Ο Άγγλος καλλιτέχνης, ένας από τους πιο επιδραστικούς μουσικούς όλων των εποχών και ίσως ο κορυφαίος στιχουργός της γενιάς του, επιστρέφει στην Αθήνα μετά από πολλά χρόνια για να μας υπενθυμίσει πως -εκτός όλων των άλλων- είναι και ένας αξεπέραστος performer. Ως τραγουδιστής των The Smiths, του πιο σημαντικού indie συγκροτήματος της Μ. Βρετανίας στα 80s, ο Morrissey με την ιδιαίτερη, θεατρική φωνή και τους κοφτερούς του στίχους -γεμάτους ρομαντισμό, κυνισμό, χιούμορ, νιχιλισμό και όλα όσα καθορίζουν την ανθρώπινη συνθήκη, ανεξαρτήτως εποχής- κατάφερε μέσα σε μια μαγική πενταετία και τέσσερις θρυλικούς δίσκους να αφήσει παρακαταθήκη που, χωρίς αμφιβολία, θα αποδειχθεί αιώνια.

Έξι μόλις μήνες μετά το τέλος των The Smiths, τον Μάρτιο του 1988, ο Morrissey κυκλοφόρησε το “Viva Hate” ξεκινώντας εντυπωσιακά την σόλο καριέρα του, με το δίσκο να κατακτά αμέσως την κορυφή των βρετανικών charts. Η συνέχεια ήταν εξίσου συναρπαστική αφού κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 κυκλοφόρησε μια σειρά από σπουδαία άλμπουμ, όπως τα “Your Arsenal” (1992) και “Vauxhall And I” (1994), δύο δίσκους που σπάνια λείπουν από τις λίστες με τις κορυφαίες στιγμές των 90s.

Μετά από ένα επταετές διάλειμμα, επέστρεψε στις αρχές των 00s με το “You Are The Quarry” (2004), το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία αποδεικνύοντας πως ο Morrissey εξακολουθούσε να είναι μια από τις ενδιαφέρουσες φιγούρες της εναλλακτικής σκηνής. To συγκλονιστικό “Ringleader of the Tormentors” (2006) απλά πιστοποίησε πως η παρουσία του παραμένει ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια μουσική σκηνή, ενώ τα “Years of Refusal” (2009), “World Peace Is None of Your Business” (2014) και “Low in HighSchool” (2017), τον βρήκαν να εξερευνά νέους εκφραστικούς τρόπους.

Τα τελευταία χρόνια, κυκλοφόρησε τον δίσκο με διασκευές, “California Son” (2019), έναν φόρο τιμής στις μουσικές του επιρροές, και το “I Am Not A Dog On A Chain” (2020), στο οποίο απέδειξε πως εξακολουθεί να αναζητά την καλλιτεχνική εξέλιξη.

Την Τετάρτη 16 Ιουλίου, θα έχουμε την τύχη να φιλοξενήσουμε στο Release Athens μια από τις πιο εμβληματικές φωνές των τελευταίων 40 χρόνων, έναν σπάνιο καλλιτέχνη που από την πρώτη στιγμή, με την κυκλοφορία του debut single των Smiths, “Hand In Glove”, άλλαξε για πάντα το μουσικό τοπίο και εγκαινίασε έναν πλούσιο κατάλογο τραγουδιών που περιλαμβάνει ύμνους όπως τα “This CharmingMan”, “How Soon Is Now?”, “There Is A Light That Never Goes Out”, “Suedehead”, “Everyday Is Like Sunday”, “Irish Blood, English Heart”, “First of the Gang to Die” και τόσα άλλα αριστουργηματικά κομμάτια, πολλά εκ των οποίων θα απολαύσουμε ζωντανά σε μια ιστορική βραδιά, στην Πλατεία Νερού.

Έναρξη προπώλησης εισιτηρίων την Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου στις 12.00.

Πηγή: Release Athens

Σήμερα τον είδα σε μια φωτογραφία να υπογραφεί την ποιητική του συλλογή που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη με τίτλο «Αυτή είναι η γειτονιά μου σκύλε» και αποφάσισα αμέσως πως θα κουβαλάω αυτά τα ποιήματα κάθε φορά που παίρνω το μετρό, που τα βαγόνια του γεμίζουν στο Σύνταγμα και η κλειστοφοβία μου ρυθμίζει τις ανάσες μου, για να διαβάζω για πουλιά και κύματα και να ξεχνιέμαι.

