Η Genini, επιτυχημένη μεσίτρια και δημιουργός σειράς μαγιό, βρέθηκε δολοφονημένη μέσα στο ίδιο της το σπίτι στο Μιλάνο. Στα μέσα Οκτωβρίου, ο 52χρονος πρώην σύντροφός της, Gianluca Soncin, φέρεται να εισέβαλε στο διαμέρισμά της και να τη μαχαίρωσε μέχρι θανάτου. Η αστυνομία τη βρήκε νεκρή στο μπαλκόνι, με τον Soncin δίπλα της. Ο ίδιος κρατείται σε απομόνωση και αντιμετωπίζει κατηγορίες για ανθρωποκτονία με πρόθεση, παρενόχληση και προμελέτη, ενώ, σύμφωνα με τον δικηγόρο του, δεν έχει δώσει καμία εξήγηση για το τι συνέβη.

Ιταλία: 72η γυναικοκτονία το 2025 – Και η Μελόνι αγνοείται

Η Genini ήταν η 72η γυναικοκτονία που κατέγραψε η οργάνωση Non Una Di Meno για το 2025. Λίγο μετά, άλλες τέσσερις γυναίκες, ανάμεσά τους η 62χρονη Luciana Ronchi και η 80χρονη Vanda Venditti, δολοφονήθηκαν από συντρόφους ή πρώην συντρόφους. Έξι ακόμη υποθέσεις βρίσκονται υπό διερεύνηση.

Το 2024 είχαν καταγραφεί 116 γυναικοκτονίες, αριθμός που παραμένει ελάχιστα μειωμένος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, δείχνοντας ότι η χώρα παλεύει εδώ και δεκαετίες με το ίδιο μοτίβο. Η Ιταλία απέκτησε την πρώτη της γυναίκα πρωθυπουργό το 2022, όταν η Τζόρτζια Μελόνι ανέλαβε την εξουσία. Ωστόσο, επικριτές της θεωρούν ότι δεν έχει κάνει αρκετά για την προστασία των γυναικών ή για την αντιμετώπιση της εργασιακής ανισότητας.

Η κυβέρνησή της πέρασε νόμο που αυστηροποιεί τις ποινές για ενδοοικογενειακή βία και παρακολούθηση, όμως πολλοί θεωρούν ότι τα μέτρα δεν αγγίζουν την πρόληψη. Αντιδράσεις προκαλεί και η διατήρηση της απαγόρευσης της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, παρότι διεθνείς οργανισμοί τη θεωρούν κρίσιμο εργαλείο κατά της έμφυλης βίας.

Αντιπολιτευόμενοι πολιτικοί μιλούν για «επιστροφή στον Μεσαίωνα», ενώ η Μελόνι απορρίπτει την κριτική ως «fake news» και προβάλει τις πολιτικές στήριξης οικογενειών και γονεϊκών δικαιωμάτων.

Η οικονομική και κοινωνική πίεση στις νέες Ιταλίδες

Πέρα από τη βία, οι γυναίκες στην Ιταλία αντιμετωπίζουν ένα περιβάλλον που παραμένει έντονα ανισόρροπο. Το ποσοστό γεννήσεων έχει πέσει στο ιστορικό χαμηλό του 1,13, ενώ οι μισθολογικές ανισότητες φτάνουν έως και το 40%.

Η 32χρονη Αριάνα Ρίτσι, διευθύντρια ανθρώπινου δυναμικού, περιγράφει στο CNN την κατάσταση: παρότι εργαζόμενη και με σπουδές στο Bocconi, ζει ακόμη σε φοιτητικό διαμέρισμα λόγω υψηλών εξόδων και ανασφάλειας. Οι προσωρινές συμβάσεις, που επιλέγονται συχνά για να αποφεύγεται η άδεια μητρότητας, κρατούν χιλιάδες γυναίκες μακριά από μόνιμη εργασία και προοπτικές δημιουργίας οικογένειας.

«Τι κίνητρο έχω για να κάνω παιδιά με τέτοιες συνθήκες;» λέει. «Περίμενα ότι μια γυναίκα ηγέτης θα αναγνώριζε αυτή τη δυσκολία. Αντί γι’ αυτό βλέπω μια κυβέρνηση που κοιτάζει περισσότερο προς τα έξω παρά προς εμάς». Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι χωρίς σοβαρή επένδυση στην πρόληψη της έμφυλης βίας, στην εκπαίδευση, στη στήριξη των οικογενειών και στη μόνιμη απασχόληση, τα περιστατικά γυναικοκτονιών δεν θα μειωθούν.

Η Ιταλία βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι: ανάμεσα στην παράδοση και την κοινωνική εξέλιξη, ανάμεσα στο πατριαρχικό παρελθόν και στις ανάγκες μιας νέας γενιάς που προσπαθεί να χτίσει ένα μέλλον με ασφάλεια, ισότητα και αξιοπρέπεια.

