Η βρετανική δραματική σειρά, η οποία έλαβε εξαιρετικές κριτικές, ξεπέρασε το “Stranger Things”, αφού έφτασε τις 141,2 εκατομμύρια προβολές από την κυκλοφορία της τον Μάρτιο. Η τέταρτη σεζόν του δράματος επιστημονικής φαντασίας είχε συνολικά 140,7 εκατομμύρια προβολές. Την πρώτη θέση εξακολουθεί να κατέχει η πρώτη σεζόν του “Wednesday”, η οποία είχε 252,1 εκατομμύρια προβολές στις πρώτες 91 ημέρες προβολής της. Η δεύτερη σεζόν έχει προγραμματιστεί να κάνει πρεμιέρα τον Αύγουστο.

Η σειρά με τις περισσότερες μη αγγλόφωνες προβολές είναι η πρώτη σεζόν του “Squid Game”, η οποία είχε 265,2 εκατομμύρια προβολές στους πρώτους τρεις μήνες προβολής της.

Η σειρά είχε ήδη γράψει ιστορία στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθιστώντας την το πρώτο πρόγραμμα σε πλατφόρμα streaming που έφτασε στην κορυφή των εβδομαδιαίων charts κοινού. Τα νέα έρχονται μετά την σάρωση της σειράς στα βραβεία Gotham TV στη Νέα Υόρκη, κερδίζοντας βραβεία περιορισμένης κυκλοφορίας και δύο βραβεία ερμηνείας για τους αστέρες Stephen Graham και Owen Cooper. «Είμαστε ενθουσιασμένοι που μας αγκαλιάσατε με τον τρόπο που μας αγκαλιάσατε», δήλωσε ο Graham στην ομιλία αποδοχής του. «Αυτό ήταν ένα μικρό έργο που φτιάχτηκε με αγάπη, σεβασμό, ταπεινότητα και αξιοπρέπεια, και αντιμετωπίσαμε το θέμα με πολύ πάθος, αλλά και με πολλή φροντίδα».

Η σειρά “Adolescence” αφηγείται την ιστορία ενός 13χρονου αγοριού που συλλαμβάνεται για τη δολοφονία μιας συμμαθήτριάς του. Από το ντεμπούτο της, έχει λάβει μια σειρά από θετικές κριτικές και έχει επαινεθεί για την πυροδότηση ζωτικών συζητήσεων σχετικά με τους κινδύνους της διαδικτυακής ανδρόσφαιρας στη ριζοσπαστικοποίηση νεαρών αγοριών και ανδρών. Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Keir Starmer, έχει επαινέσει ανοιχτά τη σειρά, λέγοντας ότι έχει χρησιμεύσει ως «ένας πυρσός που λάμπει έντονα σε έναν συνδυασμό ζητημάτων στα οποία πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να ανταποκριθούν».

Η σειρά, που δημιουργήθηκε με την εταιρεία παραγωγής του Brand Pitt, Plan B, αναμένεται επίσης να συγκεντρώσει μια σειρά από βασικές υποψηφιότητες για Emmy, οι οποίες θα ανακοινωθούν τον Ιούλιο.

Έχει αναφερθεί ότι συζητιέται μια δεύτερη σεζόν χωρίς να επιβεβαιωθούν πρόσθετες λεπτομέρειες. «Πιθανώς, ας δούμε πώς είναι τα νούμερα», δήλωσε ο συν-δημιουργός και πρωταγωνιστής Graham στο Variety όταν ρωτήθηκε για μια συνέχεια. «Αλλά ναι, υπάρχει η πιθανότητα να αναπτυχθεί μια άλλη ιστορία».

Πηγή: The Guardian / Κεντρική φωτογραφία: Netflix

Το Πανελλήνιον ως σημείο, είναι ένα ιστορικό σκακιστικό καφενείο στη συμβολή των οδών Μαυρομιχάλη και Σόλωνος. Μεταφέρθηκε εκεί το 1991, συνεχίζοντας μια παράδοση που ξεκίνησε από το 1885, όταν άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του σε άλλη τοποθεσία εκεί κοντά.

Το «Πανελλήνιον» ως ντοκιμαντέρ είναι ένας τρυφερός φόρος τιμής σε ένα πολύτιμο τοπόσημο της πόλης των Αθηνών, η μικρογραφία ενός σύμπαντος μέσα σε τέσσερις τοίχους και 64 τετράγωνα. Έκανε την πρεμιέρα του στο 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε 3 βραβεία: του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου καθώς και το ειδικό βραβείο της Επιτροπής Νεότητας των Φοιτητών των Πανεπιστημίων της Θεσσαλονίκης. Περνώντας από το ασπρόμαυρο στο έγχρωμο super 8 φιλμ, οι θαμώνες του Πανελληνίου μιλούν μπροστά στην κάμερα σαν φίλοι προς φίλο, εξομολογούνται, τσακώνονται, παίζουν σκάκι και -κυρίως- βρίσκουν έναν ασφαλή χώρο να υπάρξουν αδιαπραγμάτευτα σε μια ολόδική τους μικροσκοπική επικράτεια.