Λίγα λόγια για τον καλλιτέχνη

Ο Παύλος Παυλίδης είναι μουσικός, στιχουργός και τραγουδοποιός. Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου του 1964 στη Βρέμη της Γερμανίας, από γονείς μετανάστες, και μεγάλωσε στη Βέροια.

Από το 1987 ως το 1988, συμμετείχε στο μουσικό συγκρότημα Μωρά στη Φωτιά, που το 1988 κυκλοφόρησαν τον πρώτο, ομώνυμο δίσκο τους. Το 1989, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και δημιούργησε μαζί με τον Νίκο Καντάρη το στούντιο «Μπρανκαλεόνε». Εκεί δημιουργήθηκε το πρωτόλειο υλικό του άλμπουμ Ξεσσαλονίκη (1993), που σηματοδότησε μια νέα εποχή για το ελληνόφωνο ροκ, ως το ντεμπούτο άλμπουμ του συγκροτήματος Τα Ξύλινα Σπαθιά. Στα Ξύλινα Σπαθιά συμμετείχε ως τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός έως το 2003. Το 2003 ξεκίνησε την προσωπική του πορεία, με το άλμπουμ «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα…», ενώ το 2004 δημιούργησε τους B-Movies, με τους οποίους κυκλοφόρησε έξι άλμπουμ.

Έγραψε τη μουσική για την παράσταση “Beyond Collapse”, σε χορογραφία της Εύης Σούλη, στο Σύγχρονο Θέατρο (2016). Πρωταγωνίστησε μαζί με τη Μαρία Σκουλά στην παράσταση «Οδυσσέας», βασισμένη στο κορυφαίο έργο του Τζέιμς Τζόις, από τη θεατρική ομάδα Elephas Tiliensis στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2018. Συνέθεσε τη μουσική για την παράσταση «Φιλοκτήτης» του Σοφοκλή, σε μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα, για τη θεατρική ομάδα Elephas Tiliensis (2019-2021). Έχει γράψει τη μουσική για τη θεατρική παράσταση «Το Φυλαχτό» του Ρομπέρτο Μπολάνιο σε σκηνοθεσία Μάγδας Κόρπη.

Στα τέλη του 2021, κυκλοφόρησε το άλμπουμ Το μαύρο κουτί, με το νέο μουσικό σχήμα Hotel Alaska. Το 2024 κυκλοφόρησε η πιο πρόσφατη δισκογραφική του δουλειά με τίτλο Μπρανκαλεόνε.

Το βιβλίο Αυτή είναι η γειτονιά μου σκύλε είναι η πρώτη του ποιητική συλλογή και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Αυτή είναι η γειτονιά μου σκύλε

Στα δέντρα που είχαν λέξεις έβαλα πουλιά

Λες και θα σιωπούσαν κάποτε

Στα ποτάμια που κυλούσαν νοήματα έβαλα νερά

Λες και θα στερεύαν κάποτε

Τα κατέστρεψα

Και ησύχασα

Από τότε η ζωή είναι τόσο καλή και δίκαιη μαζί μου

Βλέπω ένα κορίτσι ν’ ακουμπάει ένα ποδήλατο

Σ’ ένα δέντρο δίπλα στην όχθη ενός ποταμού

Ακούω τα πουλιά και δεν καταλαβαίνω λέξη

Γεννημένος στο Μόντρεαλ του Καναδά, ο Cohen άφησε ανεξίτηλο σημάδι στη μουσική βιομηχανία και στους θαυμαστές του παγκοσμίως. Από την ποιητική του σύνθεση μέχρι την ξεχωριστή βαρύτονη φωνή του, φημίζεται ως ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές και τραγουδοποιούς όλων των εποχών. Από το ξεκίνημά του ως ποιητής μέχρι την απρόσμενη επιτυχία του ως μουσικός, το ταξίδι του Cohen είναι γεμάτο με συναρπαστικά ανέκδοτα και εκπλήξεις. Ας δούμε μερικά από αυτά.

Ήταν ένας πολυτάλαντος καλλιτέχνης

Ο Leonard Cohen δεν ήταν μόνο τραγουδιστής-τραγουδοποιός αλλά και καταξιωμένος ποιητής και μυθιστοριογράφος. Η ευελιξία του ως καλλιτέχνης του επέτρεψε να εκφραστεί με διαφορετικά μέσα, γοητεύοντας το κοινό σε όλο τον κόσμο.

