Δεν έχω πάει ποτέ στο Μικρό Χωριό και να έχει χειμωνιάτικο κρύο. Και πόσο ανυπομονούσα. Να δω τα πέτρινα μπαλκόνια βρεγμένα, τις καμινάδες, τα δέντρα που κρατούν την καταιγίδα στα φύλλα για μέρες, να φάμε ζεστά όσπρια, να δούμε από κοντά ξανά τους ευρεσιτέχνες της ζωής, που ζεσταίνουν τα ρούχα τους στον ήλιο, νοιάζονται για το χώμα τους, συναντούν τους φίλους τους χαράματα, κρατώντας ένα ωραίο ξύλο για ισορροπία και ρίχνοντας ένα πολύ χοντρό ρούχο στους ώμους.

Δύναμη η φύση. Γιατρεύει τα μυωπικά μάτια, τους κυρτούς ώμους, το λαχάνιασμα. Είναι όλα γύρω. Σκέτα και όσα πρέπει. Τα λίγα σπίτια είναι στολισμένα. Παρατηρώ τους ξυλόφουρνους. Κάνουμε βόλτα με τα πόδια- κούτσουρα από το κρύο. Ένα αγόρι, σχεδόν παιδί, ρίχνει λάδι σε μια πίτα. Της τραγουδάει. Γιατί; Είναι μέρος της νοστιμιάς.

Κοίτα το Βελούχι. Απίστευτο, ε; Και τότε άρχισαν να περνούν από μπροστά μου όλοι οι τόποι, που έκαναν τα καλοκαίρια μου να μοιάζουν σημαντικά: Δομνίστα, Κρίκελο, Κρικελοπόταμος, Προυσός, Κορυσχάδες, Βίνιανη, Μικρό και Μεγάλο Χωριό. Μέγδοβας. Και ξεχύθηκαν από μία φράση: «κοίτα το Βελούχι».

Και δεν είναι νοσταλγία, ούτε «πείνα» για τα κεκτημένα καύσιμα μιας ωραίας παιδικής ηλικίας. Τα βουνά το κάνουν αυτό. Σε κάνουν δέντρο τους, αν τα αγαπάς. Σου κρατάνε θέση στις κορυφές, εκεί που το ελάχιστο ενώνεται με τον πυκνό αέρα.

Κύριε Διονύση, ρωτάει ο φίλος μου, πώς είναι ο χειμώνας εδώ; Και γιατί να είναι αλλιώς; Απλά εδώ ακούς και σε ακούνε. Τι θα φάτε; Θέλετε τραχανά;

Είναι απόγευμα προς βράδυ. Δε μου πάει η καρδιά να μη φάω τραχανά, που παλιά ήταν για μένα η «βαρετή γαλατόσουπα», αλλά αυτή τη στιγμή, θέλω να τον δοκιμάσω, σε βαθύ πιάτο με μπλε τελίτσες γύρω γύρω και ψωμί, που η ψίχα του παγώνει, αλλά έχει υπέροχη γεύση.

Πού τελειώνουν τα βουνά; Δεν τελειώνουν, δε θα τελειώσουν ποτέ, μου έλεγε ο παππούς. Δεν τελειώνει το νερό σε αυτές τις πηγές. Ούτε καν η συμπόνια των λύκων. Ούτε το κλαρίνο, όπως ακούγεται από το εκκλησάκι του Άη Θανάση.

Ούτε η μνήμη, όπως την σχεδίασαν εκείνοι που ήξεραν και μας έκαναν να τους αγαπήσουμε βαθιά.

«Η πορεία προς τα βουνά». Αυτή τη φράση πρόλαβαν να συγκρατήσουν τα μάτια μου ή, καλύτερα, αυτό το νόημα παρήγαγε το υποσυνείδητό μου από τη γρήγορη εναλλαγή των εικόνων. Δε θυμάμαι τι έγραφε, αλλά δεν πρέπει να έπεσα και πολύ έξω. Η μετακίνηση των πληθυσμών από τα πεδινά στα ορεινά στην Ελλάδα, κατά τους θερινούς μήνες, είναι μια ιστορική καταγραφή, όχι και τόσο μακρινή από το σήμερα. Συνέχισα τον δρόμο μου έχοντας στο νου μου την εικόνα αυτών των ανθρώπων να περπατούν μερόνυχτα και θυμήθηκα τη φράση ενός από αυτούς, του παππού μου, που, πριν από κάθε ταξίδι, έλεγε: «ώρα καλή!».

