Αλλεργίες και ιώσεις: Ποια είναι τα κοινά συμπτώματα;

Τόσο στην αλλεργία όσο και σε μια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού μπορεί να εμφανιστούν καταρροή, ρινική συμφόρηση, φτέρνισμα, πονοκέφαλος λόγω πίεσης στα ιγμόρεια και βήχας. Γι’ αυτό και η πρώτη εικόνα συχνά δεν βοηθά στη διάγνωση.

Πώς ξεχωρίζουμε την αλλεργία από το κρυολόγημα;

Η διαφοροποίηση βασίζεται κυρίως στον τρόπο που ξεκινούν και εξελίσσονται τα συμπτώματα. Στην αλλεργία, η έναρξη είναι συνήθως αιφνίδια. Τα συμπτώματα εμφανίζονται ακόμη και μέσα σε λίγα λεπτά μετά την έκθεση σε αλλεργιογόνο, όπως η γύρη, η σκόνη ή το τρίχωμα ζώων. Αντίθετα, σε μια ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, τα συμπτώματα ξεκινούν πιο ήπια και επιδεινώνονται σταδιακά μέσα σε ένα έως δύο εικοσιτετράωρα, συχνά συνοδευόμενα από αίσθημα κακουχίας.

Πόσο διαρκούν τα συμπτώματα σε κάθε περίπτωση;

• Η διάρκεια είναι ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο που μας βοηθά να διακρίνουμε την αλλεργία από μια ίωση.
• Στην αλλεργία, τα συμπτώματα επιμένουν όσο διαρκεί η έκθεση στο αλλεργιογόνο. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να κρατήσουν ημέρες, εβδομάδες ή και μήνες.
• Αντίθετα, η ίωση είναι συνήθως αυτοπεριοριζόμενη και υποχωρεί μέσα σε πέντε έως επτά ημέρες.
  
  Υπάρχουν συμπτώματα που «δείχνουν» πιο καθαρά αλλεργία ή λοίμωξη;
  
• Ναι, υπάρχουν ορισμένα χαρακτηριστικά που κατευθύνουν τη διάγνωση.
• Η αλλεργία συνοδεύεται συχνά από έντονη φαγούρα στη μύτη, τα μάτια ή τον λαιμό, δακρύρροια και διάφανη, υδαρή καταρροή.
• Αντίθετα, η λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού μπορεί να εμφανιστεί με πυρετό, πονόλαιμο, μυαλγίες και έντονη κόπωση.
  
  Παίζει ρόλο η εποχή;
  
• Η εποχικότητα μπορεί να δώσει σημαντικά στοιχεία.
• Οι αλλεργίες εμφανίζονται συχνά σε συγκεκριμένες περιόδους, όπως την άνοιξη λόγω γύρης, ή σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα, όπως χώρους με σκόνη ή υγρασία.
• Οι ιογενείς λοιμώξεις είναι πιο συχνές το φθινόπωρο και τον χειμώνα, όταν κυκλοφορούν περισσότεροι ιοί.
  
  Γιατί είναι σημαντικό να γίνει σωστή διάγνωση;
  
• Προφανώς η διάγνωση επηρεάζει άμεσα την αντιμετώπιση.
• Η λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού είναι συνήθως παροδική και αντιμετωπίζεται με ξεκούραση και συμπτωματική αγωγή.
• Η αλλεργία, όμως, μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνιο πρόβλημα, να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα ζωής και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να οδηγήσει σε άσθμα αν δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί σωστά.
• Παράλληλα, η λανθασμένη χρήση φαρμάκων, όπως αντιβιοτικά χωρίς λόγο ή ακατάλληλη χρήση αντιισταμινικών, δεν βοηθά και μπορεί να επιβαρύνει την κατάσταση.

Πότε πρέπει να απευθυνθούμε σε γιατρό;

Η ιατρική συμβουλή είναι απαραίτητη όταν τα συμπτώματα επιμένουν για περισσότερο από δύο εβδομάδες ή όταν επηρεάζουν τον ύπνο και την καθημερινότητα. Επίσης, χρειάζεται αξιολόγηση όταν υπάρχει δύσπνοια, επίμονος βήχας ή συχνές υποτροπές. Όπως τονίζει η κ. Σολιδάκη, η επίσκεψη σε αλλεργιολόγο επιτρέπει τη σαφή διάγνωση μέσω ειδικών τεστ και οδηγεί σε στοχευμένη θεραπεία, που μπορεί να περιλαμβάνει από φαρμακευτική αγωγή έως ανοσοθεραπεία.

Τι είναι το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και πώς εκδηλώνεται

Το σύνδρομο αυτό είναι μια χρόνια λειτουργική διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος που προκαλεί συμπτώματα όπως πόνο στην κοιλιά, φούσκωμα και μεταβολές στις συνήθειες του εντέρου. Τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά, να εμφανίζονται κατά περιόδους ή να μεταβάλλονται σε ένταση με την πάροδο του χρόνου. Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι IBS, οι οποίοι ταξινομούνται ανάλογα με το αν στα συμπτώματα επικρατεί διάρροια, δυσκοιλιότητα ή εναλλαγή και των δύο. Οδηγίες για την κλινική διαχείριση του συνδρόμου που δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση The American Journal of Gastroenterology υπογραμμίζουν ότι εντοπισμός του τύπου IBS που αφορά κάθε ασθενή είναι καθοριστικός, ώστε το θεραπευτικό πλάνο να διαχειρίζεται αποτελεσματικά τα συμπτώματα και να βελτιώνει την ποιότητα της ζωής του.

Οι τρεις τύποι του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου με διάρροια

Το IBS με διάρροια αποτελεί την πιο συχνή μορφή του συνδρόμου, καθώς αφορά περίπου στο 40% των ασθενών. Χαρακτηρίζεται από συχνά επεισόδια διάρροιας. Η ακριβής αιτία του συνδρόμου δεν είναι πλήρως γνωστή, ωστόσο έρευνες δείχνουν ότι ρόλο παίζουν μεταβολές στο εντερικό μικροβίωμα – τα τρισεκατομμύρια βακτηρίων, μυκήτων και άλλων μικροοργανισμών που ζουν στο έντερο και συμβάλλουν στην πέψη.

Η δυσβίωση, δηλαδή η διαταραχή της ισορροπίας του μικροβιώματος, μπορεί να επηρεάσει τον άξονα εντέρου-εγκεφάλου, το δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ του εντέρου και του κεντρικού νευρικού συστήματος. Στην περίπτωση της εκδήλωσης του συνδρόμου με διάρροιες, οι διαταραχές αυτού του άξονα οδηγούν σε ταχύτερη διέλευση της τροφής από το έντερο, προκαλώντας διάρροια, κοιλιακές κράμπες και άλλα συμπτώματα. Παράλληλα, η δυσβίωση μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία των νεύρων του εντέρου. Έτσι, ακόμη και η φυσιολογική κίνηση τροφής ή αερίων μπορεί να προκαλεί πόνο και έντονη δυσφορία.