Σύνοψη του ντοκιμαντέρ

Το Πανελλήνιον είναι ένα εκτός τόπου και χρόνου σκακιστικό καφενείο στο κέντρο της Αθήνας, ένα καταφύγιο για ανθρώπους που ασφυκτιούν στην καθημερινότητά τους, που αρνούνται ή αποτυγχάνουν να προσαρμοστούν στις συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας. Ο Γιάννης, ιδιοκτήτης του καφενείου, συνειδητά απέχει από το σκάκι. Γι’ αυτόν οι σκακιστές είναι πλάσματα εξωτικά και απίθανα: επιστήμονες, καλλιτέχνες, συνταξιούχοι και εργάτες που ψάχνουν διέξοδο, παρηγοριά και φροντίδα. Προστατευμένοι σε αυτό τον ιδιότυπο κλειστό μικρόκοσμο, εξομολογούνται, λένε ιστορίες θρυλικών εκκεντρικών θαμώνων του παρελθόντος, φιλοσοφούν, πίνουν και τραγουδάνε.

Σημείωμα σκηνοθετών

Το «Πανελλήνιον» έχει γυριστεί σε διάστημα διαφορετικών εποχών και χρόνων παρακολουθώντας το τέλος ενός παλιού κόσμου με διαφορετικούς ηθικούς κώδικες. Άντρες όλων των ηλικιών, εθνοτήτων, κοινωνικών και οικονομικών καταγωγών αναζητούν ένα κοινό καταφύγιο γύρω από σκακιέρες, ποτά και μεζέδες, ακούγοντας ρεμπέτικα και λαϊκά. Η μόνη γυναίκα θαμώνας μοιάζει με τη μοναδική και μονάκριβη βασίλισσα στην σκακιέρα. Μέσω μιας διαλεκτικής σχέσης μεταξύ του «παρόντος» των ασπρόμαυρων σκηνών και των «εκτός τόπου και χρόνου» έγχρωμων super 8 αποσπασμάτων, γνωρίζουμε τις ιστορίες των βασικών μας χαρακτήρων καθόσον εκείνοι στοιχειώνουν το καφενείο αναβιώνοντας τα φαντάσματα θρυλικών θαμώνων – λες και αυτός είναι ο μόνος τους τρόπος για να υπάρξουν οι ίδιοι. Ως θαμώνες του καφενείου και εμείς οι ίδιοι, ανακαλύψαμε σύνθετους, ευαίσθητους και παθιασμένους χαρακτήρες με τους οποίους καταλήξαμε να γίνουμε καλοί φίλοι.

Με αυτήν την ταινία θέλουμε να απαθανατίσουμε αυτούς τους σπάνιους, εκκεντρικούς και εξαιρετικούς ανθρώπους που συνυπάρχουν αποκλειστικά στον μικρόκοσμο του Πανελληνίου ως σύμβολα ενός κόσμου που χάνεται.

Συντελεστές

Σκηνοθέτες: Κώστας Αντάραχας & Σπύρος Μαντζαβίνος

Παραγωγός: Λεωνίδας Κωνστανταράκος

Δ. Φωτογραφίας: Γιώργος Κουτσαλιάρης

Μοντάζ: Δημήτρης Πολύζος

Δείτε το τρέιλερ και κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Η American Theatre Wing και η The Broadway League, που απονέμουν τα περίφημα βραβεία Broadway, έκαναν την ανακοίνωση το απόγευμα της Τετάρτης. Εκτός από το να αναλάβει η Erivo ως οικοδεσπότρια, τα Βραβεία Tony θα επιστρέψουν στο Radio City Music Hall αφού φιλοξενήθηκαν στο Lincoln Center πέρυσι και στο United Palace τον προηγούμενο χρόνο.

Σε μια δήλωση στην ιστοσελίδα των Tony Awards, η Erivo είπε ότι ήταν «τόσο περήφανη και ενθουσιασμένη που έλαβε αυτή την ένδοξη τιμή». Σίγουρα μπορούμε να σκεφτούμε τουλάχιστον έναν τρόπο για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων… κυριολεκτικά. Και ίσως το σκέφτηκε και αυτό, γιατί αν υπάρχει κάτι που αγαπούν οι άνθρωποι του θεάτρου, αυτό είναι το παιχνίδι με τις λέξεις.

Σε κοινή δήλωση, η Heather Hitchens, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της American Theatre Wing και ο Jason Laks, Πρόεδρος της The Broadway League, δήλωσαν ότι το ταλέντο της Erivo «αψηφά τη βαρύτητα και τα όρια». «Ελπίζουμε το κοινό να είναι έτοιμο να σηκωθεί, να κλάψει με δάκρυα χαράς και ίσως ακόμη και να σηκωθεί και να χορέψει», είπαν.

