Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού, η ελληνική αντιπροσωπεία παρουσίασε αναλυτικά την ιστορική διαδρομή της υπόθεσης και τη θέση της Ελλάδας, δίνοντας έμφαση στο δίκαιο αίτημα για επιστροφή και επανένωση των Γλυπτών με το Μουσείο Ακρόπολης. Η ελληνική πλευρά τόνισε ότι τα γλυπτά αποκτήθηκαν παράνομα από τον Λόρδο Έλγιν, χωρίς την ύπαρξη φιρμανίου ή σχετικών οθωμανικών εγγράφων, ενώ επεσήμανε τις καταστροφικές συνέπειες τόσο από τη βίαιη αφαίρεσή τους όσο και από τις ακατάλληλες επεμβάσεις που ακολούθησαν. Ειδική αναφορά έγινε στη συνεχιζόμενη έλλειψη σεβασμού του Βρετανικού Μουσείου απέναντι στα αριστουργήματα του Φειδία.

Η ελληνική αντιπροσωπεία ενημέρωσε επίσης τα μέλη της Επιτροπής για τις συνεχιζόμενες προσπάθειες εξεύρεσης λύσης στο μακροχρόνιο αυτό ζήτημα, σε συμφωνία με τις συστάσεις και αποφάσεις της Επιτροπής. Ωστόσο, σημείωσε ότι δεν έχει επιτευχθεί η επιθυμητή πρόοδος λόγω της εμμονής της βρετανικής πλευράς στη λογική του δανεισμού ως πιθανή βάση συμφωνίας.

Νομοθετικές εξελίξεις και πολιτιστική κληρονομιά

Επιπλέον, η ελληνική αποστολή ανέδειξε την πρόσφατη προσπάθεια της βρετανικής κυβέρνησης να εξαιρέσει 16 εθνικά μουσεία, συμπεριλαμβανομένου του Βρετανικού Μουσείου, από τα άρθρα 15 και 16 του Charities Act 2022. Οι διατάξεις αυτές επιτρέπουν, για λόγους ηθικής, την επιστροφή αντικειμένων στις χώρες προέλευσής τους. Τονίστηκε πως τα Γλυπτά του Παρθενώνα και ο συμβολισμός τους αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και ταυτότητας.

Η Ελλάδα κάλεσε το Ηνωμένο Βασίλειο να αποδείξει εμπράκτως τη βούλησή του να συμμορφωθεί με τις συστάσεις και αποφάσεις της Επιτροπής.

Αντιδράσεις Βρετανίας, Τουρκίας και ευρεία διεθνής στήριξη

Από την πλευρά του, το Ηνωμένο Βασίλειο επανέλαβε τη διαχρονική του θέση ότι τα γλυπτά αποκτήθηκαν νόμιμα και πως το ισχύον νομικό πλαίσιο δεν επιτρέπει την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Επιπλέον, τόνισε ότι ο μεγάλος αριθμός επισκεπτών καθιστά τα γλυπτά προσβάσιμα σε εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως.

Η Τουρκία, από την άλλη πλευρά, επανέλαβε ότι δεν υπάρχει οθωμανικό φιρμάνι ή σχετικό έγγραφο που να νομιμοποιεί την αφαίρεση των Γλυπτών από το μνημείο και την απόκτησή τους από τον Λόρδο Έλγιν. Κάλεσε το Ηνωμένο Βασίλειο να πάψει να επικαλείται την ύπαρξη τέτοιου εγγράφου σε διεθνή φόρα.

Η παρουσίαση της ελληνικής αντιπροσωπείας και τα επιχειρήματά της έγιναν δεκτά με θέρμη από τη συντριπτική πλειονότητα των κρατών-μελών της Επιτροπής, όπως η Ιταλία, η Κολομβία, η Βραζιλία, το Αζερμπαϊτζάν, η Κίνα, η Τσεχία, η Αίγυπτος, η Πολωνία, η Γουατεμάλα, η Μπουρκίνα Φάσο, η Λιβύη, το Ιράν, η Zάμπια, καθώς και από κράτη παρατηρητές όπως η Κύπρος, η Τουρκία, το Μπαχρέιν, η Νιγηρία, ο Λίβανος, το Μεξικό και η Μαυριτανία. Όλα στήριξαν ένθερμα το αίτημα της Ελλάδας για συνέχιση των προσπαθειών επίλυσης του ζητήματος και επιστροφής των Γλυπτών στη χώρα μας.

Η τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026 στο Ακροπόλ Παλλάς, με τη φετινή διοργάνωση να διεξάγεται για πρώτη φορά υπό την ευθύνη του Υπουργείου Πολιτισμού. Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία της η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.

Τα βραβεία απονέμονται κάθε χρόνο σε μία νέα ηθοποιό και έναν νέο ηθοποιό που έχουν διακριθεί για την ερμηνεία τους κατά την προηγούμενη θεατρική περίοδο, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς ανάδειξης νέων καλλιτεχνών στο ελληνικό θέατρο.

Η Έβελυν Ασουάντ βραβεύτηκε για την ερμηνεία της ως Κασσάνδρα στην «Ορέστεια» του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου, που παρουσιάστηκε στα Επιδαύρια 2024 και επαναλήφθηκε το 2025.

Ο Βασίλης Μπούτσικος τιμήθηκε για τον ρόλο του στο έργο «Καταραμένος κόσμος» των Βασίλη Μαυρογεωργίου και Τζούλιας Διαμαντοπούλου στο Θέατρο Τέχνης (Φρυνίχου), καθώς και για την ερμηνεία του στο έργο «Βαδίζοντας» του Τόμας Μπέρνχαρντ, σε σκηνοθεσία Αλεξάνδρας Καζάζου στο θέατρο Δίπυλον.

Στην ομιλία της, η Λίνα Μενδώνη αναφέρθηκε στον ρόλο του θεάτρου ως χώρου διαρκούς καλλιτεχνικής αναμέτρησης και στη σημασία της νέας διαδικασίας απονομής των βραβείων. Όπως σημείωσε, φέτος οι επιτροπές συγκροτήθηκαν από ανθρώπους του θεάτρου, ενώ αυξήθηκε και το χρηματικό έπαθλο από 3.000 σε 5.000 ευρώ, στοιχείο που –όπως είπε– σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τον θεσμό.