Συμπτώματα που μπορεί να αναγνωρίσετε

Τις ημέρες που τα συμπτώματα είναι ενεργά, τουλάχιστον το 25% των κενώσεων είναι υδαρείς ή μαλακές, ενώ λιγότερο από το 25% είναι σκληρές ή σβωλώδεις. Συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• αιφνίδια και επιτακτική ανάγκη για κένωση
• κοιλιακές κράμπες που συνήθως υποχωρούν μετά την κένωση
• φούσκωμα και αέρια
• ακράτεια κοπράνων
• λευκωπή βλέννα στα κόπρανα

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου με δυσκοιλιότητα

Σε αυτή τη μορφή του, το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από σπάνιες και σκληρές κενώσεις. Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες και συνήθως αναπτύσσεται στην εφηβεία ή στη νεαρή ενήλικη ζωή, αν και μπορεί να παρουσιαστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Η αιτία του δεν είναι απολύτως ξεκάθαρη, ωστόσο φαίνεται ότι πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην εμφάνισή του. Και σε αυτή την περίπτωση, η δυσβίωση θεωρείται σημαντικός επιβαρυντικός παράγοντας.

Η δυσβίωση μπορεί να προκαλέσει επιβράδυνση της κινητικότητας του εντέρου. Αυτό σημαίνει ότι η τροφή και τα απόβλητα κινούνται πιο αργά, επιτρέποντας στο παχύ έντερο να απορροφήσει περισσότερα υγρά. Το αποτέλεσμα είναι κόπρανα σκληρά, ξηρά και δύσκολα στην αποβολή.
Η χαμηλή πρόσληψη φυτικών ινών μπορεί επίσης να επιδεινώσει τη δυσκοιλιότητα. Οι φυτικές ίνες αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων και διευκολύνουν τη διέλευσή τους. Επιπλέον, τα άτομα με IBS-C εμφανίζουν συχνά αυξημένη ευαισθησία σε τρόφιμα όπως τα γαλακτοκομικά, η γλουτένη και τα λιπαρά τρόφιμα, ακόμη και σε μικρές ποσότητες.

Συμπτώματα που μπορεί να αναγνωρίσετε

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου μπορεί να προκαλεί επίμονη ή συχνή δυσκοιλιότητα. Τις ημέρες με ενεργά συμπτώματα, πάνω από το 25% των κενώσεων είναι σκληρές ή σβωλώδεις, ενώ λιγότερο από το 25% είναι μαλακές. Άλλα συχνάσυμπτώματα περιλαμβάνουν:

• επίμονο κοιλιακό άλγος ή κράμπες
• έντονοφούσκωμα και αέρια
• έντονη προσπάθεια κατά την κένωση
• σπάνιες κενώσεις, συχνά λιγότερες από τρεις φορές την εβδομάδα
• αίσθημα ατελούς κένωσης

Παρότι μπορεί να υπάρξει προσωρινή ανακούφιση μετά την κένωση, η μακροπρόθεσμη βελτίωση απαιτεί συστηματική εφαρμογή του θεραπευτικού πλάνου.

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου με μικτές εντερικές συνήθειες

Σε αυτή τη μορφή του συνδρόμου συνυπάρχουν διάρροια και δυσκοιλιότητα. Πρόκειται για μορφή πιο απαιτητική στη διαχείριση, καθώς τα συμπτώματα μπορεί να εναλλάσσονται απρόβλεπτα. Εμφανίζεται εξίσου σε άνδρες και γυναίκες. Αν και η αιτιολογία δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, φαίνεται ότι η ανισορροπία του εντερικού μικροβιώματος επηρεάζει τον άξονα εντέρου-εγκεφάλου. Οι διαταραχές αυτές οδηγούν σε αστάθεια της κινητικότητας του εντέρου, με εναλλαγή ταχείας και αργής διέλευσης της τροφής.

Παράγοντες, όπως το συναισθηματικό στρες και ορισμένα τρόφιμα μπορούν να πυροδοτήσουν ή να επιδεινώσουν τα συμπτώματα.

Συμπτώματα που μπορεί να αναγνωρίσετε

Τις ημέρες με συμπτώματα, πάνω από το 25% των κενώσεων είναι σκληρές και πάνω από το 25% είναι υδαρείς. Συχνά παρατηρούνται:

• κοιλιακές κράμπες με μεταβαλλόμενη ένταση και εντόπιση
• φούσκωμα και αέρια που μεταβάλλονται ανάλογα με τις κενώσεις
• άλλοτε επιτακτική ανάγκη για κένωση και άλλοτε δυσκολία στην αποβολή κοπράνων
• αίσθημα ατελούςκένωσης
• βλέννα στα κόπρανα
• αίσθημα πληρότητας ή ναυτία μετά το φαγητό

Πώς να διαπιστώσετε τον τύπο IBS που έχετε

Η διάγνωση για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και ο καθορισμός του τύπου βασίζονται στο ιατρικό ιστορικό, την αξιολόγηση των συμπτωμάτων, την κλινική εξέταση και, όπου χρειάζεται, σε διαγνωστικές εξετάσεις. Συχνά, ο γαστρεντερολόγος θα καταλήξει στη διάγνωση αποκλείοντας άλλες περιπτώσεις.

Πότε να απευθυνθείτε σε γαστρεντερολόγο

Εάν τα συμπτώματα είναι επίμονα, απαιτείται ιατρική αξιολόγηση. Αν και η περιστασιακή διάρροια ή δυσκοιλιότητα είναι συχνή, τα συνεχή συμπτώματα μπορεί να υποδηλώνουν το εν λόγω σύνδρομο ή άλλη πάθηση του γαστρεντερικού.

Απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση εάν εμφανιστούν:

• αίμα στα κόπρανα
• έντονος ή επίμονος πόνος
• ναυτία ή έμετος
• πυρετός
• νυχτερινή διάρροια ή κοιλιακό άλγος
• ανεξήγητη απώλεια βάρους

Πρόληψη και διαχείριση για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

Η πλήρης πρόληψη δεν είναι πάντα εφικτή, ωστόσο αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα:

• ισορροπημένη διατροφή με μικρότερα και συχνότερα γεύματα και επαρκή πρόσληψη διαλυτών φυτικών ινών
• εφαρμογή δίαιτας χαμηλής FODMAP, όταν ενδείκνυται
• διαχείριση στρες μέσω τεχνικών όπως η ενσυνειδητότητα και οι ασκήσεις αναπνοής
• τακτική σωματική άσκηση, που υποστηρίζει την πέψη και μειώνει το άγχος

Η είδηση ότι ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργος Μυλωνάκης υπέστη ανεύρυσμα εγκεφάλου έπεσε σαν κεραυνός. Το ανεύρυσμα εγκεφάλου είναι ένα εξόγκωμα σαν μπαλόνι στο τοίχωμα μιας από τις αρτηρίες που τροφοδοτούν με αίμα τον εγκέφαλο. Οφείλεται σε εξασθένηση του αρτηριακού τοιχώματος σε εκείνο το σημείο, που έχει ως συνέπεια την αφύσικη διαστολή του από την πίεση του αίματος.