Η Erivo θα αναλάβει χρέη οικοδεσπότριας από την Ariana DeBose, η οποία ήταν οικοδέσποινα της τελετής τα τελευταία τρία χρόνια. Η ίδια η Erivo είναι βραβευμένη με Tony, έχοντας κερδίσει το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού σε Μιούζικαλ το 2016 για το “The Color Purple”. Ως μέλος της παραγωγικής ομάδας για το έργο Fat Ham του θεατρικού συγγραφέα James Ijames, ήταν επίσης υποψήφια για το καλύτερο θεατρικό το 2023. Αλλά προφανώς, έφτασε στην απόλυτη φήμη ως Elphaba στην ταινία Wicked και ως η ίδια η εαυτή της στην εξίσου σημαντική περιοδεία για το Wicked Press μαζί με την Ariana Grande.

Οι υποψηφιότητες για τα 78α Βραβεία Tony θα ανακοινωθούν την 1η Μαΐου. Η ίδια η τελετή θα πραγματοποιηθεί στις 8 Ιουνίου και θα είναι διαθέσιμη για παρακολούθηση ζωντανά στο CBS και το Paramount+.

Πηγή: them / Κεντρική φωτογραφία: Variety / Gilbert Flores

Ο σταρ συγκλόνισε τον κόσμο το 2022 όταν ανέβηκε στη σκηνή στα Όσκαρ εκείνης της χρονιάς, χαστουκίζοντας τον οικοδεσπότη Chris Rock γιατί είχε κάνει ένα αστείο για τη σύζυγό του Jada Pinkett-Smith. Μετά το χαστούκι, ο Smith επέστρεψε στη θέση του και φώναξε επανειλημμένα στον Rock: «Κράτα το όνομα της γυναίκας μου έξω από το γ*****o σου στόμα!»

Στη συνέχεια, ο Smith παραιτήθηκε από την Ακαδημία την 1η Απριλίου 2022, λέγοντας σε μια δήλωση: «Πρόδωσα τον εμπιστοσύνη της Ακαδημίας. Στέρησα από άλλους υποψήφιους και νικητές την ευκαιρία να γιορτάσουν και να τιμηθούν για την εξαιρετική δουλειά τους. Είμαι ραγισμένος». Η Ακαδημία του απαγόρευσε να παρευρεθεί στην τελετή για 10 χρόνια. Ο ηθοποιός δημοσίευσε επίσης ένα βίντεο συγγνώμης.

Στα χθεσινοβραδινά βραβεία Grammy, ο Smith ανέβηκε σε μια σκηνή απονομής βραβείων για πρώτη φορά μετά από αυτό το περιστατικό, παρουσιάζοντας έναν φόρο τιμής στον αείμνηστο παραγωγό Quincy Jones. «Μάλλον δεν θα ξέρατε ποιος ήταν ο Will Smith αν δεν ήταν ο Quincy Jones», εξήγησε κατά τη διάρκεια της ομιλίας.

Ενώ η εμφάνιση πέρασε χωρίς διαμάχη, αρκετοί άνθρωποι στο X (πρώην Twitter) αναρωτήθηκαν αν ήταν κατάλληλο για αυτόν να είναι εκεί. «Γιατί στον δ****ο ο Will Smith στην οθόνη της τηλεόρασης στα Grammy ανακοινώνει οτιδήποτε;» έγραψε ένας χρήστης. «Δεν του αξίζει να είναι στο επίκεντρο μετά την επίθεση του στον Chris Rock».

Άλλος έγραψε: «#WillSmith στη σκηνή #GRAMMYs: Η βία είναι βία, μια εθνική επιδημία, που δεν πρέπει να εγκριθεί από τα #Grammy». Υπήρχαν μερικά ανάλαφρα σχόλια, με έναν να φαντάζεται τι θα σκεφτόταν ο παρουσιαστής Trevor Noah, ενώ ένας άλλος ζήτησε από την τελετή «να σταματήσει να προσπαθεί να κάνει τον Will Smith να υπάρχει».

Πηγή: NME / Κεντρική φωτογραφία: Christopher Polk

Ακολουθεί η λίστα με τους παρουσιαστές: Andrew Garfield, Anthony Mackie, Anthony Ramos, Anya Taylor-Joy, Ariana DeBose, Aubrey Plaza, Auliʻi Cravalho, Awkwafina, Brandi Carlile, Catherine O’Hara, Colin Farrell, Colman Domingo, Demi Moore, Dwayne Johnson, , Gal Gadot, Glenn Close, Jeff Goldblum, Jennifer Coolidge, Kaley Cuoco, Kate Hudson, Kathy Bates, Ke Huy Quan, Kerry Washington, Margaret Qualley, Melissa McCarthy, Michael Keaton, Michelle Yeoh, Miles Teller, Mindy Kaling, Morris Chestnut, Nate Bargatze, Nicolas C, Rachel Brosnahan, Rob McElhenney, Salma Hayek Pinault, Sarah Paulson, Seth Rogen, Sharon Stone, Vin Diesel, Viola Davis και Zoë Kravitz.

