Και φυσικά, δεν ξεχνάμε, τα θερινά σινεμά που ως κοιτίδες πολιτισμού προσφέρουν όλο το καλοκαίρι μοναδικές εμπειρίες θέασης κάτω από τα αστέρια.

Προβολές στο ΚΠΙΣΝ
Η σειρά υπαίθριων κινηματογραφικών προβολών του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) Park your Cinema / Park your Cinema Kids, μια συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας, προσκαλεί το κοινό σε δροσερές βραδιές κάτω από τα αστέρια στο Ξέφωτο του Πάρκου Σταύρος Νιάρχος.

Παρασκευή 22/08, 21.00

Περασμένες Ζωές / Past Lives (2023)
Σκηνοθεσία: Celine Song
Πρωταγωνιστούν: Greta Lee, Teo Yoo, John Magaro

Το γενναιόδωρο ντεμπούτο της κορεάτικης καταγωγής σκηνοθέτριας Celine Song έκλεψε τις εντυπώσεις στο Φεστιβάλ του Sundance και συγκίνησε κοινό και κριτικούς με μία ιστορία για την αγάπη, τη μοίρα και όλα όσα καθορίζουν την προσωπικότητα και την πορεία ενός ανθρώπου.

Παρασκευή 29/08, 21.00

Ο Πρωτάρης / The Graduate (1967)
Σκηνοθεσία: Mike Nichols
Πρωταγωνιστούν: Dustin Hoffman, Anne Bancroft, Katharine Ross

Ο νεαρός Μπεν συνάπτει ερωτική σχέση με την γειτόνισσά του, κυρία Ρόμπινσον, μια γοητευτική σαραντάρα. Όταν η κόρη της δεύτερης θα ερωτευτεί τον Μπεν θα δημιουργηθεί ένα ερωτικό τρίγωνο και τα πράγματα θα πάρουν μια απρόβλεπτη τροπή με τραγελαφικές συνέπειες. Η προβολή είναι ειδικά προσαρμοσμένη ώστε να είναι προσβάσιμη σε άτομα με αυτισμό και άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα αισθητηριακής επεξεργασίας.

Σάββατο 23/08, 21.00

200% Λύκος / 200% Wolf (2024)
Σκηνοθεσία: Alexs Stadermann

Η ταινία θα προβληθεί μεταγλωττισμένη στα ελληνικά. Το νεαρό κανίς Φρέντυ Λούπιν εύχεται να μεταμορφωθεί σε λυκάνθρωπο για να ταιριάξει με την οικογένειά του. Η ευχή του πραγματοποιείται, με την βοήθεια ενός μικρού Φεγγαροπνεύματος που φτάνει κατά λάθος στη Γη.

Σάββατο 30/08, 21.00

Η Ράια και ο Τελευταίος Δράκος / Raya and the Last Dragon (2021)
Σκηνοθεσία: Don Hall, Carlos Lopez Estrada, Paul Briggs

Η ταινία θα προβληθεί μεταγλωττισμένη στα ελληνικά.

Πριν πολλά πολλά χρόνια, στο φανταστικό βασίλειο της Κουμάνδρα, δράκοι και άνθρωποι ζούσαν αρμονικά. Με την απειλή των μοχθηρών δαιμόνων Ντραν, οι δράκοι θυσιάστηκαν για να σώσουν την ανθρωπότητα. Πεντακόσια χρόνια μετά, οι δαίμονες επανεμφανίστηκαν, και η Ράια, μια νέα και γενναία πολεμίστρια, είναι αποφασισμένη να βρει τον τελευταίο δράκο που θα τους σώσει μια και καλή.

Προβολές στο ΕΜΣΤ
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (EMΣT) μεταμορφώνει για άλλη μια χρονιά την ταράτσα του σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας, το CineFIX, που επιστρέφει από τις καλοκαιρινές διακοπές του την Πέμπτη 21/8 με μια ξεχωριστή επιλογή ταινιών μικρού μήκους του σκηνοθέτη Μενέλαου Καραμαγγιώλη.

Θυμίζουμε επίσης το “Why Look at Animals? ?ικαιοσύνη για τη μη ανθρώπινη ζωή”, τη σπουδαία έκθεση που συνεχίζεται στο ΕΜΣΤ για τα δικαιώματα των ζώων, την ανάγκη αναγνώρισης και υπεράσπισης της ζωής τους ως κεντρικού θέματος του πολιτισμού μας, αλλά και για τις αδικίες, την εκμετάλλευση και τη βία που υφίστανται στα χέρια των ανθρώπων.

Πέμπτη 21 Αυγούστου | 21:00

Μια ξεχωριστή επιλογή ταινιών μικρού μήκους του γνωστού σκηνοθέτη Μενέλαου Καραμαγγιώλη.

Η προβολή περιλαμβάνει τρεις ταινίες που φωτίζουν πτυχές της συνύπαρξης, της εξάρτησης και της φροντίδας ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα, μέσα από κοινωνικό, πολιτικό και υπαρξιακό πρίσμα. Με αφετηρία αληθινές ιστορίες, τα έργα ανιχνεύουν τις έννοιες της εγκατάλειψης, της αλληλεγγύης και της συντροφικότητας, σε έναν κόσμο όπου οι περιθωριοποιημένες ζωές – ανθρώπινες και μη– διεκδικούν χώρο και φωνή.

Μετά τις προβολές θα ακολουθήσει Q&A με τον Μενέλαο Καραμαγγιώλη.