Πρόκειται για φωτογραφικά τεκμήρια που αποτυπώνουν, μέσα από το βλέμμα και τον μηχανισμό προπαγάνδας των στρατευμάτων Κατοχής, στιγμές της Ελλάδας την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι φωτογραφίες εμφανίστηκαν στις 14 Φεβρουαρίου στην πλατφόρμα δημοπρασιών eBay.de, με φερόμενο ιδιοκτήτη τον συλλέκτη Tim de Craene, ο οποίος ειδικεύεται σε στρατιωτικά κειμήλια της περιόδου. Μέσω της εταιρείας του, Crain’s Militaria, προσφέρθηκαν προς πώληση. Η ανάρτησή τους προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στα ελληνικά social media και στη συνέχεια στον Τύπο. Τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου οι δώδεκα φωτογραφίες αποσύρθηκαν από τη δημοπρασία, ωστόσο η ευρύτερη συλλογή παραμένει διαθέσιμη.

Καισαριανή: Έχουν δρομολογηθεί διαδικασίες για τη διεκδίκηση της συλλογής

Η συλλογή δημιουργήθηκε από τον Χέρμαν Χόιερ, υπολοχαγό της Βέρμαχτ, ο οποίος το 1943-1944 υπηρετούσε στο στρατόπεδο Μαλακάσας και φέρεται να είχε διαταγή να παρακολουθήσει ή να συνδράμει στην εκτέλεση των 200 Ελλήνων κρατουμένων που μεταφέρθηκαν από το Χαϊδάρι στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944.

Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη χαρακτήρισε τις φωτογραφίες «εξόχως σημαντικά τεκμήρια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας», τονίζοντας ότι δίνουν «πρόσωπο» στους μελλοθάνατους, λίγες στιγμές πριν από την εκτέλεσή τους. Όπως σημείωσε, το υλικό φωτίζει τόσο το δράμα της κατεχόμενης Ελλάδας όσο και τον τρόπο με τον οποίο ο ναζιστικός μηχανισμός προπαγάνδας, υπό τον Γιόζεφ Γκέμπελς, αξιοποίησε τη φωτογραφία και τον κινηματογράφο ως εργαλεία επιρροής.

Το ΥΠΠΟ έχει ήδη δρομολογήσει διαδικασίες για τη διεκδίκηση και ενδεχόμενη απόκτηση της συλλογής.

Εμπειρογνώμονες μεταβαίνουν στο Έβεργκεμ του Βελγίου, όπου βρίσκεται ο συλλέκτης, προκειμένου να εξετάσουν από κοντά το υλικό. Με την κήρυξή της ως μνημείου, το ελληνικό Δημόσιο αποκτά πλέον θεσμικό έρεισμα για να προχωρήσει στην απόκτησή της.

Η νέα έκδοση με το κείμενο της παράστασης από τον καταξιωμένο στιχουργό και σκηνοθέτη Θοδωρή Γκόνη, ενταγμένη στην θεατρική σειρά της Μικρής Άρκτου, στηρίζεται σε αυθεντικά γραπτά και διαλόγους της εποχής («Ιστορικαί Αναμνήσεις» του Νικολάου Δραγούμη, «Απόλογα για τον Καποδίστρια» του Γεωργίου Τερτσέτη, «Στρατιωτικά Ενθυμήματα» του Νικολάου Κασομούλη, «Ιστορική Ανθολογία» του Γιάννη Βλαχογιάννη, «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως» του Θωμά Γόρδωνος, «Βαβυλωνία» του Δ. Κ. Βυζάντιου, «Νέα ελληνική ιστορία» του Απόστολου Ε. Βακαλόπουλου κ.ά.), όπως και πρωτότυπα κείμενα και τραγούδια από το Θοδωρή Γκόνη.

Στην παράσταση “Ove Vai Conte Nano? Ove vai?”, ο Ιωάννης Καποδίστριας επιστρέφει στη μοιραία πόλη μέσα από μια «μουσικοθεατρική Βαβυλωνία». Δύο ηθοποιοί και πέντε μουσικοί, ανεβαίνουν στο Παλαμήδι, στις ντάπιες του για μια αναμέτρηση με την Ιστορία. Το θέαμα είναι σπονδυλωτό και κατά βάση μουσικό.

Η Τροιζήνα του 1827 με το λεμονοπεριβόλι του Δαμαλά, γίνεται το σημείο εκκίνησης. Εκεί, μέσα σε μια Ελλάδα που σπαράσσεται από τον Ιμπραήμ και τον Κιουταχή, η αντιπρόσωποι του νεοσύστατου κράτους τρώνε ωμά κουκιά και ερίζουν για την εξουσία υποφέροντας από άγριο πονόκοιλο όπως λένε οι μαρτυρίες της εποχής. Εκεί, στην Τρίτη Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας εκλέγεται Κυβερνήτης της Ελλάδος και καλείται να βάλει τάξη σε μια χώρα που μοιάζει με σκηνή της «Βαβυλωνίας» του Βυζάντιου. Με την ανατολή του ηλίου της Κυριακής της 8ης Ιανουαρίου 1828 γιορταστικές κανονιές από τα κάστρα και τους προμαχώνες του Ναυπλίου προαναγγέλλουν την άφιξη του Warspite. Τον ερχομό του Καποδίστρια.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΚΔΟΣΗΣ
ISBN 978-618-5412-35-7
Σελίδες: 48
Διαστάσεις: 15Χ21 εκ.
Άδετο
Λ.Τ.: 12,00 €

Πρωτότυπα κείμενα, στίχοι τραγουδιών: Θοδωρής Γκόνης
Σύνθεση τραγουδιών: Πέτρος Χριστάκης
Ερμηνεία: Δήμητρα Τσαγκαράκη

