Η Academy of Medical Royal Colleges παρουσίασε τα ευρήματά της σε δημόσια διαβούλευση της κυβέρνησης για την προστασία των παιδιών στο διαδίκτυο, η οποία ολοκληρώνεται σήμερα. Η έκθεση αυτή υπογραμμίζει το εύρος των επιπτώσεων των κοινωνικών δικτύων στην υγεία των ανηλίκων.

Η Ακαδημία, που εκπροσωπεί 23 βασιλικά ιατρικά κολλέγια και σχολές του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, σημειώνει ότι το θέμα αυτό έχει ενώσει όσο λίγα άλλα τους κλινικούς ιατρούς. «Η επίδραση της ανεξέλεγκτης έκθεσης στην τεχνολογία και τις συσκευές έχει γίνει κοινός τόπος ανησυχίας στον ιατρικό χώρο, όπως συμβαίνει με το κάπνισμα ή τη χρήση ζώνης ασφαλείας», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Περισσότεροι από τους μισούς σε δείγμα 132 γιατρών δήλωσαν ότι κάθε εβδομάδα αντιμετωπίζουν τουλάχιστον ένα περιστατικό βλάβης στην υγεία που μπορεί να σχετίζεται με τη χρήση τεχνολογίας ή συσκευών, ενώ πάνω από το ένα τρίτο εντοπίζει τέτοια περιστατικά πολλές φορές μέσα στην εβδομάδα.

Πολλαπλές μορφές βλάβης και κυβερνητικές πρωτοβουλίες

Οι βλάβες που καταγράφονται ποικίλουν, από σωματικούς τραυματισμούς λόγω μίμησης επικίνδυνων πράξεων που προβάλλονται σε ακραίο πορνογραφικό υλικό, μέχρι ψυχικά τραύματα από την έκθεση σε διαδικτυακή βία. Το Ηνωμένο Βασίλειο εξετάζει πλέον περιορισμούς στην πρόσβαση ανηλίκων στα social media, όπως πιθανή απαγόρευση για κάτω των 16 ετών, καθορισμό ωρών χρήσης και περιορισμό εθιστικών λειτουργιών στις εφαρμογές.

Η Αυστραλία ήταν πέρσι η πρώτη χώρα που απαγόρευσε εντελώς τη χρήση social media σε παιδιά κάτω των 16 ετών, ενώ διάφορες ευρωπαϊκές χώρες μελετούν αντίστοιχα μέτρα. Στη Βρετανία, ο νόμος για την ασφάλεια στο διαδίκτυο απαιτεί ήδη από τις πλατφόρμες να λαμβάνουν μέτρα προστασίας κατά του παράνομου και βλαβερού περιεχομένου για τους ανήλικους.

Η κυβέρνηση δεσμεύεται να προχωρήσει ακόμη παραπέρα. «Το ζήτημα δεν είναι αν θα δράσουμε – θα το κάνουμε, είτε με απαγόρευση των social media για κάτω των 16 είτε με περιορισμούς σε βασικές λειτουργίες και χαρακτηριστικά», δήλωσε η Υπουργός Τεχνολογίας Liz Kendall στο BBC News.

Δοκιμές σε οικογένειες και διχογνωμία ειδικών

Εκατοντάδες βρετανικές οικογένειες συμμετέχουν ήδη σε πιλοτικά προγράμματα απαγόρευσης ή περιορισμού της χρήσης social media, θέτοντας χρονικά όρια ή εφαρμόζοντας νυχτερινή απενεργοποίηση εφαρμογών ώστε να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις στον ύπνο, τη σχολική επίδοση και την οικογενειακή ζωή των παιδιών.

Οι ειδικοί εμφανίζονται διχασμένοι ως προς την αποτελεσματικότητα μιας καθολικής απαγόρευσης. Παράλληλα, αρκετοί νέοι στο Λονδίνο, μιλώντας στο Reuters, εξέφρασαν την αντίθεσή τους στους περιορισμούς αυτούς.

Στοιχεία της Ofcom καταδεικνύουν ότι το 73% των Βρετανών ηλικίας 11-17 ετών εκτέθηκαν σε επιβλαβές περιεχόμενο μέσω προσωποποιημένων feeds μέσα σε μόλις τέσσερις εβδομάδες.

Όλα αυτά μοιάζουν σαν να συνέβησαν χθες. Ίσως όμως φταίνε τα social media, που υποδέχτηκαν το 2026 με μια ματιά δέκα χρόνια πίσω. Σύμφωνα με το TikTok, οι αναζητήσεις για «2016» αυξήθηκαν κατά 452% την τελευταία εβδομάδα, ενώ έχουν δημιουργηθεί πάνω από 55 εκατομμύρια βίντεο με το ομώνυμο φίλτρο της εφαρμογής.

Το κύμα νοσταλγίας μάς κάνει να θυμόμαστε αγαπημένες τάσεις, τραγούδια και εμφανίσεις. Αλλά γιατί τώρα; Και τι κάνει τόσο ξεχωριστό το 2016;

Η μουσική είναι βασικός μοχλός της αναβίωσης του 2016, με μεγάλες επιτυχίες της εποχής να επιστρέφουν δυναμικά online. Η παρουσιάστρια του Radio 1 Anthems, Lauren Redfern, εξηγεί στο BBC Newsbeat πως «η μουσική εκείνης της περιόδου είναι τόσο καλή και νοσταλγική για πολλούς από εμάς». Αναφέρει χαρακτηριστικά τη σόλο επιτυχία του Zayn, “Pillow Talk”, αλλά και την κυριαρχία των Chainsmokers.

«Οι Twenty One Pilots, οι The 1975 – όλα ήταν στο επίκεντρο», θυμάται η Lauren. Σύμφωνα με στοιχεία του Spotify, υπήρξε αύξηση κατά 71% στις playlists με θέμα το “2016” σε σύγκριση με το 2024, ενώ καλλιτέχνες όπως η Zara Larsson επέστρεψαν δυναμικά στα charts.

