Ωστόσο, τα επιστημονικά δεδομένα αμφισβητούν αυτή την κοινή πεποίθηση. Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό PNAS, η οποία μέτρησε με ακρίβεια τη δαπάνη ενέργειας σε περισσότερους από 4.000 ενήλικες από 34 διαφορετικές ανθρώπινες ομάδες παγκοσμίως, δείχνει ότι η ενεργειακή κατανάλωση αυξάνεται με την οικονομική ανάπτυξη και είναι μεγαλύτερη στις πιο βιομηχανοποιημένες χώρες. Αυτό οφείλεται κυρίως στο μεγαλύτερο μέγεθος σώματος των κατοίκων αυτών των χωρών, που οδηγεί σε αυξημένη ενεργειακή κατανάλωση.

Όταν οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Herman Pontzer, καθηγητή Ανθρωπολογίας στο Pontzer της Πανεπιστημίου Duke, προσάρμοσαν τα δεδομένα λαμβάνοντας υπόψη το σωματικό μέγεθος, η συνολική ενεργειακή δαπάνη μειώθηκε κατά 6% έως 11% – και όχι σε όλες τις περιπτώσεις. Για παράδειγμα, οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες Hadza και οι αγρότες Daasanach στην υποσαχάρια Αφρική είχαν ημερήσια ενεργειακή κατανάλωση παρόμοια με αυτή των Νορβηγών ή των Αμερικανών, παρά το μικρότερο σωματικό τους μέγεθος. Οι Tsimane στη Βολιβία και οι Yakut στη Σιβηρία είχαν ακόμη υψηλότερη συνολική δαπάνη ενέργειας, όχι όμως λόγω περισσότερης κίνησης, αλλά εξαιτίας μεγαλύτερου μεταβολισμού σε κατάσταση ηρεμίας – γεγονός που σχετίζεται με την έκθεση σε παθογόνους παράγοντες και τη συνεχή ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Για την ακριβή μέτρηση της ενεργειακής δαπάνης χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του «διπλά επισημασμένου νερού». Οι εθελοντές κατανάλωσαν νερό με ειδικές ισότοπες μορφές του οξυγόνου και του υδρογόνου (2H και 18O). Αυτά τα στοιχεία αποβάλλονται από το σώμα με διαφορετικό ρυθμό από το κανονικό νερό, επιτρέποντας τον υπολογισμό της παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα.

Η σημασία της διατροφής και των υπερεπεξεργασμένων τροφών

Η ομοιότητα στην ενεργειακή δαπάνη μεταξύ διαφορετικών πληθυσμών υποδηλώνει πως η βασική αιτία της παχυσαρκίας στις ανεπτυγμένες χώρες είναι η αυξημένη πρόσληψη ενέργειας – ειδικά μέσω υπερεπεξεργασμένων τροφίμων. Τα ευρήματα της μελέτης αναδεικνύουν το σφάλμα των προσεγγίσεων που εστιάζουν αποκλειστικά στη σημασία της άσκησης και παραβλέπουν την ανάγκη για πολιτικές που να διευκολύνουν τη μείωση κατανάλωσης τροφίμων, ιδιαίτερα των υπερεπεξεργασμένων.

Εταιρείες όπως η Coca Cola, για παράδειγμα, έχουν προωθήσει μηνύματα που συνδέουν τη συστηματική άσκηση με τον έλεγχο του βάρους, ενισχύοντας μέσω επιστημονικών ιδρυμάτων την ιδέα ότι για την παχυσαρκία φταίει περισσότερο η ακινησία παρά οι κακές διατροφικές συνήθειες. Οι αναλύσεις της ομάδας Pontzer εκτιμούν πως η αύξηση της ενεργειακής πρόσληψης έχει επηρεάσει περίπου δέκα φορές περισσότερο από τη μεταβολή της ενεργειακής δαπάνης στη σημερινή κρίση παχυσαρκίας.

Συνεπώς, μήπως όποιος θέλει να χάσει βάρος πρέπει να επικεντρωθεί μόνο στη διατροφή και να αγνοήσει την άσκηση; Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, τόσο η διατροφή όσο και η σωματική δραστηριότητα πρέπει να θεωρούνται εξίσου σημαντικές για τη διατήρηση της υγείας. Είναι αλληλοσυμπληρούμενες και απαραίτητες – δεν μπορούν να υποκατασταθούν μεταξύ τους.