Πηγή: Lifo.gr

«Είμαι απλώς τόσο χαρούμενη που δεν έχω χωρίσει ακόμα», είπε. «Ακούγεται σαν πολύ αρνητική απάντηση, αλλά πιστεύω ότι δεχόμαστε πίεση και εξαναγκαζόμαστε να μπούμε σε κάτι που θεωρώ πως είναι ένα είδος θαύματος».

Η ηθοποιός του “Harry Potter” ανέφερε ότι αυτή η κοινωνική πίεση είναι «το λιγότερο ρομαντικό πράγμα που μπορώ να φανταστώ». Αν είχε προσπαθήσει να παντρευτεί όταν ήταν πιο νέα, πρόσθεσε, «θα ήταν σφαγή».

«Απλώς δεν γνώριζα αρκετά καλά τον εαυτό μου τότε. Δεν είχα αρκετά ξεκάθαρη ιδέα για τον σκοπό μου, το όραμά μου, για το πώς θα μπορούσα να προσφέρω. Δεν ήξερα πού πραγματικά ένιωθα ότι έπρεπε να βρίσκομαι», είπε η Watson.

Πρόσθεσε επίσης ότι είναι άδικο να συνδέεται η αξία ενός ανθρώπου με την οικογενειακή του κατάσταση.

«Πιστεύω πως είναι μια μορφή βίας, και μια σκληρότητα απέναντι στους ανθρώπους — ειδικά στους νέους, και ιδιαίτερα στις γυναίκες — το να τους κάνεις να αισθάνονται ότι δεν έχουν αξία ή ότι δεν έχουν πετύχει στη ζωή επειδή δεν κατάφεραν να επιτύχουν κάτι που εγώ απλώς δεν πιστεύω ότι μπορεί ή πρέπει ποτέ να εξαναγκαστεί», δήλωσε η Watson.

Η πίεση προς τους ανθρώπους να παντρευτούν πρόωρα αγνοεί πόση δουλειά απαιτείται για να χτιστεί μια διαρκής σχέση, πρόσθεσε. «Έχω καθίσει με τον εαυτό μου μέσα σε πολλή δυσφορία και έχω θέσει στον εαυτό μου πολλές πολύ δύσκολες ερωτήσεις για να φτάσω σε αυτό το σημείο. Δεν μου έχει συμβεί ακόμη», είπε επίσης.

Στην ίδια συζήτηση η ηθοποιός μίλησε και για το τι έμαθε από τη μητέρα της για τον σύντροφο που πρέπει να έχει δίπλα της: «Θυμάμαι τη μαμά μου να μου λέει: “Να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο επειδή τον θέλεις και όχι επειδή τον χρειάζεσαι. Ίσως αυτός είναι και ένας λόγος που δεν παντρέυτηκα πιο μικρή. Δεν γνώριζα εγώ ποια είμαι. Τώρα έχω μια ζωή γεμάτη και ολοκληρωμένη, οπότε θα έκανα μία επιλογή από επιθυμία και όχι από ανάγκη. Δεν νομίζω ότι ήμουν αυτή η γυναίκα 5 χρόνια πριν».
Η Watson δεν είναι η μόνη. Κι άλλες διάσημες γυναίκες έχουν μιλήσει για την πάλη με τις ίδιες προσδοκίες σχετικά με τον γάμο.

Κατά τη διάρκεια εμφάνισής της το 2017 στο «Watch What Happens Live with Andy Cohen», η Kim Kardashian είπε ότι ο 72 ημερών γάμος της με τον Kris Humphries επηρεάστηκε εν μέρει από την κοινωνική πίεση να «τακτοποιηθεί».

«Εκείνη την εποχή, σκέφτηκα απλώς, “Θεέ μου, είμαι 30 χρονών. Καλύτερα να το οργανώσω αυτό. Καλύτερα να παντρευτώ”», είπε η Kardashian. «Νομίζω ότι πολλά κορίτσια περνούν από αυτό, πανικοβάλλονται επειδή μεγαλώνουν και όλες τους οι φίλες κάνουν παιδιά. Ήταν περισσότερο αυτό το σενάριο. Αλλά ήξερα ήδη στο ταξίδι του μέλιτος ότι δεν θα λειτουργήσει».

Σε μια συνέντευξη τον Ιούλιο του 2025, η Tracee Ellis Ross καυτηρίασε την πίεση που ασκείται στις γυναίκες να παντρευτούν και είπε ότι η μητέρα της, Diana Ross, της έμαθε να αγκαλιάζει τη χαρά του να είναι μόνη. «Η μαμά μου δεν έχτισε την περιουσία της, δεν δημιούργησε την καριέρα της χάρη σε έναν άντρα. Το παράδειγμα που μου δόθηκε ήταν ότι δεν χρειάζεσαι έναν άντρα για να χτίσεις τη ζωή που θέλεις», είπε η Ross.