Το “Lush Life” της Zara Larsson, που μπήκε στα charts πριν δέκα χρόνια, επανήλθε πρόσφατα στο βρετανικό top 40 και ανέβηκε στη θέση οκτώ. Παράλληλα, η Σουηδή pop star εμπνέει νέο trend στο μακιγιάζ με έντονα glam “Y2K” looks – κάτι που η Lauren θυμάται καλά από το 2016: “Ήταν όλα τρελά χρώματα. Οι σκιές ματιών σε έντονο ροζ και παχύ eyeliner ήταν must”.

Το αισθητικό κύμα του TikTok και η απλότητα των social media τότε

Ο Joel Marlinarson, TikTok creator και brand strategist από το Λονδίνο, έχει γίνει viral εξηγώντας γιατί η Gen Z έχει πάθει εμμονή με το 2016. Το σχετικό βίντεό του ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο προβολές.

Ο 22χρονος τονίζει πως το ειδικό φίλτρο του TikTok – που χαρίζει στα βίντεο μια vintage, ροζ αίσθηση reminiscent των Instagram εφέ του 2016 – επιταχύνει τη νοσταλγία. «Χωρίς καν λόγια, όποιος βλέπει αυτό το φίλτρο μεταφέρεται σε μια εποχή διασκέδασης και νιότης», λέει ο Joel.

Επιπλέον, οι απαλές αποχρώσεις θυμίζουν μια πιο απλή εποχή στα social media. «Το Instagram τότε δεν είχε carousel posts», εξηγεί ο Joel. «Όλοι ανέβαζαν φωτογραφίες από αβοκάντο χωρίς να προσποιούνται ή να ανησυχούν για αλγορίθμους». Δεν υπήρχαν reels ή κουραστικές λειτουργίες όπως σήμερα.

Η Lauren συμφωνεί: «Το 2016 ήταν η χρονιά των Snapchat stories. Αν δω τα memories μου, σχεδόν όλα είναι από τότε». Στο Instagram επικρατούσαν οι φωτογραφίες· δεν υπήρχε άγχος για Reels ή συνεχείς ενημερώσεις stories – ήταν μια πιο απλή και χαλαρή ζωή.

Η ψυχολογία της νοσταλγίας: Το 2016 ως σημείο αναφοράς

Η επιστροφή στο 2016 μέσα από ένα κυριολεκτικά «ροζ» φίλτρο προσφέρει παρηγοριά σε πολλούς, αλλά μήπως αλλοιώνει τη μνήμη μας; Ήταν μια χρονιά με πολλές απώλειες διάσημων – όπως οι David Bowie, Prince, George Michael, Alan Rickman.

Παράλληλα, συνέβησαν σημαντικά γεγονότα όπως το δημοψήφισμα για το Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο και η πρώτη εκλογική νίκη του Donald Trump, γεγονότα που δίχασαν τον κόσμο και συνεχίζουν να προκαλούν συζητήσεις.

Ο ψυχολόγος Clay Routledge, ειδικός στη μελέτη της νοσταλγίας από το 2001, δηλώνει πως είναι επιφυλακτικός ως προς τη σημασία μιας μόνο χρονιάς. Όμως τέτοιες στιγμές λειτουργούν ως “σημεία αγκύρωσης” στη μνήμη μας: «Πάντα βρίσκουμε χρονικές στιγμές στις οποίες στηριζόμαστε για καθοδήγηση».

Ο Clay εντοπίζει δύο βασικούς λόγους πίσω από την εμμονή με το 2016: την έναρξη μιας νέας χρονιάς και την αβεβαιότητα πολλών νέων για το μέλλον. «Είμαστε πιο νοσταλγικοί όταν νιώθουμε ότι ο κόσμος αλλάζει δραματικά», εξηγεί. Αναφέρει ως παράδειγμα τις ανησυχίες για την τεχνητή νοημοσύνη και την εργασία.

«Όταν γενιές περνούν κρίσεις ή προκλήσεις, συχνά κοιτούν πίσω στη νιότη τους για παρηγοριά ή έμπνευση», τονίζει. Και τα δέκα χρόνια πριν έχουν νόημα για πολλούς: οι νεαροί millennials σήμερα είναι στις αρχές των 30s τους, ενώ οι μεγαλύτεροι Gen Z στα τέλη των 20s – άρα βλέπουν το 2016 ως εποχή νιότης.

Τότε όλα έμοιαζαν πιο ανέμελα

Η Lauren θυμάται πως τότε ήταν στην εφηβεία της· «Ήταν μια καθοριστική περίοδος για πολλούς από εμάς – ανακαλύπταμε τον κόσμο και τον εαυτό μας». Πολλοί χρησιμοποιούν τη νέα τάση για να αναπολήσουν πώς άλλαξε η ζωή τους μέσα σε μια δεκαετία.

Ο Joel πιστεύει ότι αυτή η επιστροφή μας θυμίζει πόσο ανέμελα ήταν τα πράγματα πριν δέκα χρόνια: «Ανέβαζες κάτι χωρίς να σκέφτεσαι τα likes. Ίσως αυτό σχετίζεται με τη φυσική διαδικασία της ωρίμανσης – αλλά τώρα όλα μοιάζουν πιο διχασμένα κι έτσι όλοι μπορούμε να ταυτιστούμε με εκείνη την ‘ελαφρότητα’ του τότε».

5 συμβουλές για πιο υγιεινή διατροφή

Αντικαταστήστε την κρέμα γάλακτος με στραγγιστό γιαούρτι

Το ταπεινό γιαούρτι έχει γίνει trend στα social, ειδικά από τους μάγειρες του εξωτερικού που τώρα ανακαλύπτουν τις ιδιότητές του! Εμείς τις γνωρίζουμε χρόνια, αλλά στο μεταξύ ας δίνουν κάποιες επιπλέον ιδέες για τη χρήση του. Έτσι, αν σας αρέσουν οι κρεμώδεις υφές, αλλά δεν θέλετε να φορτώνεστε περιττά λιπαρά, το στραγγιστό γιαούρτι είναι το νέο σας απόλυτο υλικό. Πλούσιο σε πρωτεΐνη, χαμηλότερο σε θερμίδες και με προβιοτικά που ενισχύουν την υγεία του εντέρου, μπορεί να αντικαταστήσει κάθε είδους κρέμα σε ντιπ, σάλτσες, ντρέσινγκ ή και πάνω από ψητά.