Επειδή το ανεύρυσμα δημιουργείται από εξασθενημένο ιστό, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ρήξης και εγκεφαλικής αιμορραγίας, εξηγούν ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ.

Τα ανευρύσματα εγκεφάλου μπορεί να έχουν ποικίλο μέγεθος, καθώς μπορεί να είναι από πολύ μικρά (κάτω από 0,5 χιλιοστό του μέτρου) έως τεράστια (πάνω από 25 χιλιοστά). Τα περισσότερα είναι επίκτητα, δηλαδή αναπτύσσονται στη διάρκεια της ζωής. Συμβάλλοντες παράγοντες στην ανάπτυξή τους είναι ενδεικτικά η προχωρημένη ηλικία, η υπέρταση, το ιστορικό καπνίσματος και η αθηροσκλήρωση. Μπορεί επίσης να έχουν γενετική συνιστώσα.

Τα ανευρύσματα εγκεφάλου είναι συχνά. Υπολογίζεται ότι παγκοσμίως προσβάλλουν το 3,2% των ενηλίκων, με τη μέση ηλικία των ασθενών να είναι τα 50 έτη. Έως αυτή την ηλικία προσβάλλουν εξίσου άνδρες και γυναίκες. Μετά τα 50 έτη, όμως, οι γυναίκες ασθενείς είναι διπλάσιες.

Συνήθως «σιωπηρά»

Όπως εξηγούν επιστήμονες από τη Mayo Clinic, στο Ρότσεστερ της Μινεσότα, το ανεύρυσμα εγκεφάλου συνήθως δεν είναι σοβαρό, ιδίως όταν είναι μικρό. Στην πραγματικότητα, συνήθως δεν προκαλούνται συμπτώματα, ούτε προβλήματα υγείας. Επιπλέον, τα περισσότερα ανευρύσματα δεν υφίστανται ρήξη (δηλαδή δεν «σκάνε»).

Σε τέτοιες περιπτώσεις, το ανεύρυσμα γίνεται αντιληπτό τυχαία, όταν ο ασθενής κάνει απεικονιστικές εξετάσεις για άλλα προβλήματα υγείας. Όταν, όμως, το ανεύρυσμα είναι μεγάλο, μπορεί να προκαλέσει αρκετά συμπτώματα. Αν, δε, υποστεί ρήξη, αποτελεί επείγον περιστατικό και μπορεί γρήγορα να απειλήσει τη ζωή.

Τι συμπτώματα μπορεί να αναπτυχθούν

Μερικές φορές, το ανεύρυσμα πιέζει τα παρακείμενα τμήματα του εγκεφάλου. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν:

Πονοκέφαλο

Θολή όραση

Μη φυσιολογική ομιλία

Πόνο στον αυχένα

Εάν το ανεύρυσμα εγκεφάλου υποστεί ρήξη, τότε αναπτύσσονται ξαφνικά σοβαρά συμπτώματα όπως:

Ακραίος πονοκέφαλος

Αυχενική δυσκαμψία και πόνος

Λιποθυμία ή απώλεια των αισθήσεων

Ναυτία και έμετος

Ευαισθησία στο φως

Σπασμοί

Η ρήξη του ανευρύσματος στον εγκέφαλο κατά κανόνα οδηγεί σε αιμορραγία μέσα ή γύρω από τον εγκέφαλο (εξαρτάται από το σημείο όπου είχε αναπτυχθεί). Μερικές φορές οι ασθενείς παρουσιάζουν «προειδοποιητικό» πονοκέφαλο που διαρκεί για ημέρες ή εβδομάδες πριν από την αιμορραγία.

Πώς αντιμετωπίζεται η ρήξη

Όπως προαναφέρθηκε, η ρήξη σε ένα ανεύρυσμα εγκεφάλου είναι επείγον περιστατικό. Ο ασθενής υποβάλλεται σε επείγουσα θεραπεία που συμπεριλαμβάνει:

Μείωση της πίεσης μέσα και γύρω από τον εγκέφαλο

Αποκατάσταση ενός φυσιολογικού ρυθμού στην αναπνοή

Αυτά ακολουθούνται από ενδοαγγειακή θεραπεία (εμβολισμός) ή από χειρουργική επέμβαση (χειρουργικός αποκλεισμός). Στον ασθενή χορηγούνται επίσης φάρμακα, αναλόγως με την υποκείμενη κατάσταση της υγείας του.

Πηγή: iatropedia.gr

p

Όπως υποστηρίζει η Hilary Sheinbaum, συγγραφέας του οδηγού Going Dry όλοι μπορούν να καταναλώσουν λιγότερο αλκοόλ ή να το κόψουν εντελώς για διάστημα ενός μήνα. Ένα διάλειμμα είναι ο καλύτερος τρόπος να επαναπροσδιορίσουμε τη θέση που έχει το αλκοόλ στην καθημερινότητά μας.

Πώς θα καταλάβουμε, όμως, ότι ήρθε η ώρα για ένα pause; Ας δώσουμε προσοχή στα παρακάτω σημάδια:

Ο ύπνος δεν μας ξεκουράζει πια

Δεν υπάρχει αμφιβολία: το αλκοόλ «σαμποτάρει» τον ύπνο μας. «Αρχικά μπορεί να μας χαλαρώνει και να μας νυστάζει, αλλά στην πορεία προκαλεί διακοπές κατά τη διάρκεια της νύχτας», εξηγεί η Sheinbaum.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Καθώς ο οργανισμός μεταβολίζει το αλκοόλ, καταστέλλεται το στάδιο REM (το στάδιο του βαθέος ύπνου όπου βλέπουμε όνειρα), όπως εξηγεί η Dr. Wendy M. Troxel, ειδικός στην ιατρική του ύπνου. Αν χρησιμοποιούμε wearable συσκευές (smartwatch ή δαχτυλίδι), θα παρατηρήσουμε ότι τις νύχτες που πίνουμε, το «sleep score» και η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού (HRV) πέφτουν κατακόρυφα. Ακόμα και ένα ποτήρι αρκεί για να φέρει το σώμα μας σε κατάσταση φυσιολογικού στρες, αφήνοντάς μας εξαντλημένους την επόμενη ημέρα.

Η διάθεσή μας έχει σκαμπανεβάσματα

Ακόμα και μικρές ποσότητες αλκοόλ επηρεάζουν «ύπουλα» το πώς νιώθουμε. Το αλκοόλ είναι στην πραγματικότητα κατασταλτικό. Επηρεάζει νευροδιαβιβαστές, όπως η σεροτονίνη και το GABA, που ρυθμίζουν το άγχος και τη διάθεση.