Πηγή: Marie Claire

«Μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2023, είχαμε μια σχετικά ήρεμη ζωή. Εκείνη τη μέρα όλα άλλαξαν. Έχουμε μετακινηθεί 15 φορές. Πάντα ψάχνουμε ασφαλές μέρος και πώς να μεταφέρουμε τα πράγματά μας, κάτι πανάκριβο», λέει ο αλ Ντιμπς μέσω ηχητικών μηνυμάτων. Είναι η πρώτη πρωινή ώρα εδώ και μήνες με λίγους βομβαρδισμούς. Την Παρασκευή, η Χαμάς απάντησε θετικά, αν και με επιφυλάξεις, στο ειρηνευτικό σχέδιο του Τραμπ, ο οποίος κάλεσε αμέσως τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να αναστείλει τις επιθέσεις. Ο στρατός βρίσκεται ήδη σε αμυντική θέση και οι διαπραγματεύσεις για τις λεπτομέρειες της συμφωνίας συνεχίζονται με στόχο την Κυριακή. Ο 54χρονος αλ Ντιμπς επαναλαμβάνει την ευχή του: «Αν θέλει ο Θεός, ο πόλεμος θα τελειώσει καλά. Θέλουμε να ζήσουμε όπως όλοι οι άλλοι και τα παιδιά μας να παίζουν όπως τα υπόλοιπα». Για τον γιο του Μουσάμπ αυτό είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.

Ο Μουσάμπ είναι 14 ετών και «δεν μπορεί να περπατήσει ούτε να ανοίξει το στόμα του για να φάει», με «μόνιμο πυρετό, σπασμούς, δύσπνοια και σοβαρά έλκη σε όλο το σώμα», συνοψίζει ο πατέρας του. Όπως πολλοί κάτοικοι της Γάζας, η οικογένεια τρώει μόλις μία φορά τη μέρα —και αυτή ελάχιστη ποσότητα. «Ψωμί, τίποτα άλλο. Απλό ψωμί μόνο. Τροφή σχεδόν δεν υπάρχει και όταν υπάρχει, οι τιμές είναι εξωφρενικές». Ο γιος του χρειάζεται βιταμίνες και πρωτεΐνες που έχουν μετατραπεί σε πολυτέλεια λόγω της απόφασης του Νετανιάχου να χρησιμοποιήσει την πείνα ως συλλογική τιμωρία —μια πρακτική που σκοτώνει καθημερινά κυρίως παιδιά και οδήγησε τον ΟΗΕ να κηρύξει λιμό στην περιοχή της πρωτεύουσας.

«Δεν υπάρχει κρέας, ψάρι, αυγά ή άλλα απαραίτητα προϊόντα για το παιδί μου. Ό,τι βρίσκουμε το πολτοποιούμε στο μπλέντερ για να μπορεί να το καταναλώσει», συνεχίζει ο αλ Ντιμπς. «Υπάρχουν λαχανικά αλλά οι τιμές τους ξεπερνούν κατά πολύ τις δυνατότητές μας. Κάποιες οργανώσεις μάς έδωσαν γάλα αλλά είχε λήξει από τον Σεπτέμβριο». Η οικογένεια κοιμάται πλέον στο πάτωμα λόγω έλλειψης κρεβατιών στο Νοσοκομείο των Μαρτύρων Αλ Άκσα, στο Ντέιρ αλ Μπάλαχ, έχοντας διαφύγει από τη σχεδόν αποκλεισμένη Πόλη της Γάζας που —πριν παρουσιάσει ο Τραμπ το ειρηνευτικό σχέδιο— ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ είχε υποσχεθεί να μετατρέψει σε ερείπια όπως τη Ράφα ή τη Μπέιτ Χανούν.

Κλιμάκωση βίας και μαζικές μετακινήσεις πληθυσμού

Αυτή την εβδομάδα, σε μια σημαντική δήλωση που επισκιάστηκε από την επίθεση σε ανθρωπιστική νηοπομπή, ο Κατζ διαμήνυσε ότι οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις θα θεωρούν «τρομοκράτες ή υποστηρικτές της τρομοκρατίας» όσους δεν εκμεταλλευτούν την «τελευταία ευκαιρία» να εγκαταλείψουν την πρωτεύουσα —εκεί όπου παραμένουν εκατοντάδες χιλιάδες πεινασμένοι κάτοικοι χωρίς τα μέσα για άλλη μια φυγή.

Η Φιντάα αλ Αράζ, 40χρονη ψυχολόγος και μητέρα έξι παιδιών ηλικίας 4 έως 16 ετών, έφυγε πριν δύο εβδομάδες από εκεί. Ως συντονίστρια Ασφάλειας Τροφίμων στην Oxfam, βρίσκεται ξανά εκτοπισμένη στο κέντρο της Γάζας με την αίσθηση ότι αυτά τα δύο χρόνια κύλησαν με αλλόκοτο τρόπο: «Έχουν συμβεί τόσα… Και όμως νιώθω σαν να έχουμε παγιδευτεί στον χρόνο —η ζωή μας συνοψίζεται πλέον στη φράση ‘είμαστε στόχος γενοκτονίας’».