Ιδέα, αν θέλετε ένα πιο ελαφρύ «τζατζίκι» δοκιμάστε γιαούρτι με ξύσμα και χυμό λεμονιού και ψιλοκομμένο άνηθο.

Προτιμήστε το ελαιόλαδο αντί για βούτυρο

Το ελαιόλαδο είναι ο θησαυρός της ελληνικής κουζίνας – και όχι άδικα. Πλούσιο σε καλά λιπαρά και αντιοξειδωτικά, αποτελεί μια πιο υγιεινή επιλογή από το βούτυρο, ειδικά σε φαγητά που σοτάρονται ή ψήνονται. Επιπλέον, συμβάλλει στη μείωση της «κακής» χοληστερίνης και προάγει την υγεία της καρδιάς. Προσοχή μόνο στη θερμοκρασία: Το ελαιόλαδο χάνει τα ευεργετικά του συστατικά σε υψηλές θερμοκρασίες, οπότε προσπαθήστε να το προσθέτετε πάντα στο τέλος του μαγειρέματος και όποτε είναι δυνατόν, να το χρησιμοποιείτε ωμό.

Πείτε «ναι» στα δημητριακά ολικής άλεσης

Αν η συνήθειά σας είναι να επιλέγετε λευκό ρύζι ή κοινά μακαρόνια, ήρθε η ώρα για μια αναβάθμιση. Το καστανό ρύζι, η κινόα, το κριθάρι ή τα ζυμαρικά ολικής άλεσης έχουν περισσότερες φυτικές ίνες, βιταμίνες και θρεπτικά στοιχεία. Επιπλέον, βοηθούν στη σταθεροποίηση του σακχάρου και μας κρατούν χορτάτους για περισσότερη ώρα.

Αντικαταστήστε τη μαγιονέζα με αβοκάντο

Πλούσιο σε υγιεινά λιπαρά, βιταμίνες και φυτικές ίνες, το αβοκάντο μπορεί να αντικαταστήσει τέλεια τη μαγιονέζα σε σάντουιτς, σαλάτες ή ακόμη και σος για πατάτες. Η υφή του είναι απίστευτα κρεμώδης και η γεύση του προσαρμόζεται εύκολα. Αν προτιμάτε κάτι πιο «έτοιμο», αναζητήστε μαγιονέζα με βάση το λάδι αβοκάντο – μια εξίσου γευστική αλλά πιο υγιεινή επιλογή.

Βάλτε λαχανικά παντού – και εννοούμε παντού!

Όχι, δεν χρειάζεται να τρώτε μόνο σαλάτες. Υπάρχουν έξυπνοι τρόποι να ενισχύσετε με λαχανικά τα περισσότερα πιάτα σας χωρίς να αλλοιώσετε τη γεύση. Μπορείτε να προσθέσετε ψιλοκομμένα κολοκυθάκια ή καρότα σε κεφτεδάκια και μπιφτέκια, να ενισχύσετε τις σάλτσες με σπανάκι ή πιπεριές, ή να κρύψετε πουρέ κουνουπιδιού μέσα στον πουρέ πατάτας. Είναι μια απλή στρατηγική για να αυξήσουμε την πρόσληψη φυτικών ινών και βιταμινών, ακόμα κι αν έχουμε επιλεκτικούς στο σπίτι.
Θα δοκιμάζατε μία από αυτές τις αλλαγές μέσα στην εβδομάδα;

Το brand περιγράφεται ως μια «συνειδητά σχεδιασμένη σειρά περιποίησης και παιχνιδιού ειδικά για παιδιά», με στόχο να ενισχύσει την περιέργεια και την αυτοπεποίθηση, καλλιεργώντας υγιεινές συνήθειες από νωρίς. Η συλλογή των πέντε προϊόντων, εμπνευσμένη από τη μητρότητα και τις κορεάτικες παραδόσεις ομορφιάς, περιλαμβάνει ενυδατικές υδρογέλ μάσκες προσώπου για παιδιά σε δύο συνθέσεις (Ενυδάτωσης και Μετά τον Ήλιο) καθώς και καθημερινές sheet masks με σχέδια σκύλου, μονόκερου και πάντα.

Η Mitchell, μητέρα δύο παιδιών, ίδρυσε το brand μαζί με τη Esther Song και τον Matte Babel, επίσης γονείς, σε συνεργασία με κορυφαίους παιδιατρικούς χημικούς και εργαστήρια στη Νότια Κορέα. «Η ιδέα για το rini γεννήθηκε από πραγματικές στιγμές γονεϊκότητας, όταν διαπιστώσαμε πως τα προϊόντα που θέλαμε για τα παιδιά μας απλώς δεν υπήρχαν», δήλωσε η Mitchell.

Παραδείγματα τέτοιων αναγκών, σύμφωνα με το brand, είναι τα πάρτι γενεθλίων με επίμονες μπογιές προσώπου ή οι σχολικές παραστάσεις όπου τα παιδιά εκτίθενται σε προϊόντα που δεν είναι κατάλληλα για τη δική τους επιδερμίδα. Η Song τόνισε: «Στόχος μας είναι να ενισχύσουμε τη φαντασία και την αυτοπεποίθησή τους, γνωρίζοντας ότι επιλέγουμε προϊόντα προσεκτικά σχεδιασμένα για το δέρμα τους».

Αντιδράσεις μετά το σκάνδαλο ‘Sephora kids’

Ωστόσο, δεν συμφωνούν όλοι πως υπάρχει ανάγκη για παιδικά προϊόντα περιποίησης τόσο μικρής ηλικίας, ειδικά μετά το σκάνδαλο ‘Sephora kids’ του 2024. Τότε πολλά παιδιά προεφηβικής ηλικίας αγόραζαν ακατάλληλα προϊόντα με σκληρά συστατικά στα καταστήματα Sephora των ΗΠΑ.

