Τα δύο κίτρινα φύλλα χαρτιού περιέχουν τρία προοδευτικά προσχέδια των στίχων με σχολιασμούς στο τρίτο σχέδιο του τραγουδιού. Βγήκαν στο σφυρί στο Νάσβιλ του Τενεσί, με εκτιμώμενη τιμή από 400.000 έως 600.000 δολάρια και τελικά πουλήθηκαν για 508.000 δολάρια.

Τα λυρικά προσχέδια ήταν ανάμεσα στα 60 αντικείμενα που ήταν προς πώληση στην ειδική δημοπρασία για τον τραγουδιστή στο Musicians Hall of Fame and Museum, με 50 κομμάτια από την προσωπική συλλογή του μουσικού δημοσιογράφου Al Aronowitz.

Τον Μάρτιο του 1964, ο Aronowitz ξύπνησε και βρήκε τον Dylan, 22 ετών τότε, να κοιμάται στον καναπέ του και οι στίχοι του Mr Tambourine Man τσαλακώθηκαν στον κάδο του. Είχε περάσει τη νύχτα γράφοντας και ξαναγράφοντας το νέο του τραγούδι σε μια γραφομηχανή στο σπίτι του Aronowitz στο New Jersey πριν απορρίψει τα πρώτα προσχέδια.

Μια ελαιογραφία του 1968 που δημιουργήθηκε και υπογράφηκε από τον Dylan πήγε για 260.000 $. Το έργο τέχνης, που απεικονίζει μια φιγούρα με έντονα χρώματα και κυβιστικό στυλ, δημιουργήθηκε από τον Αμερικανό τραγουδοποιό στην αρχή των καλλιτεχνικών του προσπαθειών, αφού η πρώτη του σύζυγος, Sara, του χάρισε λαδομπογιές για τα 27α γενέθλιά του.

Ο εκτελεστικός διευθυντής και συνιδρυτής της Julien’s Auctions, Martin Nolan, την περιέγραψε ως μια «φανταστική δημοπρασία με εξαιρετικές πωλήσεις». Ο Nolan πρόσθεσε: «Είναι τιμή μας να αναδείξουμε αυτήν την πραγματικά μοναδική συλλογή με τόσα πολλά ιστορικά αντικείμενα του Bob Dylan από τον παππού της ροκ δημοσιογραφίας, Al Aronowitz. Η σημερινή δημοπρασία λευκών γαντιών απλώς ενισχύει τον εξαιρετικό αντίκτυπο και την αιώνια αγάπη που έχουν οι άνθρωποι για τον Dylan, η οποία ξεπερνά τις γενιές».

Ανάμεσα στις άλλες παρτίδες υψηλής αξίας ήταν μια ηλεκτρική κιθάρα Fender Telecaster του 1983 που ανήκε στον Dylan πριν τη δώσει στον διάσημο τεχνικό ενισχυτών και μουσικό Cesar Diaz. Το όργανο ξεπέρασε την εκτίμησή του από $80.000 έως $120.000 για να πουληθεί για $222.250.

Ορισμένα σκίτσα του Dylan ξεπέρασαν επίσης τις εκτιμώμενες τιμές τους, συμπεριλαμβανομένου ενός χεριού σε ένα σημειωματάριο από το ξενοδοχείο Plaza στη Νέα Υόρκη. Αναμενόταν να πουληθεί από 1.500 έως 2.500 δολάρια, αλλά τελικά πουλήθηκε για 88.900 δολάρια.

Ένα με τζιν μπουφάν Levi’s διακοσμημένο στο χέρι με βελούδο, δαντέλες και άλλα μπαλώματα που φορούσε ο τραγουδιστής στη μουσική δραματική ταινία του 1987 “Hearts of Fire” κόστισε 25.400 $. Η πώληση περιελάμβανε επίσης ένα χαρτονόμισμα του 1963 από την πρώτη του σημαντική παράσταση στο Δημαρχείο της Νέας Υόρκης, πρώιμες vintage φωτογραφίες και μια υπογεγραμμένη φυσαρμόνικα.

Η συλλογή των 60 αντικειμένων απέφερε σχεδόν 1,5 εκατομμύρια δολάρια σε πωλήσεις, σύμφωνα με τις δημοπρασίες Julien’s.

Πηγή: The Guardian

«Αυτό δεν είναι απάντηση στο αρχικό ερώτημα». «Το ξέρω, αλλά, όταν κολλάω με κάτι και το έχω στο μυαλό μου μέρα και νύχτα, κοιμάμαι με αυτό, μέχρι που προσπαθώ να επικοινωνήσω μόνο με αυτό». Τους σπάω τα νεύρα. Θα είχε ενδιαφέρον να βγάλεις μια ολόκληρη μέρα χρησιμοποιώντας στους διαλόγους μόνο quotes από στίχους του ΛΕΞ. Να σε ρωτούν στο γραφείο: «Πώς νιώθεις σήμερα;» και να απαντάς: «Σαν τον Χαάλαντ στη μικρή περιοχή!». Εντάξει σοβαρεύομαι.