Η αλ Αράζ περιγράφει τα συναισθήματά της: μια πράσινη πετσέτα δώρο φίλου που της θυμίζει ότι αναγκάστηκε να φύγει χωρίς τα υπάρχοντά της· μια βρύση που βλέπει στα όνειρά της —«μια απλή βρύση που όταν ανοίγεις τρέχει νερό»— ή μια κανονική πόρτα με ξύλινο πλαίσιο όπως αυτές που υπήρχαν κάποτε στα σπίτια τους.

Δεν είναι μόνο τα όνειρα αλλά και η νέα πραγματικότητα: μαθαίνει να χρησιμοποιεί φούρνο από λάσπη επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος μαγειρέματος στη Γάζα· κόβει ξύλα για προσάναμμα· σκοτώνει και καθαρίζει κοτόπουλο μόνη της —«λες πως είναι προσωρινό… ώσπου περνά πάνω από ενάμισης χρόνος». Οι ιστορίες αυτές αποτυπώνουν το ασύλληπτο δράμα των πάνω από δύο εκατομμυρίων Παλαιστινίων που ζουν αυτό που όλο και περισσότερες διεθνείς φωνές χαρακτηρίζουν γενοκτονία.

Aριθμοί-σοκ και συγκρίσεις με άλλες συγκρούσεις

Οι λέξεις είναι ίσως λίγες: σφαγή (με πάνω από 67.000 νεκρούς, κυρίως γυναίκες και παιδιά), εγκλήματα πολέμου και κατά της ανθρωπότητας ή συλλογική τιμωρία. Και ένας όρος που έχει χάσει πια νόημα: πόλεμος.

Από τον Ιούνιο του 2024 σχεδόν δεν υπάρχουν μάχες μεταξύ ισραηλινών δυνάμεων και μαχητών της Χαμάς στη Γάζα πέραν σποραδικών ενέδρων ή απομονωμένων εκτοξεύσεων ρουκετών προς το Ισραήλ —επίσης έγκλημα πολέμου λόγω αδιακρίτου χαρακτήρα. Η συντριπτική πλειονότητα των όπλων της Χαμάς προέρχεται από ανακύκλωση μέρους των περίπου 100.000 τόνων ισραηλινών πυρομαχικών, εκ των οποίων το 10-15% δεν εξερράγη ποτέ.

Τα μεγέθη αυτά δύσκολα συναντώνται στην ιστορία —όπως μοναδικό ήταν το γεγονός που πυροδότησε αυτή τη σύγκρουση: η επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 με περίπου 1.200 θύματα στο Ισραήλ και άλλους 250 ομήρους— η πιο αιματηρή ημέρα στην ιστορία του κράτους.

Οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι μιλούν συχνά ωμά μεταξύ τους: «Καταστρέφουμε τη Γάζα αφήνοντάς τη σωρό ερειπίων με πλήρη καταστροφή άνευ προηγουμένου στον κόσμο —και ακόμη κανείς δεν μας σταμάτησε», δήλωσε πριν έξι μήνες ο υπερεθνικιστής υπουργός Οικονομικών Μπετσάλελ Σμοτριτς.

Tο βαρύ τίμημα στους αμάχους

Εικόνες-σοκ σημάδεψαν αυτά τα δύο χρόνια: η δολοφονία της μικρής Χιντ Ρατζάμπ ενώ εκλιπαρούσε για βοήθεια (ιστορία που συγκίνησε το Φεστιβάλ Βενετίας), οι επιθέσεις σε πολίτες που κυνηγούσαν φορτηγά με αλεύρι ή διασώστες εν ώρα καθήκοντος· ο βομβαρδισμός κομβόι ανθρωπιστικής οργάνωσης· οι επιδρομές σε νοσοκομεία· οι διαδοχικές μαζικές μετακινήσεις πληθυσμού· τα ερείπια στη Ράφα όπου υποτίθεται υπήρχε «κόκκινη γραμμή» από τον Μπάιντεν.

Η Therese Pettersson, ανώτερη αναλύτρια στο Πρόγραμμα Δεδομένων Συγκρούσεων του Πανεπιστημίου Ουψάλας στη Σουηδία, εκτιμά ότι το ποσοστό των νεκρών αμάχων στη Γάζα αγγίζει το 80% ή περισσότερο —στοιχεία συμβατά με βάση δεδομένων της ισραηλινής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών (83%). Η ανεξάρτητη οργάνωση Acled ανεβάζει το ποσοστό στο 94% μετά τις 18 Μαρτίου όταν ο Νετανιάχου διέλυσε μονομερώς την εκεχειρία.

Η Pettersson συγκρίνει τη Γάζα με πολιορκίες όπως αυτή στη Μαριούπολη (95% άμαχοι νεκροί) ή το Χαλέπι (59%) ενώ μόνο άλλες δύο γενοκτονίες έχουν παρόμοια ποσοστά: Ρουάντα (99,8% άμαχοι) και Σρεμπρένιτσα (92%). Όπως σημειώνει: «Ο πόλεμος στη Γάζα δεν είναι ο πιο αιματηρός της σύγχρονης εποχής αλλά σίγουρα ένας από τους πιο έντονους λόγω πυκνότητας πληθυσμού».