Σύνθεση κειμένων & έρευνα: Θοδωρής Γκόνης, Αγγελική Παπαγιαννοπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Αγγελική Παπαγιαννοπούλου
Ηθοποιοί: Ελένη Ουζουνίδου, Ρωξάνη Καρφή
Μουσική επιμέλεια παράστασης: Δήμητρα Τσαγκαράκη και Πέτρος Χριστάκης
Πέτρος Χρηστάκης: ηλεκτρική κιθάρα
Αντιγόνη Πάππου, νέυ
Έκτορας Ρέμσακ, drums
Παύλος Κόρδης, πλήκτρα
Ηχογράφηση: Μάνος Γεωργακόπουλος
Φωτογραφίες: Ειρήνη Καρώνη
Σχεδιασμός: Ανδρέας Γεωργιάδης
Παραγωγή: Μικρή Άρκτος

Προβλέπονται δύο παρεμβάσεις: η πρώτη, με φορέα υλοποίησης το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος», αφορά την εγκατάσταση περιπτέρου ψηφιακής πληροφόρησης για τον βίο και το έργο του Αριστοτέλη. Η δεύτερη, που θα υλοποιηθεί από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών, περιλαμβάνει την κατασκευή νέας εισόδου, εκδοτηρίου εισιτηρίων, γραφείου εξυπηρέτησης επισκεπτών και χώρων υγιεινής.

Στόχος των έργων είναι η ενίσχυση της κατανόησης και της βιωματικής εμπειρίας των επισκεπτών μέσα από ήπιες, αναστρέψιμες και μη επεμβατικές ψηφιακές παρεμβάσεις.

Η δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού

Η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, τόνισε ότι «στην περιοχή του Λυκείου, το 335 π.Χ., ίδρυσε ο Αριστοτέλης τη Σχολή του, διδάσκοντας για περίπου 12 χρόνια». Όπως ανέφερε, οι νέες παρεμβάσεις αναδεικνύουν τον χώρο ως πολιτιστικό προορισμό στο κέντρο της Αθήνας, συνδέοντας τη φιλοσοφία με την τεχνολογία.

Η κ. Μενδώνη υπογράμμισε ότι στόχος είναι η δημιουργία μιας εκπαιδευτικής και φιλοσοφικής εμπειρίας, όπου ο επισκέπτης συμμετέχει ενεργά μέσα από πολυαισθητηριακή προσέγγιση. «Ψηφιακές πινακίδες παρουσιάζουν την εξέλιξη του χώρου, ενώ ο ψηφιακός περίπατος αναδεικνύει τη σχέση του Λυκείου με την πόλη και τον κόσμο», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Το έργο του «Δημόκριτου» και η αρχιτεκτονική συνεργασία

Η παρέμβαση του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» περιλαμβάνει την εγκατάσταση περιπτέρου με τέσσερις διαδραστικές οθόνες αφής, που θα παρέχουν πρόσβαση σε πολυμεσικό υλικό όπως κείμενα, εικόνες, βίντεο και αναπαραστάσεις. Το έργο σχεδιάζεται σε συνεργασία με το αρχιτεκτονικό γραφείο Foster+Partners, το World Human Forum και το Υπουργείο Πολιτισμού. Η σύνθεση του περιπτέρου περιλαμβάνει τέσσερις ορθογώνιες μονάδες κάτω από κυματοειδές στέγαστρο, με πρόσβαση μέσω ραμπών. Η ψηφιακή εγκατάσταση θα επιτρέπει την τακτική ανανέωση και τον εμπλουτισμό του περιεχομένου, ανάλογα με την πρόοδο της έρευνας.

Η νέα είσοδος και η αναδιαμόρφωση του χώρου

Το έργο του Υπουργείου Πολιτισμού προβλέπει τη διαμόρφωση νέας κύριας εισόδου επί της οδού Ρηγίλλης, έπειτα από εκτεταμένη τρισδιάστατη ψηφιακή τεκμηρίωση του χώρου. Η μελέτη συνδυάζει αεροφωτογραμμετρία, στατική σάρωση laser και κινητή φωτογραμμετρία, εξασφαλίζοντας υψηλή ακρίβεια.

Παράλληλα, θα δημιουργηθεί επίμηκες κτήριο υποδοχής επισκεπτών, ενώ θα αντικατασταθεί τμήμα της περίφραξης για άμεση σύνδεση με τη νέα είσοδο. Προβλέπεται επίσης δευτερεύουσα είσοδος από το Ωδείο και ημικυκλική στάση για περίπου 60 καθήμενους.

Ο αρχαιολογικός χώρος και η ιστορική του σημασία

Ο οργανωμένος αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου, συνολικής έκτασης δέκα στρεμμάτων και προσβάσιμος στα ΑμεΑ, αποδόθηκε στο κοινό τον Ιούνιο του 2014. Διαθέτει πινακίδες ενημέρωσης, μικρό αμφιθέατρο, κρήνη και χώρους ανάπαυσης.

Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, το Λύκειο ήταν κατάφυτο προάστιο στα ανατολικά της Αθήνας, ανάμεσα στον Ιλισό και τον Ηριδανό. Εκεί ιδρύθηκε Γυμνάσιο τον 6ο αιώνα π.Χ., πιθανότατα κοντά στο Ιερό του Λυκείου Απόλλωνα. Η παλαίστρα του Λυκείου, θεμελιωμένη τον 4ο αιώνα π.Χ., χρησιμοποιήθηκε για επτά αιώνες, έως τις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ.

Αποτελούνταν από εσωτερική αυλή με στοές και δωμάτια, ενώ τον 1ο αιώνα μ.Χ. προστέθηκε δεξαμενή ψυχρού λουτρού και νέα λουτρά, που αντικατέστησαν τους προγενέστερους χώρους των κλασικών χρόνων.

Η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Η διάσωση, η αποκατάσταση και η επανάχρηση του κτιρίου-μνημείου, επί της οδού Τριπόδων 32, από τα ελάχιστα πλέον σωζόμενα “αθηναϊκά σπίτια”, συμβάλλει στην επανένταξή του στη σύγχρονη ζωή της πόλης. Στον αύλειο χώρο και στο ισόγειο της διατηρητέας οικίας ήλθαν στο φως, κατά τις ανασκαφικές εργασίες της περιόδου 2000-2003, αρχαία κατάλοιπα που χρονολογούνται από την κλασική έως τη βυζαντινή εποχή. Το έργο προστασίας, συντήρησης και ανάδειξης των αρχαιοτήτων έχει ως στόχο τη βελτίωση της εικόνας τους και του περιβάλλοντος χώρου, την προαγωγή της αναγνωσιμότητας και της εκπαιδευτικής τους αξίας, διασφαλίζοντας η απρόσκοπτη θέασή τους. Συνολικά, αποκαθίσταται η ιστορική εικόνα του κτηρίου, αναδεικνύεται ο μνημειακός του χαρακτήρας και διασφαλίζεται η καθολική προσβασιμότητα.