Ώρα μου καλή, λοιπόν. Συνεχίζω, βρίσκομαι στη μέση των διακοπών μου. Κάποιοι από εμάς περνάμε, μέχρι και σήμερα, πάνω στα βήματα εκείνων των ανθρώπων. Όχι πια με τα πόδια, πάνω σε μονοπάτια και δίπλα σε φορτωμένα μουλάρια, αλλά άνετοι μέσα σε ασφαλή αυτοκίνητα, που τρέχουν πάνω στην άσφαλτο και χρησιμοποιούν δορυφορική πλοήγηση. Πηγαίνουμε στα μέρη τους, όχι από ανάγκη, αλλά για αναψυχή. Για ένα post του τύπου «νιώθω ευλογημένος» στην τοποθεσία τάδε, πριν μας ρουφήξει ξανά η αστική ρουτίνα. Κι όμως, μερικές φορές, χαλάμε ό,τι εκείνοι έφτιαξαν με κόπο και μεράκι επιδεικνύοντας ασυγχώρητη ασέβεια προς το περιβάλλον και την ιστορία.

Από ταξιδιώτες γίναμε τουρίστες. Σχεδόν τίποτα δεν έμεινε όρθιο. Με το ζόρι κρατιέται ακόμα και αυτή η παιδική ανάμνηση. Μέχρι και τα αλάνια της νεανικής μας ηλικίας έγιναν μεσήλικες με προβλήματα και αραιό μαλλί σα χνούδι από ροδάκινο. Τα όμορφα κορίτσια που χαζεύαμε έγιναν μανούλες του Facebook «σηκώνοντας» στα social media φωτογραφίες των μωρών τους σχηματίζοντας δίπλα τους, με κάλτσες και σαλιάρες, τον αριθμό που αντιπροσωπεύει κάθε μήνα που συμπληρώνουν στον μάταιο τούτο κόσμο.

Κι όμως, παρά τον όποιο προβληματισμό και την ξενέρα, μ’ αρέσει να ταξιδεύω. Δε θα σταματήσω ποτέ, έστω και μόνος, να πηγαίνω στα αγαπημένα μου μέρη και σε τόπους που δεν έχω ξαναβρεθεί. Να παίρνω το αυτοκίνητό μου και να οδηγώ από τη μία άκρη ως την άλλη. Σε μοντέρνους, υπερσύγχρονους, ιδιωτικούς αυτοκινητόδρομους, στις παλιές εθνικές οδούς με τα εικονίσματα σε κάθε δεύτερη στροφή, στο ορεινό οδικό δίκτυο με τους απότομους γκρεμούς, σε βατούς και δύσβατους δασικούς χωματόδρομους. Στους έρημους δρόμους, που τους έχω περάσει αμέτρητες φορές, το αυτοκίνητό μου γίνεται ένα ποδήλατο, που το οδηγώ χωρίς χέρια. Ο κρύος αέρας γεμίζει τα πνευμόνια μου και η μουσική επιλέγεται από το ίδιο το τοπίο. Στιγμιαία νιώθω σαν τον Leonardo Di Caprio στη σκηνή που φωνάζει δυνατά “I am the king of the world” χωρίς να ξέρει τι τον περιμένει.

Στις φετινές διακοπές, κράτησα στη μνήμη μου όλες οι διαδρομές που διένυσα εξίσου με τα μέρη που επισκέφτηκα. Πέρα από τις ομορφιές της φύσης, ένιωθα παντού τα ίχνη όσων είχαν περάσει πριν από εμένα. Ανθρώπων που δεν είχαν σε ποια ζωή να γυρίσουν. Παιδιών που δεν πρόλαβαν το πανηγύρι. Οχτάωρων που πλήρωσαν ακριβά τη βενζίνη για να μεταφέρουν τα Πατήσια σ’ ένα παραθαλάσσιο μέρος. Απολυμένων φαντάρων που κανείς δεν περίμενε. Χαμογελαστών γυναικών που κρατούσαν ένα δέμα στάχυα στην αγκαλιά τους. Ποιητών που ήρθαν να δώσουν κουράγιο και ελπίδα σ’ έναν χαμένο κόσμο.