Πολλοί χρήστες σχολιάζουν τώρα στο Instagram του rini. Η @michellerazavi έγραψε: «Πείτε με τρελή, αλλά το μόνο που πρέπει να βάζουμε στα πρόσωπα των παιδιών είναι αντηλιακό». Η @hollyvitcoria_ πρόσθεσε: «Τα παιδιά δεν χρειάζονται μάσκες προσώπου. Αν πρόκειται να αποτρέψετε τη χρήση σκληρών χημικών από τα προϊόντα της μαμάς, απλώς πείτε όχι». Η @ref.i.loe σχολίασε: «Πωλούνται στα παιδιά πράγματα που δεν χρειάζονται απολύτως». Παρόλα αυτά, άλλοι υποδέχονται θετικά την ιδέα, όπως η @brandyxarmstrong: «Τι υπέροχη ιδέα! Οι μαμάδες το έχουμε ανάγκη».

Συστατικά & Έλεγχοι ασφάλειας στα προϊόντα rini

Η After-Sun Hydrogel Facial Mask του rini αποτελείται κατά 94,8% από φυσικής προέλευσης αλόη βέρα και υπόσχεται να καταπραΰνει εγκαύματα από τον ήλιο, ερεθισμούς και επιβαρύνσεις του περιβάλλοντος. Η Hydrating Hydrogel Facial Mask έχει φυσικότητα 95,6% και περιέχει βιταμίνη Β12 για θρέψη της επιδερμίδας.

Οι Everyday Facial Sheet Masks διατίθενται σε τρία ζωικά σχέδια και αποτελούνται κατά 93,5% από συστατικά φυσικής προέλευσης. Είναι φτιαγμένες από 100% βαμβακερό ύφασμα με ιδιόκτητο serum που συνδυάζει εκχύλισμα λευκού μανιταριού tremella, βήτα-γλυκάνη και βιταμίνη Ε για ανάπλαση του δέρματος.

Όλα τα προϊόντα παράγονται στη Νότια Κορέα και υποβάλλονται σε αυστηρούς κλινικούς δερματολογικούς ελέγχους στις ΗΠΑ. Οι συνθέσεις πληρούν τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Κανονιστικής Νομοθεσίας Καλλυντικών (EC) 1223/2009 που περιορίζει ή απαγορεύει πάνω από 1.700 συστατικά.

Οι δοκιμές συμπεριλαμβάνουν κλινικές αξιολογήσεις κινδύνου τοξικότητας από εξειδικευμένη ομάδα ρυθμιστικών επιστημόνων και παιδιατρικό τοξικολόγο (RIPT), καθώς και δοκιμές όπως tear-free, epiocular και moisture studies. Το rini αναμένεται να παρουσιάσει πλήρη συλλογή προϊόντων φροντίδας και δημιουργικού παιχνιδιού ειδικά για παιδιά έως το καλοκαίρι του 2026.

Μια πρόσφατη έρευνα της εφαρμογής γνωριμιών Wisp, στην οποία συμμετείχαν 1.500 singles, έδειξε ότι το 63% ένιωσε απογοήτευση όταν γνώρισε κάποιον που δεν ανταποκρινόταν στο προφίλ του. Τα πιο συνηθισμένα κλισέ που αποδείχθηκαν παραπλανητικά ήταν τα «αγαπώ να ταξιδεύω» (68%) και «είμαι περιπετειώδης» (51%), ενώ ακολουθούν δηλώσεις όπως «επιχειρηματίας» (39%), «foodie» (34%) και «αυθόρμητος» (29%).

Η Sylvia Linzalone, ειδική σε θέματα dating της Wisp, τονίζει στο Indy100 ότι αυτή η πρακτική προκαλεί κόπωση από τις εφαρμογές γνωριμιών, καθώς «η απογοήτευση όταν κάποιος δεν ανταποκρίνεται στο βιογραφικό του μειώνει την εμπιστοσύνη και κάνει τη διαδικασία να φαίνεται επιφανειακή και ψεύτικη».

Η ίδια συμβουλεύει να δίνετε προσοχή στις συγκεκριμένες λεπτομέρειες αντί για τις γενικότητες. Για παράδειγμα, το να περιγράφει κάποιος τον εαυτό του ως απλό «ταξιδιώτη» μπορεί να είναι κόκκινη σημαία, ενώ κάποιος που αναφέρει ότι «τον επόμενο μήνα θα κάνει πεζοπορία στους Άνδεις» μάλλον είναι πιο ειλικρινής.

«Η καλύτερη άμυνα απέναντι στο bio-baiting είναι να μεταφέρετε τη συνομιλία από την εφαρμογή στην πραγματική ζωή όσο το δυνατόν γρηγορότερα, ώστε να περιοριστεί η φαντασίωση και η απογοήτευση».

Το bio-baiting είναι μόνο μία από τις σύγχρονες τοξικές τάσεις του dating, όπως είναι και το shrekking, όταν κάποιος επιλέγει να μειώσει την αξία ή τον εαυτό του, για να βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον λιγότερο ελκυστικό σύντροφο, ελπίζοντας σε καλύτερη αντιμετώπιση ή το stashing, όταν ένα άτομο σε μια σχέση παίρνει συνειδητά την απόφαση να «κρύψει» τον/την σύντροφό του από τον στενό του κύκλο, το οποίο δεν είναι πάντα κακό. «Σε κάθε περίπτωση, από το να αναρωτιέστε σε ποιο trend ανήκετε, είναι προτιμότερο να είστε ειλικρινείς απέναντι στον εαυτό σας και στο άτομο που σας ενδιαφέρει, ώστε να αναπτύξετε μία όσο το δυνατόν πιο υγιή σχέση γίνεται», συμβουλεύουν οι ειδικοί.

Πηγή: Marie Claire

Γιατί όμως αγαπάμε τώρα το intentional clutter;

Η ανάγκη για προσωπική έκφραση, ο κορεσμός από το “τέλειο” Instagram interior, αλλά και η επιστροφή του ρομαντισμού, του μαξιμαλισμού και του σουρεαλισμού μάς οδηγούν σε κάτι πιο ανθρώπινο. Σε μια αισθητική με χαρακτήρα, ιστορία και συναίσθημα. Δεν πρόκειται απλώς για έναν διακοσμητικό κανόνα, αλλά για μια φιλοσοφία που αγκαλιάζει τη ζωή όπως είναι: γεμάτη μικρές ατέλειες, αναμνήσεις και προσωπικότητα.