Άσκηση: Βασικός ρυθμιστής υγείας πέρα από τις θερμίδες

Ο Χαβιέρ Μπουτραγκένιο, εκπρόσωπος της Ισπανικής Εταιρείας Παχυσαρκίας (Seedo) και μέλος του ερευνητικού εργαστηρίου Φυσιολογίας της Άσκησης του Πολυτεχνείου Μαδρίτης, που δεν συμμετείχε στη μελέτη, προειδοποιεί πως είναι λάθος να βλέπουμε την άσκηση απλώς ως εργαλείο καύσης θερμίδων. Όπως εξηγεί, πρόκειται για «βαθύ ρυθμιστή» της υγείας όλων των φυσιολογικών και μεταβολικών συστημάτων του οργανισμού.

«Η τακτική φυσική δραστηριότητα προλαμβάνει ή βοηθά στην αντιμετώπιση έως και 35 χρόνιων νοσημάτων – από τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και τα καρδιαγγειακά έως ορισμένες μορφές καρκίνου», αναφέρει ο Μπουτραγκένιο. «Επιπλέον, ενισχύει τη ψυχική μας υγεία, μειώνει το στρες, βελτιώνει τον ύπνο και παρατείνει τη λειτουργική αυτονομία μας για πολλά χρόνια».

Στην εποχή των φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας, ο Μπουτραγκένιο επισημαίνει ότι η άσκηση μπορεί να πολλαπλασιάσει τα οφέλη τους και να μειώσει κινδύνους όπως η απώλεια μυϊκής μάζας. «Η κίνηση ενισχύει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, ρυθμίζει τη φλεγμονή και βελτιώνει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων – πρόκειται για συμμαχία που συνδυάζει τα καλύτερα της φαρμακολογίας με τις φυσιολογικές δυνατότητες του σώματος», σημειώνει. «Καμία σύγχρονη θεραπεία δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δύναμη της κίνησης», καταλήγει.

Ο Νταβίντ Χιμένεθ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κάντιθ και εκπρόσωπος επίσης της Seedo, συμφωνεί ότι «ο περιορισμός του ρόλου της άσκησης μόνο στην καύση θερμίδων είναι επιστημονικά λανθασμένος». Πέρα από τα ήδη γνωστά οφέλη, η άσκηση βελτιώνει τη μεταβολική ευελιξία – δηλαδή την ικανότητα των μυών κι άλλων οργάνων να χρησιμοποιούν διαφορετικές πηγές ενέργειας (όπως γλυκόζη ή λιπαρά οξέα) ανάλογα με τις ανάγκες.

Αυτό συνεπάγεται καλύτερη ανταπόκριση στην ινσουλίνη, μικρότερη τάση αποθήκευσης λίπους μετά τα γεύματα και το γεγονός ότι όσοι γυμνάζονται αποθηκεύουν λιγότερο λίπος ακόμα κι αν καταναλώνουν ίδιες ποσότητες υπερεπεξεργασμένων τροφίμων σε σχέση με τους καθιστικούς.

«Κάθε πολιτική υγείας ή φυσιολογικό μοντέλο που αγνοεί τον ρόλο της άσκησης λόγω του σχετικά μικρού αντίκτυπού της στη συνολική ενεργειακή δαπάνη παραγνωρίζει τα πιο ισχυρά οφέλη: αυτά που μεταμορφώνουν τον τρόπο ανταπόκρισης του σώματος στην πρόσληψη τροφής», καταλήγει ο Χιμένεθ.

Πηγή: EL PAÍS

Μια κατηγορία τροφίμων που βρίσκεται υπό συνεχή εξέταση είναι τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα (UPF). Πρόκειται για προϊόντα που έχουν υποστεί εντατική βιομηχανική επεξεργασία και περιέχουν συστατικά που σπάνια θα βρείτε σε μια συνηθισμένη κουζίνα, όπως συντηρητικά, γαλακτωματοποιητές, τεχνητά αρώματα και γλυκαντικά. Αυτά τα συστατικά απέχουν πολύ από οτιδήποτε θα μπορούσε να καλλιεργηθεί στη φύση. Παρά την αυξανόμενη ευαισθητοποίηση, πρόσφατα στατιστικά στοιχεία δείχνουν μια σοκαριστική αλήθεια. Περισσότερο από το μισό της μέσης διατροφής στο Ηνωμένο Βασίλειο αποτελείται από υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν προϊόντα όπως το επεξεργασμένο μπέικον και ζαμπόν, το λευκό ψωμί, τα πατατάκια, τα ζαχαρούχα δημητριακά πρωινού και τα αναψυκτικά. Ενώ προσφέρουν ευκολία, το μακροπρόθεσμο κόστος τους στην υγεία είναι σημαντικό.

