Στο “My Father’s Shadow”, σε σκηνοθεσία Akinola Davies Jr. και σε σενάριο μαζί με τον αδελφό του, συγγραφέα Wale Davies, πρωταγωνιστεί ο Ṣọpẹ́ Dìrísù (“Slow Horses”, “Gangs of London”). Η ταινία διαδραματίζεται στο Lagos στον απόηχο των προεδρικών εκλογών του 1993 και ακολουθεί τον πατέρα Dìrísù και τους δύο γιους του, Remi και Akin, καθώς επιχειρούν μια οδύσσεια σε όλη την πόλη, εν μέσω των ταραχωδών εκλογών.

Το ημι-αυτοβιογραφικό ντεμπούτο του Davies Jr., παραγωγή της Element Pictures σε συνεργασία με τις Fatherland Productions και Crybaby, έχει ήδη ισχυρή υποστήριξη με τη μορφή του διανομέα MUBI, ο οποίος άρπαξε τα δικαιώματα της ταινίας στη Βόρεια Αμερική και σε άλλες περιοχές πολύ πριν ανακοινωθεί η είδηση ​​για το ντεμπούτο της στις Κάννες – δίνοντας πρόσθετη δημοσιότητα σε έναν ήδη τίτλο. Η ταινία θα προβληθεί στο σκέλος Un Certain Regard – έναν διαγωνισμό για πρωτοεμφανιζόμενους και ανερχόμενους κινηματογραφιστές.

Αντιδρώντας στην ανακοίνωση, ο Davies Jr. είπε στο CNN σε δήλωσή του: «Αυτή είναι μια απόδειξη για όλους όσοι είναι αφοσιωμένοι στην αφήγηση αυθεντικών ιστοριών της Νιγηρίας: από τα συνεργεία μέχρι τους αμέτρητους τεχνικούς που τροφοδοτούν την κινηματογραφική μας βιομηχανία. Τιμά όλους εκείνους – παρελθόν, παρόν και μέλλον – που έθεσαν τα θεμέλια για τον κινηματογράφο της Νιγηρίας. Είμαι ενθουσιασμένος που είμαι πρεσβευτής του arthouse φιλμ στη Νιγηρία και ακόμα πιο ενθουσιασμένος για το καστ και το συνεργείο μας, των οποίων το ταλέντο και η σκληρή δουλειά αξίζουν πραγματικά αυτή την προβολή».

Το “My Father’s Shadow” είναι παραγωγή της Rachel Dargavel για την Element Pictures και της Funmbi Ogunbanwo για την Fatherland Productions. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Fatherland’s Ogunbanwo είπε στο CNN: «Είναι απίστευτο συναίσθημα να βλέπεις την πλήρως νιγηριανή ιστορία μας –που έχει τις ρίζες της στην εμπειρία του Wale και του Akin να χάσουν τον πατέρα τους σε νεαρή ηλικία– να ζωντανεύει σε μια παγκόσμια σκηνή. «Κάναμε γύρισμα στους Yoruba, Pidgin, γνωστά ονόματα δρόμων από το Lagos και το Ibadan, αποτυπώνοντας την ουσία του σπιτιού μας. Νιώθω ενθουσιασμό και βάρος ευθύνης, αντιπροσωπεύοντας ανεξάρτητους Νιγηριανούς σκηνοθέτες που δημιουργούν κόντρα στις πιθανότητες. Ελπίζουμε οι άνθρωποι που παρακολουθούν αυτήν την ταινία να ανακαλύψουν ποιοι είμαστε ως λαός, να καταλάβουν από πού ερχόμαστε και να δουν πόσο μακριά είναι οι ιστορίες μας».

Η Αφρική στις Κάννες 2025

Το Φεστιβάλ των Καννών ανακοίνωσε ότι είχε προβάλει 2.909 ταινίες μεγάλου μήκους για να επιμεληθεί τη σύνθεση του 2025. Από αυτούς που επιλέχθηκαν, το “My Father’s Shadow” δεν θα είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος από την Αφρική φέτος.

Επίσης στο Un Certain Regard είναι το “Aisha Can’t Fly Away” του Αιγύπτιου σκηνοθέτη Morad Mostafa, για μια Σομαλή γυναίκα που εργάζεται στο Κάιρο, και το “Promised Sky” της Γαλλίδας Τυνήσιας Erige Sehiri.