GREEK ANIMAL RESCUE, 2017

Ντοκιμαντέρ. Ψηφιακό βίντεο, μονοκάναλο, έγχρωμο, στερεοφωνικός ήχος 64’

Ένα αδέσποτο, κακοποιημένο, βαριά άρρωστο, με τρία πόδια, παρατημένο σε μια βιομηχανική έρημο στον Ασπρόπυργο, ένας σύλλογος από το Λονδίνο που φροντίζει τα αδέσποτα της Ελλάδας, μια ομάδα νέων εθελοντών που περιπολούν τον Ασπρόπυργο περιθάλποντας αδέσποτα ζώα, είναι οι ήρωες της ταινίας σε μια εφιαλτική περιοχή, κολαστήριο για πολλά παρατημένα ζώα. Υπάρχει τρόπος το άρρωστο κυνηγετικό με τα τρία πόδια να βρεθεί υιοθετημένο και υγιές και να τρέχει στα λιβάδια του Essex; Γιατί τα αδέσποτα από την Ελλάδα, τα Greekies, είναι τόσο δημοφιλή για υιοθεσίες στο εξωτερικό; Σ’ ένα απροσδόκητο φινάλε, η ταινία ψάχνει να βρει αν υπάρχει ελπίδα για τους καταδικασμένους σκύλους αλλά και για μια καταδικασμένη περιοχή δίπλα στην Αθήνα.

Μια κινηματογραφική αλληγορία που γυρίστηκε για 7 χρόνια, βασισμένη σε αληθινές ιστορίες που διαδραματίζονται σε γειτονιές «αόρατες» γύρω από την Αθήνα, τις οποίες συνήθως αγνοούν και οι Αθηναίοι και οι τουρίστες. Οι ιστορίες αυτών των αδέσποτων ζώων αποτυπώνουν κινηματογραφικά με ακρίβεια όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα της κρίσης και κινητοποιούν (ή τροφοδοτούν με παραδείγματα) μια φιλοζωική από το Λονδίνο, που βρέθηκε τυχαία εκεί, να ξεκινήσει μια πανευρωπαϊκή εκστρατεία με στόχο την πολιτική αφύπνιση όσων ζούν «προστατευμένοι» και αποκλεισμένοι σε μεγαλουπόλεις.

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ Ή ΖΩΗ; (ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΑΠΗΡΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ), 2023

Ψηφιακό βίντεο, μονοκάναλο, έγχρωμο, στερεοφωνικός ήχος 17’ 20’’

Ένας υδραυλικός δεν ανέχεται να βλέπει ανάπηρα ζώα να θανατώνονται πριν την ώρα τους, επειδή τα αμαξίδια ζώων είναι ακριβά και δύσκολο να αγοραστούν από το εξωτερικό. Η ταινία παρακολουθεί την πορεία του για 8 χρόνια, μαζί με τις ιστορίες του αδέσποτου Άρη, που μόλις βρήκε οικογένεια έχασε τα πίσω του πόδια, και της αδέσποτης Μαρίας, που τη χτύπησε αυτοκίνητο έξω από το Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης στο Ίλιον. Οι τρεις ήρωες αυτής της ταινίας επαναπροσδιορίζουν τις έννοιες της αναπηρίας και της αλληλεγγύης και θέτουν σοβαρά ερωτήματα για την ευθανασία.

ΕΝΑ ΠΟΥΛΙ ΒΓΗΚΕ ΝΑ ΨΑΞΕΙ ΕΝΑ ΚΛΟΥΒΙ, 2012-2019

Ψηφιακό βίντεο, μονοκάναλο, έγχρωμο, στερεοφωνικός ήχος 11’ 26”

Ένας ανήλικος κρατούμενος μεγαλώνει μέσα στο κελί του ένα πουλί που πετάει ελεύθερο έξω από το κλουβί του και γίνεται ο καλύτερος φίλος του κι ένα σύμβολο ελευθερίας μέσα στη φυλακή. Σε μια ταινία που γυρίστηκε για 5 χρόνια στις φυλακές ανηλίκων, σιγά σιγά ο κρατούμενος μετατρέπεται σε ένα είδος «δεσμοφύλακα», όταν συνειδητοποιεί πως οι πρώτες ερωτικές ανησυχίες του πουλιού ίσως το αναστατώσουν και το κάνουν να πετάξει και να φύγει μακριά από το κελί που ζούνε μαζί.

Athens Open Air Film Festival
Το Athens Open Air Film Festival powered by ΔΕΗ γιορτάζει 15 αξέχαστα χρόνια και, με τη συνδιοργάνωση του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), έρχεται να προσφέρει και φέτος δωρεάν και υψηλού επιπέδου κινηματογραφικές αποδράσεις σε μερικές από τις ωραιότερες τοποθεσίες της πόλης.

Πέμπτη, 21 Αυγούστου

Θερινό Σινεμά Άνεσις, Λεωφ. Κηφισίας 14, Αθήνα

21:00 ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ | INDIA SONG (1975, 120’)

Σκηνοθεσία: Μαργκερίτ Ντιράς Πρωταγωνιστούν: Ντελφίν Σερίγκ, Μισέλ Λονστντάλ, Ματιέ Καριέρ, Κλοντ Μαν

Επετειακή προβολή 50 χρόνων σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος

Τετάρτη, 27 Αυγούστου

Δημοτικό Στάδιο Καλλιθέας Γρηγόρης Λαμπράκης («Ελ Πάσο»), Γρ. Λαμπράκη 7, Καλλιθέα

21:30 ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΟ ΕΛ ΠΑΣΟ | FOR A FEW DOLLARS MORE (1965, 132’)

Σκηνοθεσία: Σέρτζιο Λεόνε Πρωταγωνιστούν: Κλιντ Ίστγουντ, Λι Βαν Κλιφ, Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Κλάους Κίνσκι

Επετειακή προβολή 60 ετών από την πρώτη κυκλοφορία της ταινίας, με ψηφιακά αποκατεστημένη κόπια, σε συνεργασία με την Athens Kallithea FC.

