«Τα σημερινά γιαούρτια συνήθως παρασκευάζονται με μόνο δύο βακτηριακά στελέχη», λέει η επικεφαλής συγγραφέας Leonie Jahn από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας. «Αν κοιτάξετε το παραδοσιακό γιαούρτι, έχετε πολύ μεγαλύτερη βιοποικιλότητα, η οποία ποικίλλει ανάλογα με την τοποθεσία, τα νοικοκυριά και την εποχή. Αυτό φέρνει περισσότερες γεύσεις, υφές και προσωπικότητα».

Η ομάδα δούλεψε επί τόπου σε χωριό της Βουλγαρίας, συλλέγοντας προφορικές μαρτυρίες για την τεχνική με κόκκινα μυρμήγκια δάσους (Formica). Τα κόκκινα μυρμήγκια των δασών (είδος Formica) μπορούν να βρεθούν να σέρνονται στα δάση των Βαλκανίων και της Τουρκίας, όπου αυτή η τεχνική παρασκευής γιαουρτιού ήταν κάποτε δημοφιλής. Η διαδικασία, ήταν απλή. Λίγα ζωντανά μυρμήγκια μπαίνουν σε ζεστό γάλα και το σκεύος αφήνεται κοντά σε σωρό μυρμηγκιών για μία νύχτα. Το επόμενο πρωί το γάλα έχει πάρει στροφή: πιο όξινο, πιο δεμένο, με γευστικές νότες βοτανικές και ελαφρά πικάντικες—ένα «πρώιμο γιαούρτι» πριν την πλήρη ωρίμανση. Σε αντίθεση με το βιομηχανικό γιαούρτι, που βασίζεται τυπικά σε δύο είδη βακτηρίων, εδώ η καλλιέργεια είναι πιο σύνθετη και μεταβλητή ανά τόπο και εποχή.

Στο εργαστήριο, οι ερευνητές χαρτογράφησαν τον μηχανισμό. Τα μυρμήγκια μεταφέρουν βακτήρια γαλακτικού και οξικού οξέος, τα οποία ρίχνουν το pH και βοηθούν στην πήξη των πρωτεϊνών του γάλακτος. Το μυρμηκικό οξύ—μέρος της χημικής «ασπίδας» του εντόμου—ενισχύει την οξίνιση και δημιουργεί προνομιακό περιβάλλον για οξυανθεκτικά μικρόβια ζύμωσης. Παράλληλα, ένζυμα του εντόμου και των μικροβίων «κόβουν» τις καζεΐνες, δίνοντας την υφή που αναγνωρίζουμε. Όταν σύγκριναν ζωντανά με κατεψυγμένα ή αφυδατωμένα μυρμήγκια, μόνο τα ζωντανά “έστησαν” σωστή μικροβιακή κοινότητα· τα υπόλοιπα οδήγησαν σε φτωχή ζύμωση ή/και μικροβιακές αποκλίσεις.

Υπάρχει και το θέμα της ασφάλειας

Τα ζωντανά έντομα μπορεί να φέρουν παράσιτα, ενώ η μερική αδρανοποίηση (κατάψυξη/αφυδάτωση) μπορεί να ανακατέψει το μικροβίωμα και να αφήσει χώρο σε ανεπιθύμητα βακτήρια. Με απλά λόγια: η τεχνική είναι ενδιαφέρουσα ως επιστημονικό μοντέλο και ως πολιτισμική κληρονομιά, αλλά δεν είναι «φτιάξ’ το στο σπίτι» χωρίς αυστηρό έλεγχο πρώτης ύλης, υγιεινής και θερμοκρασιών. Η αξία της μελέτης είναι ότι δείχνει πως βιοποικιλία καλλιεργειών οδηγεί σε βιοποικιλία γεύσης και υφής, κάτι που λείπει συχνά από τις υπεραπλουστευμένες βιομηχανικές εκδοχές.