Η χαρακτηριστική φωνή του

Η βαθιά και λεπτή φωνή του Leonard Cohen έγινε το σήμα κατατεθέν του, ενισχύοντας τη συναισθηματική επίδραση των στίχων του. Το μοναδικό του φωνητικό στυλ είχε απήχηση στους θαυμαστές και βοήθησε να εδραιωθεί ως αληθινό μουσικό σύμβολο.

Έγραψε ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια όλων των εποχών

Με τη διαχρονική επιτυχία του “Hallelujah”, ο Leonard Cohen δημιούργησε ένα τραγούδι που έχει διασκευαστεί από πολλούς καλλιτέχνες και συνεχίζει να αιχμαλωτίζει τους ακροατές με τη συναρπαστική ομορφιά του. Τα καθολικά θέματα της αγάπης, της απώλειας και της πνευματικότητας έχουν χτυπήσει τη χορδή σε ανθρώπους όλων των κοινωνικών στρωμάτων.

Η καριέρα του διήρκεσε πάνω από πέντε δεκαετίες

Από το ντεμπούτο του άλμπουμ “Songs of Leonard Cohen” το 1967 μέχρι το τελευταίο του άλμπουμ “You Want It Darker” το 2016, η καριέρα του Leonard Cohen σημαδεύτηκε από μια σταθερή αφοσίωση στην τέχνη του. Η μουσική του εξελίχθηκε με τα χρόνια, αλλά οι ποιητικοί του στίχοι και τα ενδοσκοπικά του θέματα παρέμειναν στον πυρήνα της δουλειάς του.

Εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame

Το 2008, ο Leonard Cohen έλαβε αυτήν την περίφημη διάκριση ως αναγνώριση της σημαντικής συνεισφοράς του στη μουσική βιομηχανία κι έτσι επισφράγισε την κατάστασή του ως μια σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία του ροκ εν ρολ.

Έκανε ένα διάλειμμα από τη μουσική για να γίνει βουδιστής μοναχός

Στη δεκαετία του 1990, ο Leonard Cohen πήρε την απόφαση να αποσυρθεί από τη μουσική βιομηχανία και πέρασε αρκετά χρόνια στο Mount Baldy Zen Center, εξερευνώντας την πνευματική του πλευρά και αναζητώντας την εσωτερική γαλήνη. Αυτή η περίοδος προβληματισμού επηρέασε πολύ το μεταγενέστερο έργο του.

Οι ζωντανές του εμφανίσεις υμνήθηκαν για τη συναισθηματική τους ένταση

Όταν ο Leonard Cohen ανέβαινε στη σκηνή, έβαζε την καρδιά και την ψυχή του στις παραστάσεις του. Οι ζωντανές εμφανίσεις του συχνά περιγράφονταν ως απίστευτα συγκινητικές, χρησιμοποιώντας την παρουσία του και τη βαθιά φωνή του για να δημιουργήσει μια συναισθηματική σύνδεση με το κοινό, σα να συμμετέχουν μαζί σε κάτι που θύμιζε τελετή.

Ήταν ένας σεβαστός και καταξιωμένος ποιητής

Πριν ακολουθήσει μια καριέρα στη μουσική, ο Leonard Cohen καθιερώθηκε ως ένας ταλαντούχος ποιητής. Τα έργα του διακρίθηκαν για τη λογοτεχνική τους ικανότητα, κερδίζοντας την αναγνώριση και τον έπαινο από τη λογοτεχνική κοινότητα.

Οι στίχοι του αξέχαστου Leonard Cohen είχαν μια ποιητική ποιότητα, συνδυάζοντας αβίαστα εικόνες και συναισθήματα και δημιουργώντας μια διαρκή επίδραση στους ακροατές. Η πολύπλευρη προσωπικότητά του λοιπόν, η πάντα αποτυπωμένη στις δημιουργίες του, τον έκανε ξεχωριστό και τον τοποθετούσε ανέκαθεν κοντά στις καρδιές των ανθρώπων.

Με τα δικά του λόγια:

«Κανείς δεν κυριαρχεί στην καρδιά. Κανείς δεν κυριαρχεί στον έρωτα. Κατά μία έννοια είμαστε όλοι ερασιτέχνες σ’ αυτά τα ζητήματα και πρέπει να ξεκινούν από την αρχή κάθε μέρα. Δεν υπάρχει εγγύηση πως η σχέση που είχαμε χθες πρόκειται να είναι, όταν ξυπνήσουμε αύριο, η ίδια σχέση».

