσιμες ενέργειες σ’ αυτή την κατεύθυνση είναι ο Κύκλος Contemporary Ancients, που αφορά στην ανάθεση συγγραφής και σκηνοθεσίας και την έκδοση θεατρικών έργων με αφετηρία το Αρχαίο Δράμα. O κύκλος αυτός, που φέτος κλείνει αισίως πέντε χρόνια ζωής, σχεδιάστηκε ειδικά για την Επίδαυρο – τόσο για το Αρχαίο Θέατρο, όσο και για το Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου, όπου παρουσιάστηκαν από το 2021 έως το 2024 δεκατρία νέα έργα. Τα έργα αυτά εκδόθηκαν και έχουν αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά της θεατρικής σειράς του Φεστιβάλ. Ενδεικτικά θα αναφέρουμε κάποιους από τους διακεκριμένους συγγραφείς και δημιουργούς που μέσα στα τελευταία χρόνια ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας και συνέθεσαν έργα για τον κύκλο αυτόν: Μάγια Τσάντε, Τιάγκο Ροντρίγκες, Αλεξάνδρα Κ., Χρήστος Χωμενίδης, Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης, Αμάντα Μιχαλοπούλου, Βίβιαν Στεργίου, Γιάννης Μαυριτσάκης κ.ά.

Ο Κύκλος Contemporary Ancients φέτος διευρύνεται σημαντικά, με περισσότερα έργα, αλλά και περισσότερα είδη. Εκτός από τη δημιουργία του Ουαζντί Μουαουάντ στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, ο φετινός μας Ιούλιος στη Μικρή Επίδαυρο αφιερώνεται πλήρως στους στόχους του Κύκλου. Αρχίζει με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα – Studio Residency Πάροδος και συνεχίζει με πέντε έργα εμπνευσμένα από το Αρχαίο Δράμα. Πρόκειται για έργα όχι μόνο θεατρικά, αλλά και μουσικοθεατρικά και κινηματογραφικά.

Νιώθουμε φέτος ότι ο κύκλος περνάει σε νέα, πιο ελεύθερη φάση, με δημιουργική μείξη καλλιτεχνικών ειδών και γλωσσών, που πάντοτε βέβαια έχουν αφετηρία τους το Αρχαίο Δράμα και την κληρονομιά του σήμερα. Εκτός όμως από τα καινούρια έργα που δημιουργούνται με αφετηρία κι έμπνευση τον Μύθο και το Αρχαίο Δράμα, επιδίωξή μας είναι και η συστηματική πρόσκληση διακεκριμένων σκηνοθετών από το εξωτερικό, εκπροσώπων των νέων καλλιτεχνικών γλωσσών και της ευρωπαϊκής θεατρικής παράδοσης, να εργαστούν με ταλαντούχους ηθοποιούς και καλλιτεχνικούς συντελεστές από την Ελλάδα. Αυτή η πρωτοβουλία, που συνεχίζεται και φέτος για τρίτη χρονιά (Κάστορφ το 2023, Κουλιάμπιν το 2024), μπολιάζει δημιουργικά την καλλιτεχνική κοινότητα του τόπου μας και ανοίγει διαύλους επικοινωνίας με τις διεθνείς σκηνές.

Τρίτος πόλος στη σύνδεση σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας και Αρχαίου Δράματος είναι τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα: Οι Μικροί Ιχνευτές, θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα στην Επίδαυρο, η Πάροδος – ερευνητικό διακαλλιτεχνικό πρόγραμμα για τη νέα δραματουργία στο Αρχαίο Δράμα, το οποίο πραγματοποιείται στο Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου και το πρόγραμμα Open Plan, που συνεχίστηκε και φέτος για τέταρτη χρονιά με πολύ δημιουργικές εκπαιδευτικές δράσεις με έμπνευση το Αρχαίο Δράμα, επεκτείνοντας για ακόμα μια χρονιά τη δραστηριότητα του Φεστιβάλ και κατά τους χειμερινούς μήνες.

Η πλατφόρμα Open Plan έμεινε και φέτος πιστή στη Μόδα, την Κεραμική και τον Χορό, αλλά μας προσκάλεσε ν’ανακαλύψουμε επίσης το μαγικό σύμπαν του Χαρτιού και των ιδιαίτερων τεχνών και τεχνικών του. Φέτος, εμπνευστήκαμε από τον Διόνυσο και τον Απόλλωνα, αρχετυπικές μορφές που εκφράζουν τη δίνη των αντιθέσεων. Αντλώντας έμπνευση από το λαμπρό και παντοδύναμο θεϊκό δίδυμο που συναντάμε σε ανεξάντλητα μυθολογικά επεισόδια και επανειλημμένα στο Αρχαίο Δράμα, τα εργαστήρια του Open Plan μάς πρόσφεραν και φέτος στιγμές δημιουργικής έκφρασης και φαντασίας.

Το αναλυτικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου για το 2025, με περισσότερες από 90 διεθνείς και εγχώριες παραγωγές Θεάτρου, Χορού, Μουσικής, αλλά και με κινηματογραφικές ταινίες, συζητήσεις, εικαστικές εγκαταστάσεις και video art σε όλους τους χώρους, θα έχουμε τη χαρά να σας το παρουσιάσουμε στη μεγάλη συνέντευξη τύπου στις αρχές Απριλίου!

Κατερίνα Ευαγγελάτου
Καλλιτεχνική Διευθύντρια Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ
 
Παγκόσμια πρεμιέρα – συμπαραγωγή
27, 28 & 29 Ιουνίου
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου – Εθνικό Θέατρο
Ulrich Rasche
Αντιγόνη
του Σοφοκλή

Tα τελευταία χρόνια έχει εδραιωθεί ένα ισχυρό καλλιτεχνικό στίγμα στην Επίδαυρο χάρη στις παγκόσμιες πρεμιέρες που επιδιώχθηκαν είτε σε συμπαραγωγή με κορυφαίους διεθνείς οργανισμούς (Schaubühne, Schauspielhaus Bochum, Residenz theater), είτε με τη μετάκληση σπουδαίων διεθνών θιάσων (όπως η Comédie-Française με τον Τιάγκο Ροντρίγκεζ), είτε με ανάθεση σκηνοθεσίας έργων του Αρχαίου Δράματος σε διακεκριμένους Ευρωπαίους σκηνοθέτες, όπως ο Φρανκ Κάστορφ το 2023 (Μήδεια) και ο Τιμοφέι Κουλιάμπιν το 2024 (Ιφιγένεια εν Αυλίδι), που συνεργάστηκαν με Έλληνες ηθοποιούς. Φέτος, ο Ούλριχ Ράσε, που γνωρίσαμε το 2022 με τον συγκλονιστικό Αγαμέμνονα του Αισχύλου σε συμπαραγωγή με το Residenz theater του Μονάχου, επιστρέφει στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, για να σκηνοθετήσει αυτή τη φορά την Αντιγόνη του Σοφοκλή μ’ ένα λαμπερό καστ Ελλήνων ηθοποιών. Μια συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με το Εθνικό Θέατρο, σε μια παράσταση που θα δοθεί στην Επίδαυρο για τρεις ημέρες.

Ανεξίτηλος στη μνήμη όσων παρακολούθησαν τονΑγαμέμνοναμένει ακόμα ο εκστατικός παλμός των ερμηνευτών, καθώς βάδιζαν αέναα πάνω στην τεράστια μηχανοκίνητη περιστρεφόμενη σκηνή με ζωντανή μουσική υπόκρουση. Εξελίσσοντας την ανατρεπτική του σκηνική γλώσσα, ο Ράσε βασίζεται στη αξεπέραστη μετάφραση του Νίκου Παναγιωτόπουλου για να αναδείξει την αγέραστη μορφή της Αντιγόνης. Η παράσταση θα ανοίξει το πρόγραμμα των Επιδαυρίων το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου και αναμένεται να αφήσει έντονο αποτύπωμα στο επετειακό έτος 2025.

Σκηνοθεσία – Σκηνογραφία: UlrichRasche• Δραματουργία: Antigone Akgün• Μετάφραση: Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος• Μουσική: Alfred Brooks •Κοστούμια: Άγγελος Μέντης• Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ• Εκπαίδευση και καθοδήγηση χορού: Yannik Stöbener •Βοηθός σκηνοθέτης: David Moser •Βοηθός σκηνογραφίας: Lukas Kötz •Βοηθός σκηνοθέτη: Θωμαΐς Τριανταφυλλίδου • Βοηθός σκηνογράφου Ευάγγελος Αγάτσας • Παίζουν: Γιώργος Γάλλος Κρέων, Δημήτρης Καπουράνης Αίμων, Κόρα Καρβούνη Αντιγόνη, Φιλαρέτη ΚομνηνούΤειρεσίας, Κίττυ Παϊταζόγλου Ισμήνη, Θάνος Τοκάκης Φύλακας• Χορός (αλφαβητικά): Γιώργος Ζιάκας, Δημήτρης Καπουράνης, Βασίλης Μπούτσικος, Γκαλ Ρομπίσα, Θανάσης Ραφτόπουλος, Γιάννης Τσουμαράκης, Στρατής Χατζησταματίου και τρεις ακόμα ηθοποιοί.

Μέγας Δωρητής Επετειακού Προγράμματος στην Επίδαυρο
Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)

Η δωρεά του ΙΣΝ στηρίζει τη συμμετοχή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου στη συμπαραγωγή.

*

Σημείωμα του σκηνοθέτη
Πάντοτε ονειρευόμουν να ανεβάσω στην Επίδαυρο την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Ίσως ακουστεί κάπως παράξενο, αλλά η επιλογή μου δεν είχε να κάνει τόσο με τον χαρακτήρα της ίδιας της Αντιγόνης όσο με τη φιγούρα του βασιλιά Κρέοντα. Η Αντιγόνη, όπως γνωρίζουμε, είναι η ηρωίδα του έργου. Αντιστέκεται στην αυταρχική εξουσία του βασιλιά. Προτάσσει τις δικές της ιδέες για το τι πρέπει να συμβεί. Η δύναμη και η αντίστασή της απέναντι στην εξουσία είναι αξιοθαύμαστες. Αλλά μήπως δεν ζούμε σήμερα σε μια κοινωνία όπου είναι πανεύκολο για όλους να παριστάνουν τις ηρωίδες ή τους ήρωες, να μιλούν και να πράττουν με τα δικά τους μέτρα και σταθμά; Μήπως πολλές φορές ξεχνάμε ότι αποστολή του Κρέοντα ως βασιλιά είναι να υπερασπίζεται το κράτος και τους νόμους; Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να ρίξουμε μια ματιά στον βασιλιά και στα επιχειρήματά του, που διατυπώνονται τόσο εύστοχα από τον Σοφοκλή στην τραγωδία.