Για να δοκιμάσουν το γαστρονομικό potential, οι ερευνητές συνεργάστηκαν με σεφ υψηλής γαστρονομίας στην Κοπεγχάγη. Εκεί, το «γιαούρτι με μυρμήγκια» έγινε βάση για παγωμένα σάντουιτς, τυρόκρεμες τύπου μασκαρπόνε με ένταση και κοκτέιλ διαυγασμένα με γάλα. Η ουσία δεν ήταν να σοκάρουν, αλλά να αξιοποιήσουν μια ειδική καλλιέργεια που δίνει νέα αρώματα και υφές—αυτό που παραδοσιακά πρόσφερε η οικιακή ζύμωση πριν την τυποποίηση.

Πηγή: Cibum

Υπόθεση του έργου

Βρισκόμαστε στο Εθνικό Θέατρο του Κοσόβου, όπου οι ηθοποιοί κάνουν πρόβες σε δύσκολες συνθήκες για το έργο «Περιμένοντας τον Γκοντό». Ξαφνικά, μέσω του Γραμματέα Αθλητισμού, τους ανακοινώνεται από το Πρωθυπουργικό Γραφείο ότι πρέπει να ετοιμάσουν ένα νέο έργο, γραμμένο από τον σκηνοθέτη, που θα αφηγείται όλη την ιστορία του Κοσόβου και θα παρουσιαστεί την Ημέρα της Ανεξαρτησίας —όποτε κι αν αυτή έρθει, καθώς είναι «κρατικό μυστικό». Και η περιπέτεια ξεκινά με ήρωες μία πρωταγωνίστρια που ονειρεύεται να παίξει την Σκάρλετ Ο’ Χάρα στο Μπρόντγουεϊ, έναν παρακμιακό πρωταγωνιστή που πίνει ρακές, παίζει τον Ληρ και απατά την γυναίκα του, έναν φαντασμένο σκηνοθέτη που λαχταρά την επιτυχία και επιδιώκει να γίνει Καλλιτεχνικός Δ/ντής, έναν τεχνικό σκηνής που θέλει να γίνει Ήρωας και Διπλωμάτης, έναν Γραμματέα Αθλητισμού που θέλει να γίνει Υπουργός και έναν Πρωθυπουργό… ο οποίος -ό,τι και να γίνει- παραμένει Πρωθυπουργός.

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Καλώς ήρθατε στα Βαλκάνια: ρακή, κέφι, χορός, πόνος, τραγούδι, αίμα και έρωτες. Η «Πτήση/Κόσοβο» είναι ένα έργο κοσοβάρικο στην καρδιά της Αθήνας. Θέμα του ένα γεγονός που εξελίσσεται ελάχιστες μέρες πριν την επίσημη ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Κοσόβου, της τελευταίας, αποσχισθείσας περιοχής της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ένας θίασος ταλαίπωρων καλλιτεχνών επιστρατεύεται «οικειοθελώς», εγκαταλείποντας τις πρόβες του για τον μπεκετικό Γκοντό, προκειμένου να δημιουργήσει μια τιμητική παράσταση για εκείνη τη Μεγάλη Μέρα. Ο συγγραφέας Jeton Neziraj, με την τεχνική του θεάτρου μέσα στο θέατρο στήνει μια σπαρταριστή κωμωδία, όπου σκηνοθέτης, ηθοποιοί και τεχνικοί, προσπαθούν να συνταιριάξουν τη θεατρική δημιουργία, τους νέους δραματικούς ρόλους, με τις εντολές, έμπλεες μεγαλοϊδεατισμού, που ο κυβερνητικός υπεύθυνος προωθεί, δοκιμάζοντας πολύ πέρα από τη θεατρική δεινότητα και τις φιλοδοξίες τους, τη συνείδηση του ελευθέρου και κυρίαρχου πολίτη όπως εκκολάπτεται στη νέα κατάσταση πραγμάτων. Ο δικός μας θίασος, με φόντο τα «δικά μας σύγχρονα Βαλκάνια» αναστοχάζεται με άφθονο πηγαίο χιούμορ και ανελέητη σάτιρα και αυτοσαρκασμό, τις έννοιες του Έθνους, της Ανεξαρτησίας, της Ελευθερίας, της Αυτοδιάθεσης, της ατομικής και συλλογικής συνείδησης στην παγκοσμιοποιημένη εποχή μας.