Πηγή: Rolling Stone / Facts.net

Στη δεκαετία του 1980 η Βρετανία άλλαζε. Η κοινωνική και πολιτική αναταραχή οδήγησε σε μια πολιτιστική επανάσταση, με φόντο τη συνθ-ποπ μουσική και τους πειραματικούς ήχους. Η δεκαετία του ’80 ήταν μια εποχή καινοτομίας και εξέγερσης, πανκ και συγκροτημάτων new wave, και στην πρώτη γραμμή βρισκόταν ο Holly Johnson.

Το Holly Johnson Story γιορτάζει τη δημιουργική ιδιοφυΐα του Holly και σηματοδοτεί την 40ή επέτειο κυκλοφορίας του άλμπουμ του, “Frankie Goes to Hollywood”, με τραγούδια όπως Welcome to the Pleasuredome, Relax, Two Tribes και The Power of Love.

Αυτή η έκθεση καταγράφει την πρώιμη προσωπική ζωή και την καριέρα του Holly, από έναν νεαρό μουσικό έως έναν διεθνούς φήμης, ανοιχτά γκέι σταρ, που ζει στα μάτια του κοινού.

Αντιμετωπίζοντας το τίμημα της φήμης, αντιμετωπίζοντας τη διάγνωση του HIV+ και τον ανεπιθύμητο αρνητικό τύπο, ενώ συνεχίζει μόνος του ως μνημειώδες εικονίδιο LGBTQ+. Μέσα από πολωτικά συναισθήματα αίγλης και σεξουαλικής απελευθέρωσης, παράλληλα με το φόβο, την απώλεια και το στίγμα, το The Holly Johnson Story αφηγείται τις ιστορίες ανθρώπων που βίωσαν την ομοφυλοφιλική σκηνή τη δεκαετία του 1980 και τον καταστροφικό αντίκτυπο και την κληρονομιά του HIV.

Το Holly Johnson Story έχει δημιουργηθεί από την Homotopia, την DuoVision Arts και τα National Museums Liverpool, σε συνεργασία με τον Holly Johnson.

Οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να δουν άλμπουμ, φωτογραφίες από την παιδική ηλικία του καλλιτέχνη, αφίσες και κολάζ μεικτών μέσων του Johnson από τον καλλιτέχνη του Λίβερπουλ Ben Yudan.

Πολλά από τα άλλα αναμνηστικά που εκτίθενται προέρχονται από τον φανατικό θαυμαστή του συγκροτήματος Terry Reid, όπως T-shrits, προγράμματα συναυλιών και ενημερωτικά δελτία από fan clubs.

Η έκθεση στο National Museums Liverpool θα διαρκέσει από τις 14 Σεπτεμβρίου 2024 έως τις 27 Ιουλίου 2025.

Πηγή: National Museums Liverpool

Θυμάμαι ότι βρήκα ένα ξεχασμένο εισιτήριο τελευταία στιγμή, κάποιου που λυπόταν βαθιά που τελικά δε θα τον έβλεπε, λόγω δικής του περιπέτειας με την υγεία του.

Οι λέξεις των γιατρών ήταν εις βάρος του εκείνη τη δεδομένη στιγμή κι αφού δεν έκλαιγαν όσοι τραγουδούσαν πάνω στη σκηνή κοντά του, κλαίγαμε όλοι εμείς οι από κάτω, γιατί κάθε τραγούδι σκεπαζόταν από την αίσθηση του τελευταίου.

Σ’ εκείνη την τελευταία συναυλία, για εμένα, κατάφερα μέσα στο βάρος που με φόρτωνε η φωνή του, να τον θυμηθώ θεόρατο σε μια κατά τα άλλα πολύ μικρή σκηνή, ανάμεσα στα χαρακτικά του, να τραγουδάει για λίγους εφήβους και για λίγους φίλους του τα πιο προσωπικά του τραγούδια. Μια κιθάρα και το χαρακτηριστικό βραχνό της φωνής του μου έμοιαζε τότε με το απόλυτο προνόμιο.

Έχω ακούσει πολύ Θάνο Ανεστόπουλο, σε μια ηλικία που ανακαλύπταμε τη μιζέρια της ύπαρξης, τις τύψεις, τις ενοχές της ενηλικίωσης που ερχόταν, τους ποιητές που η τέχνη τους, τους έκανε ακόμα πιο δυστυχισμένους. Όμως εκείνος, έτσι θεόρατος σε κάθε live του, μελοποιούσε στίχους των δυστυχισμένων εκείνων ποιητών για να απαλύνει τη θλίψη από τις λέξεις τους.