Στην Ουκρανία οι απώλειες αμάχων παραμένουν σχετικά χαμηλές πέραν των πρώτων μηνών εισβολής το 2022 καθώς οι περισσότεροι μπόρεσαν να φύγουν από τις εμπόλεμες ζώνες· αντίθετα στη Γάζα οι αδιάκριτοι βομβαρδισμοί σε αστικό περιβάλλον προκαλούν τεράστιο αριθμό θυμάτων ενώ η ανθρωπιστική βοήθεια δεν φτάνει στους εγκλωβισμένους κατοίκους.

Kαθημερινότητα υπό πολιορκία – Αγώνας για επιβίωση

Ο Nasser Rabah, συγγραφέας 62 ετών με δύο μυθιστορήματα και έξι ποιητικές συλλογές, ζει πάντα στο σπίτι του στον προσφυγικό καταυλισμό Μαγκάζι στο κέντρο της Γάζας —αν κι ένα ισραηλινό πλήγμα κατέστρεψε μέρος του σπιτιού του μαζί με τη βιβλιοθήκη του.

Πλέον ξεκινά τη μέρα κόβοντας ξύλα (2 ευρώ το κιλό) για μαγείρεμα λόγω έλλειψης ηλεκτρικού. Έχει ήδη ξηλώσει όλα τα ξύλινα έπιπλα του σπιτιού του για καύσιμη ύλη. Μετά κουβαλά κουβάδες νερό στην ουρά· ανάβει φωτιά· μαγειρεύει φακές («ιερό όσπριο», όπως λένε πλέον), ενώ κάνουν οικονομία ακόμα και στο νερό για προσωπική υγιεινή —ένα μπάνιο την εβδομάδα και λίγο νερό για να ξεδιψούν.

Θυμάται πότε έφαγε τελευταία φορά κρέας: ήταν τον Ιανουάριο φέτος. Κατανοεί γιατί πλέον οι πληγές τους δεν επουλώνονται εύκολα. Θυμάται επίσης τους τρεις μήνες όπου το Ισραήλ απέκοψε κάθε πρόσβαση σε τρόφιμα, νερό κι ηλεκτρικό λίγο πριν διακόψει μονομερώς την εκεχειρία ώστε να αποφευχθεί ολοκληρωτική εισβολή: «Τρώγαμε ένα ψωμί ανά άτομο όλη μέρα βουτηγμένο σε αλάτι ή τσάι». Ένα κιλό αλεύρι κόστιζε τότε 20 ευρώ κι άλλο τόσο η ξυλεία.

Eγκλωβισμός – Προοπτικές διαφυγής & νέοι άνθρωποι

Η λαχτάρα για κατάπαυση πυρός αναμιγνύεται στη Γάζα με την επιθυμία πολλών να δραπετεύσουν —κάτι ανέφικτο αφότου το Ισραήλ κατέλαβε τη Ράφα κλείνοντας τη μόνη διέξοδο προς την Αίγυπτο εκτός αν πληρώσει κανείς χιλιάδες ευρώ σε κυκλώματα διακίνησης ανθρώπων. Πάντα όμως παραμένει ο φόβος μήπως έτσι εξυπηρετούνται σχέδια εθνοκάθαρσης παρά τις διαβεβαιώσεις Τραμπ πως όποιος φύγει θα μπορέσει να επιστρέψει.

Στον προσφυγικό καταυλισμό Νουσεϊράτ, δύο νέοι προσεύχονται μάταια για έξοδο. Οι ιστορίες τους διαφέρουν αλλά αποκαλύπτουν τις αντιθέσεις εντός του παλαιστινιακού πληθυσμού: ο ένας,Χασάν Αμπού Καμάρ, ζει ακόμα σπίτι του μαζί με γονείς, τρία αδέλφια κι έναν γαμπρό —μια εξαίρεση αφού σχεδόν όλοι έχουν εκτοπιστεί πολλές φορές (ο ΟΗΕ εκτιμά ότι το 92% των κατοικιών έχουν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές). Το σπίτι τους φιλοξενεί συχνά έως 16 άτομα στριμωγμένα στα λίγα τετραγωνικά.

Ο άλλος, Μοχάμεντ, δημοσιογράφος γύρω στα τριάντα, βρίσκεται μόνος μετά τη φυγή όλης της οικογένειας στην Αίγυπτο τον Φεβρουάριο του 2024 —μια διαφορετική εξαίρεση καθώς σύμφωνα με την Παλαιστινιακή Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία περίπου 100.000 Παλαιστίνιοι μπόρεσαν τότε να φύγουν εγκαίρως από τη φρίκη.

Ο Χασάν, 18 ετών σήμερα, θυμάται ότι το πρωινό της 7ης Οκτωβρίου βρισκόταν στο σπίτι διαβάζοντας αγγλικά όταν ξέσπασε η επίθεση της Χαμάς —γεγονός που άλλαξε τη ζωή όλων τους. Δύο χρόνια μετά λέει πως «η γενοκτονία» τον έκανε να δει διαφορετικά τις δυνατότητές του στη ζωή: θέλει τώρα περισσότερο από ποτέ να συνεχίσει τις σπουδές του («θα γίνω μηχανικός γιατί εκείνοι [οι Ισραηλινοί] πολεμούν μέσω επιστήμης κι εγώ θα απαντήσω με γνώση»).