Οι δρόμοι ήταν και θα είναι για πάντα εδώ. Ανοίχτηκαν για να ενώνουν ερήμους, χωριά, βουνά και θάλασσες. Πάνω τους εξακολουθεί να γράφεται η ιστορία. Έχουν μνήμη. Κουβαλούν τις χαρές και τις λύπες, τα γέλια και τα κλάματα, τις πρώτες και τις τελευταίες στιγμές, τις επιστροφές και τους αποχωρισμούς. Αυτό το καλοκαίρι τους πρόσεξα περισσότερο και τους υποσχέθηκα ότι θα συναντιόμαστε πιο συχνά.

Φωτογραφίες: Shutterstock

Παλαιότερα, τα ψηλά βουνά ήταν δυσπρόσιτα και αραιοκατοικημένα. Λίγοι, φυσιολάτρες ή περιπατητές, μπορούσαν να τα επισκεφθούν και να τα απολαύσουν. Σήμερα, όμως, που η πρόσβαση είναι πια εύκολη για όλους, οι επισκέπτες των βουνών συνεχώς αυξάνονται, ανακαλύπτοντας την αίσθηση γαλήνης και ευτυχίας, που μπορεί να προσφέρει το βουνό. Όλοι γνωρίζουμε ότι το βουνό μας χαρίζει δροσιά και υγεία. Αλλά και ευτυχία. Ακολουθούν οι πιο σημαντικοί λόγοι για τους οποίους, όταν βρισκόμαστε στο βουνό, νιώθουμε πιο ευτυχισμένοι.

Θέα που κόβει την ανάσα

Ένας από τους πιο προφανείς λόγους, που τα βουνά μας κάνουν να νιώθουμε πιο χαρούμενοι και ευτυχισμένοι, είναι η εκπληκτική θέα που προσφέρουν. Από τις χιονισμένες κορυφές μέχρι τις καταπράσινες κοιλάδες, η ομορφιά των βουνών είναι απαράμιλλη. Είτε κάνουμε μια χαλαρή πεζοπορία αγναντεύοντας είτε βάζουμε τα δυνατά μας για να ανεβούμε στην πιο ψηλή κορυφή, η θέα του βουνού θα μας κόψει την ανάσα και θα μας αναζωογονήσει. Υπάρχουν σημεία στα βουνά, στα οποία μπορούμε να φτάσουμε με αυτοκίνητο, και από όπου μπορούμε να δούμε για μίλια προς κάθε κατεύθυνση.

Φρέσκος αέρας – Ευεξία

Για αιώνες, οι άνθρωποι αναζητούσαν στα βουνά έναν τόπο θεραπείας και αναζωογόνησης. Από τους αρχαίους πολιτισμούς μέχρι τους σύγχρονους αναζητητές ευεξίας, τα βουνά έχουν συνδεθεί με καλή υγεία, δύναμη και ευεξία. Ο φρέσκος και καθαρός αέρας, η έλλειψη ρύπανσης σημαίνουν ότι μπορούμε να αναπνεύσουμε βαθιά και να απολαύσουμε τις φυσικές μυρωδιές της άγριας φύσης. Αυτό μπορεί να έχει βαθιά επίδραση στη διάθεσή μας, κάνοντάς μας να νιώθουμε πιο χαρούμενοι.

Άσκηση, περιπέτεια, κοινωνική ζωή

Τα βουνά είναι επίσης ένα εξαιρετικό μέρος για να ασκηθούμε και να συμμετέχουμε σε ομαδικές δραστηριότητες, αποκτώντας καινούριους φίλους. Από την χαλαρή πεζοπορία, μέχρι την αναρρίχηση και την ορεινή ποδηλασία, το ράφτινγκ στα ορμητικά νερά, υπάρχουν δραστηριότητες για όλους. Οι δραστηριότητες είναι σχεδόν πάντα ομαδικές και πραγματοποιούνται με οδηγό, ώστε όλοι να αισθάνονται χαλαροί και ασφαλείς. Η άσκηση λοιπόν και η συμμετοχή στις ομαδικές δραστηριότητες στο βουνό, όχι μόνο είναι καλή για τη σωματική μας υγεία, αλλά έχει και θετικό αντίκτυπο στην ψυχική μας υγεία μειώνοντας το στρες και την ανησυχία.