Οι 82ες ετήσιες Χρυσές Σφαίρες θα μεταδοθούν ζωντανά στο CBS καθώς και σε streaming στο Paramount+. Η κωμικός Nikki Glaser διοργανώνει τη βραδιά, η οποία γιορτάζει τόσο τον κινηματογράφο όσο και την τηλεόραση. Η Glaser πρόκειται να γράψει ιστορία ως η πρώτη γυναίκα που θα παρουσιάσει σόλο τις Golden Globes.

Η “Emilia Pérez” ηγείται του πακέτου ταινιών με 10 υποψηφιότητες, ακολουθούμενη από το “The Brutalist” με επτά.

Το “The Bear” είναι η σειρά με τις περισσότερες υποψηφιότητες φέτος με πέντε υποψηφιότητες, ακολουθούμενη από το “Shōgun” και το “Only Murders in the Building” με τέσσερις το κάθε ένα.

Εν τω μεταξύ, η Viola Davis πρόκειται να τιμηθεί με το βραβείο Cecil B. DeMille και ο Ted Danson με το βραβείο Carol Burnett.

Πηγή: Variety

Αλλά η Beyoncé πρέπει να μοιραστεί αυτές τις υποψηφιότητες που ανακοινώθηκαν την Παρασκευή το πρωί. Επειδή είναι μόνο μία από τις πέντε γυναίκες που είναι υποψήφιες και στις τρεις κορυφαίες γενικές κατηγορίες των Grammys φέτος – δίσκος, τραγούδι και άλμπουμ της χρονιάς. Μαζί της και για τα τρία αυτά σημαντικά βραβεία είναι υποψήφιες η Taylor Swift, η Billie Eilish, η Chappell Roan και η Sabrina Carpenter.

Οι Roan και η Carpenter έχουν επίσης τη διάκριση ότι η καθεμία είναι υποψήφια για τον καλύτερο νέο καλλιτέχνη, πράγμα που σημαίνει ότι συμμετέχουν και στις τέσσερις γενικές κατηγορίες που είναι ανοιχτές για ηχογράφηση καλλιτεχνών σε διάφορα είδη. Αν είτε η Carpenter είτε η Roan αποδεικνυόταν ότι ήταν αρκετά ζεστές για να κερδίσουν το βραβείο του καλύτερου νέου καλλιτέχνη συν τα τρία βραβεία δίσκου, τραγουδιού και άλμπουμ της χρονιάς, θα ήταν οι πρώτες που θα το κατάφερναν από τότε που το έκανε η Eilish το 2020.

Τρεις άλλοι καλλιτέχνες συγκέντρωσαν υποψηφιότητες σε δύο από τις τρεις κορυφαίες κατηγορίες και συγκέντρωσαν σημαντικές υποψηφιότητες: Charli XCX, Post Malone και Kendrick Lamar. Μετά το νούμερο 11 σε υποψηφιότητες της Beyoncé, είναι οι Eilish, Lamar, Malone και Charli XCX που έχουν ισοπαλία καταφέρνοντας τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό υποψηφιοτήτων φέτος, με επτά ο καθένας. Από κοντά με έξι υποψηφιότητες η μία είναι οι Swift, Roan και Carpenter.

Είναι αυτή η χρονιά που θα ονομαστεί Grammy γυναικών;

Θα έπρεπε να πείτε ναι, με γυναίκες καλλιτέχνιδες να διεκδικούν έξι από τις οκτώ υποψηφιότητες τόσο για το άλμπουμ της χρονιάς όσο και για τον δίσκο της χρονιάς. Σχεδόν το ίδιο βιώσαμε και στα περσινά βραβείο. Με άλλα λόγια, αυτό το “stepping up” είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση εδώ και αρκετά συνεχόμενα χρόνια. Η κυριαρχία όλων αυτών των γυναικών στα charts καθώς και στην ευρύτερη ποπ κουλτούρα έκανε την πρόβλεψη των Grammy φέτος λίγο πιο εύκολη για πολλούς.

Θα δούμε τελικά στην τελετή της 1ης Φεβρουαρίου τη Beyoncé να κερδίζει είτε το βραβείο του άλμπουμ είτε του δίσκου της χρονιάς – δύο βραβεία που της διέφυγαν παρά το γεγονός ότι έχει κερδίσει έναν αριθμό ρεκόρ Grammy; Όμως, κάθε μία από τις γυναίκες που ανταγωνίζονται εναντίον της στις κορυφαίες κατηγορίες είχε αδιαμφισβήτητες στιγμές ψυχαγωγίας φέτος.