Όπως ξέρουν καλά οι Έλληνες, η δημοκρατία είναι μια κατάκτηση που σφυρηλατήθηκε μέσα στους αιώνες, θεμελιωμένη σε ατομικές ελευθερίες αλλά και υποχρεώσεις. Στην Αντιγόνη, ο Κρέων είναι εκείνος που υπερασπίζεται αυτό το πολίτευμα. Έστω κι αν τελικά ακολουθεί εσφαλμένη πορεία, έστω κι αν αποδεικνύεται ανίκανος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων που επιτάσσει η λειτουργία ενός τέτοιου πολιτεύματος, αξίζει τον κόπο να εξετάσουμε πιο προσεκτικά τα επιχειρήματα του Σοφοκλή εστιάζοντας στον χαρακτήρα του Κρέοντα. Σε κάθε περίπτωση, χαίρομαι αφάνταστα για την ευκαιρία που μου δίνεται να διερευνήσω εις βάθος τις διαστάσεις και την επιχειρηματολογία του τραγικού ποιητή στην Επίδαυρο με έναν θίασο Ελλήνων ηθοποιών.

Ulrich Rasche
(Μετάφραση από τα γερμανικά: Γιάννης Καλιφατίδης)

*
4 & 5 Ιουλίου
Θέατρο Πορεία – Δημήτρης Τάρλοου
Ηλέκτρα
του Σοφοκλή

Τι σημαίνει «αποκαθιστώ το δίκαιο»; Μπορεί κανείς να ζήσει με τις συνέπειες της βίας; Είναι η βία αναπόφευκτη; Θα κλείσει η εκδίκηση τον κύκλο του αίματος; Είναι η λύτρωση ποτέ δυνατή; Και, τελικά, ποιος είναι ο ρόλος της αντίστασης όταν όλα φαίνονται χαμένα; Το θέατρο Πορεία επανέρχεται στην Επίδαυρο, αυτή τη φορά με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Δημήτρη Τάρλοου στην πρώτη του σκηνοθεσία στο αργολικό θέατρο με τη σοφόκλεια εκδοχή της Ηλέκτρας.

Σε έναν κόσμο που μαστίζεται από ολοκληρωτισμούς και κοινωνική αδικία, σε μια εποχή όπου η βία και η εκδίκηση παρουσιάζονται συχνά ως «αναγκαίο κακό», η Ηλέκτρα του Σοφοκλή αποκτά ανατριχιαστική επικαιρότητα. Η τραγωδία αυτή δεν είναι απλώς μια αφήγηση εκδίκησης, αλλά ένας καθρέφτης των ανθρώπινων διλημμάτων, της διαχρονικής σύγκρουσης ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την ηθική.

Η Ηλέκτρα, μέλος της καταραμένης οικογένειας των Ατρειδών, μια γυναίκα παγιδευμένη σε αυτόν τον κύκλο αίματος και φρίκης, είναι κάτι περισσότερο από τραγικός χαρακτήρας, αφού προσωποποιεί το δίλημμα ανάμεσα στην ανάγκη για δικαιοσύνη και την ηθική επιταγή της αποφυγής της βίας. Δεν είναι μόνο ένα τραγικό πλάσμα της μοίρας, αλλά και ένα δημιούργημα του χαρακτήρα της, ενός χαρακτήρα ολόψυχα δοσμένου στον αγώνα για δικαιοσύνη. Είναι άραγε και η ίδια θύμα της εμμονής της με την εκδίκηση ή μια φωνή αντίστασης απέναντι στη βαρβαρότητα της εξουσίας; Και γιατί όταν το παλάτι απαλλάσσεται πλέον από τους τυράννους, εκείνη δεν περνάει το κατώφλι του; Μένει απλώς έξω από τον Οίκο που μισεί ή αρνείται να γίνει μέρος του συστήματος που πολέμησε με πάθος; Είναι ακόμα δέσμια των ακραίων συναισθημάτων που την καθόρισαν – του πόνου για τον θάνατο του πατέρα, του μίσους για τη μητέρα, της νοσταλγίας για τον χαμένο αδερφό; Το πάθος της –είναι βέβαιο– δεν σιγάζει ούτε μετά την κάθαρση.

Στην Ηλέκτρα, ο ποιητής δεν δίνει απαντήσεις, οι θεοί απουσιάζουν, οι χρησμοί απλώς συμπίπτουν με τις ανθρώπινες αποφάσεις, η συνείδηση περνά σε δεύτερη μοίρα, οι Ερινύες δεν εμφανίζονται. Παρ’ όλα αυτά, το τίμημα για τους επιζώντες είναι βαρύ. Αυτό το τίμημα της επιλογής και την ανθρώπινη ανάγκη για κάθαρση με κάθε κόστος μάς καλεί να αναλογιστούμε η σοφόκλεια Ηλέκτρα. Εξάλλου, ο Σοφοκλής δεν θα μας δώσει άλλη ευκαιρία, δεν θα γράψει τριλογία: το δικό του έργο τελειώνει εδώ – εντός αυτών των 1.510 στίχων θαυμαστής συμμετρίας και λιτότητας θα διευθετηθεί κάθε μία από τις αμφιβολίες και τα ερωτήματα που έχει θέσει.

Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς• Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου• Σκηνικά – Κοστούμια: Πάρις Μέξης• Μουσική σύνθεση: Φώτης Σιώτας• Σχεδιασμός φωτισμού: Αλέκος Αναστασίου• Χορογραφίες: Μαρκέλλα Μανωλιάδη• Συνεργάτις δραματολόγος: ΈριΚύργια• Βοηθοί σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα, Αρίστη Τσέλου• Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: θ.α. •Βοηθός χορογράφου: Μάρω Σταυρινού• Βοηθοί φωτιστή: Χάρης Δάλλας, Ναυσικά Χριστοδουλάκου• Παίζουν: Γιάννης Αναστασάκης Παιδαγωγός, Γρηγορία Μεθενίτη Χρυσόθεμις, Λουκία Μιχαλοπούλου Ηλέκτρα, Νικόλας Παπαγιάννης Αίγισθος, Ιωάννα Παππά Κλυταιμνήστρα, Αναστάσης Ροϊλός Ορέστης, Περικλής Σιούντας Πυλάδης• Χορός (αλφαβητικά): Μαργαρίτα Αλεξιάδη, Ασημίνα Αναστασοπούλου, Ελένη Βλάχου, Ιωάννα Δεμερτζίδου, Ιωάννα Λέκκα, Ελένη Σίστη, Λυδία Στέφου, Άννα Συμεωνίδου, Χαρά Τζόκα• Ζωντανή ερμηνεία της μουσικής: Φώτης Σιώτας, Τάσος Μισυρλής

*
11 & 12 Ιουλίου
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος – Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου Μιχαήλ Μαρμαρινός
ζ – η – θ
Ο ξένος
Μια επιστροφή στις πηγές: Επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες της Οδύσσειας

Ευγενικέ μου Αλκίνοε, που ξεχωρίζεις πρώτος στον λαό σου,
ωραίο πράγματι ν’ ακούς έναν καλό αοιδό,
όπως αυτός εδώ, με θεία θα ’λεγες φωνή.
Κι ομολογώ, απόλαυση άλλη δεν υπάρχει πιο χαριτωμένη,
απ’ όταν σμίγει ο κόσμος όλος σ’ ευφροσύνη: στην αίθουσα
οι καλεσμένοι, καθισμένοι στη σειρά, ακούν τον αοιδό
προσηλωμένοι, και τα τραπέζια εκεί μπροστά γεμάτα
ψωμί και κρέας· ο οινοχόος να τραβά απ’ τον κρατήρα
το κρασί και να περνά, να το κερνά στις κούπες.
Βαθιά το αισθάνομαι πως είναι αυτό ό,τι πιο ωραίο υπάρχει.

Ομήρου Οδύσσεια, ραψωδία ι, στ. 2-11, μτφ. Δ.Ν. Μαρωνίτη,
Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη), ΑΠΘ, 2006

Μετά τη ΝΕΚΥΙΑ με το ιαπωνικό θέατρο ΝΟ το 2015 και τους Ιχνευτές του Σοφοκλή το 2021, παραστάσεις που θα μας μείνουν αξέχαστες, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός επανέρχεται στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου με μια ακόμα αναπάντεχη δραματουργική πρόταση καθοδηγώντας μια επιστροφή στις πηγές. Μια επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες του έπους που αποκαλύπτει πώς αυτό το ατελεύτητο μυστήριο της προφορικής Αφήγησης (το βαθύ μυστήριο του θεάτρου) έχει τη δυνατότητα να μας εξακοντίζει συναρπαστικά «εκεί που η ιστορία ακόμα συμβαίνει».

• Τα πρόσθετα αποσπάσματα από την Ιλιάδα στη δραματουργία της παράστασης είναι σε μετάφραση Δ.Ν. Μαρωνίτη, Άγρα, 2012.

Μετάφραση: Δημήτρης Μαρωνίτης• Σκηνοθεσία: Μιχαήλ Μαρμαρινός• Δραματουργική επεξεργασία: ΕλένηΜολέσκη – Μιχαήλ Μαρμαρινός •Σκηνικά: Γιώργος Σαπουντζής• Κοστούμια: Ελευθερία Αράπογλου• Μουσική: Andys Skordis• Χορογραφία: Gloria Dorliguzzo• Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ• Μάσκες: ΜάρθαΦωκά• Α΄βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Μολέσκη• β’΄ βοηθός σκηνοθέτη: Αλεξία Παραμύθα

*
ΚΥΚΛΟΣ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

19 Ιουλίου
Utopia – Θεόδωρος Κουρεντζής
Regula Mühlemann – Eve-Maud Hubeaux
Γκούσταφ Μάλερ: Συμφωνία αρ. 4και Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά (Kindertotenlieder)

Η ανακοίνωση κάθε νέας συναυλίας του Θεόδωρου Κουρεντζή δημιουργεί υψηλές προσδοκίες και αδημονία: για τοπαγκόσμιο μουσικόφιλο κοινό οι ερμηνείες του χαρισματικούαρχιμουσικού εγγυώνται μεγάλες συγκινήσεις. Πόσω μάλλον όταν η πληθωρική μουσική προσωπικότητα του Κουρεντζή αναμετριέται με το μεγαλείο του Μάλερ, που προκαλεί τον διανοητικό και συναισθηματικό κόσμο του ακροατή με τις υπαρξιακές αναζητήσεις και τις μεταφυσικές αγωνίες του. Σε μια μοναδική συναυλία στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, ο πολυβραβευμένος Έλληνας αρχιμουσικός θα διευθύνει τηUtopia, την ανεξάρτητη ορχήστρα που ίδρυσε το 2022,στην Τέταρτη συμφωνία του Μάλερ, τη δημοφιλέστερη του Αυστριακού μουσουργού. Το τραγούδι του δ΄ μέρους θα ερμηνεύσει η εξαιρετική Ελβετή σοπράνο ΡέγκουλαΜίλεμαν, από τις κορυφαίες της γενιάς της.

Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς, η μεσόφωνος Εβ-ΜοντΙμπό θα ερμηνεύσει τα σπαρακτικά Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά (Kinder totenlieder), τον κύκλο τραγουδιών που συνέθεσε ο Μάλερ (1901-1904) σε φόρμα ορχηστρικών λίντερ, μελοποιώντας πέντε ποιήματα του Φρίντριχ Ρίκερτ.

Μέγας Δωρητής Επετειακού Προγράμματος στην Επίδαυρο
Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)

*
25 & 26 Ιουλίου
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου – Λυκόφως
Γιάννης Χουβαρδάς
Οι δύο Οιδίποδες

Γιορτάζοντας 50 χρόνια συνεχούς επαγγελματικής παρουσίας στο θέατρο, ο Γιάννης Χουβαρδάς μεταφράζει, διασκευάζει και σκηνοθετεί τον Οιδίποδα Τύραννο και τον Οιδίποδα επί Κολωνώτου Σοφοκλή σε μίαπαράσταση ως ενιαίο έργο. Υπό από την καθοδήγηση του έμπειρου Έλληνα σκηνοθέτη, μια ομάδα σημαντικών ηθοποιών και συντελεστών θα αφηγηθούν, με ζωντανή μουσική, τη συγκλονιστική ιστορία του Οιδίποδα ξεκινώντας από το τέλος και πηγαίνοντας προς τα πίσω, στην αρχή του κακού. Ο τυφλός και σε προχωρημένη πλέον ηλικία Οιδίπους μαζί με τους στενούς του συγγενείς φτάνουν σε έναν τόπο μυστηρίου διάσπαρτο με ιερά ταφικά μνημεία, τον αρχαίο Κολωνό, όπου θα γνωρίσουν μέσω θεϊκής αποκάλυψης τα ιερά απόκρυφα που θα τους δώσουν την απάντηση στο γιατί έζησαν μια τόσο βασανισμένη ζωή. Στη διάρκεια αυτής της μετάβασης, τα πρόσωπα αναβιώνουν μαζί με τον Οιδίποδα τα συνταρακτικά συμβάντα του «Τυράννου» και, περνώντας μέσα από τα στάδια προσέγγισης του θεϊκού πνεύματος όπως παρατίθενται στον «Επί Κολωνώ», παρακολουθούν την τελική ανύψωση και ανάληψη του ήρωα στους ουρανούς.

Στόχος του Γιάννη Χουβαρδά είναι τα δύο έργα ‒πολύ διαφορετικά μεταξύ τους σε σύλληψη και ύφος, και γραμμένα με μεγάλη χρονική απόσταση το ένα από το άλλο‒ να είναι απολύτως αναγνωρίσιμα στη διάρκεια της παράστασης, με τρόπο που να αποδίδει αρμονικά την αίσθηση μιας ενιαίας ιστορίας, πιστής στο πνεύμα του Σοφοκλή, του κορυφαίου τραγικού.

Μετάφραση – Διασκευή – Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς • Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη • Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη • Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου • Κίνηση: Ερμίρα Γκόρο • Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος • Α΄ βοηθός σκηνοθέτη: Δέσποινα Λάρδη • Βοηθοί σκηνοθέτη: Ηλιάνα Καλαδάμη, Ναυσικά Κίρκη • Πρωταγωνιστούν (αλφαβητικά): Στεφανία Γουλιώτη, Νίκος Καραθάνος, ΚαρυοφυλλιάΚαραμπέτη, Κωνσταντίνος Μπιμπής, Πηνελόπη Τσιλίκα, Ορέστης Χαλκιάς, Νίκος Χατζόπουλος • Χορός Γιάννης Κότσιφας, Έκτορας Λυγίζος (κορυφαίοι), Πολυξένη Παπακωνσταντίνου, Θεόβη Στύλλου, Άγγελος Τριανταφύλλου

Μέγας Δωρητής Επετειακού Προγράμματος στην Επίδαυρο
Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)

*

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΕΜΙΕΡΑ – ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΚΥΚΛΟΣ CONTEMPORARY ANCIENTS
1 & 2 Αυγούστου
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου – Théâtre national de la Colline
Wajdi Mouawad
Ο όρκος της Ευρώπης

Ο Λιβανοκαναδός συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός Ουαζντί Μουαουάντ, καλλιτεχνικός διευθυντής τα τελευταία χρόνια του Théâtre National dela Colline, έγινε γνωστός στην Ελλάδα κυρίως ως ο σεναριογράφος του υποψήφιου για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας Μέσα από τις φλόγες (σκην. Denis Villeneuve, 2010), που βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Πυρκαγιές (Incendies). Το σκοτεινό αυτό οδοιπορικό στον Λίβανο του εμφυλίου, που ξετυλίγεται μέσα από μια τραυματική οικογενειακή ιστορία, έχει στη ρίζα του μια βαθιά σύνδεση με την αρχαία τραγωδία, η οποία αποτελεί την κυριότερη πηγή έμπνευσης του Μουαουάντ: ο διχασμός στην καρδιά της οικογένειας, η πάλη των δύο φύλων, ο ξεριζωμός, η ολέθρια κληρονομιά της προηγούμενης γενιάς στις επόμενες και η αναζήτηση κάθαρσης είναι θέματα που επανέρχονται στα θεατρικά του έργα, τα περισσότερα σε διάλογο με ήρωες του Αρχαίου Δράματος. Θέατρο πολιτικό σε συνομιλία με τη σύγχρονη ιστορία, εμβαθύνει ταυτόχρονα στον Μύθο επιδιώκοντας να αναδείξει τις αρχετυπικές διαστάσεις της ανθρώπινης περιπέτειας, ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου. Από την άλλη, εστιάζει στην αναζήτηση ταυτότητας πέρα από φυλετικά, θρησκευτικά, οικογενειακά όρια, και ο φωτισμός των προσώπων μ’ έναν έντονα λυρικό λόγο προσδιορίζει μια ιδιαίτερα σύγχρονη προσέγγιση, όπως το είδαμε και στο τελευταίο του έργο Όλοι εμείς πουλιά, που ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο πέρσι.

Ο Μουαουάντ είχε έρθει στο Ηρώδειο το 2011 με τον κύκλο Γυναίκες, σπονδυλωτή σκηνοθεσία των έργων του Σοφοκλή Αντιγόνη, Ηλέκτρα και Τραχίνιαι, με γαλλοκαναδικό θίασο σε μια διεθνή συμπαραγωγή. Από τους πλέον ενδιαφέροντες σύγχρονους δραματουργούς διεθνώς, επανέρχεται φέτος στο Φεστιβάλ, πρώτη φορά όμως στην Επίδαυρο, με ένα νέο έργο εμπνευσμένο από αρχαίες ηρωίδες που γράφει με δική μας ανάθεση στο πλαίσιο του Κύκλου Contemporary Ancients. Θα το παρουσιάσει το πρώτο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου μ’ έναν πολυεθνικό θίασο σε μια πολύγλωσση παράσταση, διεθνή συμπαραγωγή και από τα highlights του καλοκαιριού.

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Wajdi Mouawad

Μέγας Δωρητής Επετειακού Προγράμματος στην Επίδαυρο
Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)

*
Σημείωμα του σκηνοθέτη
Το ταξίδι επιστροφής είναι πάντα ταξίδι αλλά ποτέ επιστροφής. Είναι πένθος, εσωτερικός νεκροθάλαμος όπου εισερχόμαστε για να αναγνωρίσουμε το πτώμα ενός πράγματος που θεωρούσαμε ακόμα ζωντανό. Αυτό συμβαίνει για κείνες που θεωρούν ότι θα ξαναβρούν κάποτε τη μητέρα τους αλλά και για τη μητέρα που θεωρεί ότι κάποτε θα ξαναβρεί τις κόρες της. Είναι μια αρχαία ιστορία που επαναλαμβάνεται διαρκώς από τα βάθη του χρόνου: ένα κορίτσι παίζει στην ακρογιαλιά όταν ξαφνικά βλέπει να εμφανίζεται ένας λευκός ταύρος. Θαμπωμένη από την ομορφιά και τη δύναμή του, η κοπέλα καβαλά ανυποψίαστη τον ταύρο που, μεμιάς, ξαναγυρνά προς τη θάλασσα παρασύροντάς την μια για πάντα μακριά από την πατρίδα της.

Αιώνες, χιλιετίες αργότερα, μέσα απ’ την ίδια τη σάρκα των παιδιών και των παιδιών των παιδιών των παιδιών εξακολουθούν να αντηχούν τα τραγούδια, τα κλάματα και οι χοροί των αρχαίων τραυμάτων, που κανείς ποτέ δεν είπε και κανείς ποτέ δεν αφηγήθηκε. Κι από συμφορά σε συμφορά, από βιαιότητα σε βιαιότητα, οι πηγές των βασάνων χάνονται στο πηγάδι του χρόνου. Πρέπει, λοιπόν, κάποια στιγμή, αφού δεν μπορείς να μιλήσεις, δεν μπορείς να αναπνεύσεις, όταν όλα αρχίζουν ψελλίζοντας να επανέρχονται, με υπομονή, να μπεις στον λαβύρινθο της μνήμης ακολουθώντας το αόρατο νήμα του έρωτα, όσο οδυνηρό κι αν είναι, για να ξαναβρείς το πρωταρχικό τραύμα που αιμορραγεί ακόμα και να δοκιμάσεις να το επουλώσεις. Να επινοήσεις έναν χαρακτήρα για να ψηλαφίσεις τη φρίκη των συμφορών του δικού σου παρελθόντος.

Wajdi Mouawad
(Μετάφραση από τα γαλλικά: Δήμητρα Κονδυλάκη)

*

8 & 9 Αυγούστου
Μαρία Πρωτόπαππα
Ανδρομάχη
του Ευριπίδη

Μεταφερόμαστε μακριά από τα μεγάλα κέντρα, στην ελληνική επαρχία. Θεσσαλία, Φθιώτιδα, Θετίδειον. Στον οίκο του γιου του Αχιλλέα, του Νεοπτόλεμου. Ο βίαιος, σκληρός, ασεβής ήρωας της Ιλιάδας, που πάνω του στηρίχθηκε η νίκη των Ελλήνων στην Τροία, είναι ανίκανος να ανταποκριθεί στις ευθύνες του πατέρα, του συζύγου, του ηγέτη. Φεύγει για να βρει θεραπεία στο μαντείο του Απόλλωνα στους Δελφούς. Ο πολεμικός παροξυσμός του έχει μολύνει το κρεβάτι, το σπίτι, την πόλη του. Μπροστά στα μάτια της γυναίκας που αδίκησε ανεπανόρθωτα, θα λάβει το είδος της τιμωρίας που ονομάστηκε νεοπτολέμειοςτίσις. Η χώρα, η επαρχία, αποδεκατισμένη, αντιπροσωπεύεται από έναν γκροτέσκο Χορό γυναικών, εγκαταλελειμμένων, φοβισμένων, υποταγμένων μέσα στην απορία τους.