Εν τω μεταξύ, ο Σουηδός σκηνοθέτης Tarik Saleh, ο οποίος έχει αιγυπτιακή κληρονομιά, διαγωνίζεται για τον Χρυσό Φοίνικα με το “Eagles of the Republic” που αφηγείται την ιστορία ενός λατρεμένου Αιγύπτιου ηθοποιού που χάνει τη φήμη του. Το σκηνικό “The History of Sound” στις ΗΠΑ, με πρωταγωνιστές τον Paul Mescal και τον Josh O’Connor, σκηνοθετείται από τον Νοτιοαφρικανό Oliver Hermanus.

Ο αφρικανικός κινηματογράφος, ιδιαίτερα από τα γαλλόφωνα έθνη, έχει μακρά ιστορία στις Κάννες, το πιο διάσημο κινηματογραφικό φεστιβάλ του κόσμου. Οι σκηνοθέτες γίγαντες, όπως ο αείμνηστος Djibril Diop Mambéty από τη Σενεγάλη, ο αείμνηστος Souleymane Cissé από το Μάλι και ο Chadian Mahamat-Saleh Haroun, έκαναν το φεστιβάλ σπίτι τους. Πρόσφατα, εμφανίστηκε μια νέα φρουρά νέων κινηματογραφιστών –κυρίως με περισσότερες γυναίκες– μεταξύ των οποίων η Ουαλή και Ζάμπια Rungano Nyoni, ο Γάλλος Σενεγαλέζος Mati Diop (ανιψιά του Djibril), ο Σενεγαλέζος σκηνοθέτης Ramata-Toulaye Sy και ο Τυνήσιος Kaouther Ben Hania.

Όμως, παρά το γεγονός ότι έχει τη μεγαλύτερη και πιο παραγωγική βιομηχανία παραγωγής ταινιών της ηπείρου, η Νιγηρία είχε μικρή εκπροσώπηση στο φεστιβάλ. Νιγηριανές παραγωγές έχουν εμφανιστεί σε διπλανά φεστιβάλ όπως η Διεθνής Εβδομάδα Κριτικών (όπου το “Ezra” του Newton I. Aduaka προβλήθηκε το 2007). Όμως, μια αναζήτηση στα διαδικτυακά αρχεία του φεστιβάλ δεν δείχνει ότι μια νιγηριανή ταινία υπήρξε ποτέ μέρος της Επίσημης Επιλογής των Καννών – που περιλαμβάνει τον διαγωνισμό για τον Χρυσό Φοίνικα, το Un Certain Regard, τις Πρεμιέρες των Καννών, τις Ειδικές Προβολές, τις Μεσονυκτικές Προβολές και τις Κλασικές Κάννες.

Ο Thierry Frémaux, γενικός εκπρόσωπος του φεστιβάλ, δήλωσε στη συνέντευξη Τύπου όπου ανακοίνωσε τη σύνθεση του 2025 στις 10 Απριλίου, ότι το φεστιβάλ θα το ελέγξει για να επιβεβαιώσει εάν όντως το “My Father’s Shadow” σηματοδοτεί μια ιστορική πρώτη ταινία της Νιγηρίας.

Οι μεγάλες κινήσεις της Νιγηρίας

Μεγάλη παρουσία θα έχει φέτος η Νιγηρία στις Κάννες. Στο διεθνές χωριό του φεστιβάλ, η Νιγηρία επιστρέφει με το δικό της εθνικό περίπτερο. Εκεί, το Υπουργείο Τεχνών, Πολιτισμού, Τουρισμού και Δημιουργικής Οικονομίας θα ξεκινήσει το Screen Nigeria ως μέρος της εκστρατείας «Προορισμός 2030; Νιγηρία Παντού» – ένα ευρύ σχέδιο για τη δημιουργία 2 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας σε δημιουργικές και τουριστικές βιομηχανίες και συνεισφορά 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο ΑΕΠ της Νιγηρίας έως το 2030. Στόχος είναι η ανάδειξη του ταλέντου της χώρας και η προώθηση της διεθνούς συνεργασίας και η προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

Με τους τίτλους όπως το “My Father’s Shadow” και άλλους πρόσφατους τίτλους που συμμετείχαν σε φεστιβάλ όπως το “Mami Wata”, η πρώτη νιγηριανή ταινία που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2023, υπάρχουν ενδείξεις ότι η κινηματογραφική βιομηχανία της Νιγηρίας διαφοροποιείται.

Το 78ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών θα διεξαχθεί από τις 13 έως τις 24 Μαΐου.

