Η ταχύτητα και η ασυνέπεια στα γεύματα συχνά οδηγούν σε ελλιπή μάσηση, με αποτέλεσμα να καταπίνουμε μεγαλύτερα κομμάτια φαγητού και περισσότερο αέρα. Ο Δρ Λουίς Ερέρα, ιατρικός διευθυντής της Schwabe Farma Ibérica, εξηγεί στο ισπανικό Hola ότι αυτή η πρακτική μπορεί να επηρεάσει την πεπτική λειτουργία και να βλάψει τον εντερικό φραγμό.

Πώς το φαγητό μπροστά σε οθόνη βλάπτει την πέψη

Αυτός ο φραγμός βασίζεται σε πρωτεΐνες που συνδέουν τα κύτταρα του εντέρου. Όταν διαταράσσεται, αυξάνεται η διαπερατότητα του εντέρου, επιτρέποντας σε ουσίες που δεν θα έπρεπε να περνούν να διεισδύουν στη βλεννογόνο, προκαλώντας ενοχλήσεις. Ταυτόχρονα, συστατικά της σύγχρονης διατροφής όπως τα απλά σάκχαρα, τα λιπαρά, το γλουτένη, το αλάτι, το αλκοόλ και τα πρόσθετα ενισχύουν αυτή τη διαταραχή.

Η γρήγορη κατανάλωση τροφής μπροστά από τον υπολογιστή δεν επιτρέπει τη συνειδητή απόλαυση του φαγητού. Ο ειδικός επισημαίνει ότι η παρουσία μπροστά σε οθόνη αυξάνει το στρες και αποσπά την προσοχή από τη διαδικασία του φαγητού, με αποτέλεσμα την υπερκατανάλωση και την επιδείνωση των πεπτικών συμπτωμάτων. Η δυσπεψία, η οποία σχετίζεται με αίσθημα βάρους, πρόωρο κορεσμό και πόνο στο άνω μέρος της κοιλιάς, διαφέρει από άλλες πεπτικές διαταραχές όπως το γαστροοισοφαγικό αναρροφητικό σύνδρομο και το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, αφού δεν συνοδεύεται από οργανικές βλάβες αλλά από λειτουργική δυσλειτουργία.

Για την αντιμετώπιση της λειτουργικής δυσπεψίας, η διατροφή παίζει καθοριστικό ρόλο. Ένα διατροφικό πρότυπο πλούσιο σε φρούτα, λαχανικά και φρέσκα τρόφιμα, όπως η μεσογειακή δίαιτα, έχει αντιφλεγμονώδη δράση και συμβάλλει στη ρύθμιση της πεπτικής λειτουργίας. Επιπλέον, ο Δρ Ερέρα τονίζει τη σημασία της τακτικότητας στα γεύματα. Η τήρηση τουλάχιστον τριών κύριων γευμάτων την ημέρα σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο δυσπεψίας σε σύγκριση με την κατανάλωση ενός μόνο γεύματος.

Ορισμένα τρόφιμα επιβαρύνουν τον εντερικό φραγμό και την πεπτική λειτουργία, όπως τα λιπαρά και πικάντικα φαγητά, τα αναψυκτικά, το αλκοόλ, ο καφές και τα υπερ-επεξεργασμένα προϊόντα. Αν και πολλοί ασθενείς αναφέρουν ευαισθησία στη γλουτένη, συχνά ευθύνονται άλλες ουσίες όπως οι φρουκτάνες, που αυξάνουν την εντερική διαπερατότητα. Περιορίζοντας την κατανάλωσή τους βοηθάμε στην ελάττωση των συμπτωμάτων και στην προστασία της πεπτικής βλεννογόνου.

Το στρες είναι επίσης βασικός παράγοντας που επηρεάζει την εντερική υγεία. Ο τρόπος με τον οποίο το νευρικό σύστημα αντιδρά στα ερεθίσματα του στομάχου αυξάνει την ευαισθησία και την ενόχληση, κάνοντας τα συμπτώματα δυσπεψίας πιο έντονα. Η ενσωμάτωση τεχνικών διαχείρισης του στρες, όπως η ενσυνειδητότητα και ο διαλογισμός, μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την κατάσταση, μειώνοντας τα πεπτικά προβλήματα και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής.

Για την υγιή λειτουργία του πεπτικού συστήματος συνιστάται μια ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με τακτικά γεύματα, καλή ενυδάτωση, αποφυγή υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων, περιορισμό του αλκοόλ και της καφεΐνης. Επίσης, η σωματική άσκηση, ο ποιοτικός ύπνος και η πρακτική τεχνικών χαλάρωσης συμβάλλουν στη βελτίωση της πεπτικής υγείας, καθώς το έντερο ανταποκρίνεται άμεσα στο στρες.

Η υιοθέτηση αυτών των συνηθειών μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη για την πρόληψη και αντιμετώπιση πεπτικών διαταραχών, προσφέροντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής στην καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου.

Πηγή: Bovary

Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε τη δεκαετία του 1990, οι ερευνητές του Χάρβαρντ υπολόγισαν ότι θεωρητικά, ένας άνθρωπος 176 κιλών «με μέσο μέγεθος ποδιού και ρυθμό βηματισμού ενός σπρίντερ παγκόσμιας κλάσης» θα έπρεπε να χτυπήσει το νερό με ταχύτητα 30 μέτρων το δευτερόλεπτο για να υποστηρίξει το δικό του βάρος, κάτι που είναι φυσικά αδύνατο — τουλάχιστον στη Γη. Έτσι, το 2012, μια ομάδα ερευνητών στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου θέλησε να προσδιορίσει εάν οι συνθήκες μειωμένης βαρύτητας θα μπορούσαν υποθετικά να επιτρέψουν στους ανθρώπους να τρέχουν στο νερό. Η μελέτη κέρδισε το Ig Nobel 2013, ένα σατιρικό βραβείο που ανταμείβει τους σπασίκλες που είναι τόσο αφοσιωμένοι στο κομμάτι που επιδιώκουν να απαντήσουν σε ερωτήσεις χωρίς σχεδόν καμία πρακτική εφαρμογή.

Θα μπορούσε όμως η Sha’Carri Richardson να τρέξει στον Τιτάνα, το μεγαλύτερο φεγγάρι του Κρόνου; Λόγω της ελαφρύτερης βαρύτητας του Τιτάνα και της ταχύτητας της Richardson, η απάντηση είναι ναι. Η Sharp θεώρησε ότι η δρομέας θα έπρεπε να «χτυπήσει την επιφάνεια» των λιμνών αιθανίου του Τιτάνα με 8,7 μέτρα ανά δευτερόλεπτο και έχει ήδη ξεπεράσει κατά πολύ αυτό με τον χρόνο της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα των 9,3 μέτρων ανά δευτερόλεπτο.

Πηγή: Them