Με την «πτήση» αυτή κάνουμε ένα ταξίδι στα Βαλκάνια με μία τρελή και αιχμηρή κωμωδία που παρωδεί εθνικισμούς, έχθρες αλλά και την πολιορκία της ελευθερίας της Τέχνης. Ένα θέατρο μέσα στο θέατρο, ένας καθρέφτης της Ιστορίας, όπου το γέλιο γίνεται όπλο απέναντι στα δεινά του παρελθόντος, με την ελπίδα να μπορέσουμε να αλλάξουμε το παρόν και το μέλλον από μία λούπα η οποία μόνο αστεία δεν είναι.

Συντελεστές

Συγγραφέας: Γιετόν Νεζίραϊ
Μετάφραση: Ελεάνα Ζιάκου
Σκηνοθεσία: Ένκε Φεζολλάρι
Σύμβουλος Δραματουργίας: Ναταλί Μηνιώτη
Μουσική: Δάνης Κουμαρτζής
Σκηνικός Χώρος – Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Video: Άντα Λιάκου
Φωτισμοί: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Φιλιππία Πέτρου
Φωτογραφίες: Γιώτα Εφραιμίδου
Μακιγιάζ φωτογράφισης: Έλενα Ντέντη, Ελισάβετ Πέτρου
Τρέιλερ: Ξένια Τσιλοχρήστου
Επικοινωνία-Δημόσιες Σχέσεις: Νταίζη Λεμπέση, Γεωργία Ζούμπα
Σχεδιασμός αφίσας-Artwork: Mike Rafail
Οργάνωση Παραγωγής: ΟΥΜα ΑΜΚΕ

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):
Άντα Γιαννουκάκη, Κυριάκος Κοσμίδης, Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος, Απόστολος Μαλεμπιτζής, Φιλιππία Πέτρου

Στο ρόλο του σκηνοθέτη ο Ένκε Φεζολλάρι.

Κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Με τα λόγια της στιχουργού:

Ποιος το περίμενε μετά από εκείνη τη βραδινή προβολή στον κινηματογράφο Άστυ στην καρδιά της Αθήνας, στην Κοραή, που παρακολουθούσα μαγεμένη την ταινία «Ο καιρός των τσιγγάνων», σε τι μεγάλη περιπέτεια θα έβαζα τον εαυτό μου και ευτυχώς τι μεγάλης διάρκειας χαρά θα σκόρπιζε το μέλλον, με τα τραγούδια που θα έπαιρναν σάρκα και οστά βασισμένα πάνω σ ‘αυτές τις πύρινες μουσικές. Έχουν περάσει πάνω από 35 χρόνια από τότε.

Κι όμως, είναι όλα τόσο ζωντανά !

Γάμοι, βαφτίσια, γιορτές, έρωτες, είχαν πια τον ήχο τους και τον στίχο τους.
Το «Παραδέχτηκα» του Bregovic έφερε στη συνέχεια τον «Δρόμο με τα χάλκινα» του Kiki Lesendric και συνεχίζω μέχρι σήμερα να συγκινούμαι και να γράφω λόγια πάνω στις βαλκανικές μουσικές και τους μοναδικούς ρυθμούς που βρίσκουν το χώρο τους και στο «Πρώτο μου Τριαντάφυλλο».

Σας καλώ να γιορτάσουμε αυτή τη διαδρομή με τον καινούργιο χρόνο, στο Παλλάς στις 13 Γενάρη του 2025.
Κι άλλη μια φορά «σαν παλιόπαιδα να βρεθούμε εκεί»!