Πηγή: CNN UK / Κεντρική φωτογραφία: MUBI

Ο Βασίλης Κεκάτος είναι γνωστός: Είναι ο πρώτος Ελληνας σκηνοθέτης που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα Καλύτερης Μικρού Μήκους Ταινίας στο Φεστιβάλ των Καννών, με το «Η Απόσταση Ανάμεσα στον Ουρανό κι Εμάς» το 2019. Κι ενώ μέχρι τότε είχε ήδη δείξει το βάθος και το ταλέντο του με ταινίες μικρού μήκους όπως οι «Ανάδρομος», “Zero Star Hotel”, «Η Σιγή των Ψαριών Όταν Πεθαίνουν», που φιγούραραν σε διάφορες σημαντικές λίστες, η πλήρης αναγνώριση ίσως ήρθε και με τη στάση που έκανε στη μικρή οθόνη με την πολυσυζητημένη σειρά “Milky Way”. Ωστόσο, φαίνεται πως ήρθε η στιγμή για το πιο μεγάλο βήμα ενός σκηνοθέτη, την πρώτη του μεγάλου μήκους.

Μόλις χθες, η Berlinale ανακοίνωσε ένα μικρό μέρος από το φετινό της πρόγραμμα κι εκεί ακούσαμε ότι «Οι Αγριες Μέρες μας» του Βασίλη Κεκάτου θα διαγωνιστούν στο τμήμα Generation του 75ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.

Και αυτό το διαγωνιστικό τμήμα μοιάζει να του ταιριάζει απόλυτα, καθώς πραγματεύεται πάντα ιστορίες νέων ανθρώπων (μπροστά και πίσω από την κάμερα), «ιστορίες ενηλικίωσης, υπέροχες, άγριες, οργισμένες, παθιασμένες, συναισθηματικές, πεισμωμένες, δυναμικές, εύθραυστες…», έτσι όπως περιγράφει το πρόγραμμά του, ο head programmer του τμήματος Σεμπάστιαν Μαρκτ. Κι όπως προσθέτει: «Φιλοδοξούμε να ανοίγουμε έναν προκλητικό, αλλά όχι εχρθικό, διάλογο που να απευθύνεται στα ασυμβίβαστα μυαλά των νέων και τα ανοιχτά μυαλά των μεγαλύτερων…»

Ας δούμε τη σύνοψη της ταινίας:

Η Χλόη αφήνει τη δυσλειτουργική της οικογένεια για να ακολουθήσει μια ρομαντική συμμορία νέων, η οποία διασχίζει την Ελλάδα βοηθώντας ανθρώπους που ζουν στο περιθώριο. Μέσα στο ταξίδι της θα ερωτευτεί, θα κινδυνέψει και θα καταλάβει πως η μόνη επαναστατική πράξη που μας έχει απομείνει είναι η τρυφερότητα.

Cast: Δάφνη Πατακιά, Νικολάκης Ζεγκίνογλου, Εύα Σαμιώτη, Σταύρος Τσουμάνης, Ναταλία Σουίφτ, Πόπη Σεμερλίογλου, Ιώκο Ιωάννης Κοττίδης, Emmanuel Elozieuwa, Σοφία Κόκκαλη, ΛΕΞ, Άννα Μάσχα, Fathia Ojikutu, Μιχαήλ Ταμπακάκης, Τόνια Σωτηροπούλου, Βασίλης Μίχας, Σάντυ Χατζηϊωάννου, Πανίνος Δαμιανός, Πολύδωρος Βογιατζής, Βέρα Βασιλάτου, Δημήτρης Καπουράνης, Δώρα Πανουσοπούλου

Σενάριο – Σκηνοθεσία: Βασίλης Κεκάτος

Παραγωγοί: Ελένη Κοσσυφίδου, Delphine Schmit, Guillaume Dreyfus

Συμπαραγωγοί: Julie Esparbes, Jamila Wenske, Edouard de Vesinne, Βασίλης Κεκάτος, Κωνσταντίνος Μωριάτης
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Βαλσαμής

Μοντάζ: Λάμπης Χαραλαμπίδης

Σκηνογράφος: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης

Ενδυματολόγος: Εύα Γουλάκου

Μουσική: Κωστής Μαραβέγιας

Ηχοληψία: Lancelot Herve-Mignucci

Μοντάζ Ήχου: Valerie Le Docte

Μίξη Ήχου: Aline Gavroy

Διεύθυνση Παραγωγής: Χάρης Τσαμπάς

Α’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Χάρης Σταθόπουλος

Location Manager: Γιώτα Σκουβαρά (The Location Hunt)

