Το εντυπωσιακό κτίριο με τις κυλινδρικές κατασκευές, που παραπέμπουν σε αποθηκευτικούς χώρους προϊόντων. Κάποτε, φαίνεται ότι ήταν λιμενική εγκατάσταση ή εμπορικός σταθμός. Κατά την Ρωμαϊκή περίοδο, υπήρξε μια ρωμαϊκή αγροτική έπαυλη (Villa Rustica).

Οι επιστήμονες προσπαθούν να βρουν την απάντηση στο ερώτημα γιατί βυθίσθηκε η πόλη. Η πιο πιθανή θεωρία φαίνεται να τείνει στην έκρηξη του ηφαίστειου των Μεθάνων, που βρίσκεται λίγα μόλις χιλιόμετρα, ακριβώς απέναντι από την αρχαία Επίδαυρο. Μια υποβρύχια έκρηξη σημειώθηκε ανοικτά της βόρειας ακτής στο γύρω στο 1.700 μ.χ. με αποτέλεσμα την υποχώρηση του εδάφους και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Τα βυθισμένα τμήματα της αρχαίας πολιτείας της Επιδαύρου μπορείτε να τα δείτε ακόμη και κολυμπώντας. Μια συγκλονιστική εμπειρία που μόνο αν βιώσεις μπορείς να αντιληφθείς. Το να γνωρίσεις από τόσο κοντά μια βυθισμένη αρχαία ελληνική πολιτεία είναι σίγουρα μια εμπειρία ξεχωριστή, που σου προτείνουμε να βάλεις στη λίστα σου με την πρώτη ευκαιρία.

Είναι πολύ σπάνιο και ταυτόχρονα συναρπαστικό το πώς διατηρείται, επί τόσους αιώνες, κάτω από το νερό, μια πόλη ολόκληρη στην οποία μπορείς να φανταστείς πώς ήταν να ζεις.

Το κοράλλι είναι τόσο τεράστιο που οι ερευνητές που έπλεαν στα κρυστάλλινα νερά του αρχιπελάγους του Σολομώντα αρχικά νόμιζαν ότι είχαν σκοντάψει πάνω σε ένα ογκώδες ναυάγιο. «Ακριβώς όταν πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο να ανακαλύψουμε στον πλανήτη γη, βρίσκουμε ένα τεράστιο κοράλλι από σχεδόν ένα δισεκατομμύριο μικρούς πολύποδες, που σφύζει από ζωή και χρώμα», δήλωσε ο θαλάσσιος οικολόγος Enric Sala.

Η αυτόνομη δομή μεγάλωνε για περίπου 300 χρόνια, είπαν οι ερευνητές, σχηματισμένη από ένα «σύνθετο δίκτυο» μικροσκοπικών κοραλλιογενών πολύποδων. Ήταν διαφορετικό από έναν κοραλλιογενή ύφαλο, ο οποίος είναι φτιαγμένος από πολλές ξεχωριστές αποικίες κοραλλιών, εξήγησαν. Με διαστάσεις 34 μέτρα πλάτος και 32 μέτρα μήκος, η ομάδα είπε ότι το τεράστιο κοράλλι ήταν τρεις φορές μεγαλύτερο από τον προηγούμενο κάτοχο του ρεκόρ – ένα κοράλλι που ονομάστηκε “Big Momma” στην Αμερικανική Σαμόα.

«Ενώ η Big Momma έμοιαζε με μια τεράστια σέσουλα παγωτού πεσμένη στον ύφαλο, αυτό το κοράλλι που ανακαλύφθηκε πρόσφατα είναι σαν το παγωτό να άρχισε να λιώνει, απλώνοντας για πάντα στον πυθμένα της θάλασσας», δήλωσε η επικεφαλής επιστήμονας Molly Timmers. «Ήταν μακρύτερο από μια μπλε φάλαινα και θεωρήθηκε ότι ήταν «τόσο κολοσσιαίο» που μπορούσε «να φανεί από το διάστημα».

Το κοράλλι ανακαλύφθηκε στο νοτιοανατολικό άκρο των Νήσων Σολομώντα σε μια περιοχή γνωστή ως Τρεις Αδελφές. Εντοπίστηκε από μια ομάδα του National Geographic που ξεκινούσε μια επιστημονική αποστολή στην περιοχή. Οι θερμότεροι και πιο όξινοι ωκεανοί έχουν αποστραγγίσει τη ζωή από τα κοράλλια σε πολλά από τα τροπικά νερά της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του φημισμένου Μεγάλου Κοραλλιογενούς Ύφαλου της Αυστραλίας. Αλλά αυτή η τελευταία ανακάλυψη πρόσφερε μια μικρή ελπίδα, είπε η ερευνητική ομάδα.