Υπό αυτό το πρίσμα, η επιτηδευμένη ακαταστασία δεν είναι μια κλασική τάση, αλλά μάλλον μια δήλωση χαρακτήρα που μπορεί να ενσωματωθεί σε οποιοδήποτε σπίτι. Πρόκειται για επιμέλεια, για προσοχή στη λεπτομέρεια, για να δείξεις ποιος είσαι. Έτσι, υπάρχει κάτι πολύ ατμοσφαιρικό σε αυτό το φαινόμενο. Δεν χρειάζεται κάθε σημάδι ζωής να εξαφανίζεται και να τακτοποιείται αμέσως. Το κάλυμμα του κρεβατιού μπορεί να μείνει άστρωτο, και το ανοιχτό βιβλίο και το φλιτζάνι του καφέ μπορούν να μείνουν εκεί που είναι.

Αγκαλιάζουμε τα στοιχεία του χαρακτήρα μας

Στην εποχή μας, η ανάγκη να εκφράζει κανείς οπτικά τον χαρακτήρα του αυξάνεται. Τα charms για τσάντες το αποδεικνύουν αυτό στη μόδα , και η σκόπιμη ακαταστασία μπορεί να αποτελέσει ένα αντίστοιχα κατάλληλο μέσο στη διακόσμηση εσωτερικών χώρων. Γι’ αυτό, οτιδήποτε αφηγείται μια ιστορία ταιριάζει στην τάση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στα σπίτια. Η ιστορία πίσω από ένα σουβενίρ από ένα ταξίδι ή από το σετ τσαγιού της γιαγιάς, αποτελούν ένα πανέμορφο στοιχείο που συνδυάζει την ταυτότητα με την διακόσμηση του σπιτιού μας, του χώρου όπου ζούμε.

Συλλογές παρόμοιων αντικειμένων είναι επίσης ενδιαφέρουσες. Ίσως τα πολλά εξώφυλλα δίσκων που κρεμάμε στον τοίχο ή ίσως απλώς τα αγαπημένα σας βιβλία στο τραπεζάκι του σαλονιού, τα οποία τώρα ζουν την εποχή τους και εκτεθειμένα μαζί, φαίνονται επιμελημένα και όχι τυχαία τοποθετημένα. Με λίγα λόγια, η επιτηδευμένη ακαταστσία είναι ο τρόπος που καθένας δείχνει ποιος είναι, με βάση την διακόσμηση του σπιτιού του. Δεν αρκείται από μίνιμαλ χώρους, απρόσωπους χωρίς άποψη και χωρίς μία ιστορία.

Πηγή: Bovary

Το «παράδοξο της αυτοπαρατήρησης» είναι μια έννοια της ψυχολογίας που περιγράφει την υπερβολική εστίαση στον εσωτερικό μας κόσμο. Το παράδοξο έγκειται στο γεγονός ότι η πολλή αυτοπαρατήρηση, αν και είναι χρήσιμη για να ενισχύσει την αυτογνωσία μας, μπορεί να μας οδηγήσει σε μεγαλύτερα ποσοστά άγχους, ανασφάλειας, ακόμα και ναρκισισμού. Ενώ ένας βαθμός αυτοπαρατήρησης χρειάζεται για την εξέλιξή μας, η υπερβολή μπορεί να μας παγιδέψει σε έναν φαύλο κύκλο αμφιβολίας, δυσαρέσκειας και ανάγκης για επιβεβαίωση.

Η τεχνολογία –και ειδικά τα social media− έχει διογκώσει αυτή την ελεύθερη πτώση προς τα μέσα, ανταμείβοντας συμπεριφορές που έχουν στόχο να τραβήξουν την προσοχή και κάνοντας τις συγκρίσεις συνεχείς και αναπόφευκτες. Μια λύση σε αυτό το πρόβλημα θα ήταν η έννοια του «ήσυχου Εγώ», ενός όρου που επινοήθηκε από ψυχολόγους το 2008. Το ήσυχο Εγώ δεν έχει να κάνει με την άρνηση του εαυτού μας ή με την ταπεινότητα με την παραδοσιακή έννοια. Πρόκειται για μια ισορροπημένη ταυτότητα που συνδυάζει την αυτογνωσία με το ενδιαφέρον για τους άλλους. Όσοι έχουν ήσυχο Εγώ αυτοπαρατηρούνται χωρίς να τους απορροφά τελείως ο εαυτός τους. Διαθέτουν ταπεινότητα, συμπόνια και την ικανότητα να μπαίνουν στη θέση του άλλου. Θέλουν να εξελιχθούν ως άνθρωποι αλλά η φιλοδοξία τους δεν τρέφεται από την ανάγκη για επαίνους ή την κυριαρχία επί των άλλων.

Τα ψυχολογικά οφέλη ενός πιο ήσυχου Εγώ είναι τεκμηριωμένα. Έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που καλλιεργούν αυτή τη νοοτροπία είναι πιο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους, είναι συναισθηματικά ανθεκτικοί και έχουν την ικανότητα να προχωρήσουν ακόμα και μετά από τραυματικές καταστάσεις. Αντί να αναλώνονται σε συγκρίσεις ή να παρακινούνται από εγωιστικές ανασφάλειες, βρίσκουν γαλήνη στην αποδοχή και τη σύνδεση με τους άλλους και έναν σκοπό στη ζωή τους έξω από τον εαυτό τους. Αυτή η στάση ζωής συνδέεται με τις αρχαίες φιλοσοφικές παραδόσεις όπως η στωική ή η βουδιστική σκέψη, οι οποίες δίνουν έμφαση στην αποστασιοποίηση από το εγώ και στην καλλιέργεια αρετών όπως η συμπόνια, η σοφία και η εσωτερική γαλήνη.