Με χαρά,
Λ. Νικολακοπούλου

Συντελεστές:

Η σπουδαία 10μελής ορχήστρα “Salonique Brass Band” αποδίδει τις βαλκανικές μουσικές και χαρακτηριστικές μελωδίες των τραγουδιών που έγραψε τους στίχους η Λίνα, με ερμηνεύτριες/τες:

Δύο σπουδαίες κυρίες, την Γλυκερία και την Πίτσα Παπαδοπούλου, που έχουν τιμήσει σε όλη τους την πορεία τον λαϊκό μας πολιτισμό και τις πιο βαθιές μας ρίζες.

Επίσης, τέσσερις τραγουδιστές από τη νεότερη γενιά τους οποίους πιστεύει η Λίνα Νικολακοπούλου και με αυτή την αφορμή τους καλεί κοντά της:

Σοφία Παπάζογλου, Θοδωρής Βουτσικάκης, Ασπασία Στρατηγού, Απόστολος Κίτσος

Συμπράττουν επί σκηνής ο Μανώλης Μητσιάς και ο συνθέτης του θρυλικού «ΠΑΡΤΥ» Kiki Lesendric.

Συμμετοχή έκπληξη η Μαρίνα Σάττι.

Παραγωγή: Cricos & Απόηχος Τέχνη και Πολιτισμός

Κλείστε το εισιτήριό σας, εδώ.

Κεντρική φωτογραφία: Eurokinissi

Ο Μίλτος Τεντόγλου έγινε κορυφαίος αθλητής στα Βαλκάνια για το 2024. Ο μεγαλύτερος άλτης μήκους στον πλανήτη και ένας από τους κορυφαίους αθλητές σε όλες τις διοργανώσεις την τελευταία τετραετία βραβεύτηκε στο Gala της Βαλκανικής Ένωσης, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου στη Σόφια.

Ο Έλληνας αθλητής δεν βρέθηκε στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, αλλά βρέθηκε εκεί για να απονείμει και να παραλάβει το βραβείο του αθλητή του, ο ομοσπονδιακός τεχνικός και συντονιστής του τομέα των αλμάτων, Γιώργος Πομάσκι. Τόσο ο σύμβουλος όσο και ο αντιπρόεδρος της ABAF, Λάμπρος Παπακώστας, ταξίδεψαν στη Σόφια.

Κορυφαία γυναίκα στα Βαλκάνια αναδείχθηκε η νέα κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο ύψος, Yarislava Mahucik, ενώ τον τίτλο της κορυφαίας ανερχόμενης γυναίκας πήρε η επίσης άλτρια του ύψους Angelica Topic και ο ανερχόμενος άνδρας Σέρβος αθλητής μεσαίων αποστάσεων, Aldin Katovic.

Την περασμένη χρονιά, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και ο Christopher King εγκαινίασαν ένα φεστιβάλ που απέσπασε διεθνή αναγνώριση, καθώς επαναπροσδιόρισε τη λαϊκή μουσική της Ελλάδας και των νότιων Βαλκανίων ως μια διαρκώς εξελισσόμενη, δυναμική διαδικασία.Τo The Wire έγραφε πέρυσι χαρακτηριστικά: «Ο Κινγκ μαζί με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση διοργανώνουν το πρώτο διαβαλκανικό μουσικό φεστιβάλ στην πόλη της Κόνιτσας, σε μικρή απόσταση από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Πρόκειται για ένα πραγματικά αξιοσημείωτο γεγονός. Σπάνια ένα μουσικό φεστιβάλ ξεκινά με τέτοιες λογοτεχνικές προσδοκίες.» Φέτος, αυτή η εξερεύνηση συνεχίζεται, εμβαθύνοντας στις ρίζες και στα παρακλάδια αυτής της μουσικής σε όλη την Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.

