Η παράσταση-φαινόμενο, που αγαπήθηκε από το θεατρόφιλο κοινό τόσο για τη σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου όσο και για τις καθηλωτικές ερμηνείες του Θάνου Λέκκα και του Δημήτρη Καπουράνη, θα ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα σε μια καλοκαιρινή περιοδεία με πάνω από 40 σταθμούς.

Έτσι το Θέατρο του Νέου Κόσμου θα δώσει την ευκαιρία σε ακόμα περισσότερους θεατές να δουν την παράσταση σε μια μεγάλη περιοδεία που θα ξεκινήσει τον Ιούνιο στα μεγαλύτερα ανοιχτά θέατρα της Αττικής για να συνεχιστεί όλο το καλοκαίρι σε σημαντικές σκηνές σε όλη την Ελλάδα. Είναι μια παράσταση- εμπειρία, που επαινέθηκε ιδιαίτερα από την κριτική και συγκίνησε το κοινό, με το ανθρώπινο θέμα της, τον εξαιρετικό ρυθμό και την υποβλητική της ατμόσφαιρα. Τελευταία ευκαιρία για το θεατρόφιλο κοινό όλης της επικράτειας.

Η παράσταση

Ένας συγγραφέας συναντά επί σειρά μηνών μέσα στη φυλακή έναν εικοσάχρονο πατροκτόνο, τον Μαρτίν. Σκοπός του είναι να γράψει ένα έργο βασισμένο στην ιστορία του νεαρού κρατούμενου, στον οποίο προτείνει να ερμηνεύσει τον εαυτό του στη θεατρική σκηνή. Όταν τελικά αυτό απαγορεύεται από το αρμόδιο υπουργείο, τον ρόλο αναλαμβάνει ο Φεδερίκο, ένας νεαρός ηθοποιός με τον οποίο δουλεύει ταυτόχρονα πλέον ο συγγραφέας.

Ο Γαλλο-ουρουγουανός Σέρχιο Μπλάνκο, από τις πιο δυνατές σύγχρονες φωνές του ισπανόφωνου θεάτρου, μας παραδίδει μια σύγχρονη σπουδή για την ανδρική ταυτότητα, την καταπίεση, τη βία και το έγκλημα, την τιμωρία και τις διακρίσεις, αλλά ταυτόχρονα και τις ίδιες τις δημιουργικές διαδικασίες της τέχνης του θεάτρου, με αναφορές στο μύθο του Οιδίποδα αλλά και στο Έγκλημα και τιμωρίατου Ντοστογιέφσκι.

Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος ανέδειξε το πολυεπίπεδο αυτό έργο, με μια σκηνοθεσία που επαινέθηκε ιδιαίτερα από την κριτική και το κοινό για τον εξαιρετικό ρυθμό και την υποβλητική της ατμόσφαιρα.

Η παράσταση αγαπήθηκε λόγω των εξαιρετικών ερμηνειών των ηθοποιών, του Θάνου Λέκκα στον ρόλο του Συγγραφέα και του Δημήτρη Καπουράνη στον διπλό ρόλο Μαρτίν/Φεδερίκο.

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο: Sergio Blanco
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Σκηνογράφος: Κώστας Πολίτης
Ενδυματολόγος: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Σχεδιασμός φωτισμών – Video – Trailer: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Επιμέλεια κίνησης – Xορογράφος: Ξένια Θεμελή
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
Βοηθός σκηνοθέτη: Θάνος Παπαδόγιαννης
Παίζουν: Θάνος Λέκκας, Δημήτρης Καπουράνης