Εκτελούνται εργασίες αποκατάστασης του κελύφους και ανασύστασης του, κυρίως, προσκτίσματος–συνοδού διώροφου κτηρίου, ώστε να αποκατασταθεί η τυπολογία της αθηναϊκής αυλής, συνδυαστικά με την διαχείριση του μετώπου της οδού Τριπόδων, καθώς και της λειτουργικής αναβάθμισης του κτηρίου για τη νέα του χρήση. Το κτηριακό συγκρότημα ανασυγκροτείται στην ιστορική του εικόνα, προσφέροντας πολλαπλό όφελος τόσο για την ανάδειξη της οδού Τριπόδων, όσο και για τον ιστορικό χαρακτήρα της Πλάκας».

Το έργο αφορά στην προστασία και ανάδειξη των αρχαιοτήτων στον περιβάλλοντα χώρο του ακινήτου, οι οποίες τεκμηριώνουν τη χρήση του χώρου από τους αρχαίους μέχρι τους νεότερους χρόνους. Πρόκειται για τη μορφολογική και δομική αποκατάσταση των αρχαίων αρχιτεκτονικών καταλοίπων λαμβάνοντας υπόψη την εγκεκριμένη μελέτη αποκατάστασης του διατηρητέου κτηρίου, μιας λαϊκής τριώροφης κατοικίας με υπόγειο και αυλή. Κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του οικοπέδου εντοπίσθηκε η αρχαία οδός Τριπόδων με στρωματογραφία από τη σύγχρονη εποχή έως τον 4ο αιώνα π.Χ.

Σε βάθος περίπου δύο μέτρων από τη στάθμη της σύγχρονης οδού Τριπόδων, βρέθηκε το εσωτερικό δυτικό ανάλημμα της οδού μαζί με πώρινο αγωγό και αλληλοκαλυπτόμενους πήλινους αγωγούς. Το ανάλημμα της οδού διακόπτεται από κλιμακωτή άνοδο με τουλάχιστον τέσσερις βαθμίδες. Εκατέρωθεν της κλίμακας εντοπίζονται δύο τετράγωνες κρηπίδες πιθανώς Χορηγικών Μνημείων. Στο ισόγειο της διατηρητέας οικίας σώζονται αρχαία κατάλοιπα, όπως αναλημματικός τοίχος της ελληνιστικής περιόδου, τμήματα του οποίου βρέθηκαν και σε γειτονικά ακίνητα, καθώς και τμήμα του πήλινου αγωγού «πεισιστράτειου ή κιμώνειου».

Στη δυτική πλευρά του αύλειου χώρου βρέθηκε φρεατοδεξαμενή, η οποία περιέπεσε σε αχρηστία και γέμισε με μεγάλη ποσότητα κεραμικής απόθεσης (κυρίως, αγγεία συμποσίων) του τελευταίου τετάρτου του 4ου αιώνα π.Χ. Στο μεσαίο δωμάτιο υπάρχουν κατάλοιπα παλαιοχριστιανικού κτηρίου, ενώ στο νότιο δωμάτιο έχουν εντοπιστεί οδοστρώματα ανιούσας οδού κλασικών, αρχαϊκών και γεωμετρικών χρόνων. Εντοπίστηκαν, επίσης, παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά κατάλοιπα, τα οποία έχουν ως επί το πλείστον απομακρυνθεί. Τα προς ανάδειξη αρχιτεκτονικά κατάλοιπα ανάγονται στον 4ο αιώνα π.Χ.

Οι εργασίες περιλαμβάνουν τη στερέωση και συντήρηση των αρχαίων καταλοίπων, τη διατήρηση της αυθεντικότητας και τον σεβασμό των ιστορικών φάσεων, καθώς και την ένταξη νέων στοιχείων με σαφή διάκριση από τα αυθεντικά. Παράλληλα, επιδιώκεται η ασφαλής και απρόσκοπτη κίνηση των επισκεπτών και η ενημέρωσή τους. Η στέγαση των αρχαιοτήτων αποτελεί βασικό μέτρο προστασίας τους από περιβαλλοντικούς παράγοντες, κυρίως το νερό. Τα αρχαιολογικά κατάλοιπα καλύπτονται κυρίως από υπερυψωμένο δάπεδο που διαμορφώνει την αυλή της διατηρητέας οικίας, το οποίο επεκτείνεται ανατολικά, ώστε να στεγάζεται πλήρως το σωζόμενο τμήμα του μνημείου. Τα κατάλοιπα παραμένουν ορατά και προσβάσιμα κάτω από το νέο επίπεδο, ενώ τμήμα του οικοπέδου παραμένει ελεύθερο κατασκευών. Η προστασία συμπληρώνεται με σύστημα αποστράγγισης, απομάκρυνσης των υδάτων και διαχείρισης της βλάστησης, ώστε να αποτρέπεται η διάβρωση και η ανερχόμενη υγρασία στα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα.

Όσον αφορά στην αποκατάσταση και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου, δίνεται έμφαση στην ανάδειξη των αρχαίων οδών (Τριπόδων και κάθετης ρύμης), των χορηγικών μνημείων και των κτηριακών καταλοίπων. Η πρόσβαση στον αρχαιολογικό χώρο προβλέπεται μέσω ανεξάρτητης εισόδου, από την οδό Τριπόδων, με μεταλλική κλίμακα και διευρυμένο πλατύσκαλο που γεφυρώνει την υψομετρική διαφορά, διευκολύνοντας την πρόσβαση των ΑμεΑ. Η ανάδειξη του μνημείου ενισχύεται με την τοποθέτηση ενημερωτικών πινακίδων και νυχτερινό φωτισμό των καταλοίπων.