Φάρος ελπίδας

«Ενώ οι κοντινοί ρηχοί ύφαλοι υποβαθμίστηκαν λόγω των θερμότερων θαλασσών, το να βλέπουμε αυτή τη μεγάλη υγιή κοραλλιογενή όαση σε ελαφρώς βαθύτερα νερά είναι φάρος ελπίδας», δήλωσε ο επιστήμονας των κοραλλιών Eric Brown.

Τα καταπράσινα τροπικά δάση και τα παρθένα νερά των Νήσων Σολομώντα φημίζονται για την οικολογική τους ποικιλομορφία. Οι παρατηρήσεις της άγριας ζωής που έγιναν στα νησιά του Σολομώντα τη δεκαετία του 1920 βοήθησαν να αποδειχθεί ένα βασικό μέρος της θεωρίας της εξέλιξης του Κάρολου Δαρβίνου.

«Υπάρχουν τόσα πολλά να μάθουμε για τον πλούτο της θαλάσσιας ζωής και του ωκεάνιου οικοσυστήματος, αλλά αυτό το εύρημα ανοίγει πόρτες γνώσης», δήλωσε ο κορυφαίος αξιωματούχος των Νήσων Σολομώντα, Collin Beck. «Χρειάζεται περισσότερη επιστημονική έρευνα για να κατανοήσουμε καλύτερα την πλούσια βιοποικιλότητα και τον πλανήτη μας».

Πηγή: Daily Sabah / Κεντρική φωτογραφία: National Geographic

Το Australasian Narrow-Nosed Spookfish βρέθηκε να ζει στα βαθιά νερά της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, σύμφωνα με επιστήμονες από το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας για το Νερό και την Ατμόσφαιρα (NIWA) που εδρεύει στο Ουέλινγκτον. Τα δείγματα ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια έρευνας στο Chatham Rise, μια περιοχή του Ειρηνικού που εκτείνεται περίπου 1.000 χιλιόμετρα ανατολικά, κοντά στο νότιο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Οι καρχαρίες φαντάσματα, ή οι χίμαιρες, σχετίζονται με τους καρχαρίες και τα σαλάχια, αλλά αποτελούν μέρος μιας ομάδας ψαριών των οποίων οι σκελετοί είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένοι από χόνδρο.

Γνωστός και ως spookfish, ο καρχαρίας-φάντασμα έχει μαύρα μάτια που στοιχειώνουν και δέρμα απαλό, ανοιχτό καφέ, χωρίς λέπια. Τρέφονται με καρκινοειδή (καβούρια, αστακούς κτλ) σε βάθη έως και 2.600 μέτρα χρησιμοποιώντας το χαρακτηριστικό στόμα τους που μοιάζει με ράμφος.

«Οι καρχαρίες-φαντάσματα όπως αυτός περιορίζονται σε μεγάλο βαθμό στον πυθμένα του ωκεανού», δήλωσε η ερευνήτρια Brit Finucci. Η Finucci έδωσε στο νέο είδος την επιστημονική του ονομασία “Harriotta avia” στη μνήμη της γιαγιάς της. «Ο βιότοπός τους καθιστά δύσκολο να μελετηθούν και να παρατηρηθούν, πράγμα που σημαίνει ότι δεν γνωρίζουμε πολλά για τη βιολογία ή αν αποτελούν απειλή, αλλά κάνει τις ανακαλύψεις όπως αυτή ακόμα πιο συναρπαστικές».

Το spookfish θεωρούταν παλαιότερα ότι ήταν μέρος ενός μοναδικού παγκοσμίως κατανεμημένου είδους μέχρι που οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι είναι γενετικά και μορφολογικά διαφορετικό από τα ξαδέρφια του.

Πηγή: Daily Sabah

Για να παρακάμψουν αυτές τις προκλήσεις, ερευνητές στην Αυστραλία, με επικεφαλής τον διδακτορικό φοιτητή του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας και του Ινστιτούτου Έρευνας και Ανάπτυξης της Νότιας Αυστραλίας, Νέιθαν Αγγελάκη, επιστράτευσαν οκτώ απειλούμενα ενήλικα θηλυκά αυστραλιανά θαλάσσια λιοντάρια. Τοποθέτησαν μικρές και ελαφριές κάμερες επάνω στη γούνα τους, καθώς και συσκευές GPS, ώστε να εντοπίσουν τη θέση τους, όταν τα λιοντάρια θα επέστρεφαν στην ξηρά για να θηλάσουν τα μικρά τους.

Τα βίντεο που συγκεντρώθηκαν (συνολικά 89 ώρες καταγραφών) επέτρεψαν στους ερευνητές να εντοπίσουν προηγουμένως αχαρτογράφητα οικοσυστήματα κι έμβιους οργανισμούς, που αναπτύσσονται στον βυθό της νότιας Αυστραλίας. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Frontiers in Marine Science».

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