Σε μιαν αντιστροφή της ηρωικής Ιλιάδας, στην Ανδρομάχη ο Ευριπίδης στηλιτεύει την αλαζονεία των Ελλήνων και την ψευδαίσθηση της ανωτερότητας του πολιτισμού τους. Οι προπολεμικές υποσχέσεις για μια ενωμένη, ισχυρή χώρα διαψεύδονται σε ένα τοπίο φθοράς, γήρατος, φόβου και φθόνου. Η ευθύνη βαρύνει όχι μόνο τους πρωτεργάτες, αλλά και όσους τους πίστεψαν και συνέβαλαν στον ευτελισμό των αξιών με την ανοχή τους. Η νέα γενιά πληρώνει το τίμημα.

Μετάφραση: Γ. Β. Τσοκόπουλος• Σκηνοθεσία – Απόδοση – Δραματουργική επεξεργασία: Μαρία Πρωτόπαππα• Συνεργασία στη δραματουργική επεξεργασία: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου• Καλλιτεχνική συνεργασία: Ελένη Σπετσιώτη •Σκηνικά – Κοστούμια: Εύα Νάθενα• Μουσική σύνθεση: Λόλεκ• Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης• Κίνηση: Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου • Φωνητική διδασκαλία: Άννα Παγκάλου• Βοηθός σκηνοθέτιδας: Εύη Νάκου • Παίζουν (αλφαβητικά): Δημήτρης Γεωργιάδης, Στέλλα Γκίκα, Τάσος Λέκκας, Δημήτρης Μαμιός, Γιάννης Νταλιάνης, Αργύρης Ξάφης, Δημήτρης Πιατάς, Μαρία Πρωτόπαππα, Γιώργος Φασουλάς και 5 ακόμα ηθοποιοί• Διεύθυνση & εκτέλεση παραγωγής: Kart Productions• Παραγωγή: Τεχνηχώρος

*

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

22 & 23 Αυγούστου
Εθνικό Θέατρο – Θεόδωρος Τερζόπουλος
Ορέστεια
του Αισχύλου

Η εμβληματική τριλογία του Αισχύλου Ορέστεια σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου, στην πρώτη συνεργασία του διεθνώς καταξιωμένου Έλληνα σκηνοθέτη και δασκάλου με το Εθνικό Θέατρο, αποτέλεσε από τις σπουδαιότερες στιγμές στην πρόσφατη ιστορία του ελληνικού θεάτρου. Μετά τη θριαμβευτική της πορεία σε ξεχωριστούς σταθμούς, η παράσταση επιστρέφει στις 22 & 23 Αυγούστου στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, ολοκληρώνοντας τον φετινό επιδαύριο κύκλο του Φεστιβάλ.
Η Ορέστεια του Τερζόπουλου συνιστά ένα έργο διανοητικού και φιλοσοφικού βάθους, που κατορθώνει με τη συνταρακτική του ενέργεια να διευρύνει τα όρια της τέχνης, και να αφηγηθεί, εντέλει, την ιστορία της ίδιας της ανθρωπότητας. Ως πράξη αδιαμφισβήτητα πολιτική και εμπειρία πολυδιάστατα πνευματική, η παράσταση έτυχε διθυραμβικής υποδοχής τόσο από τους χιλιάδες θεατές που την παρακολούθησαν όσο και από τα εγχώρια και διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Μετά την πρεμιέρα της στην Επίδαυρο το 2024, την περιοδεία που ακολούθησε στην Ελλάδα και την Κύπρο, και την παρουσίασή της στη Βιτσέντσα της Ιταλίας, όπου άνοιξε τον 77ο Κύκλο Κλασικών Παραστάσεων στο ιστορικό θέατρο Olimpico, η μοναδική αυτή παράσταση επιστρέφει στον τόπο από όπου ξεκίνησε το συναρπαστικό της ταξίδι, για να προσφέρει σε όλους μας τη δυνατότητα να τη ζήσουμε για ακόμα μια φορά.

Μετάφραση: Ελένη Βαροπούλου • Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Θεόδωρος Τερζόπουλος • Συνεργάτης σκηνοθέτης: Σάββας Στρούμπος • Σκηνικά – Κοστούμια – Φωτισμοί: Θεόδωρος Τερζόπουλος • Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Παναγιώτης Βελιανίτης• Σύμβουλος δραματολόγος: Μαρία Σικιτάνο • Δραματολόγος παράστασης: Ειρήνη Μουντράκη• Βοηθός σκηνοθέτη: Θεοδώρα Πατητή • Συνεργάτης σκηνογράφου: Σωκράτης Παπαδόπουλος• Συνεργάτιδα ενδυματολόγου: Παναγιώτα Κοκκορού • Συνεργάτης φωτιστή: Κωνσταντίνος Μπεθάνης • Καλλιτεχνική συνεργάτιδα: Μαρία Βογιατζή • Βίντεο: Νίκος Πάστρας • Φωτογραφίες: Johanna Weber• Παίζουν (αλφαβητικά): Μπάμπης Αλεφάντης Πυλάδης, Έβελυν Ασουάντ Κασσάνδρα, Τάσος Δήμας Φύλακας/Κορυφαίος/Προπομπός, Κωνσταντίνος Ζωγράφος Ορέστης, Έλλη Ιγγλίζ Τροφός, Δαυίδ Μαλτέζε Αίγισθος, Άννα Μαρκά Μπονισέλ Προφήτις, Νίκος Ντάσης Απόλλων, Ντίνος Παπαγεωργίου Κήρυκας, Αγλαΐα Παππά Αθηνά, Μυρτώ Ροζάκη Ηλέκτρα, Σάββας Στρούμπος Αγαμέμνων, Αλέξανδρος Τούντας Οικέτης, Σοφία Χιλλ Κλυταιμνήστρα / Το Είδωλον της Κλυταιμνήστρας • Χορός: ΜπάμπηςΑλεφάντης, Κατερίνα Αμπλιανίτη, Έβελυν Ασουάντ, Χριστόφορος Βογιατζής, Ναταλία Γεωργοσοπούλου, Κατερίνα Δημάτη, Πύρρος Θεοφανόπουλος, Έλλη Ιγγλίζ, Βασιλίνα Κατερίνη, Θάνος Μαγκλάρας, Ελπινίκη Μαραπίδη, Άννα Μαρκά Μπονισέλ, Λυγερή Μητροπούλου, Ρόζυ Μονάκη, Ασπασία Μπατατόλη, Νίκος Ντάσης, Ντίνος Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Παπαγιαννόπουλος, Σταύρος Παπαδόπουλος, Μυρτώ Ροζάκη, Γιάννης Σανιδάς, Αλέξανδρος Τούντας, Κατερίνα Χιλλ, Μιχάλης Ψαλίδας
Διάρκ. 200΄
*

EΚΘΕΣΙΑΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ
27 Ιουνίου – 23 Αυγούστου
Αντιγόνη. Νόμος και Ανυπακοή
Περιοδική έκθεση

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της παράστασηςτης Αντιγόνης σε σκηνοθεσία του ΟύλριχΡάσε (συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και του Εθνικού Θεάτρου), ο εκθεσιακός χώρος του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου φιλοξενεί μια νέα περιοδική έκθεση, με τίτλο Αντιγόνη. Νόμος και Ανυπακοή.

Ανοιχτή για το κοινό καθ’ όλη τη διάρκεια των παραστάσεων στο αργολικό θέατρο, η έκθεση παρουσιάζει τις μεταμορφώσεις που γνώρισε στα 70 χρόνια των Επιδαυρίων ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της αρχαίας δραματουργίας, που καθόρισε τη δυτική νεωτερική συνείδηση.
Πολύτιμα τεκμήρια από το αρχείο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και πολλών ακόμη πολιτιστικών οργανισμών και θιάσων της Ελλάδας και του εξωτερικού(φωτογραφίες, κοστούμια, μακέτες, παρτιτούρες και οπτικοακουστικό υλικό) ανακαλούν στη μνήμη του επισκέπτη σημαντικές στιγμές του θεσμού των Επιδαυρίων και αναδεικνύουν το παλίμψηστο της θεατρικής ερμηνείας μέσα σε μια ιστορική προοπτική, καλώντας τον θεατή να αποπειραθεί τον δικό του αναστοχασμό πάνω στα θεμελιώδη ερωτήματα του έργου: την έννοια του νόμου και την ανυπακοή ως προσωπική και πολιτική επιλογή, τις τραγικές εσωτερικές αντιφάσεις της έννοιας της δικαιοσύνης, τη σύγκρουση του εθιμικού και του πολιτικού δικαίου, της οικογένειας και του κράτους, τα εξουθενωτικά προσωπικά διλήμματα μπροστά στον εμφύλιο σπαραγμό.

Σύλληψη – Γενική εποπτεία: Κατερίνα Ευαγγελάτου • Επιστημονική επιμέλεια: Παναγιώτης Μιχαλόπουλος • Έρευνα – Τεκμηρίωση: Κωνσταντίνα Νικολοπούλου • Συνεργάτιδα στην έρευνα και την τεκμηρίωση: Εύα Γεωργουσοπούλου• Εικαστική επιμέλεια: Θάλεια Μέλισσα

Στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος.

*
27 Ιουνίου – 23 Αυγούστου
«Μικροί Ιχνευτές»
Δημιουργική απασχόληση παιδιών στην Επίδαυρο

Το επιτυχημένο θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα «Μικροί Ιχνευτές» συνεχίζεται και φέτος, φέρνοντας κοντά στα παιδιά το υπέροχο και μυστηριώδες σύμπαν των αρχαίων μύθων. Ενώ οι μεγάλοι παρακολουθούν την παράσταση στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου απερίσπαστοι, τα παιδιά απασχολούνται δημιουργικά προσεγγίζοντας το περιεχόμενο του ίδιου έργου. Στο πρόγραμμα συμμετέχει ομάδα έμπειρων θεατροπαιδαγωγών καιδασκάλων μουσικοκινητικής και αισθητικής αγωγής.

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο
κατά τη διάρκεια των παραστάσεων
στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Για παιδιά 5-12 ετών

Στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος 
ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

STUDIO RESIDENCY
15– 28 Ιουνίου
Πάροδος

Η Πάροδος, το διακαλλιτεχνικό ερευνητικό πρόγραμμα (studio residency) που εγκαινιάσαμε το 2021, έχει στόχο να δώσει τη δυνατότητα σε καλλιτέχνες*ιδες από ένα ευρύ φάσματεχνών να προχωρήσουν, υπό ιδανικές συνθήκες, την έρευνά τους πάνω στη δραματουργία του Αρχαίου Δράματος in situ. Η ερευνητική διαδικασία έχει πρακτικό χαρακτήρα καιαναπτύσσεται σε δύο στάδια: το πρώτο στάδιο(έρευνα) πραγματοποιείται στην Αθήνα, ενώ τοδεύτερο στάδιο (εφαρμογή) στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου. Τον γενικό συντονισμό και την καθοδήγηση φέτος έχει αναλάβει ο σκηνοθέτης Δημήτρης Καραντζάς.

Στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος

*

ΚΥΚΛΟΣ CONTEMPORARY ANCIENTS
4 & 5 Ιουλίου

Όλια Λαζαρίδου
Θήβα μοναξιά
του Κυριάκου Χαρίτου
Εμπνευσμένο από την Αντιγόνη του Σοφοκλή

Τώρα μιλά η Θήβα
Τα τείχη τα σεπτά
Ναοί και αγορές
Γίνανε μπετά

Η μνήμη δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από γλώσσα. Σε μια επαρχία ξεγραμμένη εδώ και χρόνια, μια φωνή ψάχνει εκείνο το κορίτσι που το λέγαν Αντιγόνη. Η πόλη ξυπνά. Θυμάται. Μπαινοβγαίνει στο όνειρο. Τα θραύσματά της αντηχούν. Μένουν για λίγο. Μετά γίνονται σκόνη.

Βραβευμένος συγγραφέας και σεναριογράφος, ο Κυριάκος Χαρίτος (Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου 2023) γράφει μια λαϊκή παραλογή εμπνευσμένη από τον μύθο της Αντιγόνης που σκηνοθετεί η Όλια Λαζαρίδου. Αποφεύγοντας τη γραμμικότητα ενός κειμένου που οι θεατές γνωρίζουν απέξω κι ανακατωτά, το Θήβα μοναξιά κινείται τόσο προς τα μπρος όσο και προς τα πίσω. Έχει τη μορφή ενός παραμιλητού. Ενός τραγουδιού.

Η αφήγηση, άλλοτε σε έμμετρο κι άλλοτε σε πεζό λόγο, συνομιλεί με τη μουσική που ερμηνεύεται ζωντανά επί σκηνής. Ηθοποιοί και μουσικοί συνθέτουν μια ονειρική μπάντα που πότε μιλά, πότε τραγουδά και πότε ψάλλει και μας μεταφέρει στα χώματα ενός τόπου γεμάτου θραύσματα μνήμης σαν κτερίσματα.

Η παράσταση συνομιλεί με την εναρκτήρια παραγωγή του Φεστιβάλ στην Επίδαυρο (Αντιγόνη του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Ulrich Rasche).

Σκηνοθεσία: Όλια Λαζαρίδου • Μουσική σύνθεση: Γιαν Βαν Αγγελόπουλος• Σκηνικά – Κουστούμια: Άγγελος Μέντης• Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου• Κίνηση: Νικολέττα Ξεναρίου• Διδασκαλία φωνών: Γιάννης Ψαλιδάκος• Βοηθός σκηνοθέτιδας: Αριάδνη Κωσταντακοπούλου • Ηχοληψία: Νίκος Κόλλιας • Παίζουν: Όλια Λαζαρίδου, Αλεξάνδρα Καζάζου, Βασίλης Τρυφουλτσάνης, Γιάννης Ψαλιδάκος• Εκτέλεση παραγωγής: Apparat Athen / Νικόλας Χανακούλας

*

ΚΥΚΛΟΣ CONTEMPORARY ANCIENTS
11 & 12 Ιουλίου
Χρήστος Στέργιογλου –Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης
Ιαχές

Πώς θα μπορούσε άραγε να ηχήσει μουσική απότη σκέψη του πρόσφυγα τη σκέψη του αιχμάλωτου τη σκέψη του ανθρώπου σαν κατάντησε κι αυτός πραμάτεια, όπως γράφει ο Σεφέρης στον «Τελευταίο σταθμό»· από τον θρήνο της Εκάβης που πάει να γίνει σκλάβα μετά την άλωση της Τροίας στις Τρωάδες του Ευριπίδη· από τον πόνο των ανθρώπων που έχουν βιώσει τη σκλαβιά σε όλη τους τη ζωή;

Ερωτήματα σαν αυτό αποτέλεσαν οδηγό σε μια σύνθετη έρευνα που επιχειρεί να οδηγήσει την αρχαία και νεότερη ποίηση και τη μουσική σε νέα, αχαρτογράφητα μονοπάτια, με απώτερο στόχο να δημιουργηθεί ένα ενιαίο μουσικό έργο που ασχολείται με διαχρονικά και πανανθρώπινα ζητήματα.
Οι Ιαχές είναι μια παράσταση που, με άξονα τη σκλαβιά, τον ξεριζωμό και τη μετανάστευση ανά τους αιώνες, διερευνά τα σημεία τομής και την οργανική συγγένεια ανάμεσα στην ποίηση, το Αρχαίο Δράμα και το μέλος, τη μουσική.

Αποσπάσματα από αρχαίες τραγωδίες, στίχοι από τη δημοτική και νεότερη ελληνική και παγκόσμια ποίηση και πρωτότυπα κείμενα συνενώνονται και ενσωματώνονται σ’ ένα πρωτότυπο μουσικό έργο σε σύνθεση του Αλέξανδρου Δράκου Κτιστάκη. Το έργο ερμηνεύει το Alex Drakos Quartet, σε μια επί σκηνής μουσική συνομιλία με χαρισματικούς ερμηνευτές τον Χρήστο Στέργιογλου, που σκηνοθετεί την παράσταση, και τον λυρικό τραγουδιστή Γιώργο Ιατρού.

Σκηνοθεσία: Χρήστος Στέργιογλου• Δραματουργική επεξεργασία: Ταξιάρχης Δεληγιάννης, Βασίλης Τσιουβάρας• Μουσική σύνθεση: Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης• Ερμηνευτές: Χρήστος Στέργιογλου ερμηνεία, τραγούδι, Γιώργος Ιατρού: τραγούδι• Ζωντανή ερμηνεία της μουσικής: Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης ντραμς, Γιάννης Παπαδόπουλος πιάνο, Γιώργος Γεωργιάδης μπάσο, Δημήτρης Τσάκας σαξόφωνο • Σύμβουλος δραματουργίας: Ελένη Σπετσιώτη • Επιμέλεια κίνησης: Ζωή Χατζηαντωνίου • Σκηνικά – Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη • Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου• Ηχοληψία: Νίκος Κόλλιας • Βοηθοί σκηνοθέτη: Ταξιάρχης Δεληγιάννης, Βασίλης Τσιουβάρας• Εκτέλεση παραγωγής :Apparat Athen / Νικόλας Χανακούλας

Διάρκ. 65΄
*

ΚΥΚΛΟΣ CONTEMPORARY ANCIENTS
18 Ιουλίου
Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου – Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Ηλέκτρα 7
Ταινία εμπνευσμένη από την Ηλέκτρα του Σοφοκλή

Άλλη μια αναπάντεχη σύμπραξη στο πλαίσιο των εορτασμoύ των 70 χρόνων του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου! Το Φεστιβάλ ενώνει φέτος τις δυνάμεις του με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου για τη δημιουργία μιας ταινίας που αποτελεί πρόταση της ΕΑΚ η οποία αντλεί την έμπνευσή της από την Ηλέκτρα του Σοφοκλή. Μέρος του επιτυχημένου κύκλου Contemporary Ancients, που φέτος ανοίγεται και στην τέχνη του κινηματογράφου, η ταινία σε σενάριο Παναγιώτη Χριστόπουλου, θα αποτελείται από 7 κεφάλαια, το καθένα σκηνοθετημένο από διαφορετικό *ή σκηνοθέτη *τιδα.. Επτά διακεκριμένες και διακεκριμένοι δημιουργοί, με συμμετοχές σε κινηματογραφικά φεστιβάλ εντός και εκτός Ελλάδος, επιλέχθηκαν ώστε να εκπροσωπούν το ευρύ φάσμα της σύγχρονης ελληνικής κινηματογραφίας και να συμβάλουν με τη δική τους ματιά σ’ αυτή την πρωτότυπη κινηματογραφική σκυταλοδρομία. Είναι (με αλφαβητική σειρά) οι: Αλέξανδρος Βούλγαρης, Σοφία Εξάρχου, Νεριτάν Ζιντζιρία, Χριστίνα Ιωακειμίδη, Μπάμπης Μακρίδης, Αργύρης Παπαδημητρόπουλος και ΕλίναΨύκου. Την εκτέλεση της παραγωγής έχει αναλάβει η εταιρεία Marni Films με παραγωγό τη Μίνα Ντρέκη. Θα συνεργαστούν με διαφορετικούς διευθυντές φωτογραφίας και μοντέρ, ενώ οι υπόλοιποι συντελεστές και ηθοποιοί θα είναι κοινοί.

*
Σημείωμα σεναριογράφου
Έχοντας ως ενιαίο κορμό μια υποθετική μητροκτονία στη σύγχρονη Ελλάδα, η ταινία αντλεί στοιχεία και θεματικές από την Ηλέκτρα του Σοφοκλή και χτίζει μια ιστορία σε επτά μέρη, που αντιστοιχούν σε επτά οπτικές γωνίες πάνω στο έγκλημα. Αντίθετα απ’ ό,τι στην τραγωδία του Σοφοκλή, εδώ οι βασικοί πρωταγωνιστές του μύθου μιλούν ελάχιστα ή καθόλου. Για κείνους και εξ ονόματός τους μιλούν τα ΜΜΕ, οι Αρχές, η κοινωνία, τα ψηφιακά ίχνη με την αναζήτηση και ανασύνθεση της αλήθειας να καθίσταται εντέλει ανέφικτη.

Παναγιώτης Χριστόπουλος

Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Βούλγαρης, Σοφία Εξάρχου, Νεριτάν Ζιντζιρία, Χριστίνα Ιωακειμίδη, Μπάμπης Μακρίδης, Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, Ελίνα Ψύκου• Σενάριο: Παναγιώτης Χριστόπουλος • Διεύθυνση Φωτογραφίας: Σίμος Σαρκετζής, Χρήστος Καραμάνης, Δημήτρης Λαμπρίδης, Νικόλας Καρανικόλας, Μανού Τιλίνσκι• Casting Director: Σοφία Δημοπούλου • Κοστούμια: Μάρλι Αλιφέρη, Ελισάβετ Ζαχαράκη • Σκηνογραφία: Σταύρος Λιόκαλος • Μακιγιάζ: Ιωάννα Λυγίζου • Ηχολήπτης: Στέφανος Ευθυμίου • Παίζουν: Αγγελική Παπαθεμελή Κλυταιμνήστρα, Κώστας Κορωναίος Αγαμέμνων, Αυγουστίνος Κούμουλος Αίγισθος, Μαρία Φιλίνη Αξιωματικός ΔΕΕ, Έλσα Λεκάκου Ηλέκτρα, Στέφανος Καλτζίδης Ορέστης, Κατερίνα Ζησούδη Χρυσόθεμις, Νίκος Χανακούλας Φύλακας, Μαρία Καλλιμάνη Γυναίκα, Φίλιππος Σαλάτας Μωρό Χρυσόθεμις, Θάνος Αλεξίου Βουλευτής, Λαέρτης Μαλκότσης Παιδαγωγός, Δανάη Δεληγεώργη Παιδοψυχολόγος, Ευγενία Σαμαρά Παρουσιάστρια, Γιώργος Κουβαράς Ρεπόρτερ, Ιωάννα Ραμπαούνη Αστυνομικός Ηλέκτρα, Σεραφείμ Ράδης Αστυνομικός Ορέστης, Βασίλης Δημητρούλιας Πραγματογνώμων • Εκτέλεση παραγωγής: Μίνα Ντρέκη | Marni Films

Η ταινία είναι μια παραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου και πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία της ΔΕΗ.

