Σε μια συχνά απαιτητική εργάσιμη ημέρα έρχεται μια όχι πάντα κοινή δέσμευση για την οικογενειακή ζωή, καθώς και για τις δουλειές του σπιτιού και τις καθημερινές ευθύνες. Ένα σωματικό και ψυχικό βάρος που πέφτει σε τρεις στις τέσσερις γυναίκες —σύμφωνα με έρευνα του 2019 που διεξήχθη από την Procter & Gamble— και που γίνεται καθοριστικός παράγοντας όταν πρόκειται για την αναζήτηση προσωπικής ικανοποίησης.

Η σεξουαλική επιθυμία εμφανίζεται όταν έχουμε ελεύθερο χρόνο, είμαστε ξεκούραστοι και οι ανησυχίες εξαφανίζονται. Δυστυχώς, οι γυναίκες είναι αυτές που κάνουν τις περισσότερες δουλειές του σπιτιού, αλλά είναι και αυτές που φροντίζουν για οτιδήποτε σχετίζεται με την οργάνωση της καθημερινότητας, κάτι που έχει πολύ αρνητικό αντίκτυπο στη λίμπιντο μας.

Μια ιδέα που μοιράζονται δύο ψυχολόγοι στην Ισπανία, η Lola González και η Estela Buendía, οι οποίες παρέχουν ψυχοσεξολογική φροντίδα στο Κέντρο Σεξολογίας Borobil είναι η εξής: «Οι καθημερινές ρουτίνες γεμάτες υποχρεώσεις δεν μας επιτρέπουν να σταματήσουμε και να ασχοληθούμε με την ενεργητική ακρόαση, κάτι που συμβαίνει κατά τη διάρκεια του αυνανισμού. Γιατί εκείνη τη στιγμή, είμαστε σε επαφή με το σώμα μας, αλλά επίσης προσέχουμε τις πραγματικές, συνεχώς μεταβαλλόμενες ανάγκες και επιθυμίες της οικογένειας», επισημαίνουν.

Κι όμως —παρά το αδυσώπητο των καθημερινών ασχολιών— υπάρχουν τρόποι να παρακάμψετε τον κανόνα. «Μερικές φορές, τείνουμε να πιστεύουμε ότι κάποιος μπορεί να αυνανιστεί μόνο σε συγκεκριμένες στιγμές ή εκτελώντας μια σειρά από πλήρεις τελετουργίες, αλλά δεν έχουμε πάντα τη δυνατότητα να το κάνουμε», εξομολογείται η Luna Miguel, ποιήτρια και συγγραφέας του “Caliente” (Lumen, 2021), ενός κειμένου για την επιθυμία, την πολλαπλή αγάπη και τη λογοτεχνική δημιουργία. «Δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι ένα ειδυλλιακό μέρος όπου κάθεσαι ή ξαπλώνει αναπαυτικά και έχεις κάθε δυνατό εργαλείο στη διάθεσή σου ή όλο τον χρόνο του κόσμου», επιμένει.

«Οτιδήποτε έχει να κάνει με την ευχαρίστηση μιας γυναίκας, ειδικά όταν συμβαίνει ατομικά, εξακολουθεί να μας κάνει να νιώθουμε ένοχοι», προειδοποιεί η Lombardía. «Για αιώνες, η ιουδαιοχριστιανική ηθική το έχει υποστηρίξει, γι’ αυτό νιώθουμε ένοχες όταν ανησυχούμε για την εαυτή μας», εξηγεί η Borobil. «Συχνά μεγαλώνουμε μαθαίνοντας να ενεργούμε ως φροντίστριες, κάτι που μας οδηγεί να βάζουμε τις ανάγκες ή τις επιθυμίες μας στο κάτω μέρος της λίστας των υποχρεώσεών μας. Και αν προσθέσουμε σε αυτή την επιβεβλημένη ευθύνη μια σεξουαλική διαπαιδαγώγηση – κοινή στις περισσότερες ενήλικες γυναίκες – όπου τα ταμπού, αλλά και οι τύψεις, είναι πολύ παρόντα, ο ερωτισμός των γυναικών είναι πολύ πιθανό να τοποθετηθεί στο τέλος της λίστας των προτεραιοτήτων μας».

Συμβαίνει επίσης οτιδήποτε έχει να κάνει με την ευχαρίστηση να μην προγραμματίζεται ούτε να βρίσκεται σε προτεραιότητα – καθώς δεν είναι παραγωγική δραστηριότητα, ειδικά αν είναι μια στιγμή απόλαυσης και μόνο. «Η επιθυμία είναι συνήθως μια δευτερεύουσα ανάγκη, που εμφανίζεται και αντιμετωπίζεται όταν όλα τα άλλα είναι ήδη καλυμμένα. Ωστόσο, το σεξ στο ζευγάρι θεωρείται υποχρέωση· κάτι που πρέπει να γίνει για να ευχαριστήσει το άλλο άτομο, ενώ ο αυνανισμός είναι απολύτως απαραίτητος», συνοψίζει η Lombardía.