Περιοδικές εκθέσεις

Μουσείο Ακρόπολης

Με τις μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις τους, τα μουσεία της Αθήνας αναδεικνύονται «πρωταγωνιστές» πολιτισμού και τον Αύγουστο. Ενδεικτικά θυμίζουμε την περιοδική έκθεση «Allspice | Michael Rakowitz & Ancient Cultures» στο Μουσείο Ακρόπολης, μια συνεργασία του Υπουργείου Πολιτισμού, του Μουσείου Ακρόπολης και του ΝΕΟΝ. Με επίκεντρο το πολυδιάστατο έργο του διεθνώς αναγνωρισμένου σύγχρονου καλλιτέχνη Michael Rakowitz, παρουσιάζονται έργα σύγχρονης τέχνης σε διάλογο με αντικείμενα αρχαίων πολιτισμών από τις περιοχές της Μέσης Ανατολής και της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Η παρουσίαση «Ο κρατήρας του άρχοντα από το Λευκαντί» στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (ΕΑΜ), στο πλαίσιο της δράσης «Αθέατο Μουσείο», γίνεται ευκαιρία για μια ακόμα επίσκεψη σε ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μουσεία του κόσμου. Ο κρατήρας παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Αθήνα, στην Αίθουσα του Βωμού (αίθ. 34), πριν μεταφερθεί οριστικά στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Χαλκίδας «Αρέθουσα». Δυο από τις παρουσιάσεις θα γίνουν στις 24 Αυγούστου ημέρα Κυριακή και στις 27 Αυγούστου ημέρα Τετάρτη, ώρα 13:00 μ.μ. Αρχαιολόγοι και συντηρητές του Μουσείου υποδέχονται τους επισκέπτες στο χώρο της έκθεσης και συνομιλούν μαζί τους για τη συγκλονιστική ταφή του άρχοντα από το Λευκαντί, για τα ομηρικά χαρακτηριστικά της Εποχής του Σιδήρου, καθώς και για την οδύσσεια της συντήρησης ενός από τα πιο δύσκολα και πιο εμβληματικά χάλκινα σκεύη του αρχαίου κόσμου, που συνιστά ένα επίτευγμα τεχνογνωσίας και καινοτόμων εφαρμογών των συντηρητών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Στο μεταξύ, στο Καφέ του ΕΑΜ, συνεχίζεται η εικαστική έκθεση ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ του καλλιτέχνη Τόνι Μιλάκη, που εγκαινιάστηκε στις 8/8 και θα συνεχιστεί έως τις 5/9. Ο Τ. Μιλάκης τα τελευταία χρόνια διεξάγει μια έρευνα κατά την οποία μελετά την αθηναϊκή πολυκατοικία, «ένα κράμα πρωτοπορίας και παρακμής, κοινωνικού στάτους και οικονομικής επιφάνειας». Γιατί όπως λέει ο ίδιος ο καλλιτέχνης, «πολλές φορές η πραγματικότητα προσφέρει τις καλύτερες ζωγραφικές λύσεις, που ακόμη και το πιο ευφάνταστο μυαλό ενός καλλιτέχνη δεν μπορεί από το τίποτα να τις επινοήσει. Αρκεί να θέλει κανείς να βλέπει και να παρατηρεί τον κόσμο γύρω του».

Επιγραφικό Μουσείο

Στο Επιγραφικό Μουσείο, με τη μεγαλύτερη παγκοσμίως συλλογή αρχαίων ελληνικών επιγραφών, συνεχίζεται η περιοδική έκθεση γλυπτικής «Ηλίας Κάσσης εποίησεν». Δεκαπέντε χρόνια μετά την αφυπηρέτησή του από το Επιγραφικό Μουσείο, ο εικαστικός Ηλίας Κάσσης επιστρέφει με τους πέτρινους ήρωές του. Η έκθεση φιλοξενείται στον χώρο περιοδικών εκθέσεων του Μουσείου, εκεί όπου ο καλλιτέχνης ξεκίνησε την ενασχόληση του με τα γλυπτά της αρχαιότητας, κατασκευάζοντας εκμαγεία για το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Μουσεία Μπενάκη

Η έκθεση «Δήλος: Γη Εν Πλω» της φωτογράφου Erieta Attali συνεχίζει το «ταξίδι» της στο Μουσείο Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού (Κουμπάρη 1, Κολωνάκι). Η έκθεση, που περιλαμβάνει 25 εκτυπώσεις μεγάλης κλίμακας της Erieta Attali, μια ταινία μικρού μήκους (7 λεπτών) της Ελισάβετ Τσουχτίδη και μια χαρτογράφηση σχεδιασμένη από τον αρχιτέκτονα Άρη Καφαντάρη, προσκαλεί τους επισκέπτες να αντικρίσουν τη Δήλο όχι μόνον ως έναν προορισμό, αλλά ως ένα πέρασμα: ένα νησί εν πλω ανάμεσα στο φως και τη σκιά, τη Γη και τον ουρανό, το αρχαίο και το αιώνιο.

Στο μεταξύ, στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138), η έκθεση «In a Bright Green Field» παρουσιάζει έργα 27 δημιουργών κάτω των 40 ετών που διερευνούν πιθανές εκδοχές του μέλλοντος στις οποίες θα μπορούσαν να αναδυθούν ανανεωμένες σχέσεις με τον φυσικό κόσμο και ανοιχτές προσεγγίσεις της κοινότητας. Η έκθεση παρουσιάζει καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν ποικίλα μέσα και εξετάζει μερικές από τις πιο συναρπαστικές αναδυόμενες καλλιτεχνικές πρακτικές στην Αθήνα, τη Λευκωσία και την Ευρώπη.

Οι θερμές ημέρες, οι κάθιδρες νύχτες, η καλοκαιρινή νωχέλεια, η κάψα που «καίει» το μυαλό, η γυμνότητα, η ρευστότητα, οι αισθήσεις που παίρνουν το πάνω χέρι, τα πάθη που εκρήγνυνται, οι αναστολές που υποχωρούν, η ραστώνη, η ραθυμία, η επιθυμία, όλα τα ανεξήγητα θαυμαστά ή απεχθή ανθρώπινα που γιγαντώνονται στις μεγάλες μέρες και, κυρίως, στις μικρές νύχτες, όντας εφήμερα συχνά, πριν την επιστροφή της ρουτίνας. Η ΡΙΒΙΕΡΑ, παρουσιάζει ένα απάνθισμα από 11 εμβληματικές «καλοκαιρινές» ταινίες, παλαιότερες και σύγχρονες, ελληνικής και ξένης παραγωγής με το θέρος να πρωταγωνιστεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, σχεδόν υποβάλλοντας ατμόσφαιρα, ρυθμό, πλοκή κι αφήγηση. Μεγάλοι σκηνοθέτες: Μπέργμαν, Κουαρόν, Καζάν, Χίτσκοκ, Ουάιλντερ, Κουαρόν, Γκουαντανίνο, Ντερέ, Λι, Γιάνναρης, Πανουσόπουλος, Γεωργιάδης Μαζί, ένα πλήθος πρωταγωνιστών στα καλύτερά τους: Μάρλον Μπράντο, Αλαίν Ντελόν, Μέριλιν Μονρόε, Ρόμι Σνάιντερ, Γκρέις Κέλι, Βίβιαν Λι, Τιμοτέ Σαλαμέ, Κάρι Γκραντ, Σπάικ Λι, αλλά και Έλενα Ναθαναήλ, Μπέτυ Λιβανού, Άρης Ρέτσος, Λάκης Κομνηνός.