Η ΔΕΗ, η μεγαλύτερη εταιρεία ενέργειας στη ΝΑ Ευρώπη, υποστηρίζει όλους και όσα μας οδηγούν σε ένα μέλλον γεμάτο πολιτισμό, ενισχύει τον πολιτιστικό πλούτο και στηρίζει κάθε μορφή δημιουργικής έκφρασης ως μέσου κοινωνικής ευαισθητοποίησης και αλλαγής.

Διαρκ. 50΄

ΚΥΚΛΟΣ CONTEMPORARY ANCIENTS
25 & 26 Ιουλίου
Γιάννης Σκουρλέτης – bijoux de kant
Δεξιά της κοίτης
του Γιάννη Παλαβού
Εμπνευσμένο από τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή

Συνεδρία πολέμου
του Άρη Αλεξανδρή
Εμπνευσμένο από τη Λυσιστράτητου Αριστοφάνη

Δύο γυναικείους μονολόγους εμπνευσμένους από το Αρχαίο Δράμα με την υπογραφή σύγχρονων Ελλήνων συγγραφέων, του Γιάννη Παλαβού και του Άρη Αλεξανδρή, παρουσιάζουμε και φέτος στο πλαίσιο του Κύκλου Contemporary Ancients σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη. Γραμμένοι με ανάθεση του Φεστιβάλ, αντλούν και οι δύο ελεύθερα από τους αρχαίους μύθους αποκαλύπτοντας σύγχρονες πτυχές τους σε πρωτότυπα, ανατρεπτικά έργα.

Συγγραφέας των συλλογών διηγημάτων Αστείο (Κρατικό Βραβείο Διηγήματος 2013) και Το παιδί (2019), ο Γιάννης Παλαβός αντλεί από τον Οιδίποδα επί Κολωνώγια να φωτίσει την αρχετυπική σχέση πατέρα-κόρης μέσα από τον μονόλογο μιας γυναίκας που σκιαγραφεί το πορτρέτο του πατέρα της, περιπλανώμενου λαϊκού οργανοπαίκτη στην ελληνική επαρχία, διωγμένου και κατατρεγμένου, όπως ο ήρωας αναφοράς, μ’ εκείνη μοναδικό στήριγμά του.

Από την πλευρά του, ο Άρης Αλεξανδρής (Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 2023 για το μυθιστόρημα Πώς ο Ιγνάτιος Καραθοδωρής έχασε τα πάντα), έχοντας μόλις εκδώσει το δεύτερο βιβλίο του Τρία επί ψυχής (2024), εμπνέεται από τη Λυσιστράτη δίνοντας έναν σπαρταριστό μονόλογο για την παρακμή του σεξ στην εποχή των ψηφιακών μέσων κι έναν νέο, ιδιότυπο πόλεμο με πεδίο μάχης το ανθρώπινο σώμα.

*
Δεξιά της κοίτης
Στο έργο Δεξιά της κοίτης, με πηγή έμπνευσης τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή, ο Γιάννης Παλαβός ξετυλίγει την ιστορία δύο προσώπων, ενός πατέρα και μιας κόρης. Ο πατέρας, λαϊκός οργανοπαίκτης που διά της τέχνης του λύνει τα αινίγματα των άλλων αλλά αδυνατεί να λύσει το δικό του, περιπλανιέται διωγμένος κι ανήμπορος με μόνο στήριγμα την κόρη του. Έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, η κόρη τελεί στη μνήμη του ένα άτυπο μνημόσυνο, ιχνηλατώντας την προσωπικότητά του και κάνοντας παράλληλα έναν απολογισμό της σχέσης τους, πικρό και τρυφερό μαζί.

*

Συνεδρία πολέμου
Μπορεί η αποχή από το σεξ σήμερα να σταματήσει έναν πόλεμο; Η Λυσιστράτητου Άρη Αλεξανδρή είναι μια αγανακτισμένη ψυχολόγος που έχει κουραστεί να ακούει τις θεραπευόμενες και τους θεραπευόμενούς της να κλαυθμυρίζουν για τα στραβά των σχέσεων και των επιλογών τους. Πεπεισμένη πως βρισκόμαστε στο μέσο ενός ιδιότυπου πολέμου με πεδίο μάχης το ανθρώπινο σώμα, οργανώνει μια ομαδική διαδικτυακή συνεδρία για να δώσει στους συμμετέχοντες την πιο κρίσιμη συμβουλή: να απέχουν από το σεξ. Σε μια εποχή υπερδιάθεσης του σεξ, τι θέση έχει στην πραγματική ζωή των ανθρώπων; Ένας σπαρταριστός μονόλογος όπου η αποφασιστικότητα συγκρούεται με την αμφιβολία και οι παραδοσιακές αντιλήψεις για τον έρωτα συνομιλούν με τα άβολα δεδομένα της ψηφιακής εποχής.

«Παιχνίδια ζευγαριών»
(Non Fiction) – 2018

Ο Αλέν, ένας εκδότης βιβλίων αρνείται, για πρώτη φορά, να εκδώσει το βιβλίο του Λεονάρντ. Ο εκδοτικός οίκος του Αλέν, προσλαμβάνει μια νεαρή γυναίκα, τη Λόρε, για να τους βοηθήσει να προσαρμοστούν στην ψηφιακή εποχή. Ο Αλέν κοιμάται με τη Λόρε. Η γυναίκα του Αλέν, η Σελίνα, είναι ηθοποιός. Έχει σχέση με τον Λεονάρντ για χρόνια. Η γυναίκα του Λεονάρντ, η Βάλερι, είναι πολιτική σύμβουλος σε κόμμα της Αριστεράς και δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη ζωή του άντρα της.

Σκηνοθεσία: Ολιβιέ Ασαγιάς
Πρωταγωνιστούν: Ζιλιέτ Μπινός, Γκιγιόμ Κανέ, Βενσάν Μακέν, Νορά Χαμζαουί

«Η αλήθεια»
(The Truth) – 2019

Η Φαμπιέν είναι μία σταρ του γαλλικού κινηματογράφου. Βασιλεύει ανάμεσα σε άνδρες που την αγαπούν και τη θαυμάζουν. Όταν δημοσιεύει τα απομνημονεύματά της, η κόρη της Λουμίρ, επιστρέφει από τη Νέα Υόρκη στο Παρίσι με τον σύζυγό της και το μικρό της παιδί.
Η επανένωση μεταξύ μητέρας και κόρης θα μετατραπεί γρήγορα σε αντιπαράθεση: θα ειπωθούν αλήθειες, θα ξεκαθαριστούν λογαριασμοί, θα εξομολογηθούν έρωτες και μνησικακίες.

Σκηνοθεσία: Χιροκάζου Κορε-Έντα
Πρωταγωνιστούν: Κατρίν Ντενέβ, Ζιλιέτ Μπινός, Ίθαν Χοκ, Λουντιβίν Σανιέ, Αλέν Λιμπό, Μανόν Κλαβέλ, Κλεμεντίν Γκρενιέ

«Ανάμεσα σε δύο κόσμους»
(Between Two Worlds / Ouistreham) – 2021

Η Μαριάν είναι μία πολύ γνωστή αρθρογράφος, που μετακομίζει στη Βόρεια Γαλλία, προκειμένου να κάνει μία έρευνα για το νέο της βιβλίο με θέμα την εργασιακή ανασφάλεια.
Χωρίς να αποκαλύπτει την πραγματική της ταυτότητα, προσλαμβάνεται, ως καθαρίστρια μαζί με μια ομάδα γυναικών. Σ’ αυτόν τον καινούργιο ρόλο, βιώνει από πρώτο χέρι την οικονομική αστάθεια και την κοινωνική «αορατότητα». Ταυτόχρονα, όμως, ανακαλύπτει την αλληλοβοήθεια, την αλληλεγγύη και τους ισχυρούς δεσμούς που δένουν αυτές τις εργαζόμενες γυναίκες, που δουλεύουν στο παρασκήνιο.

Σκηνοθεσία: Εμανουέλ Καρέρ
Πρωταγωνιστούν: Ζιλιέτ Μπινός, Ελέν Λαμπέρτ, Λέα Καρν, Έμιλι Μαντλέν, Λουί Ντο ντε Λενκεσένγκ, Πατρίσια Πριέρ, Εβελίν Πορέ, Ντιντιέ Παπέν, Στιβ Παπαγιάννης

«Η καλή σύζυγος»
(How to Be a Good Wife / La bonne épouse) – 2020

Τέλη του 1967 στην Αλσατία της Γαλλίας. Η διατήρηση ενός νοικοκυριού και η στωική υποταγή στο συζυγικό καθήκον είναι οι δεξιότητες που διδάσκει με θέρμη η Πολέτ Βαν ντερ Μπεκ στη Σχολή Οικοκυρικής και Καλών Τρόπων, που διευθύνει μαζί με τον σύζυγό της. Οι βεβαιότητές της κλονίζονται όταν ξαφνικά βρίσκεται χήρα και κατεστραμμένη. Είναι η επιστροφή του πρώτου έρωτα ή ο άνεμος της ελευθερίας του Μάη του ’68; Τι θα συμβεί αν η καλή σύζυγος χειραφετηθεί;
Η ταινία του βραβευμένου με Σεζάρ σκηνοθέτη Μαρτέν Προβόστ σατιρίζει απολαυστικά τον κοινωνικό συντηρητισμό και τους παραδοσιακούς ρόλους των φύλων στη Γαλλία της δεκαετίας του 1960 και αποτελεί έναν εορτασμό των γυναικών που αγωνίστηκαν για την αλλαγή.