Η πρόσβαση σε σεξουαλικά παιχνίδια -τα οποία έχουν φτάσει στο απόγειο της δημοτικότητάς τους την τελευταία δεκαετία και είναι επίσης πιο προσιτά- έχει φέρει τον αυνανισμό πιο κοντά σε ένα τμήμα του πληθυσμού που μπορεί να μην ήταν τόσο εξοικειωμένο με μια πράξη για την οποία, κατά καιρούς, εξακολουθεί να υπάρχει έλλειψη γνώσης. Είναι γεγονός ότι ορισμένες γυναίκες βρίσκουν περίεργο να αγγίζουν και να χαϊδεύουν την εαυτή τους. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που λαμβάνουμε ως παιδιά, η οποία δεν κατανοεί ότι το γυναικείο σώμα είναι ερωτογενές, επίσης δεν δέχεται ότι το αιδοίο και η κλειτορίδα είναι όργανα που έχουμε το δικαίωμα να ανακαλύψουμε, αφού η ικανοποίηση της επιθυμίας μας πρέπει να είναι κεντρική.

Όσον αφορά στις νέες γενιές, είμαστε σίγουρα πιο αισιόδοξοι. Γίνεται ολοένα και πιο συνηθισμένο να μιλάμε γι’ αυτό σε ομάδες φίλων. Υπάρχει μια διαφορετική διάθεση μεταξύ των νέων σχετικά με την επιθυμία: έχουν μεγαλώσει με το #MeToo, έχουν δει λίστες βιβλίων γραμμένων από γυναίκες και έχουν εξοικειωθεί με σειρές όπως το Sex Education του Netflix όπου η επιθυμία και οι σκηνές σεξουαλικότητας είναι σε πρώτο πλάνο.

Παραδόξως, όταν μιλάμε για το φύλο, η ηλικία είναι ένας βαθμός. Καθώς μεγαλώνουμε, ανακαλύπτουμε άλλους τρόπους να βιώνουμε ευχαρίστηση, είτε μόνες είτε με παρέα. Οι γυναίκες γνωρίζουν πολύ περισσότερα για την εαυτή τους και για το τι χρειάζεται το σώμα τους: αυνανιζόμαστε όταν είμαστε ενθουσιασμένες ή λυπημένες ή όταν θέλουμε να βελτιώσουμε τη διάθεσή μας ή να μειώσουμε το άγχος μας.

Όλα αυτά είναι πιθανά αν αφήσουμε τις ενοχές. Ο αυνανισμός δεν μας κάνει χειρότερους ανθρώπους ή κακές μητέρες, αντίθετα, είναι ένας τρόπος να είμαστε ευγενικές με την εαυτή μας και τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από αυτό.

Πηγή: Vogue España

Και πώς να επιβιώσετε από τις γεμάτες μέρες με μεσημεριανά γεύματα, δείπνα, ποτά, σνακ και ακόμη και λίγες ώρες γυμναστικής; Κι όσο για την Πρωτοχρονιά που έρχεται: Πώς να απαντήσετε σε χιλιάδες WhatsApp με προσκλήσεις, ευχές και επικρίσεις επειδή δεν καλείτε ποτέ; Υπάρχει μόνο μία λύση: μην κάνετε τίποτα από αυτά. Και αν νομίζετε ότι είναι αγένεια, σκεφτείτε το δύο φορές, γιατί οι Φινλανδοί, για παράδειγμα, το έχουν μετατρέψει σε ένα είδος τρόπου ζωής.

Μη καλυμμένοι μάλλον που έχουν δώσει στον κόσμο τη σάουνα, το αποστραγγιστικό πιάτων, την ξυλιτόλη και τη Nokia (ναι, όλα είναι φινλανδικές εφευρέσεις), φαίνεται ότι στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη βρήκαν επίσης έναν απόλυτα ικανοποιητικό τρόπο για να αποφύγουν τις αναρίθμητες κοινωνικές δεσμεύσεις αυτών των γιορτινών ημερών. Έχουν επινοήσει ακόμη και έναν κατάλληλο όρο: Kalsarikännit. Είναι ένα σύνθετο μεταξύ των ονομάτων kalsari (εσώρουχο) και kännit (μέθη) και σημαίνει ακριβώς αυτό που νομίζεις: το να μεθύσεις με τα εσώρουχά σου. Ή, μάλλον, σημαίνει να μένετε σπίτι με άνετα ρούχα (ή χωρίς ρούχα) και να αγνοήσετε τυχόν δεσμεύσεις ή εξωτερικές απαιτήσεις πίνοντας μερικά ποτήρια κρασί (από εσάς εξαρτάται πόσα, αλλά συνιστούμε μέτρο).

Στη Φινλανδία είναι τόσο περήφανοι για το Kalsarikännit που πριν από μερικά χρόνια το συμπεριέλαβαν ακόμη και σε ένα σετ εξατομικευμένων emoji.