Η έρευνα που αλλάζει τα δεδομένα

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Medicine ρίχνει περισσότερο φως στους κινδύνους μιας διατροφής πλούσιας σε UPF και υπογραμμίζει τα οφέλη της αντίθετης προσέγγισης. Των ελάχιστα επεξεργασμένων τροφίμων (MPF). Η έρευνα αυτή εξέτασε ενήλικες με υπερβάλλον βάρος ή παχυσαρκία, οι οποίοι συνήθως κατανάλωναν τουλάχιστον το 50% των ημερήσιων θερμίδων τους από UPF.

Στο πλαίσιο της μελέτης, οι συμμετέχοντες ακολούθησαν δύο διαφορετικές δίαιτες οκτώ εβδομάδων. Η μία βασίστηκε σε ελάχιστα επεξεργασμένα τρόφιμα (MPD) και η άλλη σε υπερ-επεξεργασμένα. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο δίαιτες ήταν ισοδύναμες σε θερμίδες και βασικά θρεπτικά συστατικά, οι συμμετέχοντες που ακολούθησαν τη δίαιτα MPD έχασαν σχεδόν διπλάσιο βάρος και παρουσίασαν καλύτερο έλεγχο της όρεξης και των επιθυμιών τους σε σύγκριση με εκείνους που έτρωγαν UPF. Επιπλέον, η μακροχρόνια κατανάλωση UPF έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις, ακόμα και καρκίνο.

Πώς θα υιοθετήσετε την MPD διατροφή

Μια διατροφή με ελάχιστα επεξεργασμένα τρόφιμα (MPD) εστιάζει σε τρόφιμα που βρίσκονται όσο το δυνατόν πιο κοντά στη φυσική τους μορφή. Αυτό σημαίνει άφθονα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, άπαχες πρωτεΐνες όπως ψάρια, αυγά, όσπρια και κρέας, δημητριακά ολικής αλέσεως και υγιεινά λίπη όπως ξηροί καρποί, σπόροι και αβοκάντο. Η λογική είναι απλή. Όσο λιγότερο έχει αλλοιωθεί ένα τρόφιμο από την αρχική του μορφή, τόσο πιο ωφέλιμο είναι για τον οργανισμό.

Η υιοθέτηση αυτής της διατροφής μπορεί να ακούγεται εύκολη, αλλά απαιτεί προγραμματισμό. Ακολουθούν πέντε κανόνες για να αξιοποιήσετε στο έπακρο μια MPD.

Σχεδιάστε τη διαδρομή σας στο σούπερ μάρκετ. Τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα συχνά βρίσκονται στους κεντρικούς διαδρόμους. Για να τα αποφύγετε, κινηθείτε κυρίως στην περίμετρο του καταστήματος, όπου θα βρείτε φρέσκα φρούτα, λαχανικά, κρέας, γαλακτοκομικά και δημητριακά ολικής αλέσεως.

Αποφύγετε τα τρόφιμα με «αύρα υγιεινής». Πολλά υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα φέρουν ελκυστικές ετικέτες όπως «φυτικής προέλευσης», «χαμηλά λιπαρά», «χωρίς γλουτένη» ή «υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες». Αυτές οι φράσεις δημιουργούν μια ψευδή αίσθηση υγιεινής. Ακόμα και τα βιολογικά προϊόντα μπορεί να είναι ιδιαίτερα επεξεργασμένα. Για παράδειγμα, πολλές πρωτεϊνικές μπάρες περιέχουν συνθετικά συστατικά, γλυκαντικά και πρόσθετα.

Ακολουθήστε τον «κανόνα των πέντε συστατικών». Εάν ένα προϊόν έχει περισσότερα από πέντε συστατικά, ειδικά συστατικά που δεν αναγνωρίζετε, είναι πιθανό να είναι υπερ-επεξεργασμένο. Αυτός ο κανόνας μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε τεχνητά πρόσθετα και ενισχυτικά γεύσης. Ωστόσο, έχετε κατά νου ότι ορισμένα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα μπορεί να έχουν λιγότερα από πέντε συστατικά, ενώ κάποια υγιεινά προϊόντα μπορεί να έχουν περισσότερα από πέντε συστατικά ολικής αλέσεως.