Όταν κάνουμε ένα διάλειμμα από το αλκοόλ, ο εγκέφαλός μας βρίσκει την ευκαιρία να κάνει «reset». Πολλοί άνθρωποι αναφέρουν ότι μετά από λίγες μέρες αποχής νιώθουν πιο χαρούμενοι, λιγότερο αγχωμένοι και πιο ικανοί να διαχειριστούν το καθημερινό στρες με ψυχραιμία.

Το πορτοφόλι μας αδειάζει χωρίς λόγο

Αν θέλουμε να κάνουμε οικονομία, το να κόψουμε το ποτό είναι η πιο άμεση λύση. Με τις τιμές των κοκτέιλ να ανεβαίνουν και τα έξοδα μετακίνησης (ταξί/Uber) να προστίθενται στο λογαριασμό, μια βραδινή έξοδος κοστίζει ακριβά. Αν βγάλουμε το αλκοόλ από την εξίσωση, μπορεί να δούμε τον λογαριασμό του δείπνου μας να μειώνεται ακόμα και στο μισό.

Πόσο πρέπει να διαρκέσει το διάλειμμα;

Ένας μήνας είναι το ιδανικό διάστημα για να δούμε διαφορά. «Συνήθως, οι μεγάλες αλλαγές φαίνονται μετά τη δέκατη μέρα», λέει η Sheinbaum. Είναι χρήσιμο να καταγράφουμε πώς νιώθουμε (διάθεση, ύπνος, παραγωγικότητα) για 30 ημέρες. Μετά, βλέποντας τα αποτελέσματα (που συνήθως είναι ανέλπιστα θετικά) είναι πιο εύκολο να αποφασίσουμε αν και πώς θα ξαναβάλουμε στη ζωή μας το αλκοόλ.

Κι αν «κυλήσουμε»; Δεν χρειάζεται ανησυχία, δεν χάθηκαν όλα. Απλά συνεχίζουμε από εκεί που σταματήσαμε. Στόχος δεν είναι η τελειότητα, αλλά το να συνειδητοποιήσουμε πώς το αλκοόλ επηρεάζει τη ζωή μας.

Πώς επιβιώνουμε κοινωνικά χωρίς ποτό;

Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι συχνά η κοινωνική πίεση. Μπορεί να νιώθουμε άβολα χωρίς ένα ποτήρι στο χέρι. Αυτές τις στιγμές ας θυμηθούμε ότι δεν χρωστάμε εξηγήσεις σε κανέναν.

Πλέον, τα περισσότερα bar διαθέτουν εξαιρετικά mocktails (μη αλκοολούχα κοκτέιλ), ώστε να απολαμβάνουμε τη γεύση και την παρέα χωρίς τη ζαλάδα. Υπάρχουν επίσης στην αγορά απίθανα non-alcoholic απεριτίφ και αφρώδεις οίνοι χωρίς αλκοόλ για να έχουμε την ίδια εμπειρία στο σπίτι ή σε καλέσματα.

Ακόμα κι αν δεν πίνουμε καθημερινά, το σώμα μας (και ειδικά το συκώτι μας) χρειάζεται πού και πού ένα «διάλειμμα». Μια αποχή 30 ημερών θα μας αποκαλύψει πόση ενέργεια και διαύγεια πραγματικά στερούμαστε, προσφέροντάς μας μια νέα προοπτική για την ευεξία μας.

Τι είναι, όμως, η Ενδομητρίωση;

Με απλά λόγια, είναι μια χρόνια πάθηση όπου ιστός παρόμοιος με αυτόν που καλύπτει το εσωτερικό της μήτρας (το ενδομήτριο) αναπτύσσεται έξω από αυτήν, σε σημεία όπως οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες ή η περιτοναϊκή κοιλότητα. Ο ιστός αυτός συμπεριφέρεται όπως το κανονικό ενδομήτριο: παχαίνει, καταρρέει και αιμοραγεί σε κάθε κύκλο. Όμως, επειδή δεν έχει διέξοδο να φύγει από το σώμα, παγιδεύεται, προκαλώντας φλεγμονή, πόνο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, δημιουργία ουλώδους ιστού.

Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούμε

Η ενημέρωση είναι το πρώτο και σημαντικότερο βήμα για την έγκαιρη διάγνωση. Πολλές γυναίκες υποφέρουν για χρόνια, θεωρώντας ότι ο πόνος είναι «φυσιολογικό κομμάτι» της περιόδου τους. Δεν είναι. Τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Έντονο πυελικό πόνο, ειδικά πριν και κατά τη διάρκεια της περιόδου.
• Πόνο κατά τη διάρκεια ή μετά την ερωτική επαφή.
• Πόνο κατά την ούρηση ή την κένωση (συχνά κατά την περίοδο).
• Υπερβολική αιμορραγία.
• Υπογονιμότητα (η ενδομητρίωση είναι μια από τις κύριες αιτίες δυσκολίας σύλληψης).
• Χρόνια κόπωση, ναυτία, φούσκωμα.

Αν βιώνετε κάποιο από αυτά τα συμπτώματα, είναι ζωτικής σημασίας να μιλήσετε ανοιχτά με τον γυναικολόγο σας.

Η μεγάλη ελπίδα: Μια νέα, μη ορμονική θεραπεία στον ορίζοντα

Μέχρι σήμερα, οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές (πέρα από τη χειρουργική επέμβαση) βασίζονταν κυρίως σε ορμονικά σκευάσματα. Στόχος τους είναι να «σταματήσουν» την περίοδο, μειώνοντας έτσι τον πόνο. Ωστόσο, αυτές οι θεραπείες συχνά συνοδεύονται από ανεπιθύμητες παρενέργειες, όπως εξάψεις, κυκλοθυμία ή ακόμα και μια κατάσταση «τεχνητής εμμηνόπαυσης». Επιπλέον, δεν εξαλείφουν τις εστίες της νόσου, απλώς τις «αδρανοποιούν», με αποτέλεσμα τα συμπτώματα συχνά να επανέρχονται μετά τη διακοπή τους.

Φέτος, όμως, έχουμε έναν παραπάνω λόγο να είμαστε αισιόδοξες.

Μια πραγματικά πρωτοποριακή εξέλιξη έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα. Ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έδωσε το «πράσινο φως» για την έναρξη κλινικών δοκιμών σε ανθρώπους για ένα νέο φάρμακο, το ENDO-205.

Τι κάνει αυτή τη θεραπεία τόσο ξεχωριστή; Είναι η πρώτη στο είδος της που ΔΕΝ είναι ορμονική.

Αντί να επηρεάζει ολόκληρο το ορμονικό σύστημα της γυναίκας, το ENDO-205 είναι σχεδιασμένο να λειτουργεί σαν «έξυπνη βόμβα». Στοχεύει επιλεκτικά μόνο στα κύτταρα των ενδομητριωσικών αλλοιώσεων, αφήνοντας ανέπαφους τους υγιείς ιστούς. Ο στόχος είναι να εξαφανίσει αυτές τις εστίες χωρίς να προκαλέσει τις συστημικές παρενέργειες των ορμονικών θεραπειών.