Σκριπτ: Νεφέλη Ράπτη

Συνεργάτιδες Σεναρίου: Γλυκερία Παππά, Νεφέλη Αθανασάκη

Μακιγιάζ – Σπέσιαλ Εφέ: Ηλέκτρα Κατσιμίχα

Κομμώσεις: Ιουλία Συγριμή

Σεφ Ηλεκτρολόγος: Ηρακλής Μητρόπουλος

Α’ Ηλεκτρολόγος: Νεκτάριος Βουτσινάς

Α’ Βοηθός Κάμερας: Γιάννης Ροζέας

Παραγωγή: Blackbird productions – Tripode Productions

Συμπαραγωγή: Helicotronc, Achtung Panda!, Incognita Films, Onassis Culture, Pan Entertainment, Lovebirds Productions, ΕΡΤ Α.Ε., ZDF, Shelter Prod, Proximus, RTBF

Με την υποστήριξη: Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, ΕΚΟΜΕ, Eurimage, Creative Europe Media, Federation Wallonie-Bruxelles, Taxshelter Belgium, CNC, Arte

International Sales: Kinology

Διανομή (Γαλλία): Condor

Διανομή (Ελλάδα – Κύπρος): Cinobo

Το 75ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου θα πραγματοποιηθεί από τις 13 μέχρι και τις 23 Φεβρουαρίου 2025.

Η ταινία «Οι Άγριες Μέρες Μας» θα κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες μέσα στο 2025, από το Cinobo.

Πηγή: Flix / Φωτογραφίες: Δέσποινα Σπύρου

Η Macron θα φορέσει τα δικά της ρούχα, αποκάλυψε την Τρίτη το περιοδικό Elle, «χωρίς να της έχουν δοθεί ιδιαίτερες οδηγίες» από τη σειρά που είναι γνωστή για τη μόδα της. Ο δημιουργός του προγράμματος Darren Star είπε στο Elle ότι η Macron «έχει μεγάλο ταλέντο».

Η σύντομη εμφάνιση της 71χρονης πρώην δασκάλας, σύμφωνα με την Emily, Lily Collins, είχε ξεκινήσει από το 2022. «Η ιδέα… μας ήρθε όταν ο Darren Star και εγώ τη συναντήσαμε στο παλάτι των Ηλυσίων τον Δεκέμβριο του 2022», είπε η Collins. «Είναι μεγάλη θαυμάστρια του σόου και εξέλαβε την αναφορά της στην πρώτη σεζόν με πολύ χιούμορ. Αυτή η σκηνή στην τέταρτη σεζόν είναι ένα κλείσιμο του ματιού και το να τη γυρίσω μαζί της ήταν τιμή και πραγματική χαρά».

Είναι η δεύτερη φορά που η Macron παίζει τον εαυτό της στην οθόνη. Το 2018, εμφανίστηκε στο “Vestiaires”, μια γαλλική κωμική σειρά που ακολουθεί δύο κολυμβητές με ειδικές ανάγκες. Νωρίτερα φέτος, ανακοινώθηκε ότι μια βιογραφική ταινία έξι μερών με τίτλο Brigitte, une femme libre (Brigitte, μια ελεύθερη γυναίκα) είναι σε παραγωγή.

Όσο για το “Emily in Paris”, το δεύτερο μισό της τέταρτης σεζόν κυκλοφορεί την Πέμπτη στο Netflix.

Από την κυκλοφορία του το 2020, η σειρά έχει προσελκύσει σημαντικό κοινό. Το πρώτο μισό της τέταρτης σεζόν έκανε το ντεμπούτο του με σχεδόν 20 εκατομμύρια προβολές και η σειρά εμφανίζεται σταθερά στις 10 κορυφαίες λίστες του Netflix – παρόλο που έχει γίνει πρωτοσέλιδο για τις παράλογες ιστορίες της και την γλυκιά απεικόνιση του Παρισιού. Η σειρά έχει επικριθεί στη Γαλλία ιδιαίτερα για τη στερεότυπη, φανταστική απεικόνιση της ζωής στην πόλη του φωτός, από τον τρόπο ζωής και τους μπερέδες, μέχρι τις εξυγιαντικές σκηνές της πρωτεύουσας σα να είναι βγαλμένες από το Instagram.

Πηγή: The Guardian / Φωτογραφία Vanity Fair