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ

Η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Η εγγραφή των τριών νέων στοιχείων στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς αναδεικνύει τον πλούτο και την πολυφωνία της πολιτισμικής δημιουργίας, η οποία διατρέχει όλη την ελληνική επικράτεια, ενδυναμώνοντας τη συλλογική μνήμη και την ιστορική συνέχεια, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν και ταυτόχρονα διαμορφώνοντας το μέλλον. Η άυλη πολιτιστική κληρονομιά είναι ζωντανή, βιωματική και αντικατοπτρίζει τον τρόπο ζωής και συμμετοχής στην κοινότητα. Η εγγραφή των στοιχείων αποτυπώνει τη σταθερή προτεραιότητα της πολιτιστικής μας πολιτικής, όχι μόνο ως αντικείμενο προστασίας, αλλά ως ενεργό πεδίο συμμετοχής, εκπαίδευσης και διαγενεακής ανταλλαγής, ενώ, παράλληλα αντανακλά την σταθερή στήριξη του ΥΠΠΟ στις κοινότητες και τους φορείς που εργάζονται για τη διαφύλαξη και την ανάδειξή της».

Τα τρία στοιχεία που εγγράφονται στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας είναι:

Σπαθουράκι και Σπαθόλαδο: Εθνοβοτανικές γνώσεις και πρακτικές στο Δοξάτο Δράμας

Το σπαθόχορτο, αυτοφυές σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, αποτελεί σημαντικό στοιχείο της λαϊκής φαρμακευτικής παράδοσης. Στον κάμπο του Δοξάτου, αλλά και μέσα στον οικισμό, το φυτό συλλέγεται για την παρασκευή δύο παραδοσιακών γιατροσοφιών: του σπαθουρακιού και του σπαθόλαδου. Τα παράγωγα αυτά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της τοπικής νοικοκυροσύνης και μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά, διατηρώντας ζωντανές τις εθνοβοτανικές γνώσεις της κοινότητας.

«Βάλε» – Χορός των γυναικών στον Ασπρόπυργο Αττικής

Το εθιμικό χορευτικό δρώμενο «Βάλε» τελείται την Κυριακή της Τυρινής στον Ασπρόπυργο Αττικής, με πρωταγωνίστριες τις γυναίκες της πόλης. Μετά τα σκωπτικά προλεγόμενα δρώμενα στην πλατεία του 1ου Δημοτικού Σχολείου, σχηματίζεται μεγάλος κύκλος νέων γυναικών που χορεύουν αρβανίτικους χορούς και τραγουδούν στα Αρβανίτικα χωρίς μουσική. Ακολουθεί ζωντανή μουσική από τοπικούς οργανοπαίκτες, με τις γυναίκες να χορεύουν Καλαματιανά και Συρτά, ενώ το δρώμενο ολοκληρώνεται με τη συμμετοχή των ανδρών, που χορεύουν χορούς του γλεντιού και τον τοπικό ανδρικό Αποκρεάτικο Χορό.

Έθιμο της Μεγάλης Φωτιάς τη Μεγάλη Πέμπτη στην Αγία Θεοδώρα Άρτας

Ένα μήνα πριν από το Πάσχα, οι ενορίτες της Αγίας Θεοδώρας ξεκινούν τη συλλογή ξύλων για την αναβίωση του εθίμου. Το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης, κάτοικοι κάθε ηλικίας συγκεντρώνονται στην πλατεία για το στήσιμο της κωνικής ξύλινης κατασκευής. Κατά την ακολουθία των Παθών, με το 6ο Ευαγγέλιο και το πένθιμο χτύπημα της καμπάνας, δίνεται το σήμα για το άναμμα της Μεγάλης Φωτιάς, που συμβολίζει τις φωτιές έξω από το κυβερνείο του Ποντίου Πιλάτου. Η φλόγα φωτίζει τον επιβλητικό βυζαντινό ναό, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό, κατανυκτικό θέαμα.

Μάνος Χατζιδάκις: Εκατό χρόνια από τη γέννηση του

Σύμφωνα με το δελτίου τύπου «Η απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού αποτελεί τη δίκαιη αναγνώριση στο πλούσιο έργο του διεισδυτικού δημιουργού, που υπηρέτησε, με αφοσίωση, με κοινωνική διάκριση και ευαισθησία την Ελλάδα και τον Πολιτισμό.» Διδάσκοντας με το ελεύθερο πνεύμα του, τις ειλικρινείς παραινέσεις του, τις ανιδιοτελείς πολιτικές παρεμβάσεις του, αντέταξε απέναντι στο χυδαίο λαϊκισμό, τη βαθιά παιδεία, την πίστη του στην ελευθερία και τα ανθρώπινα ιδεώδη. Το έργο του, ήδη τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατό του, εξακολουθεί να γονιμοποιεί την σύγχρονη μουσική παραγωγή, απολαμβάνοντας μοναδική απήχηση.

Λίνα Μενδώνη: Πρόγραμμα δράσεων για την επαναβίωση του έργου και την επανεκτίμηση της πολιτιστικής προσφοράς του Μάνου Χατζιδάκι

Η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, αναφερόμενη στην ανακήρυξη του έτους 2026, ως αφιερωματικού στο Μάνο Χατζιδάκι, δήλωσε:

«Ο Μάνος Χατζιδάκις, ως δημιουργός αλλά και ως διανοούμενος, κατάφερε να επιβάλει τους δικούς του κανόνες παραγωγής στη μουσική του δημιουργία, αλλά και στη διάδοση των φιλελεύθερων ιδεών του, μέσω γραπτών και δημόσιων παρεμβάσεων, ενίοτε αποκλίνοντας, συνειδητά, από τις κυρίαρχες τάσεις της εποχής του. Υλοποιώντας τις πρωτότυπες ιδέες του με δράσεις πολυσχιδείς και πολυεπίπεδες, ξεπέρασε ιδεολογικές αγκυλώσεις του καιρού του, υπερβαίνοντας, πολλές φορές, τους κανόνες, τους οποίους εντέλει επηρέασε δραστικά.

Εκπροσώπησε επάξια την ελληνική κουλτούρα διεθνώς, την οποία επιχείρησε -και επέτυχε- να διευρύνει, να εμπλουτίσει και, εν τέλει, να ανανοηματοδοτήσει, ουσιαστικά, απαλλάσσοντάς την από την παλαιά ηθογραφία.