«Μακρύ, καυτό καλοκαίρι». Οι ταινίες:
Τρίτη, 1 Ιουλίου, ώρα έναρξης 21.00

“Call me by your name” του Λούκα Γκουαντανίνο, 2018. Τιμοτέ Σαλαμέ, Άρμι Χάμερ
Ένα αναπάντεχο, απελευθερωτικό ρομάντσο δυο νεαρών, που κρατάει όσο ένα καλοκαίρι στην υπέροχη επαρχία της Βόρειας Ιταλίας. Σενάριο: Τζέιμς Άιβορι. 4 Υποψηφιότητες Όσκαρ.

«Λεωφορείο ο πόθος» του Ελίας Καζάν, 1951. Μάρλον Μπράντο, Βίβιαν Λι, Καρλ Μάλντεν.
Στην πυρωμένη Νέα Υόρκη του καλοκαιριού, ο Στάνλεϊ Κοβάλσκι (Μπράντο) και η Μπλανς Ντιμπουά (Βίβιαν Λι) χάνονται σ’ έναν στροβιλισμό πάθους και ματαίωσης. 12 υποφηγιότητες Όσκαρ, 4 Βραβεία Όσκαρ.

«Το κυνήγι του κλέφτη» του Άλφρεντ Χίτσκοκ, 1955. Κάρι Γκραντ, Γκρέις Κέλι. Ο Κάρι Γκραντ πιο κομψός από ποτέ κι η απαστράπτουσα Γκρέις Κέλι, στη μυθική θερινή κι ανέμελη Γαλλική Ριβιέρα των 50s, σ’ ένα παιχνίδι «γάτας και ποντικιού», με τις κλασικές σημειολογικές, φροϋδικές προεκτάσεις που άρεσαν τόσο στον Χιτς.

«Επτά χρόνια φαγούρα» Μπίλι Ουάιλντερ, 1955. Μέριλιν Μονρόε. Η εικόνα της Μέριλιν Μονρόε και της σηκωμένης φούστας της πάνω από τον εξαερισμό του μετρό, αιώνιο σύμβολο του καλοκαιρινού πειρασμού.

«Η πισίνα» Ζακ Ντερέ, 1969. Αλαίν Ντελόν, Ρόμι Σνάιντερ. Η κοφτερή σαν ατσάλι ομορφιά του Ντελόν, η υποβόσκουσα σεξουλικότητα της Ρόμι Σνάιντερ, επιθυμία, απάτη, προδοσία , έγκλημα κατά τη διάρκεια των αργόσυρτων ημερών του καλοκαιριού στη Γαλλική εξοχή.

«Κάνε το σωστό» Σπάικ Λι, 1989. Ντάνι Αϊέλο, Σπάικ Λι. Στην πιο καυτή μέρα του καλοκαιριού, οι φυλετικές διαφορές στη συνοικία του Μπρούκλιν κορυφώνονται σε ένα βίαιο ξέσπασμα.

«Καλοκαίρι με τη Μόνικα» Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, 1953. Χάριετ Άντερσον Η χειραφέτηση μιας γυναίκας στη διάρκεια ενός καλοκαιριού σε έναν ύμνο προς την ελευθερία του Μπέργκμαν, με το σκανδαλιστικό για την εποχή του γυμνό της υπέροχης Χάριετ Άντερσον.

«Θέλω τη μαμά σου» Αλφόνσο Κουαρόν, 2001. Γκαμπριέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Ντιέγο Λούνα. Ένα καλοκαιρινό τριπ στο πυρωμένο Μεξικό, κυριολεκτικό και μεταφορικό, ένα ταξίδι ενηλικίωσης και μια δοκιμασία ταυτοτήτων, σε μια σπάνια ταινία του Αλφόνσο Κουαρόν.

«Οι απέναντι» Γιώργος Πανουσόπουλος, 1981. Άρης Ρέτσος, Μπέτυ Λιβανού Η απόλυτη ταινία για το καλοκαίρι στην Αθήνα, οι ανομολόγητες επιθυμίες και τα απωθημένα στην πυρακτωμένη άσφαλτο και μια ανεπανάληπτη ερωτική ιστορία για το ελληνικό σινεμά από τον μετρ, Γιώργο Πανουσόπουλο.

«Δεκαπενταύγουστος» Κωνσταντίνος Γιάνναρης, 2001. Ελένη Καστάνη, Ακύλλας Καραζήσης, Αμαλία Μουτούση, Αιμίλιος Χειλάκης, Θεοδώρα Τζήμου. Μια κουήρ, αιρετική όσο και «ορθόδοξα χριστιανική» προσέγγιση του Κωνσταντίνου Γιάνναρη στη «μικρή Λαμπρή» του ελληνικού θέρους, μέσα από την ιστορία τριών οικογενειών κατοίκων της ίδιας πολυκατοικίας.

«Εκείνο το καλοκαίρι» Βασίλης Γεωργιάδης, 1971. Έλενα Ναθαναήλ, Λάκης Κομνηνός. To τελευταίο καλοκαίρι ενός ζευγαριού χτυπημένου από τη μοίρα. Πάνω απ’ όλα όμως, το μοναδικό στιλ κι η ομορφιά των καλλονών, Έλενας Ναθαναήλ και Λάκη Κομνηνού, που φροντίζει να αναδείξει ο μαέστρος Βασίλης Γεωργιάδης, με τη συνδρομή της αξέχαστης μουσικής και των τραγουδιών του Γιάννη Σπανού.