Ανανεώστε τα ντουλάπια σας. Εφοδιάζοντας την κουζίνα σας με υγιεινά βασικά προϊόντα, όπως νιφάδες βρώμης, ξηρούς καρπούς, ελαιόλαδο, καστανό ρύζι και όσπρια, θα μπορείτε πιο εύκολα να προετοιμάζετε γεύματα από το μηδέν, χωρίς να καταφεύγετε σε έτοιμες λύσεις. Προγραμματίστε εκ των προτέρων. Τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα εισχωρούν συχνά στη διατροφή μας λόγω έλλειψης χρόνου. Έχετε πάντα μαζί σας υγιεινές επιλογές για σνακ, όπως σπιτικό μείγμα ξηρών καρπών, χούμους με λαχανικά ή ένα φρούτο, ώστε να αποφύγετε τα έτοιμα σνακ όταν είστε εν κινήσει.

Πηγή: Cibum

Τα παρουσιάζει η Maya Vadiveloo, PhD, RD, πιστοποιημένη διαιτολόγος και επιδημιολόγος της διατροφής, συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου του Ρόουντ Άιλαντ, σε ένα νέο άρθρο στο περιοδικό Self.

Φασόλια κονσέρβα: Όταν δεν συνοδεύονται από άλλα υλικά και καρυκεύματα αποτελούν μια θρεπτική προσθήκη σε γεύματα όπως σαλάτες, ζυμαρικά και σούπες, καλή πηγή φυτικών ινών και πρωτεΐνης.

Λαχανικά τουρσί σε κονσέρβα ή βάζο: Συχνά τυποποιούνται ολόφρεσκα, με αποτέλεσμα να διατηρούν μεγάλο μέρος της θρεπτικής αξίας τους. Καταναλώνονται, ιδανικά, σε σαλάτες όπως πατατοσαλάτες, σάντουιτς, μπέργκερ ή απλά ως ορεκτικό. Για να περιορίσουμε την κατανάλωση νατρίου, τα ξεπλένουμε προτού τα χρησιμοποιήσουμε σε ένα πιάτο.

Κατεψυγμένα λαχανικά: Καταψύχονται ενώ είναι φρέσκα με αποτέλεσμα επίσης να διατηρούν τη θρεπτική αξία τους, παρόλο που είναι απείρως ευκολότερο το μαγείρεμά τους. Μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε σε λαδερά, σούπες, πιάτα με ρύζι και σε άπειρες ακόμα συνταγές, ανάλογα με λαχανικό και τη μορφή στην οποία καταψύχθηκε.

Φρούτα σε κονσέρβα: Είναι μεν επεξεργασμένα αλλά όχι υπερ-επεξεργασμένα και μπορεί να περιέχουν φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά και βιταμίνες, όπως συμβαίνει και στη φρέσκια εκδοχή τους. Καλό είναι όμως να επιλέξουμε ένα προϊόν που διατηρείται σε νερό ή σε 100% φυσικό χυμό και όχι σε σιρόπι, γιατί στην τελευταία περίπτωση είναι πλούσιο σε γλυκαντικά. Τα καταναλώνουμε σκέτα, μαζί με βρόμη, σε γιαούρτι ή ακόμα και σε γλυκίσματα.

Ψάρια και θαλασσινά σε κονσέρβα: Πλέον η αγορά προσφέρει πολύ περισσότερες επιλογές από τον τόνο κονσέρβα, όπως καλαμαράκια και σκουμπρί. Αποφεύγουμε τα προϊόντα με πυκνωτές και τεχνητά καρυκεύματα και προτιμάμε όσα διατηρούνται μέσα σε νερό ή λάδι, που είναι πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα, γνωστά μεταξύ άλλων για την προστατευτική δράση τους για την υγεία του εγκεφάλου.

Ψωμί: Δεν αναφερόμαστε φυσικά στο παραδοσιακό ψωμί αλλά στις τυποποιημένες εκδοχές του, που ακόμα κι αυτές μπορεί να θεωρηθούν μη υπερ-επεξεργασμένες, εφόσον φυσικά δεν ξεχειλίζουν από συντηρητικά και άλλα πρόσθετα. Φυσικά, προτιμάμε τις επιλογές ολικής άλεσης, που είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, βιταμίνες και μεταλλικά στοιχεία.