Και στο ρεκόρ της κατηγορίας της χρονιάς αντιμετωπίζει τον Kendrick Lamar. Το σινγκλ του “Not Like Us” ήταν τόσο πανταχού παρόν ακόμη και στον αθλητισμό και την εκλογική πολιτική φέτος που αναγκάζει τους παρατηρητές Grammy να εξετάσουν μια πιθανότητα που είναι σχεδόν τόσο αδιανόητη στα Grammy τον τελευταίο καιρό όσο είναι αναπόφευκτη στον έξω κόσμο: ένας τύπος να επικρατεί.

Πηγή: Variety

Χρειάστηκαν βραβεία, συμπεριλαμβανομένης της εξαιρετικής δραματικής σειράς, καθώς ο σταρ και συμπαραγωγός Hiroyuki Sanada έγινε ο πρώτος Ιάπωνας ηθοποιός που κέρδισε το Emmy για τον καλύτερο πρωταγωνιστικό ρόλο σε δραματική σειρά. Η συμπρωταγωνίστριά του Anna Sawai κέρδισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού σε δραματική σειρά, επίσης ως πρώτη φορά για την Ιαπωνία. «Τα καταφέρατε. Τα καταφέρατε. Συγχαρητήρια», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Takashi Yamazaki, διευθυντής του “Godzilla Minus One”.

Ο κόσμος παρακολούθησε τα βραβεία ζωντανά καθώς οι νίκες έγιναν πρωτοσέλιδα σε εθνικό επίπεδο. Τα ψυχαγωγικά μέσα Oricon ανέφεραν περήφανα ότι ένα έργο του οποίου οι προφορικές γραμμές ήταν κυρίως στην ιαπωνική γλώσσα «έγραψε ιστορία στα Emmy».

«Η μεγάλη κλίμακα του Χόλιγουντ σε συνδυασμό με την υψηλή ποιότητα της παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων των κοστουμιών, των σκηνικών και των μορφών, η συνεργασία μεταξύ της ιαπωνικής επαγγελματικής ομάδας, με επικεφαλής τον παραγωγό Sanada, και την τοπική ομάδα παραγωγής, καθώς και η υποκριτική που έδινε μια ισχυρή αίσθηση της πραγματικότητας, όλα μαζί», ανέφερε η έκθεση.

Ο ηθοποιός Kento Kaku, ο οποίος πρωταγωνίστησε στη σειρά του 2024 “Like a Dragon: Yakuza”, είπε ότι ένιωθε έμπνευση για να κυνηγήσει το όνειρα του Χόλιγουντ. «Αφού είδα πόσο ωραίο ήταν, ποιος δεν θα ήθελε να δεχτεί την πρόκληση», έγραψε στο X.

Η ηθοποιός Tomoko Mariya είπε ότι ξέσπασε σε κλάματα τη στιγμή που ανακοινώθηκε η νίκη του Sanada. «Τι δυσκολίες πρέπει να έχεις υπομείνει, επιλέγοντας να αφήσεις ολόκληρη την καριέρα σου πίσω στην Ιαπωνία και να πας μόνος στην Αμερική. Αλλά απέδωσε καρπούς», έγραψε, αναφερόμενη στη μετακόμιση του Sanada στο Λος Άντζελες πριν από 20 χρόνια.

Οι διακρίσεις για το “Shogun” αντικατοπτρίζουν όχι μόνο την αυξανόμενη ποικιλομορφία στην αμερικανική ψυχαγωγία, αλλά και την κληρονομιά των ταινιών σαμουράι “jidaigeki” της Ιαπωνίας, που έχουν επηρεάσει τους σκηνοθέτες σε όλο τον κόσμο.

Ο πρώτος Ασιάτης ηθοποιός που κέρδισε το Emmy καλύτερου πρωταγωνιστικού ρόλου σε δραματική σειρά ήταν ο Lee Jung-jae, για την κορεατική σειρά του 2022 “Squid Game”. Η Sanada είναι ένας από τους λίγους Ιάπωνες ηθοποιούς που έχουν παίξει σημαντικούς ρόλους του Χόλιγουντ, συμπεριλαμβανομένου του “The Last Samurai”, που κυκλοφόρησε το 2003 και του “The 47 Ronin”, με πρωταγωνιστή τον Keanu Reeves το 2013.

Ο ρόλος που παίζει ο Sanada στο “Shogun” παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Toshiro Mifune τη δεκαετία του 1980. Ο Sanada, ο οποίος επίσης πρωταγωνίστησε στο “Twilight Samurai” του Yoji Yamada το 2002, αναφέρθηκε σε αυτούς που πήγαν πριν από αυτόν στην ομιλία αποδοχής του. «Ευχαριστώ όλους όσους υποστήριξαν και κράτησαν ζωντανή την κληρονομιά του jidaigeki», είπε στην ομιλία του στα ιαπωνικά, κρατώντας το τρόπαιό του. «Το πάθος και τα όνειρα που κληρονομήσαμε ταξίδεψαν στις θάλασσες και ξεπέρασαν τα σύνορα».