Γιατί αυτό είναι Game-Changer για όλες τις γυναίκες που πάσχουν από τη νόσο:

• Όχι πια «Ιατρική Εμμηνόπαυση»: Αποφεύγονται οι δύσκολες παρενέργειες των τρεχουσών ορμονικών λύσεων.
• Διατήρηση της Γονιμότητας: Καθώς η θεραπεία δεν αναστέλλει την ωορρηξία, ανοίγει ο δρόμος για τη διαχείριση της νόσου σε γυναίκες που επιθυμούν να μείνουν έγκυες.
• Στόχευση στη Ρίζα του Προβλήματος: Αντί να καταστέλλει απλώς τα συμπτώματα, στοχεύει στην εξάλειψη των βλαβών.

«Αυτό το ορόσημο αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προόδου για περισσότερα από 190 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως που πάσχουν από μια νόσο η οποία παραμένει μία από τις πλέον παραμελημένες στην ιατρική», δήλωσε η Tanya Petrossian, η γυναίκα πίσω από την Endo Cyclic Therapeutics, την εταιρεία που αναπτύσσει το φάρμακο.

Το μήνυμα του φετινού Μαρτίου

Αν και το ENDO-205 βρίσκεται ακόμα στο στάδιο των κλινικών δοκιμών (το πρώτο βήμα για να διαπιστωθεί η ασφάλειά του στον άνθρωπο), η ύπαρξή του και μόνο αποτελεί μια τεράστια νίκη. Δείχνει ότι η επιστήμη επιτέλους ακούει τις ανάγκες των γυναικών και επενδύει σε λύσεις που σέβονται το σώμα και την ποιότητα ζωής μας.

Μάρτιος: Σπάμε τη σιωπή για την ενδομητρίωση

Αυτόν τον Μάρτιο, ας υποσχεθούμε στον εαυτό μας δύο πράγματα:

Δεν θα αγνοούμε τον πόνο. Θα διεκδικούμε απαντήσεις από τους γιατρούς μας.
Δεν θα χάνουμε την ελπίδα. Το μέλλον της διαχείρισης της ενδομητρίωσης φαίνεται πιο φωτεινό από ποτέ.

Ένα ακόμη σύμπτωμα που αναφέρει η Δρ. Viola είναι η αυξημένη πείνα. Το σώμα μπορεί να συγχέει τη δίψα με την πείνα, οδηγώντας σε μεγαλύτερη όρεξη. «Η αφυδάτωση εμποδίζει την παραγωγή γλυκογόνου, κάνοντάς μας να λαχταρούμε γρήγορες πηγές ενέργειας, όπως ένα γλυκό σνακ», σημειώνει.

Η αλλαγή στο χρώμα ή την ποσότητα των ούρων αποτελεί επίσης ένδειξη. «Όταν πίνουμε πολύ λίγο, τα ούρα μας γίνονται πιο συμπυκνωμένα και αλλάζουν χρώμα», εξηγεί η Δρ. Ahlemann. Το ιδανικό είναι τα ούρα να έχουν ανοιχτό κίτρινο χρώμα. «Αν τα ούρα σας είναι σκούρα, αυτό είναι σαφής ένδειξη ότι πρέπει να πιείτε περισσότερο νερό. Η παρατήρηση των ούρων σας είναι το πιο εύκολο αυτοτεστ για να δείτε αν είστε επαρκώς ενυδατωμένοι.»

Πονοκέφαλος και ζάλη μπορεί επίσης να σχετίζονται με τη μειωμένη ποσότητα αίματος λόγω αφυδάτωσης, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος να μην τροφοδοτείται επαρκώς με αίμα και θρεπτικά συστατικά, σύμφωνα με τη Δρ. Ahlemann. Αν η ζάλη είναι συχνή, συνιστάται επίσκεψη σε γιατρό.

Κόπωση και δυσκολία στη συγκέντρωση

Η κόπωση και η δυσκολία συγκέντρωσης συχνά συνδέονται με την έλλειψη υγρών και αποτελούν από τα πιο συνηθισμένα σημάδια ότι δεν πίνουμε αρκετό νερό. «Και εδώ ευθύνεται η μειωμένη ποσότητα αίματος, που σημαίνει ότι ο εγκέφαλος δεν λαμβάνει όσα χρειάζεται», εξηγεί η ειδικός.

Η ξηροδερμία και τα σκασμένα χείλη είναι επίσης χαρακτηριστικά της αφυδάτωσης, σύμφωνα με τη Δρ. Ahlemann. Ένα απλό τεστ είναι να τσιμπήσετε ελαφρά το δέρμα στο πίσω μέρος του χεριού σας: αν αργεί να επανέλθει στη θέση του, πρόκειται για σημάδι αφυδάτωσης. Επίσης, πολλοί άνθρωποι νιώθουν έντονη φαγούρα λόγω ξηρού δέρματος ή παρατηρούν ότι το δέρμα τους φαίνεται πιο ωχρό.

Η Δρ. Viola συμπληρώνει ότι η ξηρότητα και η φαγούρα μπορεί να επεκταθούν ακόμη και στο τριχωτό της κεφαλής.

Μαύροι κύκλοι και δυσκοιλιότητα

Σύμφωνα με τη Δρ. Ahlemann, αν δεν πίνετε αρκετό νερό, το αίμα γίνεται πιο πυκνό και τα αγγεία γίνονται πιο ορατά κάτω από τα μάτια. Βυθισμένα μάτια, μαύροι κύκλοι και περισσότερες ρυτίδες στην περιοχή μπορεί να υποδηλώνουν ανεπαρκή ενυδάτωση.

Η δυσκοιλιότητα αποτελεί ένα ακόμα χαρακτηριστικό σύμπτωμα της έλλειψης νερού. Αν το σώμα λαμβάνει λίγα υγρά, το έντερο απορροφά περισσότερο νερό από τα κόπρανα, μειώνοντας τον όγκο τους. Όταν το εντερικό σύστημα δεν είναι γεμάτο, δεν υπάρχει ώθηση για αποβολή των άχρηστων ουσιών. «Στην ιατρική μιλάμε για δυσκοιλιότητα όταν έχουμε σκληρά κόπρανα λόγω έλλειψης νερού», εξηγεί η Δρ. Ahlemann, προσθέτοντας πως πολλοί δεν γνωρίζουν ότι έτσι μπορεί να προκληθεί και φούσκωμα στην κοιλιά.