Εισιτήρια εδώ

Οι σταθμοί της περιοδείας

30/6 Θέατρο Πέτρας – Πετρούπολη
1/7 Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη»
3/7 Βεάκειο Θέατρο, Πειραιάς
5/7 Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου
9/7 Δημοτικό θέατρο Ηλιούπολης «Δημήτρης Κιντής»
12/7 Τρίκαλα – Ανοιχτό θέατρο Φρουρίου
13/7 Βέροια – Θέατρο Άλσους «Μελίνα Μερκούρη»
15-16-17/7 Θεσσαλονίκη – Θέατρο Κήπου
19/7 Αθλητικό & Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Μάκρης
20/7 Αίγιο – Υπαίθριο Θέατρο «Γεώργιος Παππάς»
21/7 Λευκάδα – Ανοιχτό Θέατρο Δήμου Λευκάδας
22/7 Πρέβεζα -Δημοτικό Κηποθέατρο «Γιάννης Ρίτσος»
23/7 Γιάννενα – Υπαίθριο θέατρο ΕΗΜ – Φρόντζου
24/7 Πάτρα – Θερινό Δημοτικό Θέατρο Δήμου Πατρέων
25/7 Κυλλήνη – Ανοιχτό Θέατρο Καβασίλων
28/7 Ευριπίδειο Θέατρο Σαλαμίνας
30/7 Καλαμάτα – Ανοιχτό θέατρο Καλαμάτας
1/8 Ηράκλειο – Κηποθέατρο «Νίκος Καζαντζάκης»
2/8 Χανιά – Θέατρο Ανατολικής Τάφρου
3/8 Ρέθυμνο – Θέατρο Ερωφίλη
22/8 Καστοριά – Θέατρο Βουνού
23/8 Αλεξανδρούπολη – Θέατρο Αλτιναλμάζη
25/8 Σέρρες – Ανοιχτό Αμφιθέατρο ΤΕΙ Σερρών
26/8 Κοζάνη – Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Κοζάνης
27/8 Βόλος – Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη»
28/8 Λάρισα -Κηποθέατρο Αλκαζάρ
29/8 Χαλκίδα -Δημοτικό Θέατρο «Ορέστης Μακρής»

Μετά τα συνεχόμενα sold out και τις αμέτρητες θετικές κριτικές, η παράσταση που αγαπήθηκε όσο λίγες έφτασε εχθές στον συγκινητικό αριθμό-ορόσημο των 100 χιλιάδων θεατών.

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου γιορτάζει αυτή την σημαντική στιγμή και δίνει την ευκαιρία σε ακόμα περισσότερους θεατές να απολαύσουν την Άλλη Θήβα, προσθέτοντας περιορισμένο αριθμό παραστάσεων τον Μάιο στο Θέατρο Κνωσός!

Λίγα λόγια για την παράσταση

Ένας συγγραφέας συναντά επί σειρά μηνών μέσα στη φυλακή έναν εικοσάχρονο πατροκτόνο, τον Μαρτίν. Σκοπός του είναι να γράψει ένα έργο βασισμένο στην ιστορία του νεαρού κρατούμενου, στον οποίο προτείνει να ερμηνεύσει τον εαυτό του στη θεατρική σκηνή. Όταν τελικά αυτό απαγορεύεται από το αρμόδιο υπουργείο, τον ρόλο αναλαμβάνει ο Φεδερίκο, ένας νεαρός ηθοποιός με τον οποίο δουλεύει ταυτόχρονα πλέον ο συγγραφέας.

Ο Γαλλο-ουρουγουανός Σέρχιο Μπλάνκο, από τις πιο δυνατές σύγχρονες φωνές του ισπανόφωνου θεάτρου, μας παραδίδει μια σύγχρονη σπουδή για την ανδρική ταυτότητα, την καταπίεση, τη βία και το έγκλημα, την τιμωρία και τις διακρίσεις, αλλά ταυτόχρονα και τις ίδιες τις δημιουργικές διαδικασίες της τέχνης του θεάτρου, με αναφορές στο μύθο του Οιδίποδα αλλά και στο Έγκλημα και τιμωρία του Ντοστογιέφσκι.

Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος ανέδειξε το πολυεπίπεδο αυτό έργο, με μια σκηνοθεσία που επαινέθηκε ιδιαίτερα από την κριτική και το κοινό για τον εξαιρετικό ρυθμό και την υποβλητική της ατμόσφαιρα.