Kι όμως ακόμα κι αυτή η αισιοδοξία σκοντάφτει στην πείνα: παρά τα λίγα χρήματα που διαθέτει η οικογένεια, μήνες πριν είχαν μόνο ένα κομμάτι ψωμί ημερησίως – συχνά ούτε αυτό. Τώρα λίγο βελτιώθηκε η κατάσταση μόνο για κάποιους· τέσσερις φέτες ψωμί μοιράζονται μεταξύ τους καθημερινά μαζί με λίγο ζατάρ ή τυρί κι ίσως κάποιο πιάτο ρύζι ή ζυμαρικά μέσα στην εβδομάδα.

Ο Μοχάμεντ, αντίθετα, βιώνει κάθε μέρα τι μπορεί κανείς να χάσει: έχει αφήσει πίσω γυναίκα έγκυο όταν έφυγε μαζί με τέσσερα παιδιά στην Αίγυπτο· εκείνος έμεινε στη Γάζα επειδή ήταν ένας απ’ τους λίγους που είχε δουλειά ώστε να συντηρεί οικονομικά την οικογένεια στην εξορία —κάτι που πλέον έχει αρχίσει να μετανιώνει πικρά.

Πηγή: El País

«Το επαναλαμβάνω: δεν υπάρχει μέλλον θεμελιωμένο πάνω στη βία, την αναγκαστική εξορία, την εκδίκηση. Οι λαοί έχουν ανάγκη ειρήνη», τόνισε, καταχειροκροτούμενος από τους πιστούς. Η παρέμβαση του πάπα έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί στη Γάζα έχουν στοιχίσει τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Γάζας, περισσότεροι από 65.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από τον Οκτώβριο του 2023, ενώ το 90% του πληθυσμού έχει εκτοπιστεί και διεθνείς οργανισμοί προειδοποιούν ότι η πόλη βιώνει συνθήκες λιμού.

Το τελευταίο 24ωρο τουλάχιστον 34 άμαχοι, ανάμεσά τους παιδιά και υγειονομικοί, σκοτώθηκαν από ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα.

Ιστορικές διπλωματικές εξελίξεις για το παλαιστινιακό κράτος

Παράλληλα, η διεθνής σκηνή σημαδεύεται από την ιστορική απόφαση της Βρετανίας, του Καναδά και της Αυστραλίας να αναγνωρίσουν επίσημα το παλαιστινιακό κράτος, λίγες ώρες πριν από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Οι τρεις κυβερνήσεις τόνισαν ότι πρόκειται για βήμα «αναβίωσης της λύσης των δύο κρατών», την ώρα που η Ουάσινγκτον επιμένει πως δεν σκοπεύει να ακολουθήσει.

Η κίνηση αυτή έχει προκαλέσει οργισμένες αντιδράσεις στην Ιερουσαλήμ, με τον ακροδεξιό υπουργό Εθνικής Ασφαλείας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ να ζητά την «άμεση προσάρτηση» της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης.

Πηγή: Lifo.gr

Μιλώντας στα αγγλικά, ο ποντίφικας είπε: «Συμπεριλαμβάνουμε στις προσευχές μας τα αμέτρητα παιδιά που σκοτώνονται και τραυματίζονται καθημερινά παγκοσμίως. Ας προσευχηθούμε στον Θεό να βάλει ένα τέλος στην πανδημία των όπλων, μεγάλων και μικρών, που μολύνει τον κόσμο μας».

Ο Αμερικανός πάπας Λέων δεν παρέλειψε να αναφερθεί στον πόλεμο στην Ουκρανία. «Να μην ενδώσει κανείς στην αδιαφορία» μπροστά στον πόλεμο, τόνισε, τρεις ημέρες μετά τη νέα ρωσική επίθεση εναντίον του Κιέβου που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 25 ανθρώπους -ανάμεσά τους τέσσερα παιδιά.

«Είναι καιρός οι υπεύθυνοι να απαρνηθούν τη λογική των όπλων και να δεσμευτούν στην οδό της διαπραγμάτευσης και της ειρήνης, με τη στήριξη της διεθνούς κοινότητας», υπογράμμισε.

Ο Λέων ΙΔ αναφέρθηκε επίσης στην ένοπλη επίθεση που διαπράχθηκε την περασμένη Τετάρτη, κατά τη διάρκεια μιας λειτουργίας σε καθολικό σχολείο της Μινεσότα, στις ΗΠΑ, όπου σκοτώθηκαν δύο παιδιά.