Πώς θα ενυδατωθείτε σωστά

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος ενυδάτωσης είναι να πίνετε νερό. Άλλα ροφήματα που βοηθούν στην ενυδάτωση σύμφωνα με τη Δρ. Viola είναι το Pedialyte, τα ηλεκτρολυτικά ποτά όπως το Gatorade, το νερό καρύδας (που περιέχει και κάλιο), καθώς και το γάλα που προσφέρει νερό, ηλεκτρολύτες και άλλα θρεπτικά συστατικά.

Ο αραιωμένος χυμός βοηθά επίσης—αρκεί να προσέχετε την ποσότητα ζάχαρης—ενώ τα αφεψήματα βοτάνων ή αρωματισμένο νερό όπως το νερό καρύδας αποτελούν καλές εναλλακτικές αν θέλετε κάτι με περισσότερη γεύση. Η ανθρακούχα μορφή του νερού αποτελεί χαμηλοθερμιδική επιλογή ενυδάτωσης για όσους ενδιαφέρονται.

Πνευμονιόκοκκος: Συμπτώματα, μετάδοση, πρόληψη

Τι είναι και πώς προκαλεί νόσο
Ο πνευμονιόκοκκος είναι ένας μικροοργανισμός με πολυσακχαριδική κάψα, κεντρικό παράγοντα ιογενούς δράσης. Περισσότεροι από 90 ορότυποι έχουν αναγνωριστεί παγκοσμίως, με λίγους να ευθύνονται για τις περισσότερες σοβαρές λοιμώξεις. Η «πνευμονιοκοκκική νόσος» περιλαμβάνει όλες τις λοιμώξεις που προκαλεί αυτό το βακτήριο, από ήπιες (π.χ. ωτίτιδα, ιγμορίτιδα) μέχρι λοιμώξεις που καταλήγουν σε πνευμονία, σηψαιμία ή μηνιγγίτιδα.

Πώς μεταδίδεται και ποιοι είναι «φορείς»
Το βακτήριο μεταδίδεται κυρίως με σταγονίδια αναπνευστικών εκκρίσεων όταν κάποιος βήχει, φτερνίζεται ή μιλάει, αλλά και μέσω στενής επαφής. Πολλοί άνθρωποι, ιδίως παιδιά, φέρουν το βακτήριο στον ρινοφάρυγγα χωρίς συμπτώματα («φορείς») και έτσι συμβάλλουν στη διασπορά του. Οι λοιμώξεις είναι πιο συχνές σε κλειστούς χώρους και χειμερινούς μήνες, όταν οι άνθρωποι συγχρωτίζονται περισσότερο.

Συμπτώματα και πιθανές επιπλοκές
Σε πολλές περιπτώσεις, προκαλεί ήπιες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού. Όταν το βακτήριο κατεβαίνει στους πνεύμονες προκαλεί πνευμονία με συμπτώματα υψηλό πυρετό, ρίγη, έντονο βήχα και δύσπνοια. Όταν εισβάλει στο αίμα ή στο κεντρικό νευρικό σύστημα μπορεί να προκαλέσει βακτηριαιμία, σηψαιμία ή βακτηριακή μηνιγγίτιδα, καταστάσεις που απαιτούν άμεση ιατρική παρέμβαση.

Ομάδες υψηλού κινδύνου
Κάθε ηλικία μπορεί να προσβληθεί, αλλά η σοβαρή νόσηση είναι πιο συχνή σε βρέφη, παιδιά κάτω των 2 ετών και άτομα άνω των 65, καθώς και σε ανθρώπους με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή χρόνια νοσήματα (π.χ. καρδιακά, πνευμονικά νοσήματα, διαβήτη). Σε αυτές τις ομάδες, μια αρχικά ήπια λοίμωξη μπορεί να εξελιχθεί γρήγορα σε επικίνδυνη κατάσταση και να απαιτήσει νοσηλεία ή εντατική φροντίδα.

Θεραπεία και πρόληψη
Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη αντιβιοτική αγωγή παίζουν καθοριστικό ρόλο στην έκβαση των λοιμώξεων. Η θεραπεία περιλαμβάνει αντιβιοτικά, αλλά η αύξηση της μικροβιακής αντοχής σε ορισμένα στελέχη καθιστά την πρόληψη πιο σημαντική. Ο εμβολιασμός είναι το αποτελεσματικότερο μέσο πρόληψης. Υπάρχουν πολυδύναμα συζευγμένα και πολυσακχαριδικά εμβόλια που προστατεύουν από τους πιο επικίνδυνους ορότυπους. Τα εμβόλια συνιστώνται σε βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένους και άτομα με υποκείμενα νοσήματα.

Συνοψίζοντας, ο πνευμονιόκοκκος παραμένει ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας λόγω της δυνατότητας να προκαλεί από ήπια έως απειλητικά για τη ζωή νοσήματα. Η κατανόηση των μηχανισμών μετάδοσης, η αναγνώριση των συμπτωμάτων, η έγκαιρη ιατρική παρέμβαση και κυρίως η πρόληψη μέσω εμβολιασμού αποτελούν τα βασικά εργαλεία αντιμετώπισης.

Κάτι ακόμη που έχει μεγάλη σημασία είναι η σωστή ενημέρωση. Γι’ αυτό και ζητήσαμε από την Δρ. Τσικρικά Σταματούλα, Πνευμονολόγο στο Νοσοκομείο ΣΩΤΗΡΙΑ, Πρόεδρο της Ένωσης Πνευμονολόγων Ελλάδας, Πρόεδρο της Ομάδας Διακοπής Καπνίσματος Ευρωπαϊκής Πνευμονολογικής Εταιρείας, και Γραμματέα UEMS Πνευμονολογίας να μοιραστεί τα δεδομένα και τις συμβουλές για το επόμενο διάστημα.

Γρίπη, κορωνοϊός και άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού

«Ποδαρικό με ένα «κοκτέιλ» αναπνευστικών λοιμώξεων φαίνεται να κάνει το 2026, καθώς μερίδα του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων και παιδιών, είτε σχηματίζει ουρές έξω από φαρμακεία για την προμήθεια διαγνωστικών τεστ είτε αναμένει να εξεταστεί στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, με στόχο τη διάγνωση και τη χορήγηση κατάλληλης αγωγής για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, ενώ ο πραγματικός αριθμός των μολύνσεων και της διασποράς στην κοινότητα παραμένει δύσκολο να εκτιμηθεί με ακρίβεια.

Καθώς οι θερμοκρασίες υποχωρούν, το κύμα ιογενών λοιμώξεων του αναπνευστικού θα δοκιμάσει πιθανά τις αντοχές όλων μας, αλλά κυρίως των ευάλωτων και ευαίσθητών ομάδων. Παθογόνα όπως η εποχική γρίπη, ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV), ο πνευμονιόκοκκος, αλλά και ο κορονοϊός, ευνοούνται από το συγχρωτισμό και συνωστισμό σε κλειστούς χώρους γεγονός που διευκολύνει τη διασπορά τους. Η ανοδική πορεία των κρουσμάτων πιθανά να αποτυπωθεί το επόμενο χρονικό διάστημα, με αυξημένες επισκέψεις και νοσηλείες τόσο στις δημόσιες όσο και στις ιδιωτικές δομές υγείας σε ολόκληρη τη χώρα.