Την Παρασκευή το απόγευμα, περίμενα πώς και πώς να σχολάσω και να μπω στο αυτοκίνητο. Σαράντα λεπτά μποτιλιάρισμα πέρασαν νεράκι ακούγοντας τον νέο δίσκο του ΛΕΞ με τίτλο G.T.K. (Για Την Κουλτούρα) και κουνώντας ασυναίσθητα ρυθμικά τα δάχτυλά μου στο τιμόνι. Δεν είμαι εδώ για να κάνω κριτική, ούτε για να πω «μου αρέσει η ραπ», όπως η Ντενίση. Δε θα χρησιμοποιήσω λέξεις, όπως «φαινόμενο» και «αντι-ποιητής». Θέλω μόνο να μιλήσω για την αλήθεια, που ήρθε κατά πάνω μου.

Με γοητεύει και στο τέλος με κερδίζει ό,τι μου φαίνεται αληθινό. Ειδικά αυτό που φαινομενικά δε μου ταιριάζει, αλλά καταφέρνει να ενεργοποιήσει μέχρι και τους δακρυγόνους αδένες μου. Δεν είμαι κομμάτι του «σύμπαντος», που περιγράφει ο ΛΕΞ, αλλά μέσα σ’ αυτό, βρίσκω την αντανάκλαση της δικής μου πραγματικότητας. Δεν έχω ζήσει ποτέ το underground, δεν έχει καν ματώσει η μύτη μου παίζοντας. Έχω πάρει όμως μια γερή μυρωδιά από το μολυσμένο αέρα της εποχής μου. Έχω δει από κοντά τις γειτονιές με τις ανοιχτές πόρτες. Την τοξική αρρενωπότητα. Την ξεφτίλα της τηλεόρασης. Την υποκρισία της δημόσιας ζωής. Τις κακοποιητικές συμπεριφορές. Την πνευματική φτώχεια και το μπλέξιμο στις ζωές των άλλων.

Δεν ξέρω κάποιο άτομο που να μεγάλωσε στα 90s’ και η παιδική του ηλικία να θύμιζε διαφήμιση για πάνες. Όλοι και όλες έχουμε δει με τα μάτια μας πράγματα που μας κάνουν να ντρεπόμαστε τόσο πολύ, που δεν τα λέμε ούτε στις συνεδρίες. Γίναμε νέοι και νέες στην κρίση και όλη η κρυμμένη σκόνη κάτω από το χαλί της επίπλαστης ευημερίας σηκώθηκε στον αέρα και μας έπνιξε.

Το να μιλάω γι’ αυτή τη γύμνια της ζωής δε μου είναι εύκολο. Όταν το κάνουν άλλοι και άλλες με απλό τρόπο και ταλέντο (όπως ο ΛΕΞ), σε οποιαδήποτε φόρμα και να το βάλουν, τότε ενεργοποιείται μια αλυσιδωτή αντίδραση που ξεκινάει από το σπάσιμο του καθωσπρεπισμού και φτάνει μέχρι τη ρίζα του κακού. Γίνεται υψηλή τέχνη. Δε χρειάζεται καν διαφήμιση και μάρκετινγκ. Μιλάει για τη ζωή κι έτσι βρίσκει θέση μέσα στους ανθρώπους όσο και να κλωτσάει.

«Πώς μπορείς να μιλήσεις για κάτι που δεν έχεις ζήσει;», με ρώτησε ένας φίλος. «Δες και λίγο ανάποδα. Όποιος έχει ζήσει κάτι δε σημαίνει ότι μπορεί να μιλήσει γι’ αυτό», του απάντησα. Ο Άλκης Αλκαίος δε βρέθηκε ποτέ στην πλατεία Χόρχε ντ’ Αλβαράδο κι όμως είδε τον χλωμό Μιγκέλ να πεθαίνει νέος στο ποίημά του, Γαμμαγραφία. Δε μας ενώνουν μόνο οι κοινές εμπειρίες, είναι και η ικανότητα να αλλάζουμε τη γωνία που βλέπουμε τα πράγματα. Ο καθένας μας έχει βρει τον πάτο στα δικά του μέτρα. Θυμάμαι αυτή τη στιγμή μου και αυτός είναι ένας απ’ τους λόγους που συνδέομαι μαζί σου. Επειδή τη θυμάσαι κι εσύ. Το μόνο που μας μένει είναι να μιλάμε, να μη ζούμε αδιάφορα, ενώ κοιταζόμαστε στα μάτια.

Γεννημένος στο Μόντρεαλ του Καναδά, ο Cohen άφησε ανεξίτηλο σημάδι στη μουσική βιομηχανία και στους θαυμαστές του παγκοσμίως. Από την ποιητική του σύνθεση μέχρι την ξεχωριστή βαρύτονη φωνή του, φημίζεται ως ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές και τραγουδοποιούς όλων των εποχών. Από το ξεκίνημά του ως ποιητής μέχρι την απρόσμενη επιτυχία του ως μουσικός, το ταξίδι του Cohen είναι γεμάτο με συναρπαστικά ανέκδοτα και εκπλήξεις. Ας δούμε μερικά από αυτά.