Η παράσταση αγαπήθηκε λόγω των εξαιρετικών ερμηνειών των ηθοποιών, του Θάνου Λέκκα στον ρόλο του Συγγραφέα και του Δημήτρη Καπουράνη στον διπλό ρόλο Μαρτίν/Φεδερίκο.

Συντελεστές

Κείμενο: Σέρχιο Μπλάνκο
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σχεδιασμός Φωτισμών: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Σκηνογράφος: Κώστας Πολίτης
Ενδυματολόγος: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Βοηθός σκηνοθέτη: Θάνος Παπαδόγιαννης
Σχεδιασμός Βίντεο: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Επιμέλεια κίνησης: Ξένια Θεμελή
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
Βίντεο/trailer: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Ερμηνεία: Δημήτρης Καπουράνης, Θάνος Λέκκας

Κλείστε τα εισιτήριά σας εδώ.

Στο Θέατρο Κνωσός, Κνωσού 11, Πλατεία Αμερικής

Το κακό άπαξ και σε αγγίξει, έχει τη δύναμη να μείνει ανεξίτηλο πάνω στο δέρμα της μνήμης σου για πάντα. Μένει εκεί καμουφλαρισμένο στο όνομα του «ο χρόνος όλα τα γιατρεύει» και ξυπνά κάθε φορά που μυρωδιές και αντικείμενα κάνουν ταξίδι στο μέλλον. Σε αυτή την παράσταση, το κακό είναι ένας άντρας με εξουσία, ένας πατέρας, τόσο τρομακτικός όσο και βάρος ασήκωτο, γιατί είναι τόσο αποκρουστικά συχνό οι γυναίκες να φροντίζουν τους κακοποιητές τους.

Βρισκόμαστε στην εποχή των «ταραχών» (Troubles), στην περίοδο των βίαιων συγκρούσεων από το 1968 έως το 1998 στη Βόρεια Ιρλανδία μεταξύ των προτεσταντών, που επιθυμούσαν η επαρχία να παραμείνει μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ρωμαιοκαθολικών που ήθελαν τη Βόρεια Ιρλανδία να γίνει μέρος της δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Η βάση λοιπόν της παράστασης μοιάζει ήδη βαθιά πολιτική. Μέσα σε αυτές τις αναταραχές που είναι αισθητές πίσω από την πόρτα και έξω από το παράθυρο καθόλη τη διάρκεια του έργου, δύο αδερφές συναντιούνται μετά από 11 χρόνια στο σπίτι που μεγάλωσαν. Αυτή που έρχεται είναι η Φιάννα, μια επαναστάτρια, μια αδελφή που ανέλαβε την ευθύνη και πέρασε 8 χρόνια στη φυλακή, μια μαχήτρια του IRA, μια γυναίκα που άντεξε και γύρισε για να θάψει ένα ανθρώπινο τέρας. Αυτή που συνεχίζει να μένει εκεί, στο αποστειρωμένο πατρικό είναι η Αλάννα, μια γυναίκα – φροντίστρια, θεοσεβούμενη, υποτακτική και μαζεμένη στη γωνιά που ορίζει η πατριαρχία στις γυναίκες που μένουν πίσω.

Οι ψυχές των δύο αυτών αδερφών συγκατοικούν με τους δαίμονες της παιδικής τους ηλικίας, οι οποίοι ορίζουν τις συμπεριφορές και τις αντιδράσεις τους. Η συνάντησή τους λοιπόν είναι πάρα πολύ σημαντική για τη λύτρωσή τους από αυτούς. Και οι δύο έχουν υποφέρει διαφορετικά, αλλά με την ίδια ένταση που υποφέρουν όλες οι γυναίκες που μεγαλώνουν στο ίδιο σπίτι με τους κακοποιητές τους. Ο κακοποιητής είναι πια ανάπηρος, όμως ορίζει ακόμα με τη δύναμη του φύλου του τις ζωές και των δύο. Και τις ορίζει χωρίς καν να εμφανίζεται στη σκηνή – μέχρι που εμφανίζεται.