Το τριήμερο «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά ’24: Οι μουσικές κουλτούρες των νότιων Βαλκανίων» από τις 28 έως τις 30 Ιουνίου εστιάζει επίσης και φωτίζει τον αδιαφιλονίκητο ρόλο που είχαν–και εξακολουθούν να έχουν–οι κοινότητες των Ρομά και οι καλλιτέχνες τους στη δημιουργία αυτής της μουσικής. Από τις θρυλικές «πλάκες» γραμμοφώνου 78 στροφών με δημοτικά τραγούδια της συλλογής του Κρίστοφερ Κινγκ μέχρι μουσικούς και χορευτές από την Ελλάδα και τα Βαλκάνια, προβολές ταινιών του Viktor Gjika και του Νίκου Ζιώγα και εργαστήρια ανοιχτά στο κοινό, οι τρεις μέρες του «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά ’24» αποτελούν μια καθηλωτική ηχητική και οπτική εμπειρία που θα μεταμορφώσει όσους και όσες τις παρακολουθήσουν. Στο φεστιβάλ έχουν προσκληθεί μουσικά συγκροτήματα και τραγουδιστές/τραγουδίστριες από όλη την Ελλάδα, την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Βουλγαρία και την Κροατία, για να ερμηνεύσουν και να παρουσιάσουν τη μουσική τους, μαζί με χορευτές και χορεύτριες που θα τους συνοδεύουν. Έχει υπάρξει επίσης ειδική μέριμνα για συνεργασία με χορευτικούς συλλόγους της Ηπείρου. Για κάθε ημέρα των εκδηλώσεων, ο Κρίστοφερ Κινγκ θα κάνει μια σύντομη παρουσίαση, βασισμένη σε ηχογραφήσεις του εμπορίου που έγιναν μεταξύ 1913 και 1958, προερχόμενες από την προσωπική του δισκογραφική συλλογή. Επιπλέον, τις δύο πρώτες βραδιές του τριημέρου (Παρασκευή και Σάββατο) θα γίνει προβολή ταινίας που σχετίζεται τόσο με την περιοχή όσο και με τη μουσική. Οι προβολές αυτές θα πλαισιωθούν μέσα από τοποθετήσεις τόσο του Κρίστοφερ Κινγκ όσο και των σκηνοθετών και συγγενών τους.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Παρασκευή 28 Ιουνίου | 20:00–00:00

Ο Κρίστοφερ Κινγκ θα ανοίξει το τριήμερο «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά ’24: Οι μουσικές κουλτούρες των νότιων Βαλκανίων» παίζοντας θεματικούς δίσκους 78 στροφών ανδρικής πολυφωνικής μουσικής από την Αλβανία, μια σπάνια ηχογράφηση πίπιζας, μουσική με κλαρίνα από ένα συγκρότημα Τσιγγάνων της νότιας Αλβανίας, άλλα 78άρια, ενώ θα περιγράψει επίσης το πλαίσιο της μουσικής αυτής της πρώτης βραδιάς. Θα εμφανιστούν ζωντανά μουσικοί και στη συνέχεια θα ακολουθήσει προβολή ταινίας:

1ο μέρος: Grupi Lab (έξι πολυφωνικοί τραγουδιστές από την περιοχή της Λιαπουριάς στην Αλβανία, με επικεφαλής τον Golik Jaupi)

2ο μέρος: Ηλίας Κακαρούκας με το σχήμα του από το Αγρίνιο (τρεις Ρομάμουσικοί, συνοδευόμενοι από μέλη του Συλλόγου Πανηγυριστών «Ο Άη Σύμιος»)

3ο μέρος: Προβολή της ταινίας “Gjeneral Gramafoni” του Viktor Gjika (μια ταινία για τη μουσική της νότιας Αλβανίας την περίοδο της ιταλικής κατοχής της χώρας),την οποία προλογίζουν η κόρη του σκηνοθέτη, Ester Gjika, με τον Κρίστοφερ Κινγκ, με τον Δημήτρη Δάλλα να μεταφράζει.