Σκηνοθεσία: Μαρτέν Προβόστ
Πρωταγωνιστούν: Ζιλιέτ Μπινός, Γιολάντ Μορό, Εντουάρ Μπαέρ, Φρανσουά Μπερλεάν, Νοεμί Λβόβσκι, Μαρί Ζαμπούκοβετς, Λίλι Τάιεμπ

«Η λιακάδα μέσα μου»
(Un Beau Soleil Interieur / Let the Sunshine In) – 2017

Η Ιζαμπέλ είναι μια Παριζιάνα καλλιτέχνιδα και χωρισμένη μητέρα, που δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια να βρει τον αληθινό έρωτα. Παρόλο που το κενό μεταξύ αυτού που ψάχνει και των αντρών που παρουσιάζονται στη ζωή της μεγαλώνει συνεχώς, οι διαφορετικοί άντρες έχουν όλοι κάτι το μοναδικό, ακόμα κι αν δεν είναι αυτό που αναζητεί. Η ελπίδα, η προσδοκία και η απογοήτευση, διαδέχονται η μία την άλλη και προσφέρουν πολλές ευκαιρίες για γέλιο, καθώς παρ’ όλες τις ατυχίες, η προσπάθεια της Ιζαμπέλ συνεχίζεται.

Σκηνοθεσία: Κλερ Ντενί
Πρωταγωνιστούν: Ζιλιέτ Μπινός, Ξαβιέ Μποβουά, Ζεράρ Ντεπαρντιέ

Δείτε εδώ το trailer

Η διοργάνωση ξεκίνησε ως εθνικό φεστιβάλ το 1960 με την επωνυμία «Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου» με πρωτοβουλία του Παύλου Ζάννα και με καθοριστική την συμβολή της Μακεδονικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας «Τέχνη». Από το 1963 έως το 1966, διετέλεσε πρόεδρος ο λογοτέχνης Ηλίας Βενέζης. Το 1966, μετονομάστηκε σε «Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου» και λειτούργησε ως εθνικό φεστιβάλ έως το 1991. Την περίοδο αυτή το Φεστιβάλ παρακολουθεί και παρουσιάζει τις τάσεις της εγχώριας κινηματογραφίας και συνδέεται με την ανάδυση του «Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου», ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει τους πιο σημαντικούς κινηματογραφιστές του παγκόσμιου σινεμά. Κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης, το Φεστιβάλ αποκτά έντονα πολιτικό χαρακτήρα αντανακλώντας το κλίμα της εποχής και διατηρώντας σταθερά στο επίκεντρό του τον κινηματογράφο του δημιουργού. Το 1981, το Φεστιβάλ περνά από το Υπουργείο Βιομηχανίας όπου υπαγόταν έως τότε, στο Υπουργείο Πολιτισμού.

Το 1992, κατά την 33η διοργάνωσή του, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διεθνοποιείται υπό τη διεύθυνση του κριτικού κινηματογράφου Μιχάλη Δημόπουλου. Προέδρος του Φεστιβάλ ορίστηκε ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος. Το Φεστιβάλ προσανατολίζεται στον νέο ανεξάρτητο διεθνή κινηματογράφο με έμφαση στην ανακάλυψη ανερχόμενων δημιουργών απ’ όλον τον κόσμο και από την περιοχή των Βαλκανίων. Παράλληλα με την παρουσίαση της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής, το Φεστιβάλ παρουσιάζει ανεξάρτητες ταινίες, σημαντικές πρεμιέρες, αφιερώματα σε κορυφαίους δημιουργούς –Έλληνες και ξένους– και φιλοξενεί μια σειρά από παράλληλες εκδηλώσεις.

Τον Μιχάλη Δημόπουλο και τον Θόδωρο Αγγελόπουλο διαδέχτηκαν στη διεύθυνση του Φεστιβάλ η Δέσποινα Μουζάκη ως καλλιτεχνική διευθύντρια και ο Γιώργος Χωραφάς ως Πρόεδρος (2005-2009), ο Δημήτρης Εϊπίδης ως καλλιτεχνικός διευθυντής (2010-2015) και, από το 2016, ο Ορέστης Ανδρεαδάκης ως διευθυντής, η Ελίζ Ζαλαντό ως γενική διευθύντρια και ο Γιώργος Αρβανίτης ως πρόεδρος.

Το 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε τίτλους

Το 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιείται έως την Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2024 σε φυσικούς χώρους και online. Στο 65ο ΦΚΘ, θα προβληθούν 252 μεγάλου και μικρού μήκους ταινίες στις ανακαινισμένες, με νέα καθίσματα, αίθουσες Ολύμπιον και Παύλος Ζάννας, στις αίθουσες του Λιμανιού, Φρίντα Λιάππα, Τώνια Μαρκετάκη, Τζον Κασσαβέτης και Σταύρος Τορνές, καθώς και στον κινηματογράφο Μακεδονικόν. Παράλληλα, παρακολουθούμε 67 ταινίες και διαδικτυακά, μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας του Φεστιβάλ online.filmfestival.gr.

Μεγάλα ονόματα στη Θεσσαλονίκη

Τo Φεστιβάλ υποδέχθηκε δύο από τους πιο λαμπερούς σταρ του παγκόσμιου σινεμά, τη Γαλλίδα βραβευμένη με Όσκαρ Ζιλιέτ Μπινός και τον Βρετανό υποψήφιο για Όσκαρ Ρέιφ Φάινς, στους οποίους απονεμήθηκαν τιμητικοί Χρυσοί Αλέξανδροι.

Το Φεστιβάλ διοργανώνει αφιέρωμα και απονέμει τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο στον Πάνο Χ. Κούτρα.

Η διάσημη casting director Έλεν Λούις, στενή συνεργάτιδα του Μάρτιν Σκορσέζε, θα δώσει ένα συναρπαστικό masterclass.

Η αγαπημένη συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ θα είναι φέτος ambassador της Αγοράς.

Η showrunner και εκτελεστική παραγωγός επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών Άνα Γουίνγκερ θα δώσει masterclass στο πλαίσιο της ενότητας Agora Series.

Στο πλαίσιο του Meet the Future θα δώσουν masterclasses: Ο συνθέτης Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ, στενός συνεργάτης του Κριστόφ Κισλόφσκι, η μοντέζ μουσικής Σουζάνα Πέριτς, με κορυφαίες συνεργασίες σε ταινίες των Μάρτιν Σκορσέζε, Γκρέτα Γκέργουιγκ, Πίτερ Τζάκσον, και οι καταξιωμένοι δημιουργοί Νίκος Κυπουργός, Ευανθία Ρεμπούτσικα και Τάσος Μπουλμέτης, Κώστας Χριστίδης (Kostas Christides) και Coti K. που έχουν αγαπηθεί με το σπουδαίο έργο τους τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Αφίσα και trailer

Το poster του 65ου ΦΚΘ υπογράφει η εικαστική καλλιτέχνις Στέλλα Καπεζάνου. Φέτος, το Φεστιβάλ ανέθεσε σε δύο νέους έλληνες σκηνοθέτες να δημιουργήσουν τα σποτ του Φεστιβάλ. Τα σποτ «Μεταμόρφωση» και «Τα Βαμπίρ» σκηνοθέτησε ο Νίκος Κολιούκος, ενώ το σποτ «Τρόμαξες;» σκηνοθέτησε η Μένη Τσιλιανίδου.

Ταινία έναρξης – Ταινία λήξης

Το Φεστιβάλ άνοιξε την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου με την ταινία Maria του χιλιανού δημιουργού Πάμπλο Λαραΐν, με πρωταγωνίστρια την Αντζελίνα Τζολί. Η αυλαία της διοργάνωσης θα πέσει την Κυριακή 10 Νοεμβρίου με την προβολή της ταινίας The End του Τζόσουα Οπενχάιμερ. Ο δύο φορές υποψήφιος για Όσκαρ Ντοκιμαντέρ σκηνοθέτης θα παρευρεθεί στην τελετή λήξης του Φεστιβάλ για να παρουσιάσει την ταινία του.

Μεγάλο αφιέρωμα «Εμείς, το τέρας» και έκθεση

Παράξενα και μυστηριώδη κινηματογραφικά πλάσματα, τέρατα που κατοικούν δίπλα μας και μέσα μας πρωταγωνιστούν στο μεγάλο αφιέρωμα του 65ου ΦΚΘ με τίτλο Εμείς, το τέρας. Το αφιέρωμα επιμελείται ως guest curator o Κάρλο Σατριάν, πρώην Καλλιτεχνικός Διευθυντής των κινηματογραφικών φεστιβάλ του Βερολίνου και του Λοκάρνο. Πιο συγκεκριμένα, το μεγάλο αφιέρωμα του Φεστιβάλ περιλαμβάνει:

⇨ 22 αριστουργήματα του παγκόσμιου σινεμά.

⇨ Την έκθεση με τίτλο «We, the Monster» με έργα των Μαλβίνας Παναγιωτίδη και Δαυίδ Σαμπεθάι.

⇨ Μια ειδική δίγλωσση έκδοση του Φεστιβάλ με κείμενα και αναλύσεις από θεωρητικούς του σινεμά, κοινωνιολόγους και δημοσιογράφους.

Αφιέρωμα και Χρυσός Αλέξανδρος στον Πάνο Χ. Κούτρα

Το 65ο ΦΚΘ διοργανώνει μεγάλο αφιέρωμα στον αντισυμβατικό, πρωτοπόρο και τολμηρό σκηνοθέτη Πάνο Χ. Κούτρα, στον οποίο θα απονεμηθεί τιμητικός Χρυσός Αλέξανδρος. Το Φεστιβάλ, σε συνεργασία με το Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και το Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου του ΕΚΠΑ, θα διοργανώσει ημερίδα αφιερωμένη στο έργο του Πάνου Χ. Κούτρα. Επίσης, ο έλληνας δημιουργός θα δώσει masterclass με επίκεντρο την queer ταυτότητα στο σινεμά του, στο πλαίσιο της ενότητας Iconic Talk powered by Mastercard. Τέλος, το περιοδικό του Φεστιβάλ Πρώτο Πλάνο θα μεταμορφωθεί σε φανζίν και θα είναι εξ ολοκλήρου επικεντρωμένο στον Πάνο Χ. Κούτρα.

Meet the future – Μουσική σε κίνηση: Η τέχνη του Film Scoring

Η επιτυχημένη δράση Meet the Future, μια συνεργασία του Ελληνικού Προγράμματος και της Αγοράς του Φεστιβάλ, φέρνει φέτος στο προσκήνιο την τέχνη του film scoring μέσα από το αφιέρωμα «Μουσική σε κίνηση: Η τέχνη του film scoring».

Αφιέρωμα UN-FAMILY-AR

Η διευρυμένη έννοια της οικογένειας σε όλες τις σύγχρονες και εναλλακτικές μορφές και εκφράσεις της, ως κομμάτι ενός συνεχώς μεταβαλλόμενου κόσμου, βρίσκεται στο επίκεντρο του αφιερώματος Un-Family-ar που παρουσιάζεται στο πλαίσιο της ενότητας Survey Expanded του τμήματος Meet the Neighbors+. Στο αφιέρωμα Un-Family-ar θα προβληθούν συνολικά 11 ταινίες που εκπροσωπούν 16 χώρες.