Πώς αποκτά όμως κανείς αυτό το ήσυχο Εγώ; Ένας τρόπος είναι η ενασχόληση με χόμπι που προϋποθέτουν ή προωθούν τη συνήθεια του αναστοχασμού, όπως το να κρατάς ημερολόγιο ή να διαλογίζεσαι, αλλά και ο εθελοντισμός. Μπορούμε επίσης να θέτουμε στον εαυτό μας τα εξής ερωτήματα: «Τι μοναδικό έχω να προσφέρω;» και «Πώς μπορώ να βελτιώσω τη ζωή των γύρω μου;». Όλες αυτές οι κινήσεις μεταθέτουν την έμφαση από τον εγωκεντρισμό στην ουσιαστική σύνδεση με τον κόσμο μας.

Υπάρχουν και δύο σκέψεις που πρέπει να επαναλαμβάνουμε συχνά, σαν μάντρα. Η πρώτη είναι μια υπενθύμιση της ατέλειάς μας: «Μπορεί να κάνω και λάθος». Η σκέψη αυτή μας βοηθά να έχουμε ανοιχτό μυαλό και μειώνει τις αμυντικές συμπεριφορές μας. Η δεύτερη είναι «Δεν είμαι αυτό που νιώθω», μια τεχνική που μας βοηθά να διαχωρίσουμε την ταυτότητά μας από την παροδική συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε κάθε φορά.

Η προσπάθεια να καλλιεργήσουμε ένα πιο ήσυχο Εγώ δεν είναι καλή μόνο για την προσωπική μας ευτυχία αλλά και για την υγεία της κοινότητας και της κοινωνίας μας. Σε μια κουλτούρα εθισμένη στον θόρυβο, την αναγνώριση και την επιβεβαίωση, η ταπεινότητα, η περιέργεια και η ήρεμη δύναμη ίσως είναι η πιο ριζοσπαστική και ικανοποιητική επιλογή που μπορούμε να κάνουμε.

Πηγή: Lifo.gr

Η φράση έκανε την εμφάνισή της σε μια μελέτη του 2014 και περιγράφει «την αποτυχία μας να πάμε για ύπνο την ώρα που σκοπεύουμε, παρόλο που δεν μας εμποδίζει κανένας εξωτερικός παράγοντας». Πιο ευάλωτοι σε αυτήν είναι όσοι έχουν μια καθημερινότητα γεμάτη στρες, όπου μπορούν να ασκήσουν ελάχιστο έλεγχο στο πώς χρησιμοποιούν τον χρόνο τους, όπως λέει στο περιοδικό Time η ψυχολόγος σε θέματα ύπνου Lynelle Schneeberg, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Γέιλ. Όπως γονείς μικρών παιδιών, φοιτητές αλλά και επαγγελματίες με ιδιαίτερα απαιτητικές δουλειές. Πιο ευάλωτοι είναι, επίσης, όσοι υποφέρουν από αϋπνία ή έχουν ΔΕΠΥ.

Ο λόγος; Όταν πλέον έχουμε ξεμπερδέψει επίσημα με το πρόγραμμα της ημέρας, προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε λίγο χρόνο για τον εαυτό μας, στη διάρκεια του οποίου ωστόσο ίσως δεν αντέχουμε να κάνουμε τίποτα άλλο παρά να σκρολάρουμε στα social media ή έστω να παρακολουθήσουμε ένα επεισόδιο της αγαπημένης μας σειράς.

Το αποτέλεσμα είναι να ξυπνάμε την επόμενη ημέρα χωρίς να έχουμε χορτάσει ύπνο και να υποβάλλουμε τον οργανισμό μας σε ακόμα περισσότερο στρες. Κι αυτό γιατί, όπως εξηγεί η γιατρός ύπνου Dr. Safia Khan, όποτε πιέζουμε τον εαυτό μας να μείνει ξύπνιος την ώρα που στην πραγματικότητα θα έπρεπε να κοιμόμαστε, διαταράσσουμε τους φυσιολογικούς ρυθμούς μας, πιέζουμε τους αδένες που παράγουν ορμόνες, το καρδιαγγειακό και το αναπνευστικό σύστημά μας, επειδή πολύ απλά «κάνουμε κάτι για το οποίο δεν είναι προγραμματισμένο το σώμα μας».

Μερικές από τις πιθανές συνέπειες; Υπέρταση, σάκχαρο, διαταραχές διάθεσης, άγχος, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, κόπωση στους μυς, πόνοι στις αρθρώσεις. Ακόμα, η μακροχρόνια έλλειψη ύπνου επηρεάζει αρνητικά τη μνήμη και τις άλλες νοητικές λειτουργίες μας: είναι τόσο επικίνδυνη όσο η οδήγηση σε κατάσταση μέθης.

Ένας ακόμα λόγος που καθυστερούμε να πέσουμε για ύπνο, σύμφωνα με μια μελέτη του 2023 (British Journal of Health Psychology) είναι γιατί, ίσως, θέλουμε να καθυστερήσουμε να έρθει η επόμενη ημέρα. Δεν είμαστε δηλαδή, για να το πούμε διπλωματικά, ιδιαίτερα ανυπόμονοι με ό,τι περιμένουμε να φέρει.

Όποια κι αν είναι η αιτία, οι σύγχρονοι αντιπερισπασμοί της τεχνολογίας, από το Netflix μέχρι το Instagram, μας δίνουν ντοπαμίνη, την ορμόνη της επιβράβευσης, και άπειρες αφορμές να ξενυχτάμε στο σπίτι. Μπορεί όμως μακροπρόθεσμα να μας κάνουν δυσλειτουργικούς στην καθημερινότητά μας, συντελώντας σε διάφορα προβλήματα ψυχικής και σωματικής υγείας, όπως είδαμε παραπάνω.