Σάββατο 29 Ιουνίου | 20:00–00:00

Ο Κρίστοφερ Κινγκ συνεχίζει την αφήγηση για το τριήμερο «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά ’24: Οι μουσικές κουλτούρες των νότιων Βαλκανίων» παίζοντας δίσκους 78 στροφών από την Κροατία, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Θεσπρωτία, καθώς και άλλα 78άρια.Θα εμφανιστούν ζωντανά μουσικοί και στη συνέχεια θα ακολουθήσει προβολή ταινίας:

1ο μέρος: Adam Semijalac και Fige (κροατικά «πειραγμένα» παραδοσιακά και χορωδία)

2ο μέρος: Nova Prespa Bandμε τον Πάνο Σκουτέρη και τον Aurel Qirjo (συγκρότημα χάλκινων πνευστών από την περιοχή των Πρεσπών στη Βόρεια Μακεδονία, μαζί με μουσικούς από την Ήπειρο)

3ο μέρος: Προβολή της ταινίας «Ενθύμιον | Μια ωδή στην Ήπειρο» του Νίκου Ζιώγα (μια ταινία για το πέρασμα του χρόνου, τις αλλαγές στην παράδοση και την παρουσία της μουσικής σε ένα χωριό της Θεσπρωτίας), την οποία προλογίζουν ο σκηνοθέτης και ο Δημήτρης Χρυσομάλλης, με τον Δημήτρη Δάλλα να μεταφράζει.

Κυριακή 30 Ιουνίου | 20:00–00:00

Ο Κρίστοφερ Κινγκ κλείνει την αφήγηση του τριήμερου «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά ’24: Οι μουσικές κουλτούρες των νότιων Βαλκανίων» παίζοντας δίσκους 78 στροφών από τη Μακεδονία, τη Βουλγαρία και άλλες περιοχές. Θα εμφανιστούν ζωντανά:

1ο μέρος Act: Alkyone (ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια και ονειρικό fusion από τη Μακεδονία)

2ο μέρος: Samir Kurtov (κουαρτέτο βιρτουόζων στον ζουρνά Ρομά από τη νοτιοδυτική Βουλγαρία)

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ

Σάββατο 29 Ιουνίου | 11:00 | Πλατεία Παλιάς Αγοράς

Διάρκεια: 90-120 λεπτά | Γλώσσα: Αγγλικά και κροατικά, με μετάφραση στα ελληνικά

Εργαστήριο για το παραδοσιακό τραγούδι της Κροατίας με τη χορωδία Fige

Δηλώστε συμμετοχή

Μέσα από τη συμμετοχή σε αυτό το εργαστήριο, το κοινό και οι συμμετέχοντες θα μπορέσουν να κατανοήσουν και να αντιληφθούν εννοιολογικά τα στοιχεία του παραδοσιακού τραγουδιού της Κροατίας, και πιο συγκεκριμένα τη φωνητική και μελωδική δομή του. Στόχος είναι να ξεκινήσει η διαδικασία εκμάθησης αυτών των τραγουδιών.

Δομή του εργαστηρίου:

Μια σύντομη παρουσίαση της χορωδίας Fige, της ιστορίας της, των μεθόδων εργασίας της και του ρεπερτορίου της. Ζωντανή ερμηνεία δύο παραδοσιακών τραγουδιών από την Κροατία: η προέλευσή τους, τα χαρακτηριστικά των περιοχών από τις οποίες προέρχονται, παρουσίαση των παραδοσιακών ενδυμασιών και των εκδηλώσεων στις οποίες τραγουδιούνταν αυτά τα παραδοσιακά τραγούδια. Παρουσίαση και συζήτηση σχετικά με το νόημα των στίχων των τραγουδιών. Διαδραστική διδασκαλία εκμάθησης παραδοσιακών τραγουδιών για όσους και όσες ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν.