Πηγή: Lifo.gr

Η συναρπαστική περιορισμένη σειρά τεσσάρων μερών, με πρωταγωνιστή τον συνδημιουργό Stephen Graham, ακολουθεί την περίπτωση του Miller, ο οποίος κατηγορείται για τη δολοφονία της συμμαθήτριάς του, Katie Leonard. Γυρισμένο σε ένα μόνο συνεχόμενο πλάνο, κάθε επεισόδιο εκτυλίσσεται σε πραγματικό χρόνο, βυθίζοντας τους θεατές στην έντονη αναζήτηση απαντήσεων σχετικά με το τι πραγματικά συνέβη στην Katie. Η σειρά ξεκινά με τη σύλληψη του Jamie στο Επεισόδιο 1, ενώ το Επεισόδιο 2 εστιάζει στην αστυνομική έρευνα και τις τρομερές συνέπειες στους φίλους και τους συμμαθητές του Jamie. Στο Επεισόδιο 3, επτά ημέρες μετά τη σύλληψή του, ο Jamie συναντά έναν ψυχολόγο που έχει διορίσει το δικαστήριο. Το φινάλε προχωρά 13 μήνες, διερευνώντας τον απόηχο των καταγγελιών για την οικογένεια του Jamie.

Ο Cooper πρωταγωνιστεί ως Jamie Miller, ενώ ο Graham αναλαμβάνει τον ρόλο του πατέρα του, Eddie Miller. Ο Ashley Walters υποδύεται τον ντετέκτιβ επιθεωρητή Luke Bascombe, με την Erin Doherty ως Briony Ariston, την κλινική ψυχολόγο που έχει ανατεθεί στην υπόθεση του Jamie. Στο καστ συμμετέχουν επίσης οι Faye Marsay, Christine Tremarco, Mark Stanley, Jo Hartley και Amélie Pease.

Μόλις δύο ημέρες μετά την κυκλοφορία του στις 13 Μαρτίου, το “Adolescence” έχει φτάσει στο Νο. 1 στο streaming chart του Netflix και κατέχει τέλεια βαθμολογία 100% στο Rotten Tomatoes. Αλλά η ιστορία του Jamie βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα; Εδώ είναι τι ενέπνευσε τη σειρά που έγινε γνωστή από τους κριτικούς.

Το “Adolescence” του Netflix δεν βασίζεται σε μία πραγματική υπόθεση, αλλά ο Graham αποκάλυψε ότι η σειρά έλαβε έμπνευση από την αυξανόμενη επιδημία εγκλήματος επιθέσεων και δολοφονιών με μαχαίρι στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Υπήρξε ένα περιστατικό όπου ένα νεαρό αγόρι [υποθετικά] μαχαίρωσε ένα κορίτσι», είπε ο Graham στο Tudum του Netflix. «Με συγκλόνισε. Σκεφτόμουν, «Τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει στην κοινωνία όπου ένα αγόρι μαχαιρώνει ένα κορίτσι μέχρι θανάτου; Ποιο είναι το υποκινούμενο περιστατικό εδώ;» Και μετά συνέβη ξανά, και συνέβη ξανά, και συνέβη ξανά. Ήθελα πραγματικά να ρίξω ένα φως σε αυτό και να ρωτήσω: «Γιατί συμβαίνει αυτό σήμερα; Τι συμβαίνει; Πώς φτάσαμε σε αυτό;»

Σύμφωνα με το Γραφείο Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ONS), το 83% των ανθρωποκτονιών εφήβων το 2023-24 αφορούσαν επιθέσεις με λεπίδα. Το έτος που έληξε τον Μάρτιο του 2024, καταγράφηκαν περίπου 50.500 αδικήματα που σχετίζονται με αιχμηρά όργανα στην Αγγλία και την Ουαλία (εξαιρουμένου του Μεγάλου Μάντσεστερ). Υπήρξε μείωση σε σύγκριση με το 2019-20, όσον αφορά στους ανήλικους ηλικίας 10 έως 17 ετών που ήταν υπεύθυνοι για το 17,3% αυτών των αδικημάτων.

Ο συνδημιουργός Jack Thorne πρόσθεσε ότι η σειρά συλλήφθηκε ως ιδέα επίσης ως μια εξερεύνηση της ανδρικής οργής. Καθώς ο ίδιος, ο Graham και ο σκηνοθέτης Philip Barantini αναλογίζονταν τις δικές τους ταυτότητες ως άνδρες, πατέρες, σύντροφοι και φίλοι, βρέθηκαν να «αναρωτιούνται με κάποια ένταση» ποιοι ήταν ως άνθρωποι και συγκεκριμένα ως άνδρες. «Αυτό είναι ένα ταξίδι που δεν έχω ξανακάνει ως συγγραφέας και με τρόμαξε και με ενθουσίασε γιατί ένιωθα ότι είχαμε κάτι να πούμε», είπε.

Ο Graham είπε στο Vanity Fair ότι αρχικά δεν ήταν εξοικειωμένος με την έννοια της “manosphere” – ένα αμφιλεγόμενο δίκτυο ιστοσελίδων, ιστολογίων, φόρουμ και διαδικτυακών κοινοτήτων με επίκεντρο τα δικαιώματα των ανδρών, τα ανδρικά συμφέροντα και την αντίθεση στον φεμινισμό. «Δεν ήξερα τι ήταν μέχρι που ο Jack [Thorne] μου είπε τα πάντα για αυτό, και ήμουν απλά έκπληκτος», είπε.