Οι λύσεις που προτείνουν οι ειδικοί;

Να κάνουμε χώρο και στη διάρκεια της ημέρας για λίγο προσωπικό χρόνο – ακόμα και αν μιλάμε για μισή ώρα γυμναστικής ενώ περιμένουμε τα παιδιά μας να σχολάσουν από μια δραστηριότητα. Να χρησιμοποιούμε το κρεβάτι μας μόνο για ύπνο, ώστε να μην το συνδέσουμε με συνήθειες που τον σαμποτάρουν, όπως η παρακολούθηση ταινιών και το scroll down. Και να προσπαθήσουμε, γενικά, να τηρούμε ένα σταθερό πρόγραμμα ύπνου, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα, ώστε να μη διαταράσσονται οι φυσιολογικοί ρυθμοί του οργανισμού μας. «Από τη στιγμή που αρχίζουμε να νυστάζουμε, έχουμε περίπου 20 λεπτά περιθώριο να αποκοιμηθούμε» εξηγεί η Schneeberg. «Αν χάσουμε αυτό το “παράθυρο”, μπορεί μετά να παραμείνουμε ξύπνιοι για ώρες».

Πηγή: Marie Claire

Είμαστε όλοι πιθανά θύματα του ελέγχου του νου, σύμφωνα με τη Rebecca Lemov, ιστορικό της επιστήμης, στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και συγγραφέα του βιβλίου “The Instability of Truth: Brainwashing, Mind Control, and Hyper-Persuasion”, που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Δεν είναι κάτι νέο η προειδοποίηση της αρνητικής επιρροής των social media στην ψυχολογία των χρηστών.

Ειδικά, όμως, τον τελευταίο χρόνο, που κυρίως το Instagram και το Tik Tok έχουν αποδείξει πόσο εύκολα χειραγωγούν αρνητικά μεγάλες ομάδες εφήβων και νεαρών ενηλίκων, εντάσσοντάς τους σε επικίνδυνα παιχνίδια-πρόκλησης, το βιβλίο της Rebecca Lemov είναι πιο επίκαιρο από ποτέ!

Οι Αμερικανοί στρατιώτες υπέστησαν πλύση εγκεφάλου, ώστε να μην θέλουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, μέσω τακτικών, όπως η απομόνωση, η αποδόμηση των κοινωνικών δεσμών και η στέρηση ύπνου, αναφέρει η Lemov. Υποστηρίζει ότι τα ίδια πράγματα συμβαίνουν σε πολλούς χρήστες κοινωνικών εφαρμογών και είναι εξαιρετικά επιζήμιο για την ψυχική τους υγεία.

Μετά από δεκαετίες μελέτης της πλύσης εγκεφάλου σε καταστάσεις που περιλαμβάνουν αιχμαλώτους, λατρείες και βασανιστήρια, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «αυτό είναι κάτι στο οποίο είμαστε όλοι επιρρεπείς και ότι υποτιμούμε συνεχώς: τη μεταβλητότητα και την προσαρμοστικότητά μας».

Όμως, ενώ τα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να χειραγωγούν τα συναισθήματά μας, μπορούμε να λάβουμε μέτρα για να προστατευτούμε, αντλώντας διδάγματα από την έρευνα της Rebecca Lemov.

Πώς μας επηρεάζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν τους χρήστες διαφορετικά, σημείωσε η Lemov, συγκρίνοντάς τα με τις εμπειρίες ορισμένων ανθρώπων σε λατρείες.

«Αυτό που είναι λατρεία για ένα άτομο μπορεί να μην έχει απαραίτητα την ίδια επίδραση σε κάποιον άλλο», σημείωσε, δίνοντας ως παράδειγμα δύο διαφορετικές συμπεριφορές: Όταν ένα άτομο που στρατολογείται, αποφασίζει να αφοσιωθεί πλήρως, ένα άλλο μπορεί να ανταποκριθεί μερικώς στο κάλεσμα που δέχεται.

Με τον ίδιο τρόπο, τα social media επηρεάζουν διαφορετικά τους ανθρώπους καθώς και αυτοί διαφέρουν μεταξύ τους, ίσως και λόγω των διαφορετικών εμπειριών τους. Γι’ αυτό, όταν ερχόμαστε σε επαφή με περιεχόμενο στο διαδίκτυο, είναι συνετό να δίνουμε προσοχή στο πώς νιώθουμε.

«Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απευθύνονται συνεχώς στο μυαλό σου», λέει η Lemov, «σχεδόν σαν να είσαι μια οντότητα χωρίς σώμα».

Τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό;

Η Lemov εστιάζει στις δικές της αντιδράσεις, κάνοντας διαλογισμό κάθε μέρα, κάτι που της δίνει έναν τρόπο να συντονιστεί με τις αισθήσεις στο σώμα της και το πώς αυτές αλλάζουν. Εάν ένας συγκεκριμένος τύπος περιεχομένου στα social media μας προκαλεί αναστάτωση ή ανησυχία, αυτό είναι ένα χρήσιμο σημάδι για να αποφεύγουμε αυτό ή ανάλογο περιεχόμενο, ακόμη και να αποκλείσουμε όσους δημιουργούν αυτού του είδους το περιεχόμενο στο διαδίκτυο.

Τα social media μπορούν να μας χειραγωγήσουν

Δεν είναι μόνο το πώς τα διαφορετικά είδη κοινωνικών μέσων επηρεάζουν τα συναισθήματά μας. Η Lemov υποστηρίζει ότι τα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να μας χειραγωγούν ενεργά.

Το πείραμα του Facebook

Το 2014, το Facebook αποκάλυψε ότι είχε πειραματιστεί χωρίς να το γνωρίζουν οι χρήστες, δείχνοντας ότι θα μπορούσε να επηρεάσει τη διάθεσή τους. Η πλατφόρμα παρουσίαζε σε ορισμένους χρήστες περισσότερο θετικό περιεχόμενο και σε άλλους περισσότερο αρνητικό περιεχόμενο και στη συνέχεια εξέτασε τα συναισθήματα που μετέφεραν οι χρήστες στις μεταγενέστερες αναρτήσεις τους. Όσοι έρχονταν σε επαφή με περισσότερες θετικές αναρτήσεις, έδειχναν πιο χαρούμενοι και όσοι διάβαζαν περισσότερες αρνητικές δημοσιεύσεις, έδειχναν λιγότερο χαρούμενοι.