Μετάδοση και συμπτώματα

Οι συγκεκριμένοι ιοί και παθογόνοι μικροοργανισμοί μεταδίδονται με παρόμοιο τρόπο και εμφανίζουν κοινή συμπτωματολογία, όπως υψηλό πυρετό, ξηρό ή παραγωγικό βήχα, δύσπνοια, βράγχος φωνής, κεφαλαλγία, μυαλγίες, αρθραλγίες, έντονη κόπωση και καταβολή. Παράλληλα, έχουν καταγραφεί και περιστατικά συλλοίμωξης, τα οποία συνοδεύονται από βαρύτερη κλινική εικόνα.

Οι συστάσεις των ειδικών

Η επιστημονική κοινότητα απευθύνει ισχυρή σύσταση προς τα άτομα με χρόνια νοσήματα και μειωμένη ανοσολογική άμυνα να προβούν σε προληπτικό εμβολιασμό και να επιδείξουν ιδιαίτερη προσοχή, τηρώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, καθώς οι λοιμώξεις αναπνευστικού αναμένεται να κορυφωθούν το προσεχές διάστημα με την περαιτέρω πτώση της θερμοκρασίας.
Ιδιαίτερη εγρήγορση απαιτεί η επικείμενη επιστροφή μαθητών στις σχολικές αίθουσες, καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο η επανεκκίνηση των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων να συμβάλει σε περαιτέρω αύξηση των κρουσμάτων.

Καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για ορθή οργάνωση και επαρκής στελέχωση όλων των βαθμίδων του συστήματος υγείας, και ιδιαίτερα της πρωτοβάθμιας φροντίδας, καθώς και η αποτελεσματική διαχείριση τόσο των ανθρώπινων όσο και των υλικοτεχνικών πόρων, με βασικό στόχο τη συνολική αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες.

Τέλος, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι μόνο η τεκμηριωμένη επιστημονική γνώση αποτελεί ισχυρό εργαλείο πρόληψης και έγκαιρης αντιμετώπισης. Η ανεξέλεγκτη αναζήτηση πληροφοριών στον «γιατρό του διαδικτύου» συχνά οδηγεί σε παραπληροφόρηση, καθώς περιλαμβάνει ανακριβείς, μη επικυρωμένες και γενικόλογες αναφορές, οι οποίες ενδέχεται να προκαλέσουν καθυστέρηση στη σωστή διάγνωση και στην έγκαιρη έναρξη της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής».

Το απαραίτητο ιχνοστοιχείο που συχνά λείπει από τη διατροφή μας – και οι συνέπειες που δεν πρέπει να αγνοούμε

Το μαγνήσιο λειτουργεί ως συμπαράγοντας σε περισσότερες από 600 ενζυμικές αντιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Συμμετέχει ενεργά στη ρύθμιση του μεταβολισμού, στη μυϊκή σύσπαση και χαλάρωση, καθώς και στη μετάδοση των νευρικών σημάτων. Όταν η ημερήσια πρόσληψή του δεν επαρκεί, οι επιπτώσεις δεν είναι τοπικές αλλά αλυσιδωτές, επηρεάζοντας πολλαπλά συστήματα του σώματος.

Σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική ανασκόπηση, η χαμηλή πρόσληψη και τα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου συνδέονται με επτά σημαντικές επιβαρύνσεις για την υγεία. Ας δούμε τι δείχνουν τα δεδομένα.

Υψηλή αρτηριακή πίεση
Όταν μιλάμε για υπέρταση, το νάτριο είναι συνήθως ο πρώτος «ύποπτος». Όμως και η έλλειψη μαγνησίου παίζει καθοριστικό ρόλο.

Το μαγνήσιο βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία να χαλαρώνουν, υποστηρίζει την ισορροπία των ηλεκτρολυτών και περιορίζει την αγγειοσύσπαση. Μελέτες παρατήρησης έχουν συνδέσει τη χαμηλή πρόσληψη μαγνησίου με υψηλότερες τιμές αρτηριακής πίεσης, ενώ έρευνες σε εμπλουτισμένα με μέταλλα νερά και συμπληρώματα δείχνουν ότι η επαρκής πρόσληψη συμβάλλει στη διατήρηση υγιών αγγείων.

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για την ευαισθησία στην ινσουλίνη και τον μεταβολισμό της γλυκόζης. Μελέτες δείχνουν ότι τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 έχουν συχνότερα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου, γεγονός που μπορεί να επιδεινώνει τη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες. Η αύξηση της πρόσληψης μαγνησίου –ιδιαίτερα σε όσους ξεκινούν από χαμηλά επίπεδα– έχει συσχετιστεί με καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο και βελτιωμένη μεταβολική λειτουργία με την πάροδο του χρόνου.

Οστεοπόρωση
Το μαγνήσιο δρα συμπληρωματικά με το ασβέστιο και τη βιταμίνη D, υποστηρίζοντας τον σχηματισμό των οστών και τη διατήρηση της οστικής πυκνότητας. Η μακροχρόνια ανεπαρκής πρόσληψη έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων. Η ένταξη τροφίμων πλούσιων σε μαγνήσιο στο καθημερινό διαιτολόγιο μπορεί να συμβάλει σε πιο ανθεκτικά οστά, ιδιαίτερα όσο μεγαλώνουμε.

Ημικρανίες
Οι ημικρανίες είναι εξουθενωτικές και το μαγνήσιο φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην εμφάνισή τους. Συμμετέχει τόσο στη λειτουργία των νεύρων όσο και στη ροή του αίματος στον εγκέφαλο, δύο παράγοντες που μπορούν να πυροδοτήσουν κρίσεις.

Άτομα που υποφέρουν από ημικρανίες συχνά εμφανίζουν χαμηλότερα επίπεδα μαγνησίου, ενώ ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η αύξηση της πρόσληψης μπορεί να μειώσει τη συχνότητα ή την ένταση των επεισοδίων. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί διαιτολόγοι προτείνουν ηλεκτρολυτικά σκευάσματα με μαγνήσιο σε όσους έχουν συχνούς πονοκεφάλους.

Κατάθλιψη και διαταραχές διάθεσης
Το μαγνήσιο είναι γνωστό για την καταπραϋντική του δράση, καθώς ρυθμίζει οδούς του στρες και νευροδιαβιβαστές που σχετίζονται με τη διάθεση. Χαμηλά επίπεδα μαγνησίου έχουν συσχετιστεί με αυξημένη αντίδραση στο στρες και περισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα. Αν και η κατάθλιψη είναι πολυπαραγοντική, η επαρκής πρόσληψη μαγνησίου φαίνεται να υποστηρίζει τη συναισθηματική ισορροπία και την ψυχική ανθεκτικότητα.

