Το επιτελικό κράτος της Ν.Δ. ενώ διέθετε τα μέσα για να στηρίξει ουσιαστικά τα εισοδήματα των πολιτών όλα αυτά τα χρόνια επέλεξε να μην πράξει αναλόγως. Έτσι, τα έσοδα από το Φ.Π.Α., ενός φόρου έμμεσου, που θίγει περισσότερο τα φτωχότερα εισοδηματικά κοινωνικά στρώματα, αυξήθηκαν κατά 17% από το 2023, ανερχόμενα από 11 δις ευρώ σε 12,88 δις ευρώ το 2025 και αυτό τη στιγμή που η κυβέρνηση όφειλε να εφαρμόσει τις ευρωπαϊκές οδηγίες που επιτάσσουν μειωμένο, ακόμα και μηδενικό συντελεστή Φ.Π.Α. σε τρόφιμα και φάρμακα, φέρνοντας τη χώρα ένα βήμα πριν από την παραπομπή της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για μη συμμόρφωση. Αντίστοιχα, την τελευταία εξαετία όχι μόνο επέτρεψε να εδραιωθούν οι αντι-ανταγωνιστικές πρακτικές με καθοριστικό αντίκτυπο στην άνοδο των τιμών σε κλάδους όπως των τροφίμων, της ενέργειας, των τραπεζών, της υγείας, αλλά φέρει ακέραια την ευθύνη για την επιστροφή στη γενικευμένη διαφθορά με ενδεικτικό μόνο το σκάνδαλο των ευρωπαϊκών γεωργικών επιδοτήσεων.

Η αποτίμηση της πολιτικής που εφάρμοσε όλα αυτά τα χρόνια η Ν.Δ. δε μπορεί να τεθεί επ’ ουδενί, υπό ερμηνευτική αμφισβήτηση. Απέναντι στις πολιτικές που οδήγησαν στην αύξηση του κόστους ζωής και στην επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσης, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υποστηρίζει ότι απαιτείται, μεταξύ άλλων, η αποκατάσταση της απώλειας των εισοδημάτων που υπέστησαν οι Έλληνες πολίτες, με καθοριστικό και αναγκαίο βήμα την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο. Η επαναφορά αυτή, είναι σύμφωνη με τη συνταγματική αρχή της ισότητας στην κατανομή των δημοσίων βαρών και στην υποχρέωση του κράτους για τη διασφάλιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους δικαίου ενώ η παράλειψή της, αντίκειται στη συνταγματική δέσμευση για σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αλλά και στην ισότιμη εκπλήρωση του χρέους για κοινωνική και εθνική αλληλεγγύη.

Οι αξιοπρεπείς αμοιβές είναι η βάση για μια δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία. Οι συνθήκες που ευνοούν τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων πρέπει να εκλείψουν και ένας συνολικός σχεδιασμός, με όρους βιωσιμότητας που θέτει στο επίκεντρο τους ασθενέστερους είναι περισσότερο από απαραίτητος. Σε μία χώρα υπερπλεονασμάτων είναι τουλάχιστον αντιφατικό η πλειοψηφία των πολιτών να ζει ελλειμματικά!