Δεν προκαλεί σίγουρα έκπληξη το γεγονός ότι αυτοί που διέδωσαν αυτό το είδος μοναχικού ελεύθερου χρόνου ήταν οι Φινλανδοί, οι οποίοι, ίσως λόγω του ψυχρού κλίματος της χώρας, τείνουν να είναι μάλλον εσωστρεφείς, όχι πολύ λάτρεις των τετριμμένων συζητήσεων, αλλά πολύ υπερασπιστές του προσωπικού τους χώρου (όλα αυτά ακούγονται κλισέ, αλλά αν τα βάλεις στη Wikipedia το πιστεύουμε). Έτσι, και οι υπόλοιποι από εμάς μπορούμε να μάθουμε κάτι από αυτή την κάπως ενδοσκόπηση του Grinch.

Εδώ και μερικά χρόνια, ακόμη και ιατρικά ιδρύματα μιλούν για αυτό που μπορεί να ονομαστεί χριστουγεννιάτικη κατάθλιψη, ένα μείγμα κόπωσης, άγχους και κατάθλιψης που συνδέεται με αυτές τις γιορτές. Και όχι μόνο λόγω του κοινωνικού και γαστρονομικού tour de force, αλλά και λόγω των ψυχαναγκαστικών συναισθημάτων και των αναγκαστικών δεσμεύσεων που τα συνοδεύουν. Μπορεί να υπάρχουν πολλά αντίδοτα στο άγχος των Χριστουγέννων, αλλά η σπιτική χαλάρωση των Φινλανδών δεν φαίνεται και τόσο κακή ιδέα (επαναλαμβάνουμε: προσέξτε να μην πίνετε πολύ μόνοι: ένας φίλος για να σας κάνει παρέα λειτουργεί εξίσου καλά) .

Το Kalsarikännit δεν είναι σίγουρα τίποτα καινούργιο: μετά την άνοδο του hygge (η άνεση στο σπίτι που έρχεται από τη Δανία), ήδη το 2017 αρκετές αμερικανικές εκδόσεις όπως το New York Magazine ή στη Vogue είχαν αρχίσει να ενδιαφέρονται για το φινλανδικό φαινόμενο, επισημαίνοντας ότι σχεδόν όλοι κάποτε έχουν επιδοθεί σε αυτό το μοναχικό «λουφάρισμα», που μετονομάστηκε για την περίσταση σε Pantsdrunk. Η τάση επανήλθε το 2020: λόγω της πανδημίας, όλοι ανακαλύψαμε ξανά την (αναγκαστική) «ευχαρίστηση» να μένουμε σπίτι, να επιδεικνύουμε τα πιο ξεδιάντροπα πιτζαμάκια μας και να αρπάζουμε το πρώτο μπουκάλι ροζέ κρασί που ήρθε στο δρόμο μας.

Αλλά είχαμε και εξαιρετικούς δασκάλους (ή μάλλον πρωτοπόρους): σε ένα επεισόδιο της 35ης σεζόν του The Simpsons, που μεταδόθηκε το 2024, ο Homer προσλαμβάνεται σε ένα νέο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας που ανήκει στη Φινλανδία και, όταν το νέο του αφεντικό του εξηγεί ότι η ευημερία των εργαζομένων εξαρτάται επίσης από το Kalsarikännit και, επομένως, από το ποτό στο σπίτι με εσώρουχα, απαντά: «Αλλά αυτό το έκανα πολύ πριν ήταν της μόδας!».

Το Kalsarikännit λοιπόν είναι αναμφίβολα ένας νέος τρόπος να βλέπουμε τη ζωή: αν βρεθούμε να εισβάλει στην καθημερινότητά μας ένα μπαράζ δεσμεύσεων, ειδοποιήσεων και άγχους, ας μάθουμε από τους Φινλανδούς ότι (σχεδόν) ό,τι συμβαίνει γύρω μας μπορεί να αναβληθεί. Χρειάζεται να ορίσουμε ξεκάθαρα όρια στον προσωπικό μας χώρο για να προστατευθούμε από τους περισπασμούς και τα βάρη της σύγχρονης ζωής.

Είναι σύμπτωση που η Φινλανδία είναι η πιο ευτυχισμένη χώρα στον κόσμο για έβδομη συνεχή χρονιά σύμφωνα με την Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας του ΟΗΕ; Ας πάρουμε ένα παράδειγμα και ας χαλαρώσουμε, ειδικά μπροστά στα γιορτινά πάρτι και τις συγκεντρώσεις. Το μόνο που χρειάζεστε είναι άνετες πιτζάμες, μια κουβέρτα και ένα ποτήρι κρασί (εντάξει, δύο: αλλά μην το παρακάνετε!). Οι υπόλοιποι μπορούν να περιμένουν, τουλάχιστον, μέχρι την επόμενη χρονιά.

Πηγή: Vogue UK