Αναδείχθηκε σε έναν καθολικό διανοούμενο που, επιλεκτικά, επενέβαινε με ρηξικέλευθες απόψεις στη δημόσια σφαίρα, τηρώντας κριτικές αποστάσεις από την κρατική εξουσία.

Για το 2026, το Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με τους εποπτευόμενους οργανισμούς του, προτίθεται να συγκροτήσει ένα στιβαρό πρόγραμμα δράσεων για την επαναβίωση του έργου και την επανεκτίμηση της πολιτιστικής προσφοράς του Μάνου Χατζιδάκι.

Ο Μάνος και η επιδραστική δημιουργική του πορεία να επανασυστηθούν στις νεότερες γενιές, που δεν είχαν την τύχη να συμπορευθούν μαζί του. Να βιώσουν το ξεδίπλωμα της καταλυτικής παρέμβασής του στην Τέχνη και στους προσανατολισμούς του σύγχρονου Ελληνισμού».

Πηγή: in.gr

Το 2022 ανακαλύφθηκε στη Φιλαδέλφεια της Αιγύπτου ένας πάπυρος με αποσπάσματα από τα χαμένα έργα «Πολύιδος» και «Ινώ» του Ευριπίδη. Με αφορμή αυτό το εύρημα, η παράσταση «ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ: Ευριπίδης» καταδύεται στο τμηματικά σωζόμενο έργο του Αθηναίου τραγικού, παρουσιάζοντας στην ορχήστρα αρχαίων θεάτρων της Αττικής, καθώς και νησιών του Αιγαίου, μια αφηγηματική και μουσική σύνθεση, στα όρια του θεάτρου και της αρχαιολογίας.

Στη σκηνή στήνεται μια παράδοξη, υπαρξιακή ανασκαφή που τα ευρήματά της δεν είναι, αυτή τη φορά, αγγεία ή αρχιτεκτονήματα, αλλά θεατρικοί στίχοι, λόγια αρχαίων ηθοποιών, σπασμένα σε μικρά κομμάτια. Πέντε ερμηνευτές/αρχαιολόγοι, εφοδιασμένοι με σκαλιδάκια, πινελάκια, κόσκινα και τριγωνάκια, σκάβουν κάτω από τον ήλιο, ακολουθώντας τη σχεδόν τελετουργική διαδικασία μιας αρχαιολογικής ανασκαφής, όπως αυτή εξελίσσεται κατά τη διάρκεια μιας ημέρας. Και μέσα από τα σκάμματά τους ξεπηδούν στιγμιότυπα αρχαίων παραστάσεων και λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής των θεάτρων, όπου θα πραγματοποιηθεί το έργο.

Με φυσικό φως, η παράσταση θα φιλοξενηθεί απογεύματα του Ιουλίου, του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου, στα αρχαία θέατρα της Μήλου, της Ερέτριας, της Θάσου, της Μυτιλήνης, της Λήμνου, της Καρθαίας (Κέα), των Τραχώνων (Άλιμος), της Ζέας (Πειραιάς), καθώς και στο μικρονήσι του Άγιου Ευστράτιου. Η είσοδος είναι δωρεάν.

Για την παράσταση «ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ: Ευριπίδης»

Πέρα από τα γνωστά και εξολοκλήρου σωζόμενα έργα του Ευριπίδη, έχουν φτάσει ως εμάς πάνω από 1000 στίχοι από την υπόλοιπη δραματουργία του αρχαίου τραγικού: στίχοι γραμμένοι σε κομμάτια παπύρου, θαμμένα στο χώμα της Αιγύπτου ή σποραδικά ενταγμένοι μέσα σε άλλα κείμενα. Μια μεμονωμένη σκηνή, λίγες διάσπαρτες γραμμές ή και μια μόνο λέξη από έργα, εν πολλοίς, άγνωστα στο κοινό, όπως η προκλητική του «Ανδρομέδα», ο λυρικός «Φαέθοντας», οι ακραίοι «Κρητικοί» και ο στοχαστικός «Πολύιδος».

Η παράσταση θεάτρου/αρχαιολογίας «ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ: Ευριπίδης» είναι μια ποιητική προσέγγιση αυτού του αποσπασματικού, αλλά μεγάλης θεατρικής και λυρικής δύναμης υλικού. Μια έντονα μουσική και αφηγηματική διαπραγμάτευσή του, μεταφέρει αυτούσια κομμάτια από τα χαμένα έργα, την περιπετειώδη, συχνά, ιστορία της ανακάλυψής τους, αλλά και την αίσθηση που αφήνει ο απόηχος των φωνών, όλων αυτών που έχουν πάψει να μιλούν εδώ και χιλιετίες, την ένταση του να προσπαθείς να «δεις» και να περιγράψεις έναν κόσμο περασμένο, μέσα από τα φθαρμένα απομεινάρια του.

Για το Πρόγραμμα «Γνωριμία με Αρχαία Θέατρα της Ελλάδας»

Το Εθνικό Θέατρο με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, σε συνεργασία με το Σωματείο ΔΙΑΖΩΜΑ και την Περιφερειακή και Τοπική αυτοδιοίκηση, βγαίνει για 2η χρονιά, εκτός των στενών γεωγραφικών του ορίων και συναντά το κοινό του σε χώρους πολιτισμού στην Αττική και σε νησιά του Αιγαίου. Μια ευτυχής σύνδεση του σύγχρονου πολιτισμού με τα μνημεία της πολιτιστικής κληρονομιάς και ταυτόχρονα μια πολύτιμη συνέργεια ανάμεσα σε φορείς πολιτισμού, που φέρνει τη δραματική τέχνη και κάποιους από τους φυσικούς της χώρους στο επίκεντρο της ζωής των τοπικών κοινοτήτων.

Η καινοτόμος αυτή δράση ανάδειξης των σωζόμενων αρχαίων θεάτρων της Ελλάδας υλοποιήθηκε για πρώτη φορά με επιτυχία από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο 2024, περιλαμβάνοντας περιοδεία –σε 16 αρχαία θέατρα της Ελλάδας– της παράστασης «Πλούτος» του Αριστοφάνη, σε μετάφραση Δημοσθένη Παπαμάρκου και σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη.