Από τις 29 Μαΐου έως τις 11 Ιουνίου, ξεκινάει ένα ρομαντικό κινηματογραφικό ταξίδι κάτω από τα αστέρια, που θα περιλαμβάνει από την κλασική μελαγχολία του Brief Encounter έως τη σύγχρονη ευαισθησία του Blue Jean και την παλλόμενη ένταση του Cold War.

Το Love Stories Under the Stars αναδεικνύει τον έρωτα σε όλες του τις εκφάνσεις – παθιασμένος, ανέφικτος, τρυφερός, ταραχώδης, διαχρονικός. Για δύο εβδομάδες, 13 διαχρονικά ρομάντζα ξετυλίγονται με φόντο την Ακρόπολη – μια εμπειρία που συνδυάζει την κινηματογραφική μαγεία με τη έναστρο αθηναϊκό ουρανό. Το αφιέρωμα διατρέχει σχεδόν έναν αιώνα κινηματογραφικής ιστορίας, εξερευνώντας πώς αλλάζει – ή μένει ακριβώς ο ίδιος – ο τρόπος που αγαπάμε.

Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα:

Πέμπτες 29/05 & 05/06

21:00 Τα Καλύτερά μας Χρόνια | The Way We Were, 1973

Μια συγκινητική ιστορία αγάπης ανάμεσα σε μια πολιτικά ενεργή γυναίκα και έναν γοητευτικό συγγραφέα, με φόντο την Αμερική του Ψυχρού Πολέμου.

23:30 Ερωτική Επιθυμία | In The Mood For Love, 2000

Δύο μοναχικές ψυχές στη Χονγκ Κονγκ του ’60, ενώνονται μέσα από την απουσία και τη σιωπή. Ένας κινηματογραφικός ύμνος στον ανεκπλήρωτο έρωτα.

Παρασκευές 30/05 & 06/06

21:00 Διακοπές στη Ρώμη | Roman Holiday, 1953

Μια πριγκίπισσα που αποζητά λίγη ελευθερία και ένας δημοσιογράφος που ψάχνει την τέλεια ιστορία… και βρίσκουν κάτι πιο πολύτιμο: ο ένας τον άλλον.

23:30 Παρίσι, 13ο Διαμέρισμα | Paris, 13th District, 2021

Ένας επαναπροσδιορισμός του είδους των ρομαντικών κομεντί σε ένα γεμάτο φρεσκάδα και ερωτισμό ασπρόμαυρο πορτρέτο των νέων στο Παρίσι, βασισμένο στο graphic novel του Άντριαν Τομάιν.

Σάββατα 31/05 & 07/06

21:00 Σύντομη Συνάντηση | Brief Encounter, 1945

Ένας τυχαίος έρωτας σε έναν σταθμό τρένου γίνεται ένα από τα πιο διαχρονικά love stories του βρετανικού κινηματογράφου.

23:30 Ψυχρός Πόλεμος | Cold War, 2018

Ένας παθιασμένος αλλά καταραμένος έρωτας που ξεδιπλώνεται μέσα από τη μουσική και την πολιτική αναταραχή της μεταπολεμικής Ευρώπης.

Κυριακές 01/06 & 08/06

21:00 Περηφάνια & Προκατάληψη | Pride & Prejudice, 2005

Η διαχρονική ρομαντική αντιπαράθεση της Ελίζαμπεθ και του κ. Ντάρσι, σε μια από τις πιο αγαπημένες κινηματογραφικές διασκευές της Τζέιν Όστεν.

23:30 Ψυχρός Πόλεμος | Cold War, 2018

Δευτέρες 02/06 & 09/06

21:00 Φαίδρα | Phaedra, 1962

Η τραγωδία του αρχαίου έρωτα μεταφέρεται στη σύγχρονη εποχή, με την Μελίνα Μερκούρη να συγκλονίζει στον ρόλο της γυναίκας που ερωτεύεται τον θετό της γιο.

23:30 Blue Jean, 2022

Η ιστορία μιας καθηγήτριας στο συντηρητικό Ηνωμένο Βασίλειο της δεκαετίας του ’80, που παλεύει ανάμεσα στην προσωπική της ταυτότητα και την κοινωνική της εικόνα.

Τρίτες 03/06 & 10/06

21:00 Ιστορία Αγάπης | Love Story, 1970

Η αγάπη του Όλιβερ και της Τζένιφερ ήταν απόλυτα τραγική – μια ιστορία που καθόρισε μια ολόκληρη γενιά θεατών.

23:30 Το Καλοκαίρι της Κάρμεν | The Summer With Carmen, 2023

Ένα ελληνικό love story ανάμεσα σε δυο νέους που μπλέκουν σε ένα ανέμελο καλοκαίρι γεμάτο επιθυμία, παιχνίδι και μυστικά.

Τετάρτες 04/06 & 11/06

21:00 Κάτω από τη Λάμψη του Φεγγαριού | Moonstruck, 1987

Η Σερ και ο Νίκολας Κέιτζ ερωτεύονται με θεατρική υπερβολή και ιταλική φλόγα, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η αγάπη έρχεται όταν δεν την περιμένεις.

23:30 Πεσμένα Φύλλα | Fallen Leaves, 2023

Μια σιωπηλή, ποιητική ιστορία δύο μοναχικών ανθρώπων που προσπαθούν να συναντηθούν μέσα στον σύγχρονο κόσμο, υπό την μελαγχολική ενορχήστρωση του μαέστρου Καουρισμάκι.

Τις τελευταίες λίγες μέρες η πράσινη γραμμή έχει γεμίσει σακίδια, sleeping bags και ανθρώπους που έχουν ήδη φτάσει στον προορισμό τους και ψιλοκαίγονται από τον ήλιο πρόθυμα σα να ‘ναι η μόνη ουσία της ζωής. Κάθε Αύγουστο, μετριόμαστε να δούμε ποιοι μείναμε πίσω και αρχίζουμε να ζούμε στην Αθήνα την ιδανική ησυχία, τον ιδανικό χρόνο που κυλάει κανονικά, την ιδανική ύπαρξη χώρου για όλους. Τα περισσότερα μπαρ έχουν ήδη αποχαιρετήσει τους πιστούς τους και αρκούμαστε να συνυπάρχουμε με τουρίστες που το μόνο μας κοινό είναι η ίδια μπύρα στο κόκκινο τραπέζι μπροστά μας.

Όταν πέρασα τον πρώτο μου Δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα περπατώντας στη Διονυσίου Αεροπαγίτου, αποφάσισα ότι αυτός ο ουρανός που κάθε τέτοια μέρα του χρόνου θυμάμαι να κοιτάζω – ενώ τις υπόλοιπες 364 πάσχω από απώλεια μνήμης – είναι ουρανός μιας καλής ταινίας. Μιας ταινίας που σου έδωσε ό,τι περίμενες και έπιασε χώρο στο κεφάλι σου και τις επόμενες τρεις ημέρες. Ακόμα, αποφάσισα να δώσω τα χέρια με την εαυτή μου και να υπογράψω μια επίσημη συμφωνία κάθε τέτοια μέρα να πηγαίνω σε κάποιο θερινό σινεμά για να βλέπω αυτόν τον ουρανό καλύτερα.

Κι ενώ αναρωτιέμαι ποιο είναι το αγαπημένο μου θερινό σινεμά στην Αθήνα, τι σημαντικό έχω ζήσει κάθε φορά που πατάω σε χαλίκια, καταλήγω πως αν δεν είμαι μόνη μου, το δικό μου σημαντικό είναι όσοι κάθονται δίπλα μου και κοιτάζουν την ίδια οθόνη με εμένα.

Η Μ. αγαπάει το ΒΟΞ. Θυμάται ότι τη μέρα που η πλατεία Εξαρχείων θα σταματούσε να είναι πλατεία, είχαμε κανονίσει να πάμε στο ΒΟΞ. Είναι το πιο αστικό σινεμά, γιατί τα μπαλκόνια είναι μια ανάσα μακριά και νιώθεις να βρίσκεσαι στην πιο πολυσύχναστη ταράτσα. Όσο για τις ταινίες, ο Βιμ Βέντερς είναι μόνιμος καλεσμένος και η ποιότητα μετριέται σε νοσταλγία.

Η Σ. αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο Σινέ Παρί και το Άνεσις. Διαλέγει το Σινέ Παρί επειδή έχει την πιο ωραία θέα και η εμπειρία εκεί είναι πολύ γεμάτη. Γεμάτη με μια παλιά αίγλη και μια νοσταλγία για ρομαντικά κινηματογραφικά βράδια. Διαλέγει το Άνεσις, μια άλλη ταράτσα που ακούει τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Λέει συχνά πως η Αθήνα είναι οι ταράτσες της. Είναι αυτή η ανάσα που παίρνουμε σε αυτές τα καλοκαιρινά βράδια στην πόλη, μια ανάσα που μας ανεβάζει πιο κοντά στα αστέρια.

Η δεύτερη Σ. διαλέγει το καλτ Ατενέ στα Πατήσια, στο οποίο πήγε για πρώτη φορά φέτος παρόλο που επαναλειτουργεί από το 2021. Είναι το μόνο θερινό στην ευρύτερη περιοχή – τα άλλα συνορεύουν με την Πατησίων – και την έκανε αμέσως να αισθανθεί παλιά Πατησιώτισσα μιας και έχει κι ένα φοβερά καλτ καφέ κοντά με ηλικιωμένους που βλέπουν συνήθως ποδόσφαιρο, κάτι που φαίνεται σα συνήθεια δεκαετιών. Το προτιμά πια γιατί νιώθει άνετα να πάει μόνη της κι επειδή προβάλλει σχεδόν πάντα παλιές ταινίες που είναι συνώνυμες στο μυαλό της με τα θερινά σινεμά. Το Ατενέ αν και είναι σα να έχει μείνει σε μια δεκαετία πολύ μακρινή της και ξένη, τη φιλοξενεί, την κάνει να νιώθει ασφάλεια και της προσφέρει άνεση στις καρέκλες του.

Η Μ. έχει αποφασίσει ότι για να πει ένα σινεμά αγαπημένο, αυτό εξαρτάται από τις ταινίες που έχει δει και τους ανθρώπους με τους οποίους τις έχει δει μαζί. Η πρώτη ταινία που είδε στο Εκράν ήταν το Chungking Express (με μια φίλη νέα, που τελικά θα έμενε) με το California Dreamin’ να της κολλάει στο μυαλό για μέρες. Επίσης σκέφτεται ότι της αρέσει όταν φτάνει νωρίς να καπνίζει στα σκαλιά του.

Η Κ. διαλέγει το χαλίκι της Ριβιέρας για λόγους ιστορικούς μιας και εδώ και 55 χρόνια αυτό το σινεμά συμβάλλει στο πνεύμα μας, αλλά και γιατί συνήθιζε να κάνει δύο φορές δεξιά και να φτάνει. Όμως, δε θέλει κι αυτή να μην πει για το Εκράν και τον κήπο του κι έτσι θυμάται πως η τελευταία ταινία που είδε εκεί ήταν το Mulholland Drive.

Ο Γ. διαλέγει γειτονιά και προτιμάει τακτικά τα Παναθήναια που δεν τον απογοητεύουν ποτέ με τις επιλογές ταινιών που κάνουν. Νιώθει σε αυτό το σινεμά τόσο άνετα όπως νιώθει όταν πηγαίνει στο σπίτι ενός γείτονα-φίλου του. Στα Παναθήναια μπορείς και ξεκουράζεσαι μετά από μια δύσκολη μέρα και οι ήχοι της πόλης δε σε φτάνουν.

Ο Χ. δε μένει εδώ. Θέλει όμως να πηγαίνουμε στην Ηλέκτρα κάθε φορά που έρχεται στην Αθήνα. Στην Ηλέκτρα που ακουμπάει στην Πατησίων και τους θορύβους της. Του αρέσει που δεν έχει πάντα κόσμο, που καθόμαστε μακριά από άλλους και που τα γατιά αλωνίζουν κι έρχονται στο τραπέζι σου για να ξυστούν.