Χρόνια φλεγμονή
Η έλλειψη μαγνησίου μπορεί να αυξήσει το οξειδωτικό στρες και να ενεργοποιήσει φλεγμονώδεις μηχανισμούς. Αντίθετα, δίαιτες πλούσιες σε μαγνήσιο –με ξηρούς καρπούς, σπόρους, πράσινα φυλλώδη λαχανικά και άλλα λαχανικά– έχουν συνδεθεί με χαμηλότερους δείκτες φλεγμονής. Μακροπρόθεσμα, αυτό μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο χρόνιων νοσημάτων και τη συνολική μεταβολική υγεία.

Σαρκοπενία και μυϊκή λειτουργία
Το μαγνήσιο είναι ζωτικής σημασίας για τη μυϊκή σύσπαση και χαλάρωση, καθώς και για την παραγωγή ενέργειας. Έρευνες συνδέουν σταθερά τα υψηλότερα επίπεδα μαγνησίου με μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη, καλύτερη λειτουργικότητα και χαμηλότερο κίνδυνο σαρκοπενίας με την ηλικία. Σε τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη σε ηλικιωμένες γυναίκες, η ημερήσια λήψη 300 mg μαγνησίου βελτίωσε την ταχύτητα βάδισης και τη φυσική απόδοση.

Πώς να αυξήσετε την πρόσληψη μαγνησίου
Η χαμηλή πρόσληψη μαγνησίου συχνά οφείλεται απλώς στη διατροφή, αλλά παράγοντες όπως το στρες, η κακή ποιότητα ύπνου και ορισμένα φάρμακα μπορούν να εξαντλήσουν ακόμη περισσότερο τα αποθέματα του οργανισμού.

Η καλή είδηση είναι ότι το μαγνήσιο βρίσκεται σε πολλές τροφές, όπως:

· Σπόροι (chia, κολοκυθόσπορος, κάνναβης)

· Ξηροί καρποί (αμύγδαλα, κάσιους, κουκουνάρι)

· Όσπρια

· Πράσινα φυλλώδη λαχανικά

· Δημητριακά ολικής άλεσης

· Αβοκάντο

· Κακάο

· Ψάρια και γαλακτοκομικά (σε μέτριες ποσότητες)

Τι ισχύει για τα συμπληρώματα μαγνησίου;
Τα συμπληρώματα μαγνησίου έχουν κερδίσει έδαφος τα τελευταία χρόνια και μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά στην κάλυψη των αναγκών.

Για υποστήριξη του στρες και του ύπνου, συνιστώνται σκευάσματα που παρέχουν πάνω από 100 mg μαγνησίου, κατά προτίμηση σε μορφή διγλυκινικού μαγνησίου (magnesium bisglycinate), που χαρακτηρίζεται από υψηλή απορρόφηση και καλή γαστρεντερική ανοχή. Σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης έλλειψης ή δυσκολίας κάλυψης των αναγκών μέσω της διατροφής, δόσεις έως 350 mg ημερησίως μπορεί να είναι ωφέλιμες, πάντα με τη σύσταση ειδικού.

Το μαγνήσιο δεν είναι απλώς ένα ακόμη ιχνοστοιχείο: είναι θεμέλιο για τη συνολική υγεία! Και όσο νωρίτερα του δώσουμε τη θέση που του αξίζει στη διατροφή μας, τόσο καλύτερα θα «δουλεύει» το σώμα μας σε βάθος χρόνου.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο το αυτό που τρώμε που μετράει! Σύμφωνα με ειδικούς, εξίσου σημαντικό για γρηγορότερη ανάρρωση είναι και το τι αποφεύγουμε. Αυτές είναι οι πέντε κατηγορίες τροφών που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα όταν είμαστε άρρωστοι. Καλό είναι να τις γνωρίζουμε!

Πικάντικα φαγητά

Μέχρι να νιώσουμε τελείως καλά, είναι προτιμότερο να περιορίσουμε όσο γίνεται τα πικάντικα και την υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, σημειώνει ο παθολόγος NeilPatel, MD. «Η αυξημένη ποσότητα μπαχαρικών μπορεί να επιβαρύνει την πέψη, να ερεθίσει το γαστρεντερικό και να επιδεινώσει συμπτώματα όπως διάρροια» τονίζει.

Καφεΐνη

Κάποιοι, παρότι φανατικοί του καφέ, δεν μπορούν να τον πιουν όταν είναι άρρωστοι. Αυτό ακριβώς το μήνυμα του οργανισμού είναι σωστό! Η καφεΐνη μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο, ο οποίος είναι κρίσιμος για την ανάρρωση και την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Επιπλέον, λειτουργεί ως διουρητικό και ενδέχεται να εντείνει την αφυδάτωση που μπορεί να προκύψει ως συνέπεια μιας ίωσης.

Αλκοόλ

Όπως και η καφεΐνη, το αλκοόλ προκαλεί αφυδάτωση, η οποία επιβραδύνει την ανάρρωση και μπορεί να οδηγήσει σε πόνους στους μύες. Ακόμα κι αν νιώσουμε καλύτερα και μπει ο πειρασμός να πιούμε ένα ποτό με φίλους, οι ειδικοί συμβουλεύουν να περιμένουμε μέχρι να έχουμε αναρρώσει πλήρως. Η επαρκής πρόσληψη υγρών είναι απαραίτητη και πέρα από το άφθονο νερό σε φάσεις κρυολογήματος ή γρίπης, είναι σημαντικό να αποφεύγουμε ότι μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση.

Τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά

Τα τηγανητά και γενικά τα τρόφιμα με πολλά λιπαρά απαιτούν περισσότερη ενέργεια και νερό για να μεταβολιστούν, σημειώνει ο Patel. «Αυτό μπορεί να στερήσει ενέργεια από το ανοσοποιητικό» αναφέρει. Επιπλέον, τα λιπαρά τρόφιμα αυξάνουν τη φλεγμονή και μπορεί να επιδεινώσουν συμπτώματα όπως η ρινική συμφόρηση και ο πονόλαιμος.

Ζάχαρη

Τα επεξεργασμένα σάκχαρα έχουν την τάση να επιβαρύνουν τον οργανισμό σε περίπτωση ίωσης. Οι ζαχαρούχες τροφές μπορούν προσωρινά να αυξήσουν τη φλεγμονή, κάνοντας συμπτώματα όπως η καταρροή και ο πονόλαιμος να επιδεινώνονται και επηρεάζοντας ελαφρώς την ανοσολογική απόκριση του οργανισμού.

Αντ΄αυτών, ζεστά ροφήματα, αφεψήματα, σούπες, όπως η κλασική κοτόσουπα και συχνότερα και πιο ελαφριά γεύματα, θα βοηθήσουν τον οργανισμό να συνέλθει πιο γρήγορα και να αφήσει πίσω του την ίωση που μας ταλαιπωρεί.