Πηγή: Abc News / Φωτογραφία: The Japan Times

Η ταινία που απέσπασε τον Χρυσό Διόνυσο

Νικητής της βραδιάς ο Δημήτρης Μουτσιάκας για την ταινία του «Γκέκας» που απέσπασε το Χρυσό Διόνυσο, καθώς και τα βραβεία σεναρίου και φωτογραφίας, εξασφαλίζοντας αυτόματα το «εισιτήριο» για τη συμμετοχή στη διαδικασία των Όσκαρ. Στην ταινία, που διαδραματίζεται σε ένα ελληνικό χωριό, πρωταγωνιστεί ένα 12χρονο αγόρι, το οποίο δένεται με ένα κυνηγόσκυλο, αλλά «συνθλίβεται» από την πατριαρχία και τα στερεότυπα της αρρενωπότητας όπως εκφράζονται από τον αμείλικτο κυνηγό πατέρα του (τον οποίο υποδύεται ο Νίκος Γεωργάκης).

Μία άλλη εκδοχή της τοξικής αρρενωπότητας εκφράζεται μέσα από το «MJ», την ταινία του Γιώργου Φουρτούνη, που κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας, με πρωταγωνιστή έναν τράπερ, που θέλει όλοι να τον αγαπάνε- ένα σχόλιο στo φαινόμενο της τρομακτικής απήχησης, που έχει η σημερινή τραπ με τα εκατομμύρια followers. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο εκπληκτικός Γιώργος Κατσής, ο οποίος κέρδισε και το βραβείο ανδρικής ερμηνείας. «Ένας ηθοποιός», όπως είπε ο Γ. Φουρτούνης, «που αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση: γιος μεταναστών από την Αλβανία, που μεγάλωσε με μεγάλες δυσκολίες στη Φιλαδέλφεια και έχει την περηφάνια του να ζει από τη δουλειά του».

Σε τρανς ηθοποιό το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου

Για πρώτη φορά στην ιστορία του Φεστιβάλ Δράμας, το βραβείο του πρώτου γυναικείου ρόλου δόθηκε σε μία τρανς ηθοποιό: την Νάσια Συντέτα για το «Honeymoon» που σκηνοθέτησε το Άλκι Παπασταθόπουλος, το οποίο πήρε επίσης το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής και το Drama Queer. To Άλκι μίλησε για την έμπνευσή του, τη δολοφονία του Ζακ/Zackie Oh Κωστόπουλου, «ένα ειδεχθές έγκλημα για το οποίο κλαίμε μέχρι σήμερα», και αφιέρωσε το βραβείο Onassis Culture που επίσης απέσπασε, «σε όλα τα queer και τα τρανς άτομα που δολοφονούνται στην Παλαιστίνη».

Το βραβείο ντοκιμαντέρ κέρδισε η ταινία του Aλκαίου Σπύρου «Στρώνουν τον παράδεισο». Παραλαμβάνοντας τα βραβεία τους, ορισμένοι από τους νικητές σχολίασαν επικριτικά φλέγοντα ζητήματα της κινηματογραφικής επικαιρότητας, όπως το ζήτημα της (μη) προβολής της ταινίας «Αδέσποτα Κορμιά» στην γειτονική Καβάλα, την αντικατάσταση της επιτροπής για την ελληνική υποψηφιότητα στα Όσκαρ, τη διατήρηση της χρήσης της «Ίριδας» από τους φοιτητές του ΕΚΠΑ, καθώς και το νέο φορέα που προκύπτει από τη συγχώνευση ΕΚΚ και ΕΚΟΜΕ.

Η κριτική επιτροπή του Εθνικού Διαγωνιστικού Τμήματος αποτελούνταν από τον συγγραφέα, μεταφραστή, θεωρητικό κινηματογράφου και σκηνοθέτη Αχιλλέα Κυριακίδη (προέδρος), τη σκηνοθέτη Ειρήνη Βαχλιώτη, τον γενικό διευθυντή του Θεάτρου Ριάλτο Αλεξη Βασιλείου, την κριτικό κινηματογράφου και συνιδιοκτήτρια του flix.gr Λήδα Γαλανού και την ηθοποιό Μαρίνα Σιώτου.