Για το θέατρο/αρχαιολογία

Η παράσταση «ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ: Ευριπίδης» έρχεται σε συνέχεια της 15ετούς εργασίας του ηθοποιού, σκηνοθέτη και αρχαιολόγου Ευθύμη Θέου, πάνω στη σύζευξη του θεάτρου και της αρχαιολογίας: στο πλαίσιο ενός νέου «υβριδικού» είδους το οποίο χρησιμοποιεί αφενός παραστασιακές μεθόδους για να πλησιάσει με νέα ματιά το αρχαιολογικό υλικό και αφετέρου αρχαιολογικές μεθόδους για να τροφοδοτήσει με καινούργια εργαλεία (ανασκαφή, ανθρωπολογική έρευνα κ.α.) το site-specific θέατρο και την περφόρμανς. Με στόχο πάντα τη μεγαλύτερη δυνατή εμπλοκή των τοπικών κοινοτήτων γύρω από τις εκάστοτε ανασκαφές στη δημιουργική διαδικασία.

Προηγούμενες παραστάσεις του είναι αυτές που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο των ερευνητικών προγραμμάτων στον Νεολιθικό οικισμό της Κουτρουλού Μαγούλας, στο κτήριο της Εποχής του Χαλκού στα Καταλύματα της Γαύδου, στον Προϊστορικό οικισμό της Κοίμησης στη Θηρασιά κ.α. Οι δράσεις αυτές έχουν παρουσιαστεί στο παρελθόν στο πλαίσιο του θεσμού του Υπουργείου Πολιτισμού «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», καθώς και στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μουσείο Μπενάκη, και σε άλλους χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το 2013 η παράσταση «Το Γεύμα» παρουσιάστηκε ως τμήμα της έκθεσης «Εκ Νέου. Μια Νέα Γενιά Ελλήνων Καλλιτεχνών», στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, ενώ το 2015 το έργο εκπροσώπησε την Ελλάδα στην European Mediterranea 17 Young Artists Biennale στο Μιλάνο. Το 2023 το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης εξέδωσε τον κατάλογο «Ευθύμης Θέου. Θέατρο/Αρχαιολογία» (επιμ. Α. Μυκονιάτη) με μια συνολική παρουσίαση της δουλειάς του.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Ευθύμης Θέου

Μεταγραφή αποσπασμάτων –Συνεργασία στη δραματουργία: Κυριάκος Καρσεράς

Σκηνικός χώρος: Λουκάς Μπάκας

Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος

Μουσική σύνθεση – Μουσική διδασκαλία: Κορνήλιος Σελαμσής

Κίνηση: Νικολέτα Ξεναρίου

Δραματολόγος παράστασης: Εύα Σαραγά

Βοηθός σκηνοθέτη: Βασιλική Σουρρή

Βοηθός σκηνογράφου: Βαγγέλης Ξενοδοχίδης

Ερμηνεύουν: Γιώργος Κριθάρας, Ηλέκτρα Νικολούζου, Κατερίνα Παπανδρέου, Γιώργος Σύρμας, Ευθύμης Θέου

Φωτογραφίες: Karol Jarek
Βίντεο: Γρηγόρης Πανόπουλος

Πρόγραμμα περιοδείας

11/07 | Αρχαίο Θέατρο Μήλου |19.30

18/07 | Αρχαίο Θέατρο Ερέτριας | 19.30

26/07 | Αρχαίο Θέατρο Θάσου | 19.30

30/07 | Αρχαίο Θέατρο Μυτιλήνης* |19.30

01/08 | Αρχαίο Θέατρο Ηφαιστίας Λήμνου*| 19.30

02/08 | Αμφιθέατρο Μαρασλείου ΣχολήςΆγιου Ευστράτιου | 19.30

27/08 | Αρχαίο Θέατρο Καρθαίας Κέας |17.30

03/09 | Αρχαίο Θέατρο Τραχώνων στον Άλιμο | 19.00

06/09 | Αρχαίο Θέατρο Ζέας στον Πειραιά*| 19.00

Η είσοδος στους χώρους είναι δωρεάν | Απαραίτητη η προκράτηση θέσεων εδώ.

Έναρξη ηλεκτρονικής προκράτησης: Τρίτη 1 Ιουλίου

Περιορισμένος αριθμός δελτίων εισόδων θα διατίθεται κατά σειράπροτεραιότητας στην είσοδο των θεάτρων 60 λεπτά πριν την έναρξη τωνπαραστάσεων.

Στους χώρους που σημειώνονται με αστερίσκο (*) θα καταβάλλεται το αντίτιμο του εκάστοτε αρχαιολογικού χώρου.

Διάρκεια: 60 λεπτά

Το πρόγραμμα υπόκειται σε τροποποιήσεις. Για περισσότερες πληροφορίες: n-t.gr

«Εμείς, οι δημιουργοί έργων, τα οποία εκτίθενται ή αποτελούν μέρος της Συλλογής της Πινακοθήκης, καθώς και οι κληρονόμοι ή νόμιμοι εκπρόσωποι καλλιτεχνών, των οποίων έργα βρίσκονται στους χώρους της Πινακοθήκης, ζητούμε την προσωρινή απόσυρση των έργων μας από τους εκθεσιακούς χώρους, έως ότου επανεκτεθούν τα έργα που παρανόμως κατέβηκαν από την έκθεση» τονίζουν στην επιστολή, που απέστειλαν στην Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, τη διευθύντρια της πινακοθήκης Συραγώ Τσιάρα και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου.

«Καλούμε την Εθνική Πινακοθήκη και το ΥΠΠΟ να δράσουν σύμφωνα με το Νόμο και να επανεκθέσουν τώρα τα έργα που αποκαθηλώθηκαν, όπως ακριβώς υπαγορεύει ο Νόμος και το δημοκρατικό πολίτευμα», σημειώνουν.