Τυρί: Την επεξεργασία του αναλαμβάνει, όπως και στην περίπτωση του τουρσιού, η φύση, μέσα από τη διαδικασία της ζύμωσης, επομένως δεν ανήκει στην κατηγορία των υπερ-επεξεργασμένων τυριών εκτός από κάποια τεχνητά τυριά αλλά και τροποποιημένα π.χ. για την αφαίρεση των λιπαρών τους. Σε κάθε περίπτωση, ελέγχουμε στη συσκευασία για πυκνωτές και άλλα πρόσθετα, ειδικά σε μαλακά είδη τυριού όπως το cottage cheese.

Γιαούρτι: Όταν πρόκειται για προϊόν φυσικής καλλιέργειας, το καταναλώνουμε άφοβα. Η κατάσταση γίνεται πιο περίπλοκη, ωστόσο, σε προϊόντα με την ένδειξη «χαμηλά σε ζάχαρη» ή «χωρίς ζάχαρη», όπου μπορεί να έχουν προστεθεί γλυκαντικά όπως στέβια. Ένα παραδοσιακό γιαούρτι προσφέρει όλα τα οφέλη όπως είναι το ασβέστιο, οι πρωτεΐνες αλλά και τα προβιοτικά, δηλαδή μικροοργανισμοί ευεργετικοί για την υγεία του γαστρεντερικού συστήματος και όχι μόνο.

Αποξηραμένα φρούτα: Στην πιο φυσική εκδοχή τους δεν είναι τίποτα περισσότερο από αυτό που καταλαβαίνουμε από την ονομασία τους, δηλαδή φρούτα από τα οποία έχει αφαιρεθεί η υγρασία. Αποφεύγουμε, ωστόσο, τα προϊόντα με πρόσθετη ζάχαρη – που μπορεί να μην τα κάνει υπερ-επεξεργασμένα αλλά σίγουρα τα κάνει λιγότερο υγιεινά. Τα απολαμβάνουμε ως σνακ, σκέτα ή σε συνδυασμό με ξηρούς καρπούς, καθώς και σε πλήθος συνταγών, όπως με γιαούρτι, βρώμη, αλλά και σε σαλάτες.

Πηγή: Marie Claire

Ορισμένες μελέτες με δείγματα από μετρήσεις κρανίων ατόμων από διαφορετικούς πληθυσμούς, συμπεραίνουν, ότι το σχήμα των ανθρώπινων γνάθων σχετίζεται με τη διατροφή. Οι πληθυσμοί που βασίζονται στη γεωργία έχουν διαφορετικό σχήμα, από τους δυτικούς πολιτισμούς, σύμφωνα με τις καταγραφές που συμπεριέλαβε σε πρόσφατο δημοσίευμα, ο Guardian.

Τα κύρια χαρακτηριστικά των UPFs

Ζάχαρη, αλάτι, λίπη και έλαια σε υψηλές ποσότητες.
Τεχνητά πρόσθετα (χρωστικές, ενισχυτικά γεύσης, συντηρητικά).
Συστατικά που προέρχονται από την επεξεργασία τροφίμων, όπως υδρογονωμένα λίπη, γλυκόζη, σιρόπι καλαμποκιού.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν διαφορές στο μέγεθος και το σχήμα των γνάθων των ανθρώπων που έζησαν πριν και μετά την εκβιομηχάνιση, μια εποχή κατά την οποία η διατροφή άρχισε να βασίζεται περισσότερο στα επεξεργασμένα τρόφιμα.

Αύξηση οδοντικής υπερανάπτυξης, στραβών δοντιών και κακής ευθυγράμμισης

Παρατηρείται δε, πως τα δόντια έχουν μικρύνει με την πάροδο του χρόνου και το μέγεθος των γνάθων έχει μειωθεί σε μεγαλύτερο βαθμό. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει, σύμφωνα με τους ειδικούς, γιατί πολλοί άνθρωποι σήμερα αντιμετωπίζουν οδοντική υπερανάπτυξη, στραβά δόντια ή κακή ευθυγράμμιση κατά τη διαδικασία της μάσησης.