«Ήταν σχεδόν σαν μια περήφανη ανακοίνωση (από τα στελέχη του Facebook ότι μπορούν να… συντονίσουν τα συναισθήματα σαν να είχαμε έλεγχο έντασης», σχολίασε η Lemov, σημειώνοντας ότι το κοινωνικό δίκτυο έλαβε πολλές επικρίσεις μετά την ανακοίνωσή του.

Επιλέξτε την πραγματική κοινωνική ζωή αντί για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Το να ξοδεύεται χρόνος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να απομονώσει τους ανθρώπους, και σε αντίθεση με τους αιχμαλώτους πολέμου, είναι φαινομενικά από επιλογή.

«Όσο περισσότερος χρόνος αφιερώνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τόσο λιγότερος χρόνος αφιερώνεται σε κοινωνικές ομάδες», επισημαίνει η Lemov, δίνοντας ως παράδειγμα τη συμμετοχή των πολιτών σε συλλόγους και πρωταθλήματα που ήταν πιο δημοφιλή στο παρελθόν. Ως αποτέλεσμα, είπε, οι άνθρωποι μπορούν να χάσουν την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων.

Η Lemov υποστηρίζει ότι η αφοσίωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να εξηγήσει γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι είναι μόνοι. Είναι ένας φαύλος κύκλος: Οι μοναχικοί άνθρωποι τείνουν να χρησιμοποιούν περισσότερο τα κοινωνικά δίκτυα, σύμφωνα με μια μελέτη του 2016. Και η συνεχής χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης θα μπορούσε να τους κάνει πιο μοναχικούς.

Η μοναξιά είναι τρομερή για την ψυχική υγεία ενός ατόμου. Μια μελέτη, που διεξήχθη κατά τη διάρκεια του lockdown για την Covid-19, διαπίστωσε ότι η μοναξιά συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με μεγαλύτερη κατάθλιψη και σκέψεις αυτοκτονίας.

Για να καταπολεμήσουμε αυτό που χαρακτηρίζεται ως επιδημία μοναξιάς, η Lemov συνιστά τη συμμετοχή μας σε ομάδες που συναντώνται εκτός σύνδεσης για κοινωνικές συναναστροφές, είτε πρόκειται για λέσχη βιβλίου, μια ομάδα περιπάτου, μια βραδιά με χαρτιά, μαθήματα χορού ή ο,τιδήποτε μπορεί να αφορά τη φυσική συμμετοχή μας σε κάποια δραστηριότητα αναψυχής.

«Δεν χρειάζεται καν να είναι τόσο οργανωμένο, πάντα. Μου αρέσει να υπενθυμίζω στους μαθητές μου ότι μπορούν να αφήσουν τα τηλέφωνά τους και να μιλήσουν με τους ανθρώπους δίπλα τους στο λεωφορείο, στο μεσημεριανό γεύμα και σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Τότε, θα έχουν την ευκαιρία να ξεκινήσουν συζητήσεις και μερικές φορές αληθινές φιλίες!».

Σύμφωνα με τον Inigo Rivero, πρώην υπάλληλο του TikTok και νυν διευθυντή μάρκετινγκ στο πρακτορείο House Of Marketers, τα βίντεο όπου οι δημιουργοί τρώνε ενώ αλληλεπιδρούν με το κοινό «δεν αφορούν μόνο το φαγητό – είναι μια σύνδεση». Οι ήχοι από το μάσημα, το τσούγκρισμα και οι προσωπικές σκέψεις δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι μοιράζεσαι ένα γεύμα με έναν φίλο.

Η τάση αυτή έχει ρίζες στο «mukbang», ένα νοτιοκορεατικό φαινόμενο των αρχών του 2010, όπου δημιουργοί έτρωγαν τεράστιες ποσότητες φαγητού μπροστά στην κάμερα. Αν και τα σημερινά βίντεο φαγητού έχουν αφήσει πίσω τους τις υπερβολικές ποσότητες, η φιλοσοφία του «μαζί στο τραπέζι» παραμένει.

Η Annie Chu, δημιουργός περιεχομένου και υπεύθυνη του λογαριασμού @dfwfoodnites, υπογραμμίζει ότι αυτή η αίσθηση εγγύτητας είναι κρίσιμη: «Το κοινό αισθάνεται ότι συμπεριλαμβάνεται. Το βίντεο είναι σαν να τρώτε μαζί».

Ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας είναι η ακουστική εμπειρία που δημιουργούν τα βίντεο. Οι ήχοι από το μάσημα και το γλύψιμο ενεργοποιούν το ASMR (Αυτόνομη Αισθητηριακή Μεσημβρινή Απόκριση), μια αίσθηση μυρμηγκιάσματος που ξεκινά από το τριχωτό της κεφαλής και κατεβαίνει στη σπονδυλική στήλη.

Σύμφωνα με τον ψυχολόγο Nick Bach, «το ASMR προσφέρει καταπραϋντικές και διαλογιστικές αισθήσεις, βοηθώντας τους ανθρώπους να ανακουφίσουν το στρες». Αυτή η επίδραση κάνει τους θεατές να κολλάνε με τα βίντεο και να νιώθουν ψυχολογικά ικανοποιημένοι, ακόμη και χωρίς να τρώνε.

Για τα εστιατόρια και τις εταιρείες τροφίμων, τα βίντεο αυτά αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία δωρεάν διαφήμισης. Όπως εξηγεί η Kosi Harris, ειδικός μάρκετινγκ στη Νέα Υόρκη, «η φυσική και αδιαμεσολάβητη παρουσίαση του φαγητού χωρίς φίλτρα δημιουργεί μια αίσθηση αυθεντικότητας και ανοίγει την όρεξη».

Πολλοί θεατές απωθούνται από τους έντονους ήχους μάσησης και κατάποσης, με κάποιους να τα βρίσκουν ενοχλητικά ή ακόμα και αηδιαστικά. Η καθηγήτρια MJ Kim σημειώνει ότι η εμπειρία ASMR μπορεί να προκαλέσει αρνητικές αντιδράσεις, κάτι που αναδεικνύει τον πολωτικό χαρακτήρα αυτών των βίντεο.

Πηγή: Cibum