«Στο σύνολο των ταινιών, διαπιστώσαμε τεχνικές αρετές, αφηγηματικές δεξιότητες, σύγχρονη θεματολογία που θίγει κρίσιμα ζητήματα της εποχής μας, όπως τη συμπερίληψη, το φύλο, τις οικογενειακές σχέσεις, τους εφηβικούς προβληματισμούς, την απώλεια, τη βία και, πάνω και πέρα απ’ όλα, τον έρωτα. Θα χαιρόμασταν, ωστόσο, να είχαμε δει περισσότερα ντοκιμαντέρ στο επίσημο πρόγραμμα», ανέφεραν τα μέλη της επιτροπής και ευχήθηκαν «τα ζωτικά προβλήματα του ελληνικού κινηματογραφικού χώρου που ανακόπτουν όλη αυτή τη δημιουργική ορμή, η οποία έχει αναδείξει τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο ως το κύριο εξαγώγιμο προϊόν της Ελλάδας, να επιλυθούν το συντομότερο».

Το Grand Prix του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος, με πρόεδρο της επιτροπής τον καταξιωμένο μοντέρ Γιώργο Μαυροψαρίδη, απέσπασε το «Clamor» της Σαλομέ Ντα Σούζα (Γαλλία), που επίσης μπαίνει αυτομάτως στη διαδικασία των Όσκαρ. Αξίζει να αναφέρουμε πως δύο Ελληνίδες διακρίθηκαν στο Διεθνές Διαγωνιστικό: Η Δάφνη Χαιρετάκη απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας ΝΑ Ευρώπης για την ταινία της «Αυτό που ζητάμε από ένα άγαλμα είναι να μην κινείται», ενώ η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη το βραβείο σκηνοθεσίας για το «What Mary didn’t know».

Η τελετή της απονομής βραβείων του 47ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο «Αντώνης Παπαδόπουλος» του Δημοτικού Ωδείου της πόλης, παρουσία του υφυπουργού Πολιτισμού, Ιάσωνα Φωτήλα. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Γιάννης Σακαρίδης, ευχαρίστησε όλους τους συνεργάτες του, τους οποίους μάλιστα φώναξε στη σκηνή, τους δημιουργούς «αλλά και τους 1.000 Δραμινούς που ήρθαν να παρακολουθήσουν τις ταινίες του Κινηματογραφικού Εργαστηρίου της Δράμας».

Χαιρετισμό απηύθυνε ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Δράμας Δωρόθεος, ενώ αμέσως μετά τον λόγο πήρε ο δήμαρχος Δράμας και πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Γιώργος Παπαδόπουλος, ο οποίος είπε πως το 47ο Φεστιβάλ Δράμας καταγράφηκε «ως ένα από τα πλέον επιτυχημένα της τελευταίας πενταετίας. Είναι σημαντικό κάθε χρόνο να γινόμαστε καλύτεροι». Ο κ. Παπαδόπουλος συνεχάρη τους βραβευθέντες και έκανε ιδιαίτερη μνεία «στους αφανείς ήρωες της διοργάνωσης: τους εθελοντές».

Ανεβαίνοντας στο βήμα, ο υφυπουργός Πολιτισμού Ιάσων Φωτήλας ανέφερε μεταξύ άλλων: «Άλλη μία πετυχημένη διοργάνωση έφτασε στο τέλος της αν και η μικρομηκάδικη περιπέτεια δεν τελειώνει ποτέ. Μία συνάντηση, που δεν αφορά μόνο στη Δράμα, αλλά εκτείνεται σε όλη την Ελλάδα, όπου πλήθος κόσμου παρακολουθούν τις ταινίες online και δωρεάν. Συνεπώς, είναι ένας διεθνής θεσμός με άποψη και κύρος, που αναδεικνύει τους σύγχρονους προβληματισμούς και διασυνδέει τους επαγγελματίες του χώρου».

Ο αντιπρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Πέτρος Παρασκευαΐδης, αφού έκανε μια μικρή αναδρομή στην ιστορία του φεστιβάλ, έδωσε μερικά πολύ εντυπωσιακά νούμερα ως προς την επισκεψιμότητα της πλατφόρμας: «Ένα εκατομμύριο επισκέπτες καταγράφηκαν στην πλατφόρμα, και περισσότεροι από 100.000 ήταν μοναδικοί χρήστες. Κάθε λεπτό 500 άνθρωποι παρακολουθούσαν ταινία. Τα νούμερα αυτά είναι αδιανόητα».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ωστόσο, ήταν το “The Room Next Door” του Pedro Almodóvar που έφερε στο σπίτι τον πολυπόθητο Χρυσό Λέοντα, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που ο σκηνοθέτης κέρδισε ένα κορυφαίο βραβείο σε οποιοδήποτε μεγάλο φεστιβάλ σε όλη την καριέρα του.

Ο Brady Corbet επέστρεψε στο Palazzo del Cinema με το τετράωρο έπος του “The Brutalist”, το οποίο προβλήθηκε και δέχτηκε μια ενθουσιώδη υποδοχή για να δώσει στον σκηνοθέτη το Ασημένιο Λιοντάρι, ενώ το σίκουελ της DC των Todd Phillips και Joaquin Phoenix, “Joker: Folie à Deux”, αποδείχθηκε αμφιλεγόμενο μεταξύ των κριτικών που δέχτηκε.