Του Μίλτου Ζαμπάρα, Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Η πράσινη ανάπτυξη, κατά την άποψη μας πρωτίστως πρέπει να είναι δίκαιη. Χρειάζεται μια συγκεκριμένη και σοβαρά σχεδιασμένη στρατηγική με ξεκάθαρους κανόνες, για τη διαμόρφωση ενός δίκαιου πλαισίου για την ανάπτυξη των ΑΠΕ. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ήταν και είναι στραμμένη κυρίως στις ενεργειακές κοινότητες και στα έργα αυτοπαραγωγής και αυτοκατανάλωσης. Μία στρατηγική που θα ενισχύει την ΡΑΕ και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, θα αναθεωρεί τον κλιματικό νόμο με στόχο την κλιματική ουδετερότητα μέχρι το 2045, θα χαράσσει έναν νέο εθνικό σχεδιασμό για την Ενέργεια και το Κλίμα – με στόχο την ομαλή απεξάρτηση της χώρας από όλα τα ορυκτά καύσιμα – θα καθιερώνει ένα Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, θα ενισχύει τα κριτήρια για την προστασία της βιοποικιλότητας, θα ολοκληρώνει το πλαίσιο προστασίας της φύσης για να υπάρχουν καθαροί κανόνες και θα θεσπίζει αυστηρούς ελέγχους. Η απολιγνιτοποιηση (βλέπε Δυτική Μακεδονία) δεν έγινε με μέριμνα και φροντίδα προς τις περιοχές και τους κατοίκους που σήκωναν το βάρος της παραγωγής λιγνίτη όλα τα προηγούμενα έτη.

Αυτή την στιγμή παρατηρούμε μια άναρχη ανάπτυξη των ΑΠΕ χωρίς χωροταξικό σχεδιασμό, χωρίς θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί τα Προεδρικά Διατάγματα για την προστασία των Περιοχών Natura 2000.

Προτεραιότητα για εμάς είναι η αποκέντρωση των ΑΠΕ, οι ενεργειακές κοινότητες, η έμφαση στα έξυπνα δίκτυα και στις νέες τεχνολογίες, η αποθήκευση ενέργειας, η ηλεκτροκίνηση για τις δημόσιες και τις ιδιωτικές μεταφορές και τους εμπορικούς στόλους. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι να χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Ανάκαμψης οι ενεργειακές κοινότητες και τα έργα αυτοπαραγωγής/ αυτοκατανάλωσης. Αυτή την στιγμή τα οικιακά συστήματα ενέργειας κατέχουν μόνο το 1.1 % της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος στην Ελλάδα ενώ τα αντίστοιχα στο Βέλγιο είναι στο 66%, στην Πολωνία στο 64%, στην Αυστρία στο 48%, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι στο 24%. Στο τομέα της αποθήκευσης, που αποτελεί το μεγάλο στοίχημα στο κοντινό μέλλον, υπάρχουν τρόποι για να μπορέσει η κυβέρνηση να τροποποιήσει την πολιτική της. Η λύση είναι οι μπαταρίες αλλά και οι αντλιοταμιεύσεις, με την επιλογή όμως να έχουν τη δυνατότητα ο ΑΔΜΗΕ και ο ΔΕΔΔΗΕ να συμμετέχουν σε έργα αποθήκευσης. Αυτήν τη στιγμή το μεγάλο ζήτημα είναι η αποθήκευση. Χρειάζονται πολιτικές αποκέντρωσης των μονάδων έτσι ώστε να καλύπτουν όλη τη χώρα, η διασύνδεση τους με τις γειτονικές χώρες και βέβαια οι μπαταρίες σε κάθε σπίτι για να υπάρχει η δυνατότητα αποθήκευσης και σε ατομικό επίπεδο.  

Τα τελευταία χρόνια είμαστε πρωταθλητές στο ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη και ταυτόχρονα οι εταιρείες ενέργειας έχουν ρεκόρ υπερκερδών! Πως θα σπάσει αυτό προς όφελος των καταναλωτών; Με ανάπτυξη των ΑΠΕ, των ενεργειακών κοινοτήτων και έργων παραγωγής και κατανάλωσης, με επιστροφή του δημόσιου χαρακτήρα στην ΔΕΗ και με πλαφόν στα κέρδη των εταιρειών ενέργειας.

Εάν δεν υπάρξει μέριμνα για να αποτρέψουμε την ενεργειακή φτώχεια και να προστατέψουμε ταυτόχρονα το περιβάλλον τότε η ανάπτυξη δεν θα μπορέσει να είναι ούτε δίκαιη ούτε πράσινη.