Εγώ, έχω γράψει τα πάντα για το δικό μου αγαπημένο που έχει το όνομα Λιλά, το αγαπημένο χρώμα της πρώτης ιδιοκτήτριάς του.

Ακόμα και αν το νησί είναι μακριά σου, η παραλία που ψάχνεις στην Αθήνα είναι τα θερινά.

Φωτογραφίες παρμένες από το διαδίκτυο.

Παρότι αυτές οι νύχτες στα θερινά σινεμά δύσκολα μάλλον θα επανέλθουν, ωστόσο όμως, θα έχουμε και φέτος την ευκαιρία να απολαύσουμε ορισμένες κλασικές, εξαιρετικές ταινίες του παρελθόντος.

Ακολουθούν οχτώ (συν δύο) ταινίες, όσες και οι εβδομάδες μέχρι τον Σεπτέμβρη, από τις καλύτερες επανεκδόσεις του φετινού καλοκαιριού που αναμένεται να δούμε φέτος στα θερινά σινεμά.

Ουγκέτσου Μονογκατάρι – (“Ugetsu Monogatari”)

Στην Ιαπωνία του 16ου αιώνα, δύο φιλόδοξοι αγρότες αποφασίζουν να πάνε στην πόλη, αλλά εξαιτίας του εμφύλιου πολέμου, οι στρατιώτες θα σκοτώσουν τη γυναίκα του ενός και θα βιάσουν την άλλη, η οποία θα καταλήξει πόρνη. Για ειδικούς και μη, από τις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών.

Εικαστικό και λυρικό αριστούργημα, που γύρισε το 1953 ο Κένζι Μιζογκούτσι, τρία χρόνια πριν φύγει πρόωρα από τη ζωή. Πανέμορφο αισθηματικό δράμα, που πατά στις λαϊκές ιαπωνικές παραδόσεις, αλλά και στη βαθιά γνώση του ουμανιστή σκηνοθέτη. Τα υπέροχα πλάνα, έρχονται και δένουν με την αφοπλιστική αφήγηση και την υψηλής αισθητικής καλλιτεχνική διεύθυνση, ενώ οι ερμηνείες των Μασαγιούκι Μόρι και Ματσίκο Κίο καθηλώνουν. Eπίσης, θα προβληθεί και η ταινία «Οι Σταυρωμένοι Εραστές», ακόμη ένα έργο τέχνης από τον βιρτουόζο Ιάπωνα σκηνοθέτη.

8½ – (“Otto e Mezzo”)

Η διάσημη ταινία του Φεντερίκο Φελίνι (1963), με έναν εκπληκτικό Μαρτσέλο Μαστρογιάνι ως άλτερ έγκο του θρυλικού Ιταλού σκηνοθέτη. Ο maestro αυτοψυχαναλύεται ευφυώς, αλλά και με σπαρακτικό τρόπο, συνδέοντας μοναδικά αναμνήσεις, όνειρα, αγωνίες και εικόνες απαράμιλλης κινηματογραφικής ομορφιάς, δημιουργώντας έναν ύμνο για τη ζωή και κυρίως για το ίδιο το σινεμά.

Ταινία αναφοράς για κάθε σκηνοθέτη που στοχάζεται πάνω στην καλλιτεχνική του δημιουργία, ένα κινηματογραφικό πανηγύρι, που κέρδισε το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, ενώ έδωσε στον Νίνο Ρότα την ευκαιρία να γράψει την καλύτερη μουσική του.

Ο Κανόνας του Παιχνιδιού – (“La Règle du Jeu”)

Ταινία ορόσημο για τον παγκόσμιο κινηματογράφο, που γύρισε ο Ζαν Ρενουάρ, το 1939. Λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γάλλος σκηνοθέτης προφητεύει τον όλεθρο, απεικονίζοντας γλαφυρά τον ξεπεσμό και την ηθική χρεοκοπία των κοινωνικών τάξεων, αρχής γενομένης από τη μεγαλοαστική τάξη. Η ταινία, που πετσοκόφτηκε από τη λογοκρισία και απαγορεύτηκε από τη γαλλική κυβέρνηση ως «ανεπιθύμητη επιρροή στη νεολαία», θα είναι μία εισπρακτική καταστροφή, αλλά ο χρόνος θα δικαιώσει τον Ρενουάρ και τον σπουδαίο κινηματογράφο.

Πέρα από τη θεματική αξία της, η ταινία διαθέτει αδιανόητες για την εποχή της καινοτομίες, με την κάμερα να είναι αεικίνητη, το μοντάζ πρωτοποριακό, τα κάδρα να διαστέλλουν τον φιλμικό χωροχρόνο, πλάθοντας ένα δαιδαλώδες ψηφιδωτό από χαρακτήρες. Μια παρέα Γάλλων αριστοκρατών με τους υπηρέτες τους συγκεντρώνονται σε ένα κάστρο για ένα σαββατοκύριακο κυνηγιού.

Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι – (“The Man with the Golden Arm”)

Τολμηρό αμερικάνικο δράμα για την εποχή του (1955), καθώς για πρώτη φορά περνά στον κινηματογράφο ρεαλιστικά η εξάρτηση από την ηρωίνη. Ο Ότο Πρέμιγκερ, θα στήσει ένα άψογο δράμα χαρακτήρων, με τον Φρανκ Σινάτρα, που έκανε ό,τι μπορούσε για να πάρει τον ρόλο, να είναι συγκλονιστικός, έχοντας δίπλα του τις Ελεανόρ Πάρκερ και Κιμ Νόβακ. Ένας ικανότατος ντίλερ του πόκερ και σπουδαίος ντράμερ, αλλά εξαρτημένος από την ηρωίνη, βγαίνοντας από τη φυλακή προσπαθεί να ξεφύγει από τον εθισμό του και να κάνει μία καινούργια αρχή, αλλά ο περίγυρος θα τον παγιδέψει και πάλι στον εφιάλτη των ναρκωτικών.