Το κορυφαίο βραβείο φέτος δόθηκε απο την πρόεδρο της κριτικής επιτροπής Isabelle Huppert. Μαζί της ήταν ο βραβευμένος με το Ασημένιο Λιοντάρι σκηνοθέτης James Gray, ο οποίος είχε προηγουμένως υπηρετήσει στην κριτική επιτροπή μαζί με την Huppert στο Φεστιβάλ Καννών το 2009. Στην κριτική επιτροπή ήταν επίσης ο Βρετανός σκηνοθέτης Andrew Haigh, η περσινή βραβευμένη με Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής Agniezka Holland, ο Βραζιλιάνος σκηνοθέτης και προγραμματιστής Kleber Mendonça Filho, ο υποψήφιος για Όσκαρ και βραβευμένος με Σεζάρ Abderrahmane Sissako, ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης του “Cinema Paradiso” Germannatore Giuseppe, η Γερμανίδα σκηνοθέτιδα Julia von Heinz και η Κινέζα ηθοποιός Zhang Ziyi της ταινίας «Απομνημονεύματα μιας Γκέισας».

Από την πλευρά της, η πρόεδρος της επιτροπής Isabelle Huppert εμφανίστηκε σχεδόν σε κάθε κόκκινο χαλί, υποστηρίζοντας κάθε ταινία που προβαλλόταν στο διαγωνισμό. Μια άλλη ξεχωριστή παρουσία σε όλο το φεστιβάλ ήταν η ηθοποιός του “Bones and All” Taylor Russell, η οποία συμμετέχει στην κριτική επιτροπή που αποφασίζει για το βραβείο Luigi De Laurentiis για τo Debut film. Εθεάθησαν και οι δύο στις πρεμιέρες της ταινίας “The Room Next Door” του Almodóvar και “Maria” του Pablo Larraín, δύο ταινιών που ξεσήκωσαν ευχάριστα το Sala Grande, ειδικά όσον αφορά τις ερμηνείες τους από την Tilda Swinton, την Julianne Moore και την Angelina Jolie.

Το βιογραφικό δράμα του Walter Salles “I’m Still Here” αποκάλυψε επίσης μια καθηλωτική στροφή από τη Ferranda Torres και πιθανότατα θα καταλήξει να είναι η συμμετοχή της Βραζιλίας στα Όσκαρ.

Αναλυτικά τα βραβεία του Φεστιβάλ Βενετίας:

Χρυσός Λέοντας: “The Room Next Door” (Pedro Almodóvar)

Αργυρός Λέοντας – Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής: “Vermiglio” (Maura Delpero)

Αργυρός Λέοντας Καλύτερου Σκηνοθέτη: Brady Corbet, “The Brutalist”

Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής: “April” (Déa Kulumbegashvili)

Βραβείο Σεναρίου : Murilo Hauser and Heitor Lorega, “I’m Still Here”

Καλύτερη Ηθοποιός: Nicole Kidman, “Babygirl”

Καλύτερος Ηθοποιός: Vincent Lindon, “The Quiet Son”

Marcello Mastroianni Βραβείο Καλύτερου Νέου Ηθοποιού: Paul Kirscher, “And Their Children After Them”

Ορίζοντες

Καλύτερη Ταινία: “The New Year that Never Came” (Bodgan Muresanu)

Καλύτερος Σκηνοθέτης: Sarah Friedland, “Familiar Touch”

Ειδικό Βραβείο Επιτροπής: “One of Those Days When Hemme Dies” (Murat Firatoğlu)

Καλύτερη Ηθοποιός: Kathleen Chalfant, “Familiar Touch”

Καλύτερος Ηθοποιός: Francesco Gheghi, “Familia”

Καλύτερο Σενάριο: “Happy Holidays” (Scandar Copti)

Καλύτερη Ταινία Μικρού Μήκους: “Who Loves the Sun” (Arshia Shakiba)

Βραβείο Καλύτερης Πρώτης Ταινίας Lion of the Future: “Familiar Touch” (Sarah Friedland)

Ορίζοντες Extra Βραβείο Κοινού: “Shahed (The Witness)” (Nader Saeivar)

Venice Classics – Καλύτερο Ντοκιμαντέρ: “Chain Reactions” (Alexandre O. Phillipe)

Venice Classics – Best Restored Film: “Ecce Bombo” (Nanni Moretti)

Venice Immersive Grand Prize: “Ito Meikū” (Boris Labbé)

Venice Immersive Achievement Prize: “Impulse, Playing with Reality” (Barry Gene Murphy, May Abdalla)

Venice Immersive Special Jury Prize: “Oto’s Planet” (Gwenael François)

Πηγή: IndieWire