Το κείμενο είναι πλήρες: Πλήρες σε νοήματα, συναισθήματα, γέλιο και τραγικότητα, σε αξιοσημείωτες ερμηνείες, σε γυναικεία αλληλεγγύη. Οι δύο αδερφές καταστρώνουν ένα σχέδιο εκδίκησης γεμάτο αίματα, υπαρξιακές αναζητήσεις, συγκρούσεις, αβεβαιότητα, θάρρος και ό, τι συμβάλλει στην κάθαρση των θυμάτων. Συμπληρώνουν η μία την άλλη στη διαδρομή προς τη σωτηρία μιας ζωής που δε διάλεξαν αλλά υπέμειναν μέχρι να μην αντέχουν άλλο.

Η παράσταση λοιπόν, μιλάει για μια εξέγερση που άργησε να έρθει αλλά δε γινόταν να αποφευχθεί. Μία εξέγερση που πυροδοτείται από μία συνάντηση δύο αδερφών – θυμάτων, που καταφέρνουν να κοιτάξουν το τέρας της πατριαρχίας κατάματα και να το αντιμετωπίσουν. Η συνεργασία τους ποτισμένη αμοιβαία αγάπη και μίσος για το ίδιο πρόσωπο, είναι ανίκητη πάρα την ύπουλη ευαλωτότητα που αναδύεται δειλά μα επίμονα κάθε φορά που συνειδητοποιούν πόσο μακριά έχουν φτάσει.

Όλα τα παραπάνω μας προσφέρονται κάτω από το πέπλο μιας γενναιοδωρίας σε ερμηνείες, καθώς οι δύο πρωταγωνίστριες καταφέρνουν να κάνουν το κείμενο να γυρίζει γύρω από το υποκριτικό τους ταλέντο. Έτσι, αυτή η παράσταση από την αρχή μέχρι το τέλος είναι πιστή σε όλα εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν μια παράσταση αξιόλογη και πετυχημένη, μα και διαφορετική από ότι έχετε δει ως τώρα, καθώς δε βλέπουμε συχνά στις θεατρικές σκηνές μαύρες κωμωδίες γεμάτες σύμβολα και σουρεαλισμό.

Κι ενώ παίρνει κάθε εβδομάδα παράταση, προς το παρόν μπορείτε σίγουρα να τη δείτε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου μέχρι τις 23/3.

Συντελεστές

Κείμενο: Μέγκαν Τάιλερ
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Μετάφραση: Αλέξανδρος Σφακιανάκης
Σχεδιασμός Φωτισμών: Εβίνα Βασιλακοπούλου
Σκηνογράφος: Μαγδαληνή Αυγερινού
Μουσική σύνθεση: Γιώργος Πούλιος
Βοηθός σκηνοθέτη: Πάνος Κορογιαννάκης
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
Ερμηνεία: Δημήτρης Γεωργαλάς, Άννα Καλαϊτζίδου, Σύρμω Κεκέ, Θοδωρής Λαμπρόπουλος
Επιμέλεια κίνησης – Χορογράφος: Ξένια Θεμελή
Ειδικές κατασκευές: Αλέκος Μπουρελιάς
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Βασιλική Ζωχιού

Κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Η Λάλι είναι μια σεξεργάτρια που ζει σε ένα ημιυπόγειο στη συνοικία Ραβάλ, κοντά στο λιμάνι της Βαρκελώνης, μαζί με τον Κάρλος, τον άνεργο εραστή και προαγωγό της. Έχει έναν τακτικό πελάτη, τον Νταβίντ, ιδιοκτήτη βιβλιοπωλείου. Η Λάλι αρχίζει σιγά σιγά να αναπτύσσει μια ιδιαίτερη σχέση με τον Νταβίντ, που της δίνει βιβλία να διαβάζει και της ανοίγει έναν καινούριο κόσμο, με αποτέλεσμα να θέλει να εγκαταλείψει το πεζοδρόμιο. Η αλλαγή αυτή δεν αρέσει καθόλου στον Κάρλος, που η προοπτική να χάσει τη Λάλι τον τρομάζει για πολλούς λόγους. Όταν η γυναίκα του Νταβίντ πεθαίνει, εκείνος προτείνει στη Λάλι να εργαστεί στο βιβλιοπωλείο του. Είναι η ώρα των αποφάσεων, και η Λάλι χαίρεται που οι δυο άντρες θα τα βρουν επιτέλους μεταξύ τους. Τι σημαίνει όμως αυτό για τη ζωή της Λάλι; Είναι αλήθεια ότι κρατάμε την τύχη μας στα χέρια μας; Ισχύει για όλους αυτό; Για όλες τις γυναίκες;