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ “Gjeneral Gramafoni” του Viktor Gjika

*Η ταινία θα προβληθεί την Παρασκευή 28 Ιουνίου

Αυτή η ασπρόμαυρη δραματική ταινία, σε σκηνοθεσία του Βίκτορ Γκίκα, αφηγείται την ιστορία ενός ταλαντούχου κλαρινετίστα και μιας ομάδας μουσικών που δέχονται πιέσεις να σταματήσουν να παίζουν παραδοσιακή αλβανική μουσική χάριν των δημοφιλών ιταλικών φασιστικών τραγουδιών της εποχής. Η ταινία διαδραματίζεται στο διάστημα της μοναρχικής διακυβέρνησης της Αλβανίας υπό τον βασιλιά Ζογ, ο οποίος τελικά συνθηκολόγησε και παρέδωσε την κυριαρχία της χώρας στην Ιταλία.

“Ενθύμιον” του Νίκου Ζιώγα

*Η ταινία θα προβληθεί το Σάββατο 29 Ιουνίου

Το «Ενθύμιον», ένα λυρικό ντοκιμαντέρ, είναι μια ελεγεία στην Ήπειρο που χάνεται, αλλά και ένας ύμνος στην Ήπειρο που επιβιώνει. Ένα τραγούδι αγάπης για όσους έμειναν κοντά της, για όσους μετανάστευσαν, για τους μουσικούς της και τη μοναδική της φύση. Στο «Ενθύμιον» μεταφερόμαστε στο Γιρομέρι Θεσπρωτίας τις ημέρες του Πάσχα. Μέσα από τον κινηματογραφικό φακό γινόμαστε παρατηρητές της καθημερινότητας και των ανθρώπων αυτού του μικρού χωριού και αναζητούμε τις ρίζες ενός ξεχωριστού εθίμου. Μέσα από τα τραγούδια, τα λόγια και τους ήχους, οι λιγοστοί του κάτοικοι προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανές τις παραδόσεις και τους θρύλους και να δώσουν συνέχεια στη ζωή ακόμα και μετά το τέλος της. Μια αποτύπωση, όχι μόνο εθνογραφική, ενός εθίμου που η καταγωγή του χάνεται στον χρόνο, όπου τα έγχρωμα φιλμ του παρελθόντος σμίγουν με το ασπρόμαυρο παρόν και οι ήχοι του κλαρίνου αντηχούν μέσα από τις πέτρες, τα βουνά και τα πρόσωπα. Το «Ενθύμιον» είναι μια απόπειρα, κόντρα στην αδίστακτη ψηφιοποίηση της εποχής μας, να κρατηθεί ζωντανή η αναλογική μνήμη της ελληνικής επαρχίας: ένα ενθύμιο ζωής.

Αναλυτικές πληροφορίες για τους συντελεστές του τριημέρου εδώ https://www.onassis.org/el/whats-on/why-the-mountains-are-black-ii-the-musical-cultures-of-the-southern-balkans.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΧΑΜΚΩΣ

Ανάμεσα σε επιβλητικά βουνά, μύθους και θρύλους, το σπίτι της Χάμκως–της μητέρας του Αλή Πασά των Ιωαννίνων–είναι μια καλοκρυμμένη χρονομηχανή στην πεδιάδα της Κόνιτσας. Ιστορικό και διατηρητέο μνημείο που κάποτε το περιέβαλλε ένας ψηλός περίβολος με πολεμίστρες και μυστικές εισόδους, το συγκρότημα κτιρίων του αρχοντικούτης Χάμκως μεταφέρει απευθείας τον επισκέπτη στον 18ο και 19ο αιώνα· σημείο συνάντησης ανθρώπων και παραδόσεων των Βαλκανίων, αλλά και γόνιμο έδαφος για να τεθούν τα στέρεα θεμέλια του εδώ και τώρα. Σήμερα, λίγα είναι αυτά που παραμένουν ακέραια στον αρχαιολογικό χώρο: η επιβλητική τοξωτή είσοδος, ο υπερυψωμένος πύργος, κάποια βοηθητικά κτίρια, καθώς και τμήματα από τον πανύψηλο περίβολο του συγκροτήματος.