Η ταινία προτάθηκε για πέντε Όσκαρ (μεταξύ των οποίων και πρώτου ρόλου για τον Σινάτρα), ενώ θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες αδικίες η μη βράβευση του Έλμερ Μπερνστάιν για το σάουντρακ που συνέθεσε και αποτελεί σταθμό για την τζαζ στον κινηματογράφο.

Πρόγευμα στο Τίφανις – (“Breakfast at Tiffany’s”)

Η αθάνατη, απαράμιλλης κομψότητας, ρομαντική κομεντί του Μπλέικ Έντουαρντς, με το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Όντρεϊ Χέπμπορν και Τζορτζ Πέπαρντ να λάμπουν όσο ποτέ. Το μελαγχολικό σενάριο του Τρούμαν Καπότε συναντά την ανάλαφρη ματιά του Έντουαρντς και τις αξέχαστες μουσικές του Χένρι Ματσίνι και το υπέροχο τραγούδι του «Moon River».

Ο έρωτας μίας «ελαφριάς κοπέλας», που θέλει να μπει στη σόου μπιζ κι ενός συγγραφέα, που έχει χάσει την έμπνευσή του και ζει ως ζιγκολό, θα δοκιμάσει τις αντοχές τους και θα τους κάνει να κατανοήσουν τον εαυτό τους. Αθάνατες σκηνές, έξυπνοι διάλογοι, δυνατές ερμηνείες και ένας Μίκι Ρούνεϊ που, παρότι εμφανίζεται για λίγα λεπτά στο ρόλο ενός Ιάπωνα, θα κάνει το θαύμα του.

Ο Θεός Ελέφαντας – (“Joi Baba Felunath”)

Ο μέγιστος Ινδός σκηνοθέτης, ο πολυπράγμων Σατιατζίτ Ράι, της αξεπέραστης αριστουργηματικής «τριλογίας του Απού», εδώ σε κάτι διαφορετικό και εξόχως συναρπαστικό – μια ταινία μυστηρίου. Η αγάπη του Ράι για τον Σέρλοκ Χολμς θα τον οδηγήσει στη συγγραφή τριάντα βιβλίων, δημιουργώντας το δικό του ήρωα, τον ντετέκτιβ Φελούντα. Στη μεγάλη οθόνη, θα μεταφέρει δυο ιστορίες του Φελούντα, με τον «Θεό Ελέφαντα» (1979) να θεωρείται και η καλύτερη. Ο Φελούντα βρίσκεται σε διακοπές στο Βαρανάσι, μαζί με τον βοηθό του Ταπές και έναν συγγραφέα βιβλίων μυστηρίου. Εκεί, θα συναντήσει την οικογένεια Γκοσάλ, η οποία τον προσλαμβάνει για να λύσει το μυστήριο της εξαφάνισης ενός χρυσού αγαλματιδίου, που της είχε χαρίσει ο βασιλιάς του Νεπάλ.

Σιωπηλός Μάρτυς – (“Rear Window”)

Ο Χίτσκοκ στα καλύτερά του. Το κλασικό θρίλερ του 1954, με τον μοναδικό Τζίμι Στιούαρτ και την απαστράπτουσα Γκρέις Κέλι, ένα από τα καλύτερα φιλμ στη μακρά σταδιοδρομία του, αποτελεί υπόδειγμα χτισίματος του σασπένς.

Ο Στιούαρτ, ένας φωτογράφος, που έχει καθηλωθεί στο κρεβάτι, με σπασμένο πόδι, παρατηρεί έναν φόνο στην απέναντι πολυκατοικία και μαζί με την κοπέλα του, την κομψή όσο ποτέ Γκρέις Κέλι και τη νοσοκόμα του, την υπέροχη καρατερίστα Θέλμα Ρίτερ, θα προσπαθήσει να φανερώσει τον ένοχο.

Δημιουργώντας ένα μικρόκοσμο, που παρακολουθεί ο ήρωάς του μέσα από τον φωτογραφικό του φακό, θα φτιάξει έναν πίνακα χαρακτήρων, σε ένα εξαιρετικής αισθητικής σκηνικό, που θα φωτίσει με υπέροχα χρώματα, ενώ ταυτόχρονα θα αναδείξει την προβληματική του περί ηδονοβλεψίας και σινεμά.

Κλέφτης Ποδηλάτων – (“Ladri di Biciclette”)

Τρία χρόνια μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου κι ενώ η Ιταλία βγαίνει βαριά πληγωμένη, ο Βιτόριο ντε Σίκα παραδίδει ένα ανεπανάληπτο αριστούργημα, που αποτελεί τη βίβλο του νεορεαλισμού και επηρέασε καθοριστικά τον παγκόσμιο κινηματογράφο.

Ένας φτωχός άντρας πιάνει δουλειά, αλλά την πρώτη μέρα του κλέβουν το ποδήλατο, που είναι απαραίτητο για την εργασία του. Έτσι, μαζί με τον μικρό του γιο, θα ξεκινήσει μία αγωνιώδη αναζήτηση του ποδηλάτου στους δρόμους της Ρώμης. Συνταρακτικά συγκινητική ταινία, στην οποία πρωταγωνιστούν οι Λαμπέρτο Ματζοράνι, Λιανέλα Καρέλ και ο μικρός Έντζο Σταϊόλα.

Με πενιχρά μέσα και ερασιτέχνες ηθοποιούς, αλλά με την έμπνευση να πιάνει ταβάνι, το αξιοθαύμαστο στόρι, διά χειρός Τσέζαρε Ζαβατίνι και τη σκηνοθετική ματιά ενός ολοκληρωμένου δημιουργού, το φιλμ δικαίως βρίσκεται πάντα ανάμεσα στις δέκα καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

Επίσης, αναμένεται να προβληθεί και το εξαιρετικό «Θαύμα στο Μιλάνο», στο οποίο ο ντε Σίκα συνδέει τον νεορεαλισμό με τον μαγικό ρεαλισμό και τη φαντασία με τη σάτιρα, βάζοντάς στο στόχαστρό του τα νέα ήθη της αστικής ιταλικής τάξης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