Ήταν ένας πολυτάλαντος καλλιτέχνης

Ο Leonard Cohen δεν ήταν μόνο τραγουδιστής-τραγουδοποιός αλλά και καταξιωμένος ποιητής και μυθιστοριογράφος. Η ευελιξία του ως καλλιτέχνης του επέτρεψε να εκφραστεί με διαφορετικά μέσα, γοητεύοντας το κοινό σε όλο τον κόσμο.

Η χαρακτηριστική φωνή του

Η βαθιά και λεπτή φωνή του Leonard Cohen έγινε το σήμα κατατεθέν του, ενισχύοντας τη συναισθηματική επίδραση των στίχων του. Το μοναδικό του φωνητικό στυλ είχε απήχηση στους θαυμαστές και βοήθησε να εδραιωθεί ως αληθινό μουσικό σύμβολο.

Έγραψε ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια όλων των εποχών

Με τη διαχρονική επιτυχία του “Hallelujah”, ο Leonard Cohen δημιούργησε ένα τραγούδι που έχει διασκευαστεί από πολλούς καλλιτέχνες και συνεχίζει να αιχμαλωτίζει τους ακροατές με τη συναρπαστική ομορφιά του. Τα καθολικά θέματα της αγάπης, της απώλειας και της πνευματικότητας έχουν χτυπήσει τη χορδή σε ανθρώπους όλων των κοινωνικών στρωμάτων.

Η καριέρα του διήρκεσε πάνω από πέντε δεκαετίες

Από το ντεμπούτο του άλμπουμ “Songs of Leonard Cohen” το 1967 μέχρι το τελευταίο του άλμπουμ “You Want It Darker” το 2016, η καριέρα του Leonard Cohen σημαδεύτηκε από μια σταθερή αφοσίωση στην τέχνη του. Η μουσική του εξελίχθηκε με τα χρόνια, αλλά οι ποιητικοί του στίχοι και τα ενδοσκοπικά του θέματα παρέμειναν στον πυρήνα της δουλειάς του.

Εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame

Το 2008, ο Leonard Cohen έλαβε αυτήν την περίφημη διάκριση ως αναγνώριση της σημαντικής συνεισφοράς του στη μουσική βιομηχανία κι έτσι επισφράγισε την κατάστασή του ως μια σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία του ροκ εν ρολ.

Έκανε ένα διάλειμμα από τη μουσική για να γίνει βουδιστής μοναχός

Στη δεκαετία του 1990, ο Leonard Cohen πήρε την απόφαση να αποσυρθεί από τη μουσική βιομηχανία και πέρασε αρκετά χρόνια στο Mount Baldy Zen Center, εξερευνώντας την πνευματική του πλευρά και αναζητώντας την εσωτερική γαλήνη. Αυτή η περίοδος προβληματισμού επηρέασε πολύ το μεταγενέστερο έργο του.

Οι ζωντανές του εμφανίσεις υμνήθηκαν για τη συναισθηματική τους ένταση

Όταν ο Leonard Cohen ανέβαινε στη σκηνή, έβαζε την καρδιά και την ψυχή του στις παραστάσεις του. Οι ζωντανές εμφανίσεις του συχνά περιγράφονταν ως απίστευτα συγκινητικές, χρησιμοποιώντας την παρουσία του και τη βαθιά φωνή του για να δημιουργήσει μια συναισθηματική σύνδεση με το κοινό, σα να συμμετέχουν μαζί σε κάτι που θύμιζε τελετή.

Ήταν ένας σεβαστός και καταξιωμένος ποιητής

Πριν ακολουθήσει μια καριέρα στη μουσική, ο Leonard Cohen καθιερώθηκε ως ένας ταλαντούχος ποιητής. Τα έργα του διακρίθηκαν για τη λογοτεχνική τους ικανότητα, κερδίζοντας την αναγνώριση και τον έπαινο από τη λογοτεχνική κοινότητα.

Οι στίχοι του αξέχαστου Leonard Cohen είχαν μια ποιητική ποιότητα, συνδυάζοντας αβίαστα εικόνες και συναισθήματα και δημιουργώντας μια διαρκή επίδραση στους ακροατές. Η πολύπλευρη προσωπικότητά του λοιπόν, η πάντα αποτυπωμένη στις δημιουργίες του, τον έκανε ξεχωριστό και τον τοποθετούσε ανέκαθεν κοντά στις καρδιές των ανθρώπων.

Με τα δικά του λόγια:

«Κανείς δεν κυριαρχεί στην καρδιά. Κανείς δεν κυριαρχεί στον έρωτα. Κατά μία έννοια είμαστε όλοι ερασιτέχνες σ’ αυτά τα ζητήματα και πρέπει να ξεκινούν από την αρχή κάθε μέρα. Δεν υπάρχει εγγύηση πως η σχέση που είχαμε χθες πρόκειται να είναι, όταν ξυπνήσουμε αύριο, η ίδια σχέση».

Πηγή: Rolling Stone / Facts.net