Σύνδεση με τη φύση

Περνώντας χρόνο στα βουνά μας βοηθά να συνδεθούμε με τη φύση και να εκτιμήσουμε την ομορφιά του κόσμου που μας περιβάλλει. Επίσης, μας βοηθά να ξεφύγουμε από το άγχος της καθημερινότητας, να χαμηλώσουμε τους ρυθμούς μας και να εκτιμήσουμε τα απλά πράγματα στη ζωή. Είτε είναι ο ήχος ενός ορμητικού ρέματος είτε η θέα ενός αετού που πετάει στα ύψη, τα βουνά προσφέρουν την ευκαιρία να επανασυνδεθούμε με τον φυσικό κόσμο. Να νιώθουμε πως γυρνάμε εκεί που ανήκαμε πάντα. Στην αγνή φύση.

Γαλήνη και ηρεμία

Τα βουνά προσφέρουν μια αίσθηση γαλήνης, που δύσκολα θα βρεις αλλού. Μακριά από τον θόρυβο και τη φασαρία της πόλης, τα βουνά μας προσφέρουν την ευκαιρία να χαλαρώσουμε, να σκεφτούμε ήρεμα και να ξαναξεκινήσουμε.

Αυτό το καλοκαίρι, επιλέξτε το βουνό

Είναι αλήθεια ότι στα βουνά δεν υπάρχουν ενδιάμεσες καταστάσεις. Το οριστικό είναι η υπέρβαση. Και πολλές φορές, η επιθυμία.

Η εταιρεία έχει υπογράψει τέσσερις Συμφωνίες Αγοράς Ενέργειας (PPAs) που καλύπτουν τρία έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σηματοδοτώντας τη μεγαλύτερη συμφωνία της για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στη χώρα μέχρι σήμερα. Δύο από τα PPAs αφορούν το αιολικό πάρκο του Βερμίου, το οποίο χωρίζεται σε Βόρειο Βέρμιο και Νότιο Βέρμιο, που καλύπτουν τις περιοχές της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας. Οι άλλες δύο PPAs επιτρέπουν τα αιολικά πάρκα Μεσοκόρφης και Κούκουρας στην περιοχή της Πελοποννήσου.

Το σχέδιο αναπτύχθηκε από την εταιρεία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με έδρα την Ιρλανδία Aer Soléir και τα έργα είναι ήδη υπό κατασκευή, με την παραγωγή ενέργειας να αναμένεται να ξεκινήσει το 2026. Συνολικά, τα τρία αιολικά πάρκα αναμένεται να παράγουν αρκετή ενέργεια χωρίς άνθρακα για να τροφοδοτήσουν το ισοδύναμο σχεδόν 200.000 ελληνικών σπιτιών ετησίως.

Η ενέργεια από τα έργα θα παραδοθεί απευθείας στο δίκτυο, βοηθώντας τις λειτουργίες της Amazon να ωφεληθούν όπως και άλλοι χρήστες ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών επιχειρήσεων, των δημόσιων ιδρυμάτων και των ελληνικών νοικοκυριών.

Για το αιολικό πάρκο του Βερμίου, έχουν ήδη δημιουργηθεί περισσότερες από 100 θέσεις εργασίας στις κατασκευές, με έως και 300 ρόλους να αναμένονται κατά τη διάρκεια της αιχμής της δραστηριότητας στην τοποθεσία, σύμφωνα με την Aer Soléir. Ως μέρος της συνεργασίας της με την Amazon, η Aer Soléir έχει διαθέσει περισσότερα από 1 εκατομμύρια ευρώ για κοινοτικές επενδύσεις, όπως βελτιώσεις υποδομών, δωρεές σε σχολεία και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και οικονομική στήριξη για την τοπική γεωργία και τους αγρότες. Για το αιολικό πάρκο Βερμίου, η Aer Soleir έχει επίσης διαθέσει επιπλέον 1,8 εκατ. ευρώ ειδικά για προγράμματα αναδάσωσης και βιοποικιλότητας στην περιοχή.