Επιπλέον, υπογραμμίζουν ότι αν και πέρασε ένας μήνες από την επίθεση και τον βανδαλισμό και παρά τις διαβεβαιώσεις, τα έργα δεν έχουν εκ νέου αναρτηθεί. Οι ίδιοι απορρίπτουν δικαιολογίες του τύπου «εξετάζονται με τη συμβολή ειδικών, οι όροι και οι προϋποθέσεις της ασφαλούς επανέκθεσής τους», καθώς πιστεύουν ότι «υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και θέτουν ερωτήματα για τους πραγματικούς λόγους ολιγωρίας».

«Η ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης προστατεύεται συνταγματικά από το άρθρο 16 του Συντάγματος. Η αδράνεια του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εθνικής Πινακοθήκης να εκπληρώσουν τον θεσμικό τους ρόλο ως θεματοφυλάκων του Συντάγματος, μας προσβάλλει, και ως δημοκρατικούς πολίτες και ως καλλιτέχνες», αναφέρουν.

Αναλυτικά η επιστολή

Αξιότιμη Υπουργέ Πολιτισμού κ.Λίνα Μενδώνη,
Αξιότιμη Διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης κ.Συραγώ Τσιάρα,
Αξιότιμα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Πινακοθήκης

Έχει περάσει ένας μήνας από τον βανδαλισμό εικαστικών έργων στην Εθνική Πινακοθήκη (10.3.25), μετά από την παράνομη επίθεση βουλευτή ακροδεξιού κόμματος και την αποκαθήλωση έργων της περιοδικής έκθεσης «Η σαγήνη του αλλόκοτου». Παρά τις διαβεβαιώσεις του ΥΠΠΟ και της Εθνικής Πινακοθήκης, τα έργα αυτά δεν έχουν αναρτηθεί εκ νέου. Δικαιολογίες του τύπου «εξετάζονται με τη συμβολή ειδικών, οι όροι και οι προϋποθέσεις της ασφαλούς επανέκθεσής τους», υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και θέτουν ερωτήματα για τους πραγματικούς λόγους ολιγωρίας.

Η ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης προστατεύεται συνταγματικά από το άρθρο 16 του Συντάγματος. Η αδράνεια του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εθνικής Πινακοθήκης να εκπληρώσουν τον θεσμικό τους ρόλο ως θεματοφυλάκων του Συντάγματος, μας προσβάλλει, και ως δημοκρατικούς πολίτες και ως καλλιτέχνες.

Εμείς, οι δημιουργοί έργων, τα οποία εκτίθενται ή αποτελούν μέρος της Συλλογής της Πινακοθήκης, καθώς και οι κληρονόμοι ή νόμιμοι εκπρόσωποι καλλιτεχνών, των οποίων έργα βρίσκονται στους χώρους της Πινακοθήκης, ζητούμε την προσωρινή απόσυρση των έργων μας από τους εκθεσιακούς χώρους, έως ότου επανεκτεθούν τα έργα που παρανόμως κατέβηκαν από την έκθεση. Καλούμε την Εθνική Πινακοθήκη και το ΥΠΠΟ να δράσουν σύμφωνα με τον Νόμο και να επανεκθέσουν τώρα τα έργα που αποκαθηλώθηκαν, όπως ακριβώς υπαγορεύει ο Νόμος και το δημοκρατικό πολίτευμα. Αλλιώς, γιατί είδους πολιτισμό μιλάμε;

Με εκτίμηση,

Ακριθάκη Χλόη, φωτογράφος, εικαστικός, νόμιμη κληρονόμος των έργων του Αλέξη Ακριθάκη

Αρφαράς Μιχάλης, εικαστικός, Ομότιμος Καθηγητής της ΑΣΚΤ

Βερούκας Αλέξης, εικαστικός

Βουρλούμη Ειρήνη, Βουρλούμης Παναγής, Βουρλούμης Ανδρέας, νόμιμοι εκπρόσωποι του Ανδρέα Βουρλούμη.

Γιαβρόπουλος Νίκος, καλλιτέχνης της κινούμενης εικόνας

Διβάρης Γιώργος, εικαστικός, Καθηγητής, Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, ΑΠΘ

Εγγονοπούλου Ερριέττη, νόμιμη κληρονόμος των έργων του Νίκου Εγγονόπουλου

Ιγνατάκη Μαριάννα, εικαστικός

Καβαλλιεράτος Διονύσης, εικαστικός

Μιχαηλίδης Μίλτος, νόμιμος εκπρόσωπος των έργων του Γιάννη Μιχαηλίδη

Μυλωνά Ελένη, εικαστικός, νόμιμη κληρονόμος των έργων της Άλεξ Μυλωνά

Ξαγοράρης Ζάφος, εικαστικός, Καθηγητής στην ΑΣΚΤ

Ξενάκης Δημήτρης, νόμιμος κληρονόμος των έργων του Κοσμά Ξενάκη

Παναγιωτίδη Μαλβίνα, εικαστικός

Παππάς Αλέκος, νόμιμος κληρονόμος των έργων του Γιάννη Παππά

Σαχίνης Ξενής, εικαστικός, Καθηγητής στην ΑΣΚΤ ΑΠΘ, Τέως Κοσμήτορας της Σχολής

Στεφανή Εύα, σκηνοθέτις, Καθηγήτρια Τμήμα Επικοινωνίας και ΕΜΜΕ, ΕΚΠΑ

Τρανός Νίκος, εικαστικός, Αφυπ. Καθηγητής στην ΑΣΚΤ, Τέως Πρύτανης της ΑΣΚΤ

Τσιτσόπουλος Φίλιππος, εικαστικός

Τσουμπλέκας Δημήτρης, εικαστικός, φωτογράφος και Τσουμπλέκα Άννα, νόμιμοι εκπρόσωποι των έργων του Νίκου Κεσσανλή και Χρύσας Ρωμανού

Χαραλάμπους Πάνος, εικαστικός, Ομότιμος Καθηγητής στην ΑΣΚΤ, Τέως Πρύτανης της ΑΣΚΤ

Χαρβαλιάς Γιώργος, εικαστικός, Αφυπ. Καθηγητής στην ΑΣΚΤ, Τέως Πρύτανης

Χανδρής Παντελής, εικαστικός, Καθηγητής ΑΣΚΤ

Ψυχούλης Αλέξανδρος, εικαστικός, Καθηγητής, Τμήμα Αρχιτεκτόνων, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας