Το άτιτλο έργο της Columbia Pictures του σκηνοθέτη Destin Daniel Cretton θα κάνει το ντεμπούτο του λίγο μετά το “Avengers: Doomsday”, το οποίο θα κυκλοφορήσει την 1η Μαΐου 2026. Το “Spider-Man: Far From Home” κυκλοφόρησε με παρόμοιο τρόπο μόλις δύο μήνες μετά το “Avengers: Endgame”, και η τρίτη ταινία του Spidey είχε έσοδα πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια παγκοσμίως.

Κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισης στο “The Tonight Show Starring Jimmy Fallon” το βράδυ της Τρίτης, ο Holland επιβεβαίωσε ότι η τέταρτη ταινία του “Spider-Man” θα ξεκινήσει την παραγωγή στα μέσα του 2025. «Το επόμενο καλοκαίρι, ξεκινάμε τα γυρίσματα. Όλα είναι καλά – είμαστε σχεδόν εκεί», είπε ο Holland. «Σούπερ συναρπαστικό. Δεν μπορώ να περιμένω!».

Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης συνέντευξης στο “Rich Roll Podcast”, ο Holland αποκάλυψε ότι είχε διαβάσει ένα προσχέδιο του σεναρίου για την τέταρτη ταινία του “Spider-Man” και είπε «χρειάζεται δουλειά, αλλά οι σεναριογράφοι βάζουν τα δυνατά τους».

«Ένα από τα θέματα είναι ότι, με τη Marvel, η ταινία είναι ένα μικρό γρανάζι σε μια μεγάλη μηχανή», είπε ο Holland σχετικά με την ανάπτυξη του “Spider-Man 4”. «Αυτή η μηχανή πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί. Πρέπει να βεβαιωθείτε ότι μπορείτε να χωρέσετε σε αυτό το χρονοδιάγραμμα την κατάλληλη στιγμή για να επωφεληθείτε από την ευρύτερη εικόνα. Αυτή είναι μια από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Ο χρόνος μέσα στον οποίο χρειαζόμαστε να το κάνουμε αυτό είναι μεγάλος αλλά σίγουρα επιτεύξιμος με τους ανθρώπους που εργαζόμαστε πάνω σε αυτό τώρα». Δεν είναι ακόμη σαφές εάν η Zendaya θα επιστρέψει στον ρόλο της ως MJ.

Ο Holland έχει παίξει τον Peter Parker σε τρεις αυτόνομες ταινίες που σκηνοθέτησε ο Jon Watts: “Spider-Man: Homecoming” (2017), “Spider-Man: Far From Home” (2019) και “Spider-Man: No Way Home” ( 2021).

Το Variety επιβεβαίωσε τον Σεπτέμβριο ότι ο σκηνοθέτης του “Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings” Destin Daniel Cretton θα σκηνοθετούσε το σίκουελ, αναλαμβάνοντας το franchise από τον σκηνοθέτη τριλογίας Watts. Οι άλλοι τίτλοι του Cretton περιλαμβάνουν το “Short Term 12” του 2013, το “The Glass Castle” του 2017 και το “Just Mercy” του 2019. Προηγουμένως επρόκειτο να σκηνοθετήσει το πλέον καταργημένο “Avengers: The Kang Dynasty”, αλλά αποχώρησε από το έργο τον Νοέμβριο του 2023 και αργότερα μετατράπηκε σε “Avengers: Doomsday”.

Ο Cretton έμεινε στην οικογένεια της Marvel και συνδημιούργησε την επερχόμενη μίνι σειρά “Wonder Man”, με πρωταγωνιστή τον Yahya Abdul Matteen II. Ο Cretton έχει επίσης αναπτύξει ένα σίκουελ του “Shang-Chi”, αλλά μια πηγή κοντά στην παραγωγή λέει ότι το “Spider-Man 4” είναι αυτή τη στιγμή η προτεραιότητα για το στούντιο. Η σχέση μεταξύ των Marvel Studios και της Sony Pictures Entertainment είναι κατά καιρούς ταραχώδης. Υπήρξε μια σύντομη περίοδος στα τέλη του 2019 όπου οι δύο εταιρείες έφτασαν σε αδιέξοδο σχετικά με το μέλλον του χαρακτήρα στο MCU και η συμφωνία τους ακυρώθηκε προσωρινά. Κατέληξαν σε μια λύση λίγο αργότερα, και ακολούθησε το “No Way Home”, μια crossover υπερβολή που έφερε τους προηγούμενους Spider-Men Tobey Maguire και Andrew Garfield στο MCU.

Πηγή: Variety

Η ταινία «Μήδεια, Κρείσσων των Εμών Βουλευμάτων» του Νίκου Γραμματικού είναι μία κινηματογραφική περιπέτεια βασισμένη στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη. Διαδραματίζεται στους δρόμους της σύγχρονης Αθήνας και παίρνει τη μορφή μιας συναρπαστικής, σχεδόν αστυνομικής έρευνας, στην οποία ντετέκτιβ δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον σκηνοθέτη. Στηριζόμενος στην παραδοχή του Ευριπίδη πως «το θυμικό είναι ισχυρότερο από τη λογική», ο Νίκος Γραμματικός βυθίζεται, με αλαζονεία, όπως ομολογεί ο ίδιος, στην τραγωδία της Μήδειας για να ξεπεράσει ένα προσωπικό θλιβερό γεγονός. Χωρίς σενάριο στην αρχή και ύστερα από μια «μάχη» επτά χρόνων, καταθέτει μια ταινία όπου τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ και έρευνας, διαρκώς μετατοπίζονται. Το Χορό απαρτίζουν μαθήτριες της Δραματικής Σχολής Δήλος, ενώ επιστημονικός σύμβουλος ήταν ο Καθηγητής Φιλολογίας στο ΑΠΘ, Νίκος Χ. Χουρμουζιάδης, ο οποίος και εμφανίζεται στην ταινία.

O Νίκος Γραμματικός, με καταγωγή από τη Σαλαμίνα, τον τόπο όπου γεννήθηκε κι ο Ευριπίδης, δικαιολογεί εν μέρει την ιδιαίτερη σύνδεσή του με το έργο του σπουδαίου τραγωδού και ειδικά με την «Μήδεια», μια από τις κορυφαίες τραγωδίες του.

Ο Γραμματικός, σκηνοθέτης ταινιών όχι μόνο ανθρωποκεντρικών μα και με στόχο να απευθύνεται σε ένα εν δυνάμει ευρύ κοινό (με ταινίες όπως οι «Απόντες», ο «Βασιλιάς» και η «Αγρύπνια»), μοιάζει να πιστεύει ότι κάτι από την αληθινά μεγάλη τέχνη υπάρχει ζωντανό στο DNA μας και στο DNA της κοινωνίας που χτίζουμε και κάπως έτσι ξεκινά να ανακαλύψει τα ίχνη της «Μήδειας» στον σύγχρονο κόσμο.

Τέλος, ο σκηνοθέτης παραδέχεται ότι εμπνεύστηκε το φιλμ από το “Looking for Richard” του Al Pacino, στο οποίο ο ηθοποιός προσπάθησε με ανάλογο τρόπο να αποδομήσει, αλλά και να δομήσει από την αρχή την σημασία του Σαιξπηρικού ήρωα «Ριχάρδος Γ΄».

Παραγωγή: Κατερίνα Οικονόμου, Ρένα Βουγιούκαλου, Βαγγέλης Μουρίκης

Σκηνοθεσία: Νίκος Γραμματικός

Σενάριο: Νίκος Γραμματικός, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Βαγγέλης Μουρίκης

Φωτογραφία: Κωστής Γκίκας

Μοντάζ: Γιώργος Γεωργόπουλος, Γιάννης Κατσάμπουλας, Γιάννης Σακαρίδης

Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Group Therapy

Πρωταγωνιστούν: Γιούκι Κροντηρά, Βαγγέλης Μουρίκης, Τάσος Νούσιας, Σοφία Βογιατζάκη, Αντώνης Αντωνίου, Θοδωρής Κανδηλιώτης, Χρήστος Ρουπάκας, Ηρώ Λούπη, Γιώργος Γιαννόπουλος, Έρση Μαλικέντζου, Μιχάλης Τσουρουνάκης, Μαρλέν Καμίνσκι, Γιάννης Βουλγαράκης, Αγγελική Δημητρακο

Διάρκεια: 93 λεπτά

Πηγή: Flix.gr

Η ταινία αποτελεί το ντεμπούτο του σκηνοθέτη Ronan Day-Lewis, γιο του 3 φορές βραβευμένου με Όσκαρ ηθοποιού. Πατέρας και γιος έγραψαν το σενάριο που εξερευνά τις περίπλοκες σχέσεις μεταξύ πατέρων, γιων και αδελφών και τη δυναμική των οικογενειακών δεσμών. Η τελευταία φορά που ο Day-Lewis βρέθηκε στη μεγάλη οθόνη ήταν στην ταινία Phantom Thread του Paul Thomas Anderson το 2017.

Ο Daniel Day-Lewis θα πρωταγωνιστήσει με τους Sean Bean, Samantha Morton, Samuel Bottomley και Safia Oakley-Green. Ο Ben Fordesman (Love Lies Bleeding) είναι ο διευθυντής φωτογραφίας, η Jane Petrie (The Crown) είναι η σχεδιάστρια κοστουμιών και ο Chris Oddy (Zone of Interest) είναι ο σχεδιαστής παραγωγής.

Ο πρόεδρος της Focus Features, Peter Kujawski δήλωσε: «Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο ενθουσιασμένοι που θα συνεργαστούμε με έναν λαμπρό εικαστικό καλλιτέχνη όπως είναι ο Ronan Day-Lewis στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία μαζί με τον Daniel Day-Lewis ως δημιουργικό συνεργάτη του. Έχουν γράψει ένα πραγματικά εξαιρετικό σενάριο και ανυπομονούμε να φέρουμε το κοινό τους όραμα στο κοινό σε συνεργασία με την ομάδα της Plan B».

Ο Ronan Day-Lewis είναι ένας καταξιωμένος ζωγράφος και σκηνοθέτης του οποίου το έργο έχει εμφανιστεί ευρέως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρώτη του διεθνής ατομική έκθεση εγκαινιάζεται στις 2 Οκτωβρίου στο Χονγκ Κονγκ, με επιπλέον επερχόμενες εκθέσεις στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες. Η Universal Pictures International θα διανείμει την ταινία στο εξωτερικό για τη Focus Features.

Ο τρεις φορές βραβευμένος με Όσκαρ φαίνεται ότι εντοπίστηκε από παπαράτσι τηςς βρετανική Daily Mail στα γυρίσματα μιας νέας βρετανικής ταινίας με τον Sean Bean.

Το ταμπλόιντ λέει ότι το κρυφό έργο ονομάζεται Avelyne, αν και δεν υπάρχει κανένα σημάδι της ταινίας στο διαδίκτυο. Ο Day-Lewis, με μουστάκι, πίσω από το τιμόνι, φαίνεται να οδηγεί μια μοτοσικλέτα με τον Bean κατά τη διάρκεια, όπως λέει η Mail, των γυρισμάτων μιας σκηνής. Η Mail αναφέρει ότι τα γυρίσματα γίνονται στο Μάντσεστερ και ότι ένα πολυάσχολο συνεργείο ήταν παρόν σε αυτό που περιγράφεται «γεμάτη σκηνή δράσης». Πιθανότατα να είναι απλά μια guest εμφάνιση ή μια χάρη σε έναν φίλο και όχι μια πλήρης επιστροφή. Οι εκπρόσωποι του Bean και οι πρώην εκπρόσωποι του Day-Lewis δεν ήταν διαθέσιμοι για σχολιασμό.

Ο Day-Lewis παράτησε την υποκριτική το 2017, κάνοντας μια εντυπωσιακή έξοδο. Σε ένα μήνυμα μέσω του δημοσιολόγου Leslee Dart είπε τότε: «Ο Daniel Day-Lewis δεν θα εργάζεται πλέον ως ηθοποιός. Είναι πολύ ευγνώμων σε όλους τους συνεργάτες και το κοινό του όλα αυτά τα χρόνια. Αυτή είναι μια ιδιωτική απόφαση και ούτε ο ίδιος ούτε οι εκπρόσωποί του θα κάνουν περαιτέρω σχόλια για αυτό το θέμα».

Ο ηθοποιός έχει κερδίσει το Όσκαρ Καλύτερου Ηθοποιού για τις ταινίες Lincoln (2012), There Will Be Blood (2007) και My Left Foot (1990). Ήταν επίσης υποψήφιος για τα Phantom Thread (2017), Gangs Of New York (2002) και In the Name Of The Father (1993). Η καριέρα του εκτείνεται μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και περιλαμβάνει επίσης πρωταγωνιστικούς ρόλους στα Nine (2009), The Ballad Of Jack And Rose (2005), The Crucible (1996) και The Last Of The Mohicans (1992).

Ο ηθοποιός κρατούσε πάντα χαμηλό προφίλ και απέφευγε τα φώτα της δημοσιότητας. Σε μια σπάνια δημόσια εμφάνιση, συμμετείχε σε μια εκδήλωση για το Killers Of The Flower Moon του Martin Scorsese τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους. Ο σκηνοθέτης τότε είχε αστειευτεί λέγοντας ότι ήλπιζε να πείσει τον ηθοποιό να βγει από τη σύνταξη για να κάνει μια ακόμη ταινία.

Πηγή: Deadline

Η 16 φορές υποψήφια για Grammy και βραβευμένη από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών ηθοποιός, είναι η καλλιτεχνική διευθύντρια της ταινίας. Η συναυλία των Cornucopia γυρίστηκε ζωντανά στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας και απεικονίζει τον ακτιβισμό της τραγουδίστριας για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Πιο πρόσφατα, συνεργάστηκε με τη Rosalía σε ένα τραγούδι με τίτλο “Oral” και αφιέρωσε το 100% των εσόδων για τη χρηματοδότηση μιας σειράς νομικών ενεργειών με στόχο την καταπολέμηση της εντατικής αλιείας.

Το Level Forward μοιράστηκε τα νέα στο Soho House More to Talk About Residency. Το Cornucopia παράγεται από τις Snowstorm, S101, Level Forward και Foobar.

Η τραγουδίστρια είπε στο Deadline με τα δικά της λόγια και τον δικό της μοναδικό τρόπο τα εξής για το έργο:

«είναι έκτακτη ανάγκη
για να επιβιώσουμε ως είδος πρέπει να ορίσουμε την ουτοπία μας
η συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα είναι μια σύγχρονη ουτοπία που δεν μπορεί να φανταστεί κανείς
αλλά η υπέρβαση των περιβαλλοντικών μας προκλήσεων είναι ο μόνος τρόπος
μπορούμε να επιβιώσουμε
πρέπει να φανταστούμε κάτι που δεν υπάρχει χτισμένο σκόπιμα στο μέλλον
και απαιτεί χώρο για ελπίδα
να υφάνουμε μια μητριαρχική κεφαλή
ας φανταστούμε έναν κόσμο όπου η φύση και η τεχνολογία συνεργάζονται και φτιάχνουν ένα τραγούδι για τη μουσική μακέτα
στη συνέχεια να μπούμε σε αυτό
ας γράψουμε μουσική για τον προορισμό μας
στις μυθολογίες σε όλο τον κόσμο μετά από μια καταστροφή κάποιος αιχμαλωτίζει το πνεύμα με ένα φλάουτο και ξεκινά από την αρχή
λαξευμένο από την πρώτη πανίδα
φτάνουμε σε ένα νέο νησί με μεταλλαγμένα είδη άγνωστα υβρίδια πουλιών και φυτών
το παρελθόν μας είναι σε βρόχο, απενεργοποιήστε το
ας έχουμε σκοπό το φως
φανταστείτε ένα μέλλον μέσα σε αυτό»

Λεπτομέρειες για την κυκλοφορία του Cornucopia θα ανακοινωθούν μέχρι το τέλος του έτους.

Το Level Forward είναι ένα μίνι στούντιο αφιερωμένο στη δημιουργία γενναίων ιστοριών, στην παραγωγή θαρραλέων συνομιλιών και στην προσπάθεια για διαρκή αντίκτυπο στην κοινωνία. Οι δουλειές τους περιλαμβάνουν τα Mountains, το υποψήφιο για Όσκαρ Red, White and Blue, The Year Between, Body Parts, The Big Payback, The Assistant, Holler, Rebel Hearts, Topside, You Resemble Me, On The Record και American Woman.

Στο Broadway και τα ζωντανά σόου περιλαμβάνονται τα επερχόμενα Romeo + Juliet, Suffs, How To Dance In Ohio, Parade, POTUS, Slave Play, What The Constitution Means To Me, Sanctuary City, Jagged Little Pill και Oklahoma!

Η Björk ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού το 2001, με το “I’ve Seen It All” για την ταινία μιούζικαλ Dancer in the Dark του Δανού Lars Von Trier. Πρωταγωνίστησε, έγραψε τα τραγούδια και κέρδισε τo Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών.

Πηγή: Deadline

Ο Elordi επανενώνεται με την Fennell αφού πρωταγωνίστησε στο αμφιλεγόμενο και πολυσυζητημένο “Saltburn” το 2023 με την LuckyChap της Robbie να κάνει την παραγωγή. Η LuckyChap παρήγαγε τόσο το “Saltburn” και το βραβευμένο με Όσκαρ ντεμπούτο της Fennell “Promising Young Woman”.

Η ταινία βρίσκεται τώρα στην προπαραγωγή, ετοιμάζεται για γυρίσματα στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2025 και η Fennel έχει δηλώσει ότι έχει ήδη πειράξει το έργο

Το μοναδικό μυθιστόρημα της Emily Brontë, “Wuthering Heights”, που εκδόθηκε το 1847, καθιέρωσε ένα είδος γοτθικού ρομαντισμού που στοιχειώνει τη λογοτεχνία από τότε. Υπάρχει ο ερωτευμένος, ίσως επικίνδυνος τύπος στο Heathcliff, το αφελές, αθώο κορίτσι η Cathy και φυσικά οι δυνάμεις που τους χωρίζουν, συμπεριλαμβανομένου του ταξικού χάσματος μεταξύ τους. Όλα διαδραματίζονται στην άγρια ​​ύπαιθρο του Yorkshire.

Είναι εύκολο να δει κανείς πόσο ελκυστικό υλικό ήταν για τη Fennell, δεδομένης της ισχυρής συναισθηματικότητας (αδικίες, εκδίκηση και πολλά άλλα) των προηγούμενων σκηνοθετικών της προσπαθειών “Promising Young Woman” και ” Saltburn.” Και σίγουρα ήταν για πολλούς πριν από αυτήν, συμπεριλαμβανομένης της προσαρμογής του Andrea Arnold το 2011 με πρωταγωνίστρια την Kaya Scodelario, και ίσως της πιο διάσημης από όλες, της προσαρμογής του William Wyler το 1939 με τους Laurence Olivier και Merle Oberon που τους οδήγησε και τους δύο στα αστέρια του Χόλιγουντ. Η τελευταία έλαβε οκτώ υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας, και κέρδισε μία, για την ασπρόμαυρη φωτογραφία του Gregg Toland.

Αυτή η νέα προσαρμογή ακολουθεί επίσης την ταινία της Frances O’Connor το 2022 για τη ζωή της Brontë, η οποία πέθανε σε ηλικία 30 ετών, με τον απλό τίτλο “Emily”. Πρωταγωνίστησε η Emma Mackey και διακρίθηκε για την εμφύσηση μιας σύγχρονης ευαισθησίας σε ένα σκηνικό αλλοτινής περιόδου.

Πηγή: IndieWire

Ο 85χρονος έπεσε από τη σκηνή τον Ιούνιο ενώ έπαιζε στο Player Kings στο West End του Λονδίνου, σπάζοντας τον καρπό του και θρυμματίζοντας έναν από τους σπόνδυλους του.

Μιλώντας στο BBC Breakfast σχετικά με την επιθυμία του να συνεχίσει την υποκριτική, ο Sir Ian είπε: «Θα συνεχίσω όσο συνεχίζουν να λειτουργούν τα πόδια, οι πνεύμονες και το μυαλό». Όμως, πρόσθεσε ότι θέλει να ξεκουραστεί για το υπόλοιπο της χρονιάς.

Ο Sir Ian έχει παίξει τον Gandalf στο εξαιρετικά επιτυχημένο franchise Lord of the Rings, μια νέα δόση του οποίου με τίτλο “The Hunt for Gollum”, πρόκειται να κυκλοφορήσει το 2026. Συζητώντας την πιθανότητα να εμφανιστεί στη νέα ταινία, ο Sir Ian σχολίασε: «Δεν αφήνω κανέναν άλλο να φορέσει το μυτερό καπέλο και τη γενειάδα αν μπορώ να το κάνω εγώ ο ίδιος».

Ο ηθοποιός έπαιξε τον Gandalf στις πρώτες τρεις ταινίες και στην τριλογία του Χόμπιτ, όλες σε σκηνοθεσία του Νεοζηλανδού κινηματογραφιστή Peter Jackson. Μια νέα παρτίδα ταινιών The Lord Of The Rings είναι στα σκαριά με τον Andy Serkis να σκηνοθετεί και να πρωταγωνιστεί ως Gollum.
«Ο ενθουσιασμός για τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης», είπε ο Sir Ian σε ξεχωριστή συνέντευξη στο Big Issue. «Δεν μπορώ να σου πω κάτι παραπάνω. Μόλις μου είπαν ότι θα γίνουν περισσότερες ταινίες και ο Gandalf θα συμμετάσχει και ελπίζουν ότι θα τον υποδυθώ. Πότε; Δεν ξέρω. Ποιο είναι το σενάριο; Δεν έχει γραφτεί ακόμα. Οπότε, καλύτερα να είναι γρήγοροι».

Τον Ιούνιο, ο υποψήφιος για Όσκαρ ηθοποιός έχασε την ισορροπία του και γλίστρησε κατά τη διάρκεια μιας σκηνής μάχης στο Player Kings στο Noel Coward Theatre και έκτοτε υποφέρει από τραυματισμούς στον καρπό και στον αυχένα. Ο Sir Ian είπε στο BBC ότι η πτώση του ήταν ένα «σκέτο ατύχημα» και δεν είχε καμία σχέση με την ηλικία του.

Ο ηθοποιός εξήγησε ότι το πόδι του πιάστηκε σε μια καρέκλα στη σκηνή και ενώ προσπαθούσε να το βγάλει, γλίστρησε από τη σκηνή. Σε άλλη συνέντευξη στο σημερινό πρόγραμμα του BBC Radio 4, ο Sir Ian είπε ότι ήταν σωματικά καλά, αλλά πρόσθεσε: «Είναι συναισθηματικά που έχω κάποια υπολείμματα που πρέπει να αντιμετωπίσω. Είπα στον εαυτό μου καθώς σκόνταψα και γλίστρησα από τη σκηνή, «Αυτό είναι το τέλος». Αυτές ήταν οι λέξεις στο μυαλό μου, «Αυτό είναι το τέλος». Και προφανώς φώναξα, «ο λαιμός μου έχει σπάσει, πεθαίνω». Δεν θυμάμαι να το λέω αυτό βέβαια φωναχτά, οπότε συνέβαιναν πολλά στο κεφάλι μου καθώς το σώμα ανταποκρίθηκε στην πτώση».

Μετά το ατύχημά του, έκανε ένα διάλειμμα από την υποκριτική και αντικαταστάθηκε στο Player Kings για την περιοδεία της σειράς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Sir Ian είπε στο Big Issue ότι είχε «αισθανθεί αδύναμος σωματικά» και κάνει ασκήσεις για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

«Φυσικά, είναι συναισθηματικό», είπε. «Όλοι ταξιδεύουμε σε όλη μας τη ζωή, απλά όταν φτάσεις στην ηλικία μου δεν μπορείς πάντα να σηκωθείς ξανά». Και πρόσθεσε: «Συνήθως εργάζομαι ή ετοιμάζομαι να δουλέψω, αναρωτιέμαι ποιο μπορεί να είναι το καλύτερο σχέδιο. Θα πάρω άδεια για το υπόλοιπο της χρονιάς. Όχι επειδή πρέπει, απλώς επειδή το θέλω».

Ο Sir Ian έπαιξε τον John Falstaff στο Player Kings – μια παραγωγή που διασκευάστηκε από τον Robert Icke από το Henry IV του Shakespeare, μέρη πρώτο και δεύτερο – και μάλιστα είπε ότι το παχύ κοστούμι που φορούσε για τον ρόλο πιστεύεται ότι του έσωσε τα «πλευρά και άλλες αρθρώσεις».

Μίλησε στο BBC και το Big Issue και για την κυκλοφορία της νέας του ταινίας The Critic, την ιστορία ενός ομοφυλόφιλου κριτικού θεάτρου στη δεκαετία του 1930, η οποία βγαίνει στους κινηματογράφους αργότερα αυτόν τον μήνα.

Πηγή: BBC

Kiti Manver, η καταγωγή της Manuela

Ο πολύ σύντομος χαρακτήρας που έπαιξε η Kiti Manver στο «Το μυστικό μου λουλούδι» ήταν το μικρόβιο από το οποίο γεννήθηκε η Manuela της Cecilia Roth στο «Όλα για τη μητέρα μου». Σε εκείνη την ταινία, η Manver έπαιζε μια νοσοκόμα που συμμετείχε με τους γιατρούς σε ένα σεμινάριο μεταμοσχεύσεων όπου προσποιήθηκε ότι έλαβε την είδηση ​​του θανάτου του γιου της. «Η ιδέα μου, στην αρχή, ήταν να κάνω μια ταινία για την υποκριτική ικανότητα ορισμένων ανθρώπων που δεν είναι ηθοποιοί», εξήγησε ο Pedro. «Δεν το ήξερα τότε, αλλά η ικανότητα μιας γυναίκας να προσποιείται θα ήταν το θέμα της 13ης ταινίας μου».

Η εκ νέου συνάντησή του με τη Cecilia Roth, 13 χρόνια μετά

Ηθοποιός και σκηνοθέτης συναντήθηκαν ξανά 13 χρόνια μετά το «Τι έχω κάνει για να το αξίζω αυτό;», όπου η ηθοποιός είχε έναν μικρό χαρακτήρα ως πρωταγωνίστρια μιας τηλεοπτικής διαφήμισης. «Έχει ωριμάσει, έχει μεγαλώσει», είπε τότε ο σκηνοθέτης. «Για μένα, δεν υπάρχει μεγαλύτερο θέαμα από το να βλέπω μια ηθοποιό να κλαίει. Και η Cecilia έχει χύσει δάκρυα εδώ. Διαφανή, χειμαρρώδη. Τα τινάζει σα να κάνει εμετό. Και, όταν φτάνουν, έχουν καθαρτική ποιότητα. Δεν ξέρω πώς, κατά τη διάρκεια των τριών μηνών που διήρκεσαν τα γυρίσματα, ήξερε πώς να συγκρατείται και να είναι πέρα ​​από τον πόνο, αλλά πάντα να τον αντικατοπτρίζει». Όσα χρόνια κι αν περάσουν, η Roth θα θυμάται πάντα αυτόν τον χαρακτήρα ως έναν από τους πιο έντονους στη φιλμογραφία της: «Αγάπησα πολύ τη Manuela. Αυτή, όπως και εγώ, ήρθε από μια μακρινή χώρα, ήθελε να εφεύρει μια ζωή σε άλλο μέρος και τα κατάφερε, βάζοντας το ένα τούβλο στο άλλο, να χτίσει αυτή τη ζωή λίγο πολύ παρόμοια με αυτή των ονείρων της».

Μια ταινία ωδή στις ηθοποιούς που ερμηνεύουν ηθοποιούς

Η Gena Rowland από το “Opening Night”, η Bette Davis από το “All About Eve”, η Romy Schneider από το “The important thing is to love”… Ως συνήθως στη φιλμογραφία του, ο Pedro εμπνεύστηκε από τις αγαπημένες του ερμηνεύτριες. Ωστόσο, με αυτή την ευκαιρία θέλησε να αφιερώσει την ταινία σε ηθοποιούς που έχουν παίξει ηθοποιούς σε ταινίες. «Πάντα με ενδιέφεραν οι ταινίες που αντικατοπτρίζουν τον κόσμο του κινηματογράφου. Δεν αναφέρομαι σε εκείνα που μιλούν για τη γλώσσα, αλλά σε εκείνα που λένε ιστορίες ηθοποιών, σκηνοθετών, συγγραφέων, παραγωγών, στυλιστών… Ταινίες που η πλοκή τους είναι ο ίδιος ο κινηματογράφος και οι άνθρωποι που τον κάνουν, το μεγαλείο και η αηδία του».

Το αφιέρωμα διαμορφώθηκε μέσω της Huma Rojo, του χαρακτήρα που υποδύεται η Marisa Paredes. «Ο Pedro το έγραψε σκεπτόμενος εμένα. Είναι ένα αληθινό δώρο στο οποίο έβαλε τη γοητεία που νιώθει για το θέατρο», δήλωσε η ηθοποιός.

Ο μονόλογος της Agrado υπήρξε!

«Με λένε Agrado γιατί προσπάθησα μόνο να κάνω τη ζωή ευχάριστη για τους άλλους»… Ο μονόλογος που απήγγειλε η Antonia San Juan έγινε σύμβολο της ταινίας. Ωστόσο, δεν ήταν η αρχική ιδέα του Almodóvar, αλλά εμπνεύστηκε από ένα πραγματικό ανέκδοτο που συνέβη με την ηθοποιό Lola Membibres στην Αργεντινή. «Το ηλεκτρικό σύστημα του θεάτρου όπου έπαιζε χάλασε την ώρα της παράστασης. Η Membibres, που δεν φοβόταν τίποτα, αποφάσισε να είναι αυτή που από τη σκηνή και φωτίζοντας τον εαυτό της με ένα αναμμένο κερί, θα ανακοίνωνε τα νέα. «Αφού είσαι εδώ, θα σου ζητούσα να μείνεις και υπόσχομαι να σε διασκεδάσω λέγοντάς σου την ιστορία της ζωής μου», είπε. Εκείνο το απόγευμα, η Doña Lola έδωσε την παράσταση της ζωής της», θυμάται ο Pedro.

Για πρώτη φορά Βαρκελώνη

Για πρώτη φορά και ως αφιέρωμα στην πρωταγωνίστρια της ταινίας, ο Pedro άφησε την αγαπημένη του Μαδρίτη για να κάνει γυρίσματα στη Βαρκελώνη. Η Sagrada Familia, η Borne, η γοτθική συνοικία ή η Plaza Real είναι μερικά από τα σκηνικά που γίνονται ένας άλλος χαρακτήρας της ιστορίας. Η Barcelona ποτέ δεν φαινόταν τόσο όμορφη στη μεγάλη οθόνη.

Η ευγένεια ως κίνητρο

«Πάντα εμπιστευόμουν την καλοσύνη των ξένων», έλεγε η Blanche Dubois στο «Λεωφορείον ο Πόθος». Το κείμενο του Τένεσι Ουίλιαμς έχει καθοριστική σημασία στην ταινία, και όχι μόνο λόγω των πολλαπλών αναφορών που γίνονται σε αυτόν και στο έργο του σε διάφορες σεκάνς. Για τον Pedro, η αυθόρμητη αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικών – την οποία αργότερα θα αντανακλούσε τόσο καλά στο «Volver» – έγινε ο σύνδεσμος μεταξύ των διαφορετικών ιστοριών που διασταυρώνονται στο «Όλα για τη μητέρα μου».

Η φυγή και ο Esteban

«Η Manuela φεύγει. Αποδρά πάντα με τρένο, διασχίζοντας ατελείωτες σήραγγες. Και όλες οι αποδράσεις της σημαδεύονται από Esteban». Η αξέχαστη σεκάνς της Cecilia Roth στο τρένο ενώ το “Τajabone” του Isnael Lo παίζει στο βάθος είναι μόνο μία από τις κορυφές στις οποίες αρθρώνεται μια τριγωνική πλοκή που κλείνει τη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη.

Την πρώτη φορά που έφυγε, δραπέτευε από τον Esteban, τον πατέρα του γιου που περίμενε και τον οποίο θα αποκαλεί με το όνομα αυτού. Τη δεύτερη φορά που φεύγει παίρνει μαζί της και τον Esteban, τον γιο του, αυτή τη φορά με τη μορφή μιας φωτογραφίας και του σημειωματάριου του. Στην τρίτη απόδραση, επίσης με τρένο, ο Esteban είναι ένα οροθετικό μωρό λίγων μηνών, γιος της αδερφής Rosa (Penélope Cruz), το οποίο πρέπει να προστατεύσει από τη γιαγιά του.

Ένα “screw-ball drama”

«Ένα τρελό, μπαρόκ δράμα με ακραίους χαρακτήρες που ξυλοκοπούνται κατά τύχη». Ο Almodóvar επινόησε τον όρο “screwball drama” – αναφερόμενος στην τρελή αμερικανική κωμωδία screwball – για να εντάξει την ταινία του σε ένα είδος. «Ως αντίστιξη, αποφάσισα ότι η υποκριτική έπρεπε να είναι ριζικά νηφάλια, ακόμη και άνυδρη. Αυτό ήταν το κλειδί και η πρόκληση που ανέλαβε αμέσως η υπέροχη ομάδα ηθοποιών».

Τα βραβεία

Το «Όλα για τη μητέρα μου» έγινε η πρώτη ισπανική ταινία που κέρδισε τόσο το Όσκαρ όσο και τη Χρυσή Σφαίρα. Ακόμα κέρδισε και το BAFTA, 7 βραβεία Goya και το βραβείο Fotogramas de Plata για την Καλύτερη Ηθοποιό του Κινηματογράφου Cecilia Roth.

Πηγή: Fotogramas

Ήταν παραγωγή του Σουηδικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, φωτογραφήθηκε από τον Sven Nykvist, διευθυντή φωτογραφίας του Μπέργκμαν, και πρωταγωνίστησε ο Erland Josephson, ο οποίος είχε παίξει σε πολλές ταινίες του Μπέργκμαν. Γι’ αυτούς τους λόγους, αλλά και για την αγάπη του Ταρκόφσκι για τον Μπέργκμαν θεωρείται από πολλούς ότι η ταινία αυτή αποτελεί φόρο τιμής προς αυτόν.

Σύνοψη της ταινίας

Τα γενέθλια του Αλεξάντερ, ενός δημοσιογράφου, συγγραφέα και κριτικού θεάτρου και λογοτεχνίας που ζει με την οικογένειά του σ’ ένα σπίτι στη μέση του πουθενά σημαδεύονται από την είδηση πως επίκειται πυρηνικός πόλεμος. Εκείνος κυριευμένος από τον φόβο προσεύχεται για πρώτη φορά στη ζωή του και υπόσχεται στον Θεό ότι θα θυσιάσει ό,τι είναι πολύτιμο γι’ αυτόν προκειμένου να σωθεί η ανθρωπότητα από την ολοκληρωτική αυτή καταστροφή. Όταν ξυπνάει την επόμενη μέρα, συνειδητοποιεί ότι όλα είναι όπως πριν. Ο Θεός έχει δεχτεί την προσφορά του και εκείνος τηρώντας την υπόσχεσή του πραγματοποιεί τη θυσία του. Καίει το σπίτι του, εγκαταλείπει την οικογένειά του, στερείται το παιδί του και βυθίζεται στη σιωπή και την τρέλα.

Είπαν για την ταινία

«Το κύκνειο άσμα του Αντρέι Ταρκόφσκι, ένας φόρος τιμής στον Ingmar Μπέργκμαν και ίσως η πιο συνταρακτική ταινία που γυρίστηκε ποτέ για το τέλος του κόσμου». – Μανώλης Κρανάκης

«Ένα επικό όραμα… Πνευματική δεξιοτεχνία… Το έργο μιας ιδιοφυΐας» – David Robinson – The Times (UK)

«Περιμένετε μέχρι το τέλος και θα βρεθείτε πιο συγκινημένοι από ποτέ». – Andrew Sarris – The Village Voice

«Ο Ταρκόφσκι προφανώς έχει ξεφύγει από κάθε σκέψη να διασκεδάσει το κοινό και έχει αποφασίσει, στην τελευταία του διαθήκη, να πει ακριβώς αυτό που θέλει, με το ύφος που θέλει». – Roger Ebert

«Mια απεικόνιση της δύναμης της πίστης και της αυτοθυσίας. Μια μελέτη της τρέλας και της αυταπάτης της ανθρωπότητας». – Peter Bradshaw – The Guardian

«O Ταρκόφσκι για μένα είναι o μεγαλύτερος από όλους μας, αυτός που επινόησε μια νέα γλώσσα, πιστή στη φύση του κινηματογράφου, καθώς συλλαμβάνει τη ζωή ως αντανάκλαση, τη ζωή ως ένα όνειρο». – Ιngmar Bergman

«Ο άκαμπτος φορμαλισμός και η ασυμβίβαστη αποστασιοποίηση μπορεί να επιβαρύνουν, αλλά ο Ταρκόφσκι πίστευε ακράδαντα ότι η ταινία δεν χρειαζόταν να είναι ευχάριστη για να είναι πολύτιμη». – David Parkinson – Empire

«Η πνευματική κληρονομιά του Αντρέι Ταρκόφσκι στην ανθρωπότητα, όχι μόνο στην παγκόσμια κοινότητα του κινηματογράφου. Ο Tarkovsky αποκαθιστά –πάλι κινηματογραφικά- την χαμένη ενότητα μεταξύ των ανθρώπων. Προσπαθεί να τους επανεντάξει σε ένα αρμονικό σύνολο.» – Γιώργος Παυλίδης

Σκηνοθεσία: Αντρέι Ταρκόφσκι

Σενάριο: Αντρέι Ταρκόφσκι

Μουσική: Johann Sebastian Bach

Φωτογραφία: Sven Nykvist

Μοντάζ: Michal Leszczylowski, Andrei Tarkovsky

Σκηνικά: Anna Asp

Κουστουμιά: Inger Pehrsson

Παίζουν: Erland Josephson, Susan Fleetwood, Valerie Mairesse, Allan Edwall, Gudrun Gisladottir, Sven Wollter, Filippa Franzen, Tommy Kjellqvist κ.α.

Χώρα: Γαλλία, Σουηδία, 1986

Ήχος: 5.1, Dolby Digital

Γλώσσα: Σουηδικά

Υπότιτλοι: Ελληνικοί

Διάρκεια: 145΄έγχρωμη

Worldwide theatrical rights: Swedish Film Institute

Διανομή για Ελλάδα: New Star

Δείτε το τρέιλερ.

Ο σκηνοθέτης James Mangold – ο οποίος γύρισε επίσης τη βραβευμένη με Όσκαρ του 2005 βιογραφική ταινία Walk the Line για τον Johnny Cash – είπε ότι ο ηθοποιός ήταν «αρκετά γενναίος για να ξεχωρίσει εκεί και να γίνει ευάλωτος, να πουλήσει τον εαυτό του εκεί έξω».

