Η σύνοψη της ταινίας σύμφωνα με τον επίσημο κατάλογο του Φεστιβάλ:

«Ένα τρυφερό φιλμ τρόμου, ένα πειραματικό μελόδραμα. Κάθε προσπάθεια να κατηγοριοποιηθεί αυτή η ανορθόδοξη κινηματογραφική εμπειρία μοιάζει ανεπαρκής. Ο Eλληνας σκηνοθέτης και μουσικός Αλέξανδρος Βούλγαρης, γνωστός και ως The Boy, μας προσφέρει μια ασυνήθιστα προσωπική, αλλά εκφραστικά δυνατή μελέτη ενός καλλιτέχνη στο κατώφλι της μέσης ηλικίας. Όλοι οι φόβοι, οι ανησυχίες και οι ελπίδες ενσαρκώνονται στον χαρακτήρα της Μάργκο, μιας τραγουδοποιού που ήταν κάποτε διάσημη, αλλά τώρα απομονώνεται στο διαμέρισμά της. Eνα πάρτι που διοργανώνεται για τα 40ά της γενέθλια και τα συναισθήματα που γεννιούνται εκεί, την βοηθούν απρόσμενα να περάσει σε ένα νέο στάδιο της ζωής της.»

Ο Αλέξανδρος Βούλγαρης υπογράφει στην ταινία την σκηνοθεσία, το σενάριο, το μοντάζ, τον ήχο και τη μουσική.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Βούλγαρης | Σενάριο: Αλέξανδρος Βούλγαρης | Διευθυντής Φωτογραφίας: Σίμος Σαρκετζής | Μουσική: Αλέξανδρος Βούλγαρης, Δεσποινίς Τρίχρωμη | Ηχος Γιώτης Παρασκευαΐδης, Αλέξανδρος Βούλγαρης | Μοντάζ: Αλέξανδρος Βούλγαρης | Σκηνικά: Μυρτώ Τζίμα | Παραγωγοι: Νικόλας Αλαβάνος, Κριστίνα Σταυροπούλου | Πρωταγωνιστούν: Σοφία Κόκκαλη, Εύη Σαουλίδου, Έκτορας Λυγίζος, Ολυμπία Μπουλογεώργου, Φλωμαρία Παπαδάκη, Μαριάννα Λιανού, Χαρά Τζώκα, Ζακλίν Πολενάκη | Παραγωγή: Filmiki Productions

Πηγή: Flix

Άκουσα τον καινούργιο δίσκο σχεδόν 3 φορές. Τον άκουσα στο λεωφορείο που με πάει στο κέντρο, στο σπίτι μου και σχεδόν τον τελείωσα μέσα σε ένα ταξί στις 4 το πρωί, μετά από δουλειά. Κατάλαβα έτσι πως δεν υπάρχει μία κατάλληλη στιγμή για να τον ακούσεις, καθώς όλες φαίνονται ταιριαστές και αναγκαίες. Άρχισα να σημειώνω στίχους. Πρώτα εκείνους που με έκαναν να χαμογελάω χωρίς σκέψη. Μετά εκείνους τους λογοτεχνικούς συνδυασμούς που σημειώνω σε ένα τετράδιο, αφιερωμένο ειδικά σ’ αυτές τις φράσεις που θα ήθελα να έχω εφεύρει εγώ.

Αυτό που πάντα θαύμαζα στις αφηγήσεις του The Boy, είναι τα χρώματα. Μου αρέσουν τα χρώματα βαλμένα πριν από ουσιαστικά. Τα χρώματα που φέρνουν τις εικόνες ακόμα πιο κοντά μας. Αλλά κι εκείνα τα χρώματα που δε γράφονται και δεν ακούγονται, αλλά χρωματίζουν τους αγαπημένους μας στίχους. Ας είναι και χρώμα μαύρο. Είναι κι αυτό ένα χρώμα, το βαθύτερο και λογικότερο όλων.

Νιώθω πως αυτός ο δίσκος του The Boy βάζει σε σειρά τις σκέψεις κάθε Αθηναίου που πληγώνεται από την πόλη του. Στο πιο ψηλό σημείο της πόλης, στο Λυκαβηττό, μοιάζει να βρίσκεται η σωτηρία του. Αυτή που του θυμίζει γιατί δεν την προδίδει ακόμα, γιατί ελπίζει για αυτή σε πείσμα κάθε ασχήμιας που παραμονεύει στις γωνιές της.

Έχω σημειώσει στην τελευταία σελίδα του τετραδίου με τους λογοτεχνικούς συνδυασμούς λέξεων: «Και η ευτυχία είμαι σίγουρος ότι δεν βρίσκεται στην Αθήνα, όχι μόνο για μένα, αλλά και για κανέναν».

Έχω σημειώσει στο πρώτο χαρτί που βρήκα μπροστά μου: «Κι αν οι ζωές μας ήταν στίχοι, θα δίναν χάδια και δε θα δίναν συμβουλές».

Έχω σημειώσει στο κινητό: «Κι αναρωτιέμαι αν είναι ακόμα όμορφη ή αν αυτή η χώρα της έκλεψε την ομορφιά, όπως συνηθίζει να κάνει στα πιο όμορφα παιδιά της».

Θέλω να σημειώσω κι άλλα, αλλά προτιμώ να τα ακούω κάθε φορά που τα χρειάζομαι.

Στον νέο δίσκο του The Boy υπάρχει ένας στίχος για κάθε βήμα μας σε μια λεωφόρο που απλώνεται σαν ποτάμι.

Αγοράστε και απολαύστε τον δίσκο, από την Inner Ear Records, εδώ.

Κεντρική φωτογραφία: Inner Ear Records