Αφιέρωμα στον Γέσπερ Γιουστ

Το Φεστιβάλ πραγματοποιεί αφιέρωμα στον πολυσχιδή Δανό καλλιτέχνη Γέσπερ Γιουστ, ο οποίος θα παρευρεθεί στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει το έργο του, προβάλλοντας 18 μικρού μήκους ταινίες του. Επίσης, θα προβληθεί η τελευταία δημιουργία του με τίτλο Interfears και πρωταγωνιστή τον Ματ Ντίλον, με τη μορφή οπτικής εγκατάστασης στο MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών.

Spotlight στη Νίκι Ντε Σεν Φαλ

Το 65ο ΦΚΘ θα φιλοξενήσει spotlight στην τολμηρή, εκκεντρική και ασυμβίβαστη Γαλλίδα καλλιτέχνιδα Νίκι ντε Σεν Φαλ. Στο Φεστιβάλ θα παρευρεθεί η παραγωγός, σκηνοθέτης και επιμελήτρια Αριέλ ντε Σεν Φαλ, ανιψιά της Νίκι ντε Σεν Φαλ και υπεύθυνη για την αποκατάσταση της κόπιας της ταινίας Ένα όνειρο πιο μεγάλο απ’ τη νύχτα, που θα προβληθεί στο πλαίσιο του spotlight.

Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου

Υποδεχόμαστε στο 65ο ΦΚΘ 22 μεγάλου μήκους και 24 μικρού μήκους ελληνικές ταινίες.

• 18 ταινίες σε πρώτη προβολή, στην «Επίσημη πρώτη» και στο «Ξεπερνώντας τα σύνορα»
• Ειδική προβολή από το Φεστιβάλ και τη Finos Film της ταινίας Δεσποινίς Διευθυντής, με τη μουσική του αξέχαστου Μίμη Πλέσσα.
• Τις βραβευμένες μικρού μήκους ταινίες από το 47ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.
• Οι ελληνικές ταινίες διεκδικούν μια σειρά από ανεξάρτητα βραβεία. Ανάμεσά τους το νέο βραβείο ΦΩΣ powered by ΔΕΗ, το οποίο διεκδικούν πρωτοεμφανιζόμενες και πρωτοεμφανιζόμενοι ηθοποιοί, σε πρώτο ή δεύτερο ρόλο, σε ελληνική ταινία μεγάλου μήκους που συμμετέχει στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ. Θα δοθούν δύο βραβεία, ένα σε γυναίκα ηθοποιό και ένα σε άνδρα ηθοποιό, το καθένα από τα οποία συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ.

Διεθνές Πρόγραμμα

Το 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης φιλοξενεί τέσσερα διεθνή διαγωνιστικά τμήματα, τα οποία συνοδεύονται από σημαντικά χρηματικά βραβεία.

*Συνολικά 12 ταινίες συμμετέχουν στο Διεθνές Διαγωνιστικό, ανάμεσά τους και τρεις ελληνικές. Οι ταινίες διεκδικούν: τον Χρυσό Αλέξανδρο «Θόδωρος Αγγελόπουλος» που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, τον Αργυρό Αλέξανδρο – Βραβείο Σκηνοθεσίας, που υποστηρίζεται με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ από την COSMOTE TV, Βραβεία Ανδρικής και Γυναικείας Ερμηνείας, Βραβείο Σεναρίου ή Καλλιτεχνικής Επίτευξης.

*Στο διαγωνιστικό τμήμα Meet the Neighbors+ βλέπουμε 12 ταινίες, ανάμεσά τους και τρεις ελληνικές. Οι ταινίες διαγωνίζονται για τον Χρυσό Αλέξανδρο «Μισέλ Δημόπουλος», βραβείο που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, για τον Αργυρό Αλέξανδρο – Βραβείο Σκηνοθεσίας που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, βραβεία Ανδρικής και Γυναικείας Ερμηνείας και Βραβείο Σεναρίου ή Καλλιτεχνικής Επίτευξης.

*Το διαγωνιστικό τμήμα >>Film Forward αποτελείται από 12 ταινίες, μεταξύ των οποίων και τρεις ελληνικές. Οι ταινίες διαγωνίζονται για τον Χρυσό Αλέξανδρο με χρηματικό έπαθλο 8.000 ευρώ και τον Αργυρό Αλέξανδρο – Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 4.000 ευρώ.

*Συνεχίζοντας την επιτυχημένη συνεργασία με το Φεστιβάλ, η Mastercard υποστηρίζει και φέτος με χρηματικό έπαθλο ύψους 3.000 το Βραβείο Mermaid.

*Το διαγωνιστικό τμήμα Immersive επιστρέφει δυναμικά, φιλοξενώντας 8 ταινίες, οι οποίες διεκδικούν τον Χρυσό Αλέξανδρο του τμήματος, ο οποίος συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ. Εκτός συναγωνισμού θα φιλοξενηθεί η εγκατάσταση Intangible του δανού καλλιτέχνη και σχεδιαστή Καρλ Εμίλ Κάρλσεν.

*Ανακαλύπτουμε τον πιο δυναμικό και πρωτοποριακό κινηματογράφο στους Ανοιχτούς Ορίζοντες.

*Συναντάμε τους αγαπημένους μας δημιουργούς στις Ειδικές Προβολές.

*Δίνουμε μεταμεσονύχτια ραντεβού στη ζώνη ’Round Midnight.

*Το 65ο ΦΚΘ αφουγκράζεται τις φωνές των νέων μέσα από το τμήμα NextGen. Στο πλαίσιο του τμήματος, παρουσιάζει πρωινές εκπαιδευτικές προβολές για σχολεία στην αίθουσα Σταύρος Τορνές, αλλά και στη Σταυρούπολη και στις Συκιές σε συνεργασία με τους Δήμους Παύλου Μελά και Νεάπολης-Συκεών αντίστοιχα.

*Για μια ακόμη χρονιά, στο πλαίσιο της συμμαχίας κινηματογραφικών φεστιβάλ Smart7, το Φεστιβάλ θα φιλοξενήσει διαγωνιστικό τμήμα, όπου επτά ταινίες διεκδικούν το Βραβείο Smart7, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ.

Αγορά

Ambassador της Αγοράς είναι φέτος η διάσημη συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ.

Η ενότητα Agora Series, το φόρουμ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την παραγωγή σειρών στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μεσογείου, επιστρέφει με ένα πλούσιο διήμερο πρόγραμμα.

Οι επαγγελματίες θα έχουν φέτος την ευκαιρία να συμμετέχουν σε καινοτόμες δράσεις και πρωτοβουλίες με στόχο το μέλλον και τη στήριξη των νέων δημιουργών.

Τα πρότζεκτ που συμμετέχουν στην Αγορά διεκδικούν σημαντικά βραβεία που προσφέρουν είτε χρηματικά έπαθλα είτε υπηρεσίες σε είδος. Η Αγορά πραγματοποιείται με την πολύτιμη υποστήριξη του προγράμματος Creative Europe-MEDIA.

Τμήμα Podcast

Συνολικά 10 ελληνόφωνα και αγγλόφωνα podcasts συμμετέχουν στο Διαγωνιστικό Podcast του Φεστιβάλ, ενώ άλλα 17 podcasts συμμετέχουν στην Ενότητα Nexus. Τα podcasts του διαγωνιστικού τμήματος διεκδικούν το Βραβείο Καλύτερου Podcast, ύψους 2.000 ευρώ. Παράλληλα, οι δημιουργοί των podcasts ηλικίας 25-35 ετών, τόσο από το Διαγωνιστικό Podcast όσο και από την Ενότητα Nexus, διεκδικούν το Βραβείο ENS Louis Lumière – Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος για Ανερχόμενο Δημιουργό Ακουστικού Ντοκιμαντέρ. Όλα τα podcasts θα είναι, όπως πάντα, διαθέσιμα για ακρόαση μέσα από την ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, www.filmfestival.gr.

Προσβασιμότητα

Για τρίτη χρονιά, θα απονεμηθεί το Βραβείο Προσβασιμότητας της Alpha Bank. Το βραβείο, ύψους 3.000 ευρώ, απονέμεται είτε σε μια προσωπικότητα είτε σε μια ταινία που αναδεικνύει ζητήματα ανεμπόδιστης πρόσβασης στις τέχνες. Στο πλαίσιο του 65ου ΦΚΘ θα προβληθούν δύο θρυλικά αριστουργήματα του ελληνικού σινεμά με όρους καθολικής προσβασιμότητας, και πιο συγκεκριμένα οι ταινίες Ιωάννης, ο βίαιος της Τώνιας Μαρκετάκη και Ληστεία στην Αθήνα του Βαγγέλη Σερντάρη.

Για ένα πιο βιώσιμο Φεστιβάλ

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αξιοποιώντας και την εμπειρία του Evia Film Project, έχει διαμορφώσει τη δική του περιβαλλοντική πολιτική και σχέδιο δράσης για όλες τις δραστηριότητες του φορέα, διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του (www.filmfestival.gr). Στο πλαίσιο αυτό, αναλαμβάνει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες σε κάθε φεστιβαλική διοργάνωση, καλώντας καλεσμένους και κοινό να συμμετάσχουν ενεργά. Ένας από τους βασικούς στόχους για το 65ο ΦΚΘ είναι η δραστική μείωση των πλαστικών μπουκαλιών νερού μίας χρήσης.

Ειδικές εκδόσεις

Το Φεστιβάλ παρουσιάζει δύο ειδικές εκδόσεις:

Την ειδική δίγλωσση έκδοση που συνδέεται με το αφιέρωμα Εμείς, το τέρας.
Τον αγαπημένο και πρωτοποριακό Α-Κατάλογο, που επικεντρώνεται στο αφιέρωμα Un-Family-ar, στον Γέσπερ Γιουστ και στη Νίκι ντε Σεν Φαλ.

Το 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, του προγράμματος ΕΣΠΑ του ΠΕΠ Κ. Μακεδονίας 2021-2027 και του προγράμματος MEDIA. Πολύτιμη είναι η στήριξη του Υπουργείου Τουρισμού, της ΕΡΤ, επίσημου Χορηγού Επικοινωνίας του Φεστιβάλ, της COSMOTE TV, Mεγάλου Xορηγού του Φεστιβάλ, της ΔΕΗ, Στρατηγικού Συνεργάτη του Φεστιβάλ, της Alpha Bank Χορηγού Προσβασιμότητας, της Mastercard, επίσημης κάρτας πληρωμών, της Fischer, Χορηγού των Βραβείων Κοινού, της Aegean, Επίσημου Αερομεταφορέα, και της Jameson.

Οι δράσεις του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης υλοποιούνται με την υποστήριξη του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – NextGenerationEU.

Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ, καθώς και πληροφορίες για τις ταινίες, είναι διαθέσιμα στο www.filmfestival.gr.