Έκλεβα ζευγάρια επιθέτων – ουσιαστικών από τα τραγούδια και τα ποιήματά του και τα έγραφα στα πρώτα μου τετράδια. Αντέγραφα την αγαπημένη μου στροφή και προσπαθούσα να ταιριάξω μια δικιά μου κάτω από τη δικιά του. Είχα κολλήσει με τη γυναίκα που διάβαζε ποιήματα και της είχα αλλάξει μορφή ένα εκατομμύριο φορές. Κοιμόμουν με την απέραντη θλιμμένη ανταρκτική και ξυπνούσα με το αυτό το τραγούδι δεν είναι για εσένα. Συνειδητοποιούσα στα χρόνια του λυκείου, στα χρόνια της διαμόρφωσης, ότι το σκοτάδι συνυπάρχει με το φως, ότι χωρίς το ένα δεν υπάρχει το άλλο, ότι χωρίς το σκοτάδι δεν υπάρχει ο Ανεστόπουλος, χωρίς το φως πάλι δεν υπάρχει.

Σήμερα ακούω τον δίσκο του που κυκλοφόρησε το 2018, τον πιο σύγχρονο καταραμένο δίσκο. Γιατί ο Ανεστόπουλος ήταν όσο καταραμένος ήταν ο κάθε δημιουργός που είχε βρει θέση στην καρδιά του.

Θυμάμαι τα παιδιά που ανασαίναν ποιήματα

και πέφταν σαν πουλιά σε ηλεκτροφόρα σύρματα

θυμάμαι μαύρα ρούχα έκρυβαν το δέρμα τους

μα κρίνο διάφανο λευκό ήταν το γέλιο τους

Η ταινία που βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης, θα περιλαμβάνει μουσική από το Boy George και το Culture Club, των οποίων η Primary Wave Music έχει τα δικαιώματα. Ο Lee θα διασκευάσει το σενάριο από τις αυτοβιογραφίες του Boy George, Take It Like A Man, Straight και Karma και θα επικεντρωθεί στα χρόνια επιτυχίας του Culture Club.

Ο Boy George έγινε γνωστός ως τραγουδιστής του εμβληματικού συγκροτήματος Culture Club, πετυχαίνοντας επτά single στο βρετανικό Top 10, εννέα στο Top 10 των ΗΠΑ (συμπεριλαμβανομένων των Karma Chameleon και Do You Really Want to Hurt Me) και έχει πουλήσει πάνω από 100 εκατομμύρια single και πάνω από 50 εκατομμύρια άλμπουμ. Ο καλλιτέχνης αποτελεί ένα παγκόσμιο σύμβολο και παραμένει ένας από τους πιο πολύχρωμους pop star στη βρετανική ιστορία. Η καριέρα του περιλαμβάνει sold-out παγκόσμιες περιοδείες, πολλές τηλεοπτικές σειρές και πρόσφατα πρωτοσέλιδα στο Brodway για το “Moulin Rouge! The musical”. Η πολιτιστική συνάφεια του βραβευμένου με Grammy τραγουδιστή ξεπερνά την ηλικία, τη φυλή, το χρώμα, την πίστη και την εθνικότητα.

Ο Lee συν-έγραψε τη Luce, την κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού που έγραψε. Τα τηλεοπτικά του δεδομένα περιλαμβάνουν το How To Get Away With Murder του ABC, το Looking and Girls του HBO και το Morning Show για την Apple. Από την πλευρά του θεάτρου, τα πρόσφατα έργα του Lee περιλαμβάνουν To My Girls, Relevance, Warplay. Στη συνέχεια, έγραψε και σκηνοθέτησε το αγγλόφωνο ριμέικ της ταϊλανδέζικης επιτυχίας Bad Genius της PictureStart και της Picture Perfect Federation, το οποίο θα κυκλοφορήσει από την Vertical αργότερα αυτό το φθινόπωρο.

Η Schulman είναι Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Welle Entertainment. Η Schulman παρήγαγε πιο πρόσφατα την επιτυχημένη ρομαντική κωμωδία της Amazon, The Idea Of You, με πρωταγωνίστρια την Anne Hathaway, σε σκηνοθεσία του Michael Showalter.

Πηγή: DEADLINE