«Μπορούμε πραγματικά να δούμε την κακή σύγκλειση να επιταχύνεται όταν μεταβαίνουμε σε μια βιομηχανοποιημένη διατροφή», δήλωσε η Δρ Carolyn Rando, αναπληρώτρια καθηγήτρια βιοαρχαιολογίας και ιατροδικαστικής ανθρωπολογίας στο UCL. Επισημαίνεται συγρόνως, ότι η αλλαγή σε μικρότερη γνάθο συνδέεται και με αλλαγές στον τρόπο ομιλίας. Οι συσχετίσεις αυτές εξακολουθούν να ερευνώνται μέχρι να καταλήξουν σε επίσημα αποτελέσματα. Ωστόσο, μια θεωρία είναι ότι η κατανάλωση σκληρών στη μάσηση τροφών, όπως τα ωμά λαχανικά και το κρέας, απαιτεί μεγαλύτερη δύναμη δαγκώματος, ενώ έρευνες σε ζώα διαπίστωσαν ότι η πιο έντονη μάσηση διεγείρει την ανάπτυξη του σαγονιού.

Μικρότερες οι γνάθοι των παιδιών σήμερα

Τα UPF είναι συχνά πολύ μαλακά, με ορισμένους επιστήμονες να προειδοποιούν, πως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη μικρότερων γνάθων στα παιδιά.

Με αφορμή μια πιλοτική μελέτη, που δημοσιεύθηκε πέρυσι, από μια ομάδα στην Ισπανία, η ερευνητική ομάδα παρατήρησε τη διατροφή 25 παιδιών ηλικίας τριών έως πέντε ετών και ανέλυσε τα δεδομένα μαζί με μετρήσεις που αφορούσαν τα δόντια και το κρανίο τους. Μεταξύ των αποτελεσμάτων, διαπίστωσε ότι τα παιδιά των οποίων η διατροφή αποτελούνταν κυρίως από υγρά ή/και ημιστερεά τρόφιμα είχαν μικρότερα κενά μεταξύ των κάτω δοντιών τους σε σχέση με τα παιδιά που είχαν κυρίως στερεή διατροφή.

Εντούτοις, η μελέτη δεν εξέτασε αν οι τροφές ήταν UPFs και δεν παρακολούθησε τα παιδιά για να εξετάσει τη διάταξη των μόνιμων δοντιών τους. Επομένως, δεν μπόρεσε να αποδείξει την αιτία και το αποτέλεσμα. Ο καθηγητής Tim Spector δήλωσε στην Telegraph: «Η ισχυρότερη τρέχουσα θεωρία σχετικά με το γιατί οι γνάθοι έχουν συρρικνωθεί τόσο γρήγορα, είναι ότι ταΐζουμε τα παιδιά μας “παιδικές τροφές” πραγματικά για όλη τους τη ζωή, έτσι ώστε να μην αναπτύσσουν τους μυς των γνάθων ή το μέγεθος των γνάθων, και να μην είναι πραγματικά έτοιμοι για μάσηση».

«Αυτό είναι απλώς άλλο ένα σημάδι του πώς οι δυτικές χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ έχουν υποκύψει σε αυτό το κύμα μαλακών, εξαιρετικά επεξεργασμένων τροφών που είναι τώρα η κύρια διατροφή των παιδιών, έτσι ώστε πολλά από αυτά δεν έχουν ποτέ πραγματικά σκληρές σωστές τροφές» κατέληξε ο Spector, αναφορικά με τη συρρίκνωση της γνάθου.

Η συζήτηση παραμένει ανοικτή

Από τη δική της πλευρά, η Δρ Hayley Llandro, διευθύντρια εξωτερικών σχέσεων της Βρετανικής Ορθοδοντικής Εταιρείας, δήλωσε ότι οι αλλαγές στην ανάπτυξη των γνάθων μέσω της διατροφής θα μπορούσαν να είναι πιθανό σενάριο, αλλά δεν αποκλείεται να οφείλεται απλά στην εξέλιξη και τη γενετική. «Δεν υπάρχουν μόνο περιβαλλοντικοί παράγοντες στην ανάπτυξη του σκελετού και των δοντιών – η γενετική παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Δυστυχώς, η απλή κατανάλωση περισσότερων τροφών που χρειάζονται μάσημα δεν θα παρακάμψει τις προϋπάρχουσες γενετικές μας τάσεις», δήλωσε η ίδια.

Τέλος, η Δρ. Carolyn Rando σημείωσε, ότι η συζήτηση για τις αλλαγές στο σχήμα της γνάθου παραμένει ανοικτή, καθώς μπορεί να σχετίζονται είτε με εξελικτικές αλλαγές είτε με περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η διατροφή, ενώ ανέφερε, πως ακόμη και κατά τη βικτοριανή εποχή καταναλώνονταν μαλακά τρόφιμα, όπως λευκό ψωμί και μαρμελάδα.

Πηγή: Lifo.gr