Στο έργο του Βρέχει στη Βαρκελώνη ο Πάου Μιρό μας ταξιδεύει, με όχημα ένα ιδιότυπο ερωτικό τρίγωνο, στην Βαρκελώνη των αντιφάσεων, συλλαμβάνοντας το σύγχρονο πνεύμα της ιστορικής γειτονιάς El Raval, όπου το περιθώριο συνεχίζει να συναντά την «επίσημη» κοινωνία και ο κοινωνικός αποκλεισμός την ελπίδα.

Αυτό που ευχαριστήθηκα περισσότερο από όλα στην παράσταση Βρέχει στη Βαρκελώνη ήταν το τέλος γιατί ήταν πιο ρεαλιστικό από ότι περίμενα και γιατί ήταν τελικά μια υπενθύμιση που επιλέγω να αγνοώ και που η Λάλι αγνοεί επίσης μέσα στη θέληση της για αλλαγή. Κι όσο συνεχίζω να σκέφτομαι περί παράστασης και αποφάσεων, ευχαριστήθηκα σίγουρα τη φυσικότητα της Λάλι, το μυαλό της που την ωθούσε στην αναζήτηση λέξεων μιας άλλης ζωής, την ελπίδα της που δεν έσβηνε ούτε στο υπόγειο που έμενε, την τρυφερότητα που ήξερε τόσο καλά να δείχνει ακόμα κι αν δεν ήταν η ίδια αποδέκτης της ποτέ.

Σκέφτομαι πως τελικά ευχαριστήθηκα τη Λάλι και μόνο αυτή – κατ’ επέκταση και την ενσάρκωσή της από τη Δήμητρα Ματσούκα – γιατί δεν είχαν σημασία οι άντρες που όριζαν το παρόν και το μέλλον της, ή τουλάχιστον τόση σημασία όσο η ίδια. Και δεν πείραξε τελικά καθόλου που δεν πρόλαβα να δω κάποιο βάθος στους χαρακτήρες τους. Γιατί αυτή η παράσταση, που αν και έχανε σε βάθος όσον αφορά στους άντρες – σ’ αυτούς που κατά τα άλλα ορίζουν παροντικές και μελλοντικές ζωές – είναι μια ακόμα παράσταση που μιλάει για μια γυναίκα θύμα του φύλου της κι είναι μια ακόμα παράσταση να μας θυμίσει πως η δυστυχία έχει φύλο κι αυτή και είναι γυναίκα.

Η παράσταση συνεχίζεται στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και αν αναζητάτε μια παράσταση που στέκεται στο ύψος της όσον αφορά στις ερμηνείες της, την αφήγησή της και το σκηνικό – κρεβάτι της, κλείστε τα εισιτήριά σας.

Κείμενο: Πάου Μιρό
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Μετάφραση: Els de Paros
Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Σχεδιασμός Φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Σκηνογράφος: Αντώνης Δαγκλίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Πάνος Κορογιαννάκης
Βοηθός σκηνογράφου: Αγγελική Πολίτη
Σχεδιασμός Βίντεο: Παντελής Μάκκας
Επιμέλεια κίνησης: Ξένια Θεμελή
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
Βίντεο/trailer: Θωμάς Παλυβός
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Ερμηνεία: Δήμητρα Ματσούκα, Κώστας Καζανάς, Ανδρέας Κοντόπουλος

Κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.