Ο Mangold είπε στο Rolling Stone ότι οι ηθοποιοί έκαναν δικό τους το τραγούδι – με την προϋπόθεση ότι θα μπορούσε να διορθώσει οτιδήποτε χρειαστεί στο post-production. «Θέλετε όλοι να ρισκάρουν από κάτι κάθε στιγμή», είπε. «Αλλά αν ένας από τους ηθοποιούς μας χτυπήσει μια κακή νότα, δεν έχω εναλλακτική ή τη δυνατότητα να αντικαταστήσω αυτόν τον ρυθμό. Αν ο Timmy είναι αρκετά γενναίος για να ξεχωρίσει εκεί και να γίνει ευάλωτος, θα πρέπει να είμαι αρκετά γενναίος να σταθώ πίσω από την κάμερα και να τραβήξω. Και ο Timmy ήταν συνεργάτης σε αυτό. Το ήθελε πολύ. Και τα πολλά χρόνια προετοιμασίας που είχαμε σε αυτήν την ταινία λόγω λανθασμένων ξεκινημάτων με Covid και άλλα, σήμαιναν ότι ο Timmy είχε πραγματικά ένα είδος επώασης ως μουσικός που είναι χρόνια σε αυτή τη διαδικασία».

Το A Complete Unknown ακολουθεί την άνοδο του Dylan στη φήμη, ως του καλλιτέχνη που έφερε επανάσταση στην αμερικανική μουσική με τα προσωπικά και ποιητικά folk-rock τραγούδια του. Ο Mangold είπε ότι τον έλκυε «αυτή η ιδέα ενός ταλέντου όπως ο Bob, τόσο ενοχλητική, τόσο προκλητική, τόσο γεμάτη μυθοπλασία και γεγονότα. Αυτή η ιδέα αυτού του απίστευτου, καλλιτεχνικού χαρακτήρα που προσγειώνεται στη Νέα Υόρκη με 12 $ στην τσέπη – η προσπάθεια του να βρει κάποιος την ισορροπία και να διαχειριστεί το πώς πηγαίνει κάποιος από το ένα σημείο ως το άλλο είναι τόσο ενδιαφέρουσα για μένα», είπε.

Ο σκηνοθέτης πήρε την ευλογία του πραγματικού Dylan, ο οποίος αναφέρεται ως εκτελεστικός παραγωγός.

Ο Chalamet έχει ήδη πρωταγωνιστήσει σε δύο από τις μεγαλύτερες ταινίες του περασμένου έτους – Wonka και Dune: Part Two. Ο 28χρονος θα μπορέσει τώρα να διεκδικήσει τη δεύτερη υποψηφιότητά του για Όσκαρ, μετά την υποψηφιότητά του για την πρωτοποριακή ταινία του, Call Me by Your Name, το 2018.

Το καστ του A Complete Unknown περιλαμβάνει επίσης τον Edward Norton ως θρύλο της folk Pete Seeger και τη Monica Barbaro ως τραγουδίστρια Joan Baez.

Ο Dylan έχει παιχτεί στο παρελθόν στην οθόνη από τους Christian Bale, Cate Blanchett, Richard Gere, Heath Ledger, Ben Whishaw και Marcus Carl Franklin – όλοι στην ταινία του 2007 I’m not there.

Με πληροφορίες από BBC.

Η συγγραφέας ωστόσο, ακουγόταν αμφίβολη σε συνέντευξή της νωρίτερα φέτος. «Δεν νομίζω ότι θα συμβεί ποτέ η συνέχεια αυτής της ιστορίας», είχε πει. Το The Devil Wears Prada, βασισμένο στο μυθιστόρημα της Lauren Weisberger του 2003, ακολουθεί την Andrea καθώς πιάνει δουλειά για την Priestly, την παγωμένη συντάκτρια ενός από τα σημαντικότερα περιοδικά μόδας της Νέας Υόρκης.

Για τον χαρακτήρα της Priestly θεωρείται ότι αποτέλεσε έμπνευση, τουλάχιστον εν μέρει, η αρχισυντάκτρια της Vogue, Anna Wintour, στην οποία εργαζόταν η Weisberger ως προσωπική βοηθός.

Η ταινία αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία και συγκέντρωσε 326,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως με τα εισιτήρια που έκοψε. Έκανε ακόμα τη Streep να κερδίσει Χρυσή Σφαίρα για την καλύτερη ηθοποιό σε κωμωδία.

Πέρυσι, η Blunt και η Hathaway επανενώθηκαν για τη σειρά Actors on Actors του Variety και αναπόλησαν τον χρόνο που δούλευαν μαζί με τη Streep. Η Blunt έχει μάλιστα δηλώσει, ότι δεν μπορούσε να σταματήσει να γελάει ενώ γύριζε την ταινία, καθώς ο χαρακτήρας της «ήταν τόσο φρικτός τις περισσότερες φορές απέναντι στην Anne».

Το cast επανενώθηκε στα βραβεία SAG με τις τρεις συμπρωταγωνίστριες να συναντιούνται για να απονείμουν ένα βραβείο, μια αλληλεπίδραση που ενθουσίασε τους θαυμαστές καθώς παρέθεσαν λόγια από την ταινία. Η Finerman έχει μιλήσει στο παρελθόν για το casting της ταινίας εξηγώντας πώς η Streep σχεδόν δεν έπαιξε τον εμβληματικό ρόλο. «Οι άνθρωποι νόμιζαν ότι ήμασταν τρελοί. Θέλω να πω, άνθρωποι με κάλεσαν για να μου πουν ότι έχω ξεφύγει και πως η Streep δεν ήταν ποτέ αστεία ούτε μια μέρα στη ζωή της», είπε σε ένα επεισόδιο του podcast του Hollywood Gold, αναφερόμενη στην ηθοποιό. «Ήταν αστεία και έκαναν λάθος. Αλλά αυτός ήταν σαφώς ένας διαφορετικός ρόλος για εκείνη. Νομίζω ότι ήταν μέρος της διασκέδασης του απροσδόκητου», συμπλήρωσε.

Με πληροφορίες από Independent.