Η κυκλοφορία του “Adolescence” ακολουθεί την καταδίκη του δολοφόνου του Σάουθπορτ, Axel Rudakubana, ο οποίος καταδικάστηκε σε τουλάχιστον 52 χρόνια για τη δολοφονία τριών νεαρών κοριτσιών σε ένα εργαστήριο χορού με θέμα την Taylor Swift, τον Ιούλιο του 2024. Το Entertainment Weekly ανέφερε ότι η σειρά σχεδιάστηκε και γράφτηκε μήνες πριν από την επίθεση, αν και η στιγμή της κυκλοφορίας της φαίνεται ιδιαίτερα σημαντική.

Η πρεμιέρα της σειράς έρχεται επίσης λίγο αφότου ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Keir Starmer προειδοποίησε τον Ιανουάριο για μια νέα τρομοκρατική απειλή που αντιμετωπίζει η χώρα – «μοναχικοί, ακατάλληλοι και νεαροί άνδρες» στα υπνοδωμάτιά τους που «έχουν πρόσβαση σε κάθε είδους υλικό στο διαδίκτυο, μερικές φορές εμπνευσμένο από παραδοσιακές τρομοκρατικές ομάδες, αλλά προσηλωμένοι σε αυτή την ακραία βία, φαινομενικά για χάρη της».

Η σειρά “Adolescence” μεταδίδεται στο Netflix. Δείτε το επίσημο τρέιλερ παρακάτω:

Πηγή: Forbes

Η εφαρμογή θα είναι διαθέσιμη έως το τέλος Σεπτεμβρίου 2024, με στόχο να συνδυαστεί με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και θα παρέχει στα παιδιά και τους γονείς τους τη δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας με τις Αρχές σε περιπτώσεις βίας ή κακοποίησης. Η εφαρμογή «Safe Youth» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη και έχει ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών γονέων, που επισκέπτονται το περίπτερο της Αστυνομίας στη ΔΕΘ και ζητούν περισσότερες πληροφορίες.

Πώς θα λειτουργεί το «Safe Youth»

Για τη λειτουργία της εφαρμογής «Safe Youth» μίλησε η Εκπρόσωπος της ΕΛ.ΑΣ., Κωνσταντία Δημογλίδου, στην ΕΡΤ, επισημαίνοντας πως η εφαρμογή θα περιλαμβάνει πλούσιο ενημερωτικό υλικό για την προστασία των παιδιών από διάφορες μορφές βίας, ενώ θα επιτρέπει στους ανηλίκους να καταγγέλλουν κακοποιητικές συμπεριφορές άμεσα και απευθείας στις Αρχές.

«Υπάρχουν περιπτώσεις, όπου ένα παιδί κακοποιείται ακόμη και μέσα στην οικογένειά του και θα πρέπει να το βοηθήσουμε να επικοινωνεί άμεσα με την Ελληνική Αστυνομία», υπογράμμισε η εκπρόσωπος της Αστυνομίας, τονίζοντας: «ευχής έργον θα ήταν να μη χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί ποτέ η εφαρμογή, αλλά αν χρειαστεί, να λειτουργήσει για την προστασία των παιδιών», υπογραμμίζοντας τη σημασία της πρόληψης και της άμεσης παρέμβασης σε περιπτώσεις κακοποίησης ανηλίκων. Όπως εξήγησε η ίδια, σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η κλήση ή η αποστολή μηνύματος, το «Safe Youth» θα ενεργοποιείται για την άμεση αποστολή βοήθειας.

Πώς θα ενεργοποιείται το «Safe Youth»

Η εφαρμογή μπορεί να εγκατασταθεί σε έξυπνο κινητό, όπως ακριβώς και η εφαρμογή του Panic Button (για τους ενήλικες) και θα παρέχει πληροφορίες για όλες τις δράσεις που κάνει Ελληνική Αστυνομία, για τον τετραψήφιο αριθμό το 1201, μέσω του οποίου μπορούν τα παιδιά και οι γονείς να συνομιλήσουν απευθείας με την Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων και με αρμόδιους αστυνομικούς που γνωρίζουν τα θέματα παραβατικότητας ανηλίκων.

Η κυρία Δημογλίδου εξήγησε, επίσης, ότι έχουν ληφθεί μέτρα ασφαλείας για την αποφυγή καταχρήσεων της εφαρμογής. «Υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας, καθώς όταν μιλάμε για τόσο μικρές ηλικίες, πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι το κουμπί θα χρησιμοποιείται πραγματικά σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης», ανέφερε, διευκρινίζοντας ότι ζητούνται αναλυτικά στοιχεία για την εγκατάσταση της εφαρμογής και μόνο οι ανήλικοι έχουν πρόσβαση στη λειτουργία του κουμπιού.