Η χρηματοδότηση ύψους 496 εκατομμυρίων ευρώ για το εμβληματικό ενεργειακό έργο της Ελλάδας συνδυάζει 249 εκατομμύρια ευρώ σε εμπορικό χρέος από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και κεφάλαια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας.

«Η συνεργασία μεταξύ της Aer Soleir, της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και της Amazon είναι μια πρωτοποριακή δέσμευση για το μέλλον των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας της Ελλάδας, που χαρακτηρίζεται από μια μετασχηματιστική επένδυση που ξεπερνά το 1 δισεκατομμύριο δολάρια», δήλωσε ο Θεόδωρος Σκυλακάκης, Υπουργός Ενέργεια & Περιβάλλον. «Η Amazon αυξάνει σταθερά τις επενδύσεις της σε τεχνολογία και υποδομές σε όλη την Ελλάδα και αυτή η ανακοίνωση υπογραμμίζει τον κεντρικό ρόλο της Amazon στην υποστήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης στην περιοχή και τη δέσμευσή της να προωθήσουν την καινοτομία, την οικονομική ανάπτυξη και τον ψηφιακό μετασχηματισμό σε όλη την Ελλάδα».

Πέρυσι, η Amazon ολοκλήρωσε το πρώτο έργο κοινής χρήσης ηλιακής ενέργειας στα Μακρυχώρια της Αιτωλοακαρνανίας, στην Ελλάδα, προσθέτοντας πάνω από 1 GW καθαρής ενέργειας στα ευρωπαϊκά ενεργειακά δίκτυα.

Ο προβληματισμός θα είναι πάντα ο ίδιος: Μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι πράξεις καταπάτησης της φύσης από τον άνθρωπο, στον βωμό του κέρδους;

Πηγή: Καθημερινή

Σε αυτό το ταχέως μεταβαλλόμενο κλίμα, τα βουνά διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ρύθμιση του κλίματος και την ενίσχυση του κύκλου νερού.

Συγκεκριμένα, το σύνολο του υετού που πέφτει σε μορφή χιονιού, στα ορεινά της χώρας, κατά τη διάρκεια του χειμώνα και της άνοιξης, εκτιμάται πως αποτελεί την βασική πηγή νερού, όχι μόνο σε τοπικό, αλλά και σε εθνικό επίπεδο (π.χ. για οικιακή, αγροτική, κτηνοτροφική, βιομηχανική, τουριστική χρήση), μέσω της προσφοράς του χιονιού στη ροή των ποταμών και την αναπλήρωση των υπόγειων υδάτων.

Προκειμένου να κατανοήσουμε, σε μεγαλύτερο βάθος τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στα αλπικά υψόμετρα της Ελλάδας, η παρουσία των ερευνητών στο πεδίο είναι καθοριστική. Στο πλαίσιο έρευνας, μέσα από αποστολή τους στη Δρακόλιμνη Τύμφης, κάτω από αντίξοες συνθήκες, επιστήμονες ολοκλήρωσαν απαραίτητες εργασίες συντήρησης του μετεωρολογικού σταθμού, που έχει εγκατασταθεί στα 2050 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Παράλληλα, τοποθέτησαν και έναν νέο υδρομετεωρολογικό αισθητήρα, που καταγράφει με ακρίβεια τις μεταβολές στην στάθμη του νερού της λίμνης, όπως αυτές προκαλούνται από τον υετό και το λιώσιμο του χιονιού την άνοιξη.

Εγκαθιστώντας τα αυτόνομα αυτά εργαλεία, μας δίνεται η ευκαιρία να έχουμε τακτικές επιτόπιες μετρήσεις, που σε συνδυασμό με δορυφορικά κι άλλα δεδομένα, μας επιτρέπουν να αντιληφθούμε καλύτερα τον ρόλο των βουνών και να ποσοτικοποιήσουμε το ρίσκο που διατρέχουν.

Η έρευνα αποτέλεσε συνεργασία μεταξύ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών / Meteo.Gr και του Scott Polar Research Institute του University of Cambridge, με συμβολή από την ερευνητική ομάδα του έργου “Λιμνάδες” (LiMnADs Project – Limnological Monitoring & Alpine Datasets).

Πηγή: Crisis Monitor